ငါးရာနှစ်ဆယ့်ရှစ်ကနေ ထောင့်ငါးရာ (၅၂၈ ကနေ ၁၅၀၀)

 

“ဆရာ့တပည့်ကို ကြိုက်သလို ဆုံးမပါဆရာ ကျွန်တော်တို့ခွင့်ပြုပါတယ်”။

ကျွန်တော်က ဆေးတက္ကသိုလ်တက်နေတာ။ မိဘက သိပ်မချမ်းသာတော့ ၁၀တန်းကျောင်းသူကျောင်းသားတွေကို ဂိုက်လုပ်ရင်း တဖက်တလှမ်းက ကျောင်းစရိတ်ရှာတယ်။ အခု ဂိုက်လုပ်ပေးရမယ့်ကောင်မလေးက မေမိုးယံ။ တအိမ်လုံးရဲ့ အချစ်တော် တကယ့် အဆိုးလေး။ သူ့မိဘတွေက ကြိုက်သလိုဆုံးမပါပြောပေမယ့် အသက်သိပ်မကွာတဲ့ကောင်မလေးကို ရိုက်ဆုံးမလို့ဖြစ်ပါ့မလား။

“ဒီတပုဒ်ကို ကျွန်တော်နဲ့တူတူ အလွတ်ဆိုကြည့်ရအောင်” ကျွန်တော်က စာကျက်ဖို့ပြောပေမယ့် မေမိုးယံက ဂျစ်ကန်ကန်လုပ်နေသည်။တကယ်တော့ ကောင်မလေးက ကျွန်တော်ချော့တာခံချင်လို့ တမင်လုပ်တာ။ ဆင်းရဲတဲ့ဘဝမှာ ရုပ်ရည်ချောမောတာ ယောက်ျားလေးဖြစ်စေ မိန်းကလေးဖြစ်စေ သိပ်မကောင်းဘူးဗျ။

ကျွန်တော့်ရည်မှန်ချက်က ဆရာဝန်ဖြစ်ဖို့။တပည့်ကျောင်းသားတွေနဲ့ညီအကိုလိုနေလို့ဘာမှမဖြစ်ပေမယ့် တပည့်ကျောင်းသူတွေကကျတော့ ကိုကြီးနဲ့ညီမလေး ဇာတ်လမ်းခင်းချင်ကြတယ်။ ကျွန်တော်သာ စိတ်အလိုလိုက်မိရင် ကျွန်တော့်ရည်မှန်းချက်ပျက်တာကြာပေါ့။သတိထားပြီးရှောင်ရင်း သူတို့ကိုလည်း စာမေးပွဲအောငိသွားအောင် ဂရုစိုက်ရတယ်။

မေမိုးယံကကျတော့ မရဘူး။ဆိုးလွန်းတယ်။ ကျွန်တော် စာစသင်ပြီး ၃ရက်လောက်ထဲက အထာစပေးတာ။ ကျွန်တော့်ဘက်က မလိုက်လျောတော့ ဂျစ်တိုက်တာပေါ့။ “ဆရာဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျွန်တော်လို့ပြောတာလဲ စောစောက ဖုန်းဆက်တာ ဘယ်သူလဲဆရာ “စသဖြင့် စာနဲ့မဆိုင်တဲ့ကိစ္စတွေ သိပ်ပြောတာ။ အတိုအပျက် အဟိုက်တွေဝတ်ပြီး ပလူးပလဲလာလုပ်ရင် ယောက်ျားပဲ လီးတောင်တာပေါ့။ဆွဲပြီး နို့စို့ပစ် လိုးပစ်လိုက်ချင်တာပေါ့။ ၁၆နှစ် ၁၀တန်းသာပြောတယ် မေမိုးယံရဲ့နို့ကြီးက အကြီးကြီး။

အဟိုက်ဝတ်ပြီး ကျွန်တော့်နားကပ်ထိုင်တဲ့ အချိန်တိုင်း ကျွန်တော့်လီးကြီးက တောင်လွန်းပြီး အတွင်းခံထဲမှာနေရတော့ အောင့်တောင်အောင့်နေတယ်။ ၆လက်မလောက်စကပ်လေးတွေပဲအမြဲဝတ်တော့ g စတင်း ဝတိထားတဲ့ သူမစောက်ဖုတ်နေရာက လွုပ်ရှားတိုင်း မြင်နေရတာ။

