ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ "

ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ "

ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၁

( ယခုဇာတ်လမ်းသည် စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်မျှသာဖြစ်၍ လက်တွေ့ အဖြစ်တရား အရှိတရား တို့ဖြင့် ကင်းကွာကွဲလွဲနေနိုင်သည် ဖြစ်ကြောင်း ဦးစွာအသိပေးအပ်ပါသည်။)

" ဘလုတ်တုတ် ဘလုတ်တုတ် ဘလုတ်တုတ်

ရွီး ရွီး ရွီး

ဘုတ် ဘုတ် ဘုတ် ဘုတ် ဘုတ်

ဖရူး ဖရူး ဖရူး "

လမ်းမပေါ်တွင် ယောကျ်ားစီးဆိုင်ကယ် အကြီးအငယ်မျိုးစုံ ဆယ်စီးခန့် အရှိန်ခပ်ပြင်းပြင်း ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်သွားလေသည်။

" လာ လာ မောင်လေး လမ်းမဘက်မထွက်နဲ့ တော်ကြာတိုက်မိသွားဦးမယ် "

မိုးစက်ဝေလည်း လမ်းမနဘေးတွင်ရပ်နေသည့် မောင်ငယ်ကို စိုးရိမ်စွာ သတိလှမ်းပေးလိုက်မိလေသည်။ မောင်ငယ် ကောင်းပြည့်လေးမှာတော့ အစ်မဖြစ်သူ၏ ပြောစကားကိုနားဝင်ဟန်မရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားသည့် ဆိုင်ကယ်ကြီးများကိုသာ အားကျသောအကြည့်တို့ဖြင့် မျက်စိတစ်ဆုံးလိုက်လံ ငေးမောနေလေ၏။

သူမတို့ ချော့တော်မျက်ပြေ ရွာသည် ပုဂံနှင့် ပုပ္ပါး ဆက်သွယ်ထားသည့်လမ်းမနဘေးတွင် တည်ရှိသော်လည်း အညာဒေသဖြစ်သဖြင့် အတော်အတန်ပင် ကားဆိုင်ကယ်အသွားအလာကျဲပါးလှပေ၏။ သို့သော် ယခု တစ်နှစ် နှစ်နှစ်အတွင်းတွင် မည်သို့ဖြစ်သည်မသိ၊ ယောကျ်ားစီးဆိုင်ကယ်ကြီးများ အုပ်လိုက်ဆိုသလို မကြာခဏဖြတ်သန်းသွားလာခြင်းကို သူမတို့ တွေ့မြင်လာကြရလေသည်။

ယခုလည်း ပုဂံတွင် ဆိုင်ကယ်ပွဲရှိသည်ဟု သူမတို့ ကြားသိထားရလေသည်။ ဆိုင်ကယ်ပွဲဆိုသည်မှာ မည်သို့မည်ပုံ သူမတို့သေခြာမသိကြသော်လည်း၊ ထိုအချိန်များ၌ ဆိုင်ကယ်ကြီးများ ယောက်ယက်ခပ်သွားလာကြသည်ကတော့ အမှန်ပင်။

ထိုအခါ ရွာခံ ယောကျ်ားလေး ယောကျ်ားငယ်များမှာ အနှီဆိုင်ကယ်ကြီးများအား ဘဝင်ခွေ ့ကာ လိုက်လံငေးမောလေ့ရှိကြလေသည်။ လူကြီးသူမများနှင့် မိုးစက်ဝေ တို့လို မိန်းမသားအများစုမှာတော့ ၎င်းတို ့ကို အာရုံပင်နောက်မိကြသေးပေ၏။ ၎င်းတို့လာလျှင် ဆူညံ၏၊ ဖုန်ထ၏၊ လမ်းမပေါ်တွင် သွားလာစရာရှိပါက ၎င်းတို့ကို သတိပြုနေရ၍ အသွားအလာမလွတ်လပ်။

၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဍာန်များမှာလည်း လမ်းသရဲများကဲ့သို့ ဆံပင်ရှည်များဖြင့်၎င်း၊ ထောင်ထွက်များကဲ့သို့ ဂတုံးကေများဖြင့်၎င်း၊ သူခိုးဓားပြများကဲ့သို့ မျက်နှာအုပ်ခေါင်းစွပ် စသည်တို့ဖြင့်၎င်း. . စသကဲ့သို့ သရုပ်ပျက်ကြမ်းတမ်းကာ ပုံးပန်းမကြနလှ။ မိုးစက်ဝေ၏ မျက်စိထဲ နားထဲတွင်တော့ အနှီဆိုင်ကယ်စီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် ကိုးလိုးကန့်လန့်သာ အစဉ်ဝင်ရောက်လျှက်ရှိလေတော့၏။

မိုးစက်ဝေ ဆိုင်ကယ်သမားများအကြောင်းတွေးတောရင်း ခရေပန်းကောက်ခြင်းကို လက်စသတ်လိုက်လေသည်။ သူမတို့အိမ်နှင့် ခရေပင်ကြီးမှာ လမ်းပင်ခြားသဖြင့် မနက်တိုင်းလိုလို မောင်နှမနှစ်ယောက် ပန်းကောက်ထွက်ကာ ဘုရားပန်းကပ်ကြစမြဲ။ သူမအသက် ၁၁ နှစ် မောင်လေးကောင်းပြည့်အသက် ၇ နှစ် ခန့်ကတည်းက စလုပ်ခဲ့သော ထိုလုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ဝတ္တရားတစ်ခုသည် ယခု သူမ အသက် ၁၈ နှစ်နှင့် မောင်လေး၏အသက် ၁၄ နှစ်သို့ တိုင်ခဲ့ကြလေပြီ။ ကိုယ့်ရပ်ကိုယ့်ရွာ ကိုယ့်ဆွေမျိုးသားချင်းတွေသာ ရှိသောကြောင့် သားနှင့်သမီး ကောင်းရာ ကောင်းမှုပြုလုပ်ကြသည်ကို မိဘများကလည်း စိတ်ချလက်ချခွင့်ပြုထားကြလေ၏။

" မ မ ပြီးပြီလား. .ပြီးရင်ပြန်ကြမယ်။ အေးတယ် မ မရဲ့ "

" ပြီးပါပြီ မောင်လေးရဲ့... "

မောင်ငယ် ကောင်းပြည့်၏ လောဆော်မှုကြောင့် ခရေပန်းဗန်းလေးကိုမကာ မောင်ငယ်လေးထံသို့ မိုးဆက်ဝေ မှန်မှန်လျှောက်ခဲ့လိုက်လေသည်။

ထိုအခါ ၎င်းထံသို့ အစ်မဖြစ်သူလျှောက်လာကြောင်းသိရှိသွားသော ကောင်းပြည့်လေးသည် မိုးစက်ဝေကိုမစောင့်ဘဲ

" မ မ လိုက်ခဲ့တော့။ မောင်လေးသွားနှင့်ပြီ "

ဟု အော်ပြောကာ ကားလမ်းကူး၍ အိမ်ဘက်သို့ပြန်ပြေးလေတော့၏။ မိုးစက်ဝေ တားချိန်မရလိုက်။

" ဘုတ် ဘုတ် ဘုတ် ဘုတ် ဘုတ် "

အရှိန်ခပ်ပြင်းပြင်းမောင်းလာသော ဆိုင်ကယ်တစ်စီး။

" မောင်လေး... မောင်လေး. . ဆိုင်ကယ် ဆိုင်ကယ်. . "

မိုးစက်ဝေ၏ အထိတ်တလန့်အော်ဟစ်သတိပေးသံ။

" ကျွီ . . . "

ဆိုင်ကယ် ဘရိတ်ဖမ်း၍ တာယာနှင့် လမ်းမ ပွတ်တိုက်သည့် မည်သံရှည်။

မိုးစက်ဝေ နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရသည်ကား ကားလမ်းမပေါ်မှ လမ်းလွဲ၍ သူမထံသို့ ဦးတည်လာနေသည့် ဆိုင်ကယ်မီးရောင် တဝင်းဝင်း။

မိုးစက်ဝေ စိတ်ဒုန်းဒုန်းချလိုက်လေပြီ။ သူမ၏မောင်လေးကို ဆိုင်ကယ်မတိုက်မိတော့။ နှီးဗန်းလေးတစ်ခု လေတွင်လွင့်ပျံသွားပြီး ခရေပန်းလေးများ မြေတွင်ပြန် ့ကျဲသွားခြေပြီတကား။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

ချော့တော်မျက်ပြေရွာ ကားလမ်းနဘေးတွင် ဦးအောင်လှနှင့် ဒေါ်မယ်ဝေ တို့သမီးလေး မိုးစက်ဝေ တစ်ယောက် ခရေပန်းကောက်ရင်း ဆိုင်ကယ်တိုက်ခံရကာ အကြောင်းမလှစွာ မြေနှင့်ဦးခေါင်းရိုက်လျှက် ပွဲခြင်းပြီးသေဆုံးပြီးနောက် တစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် အနှီခရေပင်ကြီး၌ နတ်ကွန်းတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာလေတော့သည်။

အကြောင်းမှာ ထိုးနားမှဖြတ်သန်းသွားလာလျှင် စက်ဘီးနှင့် ဆိုင်ကယ်အသေးများ အန္တရယ်မရှိကြသော်လည်း ခရီးသွားဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးများ မကြာခဏ တိမ်းမှောက်လေ့ရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်လေ၏။ မှောက်လျှင် သေလောက်အောင်တော့ မဖြစ်ကြ။ လက်ကျိုး၊ သွားကျိုး၊ ခေါင်းကွဲ၊ ရင်ဘတ်အောင့် စသဖြင့် ဒဏ်ရာကိုယ်စီရလေ့ ရှိကြလေသည်။

ကြာသော် ရွာခံများကပါ စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်လာကြပြီး မိုးစက်ဝေအတွက် ဆွမ်းသွပ်ခြင်း၊ တရားနာခြင်း၊ အမျှဝေခြင်း၊ ပရိတ်ရွတ်ခြင်း စသည်တို့ကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ဆောင်ရွက်ကြလေသည်။ သို့သော် အခြေအနေက ထူးခြားမလာဘဲ ခရီးသွားဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးများဆိုလျှင် တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု ပြသနာတက်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် အားလုံးကြံရာမရဖြစ်ကြရကုန်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ရွာရှိ နတ်ကတော်စိန်သောင်းက . . မိုးစက်ဝေသည် အစိမ်းသေသေခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း နေ့စဉ် ခရေပန်းကောက်ကာ ဘုရားပန်းကပ်လှူခဲ့သော ကုသိုလ်ကြောင့် မကောင်းဆိုးရွား နာနာဘာဝအဆင့်သို့ကြရောက်ခြင်းမရှိကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် သူမကို ပရိတ်ရွတ်ကာ မောင်းထုတ်၍ မရခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့အတူ သူမ မကြေနပ်သည့် အခဲမကြေသည့် တစ်စုံတစ်ဦး သို့မဟုတ် ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေသေးသဖြင့် သာဓုခေါ်ပြီး လွတ်ရာကျွတ်ရာအထက်ဘုံများသို့သွားရန်လည်း နှောင့်နှေးနေသေးကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် သူမဆုံးပါးခဲ့သည့် ခရေပင်ကြီးတွင် သူမကိုရည်စူး၍ နတ်ကွန်းတစ်ခုဆောက်လုပ်ကာ ရွာသူရွာသားများနှင့် ခရီးသွားပြည်သူများ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းဝေစေရန် ပူဆော်ပသခြင်းသည်သာလျှင် အကောင်းဆုံးနီးလမ်းဖြစ်ကြောင်း. . စသဖြင့်ဟောပြောသဖြင့် ရွာသူရွာသားအပေါင်းတို့လည်း ခရေပင်ကြီး၌ နတ်ကွန်းတည်ခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

နတ်ကတော်စိန်သောင်း၏ဖြေဆေးမှာ အလုပ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ နတ်ကွန်းဆောက်လုပ်ပြီး နောက်ပိုင်း၌ ချော့တော်မျက်ပြေရွာတွင် ယာဉ်မတော်တဆမှုများ အတောင်ပင်ကင်းဝေးသွားလေ၏။ ထိူ့အတူ ရွာသူရွာသားများမှလည်း မိုးစက်ဝေနတ်ကွန်းသို့ ပူဆော်ပသမှုများ ရှိလာခဲ့လေသည်။

ှုထို့ အပြင် ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးသမား ဘိုက်ကာလောကတွင်လည်း ပုဂံ ပုပ္ပါးလမ်းရှိ ချော့တော်မျက်ပြေရွာ ခရေပင်ကြီးအနီး၌ မကြာခဏ ဆိုင်ကယ်မှောက်လေ့ရှိကြောင်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ရွာမှနတ်ကွန်းဆောက်ကာ တောင်းပန်သောကြောင့် အမှောက်အပြု အတိုက်အခိုက်လျော့နည်းသွားကြောင်း . တဆင့်စကားတဆင့်နား သိရှိလာကြပြီး အနှီနတ်ကွန်းနားသို့ရောက်သည်ရှိသော် အရှိန်လျော့ခြင်း၊ ကြမ်းတမ်းသောစကားကိုမဆိုခြင်း၊ လီဗာမပုတ်ခြင်း၊ ဝင်ရောက်၍ ပန်း သစ်သီးများ တင်မြှောက်ပသခြင်း စသည့်အလေးသမှုတို့ကိုပြုကြကာ ဘေးကင်းခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိကြကုန်လေ၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

ရဲရင့်သူ သည် ရွှေတောင်မြို့မျက်နှာဖုံး ဆန်စက်၊ အထည်စက်၊ ရေသန့်စက်ပိုင်ရှင် သူဌေးကြီးဦးလောဂနှင့် ဇနီးသည်ဒေါ်ခင်ခင်ကြီးတို့၏ တစ်ဦးတည်းသောသားလေးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းတွင် ထူးချွန်စွာအောင်မြင်သဖြင့် မကွေးဆေးကျောင်းသို့ တက်ရောက်နေသည်မှာ အသက် ၂၀ တွင် တတိယနှစ်သို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။

ပုံမှန်အရဆိုလျှင် နောက် သုံးလေးခန် ့နေမှ ကျောင်းပိတ်မည်ဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ဖြစ်သည်မသိ၊ ရဲရင့်သူ ရွှေတောင်သို့ လွန်စွာ ပြန်ချင်နေမိလေသည်။ ကျောင်းပိတ်ရက်ကိုမစောင့်နိုင်တော့။ ထို့ကြောင့် အတန်းတက်ရက်တွေဖျက်ကာ ကားလက်မှတ်ဝယ်၍ ဆိုင်းဆင့်ဘုံမဆင့် ပြန်ခဲ့ဖြစ်လေသည်။ ဖျက်မည်စိုးသဖြင့် မိဘများကိုလည်း အသိမပေးတော့သလို၊ စပရိုက်ဘုပ်လိုသောကြောင့် ချစ်သူ မြရည်နွယ်ကိုလည်း ဖုန်းဆက်အကြောင်းမကြားတော့။

ဆယ်တန်းဖြေပြီး တစ်ပါတ်အကြာမှာပင် ရဲရင့်နှင့် မြရည်နွယ်တို့သည် မေတ္တာသက်ဝင်ကာ ချစ်သူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။ ပြောရလျှင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ငယ်သူငယ်ချင်းများလည်းဖြစ် ငယ်ချစ်များလည်းဖြစ်ကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်မှုမပြည့်အဝရှိကာ စိတ်ချယုံကြည်စိတ်ချ နိုင်ကြလေသည်။ မြရည်နွယ်က ရဲရင့်သူအားအစဉ်သဖြင့် တောင့်တနှစ်လိုချစ်ခင် သကဲ့သို့. . ရဲရင့်သူကလည်း ညိုညိုညက်ညက် မွှတ်မွှတ်ထွတ်ထွတ် သွယ်သွယ်လျှလျှ အပြစ်ဆိုစရာမလိုအောင်လှပသည့် ချစ်ရသူမြရည်နွယ်အား လွန်စွာ တန်ဖိုးထားစွဲလမ်းမြတ်နိုးလေ၏။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ခေတ်လူငယ်များပီပီ ချစ်ခရီးလမ်းဆုံးသို့လည်း အကြိမ်ကြိမ်ရောက်ရှိခဲ့ကြပြီးဖြစ်လေရာ တစ်ယောင်အရသာတစ်ယောက်သိလျှက် မခွာရက် မခွဲရက်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ကြရလေတော့သည်။ ယခုလည်း ရဲရင့်သူ ရွှေတောင်ရောက်ရောက်ခြင်း မိဘအိမ်သို့တန်းမပြန်ဘဲ မြရည်နွယ်အိမ်ဘက်သို့ လျှောက်ခဲ့မိလေ၏။

သူမအိမ်မှာ မြို့စွန်ကြ၍၊ ခြံဝန်းကျယ်လေသည်။ သူမ၏ မိခင်မှာ ရွှေတောင်ချည်မျှင်စက်ရုံဝန်ထမ်းဖြစ်၍ ညနေ ငါးနာရီရုံးဆင်းချိန်ကျော်မှ အိမ်သို ့ပြန်ရောက်လေ့ရှိပြီး၊ သူမ၏ဖခင်မှာမူ အစိုးရဌာနတစ်ခုမှ ဦးစီးအရာရှိဖြစ်ပြီး ပြည်တွင် ရုံးတက်ထိုင်ရသဖြင့် ည ခုနှစ်နာရီ ရှစ်နာရီမှ အိမ်သို့ပြန်ရောက်ကြောင်း ရဲရင့်သူအတတ်သိပြီးဖြစ်၏။ ဤသို့ အိမ်တွင် လူကြီးတွေမရှိခိုက် ၎င်းနှင့် မြရည်နွယ် ချိန်းတွေ ့ကာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ချစ်ပွဲဝင်နေကြပင်မဟုတ်ပါလား။

ရွှေတောင်တွင်တော့ ရဲရင့်သူက အရာရာ လွန်စွာပိုင်လေသည်။ ချစ်သူ၏ ခြံတံခါးသော့ အိမ်တံခါးသော့များပင်လျှင် ၎င်းထံ၌ သော့တူရှိ၏။ ယခုလည်း မိမိပြန်ရောက်ကြောင်း ယုတ်တရက်သိရ၍ ချစ်သူအံ့သြပျော်ရွှင်သွားစေလိုသောကြောင့် ခြံဝမှ အော်ခေါ်မနေတော့ဘဲ ခြံတံခါးဖွင့်ကာ အိမ်ဆီသို့ တိတ်တဆိတ်လျှောက်ခဲ့လိုက်လေသည်။

.

.

.

အိမ်ထဲသို့အရောက် ရဲရင့်သူ အိမ်တံခါးကိုအသံမထွက်အောင် ခပ်ဖြေးဖြေးပြန်စေ့လိုက်သည်။ အိမ်ဧည့်ခန်းနှင့် အောက်ထပ်တစ်ခုလုံးတွင် ချစ်သူမြရည်နွယ်ကို မတွေ့ရ။ ထမင်းစားခန်းထဲသို့ဝင်ကြည့်သောအခါ စားပွဲပေါ်တွင် မြင်လိုက်ရသည့်မြင်ကွင်းကြောင့် ရဲရင့်သူ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲဖြစ်သွားလေသည်။ ဖောက်သောက်ထားသည့် ကြက်ဥခွံနှစ်လုံး၊ ဖီးကြမ်းငှက်ပျောသီးခွံတစ်ခု၊ သွေးဆေးကဲ့သို့ မြန်မာဆေးအမှုန့်ရဲရဲများ ဖျော်သောက်ထားဟန်ရှိသည့် ဖန်ခွက်တစ်လုံး။

အနှီအစားအသောက်များနှင့် ဆေးဝါးများ မည်သည့်နေရာတွင်အသုံးပြုရခြင်းဖြစ်သည်ကို အတွေ့အကြုံရှိသော ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရဲရင့်သူ အတတ်သိ၏။ ထို့ကြောင့် စိုးရိမ်စိတ်ကြီးစွာဖြင့် မြရည်နွယ်၏ အိပ်ခန်းရှိရာ အပေါ်ထပ်သို့ ခြေသံလုံလုံတက်ခဲ့လိုက်လေတော့သည်။

" ဒုန်း ဒုန်း ဘုတ် ဘုတ်

ဟင်း အင်း . . အ အ အားး. . အ. အမေ့. .

ဘုတ် ဘုတ်. . ဂလုတ်. .

ဟင်း ဟင်း. . အားး ဟားး. . အမလေး. . အ "

လှေကားတစ်ဝက်ကျော်မှ စတင်ကာ ကြားရပါချေပြီ။ ရဲရင့်သူ စိတ်ထဲတွင် တွေးထင်စိုးရိမ်နေသည့်အတိုင်းပင်. . အသက်ရှုသံပြင်းပြင်းများနှင့် မြရည်နွယ်၏ အသံပလံများ။ ရဲရင့်သူလည်း လှေခါးကိုဆုံးအောင်တက်ပြီး လှေခါးရင်းရှိ ခပ်ဟဟပွင့်လျှက်ရှိသော မြရည်နွယ်၏ အခန်းတံခါးကို အသာ တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ ကဲကြည့်လိုက်လေသည်။

မြင်ကွင်းကမကောင်းလှ။ အိပ်ယာထက်တွင် ပက်လက်အိပ်လျှက်ရှိသော မြရည်နွယ်အား ရဲရင့်သူတို့နှင့်ကျောင်းနေဘက်. . ထမင်းသုပ်သည် ချိမ့်ညံ ဆိုသည့်ကောင်က ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုပုခုံးနှစ်ဖက်ဖြင့် အတင်းဆွဲမက အပေါ်မှ အသားကုန်ကြုံးနေခြင်းဖြစ်လေသည်။ နှစ်ဦးစလုံးတွင် အဝတ်အစားများမရှိကြတော့သည့်အပြင် မြရည်နွယ်မှာ အောက်မှ ကော့ပျံလန် ၍ပင် နေပေသေး၏။

ရဲရင့်သူလည်း စနိုက်ကျော်သည့်ကောင်နှင့် ခြံခုန်သည့်ကောင်မတို့၏ မြောက်ဇာတ်ကို ဒီအတိုင်းဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ အခန်းတံခါးကို ဝုန်းခနဲ ကန်ဖွင့်ပြစ်လိုက် မိလေတော့သည်။

.

.

စနိုက်ကျော်ကောင် ချိမ့်ညံက သွေးမရှိ။ ရဲရင့်သူကိုမြင်သည်နှင့်

" ဟာ. . ရဲရင့်. . "

ဟု ဆိုလျှက် မြရည်နွယ်၏ ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကို လွှတ်ချကာ ကပြာကယီထလျှက် ပုဆိုးကောက်စွပ်လေသည်။ ခြံခုန်မ မြရည်နွယ်ကလည်း

" ကို. . ကို. ."

ဟု အထိတ်လန့် ရည်ရွတ်လျှက် ထထိုင်ရန် ကြိုးစားလေ၏။ သို့သော် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ကုတင်တိုင်တစ်ဖက်တစ်ချက်၌ ချည်နှောင်ခြင်းခံထားရ၍ ရုတ်တရက်မထနိုင်။

ရဲရင့်သူလည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦး ဖြစ်ပျက်နေကြပုံများအား မျက်လုံးအစုံဖြင့် မီးဝင်းဝင်းတောက်မတတ်စူးစိုက်ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် လွန်စွာပူပြင်းမက ပူပြင်း လာလေသည်။ ဒေါသစိတ်၊ မခံလိုစိတ်၊ ယူကြုံးမရစိတ် များက ရဲ့ရင့်သူအား ဝိုင်းဝန်းနှိပ်ဆက်ကြလေ၏။ ကြာလျှင် လူသတ်လိမ့်မိတော့မည်။ ထို့ကြောင့် တက်တစ်ချက်ကို

" တောက် "

ခနဲ ကျယ်လောင်စွာခေါက်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ၎င်းတို့နှင့်ဝေးရာသို့ အမြန်ထွက်လာခဲ့လိုက်မိ လေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

ရဲရင့်သူ အိမ်သို့လည်းမပြန်ချင်၊ ကျောင်းသို့လည်း ပြန်မသွားချင်၊ ရွှေတောင်တွင်လည်းဆက်၍မနေချင်တော့။ ထို့ကြောင့် ပြည်ကားတက်စီးပြီး ကိုရာဇာ့ထံသို့ထွက်ခဲ့လိုက်လေသည်။

ကိုရာဇာဟူသည်ကား ရဲရင့်သူအဖေ ဦးဘောဂ သူငယ်ချင်း၏ သားဖြစ်ကာ ပြည်မြို့တွင် ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီး ဝပ်ရှော့ဆြာ၊ ဝယ်ရောင်း အလုပ် တို့ဖြင့် အလုပ်ဖြစ်နေသူဖြစ်သည်။ ရဲရင့်သူကိုလည်း ညီရင်းပမာ ချစ်ခင်လေ၏။

ကိုရာဇာဆီအရောက် နှုတ်ဆက်ပြီး စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဆိုသလို ထောင်ထားသည့်ဆိုင်ကယ်များကို ရဲရင့်သူ လျှောက်ကြည့်နေမိလေသည်။ ထိုအထဲမှ classic ဆန်ဆန် ဆိုင်ကယ်လေးတစ်စီးကို မျက်စိကျ၍ တက်ခွပြီး နှိုးကြည့်လေရာ အင်မတန် ဆွဲမက်ဖွယ်အရသာရှိကြောင်းတွေ့ရှိရ၍ စပ်စုလိုက်လေ၏။

" ကိုရာဇာ. .ဒါ ဘာဘီးခေါ်လည်းဗျ. . "

" အဲ့တာ Kawasaki W 650 ရဲရင့်ရဲ့။ အရမ်းစီးကောင်းတာ။ သူ့အင်ဂျင်ပါဝါနဲ့၊ သူ့ပုံစံ၊ သူ့အလေးချိန်နဲ့က လုံးဝကွက်တိပဲ "

ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခွထိုင်ရင်း ရဲရင့်သူခေါင်းထဲတွင် အကြံတစ်ခုပေါ်လာသဖြင့် ဆိုင်ကယ်ကိုထောက်ဖြုတ်ကာ ဂီယာထိုးမောင်းထွက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်လေသည်။

" ဟေ့. .ဟေ့ကောင် ရဲရင့် ဘယ်သွားမလို့တုန်း . . "

" ဒီဆိုင်ကယ် ကောင်းတယ်မဟုတ်လား "

" ကောင်းတယ်လေ. . မနေ့ကမှ ငါ အင်ဂျင်ဝိုင်လည်း၊ ဆီရေလေမီး စစ်ထားသေးတာ. ."

" ဒါဆို ဒီဘီး ကျတော်ယူလိုက်ပြီကိုရာဇာရေး၊ အဖေ့ဆီသာ ဘီးဖိုးသွားတောင်းပေတော့၊ အဖေတို့မေးရင် ဖြေလိုက်ပါ. . ညောင်ဦးက ဦးလေးသိန်းဇော်ဆီ ကျတော် ခဏသွားနေတယ်. . လို့ "

ရဲရင့်က ကိုရာ့ဇာ့အမေးကိုပြန်ဖြေပြီး ဆိုင်ကယ်ကို မောင်းထွက်ခဲ့လိုက်လေ၏။

" ဟောင့်. .နေဦးလေ. . .မင်းအဝတ်အစား၊ ဆိုင်ကယ်ဦးထုတ်.. ##@@@&&&::: "

" ဒါပါတယ် အကို.. "

ကိုရာဇာ၏ စိုးရိမ်ဗျာပါသံများကို ရဲရင့်သူ ထွေထွေထူးထူးပြန်ဖြေမနေတော့ဘဲ၊ လက်မနှင့် လက်ညှိုးကိုသာ ဝိုင်းပြခဲ့လိုက်လေသည်။

ပလောင်ဆူနေသော နှလုံးသားအစုံအား ပြန်လည်၍ အနယ်ထိုင်အသားကျစေရန် နေရာဒေသသစ်တစ်ခုနှင့် အချိန်အတိုင်အတာတစ်ခု ၎င်းအတွက် အရေးပေါ်လိုအပ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။

ရဲရင့်၏ ဆိုင်ကယ် ဦးတည်ရာကား ဖခင်၏ညီအငယ်ဆုံး ဦးလေးသိန်းဇော်နေထိုင်ရာ အရိမဒ္ဒိယပူရ ခေါ် ပုဂံပြည်ဆီသို့. .. ။

.

.

.

ရဲရင့်သူ ပုဂံညောင်ဦးသို့မရောက်ခင် ပုပ္ပါးဝင်ကာ ရီဆော့ဟိုတယ်တွင် အနားယူတည်းခိုခဲ့လေ၏။ ပုပ္ပါးတောင်၏ စိမ်းလန်းမှု၊ သာယာမှု၊ ညိမ်းအေးမှု နှင့်အတူ မျောက် ငှက် ရှဉ့် ယုန် စသည့် ချစ်စရာ့ တိရိစ္ဆာန်လေးများ၏ မြင်ကွင်းများက ရဲရင့်သူအား အတော်အတန်ပင် စိတ်တည်ငြိမ်မှုရရှိစေခဲ့လေသည်။ ပုပ္ပါး၌ နှစ်ရက်တာမျှအချိန်ဖြုန်းပြီးနောက်. .. နောက်တစ်နေ့ မနက် မွန်းမတည့်မှီ ပုဂံညောင်ဦးသို့ ရဲရင့်သူ ခရီးဆက်ခဲ့လေ၏။

ဆောင်းတွင်းဆိုသော်လည်း နွေးနားနီးလာသဖြင့် နေကအတော်အတန်ပူပြင်းလာလေသည်။ ပုပ္ပါးမှထွက်ခဲ့ပြီး နာရီဝက် ခန့်အကြာ၌ ထနောင်းပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ရဲရင့်သူ ဆိုင်ကယ်ကိုထိုးရပ်ကာ ဟော်တယ်မှ ယူဆောာင်ခဲ့သော ရေဗူးကိုထုတ်သောက်ရန် ပြင်လိုက်လေ၏။ စိတ်ထဲမှလည်း . . နေကပူလိုက်တာ၊ ပုဂံရောက်ဖို့ကလည်း လှမ်းသေးတယ်၊ တော်သေးတာပေါ့ ဟော်တယ်က ရေဗူးနဲ့ ဟော့ဒေါ့နှစ်ချောင်းယူလာခဲ့မိလို့. . ဟုလည်း တစ်ယောက်တည်း ပြောလိုက်မိလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကားလမ်းနဘေး ခြုံနှင့်ကွယ်နေသော မြေလမ်းလေးတစ်ခုမှ ရဟန်းအိုကြီးတစ်ပါး လမ်းမဘက်သို့ ခြေလျှင်ကြွလှမ်းလာသည်ကို ရဲရင့်သူ အမှတ်မထင်တွေ့မြင်လိုက်ရလေ၏။ အနှီရဟန်းကြီးမှာ အိုသော်လည်း အသားဖြူဖြူ၊ အရပ်ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း၊ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ဥပတိရုပ်ကောင်းကောင်း တို့ဖြင့် ကြည်ညိုဖွယ်ရာအဆင်းကို လွန်စွာဆောင်၍ နေလေတော့သည်။ ရဲရင့်သူလည်း ထိုရဟန်းအိုကြီးပေါ်တွင် ကြည်ညိုသဒ္ဓါစိတ်များ တဖွားဖွားဖြစ်ပေါ်လာမိလေ၏။

နာရီကိုကြည့်လိုက်သော် နေ့လည်ဆယ့်နှစ်နာရီထိုးရန် မိနှစ် ၂၀ သာလိုပေတော့သည်။ ယခုနေရာ ဘေးဘီဝဲယာမှာလည်း ရွာတန်းရွာဆက်ပြတ်လှပေ၏။ ထိုအခြေအနေကိုထောက်ရှုကာ ရဟန်းကြီးဆွမ်းဘုန်းမပေးရသေးမည်ကို ရဲရင့်သူ စိုးရိမ်လာမိလေ၏။ ထို့ကြောင့် ဆိုင်ကယ်ဦးထုတ်ချွတ်၍ ရဟန်းကြီးထံသို့ အပြေးလိုက်သွားပြီး

" ဆြာတော်ဘုရား၊ ဆြာတော်ဘုရား၊ ဆွမ်းဘုန်းပေးပြီးခဲ့ ပါပြီလားဘုရား. .. "

ဟု လက်အုပ်ချီမိုး၍ ရိုသေစွာ လျှောက်ထားလိုက်လေသည်။

" မပေးရသေးဘူး ဒကာတော်. .. "

ရဟန်းကြီး၏ ပြန်လည်မိန့်ကြားသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရဲရင့်သူလည်း ၎င်းသောက်လုမည့်ဆဲဆဲရေဘူးနှင့် ခရီးဆောင်အိတ်ထဲရှိ ဟော့ဒေါ့နှစ်ခုတို့ကို ရဟန်းကြီးအား ဆွမ်းအဖြစ်အလှူခံတော်မူပါရန် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်စွာ လှျှောက်ထားလိုက်လေတော့၏။

ထိုအခါ ရဟန်းကြီးက လှူဖွယ်တို့ကို ဆိုင်ကယ်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ခေတ္တတင်စေလျှက် ရဲရင့်သူကို ရှူးဖိနပ် ခြေအိပ် စသဖြင့်ချွတ်ဖို့ရန် မိန့်ကြားပြီးမှသာ ကျကျနန ပြန်လည်အလှူခံတော်မူလေသည်။ ထို့နောက် တမာပင်ရိပ်တစ်ခုအောက်ရှိ မြေပြောင်ပြောင်တွင် တင်ပုလ္လင်ခွေထိုင်ကာ ရဲရင့်သူလှူသော ဟော့ဒေါ့ဆွမ်းကို ခပ်မှန်မှန် ဘုန်းပေးနေလေတော့၏။

ရဲရင့်သူလည်း အလှူအတွက် ပီတိသောမနဿများ တစိမ့်စိမ့်ဖြစ်ပေါ်ရင်း ရဟန်းကြီးဘုန်းပေးပြီးသည်အထိ ခြေတော်ရင်းတွင်ထိုင်စောင့်ကာ. .. ဘုန်းပေးပြီးသောအခါမှ ခရီးဆက်ခွင့်ပြုပါရန် ရဟန်းကြီးအား တရိုတသေလျှောက်ထားလျှက် ဝတ်သုံးကြိမ်ဖြည့်ပြီး ဆိုင်ကယ်ပေါ်ပြန်တက်ခဲ့လိုက်လေတော့၏။

.

.

.

.

ရဲရင့်သူ နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမိနှစ်ခန့် ခရီးဆက်ခဲ့လေရာ ရွာတစ်ရွာသို့ဝင်လေသည်။ ရွာထိပ်ဆိုင်းပုဒ်၌ ချော့တော်မျက်ပြေရွာ ဟု ရေးထိုးထားလေ၏။ ရဲရင့်သူလည်း ရွာကိုဖြတ်ရသဖြင့် ဆိုင်ကယ်ကို အရှိန်အနည်းငယ်လျော့ကာ ခပ်သာသာမောင်းနှင်ခဲ့လိုက်လေသည်။

ရွာအထွက် အိမ်တန်းများကုန်ခါနီး၌ လမ်းမနဘေး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ရှေ့တွင် ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးများ ခြောက်စီး ခုနှစ်စီးထိုးရပ်ထားကြောင်း တွေ ့ရသဖြင့် ဘရိတ်ကိုမှေး၍ အကဲခတ်လိုက်သောအခါ.. . . . ထိုသစ်ပင်ကြီးတွင် ကပ်ဆောက်ထားသည့် နတ်ကွန်းကဲ့သို့ အရာမျိုး၌ အမျိုးသားကြီးရှစ်ဦးခန့်က တစ်စုံတရာ ပူဇော်သမှုပြုနေကြောင်း ရဲရင့်သူ သိရှိလိုက်ရလေ၏။

ထိုသူများသည် နိမိတ်နမာမရှိသော အရိုးခေါင်း၊ မီးတောက် စသည့်ပုံများ၊ 1% ဟူသော စာသားများကို ရေးထိုးတွယ်ကပ်ထားသည့် လည်သာဗက်အင်္ကျ ီများကိုလည်း ဝတ်ဆင်ထားကြပေသေး၏။

ရဲရင့်သူလည်း ဗိုက်ကာကြီးများဖြစ်ပါလျှက် နတ်လိုလိုဘာလိုလိုကို ဝင်ရောက်ကန်တော့နေသော ထိုသူတို့အား ရယ်ချင်လှသဖြင့် တခွိခွိကျိတ်ရယ်ကာ ဆိုင်ကယ်ကို အရှိန်ပြန်တင်ပြီး ခရီးဆက်နှင်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဆိုင်ကယ်ရှေ့မှ ရိတ်ခနဲဖတ်ပြေးလေ၏။

ရှောင်ရန်မလွတ်နိုင်တော့၊ ဆိုင်ကယ်က အရှိန်ပြန်ရစပြုနေပြီမဟုတ်ပါလား။ ရဲရင့်သူ လမ်းနဘေးသို့ ဆိုင်ကယ်ကို ဆွဲချလိုက်မိလေသည်။

သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၊ ပူခနဲ ခံစားချက်တစ်ခု။

ရဲရင့်သူ လောကကြီးနှင့် အဆက်ပြတ်သွားချေပြီ။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ရဲရင့်သူ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်ကား မကြာသေးခင်ကမှ ဆွမ်းကပ်လှူခဲ့ရသည့် ရဟန်းကြီး၏ မျက်နှာတော်...

" ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၂

" ကိုယ့်လူ . .ထ ထ. .ထပါဦး "

နားထဲတိုးဝင်လာသည့်အသံကြောင့် ရဲရင့်သူ မျက်စိဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အမြင်အာရုံတွေက ရုတ်တရက်ဝေဝါးနေဆဲ. . ၊ ခေတ္တကြာသောအခါမှ တဖြေးဖြေးကြည်လင်လာပြီး. . ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးထုပ်အချွန်ဆောင်းကာ ဇာတ်ဝတ်ဇာတ်စားများဝတ်ဆင်ထားသော ပိန်ညောင်ညောင်လူတစ်ဦးက ၎င်း၏ဘေးမှ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် လာနှိုးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရလေ၏။

ရဲရင့်သူလည်း ကပြာကယီ ထထိုင်လိုက်ကာ မေးခွန်းပါ တဆက်တည်းထုတ်လိုက်လေသည်။

" ခင် ခင်ဗျား ကဘယ်သူလည်း. .. "

" ကျုပ်က ရွာစောင့်နတ်ပေစိလေ. .. "

ရဲရင့်သူ အတော်ပင် စိတ်ညစ်သွား၏။ အရူးဖြစ်ဟန်တူသော ထိုသူအား ဆက်လက်မေးမြန်းမနေလိုတော့။ ထို့ကြောင့် မတ်ထရပ်ပြီး ခရီးဆက်ရန်ဟန်ပြင်လိုက်စဉ် ဆူဆူညံညံအသံများ နားထဲသို့တိုးဝင်လာ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်မိပြန်သည်။

လူနာတင်ကားတစ်စီး။ လူများ စုရုံးစုရုံးဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးအား အနှီ လူနာတင်ကားပေါ်တို့ ဝိုင်းတင်နေကြလေ၏။ W 650 ဆိုင်ကယ်လေးမှာလည်း ရှေ့ဖောက်များကျိုးပြီး လမ်းဘေးတွင် လဲကျလျှက်။

" အခြေအနေကောင်းလား. ..

မပြောတတ်သေးဘူး. .ခုထိတော့သတိမလည်ဘူး. .

ဦးထုပ်ဆောင်းထားတော့ ခေါင်းတွေဘာတွေတော့ပွင့်မသွားဘူးနော်

အတွင်းကြေသွားရင်ဘယ်လိုလုပ်လည်း

ဘယ်ကလည်း သိရပြီလား၊ သူ့မိသားစုကိုကော ဆက်သွယ်လို့ရလား

သူ့ဖုန်းထဲက နောက်ဆုံးဆက်ထားတဲ့နံပါတ်ကိုဆက်ကြည့်တော့ ညောင်ဦးက သူ့ဦးလေးတဲ့. .. "

ကြားနေရသည့် အသံဗလံများကြောင့် လူနာတင်ကားပေါ်သို့ အတင်ခံရသည့်သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ရဲရင့်သူ လွန်စွာ သိချင်လာမိလေ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှားသွားကာ တိုးဝှေးကြည့်လိုက်လေသည်။

မြင်ရသည့်မြင်ကွင်းက ရဲရင့်သူအား ကြက်သေသေသွားစေ၏။ သတိလစ်နေသောလူနာမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ၎င်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလား။ ရဲရင့်သူ အရာရာကိုသဘောပေါက်သွားလေပြီး လူအုပ်ကြားမှ လေးကန်သောခြေလှမ်းများဖြင့် အသာပြန်ထွက်လာခဲ့ လိုက်လေတော့သည်။

" လာပါကွာ. .ငါအရူးမဟုတ်ပါဘူး၊ တကယ့် ရွာစောင့်နတ်ပါကွ "

" ဒါဆို ကျုပ်က သေပြီလား "

ပခုံးကိုလာပုတ်ပြီး တရင်းတနီးစကားဆိုလာသော နတ်ပေစိဆိုသူကို ရဲရင့်သူ မေးခွန်းပြန်ထုတ်လိုက်လေသည်။

" ကိုယ့်လူက မသေလောက်သေးပါဘူး။ ဒီမနက်ပဲ ကုဝေရနတ်မင်းကြီးဆီက အမိန့်စာဝင်လာတယ်။ အထက်နတ်ဘုံမှာ အင်မတန်တန်ခိုးကြီးတဲ့ နတ်မင်းကြီးတစ်ပါးဖြစ်လာမယ့် လောင်းလျာရဲ့ဝိညာဉ် ကျုပ်ဆီကိုခဏရာက်လာမတဲ့လေ၊ အဲ့လိုလာတုန်းလာခိုက်မှာ ကျုပ်က အဲ့ဝိဉာဉ်ကို အစစအရာရာလိုလေသေးမရှိအောင် ပံ့ပိုးကူညီရမယ်ဆိုပဲ။ ဒီအမိန့်စာအရဆိုရင် ကိုယ့်လူက ဝိဉာဉ်ဘဝမှာ ခဏတဖြုတ်ပဲနေပြီး အသက်ပြန်ဆက်ရမယ့်သဘောပေါ့။ "

နတ်ပေစိ စကားက အတော်ပင် ကပြောက်ကခြောက် ဆန်လှပေသည်။ ရဲရင့်သူတစ်ယောက် စိတ်ညစ်သည်များပင်မေ့ပျောက်ကာ ရယ်ချင်ပက်ကျိဖြစ်သွားမိလေ၏။

" ဟဲ ဟဲ. . ဒါဆို ကျုပ်က ခု ခဏသတိလစ်နေတာ တကယ်မသေသေးဘူး။ တကယ်သေမှသာ ခဗျားပြောတဲ့ နတ်မင်းကြီးဖြစ်မှာ. .အဲ့လိုလား "

" အင်းး. . အဲ့လိုတော့ ထင်တာပဲဗျ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျုပ်တာဝန်ကတော့ ကိုယ့်လူဒီမှာနေနေသ၍ အစစအရာရာ ဂရုစိုက်ဖို့ပဲ "

" သြော်. .အဲ့လိုလား။ ဟုတ်ပါပြီလေ. . .ဒါနဲ့ . .ကျုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ခုဘယ်ခေါ်သွားကြမှာလည်း "

" ညောင်ဦးဆေးရုံကိုပေါ့ဗျာ။ ဒါမှ သတိပြန်မရရင်တော့ မန္တလေးတင်ကြမှာပေါ့ "

" အေးဗျာ. . .ကျုပ်လည်း တကယ်တော့ လူ ့လောကကြီးထဲက ခဏထွက်ပြီး လူတွေနဲ့မပါတ်သက်ဘဲနေချင်နေတာ၊ ခုလို ဝိဉာဉ်ဖြစ်နေရတော့လည်း အေးတာပေါ့ "

ရဲရင့်သူလည်း နတ်ပေစိအား မေးချင်ရာတွေမေးကာ ပြောချင်ရာတွေ ပြောနေမိလေသည်။

ရဲရင့်သူမေးသမျှကို အပြန်အလှန်ပြောဆိုဖြေကြားနေရင်း နတ်ပေစိက တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားဟန်ဖြင့်. .

