ဘဘကြီး
ဘ သမီးကို ခေါ်တယ်ဆို
ဟုတ်တယ် သမီး မိုးလေး သမီးဒေါ်ဒေါ်က ဆန်ပေးချင်တယ် ပြောလို့
ဒေါ်ဒေါ်လဲ နေမကောင်းဘူးဆို
ဟုတ်တယ်သမီး၊ အခု သူတို့သားအမိ ဆေးခန်းသွာကြတယ်
သမီးဖေဖေရော အိမ်မှာလား
မဟုတ်ဘူး ဘ၊ ဘုရားထဲမှာ ဦးဇင်းလေး ခေါ်လို့
အေးကွယ် ဘလဲ အမယ်ကြီး မရှိလို့ မသွားနိုင်ဘူးဘ သမီးကို ခေါ်တယ်ဆို
ဟုတ်တယ် သမီး မိုးလေး သမီးဒေါ်ဒေါ်က ဆန်ပေးချင်တယ် ပြောလို့
ဒေါ်ဒေါ်လဲ နေမကောင်းဘူးဆို
ဟုတ်တယ်သမီး၊ အခု သူတို့သားအမိ ဆေးခန်းသွာကြတယ်
သမီးဖေဖေရော အိမ်မှာလား
မဟုတ်ဘူး ဘ၊ ဘုရားထဲမှာ ဦးဇင်းလေး ခေါ်လို့
အေးကွယ် ဘလဲ အမယ်ကြီး မရှိလို့ မသွားနိုင်ဘူးဒေါ်မြလေးတို့က မောင်နှမ နှစ်ဦးရှိသည်။ မောင်က လက်ကြောမတင်းတော့ စီးပွားရေး မပြေလည်ဘူး။ အရာရာ အစ်မဖြစ်သူက ထောက်ပံ့ပေးနေရသည်။ အခုလဲ ဆန်စားစရာ မရှိလို့ ခေါ်ပေးတာ။ ဆန်လာယူတဲ့ မိုးလေးကို အခုမှ သေချာကြည့်မိတယ်။ အရပ်က ငါးပေလောက် ကိုယ်လုံးသွယ်သွယ် လူကောင်သေးသေး အသားညိုညိုနဲ့။ အသက်ကလဲ ၁၈ လောက်ပဲ ရှိသေးတော့ အပျိုစင် ပါကင်အစစ်ကလေးမို့ နို့လေးကလဲ ပြည့်ဖြိုး၍ တင်လေးကလဲ မို့မို့၊ လမ်းလျှောက်တိုင်း တဆတ်ဆတ် တုန်နေပုံကလေးက အသဲယားစရာ။ ကင်းဝေးနေရတာ ကြပြီဖြစ်တဲ့ အရသာတစ်ခုကို ပြန်လည် ဆာလောင်လာသည်။အိမ်ခန်းထဲက ပုတ်ထဲမှာ ကျုံးယူသွားလိုက်သမီး။
ဟုတ်ကဲ့ဘခဏကြာတော့ ဦးမြအောင်လဲ အိမ်ပေါ်တက်လိုက်သွားသည်။ အိမ်ခန်းထဲ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဆန်ပုတ်ထဲ ကုန်းပြီး ကျုံးနေတယ်။ ဆန်ထည့်တဲ့ ပုတ်က သုံးပေလောက် မြင့်တယ်။ ဆန်က တဝက်တောင် မကျန်တော့ သူ့အရပ်ကလေးနဲ့မီအောင် ခါးချိုးပြီး ကုန်းခပ်နေရလေသည်။ စောကတည်းက စိတ်ရိုင်းဝင်နေတဲ့ ဦးမြအောင်အဖို့ လူခြေတိတ်နေတဲ့ ဒီအခြေအနေကို အလွတ်မပေးနိုင်တော့ဘူး။ အသာ ခြေဖွနင်းသွားပြီး အစွမ်းကုန် ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးတံကြီးနဲ့ တင်နှစ်လုံးကြားကို ထောက်ထာပြီး ကျောလေးကို ဖိထားလိုက်သည်။မိုးလေးလဲ ထူပူလန့်ဖြတ်ပြီး ငိုမိတယ်။ မလုပ်ဖို တောင်းပန်ပေမယ့် ရှက်လွန်းလို့ မအော်ရဲဘူး။ဘဘကြီး မနေနိုင်လို့ပါ သမီးရယ်
ဘဘကြီးကို သနားပါကွယ်လို့ ပြောရင်း ကပ်ညှောင့်နေသည်။ မိုးလေး အတင်းရုန်းချင်ပေမယ့် ကျောကို ဖိခံထားရလို့ မထနိုင်ဘူး။ ဆန်ပုတ်ထဲ ကုန်းနေတော့ ရုန်းအားလဲ မရှိသလို စောက်ဖုတ်ကလေးကလဲ နောက်ကို ပြူးထွက်နေတော့ ထမီခံနေပေမယ့် လီးတံကြီးရဲ့ အထိအတွေ့ကို ရှောင်မရဘူး။ ဖင်လေးကို ယမ်းကြည့်လိုက်ပေမယ့် ပွတ်ပေးသလို ဖြစ်ပြီး ပိုထိလေသည်။ အချက် လေးငါးဆယ်လောက် ထမီးပေါ်ကနေ ဆောင့်ရင်း ပွတ်ရင်း ထမီလေးကို ခါးပေါ် လှန်တင်လိုက်သည်။ အိမ်နေရင်း ထွက်လာတာမို့ အောက်ခံဘောင်းဘီ မဝတ်လာခဲ့တော့ စောက်ဖုတ် ပြူးပြူးကလေးက အနောက်မှာ ထင်းကနဲ ပေါ်သွားသည်။ အသိစိတ်ကြောင့် ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်းခဲ့ပေမယ့် အသွေးအသားရဲ့ သဘာဝအရ အရည်လေးတွေ စိမ့်လာနေပြီ။ ဦိးမြအောက်လဲ ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်ပြီး အရှည်တစ်ထွာ အလုံးတုတ်တုတ့် သူ့လီးကြီးကို လက်တစ်ဖက်က ကိုင်ပြီး စောက်ပတ်ကလေးပေါ် ပွတ်ပေးနေလိုက်သည်။မိုးလေးက လူကောင်သေးသလို တစ်ခါမှလဲ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတော့ အကွဲကြောင်းက အရာလောက်ပဲ ရှိသည်။ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကလဲ စေ့နေတော့ စောက်ပတ်ဗျက်ကလေးက လက်နှစ်လုံးလောက်ပဲ ရှိတာတွေ့ရသည်။ တန်းပြီး ထိုးထည့်လိုက်ရင် ကွဲပြဲပြီး လန့်သွားမယ်။ အရသာထူးကို ပေးနိုင်မှ ရေရှည် စားရမယ်။ ဒါကြောင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပွတ်တိုက် ဆွပေးလိုက်တော့ ငြီးငြူသံလေးတွေ ထွက်လာတယ်။ အရည်လေးတွေ ရွှဲလာတယ်။ အင်္ကျီစက လီးထိပ်ကို လာလာဖုံးနေလို့ ဦးမြအောင် သူ့အင်္ကျီကို ချွတ်နေတဲ့ အချိန်မှာ အရသာအသစ်ကို စွဲမက်မိတာကြောင့် သူ့ဘာသာ ဖင်လေးကို နောက်ဖက် ဆောင့်ပေးနေသည်။ အစေ့လေးကို လီးဒစ်နဲ့ ခပ်သွက်သွက် ထိုးပွတ်ပေးလိုက်တော့ ကောင်မလေး တွန့်လိမ်ပြီး ငြိမ်ကျသွားသည််။တစ်ချီပြီးသွားပြီး စိတ်လဲပါလာပြီဆိုတာ သိလို အိပ်ယာပေါ် ခေါ်လာပြီး ထမီလေးကို ဗိုက်ပေါ် လှန်တင်လိုက်သည်။ ဒူးကိုထောင် ပေါင်ကို ကားခိုင်းလိုက်တော့ အလုပ်ခံရပြီလို့ ထင်ပြီး အရသာ အသစ်ကို တမက်တမော မျှော်နေမိသည်။ အပေါ်ယံလောက်ကလေး အထိုးခံရတာတောင် ဖင်တစ်အုံလုံး ဆိမ့်အီသွားအောင် ကောင်းခဲ့ရတော့ အထဲကို အားရပါးရ ဆောင့်လိုးစေချင်သည်။ မျက်လုံးလေး မှေပြီး စောင့်စားနေတုန်း စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို ဖြဲပြီး အတွင်းသားတွေကို လျှာနဲ့ ယက်ပေးနေတယ်၊ လက်ညှိုးနဲ့ အထဲနှိုက်ပြီး မွှေလိုက်တဲ့အချိန်မှာ တစ်လောကလုံးကိုလဲ သတိမရတော့ဘူး။ ရှက်တယ်ဆိုတာလဲ မသိတော့ပါဘူး။ ဖင်ကိုကော့ပြီး အားခနဲ အော်လိုက်ရမှ အားရသလို ခံစားနေရသည်။ ဘဘကြီးရဲ့ တံတွေးတွေရော စောက်ရေတွေရော ရွှဲရွှဲစိုရုံမက စအိုကြားထိ စီးကျလာသည်။ ရုတ်တရက် ရပ်သွားလို့ ကြည့်လိုက်တော့ ဘဘကြီးရယ် သူ့လီးကြီးကိုင်ပြီး စောက်ပတ်အဝကို တေ့နေတယ်။ ကွဲချင်လဲ ကွဲပစေ၊ မြန်မြန်ဝင်လာအောင် ကော့ထိုးမိလိုက်သည်။ချော်ချော်ထွက်သွားလို့ ဘဘကြီးက သေချာတေ့ပြီး တရစ်ရစ် ထိုးသွင်းလာသည်။ ပူစပ်တင်းပြီး နာလာလို့ အော်လိုက်တိုင်း ရပ်သွားလေသည်။ ရပ်လိုက်တော့လဲ တဆုံးအထိုးခံချင်နေတော့ ကော့ပေးမိသည်။ ဒီလိုနဲ့ ဒုတ်ကနဲ အားကုန်ဆောင့်သွင်းပြီး ခနငြိမ်သွားလေသည်။ ကြည့်လိုက်တော့ ဆီးခုံချင်း ကပ်နေပြီ။ ခဏနေ အနာသက်သာလာတော့ တဖြည်းဖြည်းချင်း အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးလာသည်။ နာရာကနေ ပူရုံလောက်၊ ပူရုံကနေ ဆိမ့်ပြီး ကောင်းလာတော့ ဖင်လေးရှုံ့ပြီး အရသာ ခံလာမိသည်။