”အိမ်က လူတွေရော မေမိုးယံ” “ဘုရားကိုးဆူဖိတ်လို့သွားကြတယ် ဆရာ” ကျွန်တော်စိတ်ညစ်တယ်။ အိမ်မှာ လူတစ်ယောက်မှ မရှိတော့ကျွန်တော်နဲ့သူနဲ့ ၂ယောက်ထဲ။ ပြီးတော့ စာလွတ်လွတ်လပ်လပ်သင်ရအောင်ဆိုပြီး မေမိုးယံ အခန်းထဲမှာ စာသင်ရတာ။ အခန်းက ကျယ်တဲ့အပြင် အသံလုံစနစ်ပါတော့ တော်ရုံတန်ရုံဆို ဘယ်သူမှ မကြားနိုင်ဘူး။

ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီအိမ်ကလူတွေက ကျွန်တော်တို့စာသင်နေတာကို ဘယ်သူမှ လာမကြည့်ကြတာပဲ။ မေမိုးယံက အားကစားဘော်လီလိုဟာလေးဝတ်ထားတယ်။ဗိုက်သားလေးက ဖွေးဥပြီး နို့တွေက ဘော်လီရဲ့အပေါ်ကိုထွက်နေတယ်။ စကပ်က ထုံးစံအတိုင်းအတိုလေး။ “စာသင်ရအောင်မေမိုးယံ” “ဟင့်အင်း” “ဘာ” “နေ့တိုင်းစာသင်ရတာပျင်းတယ်ဆရာ တစ်ခါတလေအချစ်ကြောငိးသင်ရအောင်လေဆရာ” မေးမိုးယံကပြောပြီး ကျွန်တော့်ကို ညို့မျက်ဝန်းတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်တယ်။ “ပြွတ် ပြွတ်” မနေနိုင်တော့လို့ သူမနွုတ်ခမ်းကို ဆွဲနမ်းလိုက်တယ်။သူမကလည်းအလိုက်သင့်။

“ဆရာ့ အိုး ဆရာ အမလေး အိုး” မေမိုးယံရဲ့အင်္ကျီလေးကို မချွတ်ပေးပြီး သူမရဲ့ နို့သီးလေးကို နာနာလေးစို့ပေးလိုက်တယ်။ “ဆက်လုပ်လေ ဆရာ” “တော်ပြီ စာတပုဒ်ရမှာ တခါလုပ်ပေးမှာ” “အာ ဆရာညစ်တယ် သမီးစာကျကိပါ့မယ် ခုတခါတော့လုပ်ပါ ဆရာရယ်” “မလုပ်ဖူး။စာရမှဆို စာရမှ” “အင်း ကျက်မယ် ဘယ်ဟာကျက်ရမှာလဲ” ကျွန်တော်ထန်နေပေမယ့် စောင့်စည်းလိုက်တာမှန်သွားတယ်။မေမိုးယံက စာထဲကိုစိတ်နှစ်ပြီး သေချာကျက်နေတော့တာ။

“ရပြီဆရာ” “ရပြီလား မြန်တာ အလွတ်ချရေး” “အား ဆရာ ခံလို့ကောင်းလိုက်တာဆရာရယ် ရှီး အိုး အိုး ချစ်လိုက်တာ ဆရာကိုချစ်လိုက်တာ” စာစစ်ပြီးပြီးချင်း နို့စို့ပေးလိုက်တော့ လိင်ပညာပေးတွေ ဘယ်လိုပဲရှိပေမယ့်အပျိုစင် အပျိုးရိုင်းလေးဆိုတော့ နို့လေးစို့တာနဲ့ အသံမျိုးစုံထွက်အောင် ငြီးငြူနေတော့တာ။ “မရပ်ပါနဲ့အုံးဆရာရဲ့ ခံလို့မဝသေးဘူး” “နောက်တပုဒ်ရမှတခါ” “ဆရာကလည်း” “မကျေနပ်ဖူးလား”

“ကျေနပ်ပါတယ် ကျေနပ်ပါတယ် ဆရာလူဆိုးကြီးရဲ့” ခုမှ နည်းလမ်းကောင်းရတော့တယ်။အရှိန်ပျက်လို့အနေခက်ပေမယ် သူလည်းစာရ ကျွန်တော်လည်းစားရမဟုတ်လား။ “အား ကြမ်းလိုက်တာ ဆရာရယ်” နို့ကြီးက ကိတ်ပေမယ့် အပျိုနို့ဆိုတော့ နုနုလေးရယ်။ ကျွန်တော်အားနဲ့ ညှစ်ကိုင်လိုက်ရင် သူ့ခမျာငိုသံတောင်ပါတယ်။