" ဟာ. . ဟိတ်လူ ကျုပ်တို့ စကားကောင်းနေလို့မဖြစ်သေးဘူး။ ဟိုဒုက္ခသည် သူငယ်မကို ကယ်ပေးပါဦးဗျာ။ မဟုတ်ရင် သူသေပြီး ငရဲကြမလားတောင် မပြောတတ်ဘူး။ ခဗျားကယ်မှဖြစ်မှာ. .သူ့ခမြာ သနားပါတယ်.. "

ဟု ကပြာကယီဆိုကာ နတ်ကွန်းရှိရာ ခရေပင်ဆီသို့ ညွှန်ပြလေ၏။

.

.

နတ်ကွန်းရှေ့မြေပြင်တွင် အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ်ဆယ်ခန့်ရှိသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဆံပင်ရှည်ကိုဖားလျားချ၍ ငဖယ်ပျံအောင်လူးလှိမ့်နေရလေသည်။ အဝတ်အစားများလည်း စုတ်ပြဲပြတ်သတ်ထွက်ကာ မမြင့်သင့်မမြင်အပ်သည့် အစိတ်အပိုင်းများပင်လျှင် တစိတ်တဒေသ ပေါ်ထွက်နေကြလေ၏။ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ဖုန်မှုန့်များ၊ မြေကြီးများဖြင့် ပေကြံနေလေသည်။

" သူကဘယ်သူလည်း၊ ဘာလို့ ခုလို လူးပျံနေရတာလည်း၊ ကျုပ်က သူ့ကိုဘယ်လိုကူညီရမှာလည်း. . ပြောပါဦး "

သူမ၏ဖြစ်အင်ကိုကြည့်ကာ ရဲရင့်သူ မနေသာတော့. . . သူမကို ကယ်တင်ဖို့ရန် ၎င်းကပင်စတင်ကာ နတ်ပေစိကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိလေ၏။ နတ်ပေစိလည်း အနည်းငယ်ပြောရခက်ဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းကို အတန်ကြာအောင်ပွတ်သပ်ပြီးမှ ရဲရင့်သူအား အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းပြရှာလေသည်။

" ဒီသူငယ်မက မိုးစက်ဝေတဲ့၊ လူ့ဘဝက ဒီခရေပင်ကြီးနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်အိမ်မှာနေတယ်။ တိုတိုပြောရရင် မနက်စောစောထ ခရေပန်းကောက်ရင်း ကိုယ့်လူစီးလာတဲ့ ဆိုင်ကယ်ကြီးမျိုးနဲ့ တိုက်မိပြီး ခု ဒီဘဝကိုရောက်လာတာ။ ဒီဘဝရောက်ပြန်တော့ ဘုရားမှာ နေ ့စဉ်ခရေပန်းကပ်ခဲ့တဲ့ကုသိုလ်ကြောင့် အပါယ်လေးပါးကိုလည်း ကျမသွား၊ ဆိုင်ကယ်သမားတွေကိုမကြေနပ်တဲ့ မုန်းငြိုးတွေကြောင့် ကောင်းရာမွန်ရာလည်း စိတ်ဖြောင့်ဖြောင့်မသွားနိုင်ဘဲ ကိုးလို့ကန့်လန့် ဖြစ်နေတော့တာပဲ။

သူက ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးတွေဆို အားကြီးအမြင်ကပ်ပြီး မှောက်အောင်လုပ်တယ်။ စိတ်ရင်းလေးကကောင်းတော့ အသေတော့မသတ်ဘူးပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူ့ကြောင့် ဆိုင်ကယ်ဆြာတွေ နဖူးပေါက်ခေါင်းကွဲ ဖြစ်ကြရတာများနေပြီ။ နောက်ဆုံးရွာကနတ်ကွန်းလေးဆောက်ပြီး သူ့ကိုတောင်းပန်လို့ ရွာကိုငဲ့ပြီး သူငြိမ်နေတာ။ ဆိုင်ကယ်သမားတွေကလည်း သူ့ကိုဝင် ဝင်ပြီး ပူဆော်ပသသွားကြတာမို့ ဆိုင်ကယ်သမားတွေအပေါ်မှာ သူစိတ်ပြေစပြုနေပါပြီလေ။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်ဆြာကီးက သူ့ကို ပူဇော်နေတဲ့ ဆိုင်ကယ်သမားတွေကို လှောင်လိုက်တော့. .. ကိုယ့်ဆြာကို သူအရမ်းစိတ်ဆိုးသွားပြီး ဆိုင်ကယ်မှောက်အောင် လုပ်ထည့်လိုက်တော့တာပဲ။

အဲ့ဒီမှာတင် သူလည်းခုလိုတွေ ထဖြစ်ပါလေကော။ ကျုပ်အထင်တော့ ကုသိုလ်ကံအဟုန်အရမ်းကြီးတဲ့လူကို ဒုက္ခပေးမိလို့မြန်း သူ ခုလိုခံနေရတာလားမသိဘူး။ အဲ့ဒါ့ သူက ကိုယ့်လူကို တောင်းပန်ရှိခိုးပြီး၊ ကိုယ့်လူကခွင့်လွတ်ပေးမယ်ဆိုရင် သူ ခုခံစားနေရတဲ့ ဝေဒနာတွေက လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျုပ်ယုံကြည်တယ် "

နတ်ပေသီး၏ စကားအဆုံးတွင် ရဲရင့်သူ အော်ရယ်ပြစ်လိုက်မိလေသည်။

" ဟား ဟား ဟား ဟား. . ကျလည်းကျတဲ့ နတ်ပေသီးရယ်။ ကျုပ်ကို ဆိုင်ကယ်မှောက်သေအောင်လုပ်တဲ့ဟာကို ကျုပ်က ခွင့်လွှတ်ရမတဲ့လား။ တော်ပါဗျာ. . ဝေးပါသေးတယ်. . ဟား ဟား ဟား ဟား "

ရဲရင့်သူ၏ အဖြေစကားကြောင့် နတ်ပေသီးမှာ မျက်နှာမကောင်းလှဘဲ မိန်းကလေးကို ကယ်တင်ဖို့ရ

န်သာ အထပ်ထပ်တောင်းပန်နေလေတော့၏။

" လုပ်ပါဗျာ.. .တောင်းပန်ပါတယ်။ ကောင်မလေးက စိတ်နဲနဲဆတ်တယ်ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့သဘောကောင်းပါတယ်။ သနားလည်း သနားစရာလေးပါဗျာ။ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ. . .@@@###$$$%%%**&+++=== "

ကြာသော် ရဲရင့်သူလည်း နတ်ပေသီး၏ နားပူဒဏ်ကိုမခံစားနိုင်တော့ဘဲ

" အေးဗျာ. .အဲ့လောက်တောင်ရှိလှတာ၊ ခဗျားဆြာမလေး ကျုပ်ကို တကယ်ရှိခိုးတောင်းပန်ပါစေဦး။ ဒါဆိုရင် ကျုပ်ခွင့်လွှတ်ပေးမယ် "

ဟု အလွယ်ပြန်ဖြေလိုက်မိလေသည်။ ထိုအခါ နတ်ပေစီလည်း လူးလှိမ့်ခံစားနေရသော မိုးစက်ဝေ ထံသို့အသော့သွားကာ ရဲရင့်သူအား ရှိခိုးကန်တော့တောင်းပန်ရန် နားချလေတော့၏။

.

.

" မိုးစက်ဝေ. . ကလေးမ. . ဒီကဆြာလေးကို ရှိခိုးတောင်းပန်လိုက်ပါ။ ဒါမှ မင်းခံစားနေရတာတွေ သက်သာပျောက်ကင်းသွားလိမ့်မယ် "

" ဟင်း ဟင်း. .ဟီး ဟီး. .မ မတောင်းပန်ဘူး၊ မ မတောင်းပန်နိုင်ဘူး၊ ဒီ ဒီ လိုလူမျိုးကို ကျ ကျမက တောင်းပန်စရာလား၊ ဆိုင်ကယ် တ ဝုန်း ဝုန်းနဲ့ လမ်းသရဲကောင်တွေ. . . အသေမလုပ်တာတောင်. . ကျေးဇူး တင်. . ဟင်း ဟားး အားး "

" သြော်. .ခက်ပြီ၊ ဒီကလေးမနဲ့တော့။ ဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က အခြားဆိုင်ကယ်သမားတွေနဲ့ မတူဘူးကွယ့်။ သူက သူတော်ကောင်း။ သူဒီကိုရောက်လာမယ်လို့ ကုဝေရနတ်မင်းကြီးကိုယ်တိုင်က ကျုပ်ကို ကြိုအကြောင်းကြားထားရတာ။ သူ့အတွက် ယာမာနတ်ပြည်မှာ ကြိုပေါက်နေတဲ့ နန်းတော်ကြီးက ဟီးရောတဲ့ "

" အိုးး. .ဘယ် ဘယ် လို ပဲဖြစ်ဖြစ်။ ဆိုင်ကယ်သမားတွေအားလုံး ဒီ ဒီ ပုတ်ထဲက ဒီပဲတွေချည်းပဲ. .သူတို့ကြောင့် ကျမမှာ မိဘတွေ မောင်လေးတွေကို မြင်နေပါလျှက်နဲ့ နီးစပ်ခွင့်မရတော့တာ။ မတောင်းပန်ဘူး မတောင်းပန်ဘူး။ သွားပါရှင် ကျ ကျမထိုက်နဲ့ ကျမကံခံပါ့မယ်။ အဲ့ဒီ လူရမ်းကားဆိုင်ကယ်သမားကိုလည်း ကျမနဲ့ဝေးရာကိုခေါ်သွားပါ "

အနီးကပ်မြင်ရတော့မှ ကောင်းမလေးက ညိုစိမ့်စိမ့်ခပ်ချောချော။ နတ်ပေစိက ကြားထဲက ညှိပေးနေသော်လည်း ရဲရင့်သူကို တောင်းပန်ချင်ပုံမပေါ်။ မည်သည့်အဆိုးတရားများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်စေ သူ့မအပြစ်ကိုသူမခံကာ အမုန်းတွေအငြှိုးတွေကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားမည့်သဘောရှိလေ၏။

ယခု နတ်ပေစိနှင့် တစ်ယောက်တစ်ပြန်စကားဆိုကြရင်းဖြင့်ပင် လူးလှိမ့်နေရသောကြောင့် သူမ၏ ထဘီများပြေ၍ ခါးအောက်အထိလျောကျနေပြီမဟုတ်ပါလား။ သူမကို မြင်ရသည်မှာ အတော်ပင်မသက်မသာရှိလှပေ၏။

ရဲရင့်သူ မနေနိုင်တော့။ နတ်ပေစိကို အသာတွန်းဖယ်၍ သူမနဘေး၌ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမကို ခေါင်းမှပိုက်ကာ အသာပွေ့ထားလိုက်မိလေသည်။ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကလည်း သူမ၏နဖူးပေါ်သို့ ကပ်ထားလိုက်လေ၏။

ရဲရင့်သူ လက်ပေါ်ကိုရောက်လျှင်ရောက်ခြင်းပင် ခံစားနေရသည့်ဝေဒနာများ သက်သာသွားဟန်ဖြင့် သူမ ငြိမ်ကြသွားလေသည်။ မကြာသေးခင်ကမှ ရဲရင့်သူအား ဒေါသတကြီး ရန်လုပ်နေသော သူမသည် တကယ်တမ်းဝေဒနာလျော့ပါးသွားသောအခါ တုတ်တုတ်ပင်မလှုပ်နိုင်တော့။ ခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာဒဏ်ကြောင့် မျက်လွှာကိုချကာ ရဲရင့်သူ၏လက်ပေါ်၌ အသက်ကိုသော်မှ အနိုင်နိုင်ရှိုက်ရှူနေရရှာလေ၏။

ရဲရင့်သူလည်း ဘဝအကြောင်းမကောင်းရှာဘဲ အငြိုးအမှတ်ကြီးလှသော သူမအား သေခြာကြည့်ရင်း သနားစိတ်ပေါ်လာလေသည်။ သူမ၏ အဖြစ်ဆိုးအတွက် စိတ်မကောင်းလည်းဖြစ်မိလေ၏။ ထို့ကြောင့် သူမနဖူးလေးကို ခပ်ဖွဖွသပ်ရင်း

" အေးပါကွာ. . မင်းရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ငါနားလည်ပါပြီ။ မင်း မတောင်းပန်ပေမယ့် ငါမင်းကိုခွင့်လွှတ်ပါတယ်။ ခုချိန်ကစပြီး ငါနဲ့ပါတ်သက်တဲ့ အကြွေးအပြစ်တွေ မင်းအပေါ်မှာ မရှိပါစေနဲ့တော့။ အားလုံးကြေပါစေတော့ကွာ. . "

ဟု ရည်ရွတ်လိုက်မိလေသည်။ သူမကတော့ ဝေဒနာခံစား မောပမ်းခဲ့ရလွန်းသဖြင့် ရဲရင့်သူ၏လက်ပေါ်၌ အိပ်ပျော်၍ပင်နေလေပြီ။ ရဲရင့်သူလည်း သူမအားဂရုဏာသက်စွာတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ညင်သာဖြေးညှင်းစွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချပေးလျှက် လမ်းမဘက်သို့ လှည့်ထွက်ခဲ့လိုက်လေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

ချော့တော်မျက်ပြေရွာတွင် ရဲရင့်သူသောင်တင်လေပြီ။ နတ်ပေစိတို့လည်း ဧည့်သည်တော် ရဲရင့်သူ နေထိုင်ဖို့အတွက် စဉ်းစားကြရလေတော့၏။ ရွာထဲတွင်ကား အိမ်အသီးသီး၌ ဆိုင်ရာဆိုင်ရာ အောက်ဘုံနတ်များ ပြိတ္တာများဖြင့် စီနီယာပြည့်ပြီးဖြစ်၍ ဆိုင်ကယ်တိုက်သေကာ နတ်မကျ သရဲမကျဖြစ်နေသော မိုးစက်ဝေကိုပင်လျှင် နတ်ပေစိက ခရေပင်ရှိ ၎င်း၏နတ်အိမ်( ဗိမ္မာန် )၌ ခေါ်ထားရသည်မဟုတ်ပါလား။

ယခုလည်း ရွာထဲအိမ်များ၌ ရဲရင့်သူ နေရာမရဖို့မှာ သေခြာသလောက်ပင်။ ထို့အပြင် အထူးဧည့်သည်တော်ဖြစ်သည့် ရဲရင့်သူအား နတ်ပေစိတို ့လင်မယားက ရွာအိမ်စုတ်စုတ်များထက် ၎င်းတို ့ထံတွင်သာ နေစေလိုဟန်ရှိလေသည်။ မိုးစက်ဝေမှာမူ ရဲရင့်သူကို များစွာ မကြေမချမ်းဖြစ်နေပုံရသော်လည်း နတ်ပေစိတို ့မျက်နှာကိုထောက်ကာ တစ်ခွန်းတစ်ပါဒမျှ ဝင်မဟဘဲ သုန်သုန်မှုန်မှုန်နှင့် ငြိမ်သက်နေလေ၏။ နောက်ဆုံး ရဲရင့်သူလည်း နတ်ပေစိတို ့ လင်မယား၏အလိုကိုလိုက်လိုသည်ကတစ်ကြောင်း၊ မိုးစက်ဝေအား နီးနီးကပ်ကပ်လေ့လာလိုသည်ကတစ်ကြောင်းကြောင့် နတ်အိမ်၌ပင် ခေတ္တနေထိုင်ဖို့ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေတော့သည်။

.

.

.

ချော့တော်မျက်ဖြေရွာရှိ နတ်များ ပြိတ္တာများထဲတွင် နတ်ပေစိမှာ ရာထူးအကြီးဆုံးဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ၎င်းနေထိုင်ရသည့်နတ်အိမ်မှာမူ သိပ်မကြီးလှ။ သပ်သပ်ခပ်ခပ်ဖြင့် နေချင်စဖွယ် ခပ်သေးသေးပင်ဖြစ်လေ၏။ ရာဇဝင်ကားများထဲကလို အချွန်အတက်များမပါ။ ဒန်းလော့၊ ဆိုဖာ၊ မွှေယာ စုံလင်လှသည့် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းခပ်သေးသေးတစ်ခန်း တို ့သာ ပါရှိကြလေ၏။

တစ်ခုခံသာသည်ကား မိုးစက်ဝေအတွက် ရွာက နတ်ကွန်းဝိုင်းဆောက်ပေးလိုက်ကြသဖြင့် အနှီ နတ်အိမ်နှင့် တွဲလျှက် အခန်းတစ်ခန်းထပ်မံပေါ်ပေါက်လာကာ. . ထိုအခန်းသို့ သူမပြောင်းရွေ ့သွားခြင်းဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းရှိသည့်အနက် မိုးစက်ဝေထွက်သွားသောအခန်းအား ရဲရင့်သူရရှိ၍၊ ကျန်တစ်ခန်း၌ မကြာသေးမှီကမှ လက်ဆက်ထားသော နတ်ပေစိနှင့် နတ်ပြိတ္တာမ စန်းစန်းမြင့် တို့လင်မယားနှစ်ယောက် နေထိုင်ကြလေ၏။

နတ်ပေစိ၏ အဆိုအရ ထိုနတ်အိမ်သည် ခရေပင်ကိုမှီပြီး ဖြစ်ကာ သာမာန်လူတို့ မမြင်ကြရ၊ နတ်ပေစိထက် တန်ခိုးဣိဋိပါတ်ကြီးမားသူများနှင့် နတ်ပေစိက ခွင့်ပြုထားသူများသာ မြင်တွေ့ကြရသည်ဟု သိရှိရလေသည်။ ရဲရင့်သူမှာမူ တန်ခိုးစွမ်းအားလည်း တစ်စုံတရာမရှိဘဲ၊ နတ်ပေစိကလည်း ထွေထွေထူးထူးခွင့်ပြုနေစရာမလိုဘဲ ချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အနှီနတ်အိမ်အား မြင်တွေ့ကာ ဝင်ရောက်နေထိုင်နိုင်သမှုပင် ပြုနိုင်နေပြီဖြစ်လေရာ. . မိမိကိုယ် မိမိပင် အံ့သြတကြီးဖြစ်ရလေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

နတ်မဟုတ် ဘာမဟုတ် ဘာမှန်းမသိသောဘဝဖြင့် နတ်ပေစိတို့ထံတွင် လတ်တလောနေထိုင်နေရသည်မှာ ရဲရင့်သူအတွက် လွန်စွာအဆင်ပြေလှသည်။ စားသောက်လိုသော အစားအသောက်မှန်သမျှကို အာရုံပြုလိုက်ရုံဖြင့်ရရှိလေ၏။ အစားအသောက်ကို မစားမဖြစ် မသောက်မဖြစ်လည်းမဟုတ်။ မစားသောက်ဘဲနေလိုကလည်း အဆင်ပြေလေသည်။ အပေါ့အလေးလည်း သွားစရာမလို။ ရေချိုးစရာလည်းမလို၊ ချိုးလိုသော်ကား ချိုးလို့ရ၏။ စိတ်ဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း အတော်ပင် နီးနီးကပ်ကပ်နေခွင့်ရသော ဘဝဟု ဆိုရပေမည်။

ထို့အပြင် နတ်ပေစိတို့လင်မယားကလည်း ရဲရင့်သူအား အထူးဧည့်သည်တော်တစ်ယောက်နှယ် အရာရာအလေးပေးပြီး ဆက်ဆံကြလေသည်။ နတ်ပေစိမှာ ရွာနတ်ဖြစ်သည့်အားလျှော်စွာ အတော်ပင်အလုပ်အားသဖြင့် ရဲရင့်သူအား ရွာရိုးကိုးပေါက် အလည်အပါတ်လိုက်ပို့လေ၏။ ဤသို့သောအချိန်များတွင် ရွာထဲရှိ အခြားနတ်များ၊ ရုက္ခစိုးများ၊ နတ်ပြိတ္တာများသည် နတ်ပေစိ၏ အရှိန်ဖြင့် ရဲရင့်သူအား ခင်မင်နှစ်လိုစွာ နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။ ထို့ကြောင့် ရဲရင့်သူတစ်ယောက်လည်း ချော့တော်မျက်ပြေရွာ၏ လူလောကအပြင် နာနာဘာဝနတ်လောက. . လော နှစ်မျိုးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းလေ့လာကြည့်ရှုခွင့်ရခဲ့လေတော့၏။

.

.

.

အညာဒေသဖြစ်သောကြောင့် ချော့တော်မျက်ဖြေရွာသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရေရှားပါးသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သုံးရေချိုးရေအဖို့ ရွာထိပ်ရေကန်ကြီးအထိ သွားရောက်ခပ်ယူကြရလေ၏။ ရွာထဲတွင် ရေတွင်းတစ်တွင်းနှစ်တွင်းရှိသော်လည်း တစ်ရွာလုံး သုံးစွဲလောက်အောင်အထိ ရေမရရှိ။ ဤလိုအပ်ချက်တစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အရာတော်တော်များများ၌ ချော့တော်မျက်ဖြေရွာသည် ပြည့်စုံသာလွန်လေသည်။

ဥပမာဆိုရလျှင် ရွာသူရွာသားများသည် အေးအေးချမ်းချမ်းနေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးလည်း ချစ်ချစ်ခင်ခင်စည်းစည်းလုံးလုံး ရှိကြလေ၏။ သူစိမ်းဧည့်သည်များရောက်လာလျှင်လည်း ကြွေးချင်မွေးချင် လွန်စွာ ခင်မင်ကြလေသည်။ ဘာသာတရားလည်း ကိုင်းရှိုင်းကြကာ ရွာဦးစေတီဆိုလျှင် ရွှေရောင်တပြောင်ပြောင်ဖြင့် လွန်စွာ သပ္ပါယ်နေလေတော့၏။ ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်ကြီးမှာလည်း ကြည်ညိုဖွယ်ရာကောင်းလှပေသည်။

သက်အောင်လည်း ရွာထဲလျှောက်လည်လိုက်၊ နတ်ပေစိနှင့်စကားဖောင်ဖွဲ့လိုက်၊ စားလိုရာ ဖန်ဆင်းစားလိုက်၊ ၎င်းအားအစဉ်သဖြင့်မကြည်မဖြူဖြစ်နေသော ချစ်စရာကောင်းသည့် မိုးစက်ဝေကို မထိခလုတ်စလိုက်၊ ပျင်းလျှင် ရွာဦးစေတီလေး၌ သွားထိုင်လိုက်ဖြင့် သစ္စာမဲ့သူချစ်သူဟောင်းကိုပင် သတိမရနိုင်အောင် ရှိလေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

တစ်မနက်တွင် ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် ရွာဦးစေတီသို့ ရဲရင့်သူထွက်ခဲ့လေသည်။ စေတီသို့ရောက်သော် သဘောကောင်းသော စေတီစောင့်ရုက္ခစိုးကြီးအား နှုတ်ဆက်၍ စေတီကိုဝတ်ပြုကာ တောင်ဘက်မုဒ်လှေခါးတွင်ထိုင်ပြီး. . .ယခုဆိုလျှင် မိမိခန္ဓာကိုယ်မည်သို့ရောက်ကာ မည်သို့ဖြစ်နေမည်နည်း၊ မိဘဆွေမျိုးမျလည်း မည်မျှ ပူပန်စိုးရိမ်နေကြမည်နည်း. .စသဖြင့် တောင်တော်အီအီ တွေးတောနေမိလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ပေစိရောက်လာသောကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း နတ်ပေစိအား စိတ်ထဲရှိအတွေးအကြောင်းပြောပြကာ ခန္ဓာကိုယ်ထားရှိရာနေရာသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုဖို့ရန် အဆင်ပြေမပြေကိုပါ တခါတည်းအေးမြန်းလိုက်လေသည်။ ထိုအခါနတ်ပေစိက အေးအေးဆေးဆေးအမူအရာဖြင့် ရဲရင့်သူကို အောက်ပါအတိုင်းပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။

" ရပါတယ် ကိုယ့်ဆြာရဲ့။ ကိုယ့်ဆြာ ခန္ဓာကိုယ်က ခု ညောင်ဦးဆေးရုံမှာ။ ဟိုနေ့ကတောင် ကျုပ်သွားကြည့်ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်။ ကျုပ်တောင် သွားကြည့်လို့ရမှတော့. .ကိုယ့်ဆြာဆိုအေးဆေးပဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဆေးရုံစောင့်နတ်က ကျုပ်နဲ့ခင်ပါတယ်။ သူပြောပုံအရ ကိုယ့်ဆြာ ကိုမာဆိုလားဘာလား အဲ့တာ ဝင်သွားတယ်တဲ့။ နက်ဖန်ခါလောက် မန်းလေးဆေးရုံကိုသယ်ကြလိမ့်မယ်ဆိုပဲ။ ကိုယ့်ဆြာရဲ့ မိဘတွေ ဆွေမျိုးတွေလည်းရောက်နေကြတယ်။ ပြီးတော့ မြရည်နွယ်ဆိုလား ကိုယ့်ဆြာနဲ့ရွယ်တူလောက်ရှိမယ့် ခပ်ငယ်ငယ်ခပ်လှလှ ကလေးမတစ်ယောက်လည်း ကိုယ့်ဆြာနားမှာ ရစ်သီရစ်သီ လုပ်နေလေရဲ့။ "

နတ်ပေစိ၏ ပြောစကားအရ ရဲရင့်သူ အခြေအနေအားလုံးကို သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။ ခုလောလောဆယ်အခြေအနေမှာ လွန်စွာစိုးရိမ်စရာမလိုသေးပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မိမိ ပြန်မဝင်မခြင်း ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ကိုမာဝင်ကာ မေ့နေမည်ဖြစ်လေသည်။ မိဘနှစ်ပါးနှင့် ဦးလေးဖြစ်သူတို ့ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြရသည့်အတွက် ရဲရင့်သူ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ယခုလို ဝိဉာဉ်ဝဘဖြင့်ပင် ဆက်လက်နေထိုင်လိုသေး၏။

ဟန်ဆောင်ကောင်းပြီး မျက်ခွက်ပြောင်လှသော မိန်းမယုတ် မြရည်နွယ်၏ ဇာတ်ရုပ်မှန်ကိုလည်း လူကြီးမိဘများသိရှိအောင် ဝိဉာဏ်ဘဝဖြင့်ပင် မျက်နှာဖုံးဆွဲခွာပြရပေဦးမည်။ ထို့အပြင် မိုးစက်ဝေ ဟူသည့် ကလေးမကိုလည်း အမုန်းတရားညွှံထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုလှသေးသည်။ ထိုကြာင့် ခန္ဓာကိုယ်ရှိရာသို့ ပြန်မသွားသေးဘဲ ချော့တော်မျက်ဖြေရွာ၌ပင် ဆက်လက်နေထိုင်ဖို့ရန် ရဲရင့်သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့၏။

ထို့နောက် ရဲရင့်သူ မိုးစက်ဝေအကြောင်းသတိရသွား၍ နတ်ပေစိကို ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

" ဒီမှာ ကိုနတ်ပေစိရယ်. . ဟို မိုးစက်ဝေဆိုတဲ့ကလေးမလေးက သူ့မိဘဆွေမျိုးတွေကို မြင်နေတွေ့နေရလျှက်ကယ်နဲ့ အတူတူနေထိုင်ခွင့်မရဘူးလို့ ပြောနေတယ်။ တကယ်တော့ ခု ခဗျားတို့နေတဲ့ ခရေပင်နဲ့ သူ့မိဘတွေအိမ်နဲ့က မျက်နှာချင်းဆိုင်ပဲ။ အဲ့တာ မိုးစက်ဝေကို သူ့အိမ်မှာ လက်ရှိနေနေတဲ့ အိမ်စောင့်နတ်နဲ့ နေရာခြင်းဖလှယ်ပေးလိုက်လို့မရဘူးလား။ ခဗျားက ရွာစောင့်နတ်ပဲ. .ခဗျားပြီးရင် ပြီးပါတယ်။ ကြည့်ကျက်ပြီး အကွက်ရွေ ့ပေးလိုက်ပါလားဗျာ။ ကလေးမလေးသနားပါတယ် "

ရဲရင့်သူ စကားကြောင့် နတ်ပေစိတစ်ယောက် အခက်တွေ့သွားဟန်ဖြင့် အတန်ကြာအောင်တွေဝေသွားပြီး ခေတ္တကြာသောအခါမှ ၎င်း၏အခက်အခဲကို အောက်ပါအတိုင်းပြန်လည်ရှင်းပြရှာလေ၏။

" ဒီလိုရှိတယ် ဆြာသမားရဲ့. .ကျုပ်က ရာထူးအရ ဒီရွာမှာ ရွာစောင့်နတ်၊ ရာထူးအကြီးဆုံး၊ တန်ခိုးလည်းအကြီးဆုံးလို့ ဖြန်းပြီးဆိုနိုင်ပေမယ့် ကျုပ်ထက် သဘာလည်းရင့် တန်ခိုးလည်းကြီးတဲ့ နတ်ကြီးတစ်ပါးတော့ရှိနေသေးတယ်။ သူက အရင် ဒီရွာကိုတာဝန်ယူရတဲ့ ရွာစောင့်နတ်ကြီးပေါ့။ နောက်ပိုင်း ကျုပ်ရောက်လာမှ ကုဝေရ နတ်မင်းကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့ ကျုပ်ကို တာဝန်လွှဲပေးပြီး သူဘာသာသူ အေးဆေးနေနေတော့တာ။

အဲ့ဒီနတ်ကြီးနာမည်ကို အလွယ်ခေါ်ရရင် ဦးတင်ရှိန်တဲ့။ နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်ပေါ့။ ဦးတင်ရှိန်ဟာ ရှေးနတ်ကြီးဖြစ်တဲ့အားလျှော်စွာ တန်ခိုးလည်းကြီးသလို စည်းကမ်းလည်းအင်မတန်ကြီးတယ်။ နတ်တွေ၊ ပရလောကသားတွေ နဲ့ လူသားတွေ ရောရောနှောနှောနေတာကို သူလုံးဝမကြိုက်ဘူး။ သူ့ရဲ့ အယူအဆက မပါတ်သက်သင့်တာတွေဟာ လုံးမမပါတ်သက်တာပဲ ကောင်းတယ်တဲ့လေ။ တကယ်တော့ သူပြောတာလည်းမှန်ပါတယ်။ မပါတ်သက်သင့်တာတွေ ပါတ်သက်မိကြရင် သုခထက် ဒုက္ခ သုက္ခ နာကျင်ကြေကွဲမှုတွေကသာ ပိုများတတ်ကြတယ်မဟုတ်လား။

ဖြစ်ချင်တော့ ကလေးမလေးရဲ့ ဖခင်ဦးအောင်လှက သဘောမနောဖြောင့်မတ်ပြီး ဘာသာတရားလည်းကိုင်းရှိုင်းလေရဲ့။ ဒါကို ဦးတင်ရှိန်က သဘောကြပြီး ရွာစောင့်နတ်တာဝန်ကနေ နှုတ်ထွက်ကတည်းက အဲ့ဒီအိမ်ကနတ်ကို တခြားအိမ်ပြောင်းခိုင်းလိုက်ပြီး သူတက်နေတော့တာပဲ။ အဲ့တော့ ဦးတင်ရှိန်ကြီး နေနေတဲ့အိမ်ကို ကျုပ်လည်းဘယ်လိုအကွက်ရွေ ့လို့ရပါတော့မလဲ။ ကလေးမလေးလည်း ရက်လည်ဆွမ်းသွပ်ပြီးကတည်းက အဲ့အိမ်ထဲကို ဝင်ဖို့မပြောနဲ့ အိမ်နားတောင် သီခွင့်မရတော့ဘူး။. . .ခက်တယ်. . ဟူးးး "

မှန်ပေသည်။ နတ်ပေစိ သက်ပြင်းချမည်ဆိုလျှင်လည်း ချချင်စရာပင်။ မိုးစက်ဝေ၏ ပြသနာမှာ အငိုလွယ်အရှိုက်ခဲသော အခြေအနေဖြစ်နေလေ၏။ ရဲရင့်သူလည်း ထိုပြသနာကို နောက်မှ ဖြေရှင်းမည်ဟုမှတ်လိုက်ပြီး သူမအကြောင်းသိလိုသည်များကို နတ်ပေစိအား ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

" နောက်တစ်ခုကျတော်မေးဦးမယ်။ ကိုနတ်ပေစိက ရွာစောင့်နတ်ဖြစ်နေပြီး ဆိုင်ကယ်သမားတွေကို မိုးစက်ဝေ ဒုက္ခပေးနေတာကို ဘာလို့ခွင့်ပြုထားတာလည်း။ တကယ်ဆိုတားဖို့သင့်တာပေါ့ "

" အင်းးး ဒါကတော့ ဆြာသမားရယ်. .ကလေးမလေးကို သူလူဘဝ ခရေပန်းလေးတွေကောက်ပြီး နေ့တိုင်းဘုရားတင်ကတည်းက ကျုပ်က ခင်မင်နေတာဗျ။ သူအဖြစ်ဆိုးနဲ့ကြုံတဲ့နေ့မှာ နတ်အစည်းအဝေးတက်နေရလို့ ကျုပ်မရှိလိုက်ဘူး။ ကျုပ်ရှိရင် ဒီလိုဘယ်ဖြစ်မလဲ။ ကျုပ်လည်းအတော်ကိုစိတ်မကောင်းတာနဲ့ ဆိုင်ကယ်သမားတွေအပေါ်မှာ သေလောက်အောင်အထိမလုပ်ဖို့ သူ့ကိုကတိတောင်းပြီး သူစိတ်ချမ်းသာအောင် ထားလိုက်တော့တာပဲ။

နောက်တစ်ချက်က ကလေးမလေးက လူ့ဘဝ နတ်ဘဝ စသဖြင့် ဘယ်ဘဝပြန်ဝင်စားမလည်း ကျုပ်လည်းမပြောတတ်ပေမယ့် သုဂတိတစ်ဘုံဘုံမှာ ပြန်ဝင်စားဖို့ ကုသိုလ်အခံရှိနေတာကတော့ သေခြာတယ်။ ဆိုင်ကယ်သမားတွေအပေါ်ကိုထားတဲ့ သူ့ရဲ့ အငြိုးတွေ အမုန်းတွေကြောင့်သာ ခုလို တောင်မရောင်မြောက်မရောက်ဘဝမှာ လည်ခံနေတာ။ ကျုပ်အတွေးကတော့ သူ ဆိုင်ကယ်သမားတွေကို ဒုက္ခပေးလို့ဝတဲ့အချိန်ရောက်ရင် သူ့အငြိုးတွေပြေသွားပြီး လွတ်ရာကျွတ်ရာမြန်းရောက်နိုင်မလားလို့ပေါ့နော်။ ဒါ့ကြောင့် ကျုပ်လည်း သူ့ကိုစောင့်ကြည့်ရင်း ဒီအတိုင်းလွှတ်ပေးထားခဲ့တာ။

ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ဆြာ ဆိုင်ကယ်မောင်းလာချိန်မှာတော့ ပြသနာမရှာဖို့ သူ့ကိုကျုပ်တားပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက ဇွတ်ထွက်သွားပြီး လုပ်ချလိုက်တာ ကျုပ်တားလို့မမှီလိုက်ဘူး။ အဖြစ်အပျက်တွေက အရမ်းမြန်တယ်လေ။ ကျုပ်က ဆြာသမားရဲ့ ကိုယ်ကထွက်နေတဲ့ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ခံစားလို့ရပြီးသား၊ ဒါကြောင့် သူ့ကိုတားတာ။ တားမရတော့ ဆြာလေးလည်း ဒီဘဝရောက်၊ သူလည်း ဒုက္ခတွေ့တော့တာပဲ။ ဒါတောင် တော်သေးလို့. .ဆြာလေးက သဘောကောင်းတဲ့သူမို့ သူ့ကို မြန်မြန်ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်လို့ သူသက်သာရာရသွားတာ ၊ မဟုတ်ရင် လွယ်တောင်မလွယ်ဘူး "

ရဲ့ရင့်သူနှင့် နတ်ပေစိတို့ အပြန်အလှန်စကားကောင်းနေကြစဉ် ဆူဆူညံညံအသံများ နားထဲသို့ ဝင်လာလေသည်။ အသံလာရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေရာ ဖလူးဖမ်းဖမ်း ထွက်ပြေးနေသည့် မိုးစက်ဝေ၏နောက်သို့ ပုံပမ်းမကျနသည့် ကုလယ်ဒိန်နှစ်ယောက် မြင်းကိုယ်စီဖြင့် လိုက်နေသည်ကို တွေ့ကြရလေ၏။

ရဲရင့်သူတို့ကိုမြင်သောအခါ မိုးစက်ဝေက အားကိုးတကြီးပြေးလာပြီး နတ်ပေစိနောက်တွင် ဝင်ပုန်းလေသည်။ နတ်ပေစိမှာလည်း မျက်နှာမကောင်းလှ။

" အဲ့နှစ်ကောင်က ဘယ်သူတွေလည်းဗျ "

" ကိုယ်တော်ကြီး ကိုယ်တော်လေး "

ရဲရင့်သူ နတ်ပေစိကို လှည့်မေးနေဆဲမှာပင် အနှီနှစ်ယောက်က အနားသို့ရောက်လာကာ မြင်းပေါ်မှဆင်းကြလေ၏။

" ကောင်မလေးကို တို့လက်ထဲအပ်.... "

" ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၃

စကားပြောပုံဆိုပုံနှင့် စတိုင်တွေက ခပ်ရင့်ရင့်ပင်။ နတ်ပေစိက မိုးစက်ဝေကို ရဲရင့်သူနောက်အသာပြောင်းပို့ပြီး ရှေ့သို့ ထွက်သွားလေသည်။ မိုးစက်ဝေခမြာမှာတော့ ကြောက်လွန်းသဖြင့် တဆတ်ဆတ်တုန်သောလက်အစုံဖြင့် ရင့်ရင့်သူ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်အား ဆုပ်ကိုင်ထားရှာလေ၏။

" ကိုတော်တို့. .. ဒါ ကျတော့်ဆီမှာ ခဏမှီခိုနေတဲ့ ဧည့်သည်ကလေးမလေးပါ။ မကြာခင် လွတ်ရာကျွတ်ရာကိုလည်း သွားတော့မှာပါ။ ဒါ ဒါ့ ကြောင့် အလွတ်ပေးဖို့ တောင်ပန်ချင်ပါတယ်ခဗျာ "

နတ်ပေစိက ရိုရိုကျိုးကျိုးပြောဆိုတောင်းပန်နေသော်လည် ငနှဲနှစ်ကောင်က အရေးစိုက်ဟန်မရှိ။

" ဟား ဟား ဟား ဟား. .. တို့ မိတ်ဆွေ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းပြောတာတော့မှန်နေပြီပေါ့။ ချော့တော်မျက်ပြေမှာ ပြိတ္တာမတစ်ကောင် လမ်းသွားလမ်းလာတွေကို နှောက်ယှက်နေတယ်၊ ရွာစောင့်နတ်ပေစိကလည်း ခွင့်ပြုထားတယ်၊ နောက်ဆုံး ရွာသူရွာသားတွေက ကြောက်လန်တကြားဖြစ်လာရပြီး ပြိတ္တာမအတွက် နတ်ကွန်းတောင်ဆောက်ပေးထားရတယ်. . လို့ တို့ကို သတင်းပေးထားတယ်။

ကဲ. .ခုတော့ ဘာငြင်းဦးမလည်း နတ်ပေစိ။ လူတွေကို ဒုက္ခပေးပြီး လူပါးဝနေတဲ့ အဲ့ပြိတ္တာမကို ကျုပ်တို့လက်ထဲအပ်။ ကောင်းကောင်းအပြစ်ပေးရမယ်၊ ကျုပ်တို့နယ်မှာ ဒီလိုအချိုးတွေ လာချိုးလို့မရဘူး။ ပြီးတော့ ခဗျားလည်း ကောင်းကောင်း ပြစ်ဒဏ်ထိဖို့ပြင်ထား။ မနက်ဖြန်မနက် မယ်တော်ကြီး နတ်သဘင်တက်တာနဲ့ ကုဝေရနတ်မင်းကြီးဆီမှာ ခဗျားအကြောင်းကို တိုင်ခိုင်းရမယ် "

ဘင်္ဂလီ နတ်နှစ်ကောင်၏ စကားကြောင့် နတ်ပေသီးမှာ အတော်ပင် ညှိုးခြုံးသွားသည့်ဟန်ရှိပြီး ပြာပြာသလဲ တောင်းပန်ရှာလေ၏။

" အဲ့ အဲ့ လိုတော့မလုပ်ပါနဲ့ ကိုယ်တော်တို့ရယ်။ ကျတော်ကိုယ်တိုင် နောက်မှ နတ်မင်းကြီးကို သေခြာလျှောက်ထားပါ့မယ်။ ပြီးတော့ကလေးမလေးကိုလည်း ကျတော့်ဆီမှာပဲ. . . ."