အခုထိ နို့ကိုင်နို့စို့ ပေးရုံပံရှိသေးတယ်။စောက်ဖုတ်ကို လိုးမပေးသေးဘူး။ “ပြန်တော့မှာလားဆရာ” “အင်း ပြန်တော့မယ်လေ” “မနက်ဖြန်ရော ဒီလိုပဲလားဆရာ” “အင်းပေါ့။ ဒါမဲ့ ကျက်ပြီးသားတွေပြန်မေ့သွားရင် ဒါဏ်ပေးမှာနော်” “ဘယ်လိုဒါဏ်လဲ” “ကျွန်တော်မလာဘဲနေမှာပေါ့” စာသင်ရတာတော်တော်အဆင်ပြေလာတယ်။ တခုတော့ရှိတာပေါ့။

သူမရာသီလာနေတဲ့အချိန်လည်း ကျွန်တော်က မရွံမရှာစောက်ဖုတ်နိုက်ပေးရတယ်။ လိုးတော့ လိုးမပေးရသေးဘူး။ “အဟင့်းအင်း အားလုပ်းအား မရပ်နဲ့ဆရာ မြန်မြန်းအားမြန်မြန်လို့း အားပြီးပြီးကောင်းလိုက်တားအား” စာကျက်တော့း နေပါအုံးဆရာရဲ့ ဒီမှာမောနေတာကိုးကြင်ကြင်နာနာကိုမရှိဘူး သူမစိတ်ကောက်ပြီးစာမကျက်မှာစိုးလို့ သူမကိုနောက်က သိုင်းဖက်ပြီး နို့သီးလေးတွေကို ချေပေးနေလိုက်တယ်။

တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း သူမနို့လေးတွေကို စွဲလန်းတက်နေပြီ။ မေမိုးယံရဲ့နို့အုံထွားထွားပြီးကို အားရပါးရညှစ်ရတာကြိုက်သည်။နို့သီးလေးတွေကို အားနဲ့ ညှစ်ချေလိုက်တိုင်း သူမကော့တက်သွားတာကို သဘောကျသည်။ နို့သီးသေးသေးလေးကို ငုံစို့တိုင်း မေမိုးယံရဲ့ ငြီးသံလေးကို ကျွန်တော်ကြိုက်သည်။

အိမ်ရောက်လို့ ဆေးကျောင်းကစာတွေကျက်မယ်လုပ်တိုင်း မေမိုးယံရဲ့နို့ကြီးတွေပေါ်ပေါ်လာလ်ု့ အာရုံလွဲပစ်ရသည်။ “ခ်းခ်းခံလို့ကောင်းလိုက်တားဆရာဘယ်လိုလုပ်လုပ်ခံလို့ကောင်းနေတာပဲသိလား” နို့သီးလေးတွေကို ဖွဖွချေပေးတော့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ကို မှီရင်းမျက်လုံးလေးတွေစင်းလို့။ “သမီးကို မလိုးချင်ဘူးလားဆရာရယ်” “လိုးမှာပေါ့” “ခုလား” “လပါတ်မှာ ဘာသာစုံဂုဏ်ထူးထွက်ရင်” “ဟင်း တလမှ တခါထဲပေါ့” “စာမေးပွဲကို တပတ်တကြိမ်ပါလားဆရား စာလည်းကျေ လူလည်းကျေပေါ့ — အဟိ ” “တော်ပြီ ကလေးမ စာကျက်တော့” “ဒီတိုင်း ဆရာ့ရင်ခွင်ထဲမှာနေပြီးကျက်မယ်” သူ ကျေနပ်သွားအောင် တစ်ခါတလေတော့ဆိုနွဲ့ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။