သို ့သော် ဘင်္ဂလီနှစ်ကောင်မှာ တောင်းပန်နေခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ပေစိ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရဲရင့်သူနောက်ရှိ မိုးစက်ဝေကို ဝင်ဆွဲရန် ပြင်လေတော့သည်။ ပါးစပ်မှလည်း

" ရွှေဥလေးကို ဘယ်လိုချစ်၊ ကိုကိုချစ် ကိုကိုချစ်

ရွှေဥကလေးကို ဘယ်လိုဖမ်း၊ ကျားနဲ့ဖမ်း ကျားနဲ့ဖမ်း "

ဟု အမြီးအမောက်တည့်သော သံချပ်လိုလို ကဗျာလိုလို စာသားများ သီဆိုအော်ဟစ်ကြလေ၏။

" အို. .မလုပ်ပါနဲ့ရှင်၊. .နတ် နတ် ကြီး ပေစိရေ. .ကယ်ပါဦး၊ အို. . မဆွဲနဲ့လေ. ."

မိုးစက်ဝေမှာလည်း ရဲရင့်သူကို ပါတ်ကာ ငနှဲသားနှစ်ကောင်၏လက်မှ လွတ်မြောက်အောင် ရှောင်ရှားနေရ ရှာလေတော့သည်။ သို့သော် အချိန်ခဏအတွင်းမှာပင် မိုးစက်ဝေကို မိသွားကြလေ၏။ ထို့နောက် ၎င်းတို့နှင့် ခေါ်သွားကြရန် အတင်းဆွဲလေတော့သည်။

" အို မလိုက်ဘူး၊ မလိုက်ဘူး. . လွှတ်ပါ ၊ ကျမတောင်းပန်ပါတယ်ရှင်၊ ကျမကိုလွှတ်ပါ၊ ကို ကို ရဲရင့်ရေ ကျ ကျမကို မကယ်နိုင်တော့ဘူးလား. . "

ကိုယ်တော်ကြီး ကိုယ်တော်လေး ဟူသည်ကို လူ့ဘဝမှာကတည်းက ရဲရင့်သူကြားဖူးထားလေ၏။ အမှန်ပြောရလျှင်မူ ယခုလို ဝိဉာဉ်ဘဝ၌ နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ကြုံတွေ့ရစဉ်တွင် ၎င်းတို့အဆင့် ၎င်းတို့အစွမ်း ဘာမှန်းမသိ၍ ရဲရင့်သူ ပြသနာမဖြစ်လို။ သို့သော် ၎င်းတို့လုပ်နေပုံမှာ ရုပ်ပေါက်လှလေသည်။

ထိုအပြင် မိုးစက်ဝေအား မိမိရှေ့တွင် ယခုလို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပြုမူနေသည်ကိုလည်း ရဲရင့်သူ လုံးဝလက်မခံနိုင်။ မိမိနှင့် ဝေးရာသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီး အပစ်ပေးမည် ဆိုသည်ကတော့ အတော်ပင် လွန်သွားပေပြီ။ မိုစက်ဝေကလည်း မိမိကို တ ကာ အားကိုးတကြီးအကူအညီတောင်းနေ ရှာလေပြီ။

ရဲရင့်သူ စိတ်လွတ်သွားလေ၏။

" ရွှေဥတော့မရဘူး လဥပဲရမယ်. . သေပေရော့ "

ဟု အော်ဟစ်ကြုံးဝါး၍ နီးရာတစ်ကောင်ကို ကြုံးကန်လိုက်လေတော့သည်။

" ဘုန်း " ခနဲ အသံကြီးနှင့် အကန်ခံရသောကောင် လွင့်ထွက်သွားလေ၏။

" ဟင်. ညီတော် ညီတော်. . "

ကျန်သောတစ်ကောင်လည်း မိုးစက်ဝေလက်ကိုလွှတ်ကာ ၎င်း၏ ညီဖြစ်သူထံပြေးလေသည်။

" ညီလေး ညီလေး.. သတိထားဦးလေ "

" အင်း အင်း. ကို ကို ကြီး "

အကန်ခံရသည့်ကောင်မှာ အတော်ပင်အထိနားသွားပုံရလေသည်။ အကိုဖြစ်သူ၏လက်ပေါ်တွင် တအီးအီး ညဉ်းငြူနေရရှာလေ၏။ ညီတော်တွေ အကိုတော်တွေလည်း မလုပ်နိုင်ကြတော့။ အကိုကောင်လည်း ညီဖြစ်သူ၏ အဖြစ်ကိုကြည့်ရင်း ကြိတ်မနိုင်ခဲမရဖြစ်ဟန်ဖြင့် ညီကိုအသာချပြီး ကျောတွင်လွယ်ထားသည့် ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်မှဆွဲထုတ်ကာ ရဲရင့်သူထံသို့ ရန်ပြုရန် ပြန်လည်ပြေးဝင်လာလေသည်။ ရဲရင့်သူလည်း မိုးစက်ဝေကို နောက်ပို့ကာ အသင့်အနေအထား ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။

ထိုစဉ် လျှပ်စီးရောင်တစ်ချက် ဝင်းခနဲလက်သွားပြီး မင်းကြီး၏လက်ထဲမှဓား လွတ်ကျသွားလေသည်။

" မင်းကြီးမင်းလေးတို့. .ဒုက္ခမရောက်ချင်ရင် ဟော့ဒီက သူငယ်လေးကို ပြသနာမရှာကြနဲ့။ အေးအေးဆေးဆေးပြန်ကြ။ ကလေးမရဲ့ ကိစ္စကိုလည်း မယ်တော်ကော နတ်မင်းကြီးနဲ့ပါ ကျုပ်နောက်မှရှင်းမယ်။ ကဲ ကဲ. သွားကြသွားကြ "

ဘင်္ဂလားနှစ်ကောင်အား မောင်းထုတ်နေသည့်အသံ။ အသံက အသံလုံးကြီး၏။ သြဇာသံပါ၏။ အသံလာရာသို့ ရဲရင့်သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယောဂီရောင်ဝမ်းဆက်ကို ဆင်မြန်းထားသည့် ဆံပင်မွှေး ပါးသိုင်းမွှေး မုတ်ဆိတ်မွှေးဖြူဖြူဖြင့် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ဟန်ရှိသော ပုဂိ္ဂုလ်ကြီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။

" ဟာ.. နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်. . "

နတ်ပေစိက အံအားတသင့်ရေရွတ်လိုက်လေ၏။ ရဲရင့်သူကတော့ နတ်ကြီးတင်ရှိန် ဆိုသည့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို စူးစမ်းအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေမိလေသည်။ မင်းကြီးမင်းလေး ဘင်္ဂလီနှစ်ကောင်မှာတော့ ညီဖြစ်သူကို အကိုက မြင်းပေါ်သို့တင်ပေးကာ လစ်ရန်ပြင်ကြလေတော့၏။

" နတ်ကြီး သိုက်ထွန်းကိုလည်း ပြောလိုက်ပါ၊ ကုသိုလ်ကံအဟုန်လေးကောင်းပြီး ဒီဘဝမှာ တန်ခိုးသြဇာရှိနေတာကို အဟုတ်မှတ်မနေပါနဲ့။ မကောင်းမှု အကုသိုလ်တွေများလာရင် ဆုံးမမယ့်သူ တစ်ယောက်ယောက်တော့ တစ်နေ့ပေါ်လာမှာ မလွဲဘူး. .လို့ "

ဦးတင်ရှိန် က မင်းကြီးမင်းလေးမထွက်ခွာမှီအမှာစကားပါးနေပြန်သေး၏။ ထို့နောက်တွင်မှ ရဲရင့်သူတို့ဘက်ကိုလှည့်ကာ

ဧည့်သည်လေးနဲ့ နတ်ပေစိတို့လည်း ဗိမ္မာန်ကို ပြန်ကြတော့လေ. အချိန်မစောတော့ဘူး၊ ကလေးမလည်း တခါတည်းလိုက်သွား "

ဟု ရဲရင့်သူတို့အား ဗိမ္မာန်သို့ပြန်ကြရန် တိုက်တွန်းလေသည်။

ရဲရင့်သူလည်း ၎င်း၏စကားကို နားထောင်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ နတ်ပေစိ မိုးစက်ဝေတို့နှင့်အတူ ဗိမ္မာန်သို့ ပြန်ခဲ့ကြလေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

" မင်းကြီးမင်းလေးဆိုတာ အရင်က ကြားဖူးတယ်၊ အတော်လည်းကိုးကွယ်သူပေါပုံပဲ၊ သူတို့က ဒီနယ်ပိုင်လား "

" အင်းး ဘယ်လိုပြောရမလဲ၊ နယ်ပိုင်ဆိုတာထက် နယ်ခံနတ်တွေလို့ပြောရင် ပိုမှန်တာပေါ့ဆြာသမားရယ်၊ ကျတော့်ကို ရွာပိုင်နတ်ခန့်သလို နတ်မင်းကြီးတွေခန့်ထားတာခံရတဲ့ နယ်ပိုင်နတ်ကသတ်သတ်ရှိတယ်။ ဥပမာဆိုကြပါဆို့ ကျတော်တို့က မြို့တစ်မြို့ နယ်တစ်နယ်မှာ တာဝန်ကျတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ၊ သူတို့က အဲ့ဒီမြို့ အဲ့ဒီနယ်က မြို့ခံနယ်ခံတွေ. .အဲ့လိုပြောရမှာပဲ။

ဒါပေမယ့် ဒီနယ်မှာက နယ်စောင့်နတ်က သိပ်သြဇာမရှိဘူး၊ နယ်ခံ ပုပ္ပါးမယ်တော်ရဲ့ သြဇာပဲညောင်းတယ်။ မယ်တော်က အထက်နတ်မင်းကြီးတွေ ထွက်ရပေါက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့အပြင် အတော်လည်းတန်ခိုးကြီးတယ်။ မင်းကြီးမင်းလေးက မယ်တော်ရဲ့သားတွေဆိုတော့ ဒီနယ်တကြောမှာ ထင်တိုင်းကျဲခွင့်ရနေတော့တာ။ မယ်တော်က သူတို့ကိုသိပ်ချစ်တာလေ၊ တော်ရုံဘာမှမပြောဘူး။ နတ်မင်းကြီးတွေကလည်း မယ်တော့်မျက်နှာရှိနေတော့ အဲ့ညီနှောင်နှစ်ပါးကို မပြစ်မယူသာဘူးပေါ့။ "

" အင်းး ခက်တော့ခက်တော့တာပဲ. .. "

" ခက်တာတော့ မပြောပါနဲ့တော့ ဆြာသမားရယ်၊ အဲ့ကုလယ်နှစ်ယောက်ကြောင့် ကျတော်တို့နတ်တွေလည်း ဝက်သားငတ်တော့တာပဲ၊ လူ ့ဘဝက ကျတော်ဆို ဝက်သားသိပ်ကြိုက်တာ၊ ဒါပေမယ့် နတ်ဘဝရောက်တော့မှ လုံးလုံးကိုဝက်သားမစားရတော့ဘူး "

" ဟင်. .ဘယ်လိုဖြစ်တာလည်း ကိုနတ်ပေစိရဲ့၊ ခဗျားဟာက အဆန်းပါလား၊ ရှင်းအောင်ပြောစမ်းပါဦး. .. "

" ဒီလို ဆြာသမားရေ. . .ပြောရမယ်ဆိုရင် သူတို့ဖအေ ဇာတ်လမ်းက စပြောရမှာပဲ။ ဘင်္ဂလားပြည်ဆိုတာ ဆြာလေးသိတယ်မဟုတ်လား၊ ဘင်္ဂလားပြည်က နေရာလည်းကျဉ်း လူဦးရေလည်းများ မုန်တိုင်းလည်း ခဏခဏတိုက်တော့ တချို့ ဘင်္ဂါလီတွေဟာ သူ့တို့တိုင်းပြည်မှာ မနေချင်ကြတော့ဘူး။ အဲ့ဒီလူတွေဟာ လှေတွေဖောင်တွေနဲ့ ပင်လယ်ထဲကိုထွက် အသက်နဲ့ရင်းပြီး နေစရာထိုင်စရာအသစ်ရှာဖွေခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့မူလရည်ရွယ်ချက်က ကျတော်တို့နိုင်ငံ မော်လမြိုင်တို့ သထုံတို့မှ ခရီးတစ်ထောက်နားပြီး သူတို့နဲ့ ဘာသာတူနိုင်ငံတွေဖြစ်တဲ့ အင်ဒိုတို့၊ မလေးတို့ကို ခရီးဆက်ဖို့ဘဲ။ ဒါပေမယ့် အဲ့နိုင်ငံတွေအထိမရောက်တော့ဘဲ ဒီမှာ သောင်တင်သွားတဲ့လူတွေလည်း မနည်းဘူး။ အဲ့လိုသောင်တင်တဲ့ထဲကမှ သထုံကထွက်ရပေါက်ဘုန်းးကြီးတစ်ပါးက ဘင်္ဂလီလေးနှစ်ယောက်ကို ခေါ်မွေးစားလိုက်တယ်။

တိုတိုပြောရရင် အဲ့ဘင်္ဂလီနှစ်ယောက်ဟာ အသက်ရလာတော့ ဗြတ်ဝိ ဗြတ်တ္တ ဖြစ်လာကြပြီး၊ ဗြတ္တဆိုသူက ပုဂံကိုရောက်လ မယ်တော်နဲ့အကြောင်းပါလို့ မင်းကြီးမင်းလေး ကိုမွေးတယ်။

အဲ့မှာတင် အစားအသောက် ပြသနာက စတော့တာပဲ။ မယ်တော်ကတော့ အစကတည်းက အသားကြီးငါးကြီးတွေကို မနှစ်သက်လို့ ဘာအသားကိုမှသိပ်မစားဘူး။ မင်းကြီးမင်းလေးကြတော့လည်း သူ့ဖအေ ဘက်လိုက်ပြီး ဝက်သားမစားဘူးပေါ့။

ဖြစ်ချင်တော့ မြန်မာပြည်ကနတ်ကတော်တွေက မင်းကြီးမင်းလေးကို ကျတော်တို့ခုမြင်ရသလို ကုလားဒိန်နှစ်ယောက်ပုံ မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရင့်မြေး ငယ်ငယ်ချောချောလေးတွေအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်ကြတယ်။ ဒါ့ကြောင့် မြန်မာပြည်က နတ်ဝါသနာအိုး ဒေါ်ဒေါ် မမ မီးမီး တွေရဲ ့ ပါးစပ်ဖျားမှာ မင်းကြီးမင်းလေးဟာ အတော်ကိုရေပန်းစားလာတော့တာပေါ့။

ကြာလာတော့ မင်းကြီးမင်းလေးက ဝက်သားမကြိုက်တာနဲ့ ကျန်တဲ့နတ်တွေအားလုံးပါ ဝက်သားမကြိုက်ဘူးလို့ ရောယူလိုက်ကြပြီး ဘယ်နတ်ကိုမှ ဝက်သားမဆက်ကြတော့ဘူး၊ တကယ်တော့ ဘာဆိုင်လည်းဗျာ. . သူတို့က သူတို့ဖအေ ဘင်္ဂလီမို့ ဝက်သားမစားတာ မြန်မာစစ်စစ်ကဖြစ်တဲ့ ကျတော်တို့လို မြန်မာနတ်တွေကတော့ ဝက်သားစားချင်တာပေါ့။ "

" ဟား ဟား ဟား ဟား ကိုပေသီးရယ်၊ ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ။ ခဗျားလည်း တန်ခိုးရှိတာပဲ၊ လူတွေမဆက်တော့လည်း ဖန်ဆင်းစားပေါ့ဗျာ "

" ဟာ.. ဆြာလေးရယ်၊ ဖန်ဆင်းလို့ရရင်တော့ စားတာကြာကောပေါ့၊ ဖန်ဆင်းမရလို့ခက်နေတာ။ ဆြာလေးက အထက်နတ်ဘုံက အရမ်းတန်ခိုးကြီးတဲ့ နတ်မင်းကြီးလောင်းလျာဆိုတော့ အားလုံးဖန်ဆင်းလို ့ရတယ်။ ကျတော်တို့က အောက်နတ်တွေဆိုတော့ အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ဖန်ဆင်းလို့ရတာ။ အဖြစ်ဆိုးချင်တော့ ကျတော်တို့ဖန်ဆင်းလို့ရတဲ့စာရင်းထဲမှာ ဝက်သားမပါဘူး။ လူတွေဆက်မှပဲ စားရမှာ "

" ဟား ဟား ဟား ဟား. . ခဗျားအဖြစ်ကလည်းမလွယ်ပါလားဗျာ။ ကဲပါလေ. . ကျုပ်ညနေကြရင် ကျုပ်ခဗျားတို့လင်မယားကို ဝက်သားဟင်း ဖန်ဆင်းကြွေးပါ့မယ်. .ဟုတ်ပြီလား. ."

" ဟာ. . ဒါဆိုရင်တော့ အရမ်းကိုကျေးဇူးတင်ပြီပေါ့ ဆြာသမားရယ်၊ တကယ်ပါ။ ဆြာသမားကျေးဇူးမမေ့ပါဘူး "

" ဟုတ်ပါပြီဗျာ. .ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါနဲ့ တစ်ခုမေးဦးမယ်၊ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းဆိုတာကော ဘယ်သူလည်းဗျ၊ သူကကော တန်ခိုးကြီးလား. .. "

" ကြီးတာပေါ့ဗျာ။ အတော်ကိုတန်ခိုးကြီးတာ၊ နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန် တို ့ ပုပ္ပါးမယ်တော်တို့ထက်တောင် တန်ခိုးသာလိမ့်ဦးမလားပဲ။ ခရီးသွားရင်း ဒီနယ်အရောက် ရဟန္တာကြီးတစ်ပါးကို ဆွမ်းကပ်မိပြီးမှ ကားအက်ဆီးဒန့်နဲ့ဆုံးလို ့ နတ်ဖြစ်တယ်ဆိုပဲ။ အသောက်သမားဖြစ်တဲ့အတွက် အထက်နတ်ဘုံတွေကိုတော့မရောက်ဘူး။ ဒါပေမယ် ရဟန္တာကြီးကို ဆွမ်းကပ်ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်ကံအားနဲ့ အောက်နတ်ဘုံမှာတော့ အတော်ကို တန်ခိုးထွားတာ။

ခု ဟိုဘက် ညောင်ပင်ဆိပ်ရွာမှာ ရွာစောင့်နတ်လုပ်နေလေရဲ့။ အသောက်သမားချင်းချင်းဆိုတော့ မင်းနှစ်ပါးနဲ့လည်း အလွမ်းသင့်ကြတယ်။ မင်းနှစ်ပါး ဒီကိုရောက်လာတာလည်း သူမြှောက်ပေးလိုက်တာပေါ့။ ကျုပ်တို့ ့အတော်တော့သတိထားမှဖြစ်တော့မယ်။ ဘာလိုလည်းဆိုရင်. . မိုးစက်ဝေကိစ္စကို သူစိတ်ဝင်စားနေပြီ။ မင်းနှစ်ပါးကို အရင်ဆုံးလွှတ်လိုက်တာက ကျုပ်တို့ကို အားစမ်းတဲ့သဘောပဲ။ နောက်ပိုင်း သူကိုယ်တိုင် စွက်ဖက်လာတော့မှာ. . ကျုပ်မှန်းရင် မလွဲဘူး။ ဟူးးး... ခက်တော့တာပဲ "

" ဘာခက်လို့လဲဗျ၊ သူ့ဘာသာသူ ဘာကောင်ကြီးဖြစ်နေနေ မိုးစက်ဝေကို ကွိင်လာရှာလို့ကတော့ မနက်က ကုလားဒိန်ကောင်ကိုကန်နည်းကား ကြုံးကန်ပြစ်ဖို့ပဲရှိတယ်။ ကျတော်ကတော့ တန်ခိုးတွေဘာတွေ မသိပါဘူး၊ ရှိလည်းမရှိပါဘူး။ သူ့ဦးသူစား ကိုယ်ဦးကိုယ်စားပဲ။ ဒါပေမယ့် မိုးစက်ဝေကို လာထိလို့ကတော့ အသက်နဲ့လည်းဖို့ကို ဝန်မလေးဘူး "

ရဲရင့်သူ ခပ်မာမာစကားဆိုလိုက်ပြီးနောက် စကားဝိုင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ နတ်ပေစိတို့လင်မယားက ရဲရင့်သူ၏ မျက်နှာအား သြဘနန်းဖြစ်ဟန်ဖြင့် ကြောင်ငေးငေးလေးတွေ ကြည့်နေကြလေ၏။ ခေတ္တကြာတော့မှ နတ်ပေစိက ပြုံးတုံ့တုံ့ မျက်နှာပေးဖြင့် ခေါင်းကိုခပ်လေးလေးခါကာ

" ကိုယ့်ဆြာကတော့ မိုးစက်ဝေကိုထိရင် မရဘူးနော်... "

ဟု မှတ်ချက်ပြုလေသည်။ ထိုအခါမှ ရဲရင့်သူလည်း ကိုယ့်စကားကိုကိုယ် ပြန်လည်သုံးသပ်မိသွားပြီး ရယ်ကျဲကျဲဖြင့်

" ကောင်မလေးက သနားဖို့ကောင်းလို့ပါဗျာ၊ ပြီးတော့ ခုဆိုရင် သူလည်းသူ့အပြစ်တွေသူသိပြီး ဆိုင်ကယ်သမားတွေကို ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး မဟုတ်လား.. "

ဟူ၍ စကားကိုလျောချလိုက်ရလေ၏။

ထို့နောက် ညစာ အဖြစ် ဝက်သားဟင်း အမျိုးမျိုးကို ဖန်ဆင်းစားသောက်ဖို့ရာ ပြင်ဆင်ရန် စကားဝိုင်းသိမ်းလိုက်ကြလေတော့၏။ ၎င်းတို့စကားဝိုင်းအား အခန်းထောင့်တစ်နေရာမှ ခိုးနားထောင်နေသူ မိုးစက်ဝေကိုတော့ သုံးယောက်စလုံး သတိမထားမိကြတော့။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

နတ်ဘဝ၌ အချိုအရာများက အလွန်လွယ်လှပေသည်။ နတ်ပေစိက ဧည့်ခန်းအား ထမင်းစားခန်းအဖြစ် ချက်ခြင်းပြုပြင်ဖန်ဆင်းပြစ်လိုက်လေ၏။ ရဲရင့်သူက စားကောင်းသောက်ဖွယ်များကို အမျိုးမျိုးဒိုင်ခံဖန်ဆင်းလေသည်။ ထို့နောက် ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ကြလေ၏။

အစပိုင်းတွင် နတ်ပေစိ၏မိန်းမစန်းမြင့်မှာ ဝက်သားစားရမည်ကို ပါးစပ်မရဲဖြစ်နေလေသည်။ မင်းနှစ်ပါးနှင့် ကွိင်တက်မည်ကိုလည်း စိုးရိမ်ပုံရ၏။ ရဲရင့်သူနှင့် နတ်ပေစိတို့က သူမအားကျအောင် အားပါးတရစားသောက်ပြပြီး အကြိမ်ကြိမ်တိုက်တွန်းသောအခါမှ အတူတူဝင်ရောက်စားသောက်လေတော့သည်။

မိုးစက်ဝေမှာ ရဲရင့်သူအပေါ်တွင် အမြင်ပြောင်းလာဟန်ရှိလေသည်။ အရမ်းကြီး ဟက်ဟက်ပက်ပက်မဟုတ်သော်လည်း တည်တည်အမ်းအမ်းမျက်နှာပေးလေးဖြင့် စားသောက်ပွဲမှာ ပါဝင်ရှာလေ၏။ သူမ၏ ပါးနှစ်ဖက်မှာလည်း ပန်းရောင်သမ်းနေဟု ရဲရင့်သူ ထင်မြင်မိလေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုကဲ့သို့ မိုးစက်ဝေ မိမိနှင့်အတူတကွ တစ်ဝိုင်းတည်းလက်စုံစားလာသည်အထိ စိတ်သဘောထားပြေလျော့သွားခြင်းအပေါ်၌ ရဲရင့်သူတစ်ယောက် အကြေနပ်ကြီးကြေနပ်နေမိလေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

အသီသီး အိပ်ယာဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း ရဲရင့်သူမှာမူ အတော်နှင့်အိပ်မပျော်ခဲ့။ အတွေးများထဲတွင် မိုးစက်ဝေကသာ စိုးမိုးနေလေသည်။ တစ်ခွန်းစနှစ်ခွန်းစ မိုးစက်ဝေ ပြောဆိုဆက်ဆံလျှင်ပင်ကြေနပ်နေမိ၏၊ သူမနှင့် တစ်ဝိုင်းတည်းထမင်းစားရသည်ကို ပျော်သည်၊ သူမမျက်နှာလေးကို မြင်တွေ့နေရလျှင် စိတ်ချမ်းသာ၏။ သူမအတွက်ဆိုလျှင် အားလုံးကိုရင်ဆိုင်ဖို့ ရဲရင့်သူဝန်မလေး။ ထိုအရာကို အချစ်ဟုခေါ်ဆိုပါမူ ရဲရင့်သူ မိုးစက်ဝေကို ချစ်မိနေလေပြီ။

အချိန်တန်လျှင် ကိုယ့်ဘဝအမှန် ကိုယ်ပြန်သွားရမည်ကို ရရင့်သူသိနှင့်ပြီးသား၊ မိုးစက်ဝေမှာလည်း သူ့ခရီးလမ်းနှင့်သူ။ ယခုလို ဘဝမျိုးများတွင် ချစ်ခင်တွယ်တာ သံယောဇဉ်ထားဖို့ရာ မသင့်သည်အမှန်ပင်။ သို့သော် ချစ်၏။ အချစ်ဟူသည် အချိန်၊ နေရာ၊ ဒေသ နောက်ဆုံးကုန်ကုန်ပြောရပါမူ ဘဝ ပင်အကန့်အသတ်မရှိ။ သံသရာအဆက်ဆက် မိုးစက်ဝေကို မိမိချစ်လာမိသင့်ထင့်။ ထို့ကြောင့် ယခုလည်း ချစ်မိပေဦးတော့မည်။

ရဲရင့်သူတစ်ယောက် ကိုယ့်အတွေးနှင့်ကိုယ် အိပ်မပျော်ဖြစ်နေဆဲတွင် နတ်ပေစိတို့ အခန်းဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် နောက်ထက်အသံများ ဆက်ကာဆက်ကာ ကြားရလေတော့၏။ အသံများသည် ပုံမှန်မဟုတ်။ မည်သို့သော အချိန်၌ ထွက်လေ့ရှိသော အသံများဖြစ်ကြောင်း. .အတွေ့အကြုံရှိသူပီပီ ရဲရင့်သူအတတ်သိလိုက်လေ၏။ နတ်များ မည်သို့မည်ပုံပြုမူနေထိုင်ကြသည်ကိုလည်း ရဲရင့်သူ တွေ ့မြင်လိုလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် လှဲနေရာမှ အသာကုန်းထကာ အမြင်အာရုံကိုကော အကြားအာရုံကိုပါ နံရံဘက်သို့ အားစိုက်လိုက် မိလေတော့၏။

.

.

ထူးဆန်းလေသည်။ အခန်းနှစ်ခန်းကိုခြားထားသော နံရံမှာ တဖြေးဖြေးကြည်လင်လာပြီး အမြင်အာရုံများလည်းပီပြင်လာသလို အသံပလံများလည်း ပိုကျယ်လာလေ၏။ နောက်ဆုံးတွင်နတ်ပေစိနှင့် မစန်းမြင့်တို့လင်မယား ချစ်ရည်လူးနေကြသည်ကို ထင်ထင်ရှားရှားမြင်ရကြားရလေတော့သည်။

နတ်များ ဖိုမဆက်ဆံကြသည်ကို ရဲရင့်သူ နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ တွေ့ရလေပြီ။ ၎င်းတို့သည်လည်း လူတို့နှင့် ဘာမှမကွာခြား။ ကုတင်ထက်၌လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး အဝတ်ဗလာဖြင့် ရှိကြကုန်၏။

မစန်းမြင့်မှာ သာမာန်အားဖြင့် ရိုးပုံရိုးလက်ဟန်ရှိသည့် နတ်ပြိတ္တာမတစ်ယောက်ဟု ထင်ရသော်လည်း ယခုလိုအချိန်မျိုး၌ ဖြူဖွေးသောအသားအရည်၊ ပြေပြစ်တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ရှည်လျှားနက်သန်သော ဆံနွယ်တို့ဖြင့် အတော်ပင်ဆွဲဆောင်အားကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရဲရင့်သူ သိရှိလိုက်ရလေသည်။ နတ်ပေစိမှာလည်း လူကောင်ညှက်သည့်တိုင် စွမ်းဆောင်ရည် မသေးလှ။

၎င်းပြုသမျှတွင် မစန်းမြင့်တစ်ယောက် ကော့ကာ ပျံကာ လန်ကာဖြင့် အလူးအလည်းဖြစ်နေရရှာလေသည်။ ပါးစပ်မှလည်း မခံချိမခံသာဖြစ်ခြင်းကော. . အသဲခိုက်ခြင်းပါ နှစ်မျိုးရောယှက်နေသည့် အသံမျိုးစုံတို့ကို တရှီးရှီးတအားအား အော်ဟစ်ငြီးငြူနေလေ၏။

ရဲရင့်သူလည်း ချစ်တလင်းဝယ် ချစ်ဖြူဟာနည်းမျိုးစုံဖြင့် ချစ်ပွဲခင်းနေကြသော နတ်ပေစိတို့လင်မယားအား ကြည့်ကောင်းကောင်းဖြင့် ယောင်ကြည့်နေမိရာမှ ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် သတိဝင်လာပြီး. လူများနှင့် ထူးမခြားနားပါပဲလေ. . ဟု မှတ်ချက်ပြု စိတ်ဒုံးဒုံးချလျှက် အာရုံစူးစိုက်မှုကို လျော့ချကာ အိပ်ယာပြန်ဝင်ခဲ့လိုက် လေတော့သည်။ တဖက်ခန်းတွင်တော့ ဖိုမ သံဝါသသံများက မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ကြီး ထွက်ပေါ်ပြန့်လွင့်နေဆဲ။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

နောက်နေ့မနက်သို့အရောက် ရဲရင့်သူလည်း နတ်ပေစိတို့လင်မယားကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့ အလိုလို အားတောင့်အားနာဖြစ် နေမိလေ၏။ မစန်းမြင့်ကတော့ ဘာမှမသိဟန်ဖြင့် အလုပ်အကိုင်အနေအစားမပျက်။ ထူးခြားသည်မှာ နတ်ပေစိပင်။ ၎င်း၏ပုံမှာ ရဲရင့်သူကို အတော်ကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်နေဟန်ရှိလေ၏။ ရဲရင့်သူလည်း

" ငါ သူတို့ကိုထိုင်ကြည့်နေတာ နတ်ပေစိမြန်း သိသွားလို့လား "

ဟူ၍ စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်နေရလေတော့သည်။

ခေတ္တကြာသော် မစန်းမြင့်တစ်ယောက် ရွာထဲခဏဟူ၍ ထွက်သွားလေ၏။ ထိုအခါမှ နတ်ပေစိက ရဲရင့်သူ အနားကိုကပ်လာကာ

" ညက ကျုပ်တို့လင်မယားနေကြထိုင်ကြတာကို ဆြာလေးမြင်သွားတယ်မဟုတ်လား ".

ဟု တီးတိုးမေးမြန်းလေတော့သည်။ ရဲရင်သူလည်း မညာချင်၍ ဟုတ်မှန်ကြောင်းဝန်ခံလိုက်ရာ နတ်ပေစိက ခေါင်းကိုငြိမ့်လျှက် ရယ်ကျဲကျဲဟန်ဖြင့်

" ကျတော်ထင်တော့ထင်သား ဆြာလေးမြင်တော့မယ်လို့။ ဒီလိုဗျ ၊ ဆြာလေးနဲ့ ကျုပ်တို့နဲ့က ဘုန်းချင်းမတူဘူး။ ကျုပ်တို့က သာမာန်လူနေအိမ်နံရံတွေ တံတိုင်းတွေကို ဖြတ်ဖောက်ပြီး မြင်နိုင်သွားနိုင်ပေမယ့်၊ နတ်ဗိမ္မာန်တွေရဲ့ တံတိုင်းတွေ နံရံတွေဆို မြင်လို့သွားလို့ မစွမ်းကြဘူး။ ဆြာလေးမှာ ဘုန်းဘယ်၍ဘယ်မျှရှိတယ် ကျုပ်သေခြာမသိနိုင်ပေမယ့် အဲ့လိုတွေ တကယ်သာ မြင်ချင်သွားချင်ကြားချင် ခဲ့ရင် ဖြတ်ဖောက်ပြီး မြင်နိုင်သွားကြားနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျုပ်ရိပ်မိတယ်။

ဒါ့ကြောင့် ဆြာလေး ကျုပ်တို့ဆီကိုရောက်ကတည်းက ကျုပ် မစန်းမြင့်နဲ့ အတူတူမနေခဲ့တာ။ တော်ကြာ မြင်သွားကြားသွားရင်မကောင်းဘူးလေ၊ အားနာစရာကြီး။ ဒါပေမယ့် မနေ့ညကတော့ ဆြာလေးဖန်ဆင်းပေးတဲ့ ဝက်သားဟင်းအမယ်စုံတွေစားပြီး အားအင်တွေအင်မတန်ပြည့်ဖြိုးလာတော့ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်ကြတော့ဘူး။ အဲ့ဒါနဲ့ ဆြာလေးအိပ်လောက်မယ့်အချိန်ကိုမှန်းပြီး ခပ်ကြိတ်ကြိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြတာ။

သို့ပေသိ ဒါမျိုးတွေနဲ့လည်း အတော်ကိုဝေးကြနေတယ်၊ နှစ်ယောက်စလုံးကလည်း အားပြည့်အင်ပြည့်ဖြစ်နေကြတယ်ဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်းပေါ့ဆြာလေးရယ်. . အသံတွေ တဖြေးဖြေးကျယ်လာတော့တာပေါ့။ အဲ့မှာတင် ဆြာလေးလည်းနိုးပြီး ခုလိုအားနာစရာတွေဖြစ်ကုန်တော့တာပဲ။ အားနာလိုက်တာဆြာလေးရယ်. . "

ဟု ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ရှင်းပြရင်း အားနာစကားဆိုလေသည်။

ရဲရင့်သူလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလာသော နတ်ပေစိ၏စကားကြောင့် မိိမိသိလိုသည်များကို စပ်စုရတော့မည်ဟု စိတ်အကြံဖြစ်လျှက်

" မဟုတ်တာဗျာ. .ကျတော်က ကိုပေစိတို့ကို အားနာရမှာပါဗျ။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်အေးဆေးမနေဘဲ သူများလင်မယားအတွင်းရေးတွေကို လျှောက်ကြည့်နေမိခဲ့တာကို. ."

ဟု စကားပုလ္လင်ခံ၍

" ဒါနဲ့. .. ကျတော်မေးပါဦးမယ်။ ခဗျားတို့ နတ်တွေလည်း ယောကျ်ားမိန်းမ ဆက်ဆံကြတာ ကျုပ်တို့လူတွေနဲ့ ဘာမှ မကွာကြပါလား။ ကျုပ်မျက်စိထဲတော့ အားလုံးအတူတူပဲရယ်။ အဲ့ဒါ ဘယ်ဟာတွေတူပြီး ဘယ်ဟာတွေကွာတယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ရင် ကျုပ်သိအောင်ရှင်းပြပါလားဗျာ "

ဟူ၍ မေးမြန်းလိုက်လေတော့၏။

ထိုအခါ နတ်ပေစိက

" ဒါက ဒီလိုရှိတယ်ဗျ၊ နတ်တွေမှာက အတော်ကိုပြောရခက်တယ်၊ ဘုန်းတန်ခိုးချင်းမှမတူကြတာကိုးး။ အမှန်ဝန်ခံရရင် ကျုပ်လည်း အစုံအစေ့ မှန်မှန်ကန်ကန်မသိဘူး။ ဆြာလေးစိတ်ဝင်စားရင်တော့ ကျုပ် သိသလောက်မှတ်သလောက် ကြားဖူးနားဝတွေနဲ့ ရှင်းပြမယ်လေ. . "

ဟု စကားခံလျှက် ၎င်းသိရှိထားသည့် နတ်ဖိုမဆက်ဆံရေးအကြောင်းများကို ရဲရင့်သူနှင့် အောက်ပါအတိုင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုကြလေတော့သည်။.

.

.

" တရိစ္ဆာန်၊ ပြိတ္တာ၊ အသူရကာယ် တွေကစပြီး လူ့ဘုံ၊ နတ်ပြည်ခြောက်ထပ်ရဲ့အမြင့်ဆုံး ဝဿဝတီနတ်ပြည်အထိ ကာမဘုံတွေလို့ ခေါ်ကြတယ်ဆြာလေးရဲ့။ ကာမဘုံတွေမှာက သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့သူ ကာမသံဝါသအာရုံတွေကိုခံစားကြတာချည်းပဲ။ ကာမဘုံက လွန်မြောက်သွားတဲ့ ဗြဟ္မာဘုံတွေမှာတော့ သံဝါသအမှုမရှိကြတော့ဘူးပေါ့။

အဲ့လိုကာမဂုံ ခံစားကြတဲ့နေရာမှာ စတုမဟာရာဇ်အောက်နတ်တွေ၊ နတ်ပြိတ္တာတွေ၊ တချို့အသူရကာယ်တွေက လူတွေနဲ့ အတော်ကိုနီးနီးစပ်စပ်တူကြတယ်။ ပဋိသန္ဓေလွယ်ရတာ သားသမီးမွေးဖွားရတာတွေလည်း အားလုံးအတူတူနည်းပါးပဲ။ နတ်တွေမှာ တစ်ခုသာတာက ဖိုမအင်္ဂါတွေကို သူတို့ရဲ့တန်းခိုးအစွမ်းနဲ့ လိုသလို အတိုးအလျော့ ချိန်ညှိလို့ရကြတာပဲ။ ပြောရရင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကောင်းဆုံးအရသာကိုခံစားနိုင်မယ့် အနေအထားကိုဖန်ဆင်းပြီး ဆက်ဆံကြတာပေါ့လေ။

နောက်တစ်ခုက ကြာချိန်ကိုလည်းထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်းရှိကြတယ်။ အပေးအယူမျှတဲ့ နတ်စုံတွဲဖြစ်ဖို့တော့လိုတာပေါ့။ ဒါဆိုရင်နှစ်ဦးသဘောတူ တစ်ညလုံး နေထိုင်ပျော်ပါးလို့ ရကြလေရဲ့ "

" သြော. . ဒါကြောင့် မစန်းမြင့်ရဲ့အသံတွေက ကျတော်ကြားဖူးသမျှ အသံတွေထဲမှာ အတော်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ အရှိဆုံးဖြစ်နေတာကို။ ကိုပေစိတို့က မထိထိအောင် ချိန်ထားကြတာပေါ့. . ဟုတ်လား။ စတုမဟာရာဇ်ရဲ့အထက်က နတ်ဘုံတွေကကော ဘယ်လိုတွေခံစားကြလည်း လင်းစမ်းပါဦးဗျာ. . စိတ်ဝင်စားစရာပဲ "

" အင်းး စတုမဟာရစ်ကနေ အရမ်းဝေးတဲ့ တုဿိတာတို့ ဝဿဝတီတို့တော့ ဘယ်လိုတွေပျော်ပါးကြတယ် ကျုပ်လည်းမပြောတတ်ဘူး၊ သူတို့က ဘုန်းတန်ခိုးအရမ်းကြီးတော့ လိုက်မမှီဘူးလေ၊ သူတို့နည်း သူတို့ဟန်နဲ့တော့ရှိကြမှာပေါ့။ တာဝတိံသာနဲ့ ယာမာနှစ်ဘုံကတော့ ကာမဂုံခံစားရာမှာ စတုမဟာရစ်ထက် နဲနဲအဆင့်မြင့်သွားကြတယ်။

သူတို့က လက်ခွဲ ခွဲပြီး ခံစားလို့ရတယ်။ ဥပမာ. . သိကြားမင်းဆိုပါတော့ဗျာ၊ သူ့မှာ မိဖုရားငါးယောက်ရှိတယ်ပေါ့။ အဲ့ငါးယောက်ကို တစ်နေ့တစ်ယောက်ပျော်ပါးစရာမလိုဘူးဗျ၊ ငါးကိုယ်ခွဲလိုက်ပြီး တပြိုင်တည်း ငါးယောက်စလုံးနဲ့ နေလို့ရတယ်။ အဲ့လိုနေနေတဲ့အချိန်မှာ ခံစားချက်ငါးမျိုးစလုံးကို စုပြီးတော့ တစ်ကိုယ်တည်းကပဲ ခံစားနေနိုင်ပြန်တယ်။ ကျုပ်ပြောတာနားလည်လားမသိဘူး "

" ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါတယ်. . ဆက်ပါဦးဗျ "

" အင်းး ဆက်ရရင်တော့. . ခု လူတွေလျှောက်ပြောနေကြတဲ့ သေးပေါက်ချိန်တောင်မရဘူး ဘာညာဆိုတာတွေက အမှန်မဟုတ်ဘူးဗျ။ မသိလို့ လျှောက်ပြောနေကြတာ။ တကယ်တမ်းက ဘုန်းတန်ခိုးကြီးတဲ့နတ်သားဖြစ်လို့ နတ်သမီး တစ်ဖက်ငါးရာနဲ့ စံစားရစေဦး. . အလှည့်ကျစနစ်နဲ ့မသွားဘဲ တစ်ပြိုင်တည်း တစ်ထောင်လုံးနဲ့ ခံစားပြစ်လိုက်လို့ရတယ်။ အဲ့ဒီခံစားချက်တွေကို တစ်ခုချင်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးမှ ပြန်လည်စုပေါင်းခံစားနိုင်တဲ့ အစွမ်းတွေလည်း ရှိကြတယ်။ တန်ခိုးကြီးတဲ့ နတ်သမီးတွေလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ။ ကဲ. . ကျုပ်သိတာတော့ ဒါအကုန်ဘဲ ဆြာလေး ကျန်တာဘာမေးစရာရှိသေးလည်း "

" အင်းလေ. . ကိုပေစိရှင်းပြလို့ သဘောပေါက်သင့်သလောက်လည်းပေါက်ပါပြီ။ မေးစရာထွေထွေထူးထူးမရှိတော့ပါဘူး။ တစ်ခုပဲ တာဝတိ ံသာတို့ ယာမာ တို့မှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တာ သားသမီးမွေးတာကြတော့ စုမဟာရာဇ်တို့ လူ့ပြည်တို့နဲ့ တူလားဗျ. .အဲ့တာလေးသိချင်တယ် "

" အဲ့တာတော့မတူဘူးဗျ။ အဲ့ဘုံတွေမှာက ပဋိသန္ဓေလွယ်ရတဲ့ ဒုက္ခမရှိတော့ဘူး။ ကျေးကျွန်၊ တပည့်တပမ်း၊ ဇနီး ခင်ပွန်း၊ သားသမီး စသဖြင့် ဖြစ်လာကြမယ့် နတ်သား နတ်သမီးတွေက ဘွားခနဲပေါ်လာကြတာ။ နတ်ဗိမ္မာန်ဝန်းထဲမှာပေါ်ရင် ကျေးကျွန်၊ ဧည့်ခန်းဆောင်မှာပေါ်ရင် တပည့်တပမ်း၊ အိပ်ယာထက်မှာပေါ်ရင် ဇနီး သို့မဟုတ် ခင်ပွန်း၊ စုံတွဲနှစ်ယောက်အိပ်နေတဲ့ကြားထဲမှာ လာပေါ်ရင် သားသမီး. . အဲ့လို ဆိုင်ရာဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်တွေတော့ ရှိကြတာပေါ့။ တန်ခိုးတကယ်ကြီးတဲ့ နတ်မင်းကြီးတွေကြတော့လည်း ဘယ်သူ့ဆီမှာမှ မဝင်စားကြပြန်ဘဲ သူ့ဗိမ္မာန် သူ့အခြံအရံ သူ့ဇနီးမယားဖြစ်မယ့်သူတွေနဲ့အတူတူ တပြိုင်တည်း ဘွားခနဲပေါ်ကြလေရဲ့။ ဆြာလေးက နောက်ဘဝကြရင် ယာမာနတ်ပြည်မှာ အဲ့လိုပေါ်ရမှာ။ ဆြာလေး ဘာသိချင်သေးလည်း "

" မသိချင်တော့ပါဘူး ကိုပေစိရယ်. . အတော်လည်းစုံသလောက်ဖြစ်နေပါပြီ။ ခဗျားလည်း ကျတော့်ကိုရှင်းပြရတာမောကောပေါ့။ အဲ့တော့ ခဗျားနဲ့ကျတော် ဖာလူဒါအေးအေးလေး ဖန်ဆင်းပြီး သောက်ကြရအောင်လား. .လာဗျာ "

သိလိုရာများကို မေးမြန်းစပ်စုပြီးပြီမို့ ရဲ့ရင့်သူလည်း နတ်ပေစိကို ဖာလူဒါသောက်ဖို့ဆော်သြကာ စကားပွဲသိမ်းလိုက်လေတော့သည်။

.

.

ဖာလူဒါသောက်နေရင်း ရဲရင့်သူခေါင်းထဲတွင် အကြံတစ်ခုဝင်လာလေ၏။ ထိုအကြံမှာ တစ်ပါတ်တွင် နှစ်ရက်သုံးရက်ခန့် နတ်ပေစိတို့လင်မယား လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေထိုင်နိုင်ကြရန်အတွက် ညဦးပိုင်းအချိန်များ၌ ရဲရင့်သူက ဗိမ္မာန်တွင်မနေဘဲ ရှောင်ပေးပြီး ညသန်းခေါင်ယံကျော်မှ ပြန်လာအိပ်ရန်ဖြစ်လေသည်။

နတ်ပေစိကတော့ လွန်စွာအားနာဟန်ဖြင့် ထိုအကြံအား အကြောက်အကန်ငြင်းလေ၏။ ရဲရင့်သူက. . ကာမဂုံဘုံသားများဖြစ်၍ သူသူကိုယ်ကိုယ် ထိုကိစ္စဖြင့်မကင်းနိုင်ကြကြောင်း၊ မိမိအတွက် နတ်ပေစိတို့လင်မယား ယခုကဲ့သို့အနေအထိုင်ကျဉ်းကြပ်နေမည့်ဖြစ်အင်ကိုလည်း မိမိအနေဖြင့် လုံးဝမလိုလားကြောင်း၊ လူတို့၏သဘောမှာ. . လူသိမခံလိုသော လုပ်ရပ်များကို ညပိုင်းတွင် လုပ်လေ့လုပ်ထရှိသောကြောင့် ထိုအချိန်များတွင် မိမိအနေဖြင့် ရွာထဲသို့လှည့်လည်ကာ ကလယ်ကာနောက်ကွယ်မှ လူတို့၏ ဇာတ်လမ်းများအား လေ့လာစပ်စုမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို ့ဖြစ်၍ ယခု အစီအစဉ်မှာ နတ်ပေစိတို့လင်မယားအတွက်တင်မဟုတ်ဘဲ မိမိအတွက်ပါ အဆင်ပြေကြောင်း. . စသဖြင့် ပြောသည်ထက်မက တိုက်တွန်းပြောဆိုသောအခါမှပင် ရဲရင့်သူ၏အလိုကိုလိုက်၍ ခေါင်းငြိမ့်ရှာလေသည်။

သို့ဖြစ်၍ ထိုနေညမှ စတင်ကာ နတ်ပေစိတို့လင်မယားအား ရှောင်ပေးရင်း ရဲရင့်သူတစ်ယောက် ချော့တော်မျက်ဖြေ ရွာထဲသို့ တိုင်းခန်းလှည့်လည်ဖြစ်ခဲ့လေတော့၏။

" ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၄

ရွာထဲသို့သွားရန် ဗိမ္မာန်မှအထွက်...

" ဒီမှာရှင့်. . .ကျမလည်းရှင်နဲ့လိုက်ချင်တယ် "

အသံလာရာဆီသို့ကြည့်လိုက်ရာ ပြုံးတုံ့တုံ့မျက်နှာပေးဖြင့် ရပ်နေသော မိုးစက်ဝေကို ရဲရင့်သူတွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူမ မိမိအပေါ်သို့ ဆက်ဆံရေးအတော်ပင်ပြေလည်လာကြောင်း သိရသဖြင့် အကြေနပ်ကြီးကြေနပ်မိသော်လည်း ယခုလိုညကြီးအချိန်မတော် အပြင်ထွက်မည့်အရေးတွင်တော့ ရဲရင့်သူ သူမကိုခေါ်မသွားလို။ ထို့ကြောင့် မလိုက်ဖို့ရန်နားချလိုက်လေ၏။

" ညမှောင်နေပြီ မိုးစက်ဝေရဲ့၊ မလိုက်ပါနဲ့ တော့လား၊ အေးကလည်းအေးနဲ့၊ အကိုကမထွက်မဖြစ် ကိစ္စလေးတွေရှိလို့ ထွက်ရမှာ၊ ဗိမ္မာန်မှာနွေးနွေးထွေးထွေးအိပ်ကျန်ရစ်ခဲ့၊ လိမ္မာတယ်နော် "

ထိုအခါ မိုးစက်ဝေက နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူ၍

" မသိဘူး. .လိုက်မှာပဲ၊ ရွာကလူတွေရဲ့ အတွင်းရေးတွေ နဂိုလ်ကတည်းက ကျမက သိချင်နေတာ၊ ကျမစိတ်ထဲ မသင်္ကာတာတွေလည်းအများကြီးရယ်။ ဒါပေမယ့် ကျမတစ်ယောက်တည်းဆို အိမ်စောင့်နတ်တွေက ပေးဝင် မဝင်မသေခြာလို့ မသွားဖြစ်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်ကလည်း ညဘက်အချိန်မတော် ကိုယ်အပိုင်စားတဲ့နေရာမဟုတ်ဘဲ လျှောက်သွားရင် မကြိုက်ဘူးလေ။

ခုတော့ ရှင့်မျက်နှာနဲ့ အိမ်စောင့်နတ်တွေကော ဦးတင်ရှိန်ကြီးကိုပါ အေးဆေးဖြစ်သွားတော့မှာ ဟဲ ဟဲ . .။ ကျမကိုခေါ်သွားပါရှင်၊ ရွာထဲမှာ ဘယ်သူက ဘယ်လိုဆိုတာ သူတို့ရဲ့နောက်ကွယ်က သရုပ်မှန်ကို သေခြာသိချင်လို့ပါ "

ဟု မျက်နှာချိုသွေးကာ ကလေးတစ်ယောက်နှယ် ပူဆာနေလေတော့သည်။ သူမ၏ ပုံစံမှာ မလိုက်ရလျှင် မဖြစ်ဟူသည့်ဟန်။

သူမပြောပြသည်များမှာလည်း အကြောင်းတော့ လျှော်လှပေ၏။ မိန်းခလေးပီပီ သူမရွာ၏ ဇာတ်လမ်းများကို သူမ စပ်စုသိရှိလိုမည်မှာ မလွန်လှ။ ရဲရင့်သူအနေဖြင့်လည်း ကောင်းမွန်စပြုလာပြီဖြစ်သည့် သူမနှင့်ဆက်ဆံရေးအား ပိုမိုခိုင်မြဲအောင် တည်ဆောက်လိုပေသည်။ ထို့အပြင် မိမိတစ်ယောက်တည်း ဘာမသိညာအသိ လျှောက်သွားနေခြင်းထက် သူမကဲ့သို့ ရွာခံတစ်ဦးပါက ပိုမိုအဆင်ပြေမည်ဟု၍ တွေးမိပြန်၏ ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ဆန္ဒကိုငြင်းဆန်မနေတော့ဘဲ ရွာထဲသို့ခေါ်သွားရန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိလေတော့သည်။

.

.

.

တကယ်တမ်း သွားရလာရပြီဆိုသောအခါ ရဲရင့်သူဘယ်သွားလို့သွားရမှန်းမသိ။ မိုးစက်ဝေကို ခေါ်လာမိသည်မှာ အတော်မှန်သွားပေသည်။ ရဲရင့်သူအနေဖြင့် ဘုရားသို့သွားရင်း မျက်မှန်းတန်းမိကာ လေးစားအားကျနေသူတစ်ဦးရှိ၏။ ထိုသူမှာ ဘုရားလူကြီး ဦးဉာဏ်တင်ဟု အမည်ရလေသည်။ ဦးဉာဏ်တင်သည် သူ၏ ဇနီးသည်နှင့်အတူ မနက်တိုင်းလိုလို ဘုရားသို့လာကာ ရင်ပြင်တော်တံမြက်စည်းလှည်းပြီး ဘုရားဝတ်ပြုလေ့ရှိ၏။ ထို့နောက် ဆြာတော်ကြီးကိုလည်း ဝင်ရောက်ဝတ်ပြုကာ တရားဓမ္မများလျှောက်ထားနာကြားလေ့ ရှိသည်။

၎င်းတို့လင်မယားကို မြင်ရသည်မှာ လင်နှင့်မယား အသက်အနည်းငယ်ကွာသည်ကလွဲ၍ ရှေ ့သွားနောက်လိုက်ညီလှပေ၏။ အသက်ဆယ်နှစ်ကျော် ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်ကြီးဟန်ရှိသော ဦးဉာဏ်တင်က သူ၏ ဇနီးသည်ငယ်ငယ်ကို လွန်စွာ ကြင်နာယုရပုံပေါက်ပြီး၊ ဇနီးသည်ကလည်း ဦးဉာဏ်တင်ကို အတော်ပင်ဖေးဖေးမမဖြင့် တလေးတစားရှိပုံရလေသည်။ ၎င်းတို့ဇနီးမောင်နှံကို မမြင် မြင်ရသည့်အချိန်တွင် . . ချစ်သူ၏သစ္စာဖောက်ခြင်းအား ခံခဲ့ရသော ရဲရင့်သူတစ်ယောက် အဖို့တော့ စိတ်ချမ်းသာခြင်းကော ယူကြုံးမရဖြစ်ခြင်းကိုပါ တပြိုင်တည်းခံစားရလေ၏။

ယခုလို ညဘက်လှည့်လှည်ဖြစ်သည့်အခါ ရဲရင့်သူအနေဖြင့်. . ဦးဉာဏ်တင်တို့လင်မယားနှစ်ယောက်၏ အခြေအနေကို အမြင်နှင့် လက်တွေ့ ကိုက်မကိုက် . . သွားရောက် လေ့လာကြည့်ရှု လိုလှပေသည်။ သို့သော် အိမ်မသိ။ ထိုကြောင့် ၎င်းတို့အိမ်ရှိရာသို့ မိုးစက်ဝေကိုပင် လမ်းညွှန်ခိုင်းရလေတော့၏။

.

.

.

ဦးဉာဏ်တင်အိမ်သို့ ရဲရင့်သူတို့ ရောက်ရှိခဲ့လေပြီ။ ရွာခံသူဌေးတစ်ဦး၏အိမ် ဖြစ်သည့်အားလျှော်စွာ ခြံဝန်းကျယ်သလောက် အိမ်မှာလည်း အတော်အတန်ပင် ကြီးမားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ အိမ်စောင့် နတ်က ရဲရင့်သူကိုတွေ့လျှင်တွေ့ခြင်း အမြန်နေရာပေးကာအိမ်ပေါ်မှ ဆင်းပေးလေသည်။ သို့သော်မျက်နှာတော့မကောင်းလှ။ ရဲရင့်သူလည်း အိမ်စောင့်နတ်ကိုကြည့်ကာ ဦးဉာဏ်တင်တို့၌ အိမ်တွင်းပြသနာ တစုံတရာရှိလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်တွေးထင်လျှက် မိုးစက်ဝေ၏လက်ကိုဆွဲကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ခဲ့လိုက်လေတော့၏။

ပထမဦးစွာ. . နှစ်ယောက်သား မီးရောင်သဲ့သဲ့ရှိသောအခန်းသို့ ဝင်ခဲ့ကြရာ ဇာခြင်ထောင်တစ်လုံးထောင်ထားသည်ကိုတွေ ့ရလေသည်။ ထိုခြင်ထောင်ထဲ၌ ဆံပင်ဖားလျားချထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပက်လက်အိပ်နေသည့်အမျိုးသားတစ်ဦးအပေါ်သို့ ခွထိုင်ကာ ဖြေးညှင်းစွာလှုပ်ရှားနေလေ၏။ အမျိုးသမီးသည် ခါးတွင် လုံချည်မရှိတော့သလို၊ အင်္ကျ ီမှာလည်း ရင်ဘတ်ဟကွဲဖြစ်၍ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးရင်နှစ်မွှာသည်ကား သူမ၏စည်းချက်ကိုလိုက်ကာ တသိမ့်သိမ့်တုန်လျှက်။

အမျိုးသားက အောက်မှ မိန်းမောဇိမ်ခံနေသကဲ့သို့၊ အမျိုးသမီးကလည်း အမျိုးသား၏မျက်နှာကို စူးစိုက်ငုံ ့ကြည့်ရင်း သူမ၏တာဝန်ကို အရှိန်မှန်မှန်ဖြင့် ထမ်းဆောင်နေလေသည်။ သက်ပြင်းရှိုက်သံများ၊ ရှီးသပ်သံများ၊ တဟင်းဟင်းငြီးသံများကတော့ အခန်းအတွင်း မတိုးမကျယ်ပြန့်လွင့်လို့နေကြလေ၏။

" ဟယ်. . ဦးဉာဏ်တင်ကြီး မိန်းမ မမြရင်နဲ့၊ သူ့ရဲ့မောင် ကိုစိုးမြင့်ကြီးတော့်. .. ဘယ်လိုတွေတောင်လား . . ."

မိုးစက်ဝေ နှ ုတ်ဖျားမှ အာမေဋိတ်သံလေးများထွက်ကြလာလေသည်။ ရဲရင့်သူကတော့ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်မပြောဘဲ သူမကို ခပ်ပြုံးပြုံးသာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက်

" လာ. . ဦးဉာဏ်တင်ကြီး ဘယ်လိုဖြစ်နေလည်း သွားကြည့်ကြမယ်. ."

ဟုဆိုကာ သူမအား ထိုအခန်းထဲမှ ဆွဲခေါ်လိုက်ခဲ့လေတော့သည်။

.

.

အခန်းမှာ မှောင်နေသော်လည်း ရဲရင့်သူတို့အဖို့တော့ အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာမြင်ရလေသည်။ ဦးဉာဏ်တင်ကြီးမှာ နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်ကြီး တစ်လုံးပေါ်တွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြုက်အိပ်မောကျနေလျှက်။

သို့သော် ရဲရင့်သူတို့ အထင်မှားခဲ့လေပြီ။ အခန်းတွင်းသို့ ၎င်းတို့ရောက်လာပြီး ခေတ္တာအကြာ၌ ဦးဉာဏ်တင်ကြီးမှာ မျက်လုံးပွင့်လာပြီး အခန်းနံရံ ဘက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလေတော့၏။ ထို့နောက် ကာရံထားသော ထရံကာမှ အပေါက်တစ်ခုကိုလှပ်ကာ တစ်ဖက်ခန်းသို့ ခြောင်းကြည့်၍ ပုဆိုးကြားသို့ လက်ထည့်လိုက်လေသည်။

ရဲရင့်သူလည်း. .မိမိ လေးစားအားကြခဲ့ရသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ တကယ်တမ်းတွင် နွားကြီးလုံးလုံးဖြစ်နေပါပေါ့လား. . ဟုတွေးမိလျှက် စိတ်မကောင်းခြင်းကြီးစွာဖြစ်ရလေတော့၏။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုးများအား မိုးစက်ဝေကို ဆက်မမြင်စေလိုတော့။ ထို့ကြောင့် သူမဘက်သို့လှည့်ကာ

" တွေ့လား. .မိုးစက်ဝေ။ လောကမှ ကိုယ်သိထား ကိုယ်မြင်ထားတာတွေရဲ့နောက်ကွယ်မှာ၊ ပြောပြလို့မရတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေလည်းရှိနေတတ်ကြတယ်။ အချို့အရာတွေမှာ အဲ့ဇာတ်လမ်းတွေအထိ သိအောင်လုပ်နိုင်မှ အမှန်တရားနဲ ့နီးစပ်မယ်. . "

ဟု စကားဆိုလျှက် . . ယခင်မမြင်ဖူးခဲ့သည်များကို နဖူးတွေ့ဒူးတွေ ့ မြင်တွေ ့လိုက်ရ၍ တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်နေသည့် သူမ၏လက်ကို ဆွဲကာ အိမ်ထဲမှ ပြန်ထွက်ခဲ့လေတော့၏။

.

.

" ဦးဉာဏ်တင်ကြီးက ဘယ်လိုကြီးလည်းမသိဘူးနော်။ သူ့မိန်းမဖောက်ပြန်နေတာကိုသိသွားရင် ဒေါသူပုန်ထလိမ့်မယ်လို့ ကျမကထင်နေတာ။ ခုတော့ သူက ဒေါသူပုန်ထဖို့နေနေသာသာ ဟွန်းးး မပြောလိုက်ချင်ဘူး. . ။ ပြီးတော့ မမြရင်ကလည်း မောင်အရင်းနဲ့ ပြန်ဖြစ်ရတယ်လို့. .. "

" ဒီမှာ. .ဆြာမလေးရဲ့ မမြရင်ရဲ့မောင်ကိုစိုးမြင့် ဆိုတာက ဒီရွာသားလား၊ ဒါမှမဟုတ် အခြားရွာသားလား၊ အခြားရွာသားဆိုရင် ရွာကိုရောက်တာကြာပြီလား. . "

" အင်းး. . မမြရင်တို့က မြင်းခြံဘက်ကရှင့် ဒီရွာဇာတိတွေမဟုတ်ကြဘူး။ သူ့မောင်ဆိုတာကလည်း ဒီရွာကိုရောက်တာသိပ်မကြာသေးဘူး။ ကျမ မသေခင် တစ်နှစ်လောက်ကမှရောက်တာ "

" သြော်. ဒါဆိုအဖြေကရှင်းနေတာပဲ။ သူ့မောင်မဟုတ်လို့ ဖောက်ပြန်တာပေါ့။ ဒီလိုကွာ. . ဦးဉာဏ်တင်နဲ့ မမြရင်က အသက်ကွာကြတယ်။ ဒီကြားထဲ အဖိုးကြီးက ရောဂါရှိလားဘာလားမပြောတတ်ဘူး. .မမြရင် အလိုကြအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ဘူး။ အဲ့ဒီမှာတင် မမြင်ရင်က ငယ်ငယ်က သူနဲ့ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ကောင်ကို သူ့မောင်ဆိုပြီး အိမ်ပေါ်ခေါ်တင်. .ဖောက်ပြန်တော့တာပဲ။ ဒါကို အဘိုးကြီးက သိလျှက်နဲ့ မိန်းမကိုချစ်တဲ့ဇောကြောင့် မိန်းမဆန္ဒပြည့်ရင် ပြီးကောဆိုပြီး လွှတ်ပေးထားတယ်။ နောက်ပိုင်း သူကပါ သူ့မိန်းမနဲ့ ကိုစိုးမြင့် အတူတူနေကြတာကို ကြည့်ပြီး အရသာခံရတာ ဘဝင်တွေ့လာပုံရတယ်။ ဇာတ်လမ်းက ဒါပဲလေ. . "

" သြော်. .အဲ့လိုကြီးလား. .. ခ် ခ် "

" အဲ့လိုကြီး အဲ့လိုကြီး "

ရဲရင့်သူနှင့် မိုးစက်ဝေတို့ နှစ်ယောက်သား ရွာလမ်းလမ်းမပေါ်တွင် ဖြေးဖြေးခြင်းလျှောက်ကာ ဦးဉာဏ်တင်တို့အကြောင်း အထက်ပါအတိုင်း ပြောဆိုဆွေးနွေးလာဖြစ်ခဲ့ကြလေသည်။ ထို့နောက် ရဲရင့်သူက မိုးစက်ဝေသွားလိုသည့်နေရာကိုမေးမြန်းရာ သူမ၏အိမ်သို့သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုကြောင်းပူဆာလေ၏။

သို့သော် ရဲရင့်သူအနေဖြင့် လောလောလတ်လတ်တွင် နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်ဖြင့် အတိုက်အခံမလုပ်လို၍. . အချိန်တန်က သူမ၏အိမ်သို့သွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုချော့မော့ကာ ယခုအခါတော့ အချိန်မသင့်သေး၍ အခြားနေရာတစ်ခုခု ပြောင်းလည်းရွေးချယ်ရန် တိုက်တွန်းရလေသည်။ ထိုအခါ မိုးစက်ဝေက သူမ၏ မေးဖျားလေးကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ အတန်ကြာအောင်စဉ်းစားပြီးမှ

" ဟာ. .ဒါဆို စာရေးဆြာမထူး ဆီကိုသွားမယ်. . သူက ကျမလေးစားအားကျရတဲ့ စာရေးဆြာမတစ်ယောက်ပဲ။ ကျမတို့မိန်းကလေးတွေအတွက် စံပြပေါ့။ ခုညပိုင်း သူ့အခြေအနေဘယ်လိုရှိလည်း ကျမသွားကြည့်ချင်တယ် "

ဟု သူမ၏ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလေသည်။ ထို့ကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း စာရေးဆြာမထူး ဟူသည့် ပုဂ္ဂိုလ်၏အိမ်ရှိရာသို့ မိုးစက်ဝေကိုလမ်းပြစေ လိုက်လေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

" နေပါဦးမမလေးရဲ့ ခဗျားတို့တောမှာ ဘယ်ကစာရေးဆြာမက ရှိနေတာလည်း. . ကျုပ်နားလည်အောင်ရှင်းပြစမ်းပါဦး "

" အောင်မယ်. .သူများတို့ရွာကိုအထင်သေးလို့ ဟွန့်။ ဒီမှာရှင့် မသိရင်မှတ်ထား. .စာရေးဆြာမထူးဆိုတာ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ချမ်းသာလာတာ၊ ဒီရွာမှာအချမ်းသာဆုံးလို့တောင်ပြောလို့ရတယ်။ အဝေးသင်နဲ့လည်း ဘွဲ့ရပြီးသား။ နာမည်ရင်းက ထူးထူးဝေတဲ့။ သူအသက် သုံးဆယ်လောက်မှာ မိဘနှစ်ပါစလုံး ဘုရားဖူးသွားရင်း ကားမှောက်ဆုံးကြတော့ ကျန်ခဲ့တဲ့အမွေတွေနဲ့ အတိုးရင်းပွားချပြီး ရွာလည်အိမ်ကြီးမှာ သူတစ်ယောက်တည်း တင့်တောင့်တင်တယ်နေနေနိုင်တာ။

အိမ်ထောင်လည်းမပြုဘူး။ သူ့ဘာသာသူအေးအေးဆေးဆေး စာရေးတယ်၊ ဘုရားသွားကျောင်းတက်လုပ်တယ် "

" သြော်. . ဟုတ်ပါပြီ. . ခု ကိုယ်မေးနေတာက ဘယ်ကနေဘာ်လိုလုပ် စာရေးဆြာမဖြစ်သွားရသလဲဆိုတဲ့အကြောင်း. . "

" ဒါက ဒီလိုလေ. .ဆြာမထူးက ဂျူးရဲ့ဝတ္ထုတွေကို အများကြီးဖတ်ထားတာ။ ဒါ့ကြောင့် အမျိုးသမီးတွေ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးကြဖို့၊ ယောကျ်ားတွေလှည့်တိုင်းမယုံမိဖို့၊ ယောကျ်ားတွေကို အထင်မကြီးဖို့. . စသဖြင့် ကျမတို့အမျိုးသမီးထုအတွက် အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးမစကားလေးတွေ၊ ပညာပေးဇာတ်လမ်းလေးတွေကို ကောင်းကောင်းရေးတတ်တယ်လေ။ သူ့ရဲ့မိဘတွေမျက်ကွယ်ပြုသွားပြီးနောက်ပိုင်း သူလည်းစာတွေရေးဖြစ်လာပြီး ညောင်ဦးစာတိုက်ကနေတဆင့် မဂ္ဂဇင်းတိုက်တွေ၊ ဂျာနယ်တိုက်တွေကို စာမူတွေပို့နေတာ ဒီနေ့ထိပဲ။ "

" ဟား ဟား ဟား. .ဖြစ်မှဖြစ်ရလေကွာ. .လက်စသတ်တော့ မင်းဆြာမကြီးက ဂျူးတစ်လိုင်းကြီးကိုးး။ စောင်ဘဝင်ခေါ်တာပေါ့ကွာ၊ အလကားဟာတွေပါ. .. ။ ကဲလေ. . ရှိစေတော့. . ဒါနဲ့ မင်းဆြာမက ခု အသက်ဘယ်လောက်လောက်ရှိပြီလဲ "

" အင်းး. . ခုဆိုရင်တော့ လေးဆယ် လေးဆယ့်ငါး လောက်တော့ရှိကရောပေါ့ "

" ခုထက်ထိလည်း လင်မရ အပျိုကြီးပေါ့. . .ဟုတ်လား "

" အောင်မယ်. . မရတာမဟုတ်ပါဘူး၊ မယူတာပါနော်၊ ဆြာမထူးကို လိုချင်တဲ့သူတွေမြန်း တန်းစီနေတာပဲ "

" ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ၊ ခုမကြာခင် မင်းရဲ ့အဖိုးတန်အမျိုးမှန်ကြီး ဘယ်လောက် အိနြေ္ဒရလည်း မြင့်ရတော့မှာပါ၊ စောင့်သာကြည့်လိုက် "

"ကြည့်တယ်လေ. .ကျမရဲ့ဆြာမထူးက အေးဆေးပဲနေမှာ "

" သေခြာတယ်ပေါ့ "

" လုံးဝသေခြာတယ် . . ဟော. . ပြောရင်းဆိုရင်း ဟိုမှာ ဆြာမအိမ်ရောက်ပြီ "

မိုးစက်ဝေနှင့် အပြန်အလှန် ငြင်းကြခုံကြရင်း ရဲရင့်သူတစ်ယောက် ယောကျ်ားမုန်းဝါဒီ စာရေးဆြာမထူး၏ ခြံရှေ ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ . . အနှီ ဘဝင်လေဟတ် ဗုံမဟုတ်ပါတ်မဟုတ် စာရေးဆြာမ၏ ပိတ်ကားနောက်ကွယ်က ဇာတ်လမ်းများကို သိရှိလိုစိတ်များ ပြင်းပြလာခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် မိုးစက်ဝေ၏လက်ကိုဆွဲကာ ခပ်မြန်မြန်ပင် ခြံထဲသို့ ဝင်ခဲ့လိုက်လေတော့၏။

.

.

.

ဆြာမထူး၏ အိမ်သို့ရောက်ခဲ့လေပြီ။ အိမ်ကြီးမှာ ခြေတံပါကျွန်းသားတစ်ထပ်အိမ်ကြီးဖြစ်ပြီး အတော်ကြီး၏။ အိမ်စောင့်နတ်မှာ ခပ်ငယ်ငယ်သာရှိသေး၍ ရဲရင့်သူတို့ကိုမြင်သောအခါ ပြုံးဖြီးဖြီးမျက်နှာပေးဖြင့် အိမ်မှဆင်းပေးလေသည်။ ရဲရင့်သူတို့လည်း အိမ်ထဲသို့ဝင်ခဲ့လေရာ ရှေးဦးစွာ မှောင်မဲနေသည့် ဧည့်ခန်းဆောင်ကိုရောက်ရှိလေ၏။

" ဖတ် ဖတ်. . အ. . အင့်. .အမေ့. .

ဖတ် ဖတ် ဖတ် . . အား . . အမလေး. ..အင်းး "

ည၏တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖောက်ခွင်းကာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ အော်သံ ငြီးများနှင့် တဖတ်ဖတ်အသံများက အိမ်အတွင်းပိုင်းဆီမှ ရဲရင့်သူတို့နားဝသို့ တိုးဝင်လာလေသည်။ ရဲရင့်သူနှင့် မိုးစက်ဝေလည်း တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြကာ ဧည့်ခန်းနှင့်ကပ်လျှက် ပထမဆုံးအခန်းသို့ ဝင်ခဲ့လိုက်ကြလေ၏။

အခန်းထဲတွင် ခြင်ထောင်တစ်ခုထောင်ထားသော ကုတင်တစ်လုံးကိုတွေ့ရကာ ထိုကုတင်ပေါ်၌ အသက် ၁၆ နှစ် ၁၇ နှစ်ခန့်ရှိသော ကောင်မလေးတစ်ယောက် အိပ်နေလေသည်။ သူမသည် ရုပ်ရည်အတော်အတန်လှပပြီး ဝတ်ပုံစားပုံအရ အိမ်ဖော်ဖြစ်ဟန်ရလေ၏။ တစ်နေ့တာလုံး အိမ်အလုပ်များဖြင့် ပင်ပမ်းရသည်ထင့်၊ ကောင်မလေးခဗျာ ပါးစပ်အဟောင်းသားအတော်ပင်အိပ်မောကြကာ ခါးရှိထဘီပင်ပြေလျော့နေလေသည်။

ဧည့်ခန်းထဲ၌ ရဲရင့်သူတို့ကြားခဲ့ရသော အသံများကိုလည်း ယခုအိပ်ခန်းမှနေ၍ ပိုမိုနီးနီးကပ်ကပ်ကြားလာရလေ၏။ ထို့ကြောင့် ရဲရင့်သူတို့လည်း ကောင်မလေး၏အခန်းမှ အသံလာရာဆီသို့ ကူးခဲ့ကြလေတော့သည်။

.

.

အသံများ၏ တရားခံတွေ့လေပြီ။ အိမ်အနောက် ညာဘက်ထောင့်စွန်းအခန်းကျယ်အတွင်းရှိ အိပ်ယာထက်တွင် ပိန်ညောင်ရိုးလူတစ်ယောက်က ဒေါ်ထူးထူးဝေအား လေးဘက်ကုန်းခိုင်းကာ အနောက်မှ အသားကုန်ဗြုန်းနေခြင်းဖြစ်လေသည်။

" ဟယ်. . ဆြာမထူးနဲ့ ငမူးဦးဇော်ကြီးတော့်. .. "

မိုးစက်ဝေ ပါးဖျားမှ အာမိဋိတ်သံ ထွက်လာပြန်လေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးအစုံသည်လည်း အံ့သြသည့်အရှိန်ဖြင့် ပြူးကျယ်ဝိုင်းစက် သွားနေလေသည်။ ရဲရင့်သူကတော့ မိုးစက်ဝေဖြစ်နေပုံကိုကြည့်ကာ ခွက်ထိုးခွက်လံရယ်မိလေ၏။

" ဟားး ဟား းး ဟားးး ဟားး း ဟားးး. .. .. .. ဒီမှာ မမလေးရဲ ့ ခမြားပြောတော့ ယောကျ်ားတွေကို အထင်မကြီးတဲ့ ဆြာမကြီးဆို၊ အမျိုးသမီးတွေရဲ ့ စံပြဆို၊ မတရားကို လေးစားစရာကောင်းတယ်ဆို. . ဟား ဟား ဟား ဟား. .ခု ခု တော့. .. ဖြစ် ဖြစ် မှ ဖြစ်ရလေဗျာ. . ဟား ဟားး ဟားး ဟားး ဟားး "

ရဲရင့်သူ ရယ်နေဆဲမှာပင် ငမူးဇော်ကြီးက အရှိန်တင်လိုက်ပြီး လေးငါးဆယ်ချက်ခန့် အားကုန်ဆောင့်ကာ ၎င်းစုံကိုင်ထားသည့် ဒေါ်ထူးထူးဝေ၏ ခါးအား လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။ ဒေါ်ထူးထူးဝေတစ်ယောက်လည်း အသံအတော်ကျယ်သည်အထိ အမလေးချင်းထပ်အောင် အော်ပြီး မွှေ ့ယာထက်သို့ ဟတ်ထိုးပြစ်ကျသွားလေတော့၏။

မိုးစက်ဝေခမြာမှာတော့ အနှီ အထူးတဆန်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖိုမသံဝါသအမှုကိုကြည့်ကာ. . ရင်ခုန်ပြင်းပြခြင်း၊ အံ့သြခြင်း၊ မယုံနိုင်ခြင်း. . စသည့်ခံစားချက်များစွာ စုဝေးပေါင်းစုံသွားသည့်ဟန်ဖြင့် အသက်ရှုသံများပြင်း၊ အသားများတဆတ်ဆတ်တုန်ယင်လျှက် တုံနှိဘာဝေကြီး ရပ်၍နေရှာ လေတော့သည်။

ရဲရင့်သူ. . မိုးစက်ဝေအား သည့်ထက်ပိုပြီး အခန်းထဲတွင် ဆက်မထားလိုတော့။ ထို့ကြောင့် အရယ်ရပ်ကာ သူမ၏ လက်ကို ဆွဲလျှက် အပြင်သို့ ပြန်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်လေ၏။

" .. ငါ့အတွက်အရက်ဖိုးက ထုံးစံအတိုင်း အိမ်ရှေ ့ကြောင်အိမ်ပေါ်မှာပဲမဟုတ်လား... အေးဆေးနားတော့၊ ငါ ကောင်မလေးအခန်းဘက် ကူးလိုက်ဦးမယ်... "

ငမူးဇော်ကြီးက အိပ်ယာမှကုန်းထားရင်း ဒေါ်ထူးထူးဝေကို ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဒေါ်ထူးထူးဝေမှာတော့ အိပ်ယာထက်၌ ဖင်အပြောင်သားဖြင့် မှောက်လျှက်ကြီးဖြစ်ကာ စကားပင်မပြန်နိုင်ရှာပေ။

ရဲရင့်သူလည်း . . အမျိုးသမီးများရဲရင့်ကြဖို့၊ ယောကျ်ားများအား မယုံကြည်ကြဖို့၊ အထင်မကြီးမိကြဖို့၊ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးကြဖို့ စသဖြင့် အပြင်ဗန်းဟောပြောရေးသားပြီး ကုလာကာနောက်ကွယ်တွင် ဗလာနံငမူးတစ်ကောင်နှင့် ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ် ကုန်းချင်တိုင်းကုန်းလို ့အားမရနိုင်သေးဘဲ အိမ်ဖော်မလေးကိုပါ ထိုးကြွေးသော ဒေါ်ထူးထူးဝေ၏ အိပ်ယာတွင်းဇာတ်လမ်းများကို ရွံရှာစက်ဆုပ်လှသဖြင့် မိုးစက်ဝေကိုခေါ်၍ အိမ်တွင်းမှ အမြန်ပြန်ထွက်လိုက်လေတော့၏။

မထွက်ခင် ငမူးဇော်ကြီး၏ ဖင်အား ဆောင့်ကန်ပြစ်ခဲ့သေးရာ ငမူးဇော်ကြီးခမြာ ကောင်မလေးအခန်းသို့ ကူးဖို့နေနေသာသာ သရဲခြောက်သည်အထင်ဖြင့် ကြောင်အိမ်ပေါ်ရှိ အရက်ဖိုးကိုပင်မယူနိုင်တော့ဘဲ ပုဆိုးစွန်တောင်ဆွဲလျှက် တချိုးတည်းထွက်ပြေးသွားရှာလေတော့သည်။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

ရဲရင့်သူသည် နေ့ပိုင်းတွင် ရွာထဲသို့ပတ်ကာ ဘယ်သူက ဘယ်လိုဆိုသည်ကို လိုက်လံကြည့်ရှုလေသည်။ ညပိုင်း၌ မိုးစက်ဝေနှင့်အတူ ထိုသူများ၏ လူမသိသောအကြောင်းအရာများကို သွားရောက်စပ်စုလေ၏။ ထိုအခါ တစ်ချို့သောသူများသည် နေ့ဘက်နှင့်ညဘက် သဘောသဘာဝခြင်းတူညီကြသော်လည်း တချို့မှတော့ နေ့ဘက်နှင့်ညဘက် ထင်မှတ်မထားလောက်အောင် ကွဲလွဲကြကြောင်း တွေ့မြင်ကြရလေသည်။

နတ်ကတော်စိန်သောင်းသည် စည်းပွားရေးအရ နေ့ဘက်လူမြင်ကွင်း၌ မိန်းမလျာအခြောက်ကြီး လုံးလုံးလုပ်နေသော်လည်း ညဘက်လူခြေတိတ်ချိန်တွင် ယောကျ်ားစင်စစ်ဧကန်ပြန်ဖြစ်ကာ အိမ်ရှိ ၎င်း၏ညီမဝမ်းကွဲဆိုသူနှင့် အိပ်လေသည်။ လက်မရွံ ့ရွာလူမိုက် ကျော်ဦးဆိုသူသည် ညအချိန် လွန်စွာ သရဲကြောက်တတ်သူဖြစ်၏။ အများလေးစားခန့်ငြားရ၍ တွေ့သမျှသူကို ရိုးသားရန်၊ ကြိုးစားရန်တိုက်တွန်းဆုံးမစကားဆိုလေ့ရှိသော ရွာလူကြီး ဦးဘလှတွင် ဓမ္မာရုံအတွက်ဟုဆိုကာ ဘုန်းထားသောငွေများ အမြောက်အများရှိသည့်အပြင် အိမ်ဖော်မလေးကိုလည်း ခြေတော်တင်နေသေးသည်။ ရွာတွင် အတော်ပင်မွဲသော တနေ့လုပ်တနေ့စား မောင်ငြိမ်းနှင့် ခေါင်းရွက်ဗြက်ထိုးဈေးသည် မသီ တို့လင်မယားတွင် ချစ်စဖွယ်သမီးလေးတစ်ယောက်ရှိပြီး ညဘက်အလုပ်နားချိန်၌ မိသားစုသိုက်သိုက်ဝန်းဝန်းဖြင့် ကြည်နူးပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ရှိကြလေ၏။

ရဲရင့်သူလည်း အထက်ပါအဖြစ်အပျက်များကို ကိုယ်တိုင်လည်း သုံးသပ် သံဝေဂယူမိသကဲ့သို့၊ မိုးစက်ဝေအားလည်း. . လောကတွင် အမှန်တရားဟု သူမထင်မြင်နေသော မျက်နှာစာ၏ အခြားတစ်ဘက်၌. . တကယ်တမ်း သူမ သိမထား ထင်မထားသော အကြောင်းအရာများ ရှိနေနိုင်သေးကြောင်း လက်တွေ ့ပြသနိုင်ခဲ့လေသည်။ ထို့အပြင် နှစ်ယောက်တူတူလျှောက်သွားကြရင်း သူမနှင့်အတော်အတန်ပင် ရင်းနှီးကြွမ်းဝင်ခွင့် ရရှိခဲ့လေ၏။

မိုးစက်ဝေသည် အညာသူအရိုးခံလေးဖြစ်သည့်အတိုင်း ညဘက်လျှောက်သွားရင်း ဖိုမသံဝါသ ကိစ္စများကို တွေ့မြင်ရသည့်အခါ ရဲရင့်သူအား ခရေစေ့တွင်းကြ မေးမြန်းစပ်စုလေ့ရှိလေသည်။ ရဲရင့်သူမှာ သိပ်မဖြေချင်သော်လည်း ကိုယ်စခဲ့သည့်ဇာတ်မို့ သူမကြေနပ်သည်အထိ ရှင်းလင်းဖြေကြားပေးရလေ၏။ ထိုကဲ့သို့ ဆွေးနွေးပြောဆိုကြချိန်များ၌ မိုးစက်ဝေမှာ အသက်ရှုသံများ အတော်ပင်မြန်နေပြီး ရဲရင့်သူကိုကြည့်သောအကြည့်တို့မှာလည်း စူးရှရွန်းလဲ့၍နေလေတော့သည်။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

တစ်ည. .. မြို့မှရောက်လာသော သူနာပြုဆြာမလေးနှင့် ရွာခံဇိုးသမား ဖိုးသကြားတို့၏ မတန်တရာ တိတ်တခိုးအချစ်ဇာတ်လမ်းကို မြင်ကြရပြီးနောက် စုပ်တသပ်သပ် ရင်တနာနာဖြင့် ဆြာမလေး၏အိမ်မှ ရဲရင့်သူတို့ထွက်လာခဲ့ကြရာ. . လမ်းတွင် ရုတ်တရက် လေပြင်းများကြလာလေသည်။ ညသည် မှောင်သည်ထက်ပိုမိုမှောင်မှိုက်သွားပြီး တော်လည်းသံကဲ့သို့ တဟူးဟူး တဟောဟော မြည်သံကြီးများလည်း ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

ရွာလယ်လမ်းမထက်၌ ရဲရင့်သူနှင့် မိုးစက်ဝေနှစ်ယောက်တည်း။ အခြားသော တိရိစ္ဆာန် နတ် လူ ပြိတ္တာ သတ္တဝါဟူ၍ ခွေးတစ်ကောင်ကြောင်တမြီးမှ မတွေ့ရတော့။ အဖြစ်အပျက်မှာ လွန်စွာထူးဆန်း၍ မူမှန်မဟုတ်ကြောင်း ရဲရင့်သူ ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်မိလေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိတ်လန့်နေဟန်ဖြင့် ၎င်း၏ပုခုံးအား အားကိုးတကြီးစုပ်ကိုင်ထားသော မိုးစက်ဝေကို အကျိုးအကြောင်းမေးမြန်းလိုက်လေ၏။

" ဘာတွေဖြစ်တာလည်း မိုးစက်ဝေ. . ဘာအန္တရာယ်ရှိလို့လည်း "

" ဟို ဟို. . ကျမလည်း သေ သေခြာမပြောတတ်ဘူး၊ နတ် နတ်ကြီး သိုက် သိုက်ထွန်း လာတာမြန်းလား. .. "

သူမ ခန့်မှန်းချက်မှန်လေသည်။ ရဲရင့်သူတို့ ပြောဆိုနေကြချိန်၌ပင် ရွာပြင်ဘက်ဆီမှ မဲမဲသဏ္ဍာန်တစ်ခု ရွာလယ်လမ်းမတစ်လျှောက် လျှင်မြန်စွာဝင်ရောက်လာပြီး ရဲရင့်သူတို့နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်တန့်သွားလေ၏။ ထိုအရာသည် အမဲရောင်အခိုးအငွေ ့များ တငွေ ့ငွေ့ထနေသည့် ကနုတ်ပန်းခက်ပန်းနွယ်များဖြင့်ပြီးသော ယဉ်ပျံတစ်စီးဖြစ်လေသည်။ အနှီယာဉ်ပေါ်၌ လွန်စွာပြောင်လက်တောက်ပသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထား၍ ခေါင်း၌ ပန်းကနုတ် စုလစ်မွန်းချွန် ဦးဆောင်းနက်ကိုကြကြနနဆောင်းထားသည့် လူသန်သန်ထွားထွား ရုပ်ရည်ခပ်ကြမ်းကြမ်း နတ်ကြီးတစ်ပါးကို ရဲရင့်သူတွေ့မြင်လိုက်ရလေ၏။

" နတ် နတ်ကြီး သိုက်ထွန်း. . "

မိုးစက်ဝေထံမှ ကြောက်လန့်တကြား အာမေဋိတ်သံတိုးတိုးလေးထွက်သွားလေသည်။ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းက ထိုအသံကိုကြားဟန်ဖြင့် အသံကွဲအက်အက်ကြီးဖြင့် တဟားဟားအော်ရယ်ကာ. ..