သူမ စာမေးပွဲပြီးတဲ့အထိ ကျွန်တော့်စိတ်ကူးအတိုင်း လုပ်လို့မဖြစ်။သူမ တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်စတက်တဲ့ နေ့ကျမှ နှိတ်စက်စရာ လက်နက်ပေါင်းစုံနဲ့ ကောင်းကောင်းကြီး နှိတ်စက်ပြီး လိုးပေးလိုက်မယ်လို့ ကျွန်တော်တွေးထားတယ်။ “စာစစ်ပြီးပြီလားဆရား” “အင်းရော့ စာအုပ်တွေး” “ဟယ်း all D” “ဆရာ့း” “အား နေအုံကွ” “ဆရာနော် ကတိမဖျက်နဲ့း” “ကွန်ဒုံးထုတ်မလို့း မင်းလေးကိုလိုးဖို့း မင်းလေးရဲ့ စောက်ပတ်ကို အသေလိုးဖို့း” ကျွန်တော့်အပြောကို မေမိုးယံက တခစ်ခစ်နဲ့ ရယ်သည်။ ရယ်နေတဲ့ မေမိုးယံရဲ့နွုတ်ခမ်းလေးကို ဆွဲစုပ်လိုက်သည်။ လည်ပင်း ကြော့ကြော့လေးကလည်း မွေးပျံ့လို့။

အရာထင်အောင်လုပ်လို့မဖြစ်။ ပြွတ်းပြွတ်း အားခ်းခ်းချစ်လိုက်တာ ဆရာရယ်းအာ့း နို့လေးတွေကို စို့တဲ့အပြင့် သွားနဲ့ပါ ခပ်ဖွဖွကိုက်လိုက်တော့ မေမိုးယံ ထွန့်ထွန့်လူးရော။ ကျွန်တော့်လီးကိုလည်း လှမ်းကိုင်တယ်။လဥတွေကိုလည်း လက်နဲ့နယ်တယ်။ နို့စို့ပေးရင်း မေမိုးယံရဲ့စောက်ပက်ကိုကိုကြည့်တော့ အရည်ကြည်လေးတွေ။ အား ဟင့်ဟင့်းဆရာရယ် အရည်လေးတွေပိုထွက်လာအောင် စောက်စိလေးကိုချေတော့ မေမိုးယံရဲ့ ငြီးသံလေးတွေ ပိုကျယ်လာသည်။ အားနာတယ်းဆရာ အရည်တွေရွမ်းနေပေမယ့် လီးထည့်လိုက်တော့ အပျိုမြှေးကခံနေသည်။

ရတယ်ဆရားလုပ်းသမီးအောင့်ခံပါ့မယ် ကျွန်တော်ငြိုငြင်မှာစိုးလို့ အောင့်ခံမယ်ဆိုသောကောင်မလေးကို ကျွန်တော် သနားလာမိသည်။သူ့မျက်နှာကိုကြည့်တော့ အံကြိတ်ရင်း မျက်ရည်လေးတွေ စီးကျနေသည်။သူမအနာသက်သာအောင် နို့လေကိုစို့ပေးလိုက် စောက်စိလေးကို ကလိပေးလိုက်လုပ်လို့ ငြီးသံထွက်လာတော့မှ လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဖိသွင်းလိုက်သည်။ ဆောင့်ပေးဆရားဆောင့်ပေးအိုးဆရားနာနာလေးဆောင့် ဆရာလို့မခေါ်နဲ့ကွား

ကိုကိုလို့ခေါ် ယောက်ျားလို့ခေါ်ချင်တယ် ဆရာ ခေါ်ကွား အားအမလေးယောက်ျားလိုးလိုး နာနာလေးဆောင့်လိုးပါယောက်ျားရဲ့းအားအမလေးသေပါပြီး အင်းလိုးပေးယောက်ျား မိန်းမစက်ပက်ကွဲအောင်လိုးပေး အားအားကောင်းတယ်းအား ယောက်ျားလီးကြီးနဲ့ မိန်းမစက်ပက်ကို လိုးနေပြီး အား မေမိုးယံက အသံပေါင်းစုံနဲ့ ညာသံပေးပြီး အလိုးခံနေတော့ ကျွန်တော်လည်း ပိုထန်လာပြီး သူမနို့ကြီးတွေ ကိုင်ဆွဲပြီး မီးကုန်ယမ်းကုန် လိုးပေးသည်။ “မိန်းမမြော့သွားတဲ့အထိလိုးပေးနော် ယောက်ျားရယ် ယောက်ျားလိုးတာခံရတာ ကြိုက်လို့ပါနော် အားယောက်ျားရေးအမလေး ပြီးတော့မယ်းအားယောက်ကျားရေး အး အးပြီးပြီး အား ”။

ပြီးပါပြီ။