" အေး. . ဟုတ်တယ်၊ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းပဲ။ ချော့တော်မျက်ပြေမှာ အဘိုးကြီး ဦးတင်ရှိန်နဲ့ ငပေစိတို့ လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်နေတယ်ကြားလို့ ငါလာကြည့်တာ. .။ ခုတော့ ကြားရတဲ့အတိုင်း တကယ်ဟုတ်နေပါကောလား။ ကြည့်စမ်းပါဦး စိတ်ကြိုက်သောင်းကျန်းပြီးအားမရသေးလို့ သရဲနှစ်ကောင်ကိုပါ မွေးထားသေးတယ်။ နင်တို့နဲ့ ငါနဲ့တော့ တွေ့ကြပြီပေါ့. . "

ဟု ရဲရင့်သူနှင့် မိုးစက်ဝေတို့အား နှိမ့်ချပြောဆိုလျှက် မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာ ကြုံးဝါးလေ၏။ ထို့နောက်၎င်းကပင်ဆက်လက်၍. .

" ဒီမှာ သရဲမ. . မင်းက ချော့တော်မျက်ပြေမှာနေပြီး ဆိုင်ကယ်စီးခရီးသွားတွေကို နှောက်ယှက်နေတယ်ဆို၊ မင်းကိုမင်းဘာမှတ်နေလည်း။ ခုလည်း နောက်အသစ်ရောက်လာတဲ့ သရဲတစ်ကောင်နဲ့ အိမ်တွေလိုက်ချောင်းနေပြန်ပြီ၊ တင်ရှိန်မွေးထားတဲ့ သရဲတွေဆိုတော့ အိမ်စောင့်နတ်တွေကလည်း လွှတ်ထားရတယ်ထင်ပါ့။

အေး. .တင်ရှိန်က လွှတ်ထားပေမယ့် ငါကတော့လွှတ်မထားနိုင်ဘူး၊ ဒီနယ်မြေမှာ မင်းတို့စိတ်ထင်တိုင်း လာလုပ်နေလို့မရဘူးကွ။ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းဆိုတာ ဘယ်လိုကောင်လဲ မင်းတို့သိစေရမယ်။ ကဲ. .ပြောနေကြာတယ် . .သရဲမ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့စမ်း. .. နင် ချက်ခြင်းဘဝကူးချင်စိတ်ပေါ်သွားအောင် ငါဆုံးမပေးမယ်။ "

ဟု ထပ်မံခြိမ်းခြောက်စကားဆိုကာ မိုးစက်ဝေအား ၎င်း၏လက်မှ ကြာပွတ်ရှည်ဖြင့် လှမ်းပါတ်လေတော့သည်။

သို့သော် မိုးစက်ဝေထံသို့ ကြာပွတ်မရောက်လိုက်။ ရဲရင့်သူက ကြာပွတ်ကိုလမ်းမှ ဖမ်းတားလိုက်လေ၏။

အမှန် ရဲရင့်သူအနေဖြင့် နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းနှင့် ပြသနာမဖြစ်လို၊ စကားဖြင့် မည်မျှ မိုက်ရိုင်းဆော်ကားပါစေ သည်းခံဖို့ရာအသင့်။ သို့သော် မိုးစက်ဝေအား ကိုထိလက်ရောက် ကျူးလွန်ခြင်းကိုတော့ မည်သို့မျှ လက်သင့်မခံနိုင်ပေ။

ကြာပွတ်မှာ အတော်ပူလေလည်။ ချက်ခြင်းဆိုသလို အမဲရောင်မီးခိုးများထွက်လာကာ ရဲရင့်သူ၏လက်ကို လောင်လေ၏။ သို့သော် ရဲရင့်သူက ကြာပွတ်ကိုမလွှတ်ဘဲ ဒေါသတကြီးဆွဲဖြတ်လိုက်ရုံသာမက၊ ဆောင့်ပါဆွဲလိုက်လေရာ... ကြာပွတ်လည်းတွင်တွင်ပြတ်၍ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းလည်း အမလေးတကာ ယာဉ်ပေါ်မှ အကားသားကျလေတော့သည်။

ရဲရင့်သူ အားပါးတရ အော်ရယ်ပြစ်လိုက်လေသည်။

" ဟား ဟား ဟား ဟား. . ဘာနတ်ကြီးလည်း၊ လိနတ်ကြီးလား၊ တဏှာရူးအရက်သမား၊ နောက်တစ်ခါ မိုးစက်ဝေကိုထိရင် ဒီ့ထက်နာမည်။ ငါဘယ်လိုကောင်လည်းဆိုတာ မင်းဘော်ဒါ ကုလားဒိန်တွေကို မေးလိုက်အူးး "

ရင်ခေါင်းသံဖြင့် ရဲရင့်သူကြုံးဝါးလိုက်သော အသံကြီးမှာ ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းလည်း ယာဉ်ပါ်သို့ ကတိုက်ကရိုက်ပြန်တက်ကာ. .

" မင်းဘာကောင်ပဲဖြစ်နေနေ သိကြားမင်းချီးမြှင့်ထားတဲ့ ဘွဲ့ဖြူလက်နက်ရဲ့ဒဏ်ကိုတော့ မခံနိုင်ပါဘူး၊ နောင်အခါ ငါနဲ့တွေ့ရင် ဘွဲ့ဖြူလက်နက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်အောင်ပြင်ဆင်ထား "

ဟု ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ ကြုံးဝါး၍ ပြောပြေးပြေးလေတော့သည်။

" စိတ်လျော့ပါတော့ ကိုရဲရင့်ရယ်. . နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းလည်း ပြေးပြီပဲ. .. "

မိုးစက်ဝေ၏ မျက်ဖြေသံချိုချိုကြောင့် ရဲရင့်သူစိတ်လျော့ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်မှုတ်ထုတ်လိုက်လေ၏။

" မှန်းစမ်းပါဦး. . လက်တွေကြည့်ရအောင်. .. "

မိုးစက်ဝေက ရဲရင့်သူ၏လက်ကိုကိုင်ကာ လက်ဖဝါးများကို ဖြန့်ကြည့်လေသည်။ ကန့်လန့်ကြိုးရာကြီးများမှာ အတော်နက်၍ မီးခိုးများပင်ထွက်နေဆဲ။

" သြော်. . .အကိုရယ်. .. "

မိုးစက်ဝေတစ်ယောက် မိမိအတွက် အတော်ပင်စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားကြောင်း ရဲရင့်သူ ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်လိုက်လေသည်။ သူမ မျက်နှာညိုရသည်ကို ရဲရင့်သူမလိုလား။ ထို့ကြောင့် ဟုတ်သော်ရှိမဟုတ်သော်ရှိ အတတ်နိုင်ဆုံး အစွမ်းထုတ်ကြည့်ဦးမည်ဟု အကြံဖြစ်မိလေ၏။

" ကိုယ့်ရဲ့ လက်ကဒဏ်ရာတွေကြောင့် မိုးစက်ဝေ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာလား။ စိတ်မကောင်းဖြစ်မနေပါနဲ့ မိုးစက်ဝေရယ်။ ဒါတွေက ပျောက်ချင်ရင် ခုပျောက်ပါတယ် "

အထက်ပါအတိုင်း မိုးစက်ဝေအား နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကိုပူး၍

" ကဲ. .ဒီဒဏ်ရာတွေ ပျောက်စမ်း "

ဟု အမိန့်ပေးကာ လက်ဝါးများပြန်ခွာလိုက်သောအခါ. .. ရဲ့ရင့်သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပင် မယုံနိုင်အောင်ဖြစ်သွားမိလေသည်။ လက်ဝါးနှစ်ဖက်မှာ အကောင်းပတိအတိုင်း ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးဝင်းမွှတ်လျှက်. . ။

ညှိုးငယ်နေသော မိုးစက်ဝေ၏ မျက်နှာလှလှလေးသည်လည်း ကုမုဒ္ဒရာကြာဖြူပန်းသကဲ့သို့ ချက်ခြင်းဆိုသလို ရွှင်ပြလန်းဆန်းသွားရှာလေတော့သည်။ အမိုက်မှောင်တို့ ကင်းသွားချေပြီ။ ကောင်းကင်၌ လမင်းကြီးက ထိန်ထိန်သာလျှက်ရှိလေတော့၏။

" ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၅

မနက် နှစ်ယောက်သားတွေ့ကြတော့ နတ်ပေစိက ညကကိစ္စကို ဘယ်လိုသိနေသည် မသိ၊ ရဲရင့်သူအား အကြိုးအကြောင်း မေးမြန်းလေသည်။ ရဲရင့်သူလည်း မညာချင်၍ အမှန်အတိုင်းသာ ပြောပြလိုက်လေ၏။

ထိုအခါ နတ်ပေစိက လွန်စွာစိုးရိမ်ဟန်ဖြင့်. .. နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံလာရသည်မှာ အကျိုးဆက်မကောင်းနိုင်ကြောင်း၊ ၎င်း၏ကုသိုလ်ကံအဟုန်ဖြင့် သိကြားမင်းအပ်နှင်းထားခြင်းခံရသော ဘွဲ့ဖြူလက်နက်ဆိုသည်မှာလည်း အင်မတန် စွမ်းအားကြီးမားကြောင်း၊ အာဠာဝက ဘီလူးမင်းကိုင်ဆွဲသော လက်နက်နှင့် သဏ္ဍာန်တူကြောင်း၊ ထိုလက်နက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရပါက နတ်ကြီးတင်ရှိန် ပုပ္ပါးမယ်တော် စသူတို့ပင် ခံနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း၊ ထို့အပြင် ယခုကိစ္စ၌ မိမိနှင့် နတ်ကြီးတင်ရှိန်တို့က စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းကိုကျော်လွန်ပြီး မိုးစက်ဝေကို နားလည်မှုဖြင့် လွှတ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ သို့ဖြစ်၍ တကယ်တမ်း တရားတဘောင်ရင်ဆိုင်ကြရလျှင် နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းဘက်မှလည်း ပြောအား မလျော့ကြောင်း၊ တစ်ခုခံသာသည်မှာ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းကလည်း မိုးစက်ဝေကို မဟုတ်မမှန်ပြုကျင့်လိုသော စိတ်ရှိနေသဖြင့် လောလောလတ်လတ်တွင် စည်းမျဉ်းအပြင်ဘက်မှ သွားနေသေးကြောင်း၊ သို့သော် ယုတ်မာသူပီပီ မိုးစက်ဝေကိစ္စကိုအခွင့်ကောင်းယူကာ အချိန်မရွေး ဒုက္ခပေးလာနိုင်ကြောင်း. .. စသဖြင့် ငြီးငြီးငြူငြူဖြင့် ရဲရင့်သူအား သတိပေးစကားပြောကြားရှာလေသည်။

နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၏ရန်အား မစိုးရိမ်လှသော်လည်း မိမိအတွက်ဖြင့် နတ်ပေစိတို့ စိတ်လက်ပူပန်နေရခြင်းအတွက် ရဲရင့်သူ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရလေသည်။ သို့အတွက် ရှေ့ဆက် ဘာလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားလိုက်လေရာ. .. မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီး မည်သို့မည်ပုံဖြစ်နေသည်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရင်း နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၏ရန်မှ ခေတ္တရှောင်လွှဲနေဖို့ရာ အကြံဖြစ်မိလေ၏။ ထိုသို့ ရန်ရှောင်သွားချိန် မိုးစက်ဝေကိုလည်း ရွာ၌မထားရစ်ခဲ့လို။ သူမကို ခေါ်ဆောင်လို့ရပါက မိမိနှင့်အတူ တပါတည်းခေါ်ဆောင်သွားလိုလှပေသည်။

၎င်းအကြံကို နတ်ပေစိအားပြောပြလိုက်လေရာ နတ်ပေစိကလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း ထောက်ခံစကားဆိုလေ၏။

" ကောင်းလိုက်တဲ့အကြံ ဆြာလေးရာ. . . နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းရဲ့ရန်ကိုလည်း ရှောင်ပြီးသားဖြစ်၊ အချိန်ကြာကြာဝေးကွာနေတဲ့ ဆြာလေးရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကြီးရဲ့ အခြေအနေကိုလည်း သွားကြည့်ပြီးသားဖြစ်ပေါ့။ ပြီးတော့ မိုးစက်ဝေကိုလည်း ခေါ်လို့ရမှာပါ။ ကျုပ်နဲ့ နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်က မိုးစက်ဝေအတွက်ကို ဒီရွာကနတ်ပြိတ္တာဖြစ်ကြောင်း၊ ခေတ္တခရီးသွားခွင့်ပြုထားကြောင်း စသဖြင့် ထောက်ခံစာရေးပေးလိုက်မယ်။ ရောက်တဲ့နယ်က နယ်ပိုင်နတ်ကို အဲ့စာသာပြလိုက် အားလုံးအိုကေပဲ။ ဆြာလေးနဲ့အတူ ခရီးလိုက်ထွက်ရတော့ သူလည်း စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်တာပေါ့လေ. .. "

စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဟူသည့်စကားလုံးအား ကြားလိုက်ရသောအခါမှ ရဲရင့်သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် မိုးစက်ဝေနှင့် ဆိုင်ကယ်သမား biker များကြားရှိ အကြိတ်အခဲအကြောင်းကို သတိရမိသွားပြန်သည်။ အနှီသူငယ်မသည် မနက်စောစောထ ဘုရားပန်းကောက်ချိန်၌ ဆိုင်ကယ်တစ်စီးဖြင့်တိုက်ကာ ဤဘဝရောက်ခဲ့ရပြီး ဆိုင်ကယ်သမားများကို စိတ်ခုလျှက် အခဲမကြေနိုင်ဖြစ်နေသူတစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။

ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ရဲရင့်သူ သိပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမအားတိုက်မိခဲ့သည့် ဆိုင်ကယ်သမား မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း၊ သေလား ရှင်လား၊ လူဆိုးလား လူကောင်းလား စသဖြင့် ရဲရင့်သူ မေလည်းမမေးမြန်းဖူး၊ သိလည်းမသိ။ ထို့ကြောင့် နတ်ပေစိအား ထိုသူ့အကြောင်းကို မေးမြန်းစပ်စုလိုက်လေ၏။

နတ်ပေစိလည်း ရဲရင့်သူ၏ အမေးကြောင့် ခေါင်းကိုကုတ်ကာ တွေဝေသွားလေသည်။ ခေတ္တာကြသောအခါမှ စဉ်းစားလို့ရဟန်ဖြင့်

" အေးဗျ. . အခင်းဖြစ်တဲ့မနက်က ကျုပ်တို့ကလည်း မိုးစက်ဝေကိုပဲ ဂရုစိုက်နေကြတာ၊ ဆိုင်ကယ်သမားကို ချက်ခြင်းသတိမထားမိလိုက်ဘူး။ သတိထားမိတဲ့အချိန်မှာ ညောင်ဦးက အရေးပေါ်ကားရောက်လာပြီး သူ့ကိုကားပေါ်တင်နေကြပြီ။ ပုဂံဆိုင်ကယ်ပွဲက သူ့ဘော်ဒါတွေဆိုလား လူနှစ်ယောက်လောက်လည်း ပါလာကြလေရဲ့။

ဆြာသမားက သေတော့မသေဘူးဗျ။ ခြေထောက်တော့ အတော်ထိသွားပုံပဲ။ လူဟန်ခပ်သေးသေး၊ အသားညိုညို၊ မေးရိုးခိုင်ခိုင်၊ ဗိုလ်ကေနဲ့။ အောင်လံမြို့ ကတဲ့။ နာမည်က သက်ဦးမောင် ဆိုလား "

ဟု ဆိုင်ကယ်သမားအကြောင်းကို ရဲရင့်သူအား ၎င်းသိသမျှ ဖြေကြားရှာလေ၏။

.

.

" ဟင်. . အောင်လံက ကိုသက် ဦးမောင်. .. ဟုတ်လား "

ရဲ့ရင့်သူ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိလေသည်။ ထို့နောက်

" အင်း. . ဟုတ်ပြီ၊ ဟုတ်ပြီ။ ကိုသက်ဦးမောင် အညာမှာ ဆိုင်ကယ်မှောက်ပြီး ခြေထောက်ကြေသွားတယ်ဆိုတာ ဒီကိစ္စကိုး၊ ရပြီ ရပြီ မိုးစက်ဝေကို တရားချလို့ရပြီ. . "

ဟု တွေးတွေးဆဆ ဆက်လက်ရေရွတ်လိုက်မိပြန်၏။

မှန်ပေသည် . . မိုးစက်ဝေ၏ အာဃာတကို ခြေဖျက်ပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရဲရင့်သူ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရရှိလိုက်ခြေပြီ။ နတ်ပေစိကတော့ နားမလည်ဟန်ဖြင့် ရဲရင့်သူ၏ မျက်နှာအား အူကြောင်ကြောင်လေး ငေးကြည့်နေဆဲ. . .။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

နောက်တစ်နေ့ မနက် ခြောက်နာရီခန့်. . .

နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်က. . ရဲရင့်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မန်းလေးမြို့ ###$$$ အထူးကုဆေးရုံကြီး၌ ရှိနေကြောင်း၊ သို့သော် ယခုလောလောဆယ်တွင်တော့ ရဲရင့်သူအနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်ဦးမည် မဟုတ်သေးကြောင်း၊ သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုပါက ခန္ဓာကိုယ်ရှိရာသို့ နတ်တို့တန်ခိုးဖြင့် ချက်ခြင်းတန်းသွားလို့ရနိုင်သလို ယာဉ်ရထားတစ်ခုခုကို ဖန်ဆင်းလျှက် ပါတ်ဝန်းကျင်သဘာဝရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုခံစားရင်း လူသားများကဲ့သို့ စီးနင်းသွားရောက်၍လည်း ရနိုင်ကြောင်း. .စသဖြင့် ဂဃနဏ ရှင်းပြလေသည်။ ရွာကို ၎င်း ကြည့်ထားမည်ဆိုကာ နတ်ပေစိတို ့ လင်မယားကိုလည်း ရဲရင့်သူတို့နှင့်အတူ အလည်အပါတ်သဘောမျိုး ထည့်နေပြန်၏။

နွေဦးရာသီလည်းဖြစ်၊ မိုးစက်ဝေ၊ နတ်ပေစိလင်မယား စသည့်အဖော်အပေါင်းများလည်း အတူလိုက်ပါကြမည်လည်း ဖြစ်သောကြောင့်. .ရဲရင့်သူလည်း ခန္ဓာကိုယ်ရှိရာသို့ တန်ခိုးဖြင့်မသွားတော့ဘဲ အညာနွေဦး၏ အလှအပ သဘာဝတို့ကို လမ်းတစ်လျှောက်တစ်ဝကြီးခံစားကြည့်ရှုရင်း ဖြေးဖြေးခြင်းသာခရီးဆက်ကြဖို့ရန် အကြံဖြစ်လျှက် နတ်ကြီးတင်ရှိန်အား လန်ခရူဇာ ဆိုက်ကနက်တစ်စီးကိုသာ ဖန်ဆင်းပေးပါရန် တောင်းဆိုလိုက်လေတော့သည်။

.

.

.

.

နတ်ကြီးတင်ရှိန်ဖန်ဆင်းသော လန်ခရူဇာမှာ စုတ်ချွန်းချွန်းဖြစ်၍ လန်ခရူဇာနှင့် သိပ်မတူလှ။ သို့သော် မိုက်၏။ ဘီးမပါ၊ လမ်းနှင့်တစ်ပေခန့်ကွာသည်အထိ လေပေါ်သို့ မြောက်တက်နေလေသည်။ အတွင်းခန်း လွန်စွာငြိမ့်၍ အဲကွန်းလည်း အေးစိမ့်နေလေ၏။ ကိုယ်တိုင် စီယာတိုင်ကိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နိုင်သလို ဒက်ဘုတ်ပေါ်တွင်ပေါ်နေသည့် မြေပုံ၌ လမ်းကြောင်းဆွဲပေး၍လည်း အလိုအလျှောက်မောင်းနှင် စေနိုင်လေသည်။

" အင်းး တကယ်တော့ ကားက မောင်ရင်ကိုယ်တိုင်ဖန်ဆင်းရမှာကွယ့်။ ဒါဆို ခုကားထက်တောင် ပိုသားနားဦးမှာ။ မောင်ရင်က ကိုယ့်ကိုကိုယ်သတိမထားမိလို့သာ. .ကျုပ်တို့ထက် တန်ခိုးအပုံကြီး ပိုထက်တယ်။ ခုတော့ ကျုပ်ပဲ ဖန်ဆင်းပေးလိုက်ပါဦးမယ်လေ. .

ဒီကားမောင်းစဉ် လူ့ဘဝတုန်းကအတိုင်း အခြားကားတွေ ဆိုင်ကယ်တွေကို ရှောင်ပြီးမောင်းချင်လည်းမောင်းလို ့ရတယ်။ . မရှောင်ဘဲ တည့်တည့်တိုက်သွားလည်း ရပါတယ်။ မောင်ရင်တို့ကော ကားပါ ရုပ်ခန္ဓာအစစ်တွေမှ မဟုတ်ကြတာပဲ "

နတ်ကြီးတင်ရှိန်က ၎င်းဖန်ဆင်းသည့်ကားအကြောင်းကို ရဲရင့်သူသဘောပေါက်အောင် ရှင်းပြနေသေး၏။ ရဲရင့်သူလည်း အပွေးမြင်အပင်သိသူဖြစ်သဖြင့် အခြားထွေထွေထူးထူး ထပ်မံမေးမြန်းမနေတော့ဘဲ နတ်ကြီးတင်ရှိန်အား ကျေးဇူးတင်စကားပြောကြားနှုတ်ဆက်ကာ နတ်ပစိတို့လင်မယားနှင့် မိုးစက်ဝေတို ့ကို ကားပေါ်သို့တင်တက်စေလျှက် မောင်းနှင်ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။

.

.

.

ရဲရင့်သူတစ်ယောက် ကားကို အော်တိုပိုင်းလော့ မထိုးဘဲ ကိုယ်တိုင်မောင်း၍. . အဲကွန်းပိတ်ကာ မှန်ချလျှက် အညာနွေဦးမနက်အငွေ့အသက်တို ့ကို တဝကြီးရှူရှိက်၊ ရှုခင်းတို့ကို ငေးမောခံစားရင်း ခပ်ဖြေးဖြေးသာလှိမ့်ခဲ့လိုက်လေရာ. . ရွာမှထွက်ပြီး ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသည်ရှိသော်.. ရွာဘက်သို့ စုပေါင်းမောင်းနှင်သွားသော ဆိုင်ကယ်ယာဉ်တန်းကြီးနှင့် ဆုံတွေ ့ရလေတော့၏။

လူဘဝမှ အကျင့်ပါနေသူမို့ ရဲရင့်သူ ကားကို အရှိန်လျော့သထက်လျော့ကာ ဘေးသို့ ချ၍ ယဉ်တန်းကို စပ်စုလိုက်လေသည်။ အနှီ ဆိုင်ကယ်ယာဉ်တန်းမှာ အစီးရေမနည်းလှ၊ အနည်းဆုံး လေးငါးဆယ်ခန့် အောက်ထစ်ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လွန်စွာစည်းစနစ်ကြန လှပုံရ၏။ တစ်စီးနှင့်တစ်စီးကျော်မတက်၊ ဝူးဝူးဝါးဝါး ဗြူးဗြူးဗြဲဗြဲတွေမလုပ်ကြဘဲ ပုံမှန်အရှိန် ပုံမှန်အသံနှင့် စီတန်းကာ မောင်းနှင်သွားကြခြင်းဖြစ်လေသည်။

ဆိုင်ကယ် အမျိုးအစားလည်းအတော်ကို စုံလင်လှပေ၏။ အင်ဂျင်ပါဝါ အသေးဆုံးအနေဖြင့် kawasaki estrella 250၊ Suzuki Bigboy 250 တို့မှစတင်ကာ၊ အင်ဂျင်ပါဝါ ၁၀၀၀. .၁၅၀၀. .၁၇၀၀ ရှိသော ဟာလီ၊ ဂလိုက်၊ ယာမဟာ road star စသည့် ဘီးကြီးများအထိ ပါဝင်ကြလေသည်။

ထို့အတူ ဆိုင်ကယ်များပေါ်ရှိ biker များမှာလည်း ပိန်သူ၊ ဝသူ၊ ရှည်သူ၊ ပုသူ၊ လမ်းသရဲဟန်ပေါက်သူ၊ ဂျန်းနမန်းဟန်ပေါက်သူ၊ classic ဒီဇိုင်းဝတ်စားထားသူ၊ ကောင်းဘွိင်ဂိုက်ဖမ်းထားသူ စသဖြင့် အရွယ်အစား အနေအထား ဒီဇိုင်းကာလာ စုံလင်လှပေ၏။

ထိုသို့ အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ကွဲပြားနေကြသော်လည်း ထိုသူများ၌ တူညီသောအချက်များလည်းရှိကြလေသည်။ ထိုအချက်များမှာ. . ဆိုင်ကယ်စီးဦးထုပ်များ ကိုယ်စီကိုယ်စီ ကျကျနန ဆောင်းထားကြခြင်း၊

Son of Revolution စာသားနှင့် အတောင်ပံတံဆိပ်ပါ ဂျက်ကတ်တို့ကို ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် အသီးသီးလွှမ်းခြုံဝတ်ဆင်ထားကြခြင်း တို ့ဖြစ်ကြလေ၏။

ရဲရင့်သူလည်း ထိုဆိုင်ကယ်အဖွဲ့ ဘေးမှဖြတ်သွားသည်ကို ကြည့်ကောင်းကောင်းဖြင့် ကြည့်နေမိလေသည်။ ထိုစဉ်. ..

" သောက်ဆိုင်ကယ်သမားတွေ. .. ရွာကို ဘာလာရှုပ်တာလည်းမသိဘူး. . သေပေတော့. .. "

ဘေးခုံတွင် ထိုင်နေသော မိုးစက်ဝေထံက အထက်ပါအတိုင်း ကြုံးဝါးလိုက်ပြီး ဆိုင်ကယ်ယာဉ်တန်းကို ပြသနာရှာရန် ဟန်ပြင်တော့လေ၏။ သို့သော် မိုးစက်ဝေ အကြောင်းကိုသိနေသော နတ်ပေစိတို့လင်မယားက နောက်ခုံတွင်ထိုင်နေရာမှ ချက်ခြင်းထလာပြီး သူမကို ချုပ်ထားကြလေရာ သူမ၏ အကြံမအောင်ဘဲရှိလေသည်။

" လွှတ် လွှတ်.. လွှတ်ပါရှင်၊ ဒီလမ်းသရဲတွေကို နှခေါင်းရိုးချိုးပေးလိုက်ချင်လို့ပါ. . လွှတ်ပေးကြစမ်းပါ.. "

" မောင်း မောင်း. . . .မောင်း တော့ ဆြာလေး. .အမြန်မောင်းတော့ "

ရုန်းကန်နေသော မိုးစက်ဝေ၏အသံနှင့် နတ်ပေစိတို့လင်မယားနှစ်ယောက်၏ အသံပလံများ ကားထဲ၌ တမဟုတ်ခြင်း ဆူညံသွားလေသည်။ ရဲရင့်သူလည်း ထွေထွေထူးထူးစဉ်းစား မနေတော့ဘဲ ကားကိုမှန်ချက်ခြင်းတင်ကာ လီဗာကိုဆောင့်နင်း၍ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့နှင့်ဝေးရာသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ထွက်ခွာခဲ့လိုက်မိ လေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

" စိတ်ကိုထိန်းမှပေါ့ မိုးစက်ဝေရယ်၊ သူတို့လည်း သူတို့အကြောင်းနဲ့သူ ဖြတ်သွားကြတာနေမှာပါ။ ရွာကိုသွားတာလည်း ဟုတ်ချင်မှဟုတ်မှပေါ့။ ပြီးတော့ အကိုမြင်ရသလောက် စည်းကမ်းကြ ကြပါတယ်၊ ဗရမ်းဗဒါတွေ ဟုတ်မယ့်ပုံ မပေါ်ပါဘူး။

ဒီမှာ ဆြာမလေးရဲ့ ဖြစ်ပြီးခဲ့တာတွေက ပြီးခဲ့ပါပြီဗျာ. .သင်ပုန်းခြေလိုက်ပါတော့။ ဆိုင်ကယ်သမားတိုင်းလည်း လူဟော့ လူသွမ်း လူသရမ်းတွေမဟုတ်ကြပါဘူး။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတိုင်း လူမျိုးတိုင်း ဘာသာတိုင်း နိုင်ငံတိုင်းမှာ ဆိုးတဲ့သွမ်းတဲ့သူတွေရှိကြသလို လိမ္မာတဲ့ တော်တဲ့ ကောင်းတဲ့ စည်းကမ်းရှိတဲ့ သူတွေလည်း အများကြီးပါပဲ။ ဆိုင်ကယ်သမားတွေမှာလည်း ဒီလိုပဲပေါ့ကွာ။

နောက်နေ့တွေကြရင် ညီမရဲ့ရင်ထဲက အဆိုင်အခဲကိုကြေပျက်သွားနိုင်ဖို့ လက်တွေ့ပြရမယ့်အကြောင်းအရာတစ်ခု အကို့မှာရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်တော့ ဆိုင်ကယ်သမားတွေနဲ့တွေ့ရင် ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်ထိန်းပါ့မယ်လို့ အကို့ကို ကတိပေးရမယ် . . ဟုတ်ပြီလား "

ရဲရင့်သူ မိုးစက်ဝေအား လမ်းတစ်လျှောက် ဆုံးမစကားများတတွတ်တွတ်ပြောဆိုရင်း ခပ်ဖြေးဖြေး မောင်းနှင်ခဲ့လေရာ ပုဂံမြို့သို့ မနက် ခုနှစ်နာရီခွဲခန့်တွင် ရောက်ရှိခဲ့ကြ၍ မန်းလေးသို့မဆက်သေးဘဲ ပုဂံတွင် ဘုရားဝင်ဖူးကြရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေ၏။

ရဲရင့်သူတို့အဖွဲ့သည် စွယ်တော်လေးဆူအပါဝင် လူဖူးများသော အခြားနာမည်ကြီးစေတီတော်ကြီးများကို လှည့်ပါတ်ဖူးမျှော်ကြယုံမက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော်လည်း ဘုရားဖူးလာရောက်သူနည်းပါးနေသေးသည့် စေတနာကြီးဘုရား၊ ဆင်ဖြူရှင်ကျောင်း၊ ကျောက်ဂူဥမှင် စသည့်သမိုင်းဝင် စေတီဂူကျောင်းများကိုပါ လိုက်လံဖူးမျှော်ခဲ့ကြလေသည်။

ဤသို့ ဘုရားလှည့်လည်ဖူးမျှော်ရာတွင် နတ်ပေစိတို့လင်မယားမှာ ငြားခါစ ဟန်းနီးမွန်းထွက်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ တတွဲတွဲဖြစ်နေကြသော်လည်း၊ မိုးစက်ဝေတစ်ယောက်ကတော့ ဂျစ်စုတ်စုတ်ရုပ်ဖြင့် ရဲရင့်သူ၏နောက်မှ ဘောက်ဆတ်ဆတ်လိုက်ပါခဲ့လေ၏။

နတ်တို့တန်ခိုး နတ်ယာဉ်ပျံဖြင့် ဖြတ်လမ်းများမှ ရေမရှောင်ကုန်းမရှောင် သွားလာနိုင်၍ ဘုရားပါတ်ဖူးရာ၌ အချိန်ကုန်သက်သာလှပေသည်။ အစစ်အဆေးအမေးအမြန်းဟူ၍လည်း ရွှေစည်းခုံဘုရားတွင် ဘုရားစောင့်နတ်အိုကြီးမှ မေးမြန်းစပ်စုနေသည်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်အချင်းအရာကြီးငယ်မရှိခဲ့။ သို့ဖြစ်၍ ရဲရင့်သူတို့၏ ဘုရားဖူးခြင်းအမှုသည် နေ့တစ်ဝက်ကျော်မျှဖြင့်ပင် ပြီးဆုံးခဲ့ကြကာ နေ့လည် တစ်နာရီခွဲခန့်၌ မန်းလေးသို့ ခရီးဆက်ဖြစ်ခဲ့ကြလေတော့၏။

.

.

.

" ကျမ မှားသွားပါတယ်၊ နောက်တစ်ခါ ကျမ ကြိုးစားပြီးစိတ်ကိုထိန်းပါ့မယ်ရှင်၊ ကျမကြောင့် အားလုံး နောက်ထပ်စိတ်မညစ်စေရတော့ပါဘူး "

ကားပေါ်ရောက်သောအခါမှ မိုးစက်ဝေက ရွာအထွက်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်ကိစ္စအတွက် ရဲရင့်သူတို ့ကို တောင်းပန်စကားဆိုလေသည်။ မိုးစက်ဝေ၏ နောင်တတောင်းပန်စကားကြောင့် ရဲရင့်သူနှင့် နတ်ပေစိတို့လည်း အတော်ပင် စိတ်ချမ်းသာသွားကြရလေ၏။

ဆယ့်မိနစ်ခန့် ခရီးဆက်ပြီးသောအခါ ရဲရင့်သူ ကားကို မြင်ခြံလမ်းအတိုင်း မြေပုံပေးလိုက်ပြီး အော်တိုပိုင်းလော့ထိုးလိုက်လေသည်။

" အိပ်ချင်လာပြီ အကိုရယ်. .. "

ရဲ့ရင်သူလည်း ထိုင်ခုံနှစ်ခုံကြား ပိုင်းခြားထားသည့်အကန့်ကိုဖြောက်ကာ နှစ်ခုံတစ်ခုံပေါင်းလိုက်ပြီး မိုးစက်ဝေ၏ ပုခုံးကို အသာဆွဲ၍ ရင်ခွဲထဲသို့သွင်းလိုက်လေ၏။ မိုးစက်ဝေကလည်း အလိုက်သင့်လေးပါလာလေသည်။

ကားနောက်ခန်းတွင်တော့.. မစန်းမြင့်က နတ်တောသူမပီပီ ကားမူးလျှက်ရှိပြီး နတ်ပေစိမှာ ပီတိလွှမ်းသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ရဲရင့်သူတို့နှစ်ဦးအား ပြုံးပြုံးကြီးကြည့်လျှက်ရှိလေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

မန်းလေးသို့ရောက်သော် ရှေးဦးစွာ ရဲရင့်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိလေရာ. . အထူးကုဆေးရုံကြီးသို့ ရှာဖွေသွားရောက်ခဲ့ကြလေ၏။ ဆေးရုံစောင့်နတ်ဖြစ်ဟန်တူသူက ရဲရင့်သူရောက်လာလိမ့်မည်ဟု အထက်မှ ကြိုတင်သတင်းရထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားရင်း ၎င်းတို့အဖွဲ့အား ခရီးဦးကြိုပြု၍ ရဲရင့်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထားရှိရာအခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ရဲရင့်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကုတင်ပေါ်၌ လုံခြုံနွေးထွေးစွာ မလှုပ်မယှက်။ နှာခေါင်းတွင် အောင်ဆီဂျင်ပိုက်တပ်ထားကာ နှလုံးခုန်ချက်ပြကရိယာရှိ အနိမ့်အမြင့်လှိုင်းလေးများမှာလည်း ပုံမှန်အနေအထားဖြင့် ရွေ ့လျားလျှက်ရှိလေသည်။

ရဲရင့်သူတို ့အဖွဲ ့လည်း ကိုမာဝင်နေသော အနှီရုပ်ခန္ဓာကြီးအား ဝိုင်းကြည့်နေမိကြလေ၏။ ထိုအချိန်၌ ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဆေးရုံစောင့်နတ်က

" ကျတော် ပြောပြစရာရှိတယ်။ တကယ်တော့ အာစရိမိဘတွေက အာစရိကို ရန်ကုန်သယ်ကြဦးမလို့။ ဒါပေမယ့် မန်းလေးမှာလည်း ပစ္စည်းကရိယာ၊ ဆေးဝါး၊ ဆြာဝန် အစစအရာရာမှာ ရန်ကုန်ထက်ကို ပိုစုံလင်နေတာနဲ့၊ ရန်ကုန်ကိုသယ်လိုက်ရင် ခရီးပမ်းတဲ့ဒဏ်ကို ဆြာလေးမခံနိုင်မှာစိုးတာနဲ့၊ အာစရိရဲ့ ချစ်သူဆိုလား မြရည်နွယ် ဆိုတဲ့တစ်ယောက်က အာစရိ မှည့်တစ်ပေါက်မစွန်းအောင် သူစောင့်ပေးပါ့မယ်လို့ အာစရိမိဘတွေကို ငိုရီပြီး အကြိမ်ကြိမ်ကတိပေးတာနဲ့. . အကြောင်းကြောင်းတွေထောက်ပြီး မိဘတွေက အာစရိကို မြရည်နွယ် လက်ထဲ စိတ်ချလက်ချ အပ်ပြစ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမယ့် အာစရိရယ်. "

ဟု အရှည်သဝေး စကားပုလ္လင်ခံပြီးနောက် စကားကိုခေတ္တရပ်ကာ ရဲရင့်သူတို့ကို တစ်ချက်အကဲခတ်နေလေသည်။ ရဲရင့်သူက

" ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လည်း. . ဆိုစမ်းပါဦးဗျ. . "

ဟု စိတ်ဝင်တစား စကားလမ်းကြောင်းခင်းလိုက်သောအခါမှ လွန်စွာခံပြင်းဟန်ဖြင့် ၎င်းသိရှိထားသည့်အကြောင်းအရာတို့ကို အောက်ပါအတိုင်း ပြန်လည်ပြောကြားလေတော့၏။

" အာစရိရဲ့မိဘတွေက မြရည်နွယ်ရဲလက်ထဲမှာ အာစရိကို စိတ်ချနေကြတယ်။ မြရည်နွယ်ကိုလည်း ငွေရေးကြေးရေးကမှအစ လိုလေးသေးမရှိအောင် ထောက်ပံ့ထားကြတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် မြရည်နွယ်ကတော့ မိဘတွေကွယ်ရာရောက်ရင် အာစရိရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုတ်လေတဲ့ငပိ ရှိတယ်လို့တောင် မအောက်မေ့ဘူး။ ယောကျ်ားလေး စပါယ်ရှယ်နပ်နှစ်ယောက်ငှါးပေးပြီး သူကတော့ အာစရိမိဘတွေပေးတဲ့စားရိတ်နဲ့ ဆေးရုံရဲ ့မလှမ်းအကမ်းက ဟော်တယ်မှာ သွားနေလေရဲ့။

ဆေးရုံကိုလည်း တစ်နေ့နေလို့တစ်ခါရောက်ရင်ကံကောင်း။ ဘယ်လိုအချိန်မျိုးမှာ သူ ဆေးရုံအနေမြဲလည်းဆိုရင်. . .အာစရိရဲ့အမေက တစ်လတစ်ခါလောက် မန်းလေးတက်လာပြီး အာစရိကိုလာကြည့်တတ်တယ်. . အဲ့ဒီနှစ်ရက်သုံးရက်ကတော့ မြရည်နွယ်တစ်ယောက် ဆေးရုံမှာ အတော်ကို အပိုတွေလုပ်ပြပါလိမ့်မယ်။ အာစရိအမေကလည်း ရိုးတော့ သူ့ရဲ့ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် စကားတွေ အမူအရာတွေကို အားကြီးယုံနေတော့တာ။ . . သမီးလေးတစ်ယောက် ကောက်ရသလိုပဲ. .ဆိုပြီး ချီးကျူးတဲ့အသံ ကျတော် မကြာခဏကြားရတယ်။

မြရည်နွယ်က အဲ့လောက်အထိ အာစရိတို့မိသားစုအပေါ်မှာ မရိုးမသားလုပ်နေတယ်အာစရိ။ အဆိုးဆုံးအချက်ကတော့ . . ငှါးထားတဲ့ အမျိုးသားနာပ်နှစ်ယောက်တည်းက အသားဖြူဖြူ ခန္ဓာကိုယ်ခပ်တောင့်တောင့်တစ်ကောင်နဲ့ ဖောက်ပြန်နေပြီး အာစရိရဲ့ အမွေကိုပါ အပိုင်သိမ်းဖို့ ကြံရွယ်နေတာပဲ. .

ဟုတ်တယ်. . သူ့က အပြုအစု၊ အယုအယ၊ အနှုးအနှပ်ကောင်းတာကတစ်ကြောင်း. . တစ်ဦးတည်းသောသားလေးဖြစ်တဲ့ အာစရိရဲ့ ချစ်သူဖြစ်နေတာက တစ်ကြောင်းကြောင့်. .ခုဆိုရင် အာစရိအမေက သူ့ကို အတော်ကို ယုံကြည်အားကိုးပြီး သဲသဲလှုပ်ဖြစ်နေပြီ။ အာစရိရဲ့ အဖေကလည်း ဆီးချိုရောဂါနဲ့ကျန်းမရေးသိပ်မကောင်းဘူး မဟုတ်လား။ ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အာစရိတစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့ရင် အာစရိမိဘတွေ သူ့ကိုအမွေစားအမွေခံ မွေးစားကြအောင် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းဖို ့ကြံ သူ ့မှာရှိတယ်။

ကျတော့်အထင်ပြောရရင် သူနဲ့သူကောင်ပေါင်းပြီး အာစရိကို မကြာခင် တစ်ခုခုလုပ်ကြတော့မလားပဲ။ ဒါပေမယ့် အာစရိက ကုသိုလ်ကံအဟုန်ကောင်းနေတော့ သူတို့အစီအစဉ်တွေ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့တော့ အဆင်မပြေလောက်ပါဘူး ၊ သတိတော့ထားရမှာပေါ့လေ။ ခုလည်း နှစ်ယောက်သား တွတ်တွတ် တွတ်တွတ်လုပ်ပြီး အပြင်ထွက်သွားကြလေရဲ့။

သူတို့ရဲ့အခြေအနေကို အကဲခတ်ချင်ရင် ညရှစ်နာရီခွဲလောက် အာစရိ ဆေးရုံရှေ ့ကိုပြန်လာခဲ့ပါ။ အဲ့အချိန်ဆို မြရည်နွယ်ရဲ့ကောင် နောက်နပ်တစ်ယောက်နဲ့ ဂျူတီချိန်းပြီ။ ဒီကောင် ဂျူတီထွက်တာနဲ့ မြရည်နွယ်ကာ စောင့်ပြီးလာခေါ်နေကြ။

အာစရိရဲ့အရိပ်မှာခို အာစရိမိဘဒေကြွေးတဲ့ထမင်းကိုစားပြီး အာစရိကို ကျေးဇူးကန်း ဖောက်လွဲဖောက်ပြန်တွေလုပ်နေတာ. . အတော်ကို အတော်ကိုခံပြင်းဖို့ကောင်းတယ် အာစရိရယ်။ ကျတော်ဆို သူတို့ကို တစ်ခုခုလုပ်လိုက်ချင်သမှ လက်ကိုယားနေတာပဲ၊ အထက်နတ်မင်းကြီးတွေ အပြစ်ပေးမှာကြောက်လို့သာ၊ မဟုတ်ရင် သင်းတို့ ဒုက္ခတွေ ့နေပြီ "

ကျိတ်မနိုင်ခဲမရဖြစ်နေသော ဆေးရုံစောင့်နတ်၏ ပြောဆိုသတိပေးမှုကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း မြရည်နွယ်တို့အကြောင်းကို အစအဆုံးသိရကာ သူမကို ရွံသထက်ရွံ မုန်းသထက်မုန်းသွားမိလေ၏။ သူမနှင့် သူမကောင် ဘယ်လိုတွေကြံစည် ဘယ်လိုတွေ ခွေးဇာတ်ခင်းနေကြသည်ကိုလည်း မျက်ဝါးထင်ထင် တွေမြင်လိုသည့်ဆန္ဒများ ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

နာရီကိုကြည့်လိုက်တော့ လေးနာရီပင်မထိုးသေး။ မိုးစက်ဝေနှင့် မစန်းမြင့်တို့အား မဟာမြတ်မုနိဘုရားနှင့် မန်းလေးတောင်သို့ လိုက်ပို့ပြီးသောအခါမှ မြရည်နွယ်တို့၏ ခွေးဇာတ်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုရပေမည်။ ထို့ကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း ဆေးရုံစောင့်နတ်ကို အကျိုးအကြောင်းပြောနှုတ်ဆက်ကာ ၎င်း၏အဖွဲ့ကို ဘုရားဖူးပို့ရန် ဆေးရုံမှထွက်ခဲ့လိုက်လေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

မဟာမြတ်မုနိဘုရားကြီး သို့မသွားခင် အိမ်တော်ရာဘုရား၊ ကုသိုလ်တော်ဘုရား စသည့် အခြားအထင်ကရဘုရားစေတီများကို ရဲရင့်သူတို့ လှည့်ပါတ်ဖူးမျှော်ကြသေး၏။ အားလုံးအဆင်ပြေပြေ လျောလျောလျှူလျှူပင်။ မဟာမြတ်မုနိဘုရားကြီးသို့ရောက်သောအခါမှ ဘုရားစောင့်နတ်နှင့် ပြသနာတက်လေတော့သည်။

တန်ခိုးကြီးဘုရားတစ်ဆူကို စောင့်ရှောက်ရသော နတ်ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဘုရားစောင့်နတ်ကြီးမှာ အင်မတန်ဂုဏ်မောက်နေဟန်ရှိလေ၏။ တန်ခိုးလည်း အတော်အတန်ကြီးပုံရလေသည်။ ရဲရင့်သူတို့ကို ဘုရားဖူးရန်ပေးမဝင်ဘဲ ဂိတ်ဝမှပင် လှည့်ပြန်ခိုင်းနေလေ၏။ ရဲရင့်သူက ၎င်းကြေနပ်အောင် တောင်းတောင်းပန်ပန်ဖြင့် ရှင်းပြခွင့်တောင်းသော်လည်းအဆင်မပြေပေ။ နောက်ဆုံး နတ်ပေစိက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ

" ဒါ ဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်ထင်လို့လည်း. . သေခြာကြည့် "

ဟု ရဲရင့်သူကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ ထောက်ခံစာတွေ အချက်အလက်တွေထုတ်ပြပြီး ကောင်းကောင်းဖိဟောက်လေတော့သည်။ ထိုအခါမှ ဘုရားစောင့်နတ်ကြီးက ရဲရင့်သူကို နောက်ထပ်တစ်ဖန်သေခြာပြန်ကြည့်ပြီး ရွံ ့တွန့်တွန့်ဖြစ်သွားဟန်ဖြင့် မျက်နှာချိုသွေးလျှက် ဘုရားထဲသို့ဝင်ခွင့်ပေးရရှာလေတော့၏။

.

.

.

" ကိုယ့်လူက ဘယ်ဆိုးလို့လည်းဗျ၊ ဟိန်းတာဟောက်တာကတော့ အပိုင်သား၊ ဒါ့ကြောင့်လည်း နတ်ရယက ဖြစ်နေတာကို. .. "

" ဟား ဟား ဟား မဟုတ်ပါဘူးဆြာလေးရယ်၊ ဒီလိုကောင်မျိုးတွေက ဖိဟောက်နိုင်မှ၊ ဘုရားကြီးမှာစောင့်ရတယ်ဆိုပြီး မာန်တက်နေတာ။ ကားဝင်ကြေးတောင်းတဲ့ ဘုရားလူကြီးတွေနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး။ ဇောက်မှန်းကမ်းမှန်း နဲနဲမှကိုမသိတာ။ ကြည့်ပါလား. . ဆြာလေး ဘယ်သူဘယ်ဝါဖြစ်ကြောင်း ကျုပ်အထောက်အထားတွေ ထုတ်ပြလိုက်တော့ ဖင်ပြေးလျှက်တော့မယ့်အတိုင်းဖြစ်ပြန်ကော၊ အလကား အထက်ဖားအောက်ဖိတွေပါ "

" ဟား ဟား ဟုတ်ပါပြီဗျာ၊ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါနဲ့. .. မဟာမြတ်မုနိလို အထင်ကရဘုရားကြီးမှာ စောင့်ရတဲ့နတ်တောင် ကျတော့်ဖြုံနေသေးတာ. . ဘာမဟုတ်တဲ့ ရွာစောင့်နတ် နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းက ကျတော့်ကို ဘာကြောင့်ကွိင်ရှာရဲနေရတာလဲ "

" ဒါက ဒီလိုဗျ။ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းက ပိုစတင်သာ မကောင်းတာ ရာထူးနဲ့ တန်ခိုးဣဋိပါတ်ကြတော့ ဒီနတ်တွေထက် အများကြီးမြင့်တယ်။ သက်ရှိထင်ရှား ရဟန္တာစစ်စစ်ကြီးကို သေသေခြာခြာ ဆွမ်းကပ်ခဲ့တဲ့ ဘုန်းကံက နည်းမှမနည်းတာ။ အသောက်သမားဖြစ်နေလို့သာ အထက်နတ်ကြီးတွေက နေရာကောင်းကောင်းခန့်ထားပေးလို့ မရတာ။ သူ့ရဲ့ကုသိုလ်ကံမျက်နှာကိုထောက်ပြီး သူအပိုင်စားရတဲ့ဒေသမှာတော့ နေချင်သလိုနေခွင့်ပေးထားရတော့တာပေါ့။

နောက်တစ်ခုက ရွာနတ်နဲ့ မြို့နတ်လည်းကွာတာပါတယ်။ မြို့သားနတ်က ပါးရည်နပ်ရည်ရှိတယ်။ ဘယ်သူဆို သူအနိုင်ကျင့်လို့ရမယ်၊ ဘယ်သူဆိုရင် သူသွားထိလို့မရဘူး ဆိုတာတွေကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ရွာသားနတ်ကတော့ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ သူ့စိတ်ထဲမတွေ့ရင် မတွေ ့သလို ဘာကောင် ညာကောင်မစဉ်းစားပဲ ဇွတ်ရွတ်လုပ်တတ်တဲ့အကျင့်ရှိတယ် "

ရဲရင့်သူနှင့် နတ်ပေစိတို့နှစ်ယောက်သား စကားတပြောပြောဖြင့် ထွက်လာခဲ့ကြလေရာ မန်းလေးတောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြလေ၏။ တောင်ပိုင်ဘိုးဘိုးကြီးမှာ လွန်စွာသဘောကောင်းဟန်ရှိပြီး၊ စကားပြောရာတွင် ဟသနှောကာ ပြောဆိုတတ်သူဖြစ်လေသည်။ ရဲရင့်သူတို့ကိုလည်း နှစ်လိုစွာခရီးဦးကြိုပြုလေ၏။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့ကို ခုတစ်ည တောင်ပေါ်၌ တည်းခိုဖို့ရာပြောကြားပြီး ဗိမ္မာန်တစ်ခုကို ဖန်ဆင်းပေးလေသည်။ ရဲရင့်သူလည်း မန်းလေးတောင်ပေါ်မှနေကာ မန်းလေးမြို့၏ ညရှုခင်းကို ကြည့်ရှုခံစားလိုသဖြင့် ဘိုးဘိုးကြီး၏ ဆန္ဒကို လိုက်လျောလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ဘုရားဖူးကြကာ ဘိုးဘိုးကြီး၏ဗိမ္မာန်တွင် နေရာယူလိုက်ကြလေသည်။ ဗိမ္မာန်မှာ အတော်ပင်သားနားပြည့်စုံလှ၍ အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းနှင့် ရေချိုးခန်းတစ်ခန်းပါဝင်လေ၏။ ခန္ဓာကိုယ်များ ဖုန်မကပ် ချွေးမထွက်၍ အထူးရေချိုးနေစရာမလိုသော်လည်း ခရီးပမ်းသည်ဟုဆိုကာ နတ်ပေစိတို့လင်မယားက ရေချိုးရန် ရေချိုးခန်းထဲသို့ဝင်သွားကြလေသည်။

အမှန်ဆိုရလျှင် ရဲရင့်သူလည်း ရေမိုးချိုးပြစ်လိုက်ချင်မိ၏။ သို့သော် နတ်ပေစိတို့လင်မယားရေချိုးအပြီးကို အိပ်ခန်းထဲမှ စောင့်လို့မဖြစ်။ အကယ်၍ ဗိမ္မာန်တံတိုင်းများကို ရဲရင့်သူဖောက်မြင်နိုင်စွမ်းပါက နတ်ပေစိတို့လင်မယားကို အတိုင်းသားမြင်ရပေဦးတော့မည်။

ထို့ကြောင့်ရဲရင့်သူလည်း မိုးစက်ဝေကိုခေါ်ကာ နေဝင်ရီသရောမန်းလေးမြို့၏အလှကို ငေးမောခံစားရန် ရင်ပြင်တော်ဘက်သို့ နှစ်ယောက်အတူတူ ထွက်ခဲ့လိုက်လေတော့သည်။

.

.

.

နေရောင်က လုံးလုံးကြီးမဝင်သေးသော်လည်း မန်းလေးတောင်တော်ရှိ ဘုရားစေတီပုထိုး တဆောင်းဇရပ်များတွင် လျှပ်စစ်မီးရောင်များ ထိန်ထိန်ဖွင့်လှစ်ထားလေပြီ။ ထို့အတူ တောင်အောက်တွင် မြင်တွေ့နေရသည့် မန်းလေးမြို့တော်ကြီးမှာလည်း အာစီယံ နေချင်စဖွယ်မြို့တော်များအနက်မှ တစ်ခုအပါအဝင် ဟူသည့်ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့်ညီမျှစွာ နေညိုအသွေးတွင် နီယွန်မီးရောင်များထိန်ထိန်လင်းလျှက်ရှိလေတော့၏။

နွေဦးရာသီဖြစ်၍ မန်းတောင်တော်ဝန်းကျင်လုံးတွင် အမျိုးအမည်ဖော်ပြခြင်းငှါမစွမ်းသာသည့် တောပန်းတောင်ပန်းများ ဖူးပွင့်ဝေဆာနေကြလေသည်။ နွေလေရူးကလည်း ရော်ရွက်ဝါတို ့နှင့်အတူ အနှီနွေပန်းရနံ့များကိုပါ ဝန်းကျင်ပါတ်ကုံးသယ်ဆောင်ဆော့စကားနေလေတော့၏။ ရွှေဥသြငှက်ကလေး၏ ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့ တေးသီသံမှာ ရဲရင့်သူတို့၏ သောတအာရုံဆီသို့ မကြာခဏဆိုသလို အလည်ရောက်ရှိလာပြန်လေသည်။

မိမိ လွန်စွာ ချစ်ခင်ကြင်နာရသူမိုးစက်ဝေအား ရင်ခွင်ထဲတွင်ထား၍ ဤရာသီ၊ ဤအချိန်၊ ဤနေရာ၌ ဤကဲ့သို ့သော ရှုခင်းမျိုးအား ရှုမြင်ခံစားနေရခြင်းအဖြစ်မှာ ရဲရင့်သူအဖို့ တစ်သက်မဆိုထားဘိ သံသရာအဆက်ဆက်ပင် မေ့ပျောက်၍ရနိုင်ကောင်းမည် မဟုတ်တော့ချေ။

.

.

.

ကြည့်ရင်း ကြည့်ရင်း နေရောင်တဖြေးဖြေးပျောက်ကွယ်ကာ လျှပ်စစ်မီးရောင်များ ပိုမိုထိန်ငြီးလာလေ၏။

" အကို. .ဗိုက်ဆာတယ်။ ရေမိုးချိုးပြီး တစ်ခုခုစားကြရအောင်ကွာ. . "

မိုးစက်ဝေက ရင်ခွင်ထဲမှလူးလွန့်လာပြီး ရဲရင့်သူကို ပူဆာလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် နတ်ပေစိကလည်း ၎င်းတို့ရေချိုးပြီးကြောင်းပြောကာ တစ်စုံတစ်ရာဖန်ဆင်းစားသောက်ကြဖို့ရန် ရဲရင့်သူတို့ကို အဖော်လာစပ်လေ၏။ ရဲရင့်သူလည်း ရေချိုးလိုသေးသဖြင့် နတ်ပေစိတို့ကိုခေတ္တာဆောင့်ဆိုင်းစေကာ မိုးစက်ဝေလက်ကိုဆွဲ၍ ဗိမ္မာန်ဘက်သို့ ထွက်ခဲ့လိုက်လေတော့သည်။

.

.

" အချိန်မရှိတော့ဘူး၊ နတ်ပေစိတို့ အကြာကြီးစောင့်နေရရင် အားနာစရာကောင်းတယ်၊ ဒီတော့ ကိုယ်နဲ့တစ်ခါတည်းတူတူချိုးလိုက်မယ်မဟုတ်လား ဟဲ ဟဲ "

ရွှတ်နောက်နောက်ပြောလိုက်သော ရဲရင့်သူ စကားကြောင့် မိုးစက်ဝေ ခြေလှမ်းတန့်ကာ မျက်စောင်းလှလှလေးထိုး အံလေးကိုက်ပြီး ပြန်ကြည့်လေသည်။ သို့သော် တခဏအတွင်းမှာပင် ရှက်ပြုံးလေးပြုံးကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြရှာလေ၏။

" ဒီထက်ပိုပြီးပွင့်လင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကိုတောင် အကိုနဲ့မိုးစက်အတူတူ မြင်ခဲ့ကြားခဲ့ပြီးပြီပဲ အကိုရယ်၊ အကိုနဲ့ မိုးစက်ရဲ့ကြားမှာ ဘာမှ ကွယ်ဝှက်နေစရာ ရှက်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူးရှင်. .. .. အကိုဟာ ကျမအတွက် အရင်းနီးဆုံး၊ အချစ်ရဆုံး၊ အားကိုးယုံကြည်ရဆုံး တစ်ယောက်တည်းသော သူရယ်ပါ. . "

ပါးစပ်မှ ဖွင့်မပြောသော်လည်း မိုးစက်ဝေ၏ နှလုံးအိမ်ထဲတွင်တော့ အထက်ပါစကားများကို အထပ်ထပ်အခါခါ နေရွတ်နေမိဆဲ. ..

" ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၆

ရေမိုးချိုး ထမင်းစားသောက်၍ ခေတ္တမျှ စကားစမြီပြောဆိုပြီးနောက် ညရှစ်နာရီကျော်သောအခါ ရဲရင့်သူလည်း ဆေးရုံသို့ပြန်သွားစောင့်ရန် ပြင်ရလေ၏။ မိန်းကလေနှှစ်ဦးက ခရီးပမ်း၍မလိုက်တော့ဘဲ ဗိမ္မာန်၌ အနားယူရင်းကျန်ရစ်ခဲ့တော့မည်ဟု ဆိုကြလေရာ နတ်ပေစိနှင့် နှစ်ယောက်တည်းသာ ထွက်ခဲ့ကြရလေသည်။

ဆေးရုံသို့ရောက်သော် ရှစ်နာရီနှစ်ဆယ်ခန့်ဖြစ်၍နေခြေပြီ။ ရဲရင့်သူတို့လည်း ဆေးရုံရှေ့၌ပင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြရာ ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် ခဲရောင် ဟွန်ဒါဖစ်ကားလေးတစ်စီး ထိုးရပ်လာပြီး ကားပေါ်မှ မြရည်နွယ်ဆင်းလာလေ၏။ ဆံပင်ကိုအပြောင်သိမ်း စည်း၍၊ စွပ်ကျယ်ဆန်ဆန် ကျားသစ်ကွက် အင်္ကျ ီလက်တိုနှင့် ဂျင်းရှော့ပန်အတို တို့ကို ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် တင်းတင်းရင်းရင်းပေါ်သည်အထိ ကြပ်ကြပ်ထုတ်ထုတ်ဝတ်ဆင်ထားသော သူမ၏ဟန်မှာ ကွန်ဖီးဒန့်လေဒီပုံ လုံးဝပေါက်နေလေသည်။ မသိပါက အပြစ်အမှားတစ်စုံတစ်ရာမရှိသည့် တကယ့်သူဌေးသမီး စစ်စစ်တစ်ဦးနှယ်။ သူမသည် ကားတံခါးပိတ်ပြီးနောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်အား ထီမထင်သလို မာနအကြည့်ဖြင့်တစ်ချက်ဝှေ ့ကြည့်လိုက်၍ ဒေါက်ဖိနပ်ကို တစ်ဂွပ်ဂွပ်မည်အောင်နင်းလျှက် ဆေးရုံအတွင်းသို့ စတိုင်ကြကြ ဝင်ရောက်သွားလေတော့၏။

ခေတ္တကြာသော် မြရည်နွယ်နှင့်အတူ အသားဖြူဖြူ ရုပ်ဖြောင့်ဖြောင့် ဗလတောင့်တောင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဆေးရုံထဲမှပြန်ထွက်လာပြီး ကားပေါ်သို့တက်သွားကြလေသည်။ ထို့နောက် ကားမောင်းထွက်သွားကြလေရာ ရဲရင့်သူတို့လည်း ထိုကားနောက်မှ ထပ်ချပ်မခွာ လိုက်ခဲ့ကြလေတော့၏။

.

.

.

ဟိုတယ်အရောက် မြရည်နွယ်တို့နှစ်ယောက်သည် dinning room သို့သွားကာညစာစားကြလေသည်။ ထို့နောက် အိပ်အခန်းရှိရာသို့ ကော့ကော့ ကော့ကော့ဖြင့် ထွက်သွားကြလေတော့၏။

အခန်းထဲသို့နှစ်ယောက်သား ပြစ်ဝင်ကြ၍ တံခါးကပြာကယီပိတ်ပြီးလျှင်ပိတ်ပြီးခြင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်ရက်နမ်းရှုံ ့ကြပြန်သည်။

" အတော်ကို မွှန်တဲ့ဟာဒေပဲ. .. "

နတ်ပေစိကပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကိုကြည့်ကာ မည်တွန်တောက်တီးလေသည်။ ရဲရင့်သူကတော့ တစ်စုံတရာမှတ်ချက်မပေးဘဲ ကြည့်မြဲသာ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေမိလေ၏။

မြရည်နွယ်တို့မှာ အပြန်အလှန် နမ်းကြရှုံ ့ကြ ချွတ်ကြရင်း အဝတ်အစားများလည်း ကျွတ်ကုန်ကြလေသည်။ သူနာပြုကောင်မှ မြရည်နွယ်ကို ခါးကျင်ကျင်မှမ၍ မှန်တင်ခုံပေါ်သို့နောက်ပြန်တင်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် မြရည်နွယ်၏ လည်တိုင်ကြော့ကြော့ မှစတင်လျှက် အပေါ်မှအောက်သို့ တဖြေးဖြေးအနမ်းမိုး စုန်ဆင်းလာရင်း ပေါ်တံဖြူဖြူသွယ်သွယ်နှစ်ခုကြား၌ လမ်းဆုံးကာ ၎င်း၏ခေါင်းအားမရပ်မနား ဆော့ကစားလေတော့သည်။

.

.

.

ငါးမိနစ်ခန့်အကြာ. .

မြရည်နွယ်တစ်ယောက် သူနာပြုကောင်၏ ဆံပင်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လျှက် ပေါင်နှစ်ချောင်း ဟစိဟစိဖြစ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ်ခါ လူးပျံကော့လန်လို့အားရ၍ ငြိမ်ကြသွားပြီးနောက် သူနာပြုကောင်က ထိုင်ရာမှ တဖြေးဖြေးထရပ်လိုက်လေသည်။ တစ်ခန်းလုံး. . မြရည်နွယ်၏အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းတို့ လွှမ်းမိုးနေလေ၏။

ဖတ်ဖတ်မော၍ ကျောနောက်မှမှန်ကိုမှီကာ မှိန်းနေသော မြရည်နွယ်အား သူနာပြုကောင်က အသာစွဲဖက်ကာ နဖူးကိုခပ်ဖွဖွနမ်းပြီး တစ်စုံတရာကပ်ပြောနေလေသည်။ ဘာပြောနေသည် သိလို၍ ရဲရင့်သူနားစွင့်လိုက်လေ၏။

" နွယ်. . အဖိုးကြီးနဲ့ အဖွားကြီးကိုမပိုင်သေးဘူးလား. .ကိုယ်အကြာကြီးမစောင့်ချင်တော့ဘူးကွာ၊ နွယ်နဲ့ကိုယ် အတူတူနေချင်လှပြီ။ ပြီးတော့. ကိုယ်ကြည့်မရတဲ့ အဲ့ငနဲကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေရတဲ့ ဘဝကလည်းလွတ်ချင်ပြီ။ နွယ်က အချိန်တွေဆွဲနေလို ့သာ၊ ကိုယ့်အလိုအရဆိုရင် ခုလောက်ဆို ဘယ်သူမှမသိအောင် ဒီကောင့်ကို အောက်စီဂျင်ပိုက် ဆွဲဖြုတ်ပြစ်ပြီးရောပေါ့. . "

" မအေ. .ိုး ခွေးမျိုး. . ကျေးဇူးမသိ တာဝန်မသိ လူ့ကျင့်ဝတ်ဖောက်ဖျက်တဲ့ကောင်. .သေဖို့ပြင်စမ်း. . "

" ဟိုးဟိုး စိတ်ထိန်းပါ ကိုပေစိရယ်။ စိတ်လက်မာန်ပါမလုပ်ပါနဲ့. .တော်ကြာ လူ့လောကကိုဝင်ရှုပ်လို့ နတ်မင်းကြီးတွေ ဒဏ်ခတ်တာခံနေပါဦးမယ်။ ဒီပြသနာကို ကျတော်ကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်။ ခုတော့ ခဏ စိတ်ရှည်လက်ရှည်စောင့်ကြည့်လိုက်ပါဦး. ."

ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော သူနာပြုကောင်၏စကားကြောင့် နတ်ပေစိက ကြားမှဒေါသထွက်ကာ ၎င်းတို ့စုံတွဲကိုဒုက္ခပေးရန်ဟန်ပြင်နေသဖြင့် ရဲရင့်သူ မနည်းတားထားရလေသည်။

" စိတ်အေးအေးထားပါဆြာကြီးရယ်. . နွယ်နဲ့ကိုယ် အတူတူနေကြရတော့မှာပါ။ ခဏလေးပဲသည်းခံပြီးစောင့်၊ နွယ်က အပိုင်ဆုံးဖြစ်မှ ကိုင်ချင်လို့ပါ။ ခုဆိုရင် အဖိုးကြီးက အလုပ်ဒဏ်တွေကော သူ့သားစိတ်နဲ့ပါ ကျန်းမာရေးသိပ်မကောင်းဘူး၊ အဖွားကြီးပြီးရင် ပြီးကောဆိုတဲ့အခြေအနေ။ အဖွားကြီးကလည်း နွယ်မှနွယ်ဖြစ်နေပြီ။

ဒီကြားထဲ အဂတိလိုက်စားမှုကော်မရှင်ကြောင့် အလုပ်ကနားလိုက်ရတဲ့ဖေဖေ့ကို အဖိုးကြီးဘေးမှာ လူယုံသဘောမျိုးထားဖို ့ နွယ်ပြောပေးထားပြီး၊ မေမေကလည်း အထီးကျန်အဖော်မဲ့နေတဲ့ အဖွားကြီးကို နေ့တိုင်းလိုလို အဖော်သွားလုပ်ပေးနေရတယ်။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် အဖိုးကြီးနဲ့အဖွားကြီး နွယ့်ကိုမွေးစားဖို့ မကြာတော့ပါဘူး။ ရဲရင့်သူကြည့်ရတာလည်း. . ခုထိ သတိလည်မလာပုံထောက်ရင်. . လစ်မယ့်အနေအထားပါ။

တကယ်လို့ နွယ့်ကို အဖိုးကြီးအဖွားကြီးမွေးစားပြီးလို့မှ ဒီကောင်မလစ်ဘူးဆိုရင်တော့ ကိုပြောသလို နွယ်တို့တစ်ခုခုလုပ်ကြတာပေါ့. . ဟုတ်ဘူးလား။ ကဲပါ. .နှစ်ယောက်တည်းတွေ့တုန်း အဲ့ဒါတွေ မတွေးပါနဲ့ကွာ. .လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပျော်ကြရအောင်နော်. . "

မြရည်နွယ်ကတော့ အနိုင်နိုင်အားယူရင်း အသံချွဲတဲတဲဖြင့် သူ့အကောင်ကို စိတ်ပြေစကားဆိုနေလေ၏။ မြရည်နွယ်၏စကားကြောင့် သူနာပြုကောင်၏မျက်နှာ အနည်းငယ်ပြုံးယောင်သမ်းသွားပြီး သူမကို ခါးသိမ်သိမ်မှ ပွေ့ယူမချီကာ ကုတင်ပေါ်သို့ ပြစ်တင်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ဘောင်းဘီအိပ်အတွင်းမှ အထုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူဖောက်ဖြဲကာ ရာဘာအတက်အလက်အဖုအထစ်များပါသော ကွန်ဒုံးတစ်ခုအား ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်တပ်ဆင်၍ မြရည်နွယ်အပေါ်မှ တက်ခွလိုက်လေ၏။

" မိန်းမယုတ်. .ယုတ်တာမှ ဖအေကော မအေကော တမျိုးလုံးယုတ်ကြတာ. . နေဦး တွေ့မယ် "

သည်တစ်ခါ အသံထွက်လာသည်ကတော့ ရဲရင့်သူထံမှပင်။

" လာ. .ကိုပေစိ သွားကြမယ် "

မြရည်နွယ်တို့ မြောက်ဇာတ်ကို ရဲရင့်သူ မကြည့်လိုမမြင်လိုတော့။ ထို ့ကြောင့် နတ်ပေစိကိုခေါ်ကာ ဟော်တယ်မှ ခပ်သုတ်သုတ် ထွက်လာခဲ့လိုက်လေတော့၏။ မြရည်နွယ်၏ မချိမဆန့် အော်ဟစ်ငြီးတွားသံ စူးစူးရှရှများကတော့ ဟော်တယ်ခန်းအတွင်း၌ ပြန့်လွင့်၍ကျန်ရစ်နေဆဲ။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

မြရည်နွယ်၏သောက်ကျင့်မကောင်းပုံ သူနာပြုကောင်၏ ယုတ်မာပုံများကို အပြန်အလှန်ပြောကြရင်း ရဲရင့်သူနှင့် နတ်ပေစိတို့ မန်းလေးတောင်သို့ပြန်လာခဲ့ကြလေရာ ဗိမ္မာန်နားရောက်ခါနီးတွင် မြင်းဟီသံကို ကြားလိုက်ကြရလေသည်။

" ဟာ.. အခြေအနေမကောင်းဘူး. .ဗိမ္မာန်ကိုမြန်မြန်သွားမှဖြစ်မယ် "

နတ်ပေစိ၏ စိုးရိမ်တကြီးရေရွတ်သံကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း စိတ်ထဲထင့်သွားပြီး ကားကို လေပေါ်တွင် ခပ်ဖြေးဖြေးပျံသန်းလာရာမှ ဗိမ္မာန်ရှိရာသို့ အရှိန်နှင့်ထိုးဆင်းလိုက်လေတော့၏။

.

.

.

ဗိမ္မာန်ရှေ ့ကံ့ကော်ပင်တွင် ချည်ထားသော မြင်းနှစ်ကောင်. . သေခြာသွားပြီ.. . . မင်းကြီး မင်းလေး. .။ ရဲရင့်သူတို့ ကားပေါ်မှ ကပြာကယီဆင်းကာ ဗိမ္မာန်ထဲသို့ အသော့ဝင်ခဲ့ကြလေသည်။

မြင်ကွင်းကမကောင်းလှ။ ဧည့်ခန်းထောင့်တစ်နေရာတွင် မစန်းမြင့်အား မင်းကြီးက အပေါ်မှခွ၍ အဓမ္မကျင့်ရန် ကြိုးစားနေလေ၏။ မစန်းမြင့်ခမြာ ရုန်းရင်းကန်ရင်းမှ အင်္ကျ ီရင်ဘတ် ဟင်းလင်းပွင့်ကာ ထဘီများလည်း လန်တက်၍နေခြေပြီ။

" ခွေးဘင်္ဂလားကောင် သေပေရော့.. "

နတ်ပေစိက အော်လည်းအော်.. ချက်ခြင်းဆိုသလိုပင် မင်းကြီးထံသို ့ ပြေးသွားလေ၏။ ၎င်း၏လက်တွင် တန်ခိုးဖြင့်ဖန်ဆင်းသော လှံရှည်တစ်လက်လည်း ပေါ်လာလေသည်။ မင်းကြီးကလည်း မစန်းမြင့်ကိုလွှတ်ကာ ဓားကိုထုတ်၍ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လေ၏။

ရဲရင့်သူလည်း နတ်ပေစိကိုမကူညီအား။ မိုးစက်ဝေအတွက် စိုးရိမ်ဇောဖြင့် အိပ်ခန်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ရှာဖွေရန် ဟန်ပြင်လိုက်လေသည်။

" ဟီး ဟီး အကိုရေ . ကယ်ပါဦး၊ . . မိုးစက်ကို. . မတရားအနိုင်ကျင့်ဖို့ကြိုးစားနေတယ်.."

ဝင်မရှာရန်မလိုတော့။ အခန်းတစ်ခန်းမှ မိုးစက်ဝေ ငိုယိုကာ ကတိုက်ကယိုက်ပြေးထွက်လာလေသည်။

" ကောင်မ. .နင် ငါ့လက်ကမလွတ်စေရဘူး. ."

သူမ၏နောက်မှ မင်းလေးက အူယားဖားယားပြေးလိုက်လာပြီး ရဲရင့်သူကိုမြင်သောအခါ. .

" အေး. .နင့်ကောင်လည်း ငါ သောက်ဂရုမစိုက်ဘူး "

ဟု ကြုံးဝါးလျှက် ဓားထုတ်ကာ ရဲရင့်သူကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လေတော့၏။

ရဲရင့်သူလည်း မိုးစက်ဝေကိုနောက်သို့ပို့ကာ မင်းလေးကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လေသည်။

မင်းလေး ခင်းသောသိုင်းကွက်၊ ထုတ်လွှတ်သော တန်ခိုးစွမ်းအားတို့မှ ရဲရင့်သူကိုတိုးမပေါက်။ ရဲရင့်သူ လှိမ့်ပိန့်ကန်ခြင်းကိုသာ မင်းလေး ခံရလေ၏။ ရဲရင့်သူကလည်း ယုတ်မာလှသော ကလယ်ကောင်ကို လွန်စွာမျက်မုန်းကျိုးသည်ရှိ၍ အားပါးတရ ကန်လေသည်။ ထောင်းလေသည်။ ထိုးလေသည်။ အုပ်လေသည်။

မင်းလေးကိုလုပ်၍ အားရသောအခါ နတ်ပေစိအား အသာစီးယူ၍တိုက်ခိုက်နေသော မင်းကြီးကို တစ်ခါသွားဆော်ပြန်၏။ ဤကဲ့သို့ ရဲရင့်သူတစ်ယောက် စိတ်ပေါက်ပေါက်ဖြင့် ညီကိုနှစ်ယောက်စလုံးကို ဖွတ်ဖွတ်ညက်ညက်ကြေအောင် သမနေစဉ် ပတ်ဝင်းကျင်တစ်ခုလုံး အစိမ်းရောင်များလွှမ်းခြုံလာကာ အစိမ်းရောင်ဝမ်းဆက်ဖြင့် အမျိုးသမီးခပ်ချောချောကြီးတစ်ယောက် ပေါ်ပေါက်လာလေတော့သည်။ ရဲရင့်သူလည်း ဆော်ပလော်တီးခြင်းကို ရပ်လိုက်လေ၏။

" ငါ့သားတွေကို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့လေ. . ဟုတ်လား. . မင်းက ဘာကောင်မို့ လူပါးဝနေတာလဲ "

ရောက်လျှင်ရောက်ခြင်း အမျိုးသမီးကြီးက ရဲရင့်သူကို မျက်ဒေါင့်နီကြီးဖြင့်ကြည့်ကာ ကြိမ်းမောင်းငေါက်ငမ်းလေသည်။ ဒေါင်းတောင်နှစ်လက်ကို လက်တစ်ဖက်စီတွင်ကိုင်ထားသော သူမ၏ဒီဇိုင်းကိုကြည့်၍ မြောက်လောင်းနှစ်ကောင်၏ မိခင် ပုပ္ပါးမယ်တော်ဖြစ်ကြောင်း ရဲရင့်သူ အတတ်သိ၏။ ခပ်ချဉ်ချဉ်လည်းရှိသည်နှင့်

" ဒီမှာ. . ကျတော်က ဘာကောင်မှတော့မဟုတ်ဘူး။ ခု အန်တီ့သားနှစ်ယောက်က ကျတော့်ချစ်သူနဲ့ ဟောဟိုက ကိုပေစိနဲ့ မိန်းမကို မတရားကျင့်ဖို့ကြိုးစားနေလို့ ဆုံးမနေတာ. . မယုံရင် ဒီမှာရှိတဲ့သူအားလုံးကို မေးကြည့်၊ ဒီကောင်တွေ ဘယ်လောက်ယုတ်မာထားလည်းဆိုတာ အန်တီကြီးသိသွားလိမ့်မယ်. . "

ဟု ဘောက်ဆတ်ဆတ်ပြန်ပြော လိုက်လေသည်။

" ဟင်. . ဟုတ်လား "

ထိုအခါမှ ပုပ္ပါးမယ်တော်လည်း အံ့အားတသင့်ရေရွတ်ကာ ရဲရင့်သူကိုရန်ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ သူမ၏သားနှစ်ယောက်အား သွားရောက်မထူရှာလေ၏။ ထို့နောက် ရဲရင့်သူဘက်သို့ မျက်နှာပြန်လှည့်လာကာ

" ဒီပြသနာ ငါသေခြာစုံစမ်းမယ်။ မင်းပြောသလို ငါ့သားတွေ ဆိုးတာ ဟုတ်ရင်ဟုတ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်း ငါ့အကြောင်းကောင်းကောင်းသိပြီပဲ. ."

ဟု ချိမ်းခြောက်သတိပေးပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လေသည်။ ရဲရင်သူလည်း သူမအား ထီမထင်ဟန်ဖြင့် ပြန်ကြည့်ရင်း

" ဒီမှာအန်တီကြီး. . သားဆိုးတွေကို သိပ်အလိုမလိုက်နဲ့။ သူတို့ပြောသမျှလည်း မယုံနဲ့။ ဒီကောင်တွေကြောင့် တစ်နေ့ အန်တီကြီးပါ နာမည်ပျက်မယ် "

ဟု အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်လေ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဝင်းခနဲတောက်ပသွားပြီး ခေတ္တကြာသော် ပြန်လည်မှိန်ဖျော့သွားလေသည်။ မယ်တော်နှင့် သူမ၏သားနှစ်ယောက်စလုံးလည်း ရဲရင့်သူတို့ရှေ့၌ ရှိမနေကြတော့။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

တစ်ဖက်တောင်ကြောပေါ်တွင် ညရှစ်နာရီခွဲမှ ဆယ်နာရီခန့်အထိ တောင်ပိုင်ဘိုးဘိုးကြီးများ စုဝေးကာ ညစဉ် တရားအကြောင်းဆွေးနွေးကြလေ့ရှိလေရာ ထိုအချိန်၌ မင်းနှစ်ပါး ပြသနာလာရှာကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ပုပ္ပါးမယ်တော်နှင့်အတူ တောင်ပြုန်းသို့အသွား ၎င်းတို့နှစ်ဦးက ရှေ့မှကြိုရောက်နှင့်ပြီး မန်းတောင်ပေါ်၌ မိုးစက်ဝေတို့ရှိနေသည်ကို သိရှိသွားခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း. .. ..

မိုးစက်ဝေက အိပ်ခန်းထဲသို့ဝင်နား၍ သူမက ဧည့်ခန်းတွင်ခေတ္တထိုင်စေစဉ် မင်းနှစ်ပါးဝင်လာကာ မင်းကြီးက မစန်းမြင့်ကိုအတင်းဝင်ဖက်၍ မင်းလေးမှာ မိုးစက်ဝေရှိရာ အခန်းတွင်းသို့ဝင်သွားကြောင်း၊ ဘိုးဘိုးကြီးလည်းမရှိသဖြင့် သူမတို့နှစ်ဦး ကူကယ်ရာမယ့်ဖြစ်လျှက် ရေတိမ်နစ်လုဆဲဆဲ၌ ရဲရင့်သူတို့ ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း. ..

စသဖြင့် ဘိုးဘိုးကြီး၊ မစန်းမြင့်နှင့် မိုးစက်ဝေတို့ထံမှ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ရဲရင့်သူသိလိုက်ရလေ၏။ ဘိုးဘိုးကြီးမှာတော့ ၎င်း၏ပေါ့လျော့မှုကြောင့် မိုးစက်ဝေတို့ ဤသို့ဖြစ်ရသည်ဟုဆိုကာ လွန်စွာစိတ်မကောင်းဖြစ်နေလေသည်။ ရဲရင့်သူလည်း . . မိုးစက်ဝေတို့ ဘာမှဖြစ်မသွားသည်ကပင် ကံကောင်းလှသည်. . ဟု မှတ်ယူလိုက်ပြီး ဘိုးဘိုးကြီးကို စိတ်ဖြေစကားပြောဆိုအားပေး၍ အိပ်ယာအသီးသီးဝင်ခဲ့လိုက်ကြလေတော့၏။

မနက်မိုးလင်းသော် စောစောထ၍ ဘိုးဘိုးကြီးကိုနှုတ်ဆက်ပြီး ရွာပြန်ကြရန် ရဲရင့်သူတို့ပြင်ဆင်ကြလေသည်။ မပြန်ခင် အထူးကုဆေးခန်းသို့ဝင်၍ ဆေးရုံစောင့်နတ်အား ယုတ်မာသည့် သူနာပြုကောင်၏အကြံကို အသိပေးခဲ့ကြသေး၏။ ဆေးရုံစောင့်နတ်ကလည်း ကိစ္စအားလုံး ၎င်းတာဝန်ယူမည်မို့ စိတ်လက်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပြန်ကြရန် ရဲရင့်သူတို့ကို ကတိပေးတိုက်တွန်းလေသည်။ ထို့ကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း ဆေးရုံစောင့်နတ်ကို နှုတ်ဆက်ကာ ချော့တော်မျက်ပြေရွာသို့ ပြန်ခဲ့လိုက်လေတော့၏။

.

.

.

အစီအစဉ်အရ နတ်ပေစိတို့လင်မယားကို ရွာတွင်ဝင်ထားရစ်ခဲ့ကာ. . မိုးစက်ဝေ၏ အမုန်းငြိုးကိုဖြတ်ရန်အတွက် သူမနှင့်အတူ ရဲရင့်သူ အောင်လံသို့ ခရီးဆက်ကြရမည်ဖြစ်လေသည်။

အခန့်မသင့်ဘဲ ရွာထဲတွင် ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့ရောက်ရှိနေပါက. . ၎င်းတို့ကိုတွေ့မြင်၍ မိုးစက်ဝေဒေါသထွက်မည့်အရေးကို ရဲရင့်သူမလိုလား။ ထို့ကြောင့် ရွာရောက်သော် ရွာထဲသို့မဝင်တော့ဘဲ နတ်ပေစိတို့လင်မယားအား ရွာထိပ်၌ပင် ချပေးပြီး အောင်လံမြို့သို့ ဦးတည်ခဲ့လေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

အောင်လံမြို့စွန်မကြတကြ ဆိပ်ငြိမ်ရပ်ကွက်တစ်ခုအတွင်းရှိ ခြံကြီးတစ်ခြံ၊ ထိုခြံကြီးအတွင်းရှိ အိမ်နှင့်တွဲဆောက်ထားသော အလုပ်ရုံကြီးတစ်ရုံ၊ ထိုအလုပ်ရုံကြီးအတွင်း ညာဘက်ခြမ်း၌ ယောကျ်ားစီးဆိုင်ကယ်ကြီးငယ် အစီးနှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်တန်းစီးရပ်ထားပြီး ဘယ်ဘက်ခြမ်း သမံတလင်းပေါ်တွင် အသက် ၁၆ နှစ်မှ ၂၅ အတွင်းရှိ လူငယ်လူရွယ် ဆယ်ယောက်ခန့်က ဆိုင်ကယ်မျိုးစုံတို့အား ပြုပြင်စမ်းသပ်လျှက်ရှိကြလေ၏။

ထိုလူငယ်တို့နှင့် မလှမ်းမကမ်း တစ်နေရာ၌ အသက် ၃၀ ကျော်ခန့်ရှိ၍ ခန္ဓာကိုယ်ကျစ်လစ်တောင့်တင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကွပ်ပြစ်ကြမ်းပေါ်၌ ဖင်ထိုင်ဆွဲချထိုင်လျှက် ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးအင်ဂျင်တုံးတစ်ခုကို သေသေခြာခြာပြန်လည်တပ်ဆင်နေလေသည် ( အင်ဂျင်လုံးသည်) ။ တစ်ခုထူးခြားသည်မှာ ထိုအမျိုးသား၏ ညာခြေထောက်သည် ဒူးမှစ၍ ငုံးတိဖြတ်ထားရခြင်းဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ၎င်းတို့အလုပ်လုပ်နေကြသည်ကိုမြင်ရသည်မှာ အားရပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ အလုပ်နှင့်လက်မပြတ်အောင် လုပ်ကိုင်နေကြရသော လူငယ်များမှာ. . ဖိဆီးမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိကြဘဲ သီချင်းဆိုသူဆို၊ ဘောလုံးပွဲအကြောင်းပြောသူပြော၊ ဆော်အကြောင်းဆွေးနွေးသူဆွေးနွေးကြရင်း အလုပ်တွင်ပျော်ရွှင်နေကြသည့်ဟန်။ ပေါင်ပြတ်အမျိုးသားမှာလည်း လေလေးတချွန်ချွန် သီချင်းလေးတအေးအေးဖြင့် သူ့အလုပ်သူ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင် ကြေနပ်နေသည့်ပုံ။

.

.

" . .GSX လေးတော့ တည့်သွားပြီကိုရေ. . ဒီကမောင်လေးတွေက ဈေးဆစ်နေလို့ ခင်ငါးသောင်းလျော့ပေးလိုက်တယ်၊ ခု ငွေအကြေချေပြီးသွားပြီ"

ဟု အသံပြုလျှက် ခပ်ချောချောအမျိုးသမီးတစ်ဦး အိမ်ထဲမှထွက်လာလေသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏နောက်တွင် အသက် ၂၀ ခန့်ရှိသော ကောင်လေးနှစ်ဦး ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာများဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တီးတိုးပြောဆိုရင်း ကပ်ပါလာကြလေ၏။

" ဟောင့် suzuki gsx 400 ကို သိန်းအစိတ်နဲ့ ဘယ်မှာမှမရဘူးကွ၊ မင်းတော့အတော်ကံကောင်းတာပဲ. .ပြီးတော့ဘီးကလည်းချောသေးတယ်။ ကိုသက်ဦးမောင်ကို မင်းကျေးဇူးတင်းသင့်တယ် "

" တင်ပြီလားကွာ၊ တင်ပြီလား. .ဒါကြောင့်လည်း ငါ့ဆိုင်ကယ်စီးချင်ရင် ဒီပဲပြေးလာတာ၊ အကိုကြီးက စေတနာအရမ်းကောင်းတာကွ၊ ပြီးတော့ သူ့ဘီးသူလည်းပြန်ကောက်တယ်၊ ဈေးကလည်းမကွာဘူး၊ မသကာရှုံးက တစ်သိန်း နှစ်သိန်းရယ်.. "

.

.

.

အမျိုးသားဆီသို့အရောက် အမျိုးသားက အင်ဂျင်လုံးနေရာမှ ဂျိုင်းထောက် အားကိုးဖြင့်ထရပ်လိုက်ပြီး

" အေးအေး. . ခုလိုအားပေးတာ ကျေးဇူးပါကွာ. .လာကိုကြီးမင်းတို့ကို ဘီးလိုက်ထုတ်ပေးမယ် "

ဟု ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ အလုပ်လုပ်နေသော လူငယ်များဘက်သို့လှည့်၍

" ဟေ့. ဖိုးလုံးနဲ့ ကုလား. .ငါ့ညီတို့ရေ အဲ့အလုပ်ခဏထားလိုက်ဦးကွာ. .ဒီမှာ မင်းတို့အကိုတွေကို ဘီးထုတ်ပြီး ဆီရေလေဝိုင် စစ်ပေးလိုက်ကြဦး၊ ပြီးတော့ ဓာတ်ဆီပါအပြည့်ထည့်ပေးလိုက် "

ဟု ဆော်သြစေခိုင်းရင်း ၎င်းကိုယ်တိုင်လည်း ဆိုင်ကယ်တန်းဆီသို့ ထော့ကျိုးထော့ကျိုးဖြင့် ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

.

.

.

" အကိုက အရောင်းအဝယ်ကို စေတနာအပြည့်ထားပြီးရိုးရိုးသားသားပဲလုပ်တယ်၊ ငါ့ညီတို့ကို ခုဘီးရောင်းတာ ရှင်းရှင်းပြောရရင် အကို တစ်သိန်းပဲမြတ်တယ်၊ လူငယ်တွေ ဘီးကြီးကောင်းကောင်းစီပါစေဆိုတဲ့ စိတ်သက်သက်နဲ့ပဲ အကိုဒီအလုပ်လုပ်တာ။ ဘီးအတွက်ကတော့စိတ်ချ၊ အင်ဂျင်ဝိုင်လည်း အကို အသစ်လည်းထားတယ်။ ငါ့ညီအဆင်သင့် လက်တင်စီးရုံပဲ။

အကိုတစ်ခုပဲမှာချင်တယ်။ ဆိုင်ကယ်စီးရင် အစစအရာရာဂရုစိုက်ကြပါ။ တစ်ခုခုဖြစ်သွားလို့ ကိုယ်ထိသွားရင်လည်းမကောင်းသလို၊ ကိုယ့်ကြောင့်အခြားသူတစ်ယောက် နစ်နာထိခိုက်သွားရင်လည်း ကိုယ်ပဲ တစ်သက်လုံးနောင်တရလို့မဆုံးဖြစ်ကျန်ခဲ့ရတာ။

ကိုယ့်ဆိုင်ကယ်နဲ့တိုက်မိလို့ လူတစ်ယောက်သေဆုံးသွားတယ် ဆိုပါစို့ကွာ. .ပိုက်ဆံရှိလို့ အသိုင်းအဝိုင်းကောင်းလို့ လိုက်ရှင်းနိုင်ပြီး ထောင်မကြရင်တောင်. . ကိုယ့်ကြောင့် သူသေသွားရပါလားဆိုတဲ့ အသိက တစ်သက်လုံး ကိုယ့်ကို ချောက်လှန့်ဖိဆီးနေတော့မှာ။ အကိုက ကိုယ်တွေ့မို့လို့ ငါ့ညီတို့ကို သတိပေးရတာပါ။

ဒီမှာ ငါ့ညီတို့ . . ဘီးကြီးစီးတယ်ဆိုတာ. . ဆိုင်ကယ်စီးရတာကို ချစ်လို့ မြတ်နိုးလို့ စီးတာ၊ ဟော့ဖို့ ရမ်းဖို့ သွမ်းဖို့မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီတော့ ဆိုင်ကယ်စီးရင် safety ဦးထုပ်ဆောင်းပါ၊ သတိကို မလစ်ပါစေနဲ့၊ အဘက်ဘက်ကို သတိထားပါ။ ဖြစ်နိုင်ရင် မူးနေတဲ့အချိန်၊ ခံစားချက်ပြင်းထန်နေတဲ့အချိန်၊ စိတ်အရမ်းလှုပ်ရှားနေတဲ့အချိန်တွေမှာ ဆိုင်ကယ်မစီးကြပါနဲ့. ."

လူငယ်များ မပြန်ခင် အမျိုးသားကြီးက အထက်ပါအတိုင်း အရှည်သဝေး ဆုံးမမှာကြားနေသေး၏။ ထိုကဲ့သို့ ဆုံးမစကားပြောကြားနေချိန်၌ ၎င်းသည် လွန်စွာစိတ်ထိခိုက်နေပုံပေါက်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း ပြိုတော့မည့်မိုးအလား ညို့မှိုင်းအုံ့ဆိုင်းလျှက် ရှိလေသည်။ မိန်းမချောကတော့ ကြင်နာသနားသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် အမျိုးသားကိုကြည့်နေလေ၏။

လူငယ်များကလည်း အမျိုးသားကြီး၏ စကားကို လေးလေးစားစားနာယူမှတ်သားကြဟန်ဖြင့် နားထောင်ကြပြီးမှ ဆိုင်ကယ်ပေါ်တက်ခွ အုပ်ထုပ်ကိုယ်စီဆောင်းလျှက် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ထိုစဉ်. .

" ဖေကြီးရေ၊ အန်တီမေမေရေ. . .ခြံရှေ့မှာ ဘုန်းဘုန်းကြွလာပြီ. .. "

အသံဆာဆာဖြင့် အော်ဟစ်လျှက် ချစ်စရာကောင်းသည့် အသားဖြူဖြု အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးမလေးတစ်ယောက် အမျိုးသားနှင့် မိန်းမချော ယှဉ်ရပ်နေသည့်နေရာသို့ အိမ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာလေ၏။ မိန်းမချောက ထိုကလေးမလေးကို ဆီးယူပွေ့ဖက်ကာ ခြံတံခါးဝဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

မှန်ပေ၏။ ခြံဝ၌ ဆြာတော်တစ်ပါးနှင့် ကျောင်းသားလေးတစ်ဦးတို့ ရပ်နေကြလေပြီ။

" အို. .ဟုတ်သား ဆွမ်းစားချိန်တောင်ရောက်ပြီပဲ၊ ခင်ရေ ဆွမ်းတွေအားလုံးကျက်ပြီမဟုတ်လား. . "

" ကျက်ပြီကို၊ ကပ်ဖို့အဆင်သင့်ပဲ. ."

" အေးအေး. .လာ လာ ဆြာတော်ကိုအမြန်သွားပင့်ပြီး ဆွမ်းကပ်ကြရအောင် "

.

.

.

ဆြာတော်က ဆွမ်းစားပြီး ဆွမ်းအလှူရှင်မိသားစုအား ငါးပါးသီလပေး၍ အလှူမောဒနာတရားချီးမြှင့်လေသည်။ ထို့နောက် အမျှဝေကြလေရာ. .

" ဆိုင်ကယ်မတော်တဆမှုဖြင့် ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်ခဲ့ရသော ချော့တော်မျက်ပြေရွာသူလေးနှင့် အားလုံးကြားကြားသမျှ. . အမျှ အမျှ အမျှ. . ယူတော်မူကြပါကုန်သော်ဝ်. .

.

.

သာဓု သာဓု သာဓု "

လူတစ်ယောက်ကို ပြချင်သည်ဟု. . ကိုရဲရင့်က ခေါ်ခဲ့သဖြင့် မိုးစက်ဝေ လိုက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသူ မည်သူမည်ဝါမှန်း သူမ မသိ။ ယခုတော့ ကြည့်နေရင်းမှ အဖြေကို သူမ သဘောပေါက်လာလေပြီ။ ထိုသူသည်ကား . . . .

ခံပြင်းစိတ်၊ ဒေါသစိတ်၊ မကြေနပ်စိတ်၊ ယူကြုံးမရစိတ် များက သူမ၏ရင်ထဲတွင်ဆောင့်တိုးလာလေ၏။ ယခုချက်ခြင်းပင်လျှင် ထိုသူရှိရာသို့အပြေးသွားကာ တစ်စုံတရာပြုလုပ် ပြစ်လိုသည့်စိတ်များ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်မှလည်း အမျှဝေ တိုင်ပေးနေသည့် ဆြာတော်ဘုရား၏ ကြည်လင်သောအသံတော်၊ ဆြာတော်ဘုရားနောက်မှလိုက်၍ရွတ်ဆိုနေကြသော ထိုသူတို့မိသားစု၏ အမျှဝေသံ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲတို့က သူမ၏နှလုံးအိမ်ကို ထိထိမိမိလာရောက်ရိုက်ခိုက်နေပြန်၏။

" ဆိုင်ကယ်မတော်တဆမှုဖြင့် ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်ခဲ့ရသော ချော့တော်မျက်ပြေရွာသူလေးနှင့် အားလုံးကြားကြားသမျှ. . အမျှ အမျှ အမျှ. . ယူတော်မူကြပါကုန်သော်ဝ်. .

.

.

သာဓု သာဓု သာဓု "

ဆွမ်းကုသိုလ်ရှင် ထိုသူက သူမနာမည်ကို တိုင်တည်ကာ အမျှဝေနေခြေပြီ။ ထိုသူအား လက်စားခြေရမည်လော. .. သာဓုပင် ခေါ်လိုက်ရမည်လော မိုးစက်ဝေ ဝေခွဲမရတော့. . .

" ဆိုင်ကယ်မတော်တဆမှုဖြင့် ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်ခဲ့ရသော ချော့တော်မျက်ပြေရွာသူလေးနှင့် အားလုံးကြားကြားသမျှ. . အမျှ အမျှ အမျှ. . ယူတော်မူကြပါကုန်သော်ဝ်. . . "

အမျှဝေသံ နောက်ဆုံးအကြိမ်ကို ကြားရပြန်သည်။ မည်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်မသိ. . ထိုတခဏတွင် သူမ၏ရင်ထဲရှိ ပူပန်ဗျာပါဒ အမျက်ဒေါသ မီးများ တမဟုတ်တည်းငြိမ်းချမ်းသွားပြီး ငြိမ်းအေးခြင်းတစ်ခုကို စိမ့်စိမ့်စီစီခံစားလိုက်ရလေ၏။ မိုးစက်ဝေ ပါးစပ်မှ စကားသံသုံးခွန်း အလိုလို ထွက်ကြသွားလေသသည်. . .

" သာဓု သာဓု သာဓု. .. "

.

.

.

ရွှေရောင် ငွေရောင် တဖြတ်ဖြတ်တောက်သော ဝတ်ရုံတန်ဆာ၊ မွှေးကြိုင်သင်းပျံ ့သောရနံ့၊ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသော ခန္ဓာကိုယ် တို့ဖြင့်. . ချက်ခြင်းပြောင်းလည်းသွားသော မိမိကိုယ်ကို မိုးစက်ဝေ လွန်စွာ အံအားသင့်မိလေ၏။

အမျှဝေပြီး. ဆြာတော်ဘုရားက ထိုသူကို ဆုံးမစကားဆိုနေပြန်သည်။

" ဒကာကြီး. . ဒကာကြီးလည်း အဲ့ဒီကိစ္စပြီးကတည်းက ကိုယ့်ကြောင့်ဖြစ်ရလေခြင်းဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ အမြဲတစေ ပူပန်သောကရောက်နေတော့တာပဲ။ အင်းလေ. .အကုသလာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မံ ဆိုတဲ့အတိုင်း အဲ့ဒီ ပူပန်စိတ်ကိုအကြောင်းပြုလို ့အဲဒီကိစ္စဖြစ်ခဲ့တဲ့ စနေနေ့တိုင်းမှာ ဘုန်းကြီးကို ဆွမ်းကွမ်းလိုရာ ကပ်လှူ ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြု အမျှဝေနေခဲ့တာ ဒကာကြီးပြန်ကျန်းမာလာတဲ့အချိန်ကစပြီး ဒီနေ့အထိဆိုရင် သုံးနှစ်တင်းတင်းကျော်ခဲ့ပြီမဟုတ်လား။ ဒီလောက်ဆို ဒကာကြီးလည်း စိတ်ပြေသင့်ပါပြီကွယ်။ ဟိုကလေးမလည်း ဒကာကြီးရဲ့ အမျှဝေသံကို သာဓုခေါ်ပြီး ကောင်းရာမွန်ရာရောက်ကရောပေါ့။ သူလည်း ဒကာကြီးပြုပေးတဲ့ ကုသိုလ်အတွက် ကြေနပ်နေမှာပါ. . "

" မှန်ပါ့ဘုရား တပည့်တော် စိတ်ဖြေနိုင်အောင်ကြိုးစားပါ့မယ်၊ သူမအတွက်ကိုလည်း ဒီထက်မကရည်စူးပြီး ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ လုပ်သထက်လုပ်ပေးပါဦးမယ်လို့ ဆြာတော်ကို ကတိပေးပါတည်ဘုရား. . "

ဆြာတော်ဘုရားအား လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးကန်တော့ရင်း ထိုသူ ဆိုလိုက်သော ကတိပေးစကားသံမှာ အတော်ပင် တုန်တုန်ယီယီ။ မျက်နှာထက်တွင် မျက်ရည်စများဖြင့်။ မိုးစက်ဝေ၏ စိတ်၌လည်း ထိုသူကို ခွင့်လွှတ်သည်လည်းမဟုတ် ခွင့်မလွှတ်သည်လည်းမဟုတ်၊ ထိုသူနှင့်သူမ လားလားမျှ မသက်ဆိုင်တော့သလို. . .

" အေးအေး. . သာဓုကွယ် သာဓု သာဓု။ အရာရာတိုင်းဟာ အကြောင်းရှိလို့ အကျိုးဖြစ်လာတာပါ။ ဒကာကလည်း အဲ့ဒီနေရာကိုသွားတာ ခလေးမကိုတိုက်သတ်ဖို့သွားတာမဟုတ်သလို၊ ကလေးမကလည်း ဆိုင်ကယ်အတိုက်ခံဖို့ မနက်စောစောထစောင့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမရဲ့ကံက ဒီနေရာမှာ ဒီလို ဥပစ္စေတက ကံနဲ့ အသက်ဆုံးရှုံးရမယ်၊ မောင်ရင့်ရဲ့ကံကလည်း ဒီနေရာမှာ ဒီလိုမျိုးဖြစ်ပြီး ခြေတစ်ချောင်း ဆုံးရှုံးရမယ်. .အဲ့ဒီလို ကံတွေပါလာတဲ့လူနှစ်ယောက် အခိုက်အတန့် သွားရောက်စုံစည်းခဲ့ကြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ကဲ ကဲ. .ဘုန်းကြီးပြန်ကြွမယ်. . သဗ္ဗေသင်္ခါရ အနိစ္စပါတကားး "

" ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၇

ဆြာတော်လည်း ပြန်ကြွသွားလေသည်။ ကိုသက်ဦးမောင်တို့မိသားစုက ခြံဝအထိ လိုက်ပါပို့ဆောင်ကြလေ၏။ ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်း ကင်းသောခံစားချက်ဖြင့် အနှီမြင်ကွင်းကို မိုစက်ဝေ ကြည့်နေမိလေသည်။

" လာ မိုးစက်ဝေ. .ကိုတို့လည်းသွားကြမယ်။ ကားပေါ်ရောက်မှ ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ ့အကြောင်း ထပ်ပြောကြတာပေါ့.."

ကိုရဲရင့်က ပြန်ဖို့ရန် သူမကိုဆော်သြနေခြေပြီ။ မိုးစက်ဝေလည်း ခေါင်းတစ်ချက်ငြိမ့်ပြကာ ကိုရဲရင့်နှင့်အတူ ကားရှိရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြလေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

" ပြည်က အကို့ရဲ့မိတ်ဆွေဆြာ ဝပ်ရှော့ဆြာကိုရာဇာကို အကြောင်းပြုပြီး ကိုသက်ဦးမောင်နဲ့ အကို ခင်မင်သိကျွမ်းခဲ့ကြတယ်။ ကိုသက်ဦးမောင်ဟာ တကယ်တော့ ညီမထင်သလို ဟော့ဟော့ရမ်းရမ်းသမားမဟုတ်ပါဘူး။ အင်မတန်စည်းစနစ်ကြနပြီး အလုပ်တစ်ခုကို မထိမခိုက်အောင် မလျော့မပါးအောင် သေသေခြာခြာလုပ်ကိုင်တတ်တယ်။ ကိုယ်ခြင်းစာတရားလည်းအင်မတန်ရှိတယ်။

အကိုသိရသလောက်တော့ သူက အထည်ကြီးပျက်မိဘနှစ်ပါးကဆင်းသက်လာတာ။ အကိုနဲ့ သူနဲ့ ခင်မင်တဲ့အချိန်မှာ ဖအေကြီးမရှိတော့ဘူး၊ မအေကြီးပဲကျန်တော့တာ။ ကိုသက်ဦးမောင်က သူဝါသနာပါတဲ့ ဝပ်လျော့ပညာ၊ ဆိုင်ကယ်ဝယ်ရောင်းအလုပ်တွေနဲ့ အဖွားကြီးကို လုပ်ကိုင်ကြွေးမွေးနေတယ်။ သူ့မှာက ခင်ထားဝေ ဆိုတဲ့ ငယ်ချစ်တစ်ယောက်လည်းရှိတယ်။ ခုနက အကိုတို့တွေ့ခဲ့ကြတဲ့ အမျိုးသမီးပေါ့။

ဒါပေမယ့် သူအိမ်ထောင်ပြုမယ်ကြံကော အဖွားကြီးက မခင်ထားဝေကို အရင်သူတို့ဆီမှာလုပ်သွားတဲ့ အလုပ်သမားရဲ့သမီးမို့လို့ ဆိုပြီး တောက်တောက်ခါးခါးကို ငြင်းဆန်တော့တာပဲ။ တကယ်ဆို အဲ့ဒီအချိန် မခင်ထားဝေတို့က သူတို့ထက် အဆများစွာ ပိုရှိနေကြပြီလေ။ သို့သော် အဖွားကြီးကမရဘူး. .ဘာမဟုတ်တဲ့မာနတွေခံပြီး မခင်ထားဝေကို လက်မခံခဲ့ဘူး။

အဲ့လိုလက်မခံတဲ့အပြင် အဖွားကြီးက သူ့သားကို မခင်ထားဝေနဲ့ ငြားသွားမှာစိုးလို့ သူနဲ့ရင်းနီးတဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်ထဲက. . သစ်သစ်မင်း ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနဲ့ ကိုသက်ဦးမောင်ကို အတင်းစီစဉ်ခဲ့တယ်။ ကိုသက်ဦးမောင်က အတန်တန်ငြင်းပေမယ့် မအေတစ်ခုသားတစ်ခုဖြစ်နေတာကတစ်ကြောင်း၊ အဖွားကြီးမှာ နှလုံးရောဂါရှိတာက တစ်ကြောင်းကြောင့် မိခင်ရဲ့သဘောကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ မသစ်သစ်မင်းကို လက်ထပ်လိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီမှာတင် မခင်ထားဝေလည်း အရမ်းကြေကွဲပြီး နိုင်ငံခြားကိုထွက်သွားတော့တာပဲ။

အချစ်မပါဘဲ တည်ဆောက်ခဲ့ကြတဲ့ ကိုသက်ဦးမောင်တို့အိမ်ထောင်ရေးဟာ အေးတိအေးစက်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ ကိုသက်ဦးမောင်က အိမ်ထောင်ဦးစီးတာဝန်ကို ကြေပြွန်အောင်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပေမယ့် မသစ်သစ်မင်းကတော့ အတော်ကို ဘော်ဘော်ကျော့ကျော့နေထိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒီလိုနဲ့ နှစ်နှစ်လောက်အကြာမှာ ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့ဘဝထဲကို ချစ်စရာသမီးလေးတစ်ယောက်ဝင်လာခဲ့တယ်။ သမီးလေးရလာပြီဆိုတော့ မသစ်သစ်မင်းအချိုးပြောင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ ကိုသက်ဦးမောင်က မျှော်လင့်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် မပြောင်းပါဘူး၊ မသစ်သစ်မင်းရဲ့ အချိုးက အရင်အတိုင်းပဲ။

နောက်ထပ် တစ်နှစ်ခွဲ လောက်အကြာမှာ ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့အမေ ဆုံးတယ်။ မိခင်မရှိတော့တဲ့နောက်ပိုင်း ကိုသက်ဦးမောင်ဟာ မိသားစုကို ပိုဂရုစိုက်လာပြီး ပိုပြီးနွေးနွေးထွေးထွေးဆက်ဆံလာခဲ့တယ်။ မသစ်သစ်မင်းကတော့ ကိုသက်ဦးမောင်နဲ့ပြောင်းပြန်။ အဖွားကြီးမရှိတော့ လွတ်လပ်ရေးရပြီဆိုတဲ့ အထာနဲ့ ပိုပြီး လျှပ်ပေါ်လော်လီလာတယ်။ သူ့မိဘတွေလည်း သူ့ကို ပြောလို့မနိုင်တော့ဘူး။

ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့အလုပ်သဘာဝကလည်း မြဝတီသွားလိုက်၊ ဆိုင်ကယ်ပွဲတွေသွားလိုက်၊ ဝယ်လက်ဆီ ဆိုင်ကယ်သွားပို့လိုက်. .စသဖြင့် ခရီးမကြာခဏထွက်နေရတယ်ဆိုတော့ မသစ်သစ်မင်းက ပိုဆိုးလို့ကောင်းနေတော့တာပေါ့။ နောက်ပိုင်း သမီးလေးရှိလျှက်နဲ့ကို ဟိုလူနဲ့ သို့သိုးသန့်သန့် ဒီလူနဲ့ဘာလိုလို သတင်းတွေ ကြားလာရတယ်။ အဲ့လိုအခြေအနေတွေရောက်တာတောင် ကိုသက်ဦးမောင်က ကောလဟာလတွေကိုမယုံဘဲ သူ့မိန်းမအပေါ်မှာ ဝတ္တရားမပျက်ခဲ့ဘူး။ ဒါ့အပြင် သမီးလေးရဲ့ကျန်းမာရေးကို အကြောင်းပြုပြီး ကိုသက်ဦးမောင်ခမြာ အလုပ်နဲ့အသွားအလာတွေကို တတ်နိုင်၍ လျော့ချလာတယ်။

သမီးလေးမှာက မကြာခဏဆိုသလို သွေးပေါင်ထိုးကျတတ်တဲ့ မွေးရာပါ ထူးဆန်းတဲ့သွေးအားနည်းရောဂါပါလာတယ်လေ။ ဒီလိုဖြစ်လာရင် သွေးသွင်းပြီးကုသရတယ်။ သွေးသွင်းဖို့ကြပြန်တော့လည်း သမီးလေးနဲ့အဆင်ပြေတဲ့သွေးကအရှားသား၊ အောင်လံတစ်မြို ့လုံးလိုက်ရှာတောင် အတော်ရှာလို့မလွယ်ဘူး။ သူ့အမေ သွေးနဲ့လည်းမတူဘူး။ ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့ သွေးတစ်မျိုးတည်းနဲ့ပဲ အဆင်ပြေတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ကိုသက်ဦးမောင်က ခရီးတော်ရုံမသွားတော့တာ။

ဒါပေမယ့် . . ပုဂံပွဲကြတော့ ပွဲကြီးသလောက် ဆိုင်ကယ်သမား အတန်းအလွှာအကုန်လာမယ့်ပွဲဖြစ်တာမို့ ဝါသနာအရကော အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအရပါ မသွားမဖြစ်ကို သွားသင့်တဲ့ပွဲ ဖြစ်နေတာကတစ်ကြောင်း၊ ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်တဲ့ ကိုရာဇာနဲ့ ကိုဇာနည်တို့ကလည်း အဖော်စပ်ကောင်းတာကတစ်ကြောင်း၊ သမီးလေးရဲ့ ကျန်းမာရေးကလည်း အတော်ကို စိတ်ချရတဲ့အနေအထားကိုရောက်နေတာကတစ်ကြောင်း. . ကြောင့် ကိုရာဇာတို့နဲ့အတူ ကိုသက်ဦးမောင် ပုဂံပွဲကို တက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမှာတင် သူ့ရဲ့ ကြမ္မာရဟတ် တစ်ပါတ်လည်ဖို့ အကြောင်းဖန်လာတော့တာပဲ။

.

.

.

ကိုသက်ဦးမောင် အိမ်မှာမရှိတာကို အခွင့်ကောင်းယူလို ့ မသစ်သစ်မင်းဟာ ကျန်းမာရေးစိတ်မချရတဲ့ အခါလည်ကျော်သမီးလေးကိုပြစ်ပြီး နောက်လင်နောက်လိုက်သွားပါလေကော။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ သမီးလေးကလည်း ကောက်ကာငင်ကာ ရောဂါဖောက်ပါပြန်တယ်၊ သူ့အမေကိုမတွေ့တော့တာလည်း ပါမှာပေါ့လေ။

အိမ်မှာကူလုပ်တဲ့ ဒေါ်ကြီးတင်ဆီကနေ ဒီအကြောင်း ဖုန်းဝင်လာတာမို့ ကိုသက်ဦးမောင်တစ်ယောက် ပုံဂံကနေ အောင်လံကို အမြန်ပြန်ဖို ့ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ညပိုင်းစတိတ်ရှိုးပွဲမှာ ကဲထားကြတော့ ကိုရာဇာနဲ့ ကိုဇာနည်တို့က ပွဲပန်းပြီး အိပ်မောကြနေကြပြီလေ။ ဒါကြောင့် ကိုသက်ဦးမောင်က ဘော်ဒါတွေကို မနှိုးတော့ဘဲ တစ်ယောက်တည်း ဒုန်းဆိုင်းခဲ့တော့တာ။ တွေးကြည့်ပေါ့ ညီမရယ်. .အဲ့ဒီအချိန် ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့ရင်ထဲမှာ ဘယ်လောက်မြန်း ပူပန်ဗျာပါဆိုက်နေမလဲ၊ ဗလာင်ဆူနေလိုက်မလဲ ဆိုတာကိုပေါ့။

သူ လင့်ဝတ္တရားကြေကြေနဲ့ မိသားစုကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ရှာဖွေကြေမွေးနေပါလျှက်နဲ့ ခွေးထက်မိုက်တဲ့မိန်းမက သူမရှိချိန် ရောဂါသည်သမီးလေးကိုစောင့်ရှောက်ရမယ့်အစား၊ ပြစ်ပြီး မြောက်ဇာတ်ခင်းသွားတယ်၊ သမီးလေးကလည်း သွေးအားကတဖြေးဖြေးနည်းလာပြီး သွေးသွင်းဖို့လိုအပ်နေပြီ၊ အဲ့သွေးကလည်း သူ့ကိုယ်ထဲမှာက လွဲရင် အခြားနေရာမှာ ရှာဖို့မလွယ်ဘူး။ ကိုသက်ဦးမောင် အိမ်ကိုအမြန်ပြန်ရောက်ချင်နေတာ လွန်လား၊ မနက်ဗွေလီဗွေလင်း လူခြေတိတ်ချိန် ဆိုင်ကယ်ကိုဒုန်းဆိုင်းမောင်းခဲ့တာ သူ့အပြစ်လား. .

ဒါပေမယ့် သူကော၊ ညီမပါ ကံဆိုးခဲ့ကြတယ်။ ညီမနဲ့ သူနဲ့ အမှတ်မထင်တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး သူလည်း အိမ်ပြန်မရောက်ဘဲ ဆေးရုံရောက်. . ပေါင်တစ်ဖက်ဖြတ်လိုက်ရ၊ ညီမလည်း ခုလိုဘဝကိုရောက်ရတော့တာပဲ . . ."

" ဟင်. . ဒါ ဒါဆို သမီးလေးက ဘယ်လို ဆက်ဖြစ်လည်းဟင်၊ အချိန်မှီ သွေးမသွင်းရရင် . . ."

မိုးစက်ဝေက ရဲရင့်သူ ဇာတ်စုံခင်းပြသည့် ကိုသက်ဦးမောင်၏ အတိတ်ဇာတ်လမ်း၌ မြောပါသွားသည့်ဟန်။ ကိုသက်ဦးမောင်အား ယခင်လို စိတ်နာဖို့၊ ရန်ပြုဖို့နေနေသာသာ ၎င်း၏သမီးလေး ရှေ့ဘာဆက်ဖြစ်မည်ပိုပင် သိချင်စိတ်စောနေလေ၏။သူမ မျက်နှာတွင်လည်း ကိုသက်ဦးမောင်အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေလေသည်။

" ပြောမှာပေါ့ မိုးစက်ရယ်၊ ပြောပြမှာပေါ့. . သမီးလေးက အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပေမယ့် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ မရဏတွင်းဝကနေ လက်မတင်လေး လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ဒီလို...

.

.

အမေကလည်း ပစ်သွား၊ ကိုသက်ဦးမောင်ကလည်း အချိန်မှီရောက်မရောက် မသေခြာဆိုတော့ ဒေါ်ကြီးတင်က ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိဘူးပေါ့။ ကိုသက်ဦးမောင်တို့အမျိုးတွေဆိုတာလည်း သူတို့ရှိခဲ့တုန်းကသာ ကပ်စားခဲ့ကြတာ၊ တကယ်တမ်းအကူအညီလိုတော့ ဘာမှလောက်လောက်လားလား အဖြစ်မရှိကြဘူးလေ။ နောက်ဆုံး ဒေါ်ကြီးတင်က ကြံရာမရတာနဲ့. . ကိုသက်ဦးမောင်နဲ့ မခင်ထားဝေတို့ရဲ့ ချစ်ဇာတ်လမ်းကို သိထားသူပီပီ. . အရင်နေ့ကမှ နိုင်ငံခြားကပြန်ရောက်လာတဲ့ မခင်ထားဝေ ဆီကို အကူအညီသွားတောင်းခဲ့တယ်။

မခင်ထားဝေက ပင်ကိုယ်စိတ်ထားအရမ်းလှတာ။ သူ့ဆီကိုဒေါ်ကြီးတင်ရောက်လာပြီး ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ပြောပြတော့ ကိုသက်ဦးမောင်ကို စိတ်နာနေတာတွေ၊ မသစ်သစ်မင်းအပေါ် နာကြည်းမုန်းတီးနေတာတွေ ဘေးချိတ်ပြီး သမီးလေးဆီကို အရောက်ပြေးတော့တာပဲ။ ချက်ခြင်းဆိုသလို ဆေးရုံကားခေါ်၊ ပြည်အထိ တက်ကုခဲ့ကြတယ်။

သမီးလေးအရမ်းကံကောင်းသွားတယ်။ ပြည်ရောက်လို့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ မခင်ထားဝေရဲ့သွေးနဲ့ သမီးလေးနဲ့က ကွက်တိကြီးကို အဆင်ပြေနေတော့တာ။ ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့သွေးထက်တောင် ထပ်တူကျသေးတယ်ဆိုပဲ။ ရှေးရေဆက်အကြောင်းကံတွေလို့ပဲ ဆိုကြရမှာပေါ့လေ။ ဒါနဲ့ မခင်ထားဝေ ရဲ့သွေးနဲ ့သမီးလေး အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်ခဲ့တယ်။

မိဘတွေကလည်း ပိုက်ဆံရှိ၊ သူကိုယ်၌ကလည်း နိုင်ငံခြားမှာ စုမိဆောင်းမိဖြစ်လာပြီမို့ မခင်ထားဝေက ဟိုကိုပြန်မသွားတော့ဘူး။ သမီးလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း ဒီမှာပဲ နေလိုက်တော့တယ်။

သမီးလေးလည်း ပြန်ကျန်းမာလာကော မခင်ထားဝေ အိမ်ကကားနဲ့ သမီးလေးကိုပါခေါ်ပြီး ကိုသက်ဦးမောင်ရှိတဲ့ ညောင်ဦးဆေးရုံကိုလိုက်ခဲ့ကြပြန်တယ်။ ကိုသက်ဦးမောင်ကိုလည်း မခင်ထားဝေကပဲ အစစအရာရာ တာဝန်ယူပြီး ကုရတာပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ ကိုသက်ဦးမောင်နဲ့ မမခင်ထားဝေ တို့ ပြန်နီးစပ်သွားကြပြီး နောက်ဆုံး ပြန်လည်ပေါင်းထုတ်သွားကြတယ်လို့ပဲ တိုတိုပြောရတော့မှာပေါ့။ နဂိုလ်ကတည်းကလည်း မုန်းလို့ ကွဲခဲ့ကြတဲ့သူတွေမှ မဟုတ်တာလေ. . ချစ်လျှက်နဲ့ အခြေအနေအကြောင်းကြောင်းကြောင့် ဝေးခဲ့ကြရတာပဲကိုးး "

.

.

ရဲရင့်သူ စကားဆုံးသောအခါမှ မိုးစက်ဝေလည်း သက်ပြင်းချသွားလေ၏။ ထို့အပြင်

" အင်းလေ. . ကိုယ့်ဘက်ကကောင်းပါလျှက်နဲ့ မိန်းမက သစ္စာမဲ့ ဖောက်ပြန်သွားလို့ မခံမရပ်နိုင်အောင် ဒေါသထွက် ခံစားနေရတဲ့ကြားက. . သမီးလေးရဲ့ သေရေးရှင်ရေးမှာပါထပ်ပြီး အသက်လုနေရတဲ့ ဖခင်တစ်ယောက်ရဲ့ စိုးရိမ်သောကကို မိုးစက် ခံစားနိုင် ကိုယ်ချင်းစာနိုင်သွားပါပြီ။ ကိုသက်ဦးမောင်အပေါ်မှာလည်း အငြိုးအမှတ်တွေ မုန်းတီးနာကြည်းမှုတွေ မရှိတော့ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆုံးမှာ သူတို့မိသားစုတွေ ခုလို ချစ်ချစ်ခင်ခင်ပျာ်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြစ်နေကြတာကို တွေ့ရတာကိုကပဲ မိုးစက်အတွက် တန်ရာတန်ကြေးပြန်ရလိုက်သလိုပါပဲရှင်. . ။ "

ဟူ၍ပင် ခွင့်လွှတ် ဝမ်းသာစကား ဆိုပြန်သေးသည်။

" သြော်. .မိုးစက်ဝေရယ်. ."

ရဲရင့်သူလည်း ရုပ်ကလေးချောသလောက် သဘောဖြူသည့် အညာသူလေး၏ မျက်နှာလှလှလေးကို ပီတိအပြုံးဖြင့် ခပ်စူးစူးလေးစိုက်ကြည့်နေမိလေတော့၏။

.

.

" . .အကို။ ဒါနဲ့ မိုးစက်မေးရဦးမယ်။ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့တွေ ဆိုင်ကယ်ပွဲတွေဆိုတာ ဘယ်လိုဟာမျိုးတွေလည်းဟင်၊ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ အဖွဲ့တွေဖွဲ့ပြီး၊ ပွဲတွေလည်း လုပ်နေကြရတာလည်း။ မိုးစက်နားမလည်လို့ နဲနဲလောက်ရှင်းပြပါလား "

မိုးစက်ဝေက အမေးရှိလာလေပြီ။ ရဲရင့်သူအနေနှင့် ဤသို့သော မွေးခွန်းမျိုးအားကြိုဆိုလေ၏။ မိုးစက်ဝေ တစ်ယောက် ဆိုင်ကယ်သမားများနှင့် ဆိုင်ကယ်လောကအပေါ် တောက်တောက်ခါးခါး ဖြစ်နေရာမှာ စိတ်ဝင်တစားရှိလာသည့် လက္ခဏာတစ်ရပ်ပင်မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း သူမကိုစိုက်ကြည့်နေရာမှ ဟက်ခနဲတစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး

" ဒါကို ညီမနားလည်အောင်ပြောရရင် အကိုတို့တိုင်းပြည်မှာ ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးစီးတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ထွန်းကားလာတာကနေစပြီး ပြောရတော့မှာပဲ "

ဟု စကားပုလ္လင်ခံကာ မိုးစက်ဝေနားလည်အောင် အောက်ပါအတိုင်း ဆက်လက်ရှင်းပြလိုက်လေတော့၏။

ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးတွေစီးပြီး ခရီးသွားကြတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဟာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ကမ္ဘာမှာထွန်းကားနေပြီဖြစ်သလို နောက်ပိုင်း တဖြေးဖြေးနဲ့ မြန်မာပြည်ကိုလည်း အဲ့ဒီယဉ်ကျေးမှု ရောက်လာခဲ့တယ်။ ခရီးသွားတာပဲ ကားနဲ့သွားပေါ့၊ ဘာလို့ ဆိုင်ကယ်နဲ့သွားလည်း လို့မေးစရာရှိပေမယ့်. .. မတူဘူး. .. လွတ်လပ်တာ၊ စိတ်သွားတိုင်းကိုယ်ပါတာ၊ ရင်ခုန်လှုပ်ရှားရတာ တွေမှာ ကွာတယ်။

အဲ့လို ဆိုင်ကယ်တွေနဲ့ ခရီးသွားကြတဲ့အခါ ဆိုင်ကယ်တစ်စီးတည်း နှစ်စီးတည်းသွားတာထက် အဖွဲ့လိုက် အုပ်လိုက်သွားတာက . .ပိုပြီး ပျော်စရာကောင်းတယ်၊ ပိုပြီး လုံခြုံမှုရှိတယ်၊ လမ်းမှာ ကြုံတွေလာရမယ့် ပြသနာတွေကို ဝိုင်းဝန်းဖြေရှင်းနိုင်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဆိုင်ကယ်သမားတွေဟာ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့တွေ ဖွဲ့လာကြပြန်တယ်။

ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့တွေဖြစ်လာတော့ ဆိုးတဲ့သွမ်းတဲ့ သူတွေစုပြီးရင် ပိုမို ဆိုးသွမ်းကြ၊ ပျော်တတ်ပါးတတ်တဲ့သူတွေ စုမိကြတော့ ပိုပြီးပျော်လိုက်ကြ၊ လှူတဲ့တမ်းတဲ့လူတွေ စုမိကြပြန်တော့ ပိုပြီးလှူလိုက်တန်းလိုက်ကြ အဲ့ဒီလိုတွေကွဲပြားကုန်ကြပြန်ကော. . ဒါက ကမ္ဘာမှာ။ အကိုတို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာကြတော့ နဂိုလ်ကတည်းကလည်း သဒ္ဓါတရားကကောင်းတဲ့လူမျိုးဖြစ်ပြန်၊ ဘာသာတရားတွေရဲ့ ဆုံးမအားတွေကလည်း ကောင်းကြပြန်တာကြောင့် ဟော့ရမ်းဆိုးသွမ်းတဲ့ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့ဆိုတာ မရှိသလောက်နည်းပါးကြပြီး၊ အားလုံးလိုလိုဟာ အလှူအတမ်းနဲ့ အပျော်အပါးဘက်ကိုပဲ စိတ်ပါဝင်စားကြတယ်။

မြန်မာပြည်က ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့တွေဟာ လိုအပ်တဲ့ မိဘမဲ့ဂေဟာတွေ၊ ဘိုးဘွားရိပ်သာတွေ၊ စာသင်ကျောင်းတွေ၊ ဖွံ့ဖြိုးမှုနှောင့်နှေးနေတဲ့ ကျေးရွာတွေ. .စတဲ့နေရာတွေကို တတ်စွမ်းသမျှ ဝိုင်းဝန်းစုပေါင်းလှူဒါန်းကြရင်း ဆိုင်ကယ်စီးတဲ့ အနှစ်သာရကို ရှာဖွေကြတယ်။ အဲ့လို စုပေါင်းပြီးလှူဒါန်းတော့ လှူရတဲ့လူတွေမှာ တစ်ဦးချင်းတစ်ယောက်ချင်း လှူရတာလောက် ဝန်မပိစေဘူး၊ ဝန်မပိတော့ မကြာခဏ လှူနိုင်တာပေါ့။အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တွေအနေနဲ့ကြပြန်တော့လည်း အဖွဲ့လိုက်လှူတဲ့ အလှူကို ရကြတာမို့ ပိုများများရကြတယ်။

ဆိုင်ကယ်ပွဲ ဆိုတာကတော့ အဖွဲ့မရှိ အဖွဲ့မဝင်တဲ့ဆိုင်ကယ်သမားတွေကော၊ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့တွေပါ တွေ့ဆုံကြတဲ့ မိတ်ဆုံပွဲပဲ။ ဆိုင်ကယ်ပွဲမှာ ဆိုင်ကယ်ချစ်သူတွေဟာ တွေ့ကြ ဆုံကြ မိတ်ဆက်ကြတယ်၊ ခင်မင်ချစ်ကြည်မှုတွေ ပိုမိုတိုးပွားလာကြတာ၊ ဆိုင်ကယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတတွေ. .ဈေးကွက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတတွေကို တစ်ယောက်တစ်ပြန်လည်ဝေငှကြတယ်၊ စတိတ်ရှိုးပွဲတွေ သွင်းကြ သောက်ကြစားကြပျော်ပါးကြတယ်၊ သို့သော် အချင်းချင်းရန်မဖြစ်ကြဘူး. .ပြသနာမတက်ကြဘူး။ ပြီးရင် . . ပွဲစီစဉ်သူတွေ ကြိုတင်ရှာဖွေထားတဲ့ လိုအပ်တဲ့တစ်နေရာရာကို သွားရောက်လှူဒါန်းဖို့ အလှူငွေတွေ စုပေါင်းထည့်ဝင်ကြတယ်။

ဒါ အကိုတို့မြန်မာပြည်က ဆိုင်ကယ်သမားနဲ့ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့တွေရဲ့အကြောင်းပဲ ညီမရဲ့. . ."

.

.

" ဟင်. .ဒါဆို ဘိုက်ကာဆိုတာ လူသွမ်း လူရမ်းကြီးတွေထင်ရပေမယ့် တကယ်တော့ ဆိုင်ကယ်စီးရင်း ပရဟိတ လုပ်နေကြတဲ့ လူပျော်ကြီးတွေပေါ့နော်. .. "

ရဲရင့်သူရှင်းပြသည်ကို မိုးစက်ဝေ နားလည်ဟန်တူသည်။ အံ့လည်း အံ့သြနေပုံရ၏။ ရဲရင့်သူလည်း အခြေအနေကောင်းလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူမအမေးကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဆက်လက်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

" ဒါပေါ့ မိုးစက်ရဲ့။ အများစုဟာ တကယ့်စိတ်ထားကောင်းပြီး ကူညီတတ်တဲ့ လူပျော်ကြီးတွေပါ။ ဒီအထဲ စုန်းပြူးလေးနဲနဲပါးပါးတော့ ပါတာပေါ့ကွယ်။ ဒါကလည်း အချင်းချင်းထိန်းသွားကြတာမို့ အရမ်းကြီး ဆိုးဆိုးဝါးဝါးဆိုတာ ဖြစ်ခဲပါတယ်။ "

မိုးစက်ဝေမှာ ရဲရင့်သူ၏ အဖြေစကားကို နားထောင်ရင်း တစ်စုံတရာကိုစဉ်းစားဟန်ဖြင့် တွေဝေနေလေ၏။ ခေတ္တကြာသောအခါမှ

" အကို.. မိုးစက်တို့ ရွာကအထွက် တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့က ရွာကိုသွားကြတာလားမသိဘူးနော် "

ဟု ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့်ထမေးလေသည်။ အမှန်ပြောရလျှင် ထိုအဖွဲ့ ဘယ်ကိုသွားမည်ကို ရဲရင့်သူလည်းသေခြာမသိ။ ထို့ကြောင့် သူမအား ပြုံးပြလိုက်ပြီး

" ဟုတ်ရင်လည်း ဟုတ်မှာပေါ့ ညီမရဲ့၊ ဘာဖြစ်လို့လည်း "

ဟု မတင်မကြပင် ပြန်ပြောလိုက်ရလေ၏။

" အင်းး ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူးအကိုရယ်၊ သူတို့အဖွဲ့ မိုးစက်တို့ရွာကိုလာပြီး စက်ရေတွင်းတူးပေးတာ ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ လို့ တွေးမိလို့ပါ "

သူမ၏ အဖြေစကား၌ အားငယ်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေကြောင်း ရဲရင့်သူ ရိပ်စားမိလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေ၍သာ သူမစကားအဆက်ကို စောင့်နေလိုက်လေ၏။

" ရွာမှာက ရေအရမ်းရှားတယ်လေ။ သောက်ရေသုံးရေအတွက် ရွာပြင်က ကန်ကြီးဆီ နေပူကျဲတဲထဲ အတော်ဝေးဝေးသွားခပ်ကြရတာ။ ပိုက်ဆံရှိတဲ့ နှစ်အိမ်လောက်မှာ ရေတွင်းတွေရှိကြပေမယ့် သူတို့ဖာသာသူတို့ သုံးလောက်အောင်တောင် ရေကမထွက်ချင်ဘူး။ ရွာကိုဝေမျှပေးဖို့ကတော့ မစဉ်းစားနဲ့တော့ပေါ့။

နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်နဲ့ နတ်ပေစိတို့ကလည်း..ဒါ လူတွေရဲ့ ကံအကြောင်းတရားနဲ့ဆိုင်တယ်၊ သူတို့ရဲ့အကြောင်းတရားကို တို့ကဖန်တီးမပေးနိုင်ဘူး သူတို့ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးမှ ရမှာ ဆိုပြီး ရေရှားပါးတဲ့ပြသနာမှာ ဝင်မပါကြဘူး။ တစ်ခါတော့ ရွာကလူတွေ ဒုက္ခရောက်နေတာကို မကြည့်ရက်တာနဲ့ နတ်ပေစိကို မိုးစက်အတင်းပူဆာကြည့်တာ. .. ရွာရဲ့ အောက်မှာ ကျောက်ဖျာရှိတယ်၊ အဲ့ကျောက်ဖျာအောက်မှာ ရေတွေမှ အများကြီးပဲ၊ ဒါပေမယ့် ကျောက်ဖျာကို ပေါက်အောင်တူးနိုင်ဖို့က ခေတ်မှီနည်းပညာတွေ ပညာရှင်တွေ လိုတယ်၊ ငွေလည်းအတော်ကုန်မယ်. . လို့ ပြန်ရှင်းပြတယ်လေ။

နတ်ပေစိပြောပြတဲ့ အချက်အလက်တွေအရဆိုရင် ရွာသူရွာသားတွေအနေနဲ့က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့မှန်းသိလို့ မိုးစက်လည်း အသာငြိမ်နေလိုက်ရတော့တယ်။ ခု ဆိုင်ကယ်ဖွဲ့က ပညာရှင်တွေခေါ်လာပြီး ကျောက်ဖျာပေါက်သည်အထိ စက်ရေတွင်းတူးပေးမယ်ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲရှင်။ အဲ့လို ဖြစ်ပါစေတော်. ."

ရဲရင့်သူလည်း ရုပ်ကလေးချောသလောက် စိတ်ထားမွန်မြတ်လှသည့် သူမအား ချစ်စိတ် သနားစိတ်တို့ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် ရီဝေဝေတွေကြည့်နေမိပြန်သည်။ ထို့နောက်တွင်မှ သူမအား ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲပွေ့လိုက်ပြီး

" အဲ့လိုပဲ ဖြစ်မှာပါ မိုးစက်ရယ်. .. ခုနေအခါ မဖြစ်နိုင်သေးရင်တောင် ကိုယ်လူ့ဘဝကိုပြန်ရောက်တာနဲ့ ဘော်ဒါဆိုင်ကယ်သမားတွေကိုစု စက်တွေ အင်ဂျင်နီယာတွေငှါးပြီး ချော့တော်မျက်ပြေ ကို နောက်တစ်ခေါက် အရောက်ပြန်ခဲ့ပါ့မယ်ကွယ်. .. "

ဟု ခပ်တိုးတိုးလေး နှစ်သိမ့်ရေရွတ် လိုက်မိလေတော့၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

ချော့တော်မျက်ပြေသို့အရောက်. . ရဲရင့်သူတို့ကား ရွာထဲသို့မဝင်ရသေးခင်မှာတင် နတ်ပေစိက ကားရှိရာသို့ ခုန်ကာပေါက်ကာဖြင့် ပြေးလာလေ၏။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ရေများတုတ်တုတ်ရွှဲနေလေသည်။ ထို ့အပြင် ရွာထဲ၌ အိုးစည်ဒိုးပါတ်သံများ လွင့်ပျံနေသည်ကိုလည်း ကြားရလေ၏။ ရဲရင့်သူတို့လည်း နတ်ပေစိကို အကျိုးအကြောင်းမေးမြန်းဖို့ ကားပေါ်မှဆင်းခဲ့ကြလေရာ .. . .

" ရွာထဲမှာ ရေရပြီမိုးစက်ဝေရေ. .စက်ရေတွင်းဗျ စက်ရေတွင်း. . . ရွာလူကြီး ဦးဘစီတို့အိမ်ရှေ့မှာတူးတာ. . ရေအောင်လိုက်တာမှ မိုးပေါ်ကို တောင်ထောင်ပန်းတယ်. .. ဘယ်လောက်ဝမ်းသားစရာကောင်းလည်း. ."

ဟု ရဲရင့်သူတို ့မမေးရခင် ၎င်းက ဦးအောင် ဆီးပြောလေသည်။

" ဘယ် ဘယ်လို. .စက်ရေတွင်းရပြီ ဟုတ်လား. .သေခြာပြောပြစမ်းပါဦး ကိုပေစိရယ် "

ရဲရင့်သူလည်း နတ်ပေစိတို့နှင့် ထပ်တူအမျှ ဝမ်းသာလှ၍ အကြိုးအကြောင်းသေခြာသိရအောင် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်လေရာ နတ်ပေစိက

" ဒီလို ဆြာလေးရဲ့. ."

ဟု စကားစလျှက် ရဲရင့်သူတို့ ခရီးသွားနေကြစဉ် ရွာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို အာပေါင်အာရင်းသန်သန်ဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း ပြောပြလေတော့၏။

" ကျုပ်တို့ မန်းလေးကိုအသွား မနက်ဗွေလီဗွေလင်းရွာကစထွက်တော့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့လေ။ ရေတွင်းက သူတို့တူးလှူကြတာပေါ့။ သူတို့ကရေတွင်းတူးလှူဖို့ကို နဂိုလ်ကတည်းက သူကြီးဘစီနဲ့ တိုင်ပင်ပြီး ကြံစည်နေကြတာ။ စက်တွေ ဘာတွေလည်း အစောကတည်းကပို့ထားပြီးသား၊ ကျုပ်ကသာ ခုတလော ရွာဘက်ကို သိပ်စိတ်မရောက်လို့ မရိပ်မိတာ။

သူတို့အဖွဲ့ကိုခေါင်းဆောင်တာက ကိုဇာနည်နဲ့ ကိုရာဇာတဲ့၊ နောက်ပြီး ဒီစက်ရေတွင်းဖြစ်မြောက်ဖို့ကို မတည်ပေးတဲ့ အလှူရှင်လည်းရှိသေးတယ်။ သူကတော့ ဟော့ဒီက မိုးစက်ဝေနဲ့ မတော်တဆမှုဖြစ်သွားခဲ့တဲ့ ကိုသက်ဦးမောင်ဆိုတဲ့သူပဲ။ ကိုသက်ဦးမောင်က ခြေထောက်တစ်ဖက်လုံးလုံးဖြတ်လိုက်ရတာကတစ်ကြောင်း သူ့ကြောင့်မိုးစက်ဝေ အသက်ဆုံးရှုံးလိုက်ရလို့ စိတ်ထိခိုက်သွားတာကတစ်ကြောင်းကြောင့် သူ့တစ်သက် ဘယ်တော့မှ ဘီးကြီးမစီးတော့ဘူး။ ဒါ့ကြောင့် သူ့ရဲ့သူငယ်ချင်းအရင်းတွေဖြစ်တဲ့ ကိုဇာနည်နဲ့ ကိုရာဇာတို့ ကိုအကူအညီတောင်းပြီး ဒီရွာမှာ ခုလို စက်ရေတွင်းလာလှူပေးတာတဲ့လေ။

သူကိုယ်တိုင်မလိုက်နိုင်တာမို့ စက်ရေတွင်း ရေစက်ချလှူပြီး သူ့အစား မိုးစက်ဝေကို အမျှဝေပေးဖို့ သူ့ဘော်ဒါတွေကို သေခြာမှာလိုက်သတဲ့။ သူကတော့ ခုထက်ထိ မိုးစက်ဝေရဲ့ဝိဉာဉ်ကိုကော မိုးစက်ဝေမိဘတွေကိုပါ မျက်နှာမပြရဲတာကြောင့် အိမ်မှာပဲ ဝမ်းနည်းပက်လက် ကျန်ခဲ့လေရဲ့။

ကျုပ်လည်း မန်းလေးက ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ကျုပ်ကိုတိုင်တည်ပြီး ပွဲထိုးထားတာတွေ ့လို့ ဝင်ကြည့်လိုက်တော့ ရေတွင်းတူးနေကြတာ တစ်ဝက်လောက်တောင် ရောက်နေပြီ။ စက်တွေကလည်းကောင်း ၊ သူတို့အဖွဲ့မှာက အင်ဂျီနီယာတွေ၊ ရေအရင်းအမြစ်ပညာရှင်တွေကလည်း ပါဆိုတော့ တူးရတာ အဆင်ပြေချက်ဗျာ။ နှစ်ရက်သုံးရက်ပဲတူးလိုက်ပုံ ရတယ်။ ဆြာလေးတို့ရောက်မလာခင် နာရီဝက်လောက်ကတင် ရေတန်းထွက်တော့တာပဲ။

ရေထွက်လာပြန်တော့လည်း မျက်နှာလွှဲခဲ့ပြစ် မထားခဲ့ပြန်ဘူး။ ရေခုတ်ဖို့ စက်တွေဘာတွေအစ သူတို့တာဝန်ယူပြီး တပ်ကြဆင်ကြပြန်တယ်။ ရွာက မောင်းဆီပဲဆိုက်ပေါ့။ ဒါတောင်သူတို့က ရွာကို မောင်းဆီ တစ်ပေပါလှူလိုက်သေး။ တကယ့်ကို စေတနာသဒ္ဓါတရားထက်သန်တဲ့ လူတွေပါ ဆြာလေးရယ်။

ခုလို ရေရသွားတာကိုတော့ ကျုပ် အရမ်းလည်း ဝမ်းသာသလို သူတို့အဖွဲ ့ကိုလည်း အရမ်းကိုကျေးဇူးတင်မိတယ်။ မြေအောက်မှာ ရေကြောရှိပါလျှက်နဲ့ ဒီရွာရေရှားနေတာကို ဒီအတိုင်းထိုင်ကြည့်နေရတာ ကြာလှပြီ။ လူတွေရဲ့ကံကြမ္မာကို နတ်တွေဝင်မစွက်ဖက်ရဆိုတဲ့ နတ်စည်းကမ်းအရ ကျုပ် ဘာမှ လုပ်မပေးသာဘူး။ ခုတော့ လူတွေရဲ့ကံကြမ္မာကို လူထဲက လူတွေဖြစ်တဲ့ ဆိုင်ကယ်သမားတွေကပဲ ဖန်တီးပေးလိုက်ကြတာ အားလုံးစိုပြေအေးချမ်းသွားကြပြီ. . "

နတ်ပေစိ၏ စကားကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်သွားလေသည်။ မိုးစက်ဝေမှာလည်း ရဲရင့်သူထက်ပင် ပိုပျော်နေပုံရလေ၏။

" ဒီလို ကိုပေစိရဲ့၊ ကျတော်တို့ အောင်လံကိုသွားခဲ့ကြတာလည်း မိုးစက်ဝေနဲ့ ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့ကြားထဲက အကျိတ်အခဲကို သွားဖြေရှင်းကြတာ။ ခုတော့ မိုးစက်ဝေကလည်း ကိုသက်ဦးမောင်ရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ဘဝမှန်ကိုသိပြီး အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ကြေအေးပေးလိုက်ပြီ။ အားလုံး ပြေပြေလည်လည် ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် ကိုသက်ဦးမောင်ကိုယ်စား သူ့ဘော်ဒါ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့က အမျှဝေပေးမယ်ဆိုရင် မိုးစက်ဝေ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သာဓုခေါ်နိုင်ပြီပေါ့ဗျာ. . ဟုတ်ဘူးလားမိုးစက်. "

ရဲရင့်သူက နတ်ပေစိကိုရှင်းပြရင်းမှ မိုးစက်ဝေဘက်သို့ လှည့်မေးလိုက်ရာ မိုးစက်ဝေက အသာပြုံး၍ ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြလေသည်။ ထို့နောက် ရဲရင့်သူက. .

" ဟိုနေ့က ဗွေလီဗွေလင်း ဘယ်သူတွေမှန်းမသိလိုက်လို့။ တကယ်တော့ ကိုဇာနည်နဲ့ ကိုရာဇာ က ကျတော်နဲ့အရမ်းရင်းနီးတာ။ တကယ့် သဘောကောင်းတဲ့ လူပျော်ကြီးတွေ။

ကဲ. .ပြေနေကြာတယ်. .လာဗျာ။ သူတို့အလှူတော်အတွက် ဒီလူတွေ ဘယ်လောက်ပျော်နေကြလည်း ကျတော်တို့သွားကြည့်ကြရအောင်။ ကျတော်တို့လည်း ရောပျော်ကြရတာပေါ့. ."

ဟု ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့ရှိရာ စက်ရေတွင်းသို့သွားရန် လောဆော်လိုက်လေ၏။ ထိုအခါ နတ်ပေစိက လက်နှစ်ဖက်ကိုမြှောက်၍ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ကပိန်ညှိုးကပိန်ညှောင်ပေါ်ရှိ နတ်ဝတ်နတ်စားများ ရေစိုရွှဲကပ်နေသည်ကိုပြရင်း

" မှန်တာပေါ့ ဆြာလေးရယ်. .ပျော်ကြတာပေါ့။ ကျတော်ဆို သူတို့နဲ့ရောပျော်ပြီး ရေပက်တဲ့အထဲဝင်ကမိလို့ ခုလို စိုရွှဲလာတာသာကြည့်ပေတော့ "

ဟု ရဲရင့်သူကို ထောက်ခံစကားဆိုလေသည်။ ရဲရင့်သူနှင့် မိုးစက်ဝေလည်း နတ်ပေစိ၏ ဖြစ်ပုံကို သဘောကြ၍ တဟားဟားရယ်မောကြလျှက် သုံးယောက်သား ရွာထဲဘက်သို့ ခပ်မြန်မြန် လျှောက်ခဲ့လိုက်ကြလေတော့၏။

.

.

.

.

.

မှန်ပေသည်။ ဦးဘစီ၏အိမ်ရှေ့၌ အားလုံးပျော်နေကြလေပြီ။ ပိုက်များ၊ စက်များတပ်ဆင်ပြီးဖြစ်၍ နတ်ပေစိပြောသလို ရေများထောင်ပန်းမနေတော့သော်လည်း ကိုဇာနည်နှင့် ကိုရာဇာတို ့က ပိုက်တစ်ယောက်တစ်ချောင်းကိုင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာကခုန်နေကြသော လူအုပ်အားရေဖြန်းနေကြလေ၏။ ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ဆိုင်ကယ်သမားများလည်း ပါသလို၊ ရွာသူရွာသားများလည်းပါလေသည်။

၎င်းတို့နှင့် မနီးမဝေးတွင်တော့ ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးမျိုးစုံ တန်းစီရပ်ထားကြပြီး ထိုဆိုင်ကယ်များ၏နောက် မကျည်းပင်ရိပ်တွင်နေရာယူကာ ဒိုးပါတ်ဝိုင်းက မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်တီးခတ်နေလေ၏။ သူကြီးဘစီ၏ အိမ်ရှေ့ ကဲလားအတွင်းတွင်တော့ သူကြီးကတော်နှင့်အဖွဲ့မှ ကောက်ညှင်းပေါင်းများဝေနေကြလေသည်။

မိုးစက်ဝေတစ်ယောက် ထိုပျော်စရာမြင်ကွင်းအား ရဲရင့်သူနှင့်အတူရပ်ကြည့်နေရာမှ က နေသော လူအုပ်ထဲသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြီး

" ဟိုမှာမောင်လေး ပါလား "

ကောက်ညှင်းပေါင်းဝေနေသော မိန်းမကြီးများထဲသို့ကြည့်၍

" ဟယ်. .ဟိုမှာ အမေရယ်တော့်.."

စသဖြင့် ရေရွတ်ပြောဆိုကာ မပျော်နိုင်ဘဲ ဝမ်းပမ်းတနည်း ဖြစ်နေရှာလေတော့၏။ ထို့ကြောင့် ရဲရင့်သူလည်း သူမ၏လက်ကိုကိုင်ကာ

" ဝမ်းနည်းစရာတွေ တွေးမနေပါနဲ့တော့ မိုးစက်ရယ်။ မိုးစက်မိဘတွေနဲ့ မိုးစက်က ဘဝခြားသွားပြီလေ။ ဒါအမှန်တရားပဲ။ ဒါကိုလက်ခံနိုင်ရမယ်။ ဖြစ်သမျှ အကြောင်းကို မကောင်း ကောင်းတဲ့ဘက်ကနေ တွေးကြည့်ကြရအောင်လား မိုးစက်ရယ်. .ဟုတ်ဘူးလား . .။ ခုဆို ရေရလို ့သူတို့ ပျော်နေကြပြီ။ သူတို့ပျော်ကြတော့၊ အကိုတို့လည်း ပျော်ရတာပေါ့။ ကဲ . လာပါ ၊ စိတ်ညစ်တာတွေ ခဏားထားပြီး ရင်ထဲပေါ့သွားဖို ့ ကလိုက်ကြရအောင်။ "

ဟု စိတ်ဖြေစကားဆိုလျှက် လူအုပ်နှင့်အတူ ဝင်ရောက်ကခုန်ဖို့ရန် သူမကို ဆွဲခေါ်ခဲ့လိုက်လေတော့သည်။

.

.

ရဲရင့်သူ၊ မိုးစက်ဝေ၊ နတ်ပေစိတို့ သုံးယောက်သား လူအများနှင့်အတူ ပျော်ပျော်ပါးပါး ရောနှောကခုန်လိုက်ကြပြီး ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် . .အားလုံး ကရခုန်ရသည်ကို ပင်ပမ်းသွားကြဟန်ဖြင့် ရေစက်ပိတ်ကာ ဒိုးပတ်ဝိုင်း သိမ်းလိုက်ကြလေသည်။ ကောက်ညှင်းပေါင်းလည်း ကုန်ပြီဖြစ်၍ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်ကြဖို့ရန် ပြင်ဆင်ကြစဉ်... ရုတ်တရက် မိုးမှောင်ကြသွားပြီး လေပြင်းများပါ တဝေါဝေါ တိုက်ခတ်လာလေတော့၏။

" ဟာ. .ဘယ်နှယ့်ဟာလည်း. .

မိုးမှောင်ကြီးချက်ခြင်းကျလာပါလား

မုန်တိုင်းတိုက်တော့မယ်ထင်တယ်

အိမ်အမြန်ပြန်ကြဟေ့

အိမ်တွေထဲဝင်ကြ

ဆိုင်ကယ်ဆြာလေးတွေ လာလေ ဒီထဲကိုဝင် "

အထက်ပါအတိုင်း တစ်ယောက်တပေါက် အော်ဟစ်ပြောဆိုကြရင်း ပစ္စည်းပစ္စယများကို ကပြာကယီသိမ်းဆည်းကြပြီး ၎င်းတို့နှင့်ဆိုင်ရာ အိမ်အသီးသီးသို့ လူအများ ဝင်ရောက်သွားကြလေရာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ထိုနေရာ၌ ရှင်းလင်းတိတ်ဆိတ်သွားလျှက် ရဲရင့်သူတို့ သုံးယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။

" အခြေအနေမကောင်းဘူး. ."

အသံကြားရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေရာ နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်ကို တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

" ဟုတ်တယ် အခြေအနေမကောင်းဘူး "

နတ်ပေစိကပါ နတ်ကြီးဦးတင်ရှိန်၏စကားအား ဤသို့သံယောင်လိုက်၍ ပြောနေပြန်၏။

ရဲရင့်သူလည်း ၎င်းတို့အပြန်အလှန်ပြောဆိုနေကြသည်ကို သိချင်လှသောကြောင့်

" ဘာ ဘာ အခြေအနေမကောင်းတာလည်းဗျာ. .ကျတော့်ကိုလည်း ပြောကြပါဦး. ."

ဟု ကပြာကယီ မေးမြန်းလိုက်လေရာ. . နတ်ပေစိက သက်ပြင်းတစ်ချက် ဟူးခနဲမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရဲရင့်သူ၏အမေးကို အောက်ပါအတိုင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေတော့၏။

" နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၊ ပုပ္ပါးမယ်တော် နဲ့ မင်းနှစ်ပါးတို့ လာနေကြပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့မှာရှိသမျှအစွမ်း အကုန်ထုတ်တိုက်ကြမယ့်ပုံပဲ. . ပြသနာအကြီးကြီးတော့ တက်တော့မယ်ဆြာလေးရေ. . "

" ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၈

ချက်ခြင်းဆိုသလိုပင် လေပြင်းမုန်တိုင်းများကြားမှ အနက်ရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်များ ဖုန်းလွှမ်းသွားပြီး နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၊ ပုပ္ပါးမယ်တော်နှင့် မင်းနှစ်ပါး တို့ စီးတော်ယာဉ်များနှင့်အတူ ရဲရင့်သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်လာကြလေသည်။ ထို ့အပြင် ၎င်းတို့ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများမှာလည်း ယခင် လာနေကြပုံစံမျာဖြင့် မတူညီကြပေ။ စစ်ဝတ်တန်ဆာကဲ့သို့သော ကိုယ်ကြပ်တန်ဆာများကိုဝင်ဆင်လာကြပြီး မင်းနှစ်ပါးမှာ ဘီးလူးခေါင်းကဲ့သို့သော ခေါင်းဆောင်းများကိုပင် ဆောင်းထားကြသေး၏။ မျက်နှာများမှာလည်း အတော်ပင် တင်း ထန်နေကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် ပုပ္ပါးမယ်တော်ပင်၊ သူမစီးလာသော ကိုးတောင်ကျားကြီးပေါ်မှ နေ၍ ရဲရင့်သူကို စားမတတ်ဝါးမတတ် စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းမှာတော့ ၎င်း၏ရထားနက်ကိုစီးနင်းရင်း ရဲ့ရင့်သူနှင့် မိုးစက်ဝေတို ့ကို ကြည့်ကာ ကောက်ကျစ်စွာပြုံးလေသည်။ မင်းနှစ်ပါးကတော့ ထုံးစံအတိုင်း မြင်းကိုယ်စီဖြင့်။

အထက်ဖော်ပြပါအတိုင်း အမြင်ထူးခြားလျှက်ရှိသော နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းတို့အဖွဲ့အား ရဲရင့်သူ ခေတ္တငေးမော နေမိစဉ်မှာပင် နတ်ကြီးတင်ရှိန်နှင့် နတ်ပေစိတို့သည်လည်း လှံရှည်ကြီးများကို ဆွဲကိုင်ကြလျှက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကိုယ်စီ၊ တိုက်မြင်းကိုယ်စီဖြင့် အသင့်အနေအထား စောင့်ကြိုနေကြလေပြီ။

နှစ်ဖက် အခြေအနေတင်းမာကြတော့မည့်ပုံရှိ၍ ရဲရင့်သူလည်း တတ်နိုင်သမျှ ပွဲထိန်းမည်ဟု ရည်ရွယ်လျှက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတက်ကာ ပုပ္ပါးမယ်တော်အား စကားဆိုလိုက်လေသည်။

" . . အန်တီကြီးသားတွေကို သေခြာမေးမြန်းစုံစမ်းပြီးပြီလား. . ဖြစ်တဲ့ပြသနာတွေမှာ ကျတော်တို့ဘက်က စလွန်တာ မဟုတ်ဘူးနော်၊ ပြီးတော့ ကျတော်တို့ ပြသနာမဖြစ်ချင်ဘူး "

ထိုအခါ ပုပ္ပါးမယ်တော်က ရဲရင့်သူကို ရွံမုန်းဟန်ဖြင့်ကြည့်ကာ ဟက်ခနဲ မဲ့ပြုံးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး

" မင်း ဘာမှ ငါ့ကိုအပိုတွေလာပြောမနေနဲ့။ ငါ့သားတော်တွေကို ငါသေခြာမေးပြီးပြီ။ သားတော်လေးတွေက ငါ့ကိုဆို ဘယ်တော့မှ လိမ်တာညာတာမရှိဘူး၊ ဖြစ်တဲ့ပြသနာတွေအားလုံးက မင်းတို့ဘက်က ကောင်မတွေ အနေအထိုင်မတတ်လို့ စဖြစ်ခဲ့ရတာတွေချည်းပဲ။ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းတစ်ယောက်လုံး သက်သေရှိတယ်။

မင်းက ကုသိုလ်ကံလေးကောင်းတယ်ဆိုပြီး မာန်တက်နေတာလား။ ပြသနာဖြစ်တိုင်းလည်း ငါ့သားတော်တွေကို မရှုမလှဖြစ်အောင် မင်းအနိုင်ကျင့်ခဲ့တာချည်းပဲ။ ဘယ့်နှယ့်တော် မနေ့တနေ့ကမှ ဒီကိုရောက်လာပြီး ဝါးနုက ဝါးရင်ကြိုပါတ်ချင်သး။ ဒီနေ့တော့ မင်းကိုငါကောင်းကောင်းဆုံးမရမယ်။ သေဖို့သာပြင်ပေတော့. . "

ဟု ပြောဆိုကြုံးဝါးလျှက် သူမလက်ထဲရှိဒေါင်းမြီးယပ်ဖြင့် ရဲရင့်သူအား လှမ်းရိုက်လေတော့၏။

သို့သော် မယ်တော်၏ ဒေါင်းမြီးယပ် ရဲရင့်သူထံသို့ရောက်မလာခဲ့။ နတ်ကြီးတင်ရှိန်က ၎င်း၏လှံသွားဖြင့် ဒေါင်းမြီးယပ်အား ဝင်ခံလိုက်၍

" ကျုပ်တို့ရှိနေသ၍ ကျုပ်တို့ဧည့်သည်ကို မှည့်တစ်ပေါက်အစွန်းမခံနိုင်ဘူး "

ဟု ဆိုကာ ပုပ္ပါးမယ်တော်ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ထိုအခါ မင်းနှစ်ပါးကပါ မယ်တော်ဘက်က ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သလို၊ နတ်ပေစိကလည်း နတ်ကြီးတင်ရှိန်ဘက်မှ ပါဝင်တိုက်ခိုက်လေ၏။

နတ်ကြီး သိုက်ထွန်းကတော့ ရန်ပွဲကို ဝင်မပါဘဲ

" ဒီနယ်မှာ စွာကျယ်လုပ်နေတဲ့ အဘိုးကြီးနဲ့ ပိန်ညောင်ရိုး. . မယ်တော့်အစွမ်းကို ဘယ်လို မရှုမလှခံစားရမယ်ဆိုတာ အေးဆေးစောင့်ကြည့်ရတာပေါ့ "

ဟု ဆိုလျှက် လက်ကိုပိုက်ကာ ၎င်း၏ ယာဉ်ပေါ်မှ မိန့်မိန့်ကြီး ကြည့်နေလေသည်။

ရဲရင့်သူလည်း မိုးစက်ဝေ၏လက်ကို ဆွဲကာ ပထမဆုံးအနေဖြင့် မြင်ဖူးရသည်ဖြစ်သော နတ်တို့၏တိုက်ပွဲကို အထူးတဆန်း ကြောင်ကြည့်နေမိလေ၏။

ပုပ္ပါးမယ်တော်၏ အစွမ်းက မသေးလှ၊ သူမကိုင်ဆွဲသော ဒေါင်းမြီးယက်နှစ်လက်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်တုံးများကို နတ်ကြီးတင်ရှိန်တို့ မနည်းခုခံနေကြရလေသည်။ ထို့အပြင် မင်းနှစ်ပါးကလည်း လစ်ရင်လစ်သလို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သေး၏။ ကြာသော် နတ်ကြီးတင်ရှိန်နှင့် နတ်ပေစိတို့ အရေးနိမ့်ကြမည့်ပုံ ပေါ်လာလေ၏။

ရဲရင့်သူလည်း မနေသာတော့။ မိုးစက်ဝေကို နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းနှင့်ကော တိုက်ပွဲနှင့်ပါဝေးရာ ထနောင်းပင်တစ်ပင်အောက်သို့ဆွဲခေါ် ထားရစ်ခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲသို့ဝင်ပါရန် ဟန်ပြင်လိုက်လေ၏။ ထိုစဉ်. ..

" အကို. .. ဘွဲ့ဖြူလက်နက်. .. "

" ဘောင်းး. .. ."

" အားး အကိုရေ. .. . . "

အဖြစ်အပျက်က မြန်ဆန်လွန်းလှပေ၏။ နတ်ကြီးတင်ရှိန်တို့ကို ရဲရင့်သူကူဖို့လှည့်အထွက်၊ ဝေါယာဉ်ပေါ်ရှိ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းက မိန်းမဉာဏ်သုံးကာ ရဲရင့်သူ၏ နောက်ကျောသို့ ဘွဲ့ဖြူလက်နက်ဖြင့် လှမ်းပစ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းအား မျက်ခြေမပြတ်စောင့်ကြည့်နေသည့် မိုးစက်ဝေက ကြားမှဝင်ခံသဖြင့် ရဲရင့်သူကို မထိဘဲ မိုးစက်ဝေကိုထိလေတော့၏။

" မိုးစက် မိုးစက်. . "

ရဲရင့်သူလည်း ခွေခနဲလဲကျသွားသည့် မိုးစက်ဝေကို စိုးရိမ်တကြီး ဆွဲပွေ့လိုက်လေသည်။ မိုးစက်ဝေ၏ ဘယ်ဘက်ရင်အုံတစ်ခုလုံးတွင်တော့ အဖြူရောင်မီးခိုးတလူလူဖြင့် စုတ်ပြတ်ဖွာလန်ကျဲလျှက် ရှိလေတော့၏။

ဘွဲ့ဖြူလက်နက်ပေါက်ကွဲသံကြောင့် နတ်ကြီးတင်ရှိန်တို့လည်း တိုက်ပွဲကို ရပ်ကာ ရဲရင့်သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကြလေသည်။ ထို့နောက် နတ်ကြီးတင်ရှိန်နှင့် နတ်ပေစိတို့က မြင်းပေါ်မှ ကိုယ်စီဆင်းကြကာ ရဲရင့်သူတို့ထံသို့ ပြေးလာကြလေ၏။

" ဟာ. .ဘွဲဖြူလက်နက်. ..ခက်ပြီ "

" ရင်ဘတ်ကို မှန်တာပါကောလား. .. သမီးရယ်. .. "

နတ်ပေစိ၏ အထိတ်တလန့်ရည်ရွတ်သံ၊ နတ်ကြီးတင်ရှိန်၏ မချိတင်ကဲ ငြီးတွားသံ။

" ကို. .. မိုး မိုးစက် မနေရတော့ ဘူး. . နောင် နောင်ဘဝ ရှိရင် ကို့ ကို့ဆီ မိုးစက် မရောက် ရောက်အောင် ပြန် ပြန်. .. "

မိုးစက်ဝေ လေသံသဲ့သဲ့ဖြင့် အားယူပြောရင်း ရဲရင့်သူလက်ပေါ်၌ ငြိမ်ကြသွားလေသည်။

.

.

.

" တောက်. .. ခဗျား ဗျာ. .. "

မိုးစက်ဝေ၏ ငြိမ်သက်သွားသော ခန္ဓာကိုယ်လေးအား နတ်ပေစိလက်သို့ လွှဲပြောင်းပေးကာ ရဲရင့်သူ နေရာမှထခဲ့လေ၏။

" ခဗျားဗျာ. . ခဗျားဗျာ... .. .ခဗျားဗျာ. .

. . .ခဗျားဗျာ. ."

ကြေကြေကွဲကွဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုလျှက် ယာဉ်ပေါ်ရှိ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၏ မျက်နှာအား စူးရှလှသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် မီးတောက်လုမတတ် စိုက်ကြည့်ရင်း ၎င်းထံသို့ ရဲရင့်သူ တစ်လှမ်းချင်းလှမ်းသွားနေလေသည်။ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းကတော့ အကြေနပ်ကြီး ကြေနပ်နေဟန်ဖြင့် မိန့်မိန်ကြီးပြုံးလျှက်

" ဟား ဟား ဟား. . သိပ်ချစ်ကြတယ်ပေါ့လေ။ မင်းကောင်မနောက် မင်းပါလိုက်သွား၊ မင်းဘာသာမင်း ဘာကောင်ဖြစ်နေနေ သိကြားမင်းချီးမြှင့်ထားတဲ့ ဘွဲ့ဖြူလက်နက်ကို အံမတုနိုင်ပါဘူး. . သေပေရော့. . "

ဟု ကြိမ်းဝါးကာ ရဲရင့်သူကိုပါ ဘွဲ ့ဖြူလက်နက်ဖြင့် ထပ်မံပစ်ခံရန် ဟန်ပြင်လိုက်လေသည်။ ( ဘွဲ့ဖြူလက်နက်ဆိုသည်မှာ အဝတ်ဖြူ အထူစကြီးကို ခေါက်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ပစ်ခတ်လိုသူထံသို့ ကြာပွတ်ရှည်တစ်ချောင်းနှယ် ပစ်လွှတ်၍ ပြန်လည် ဆွဲယူရခြင်းဖြစ်သည်ဟု မှတ်သားရပါသည်။ လက်ကိုင်ပုဝါကိုခေါက်၍ ဖြန်းခနဲ ဆွဲရိုက်သည်နှင့် သဏ္ဍန်တူမည်ဟု ယူဆရ၏။ အင်မတန်အားပြင်းကာ လွန်စွာ စူးနက်နစ်ဝင်သော သဘောရှိမည်ဟု ယေဘုရသတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်)

ရဲရင့်သူမှာမူ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၏ကြုံးဝါးသံကို မကြားနိုင်တော့. . တစ်ကိုယ်လုံး ထူပူ၍နေလေပြီ။ ဒေါသမီးများ တဟုန်းဟုန်းတောက်သဖြင့် ပေါက်ထွက်လုမတတ်လည်း ပူလောင်လာလေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် . .

" အေးး မင်းကိုအမှုန့်ခြေပြီး အရည်ဖျော်သောက်ပြမယ်၊ ပြီးရင် မင်းကို ဒီလက်နက်ပေးတဲ့ သိကြားမင်းရဲ့ ဝေဇယန္တာနန်းတော်ကိုပါ ခြေမနဲ့ ဆွဲနှုတ်မယ်ဟေ့ "

လွန်စွာကျယ်လောင်လှသော ကြိမ်းမောင်သံ အက်အက်ကွဲကွဲကြီးနှင့်အတူ ရဲရင့်သူကိုယ်မှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဝုန်းခနဲထတောက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး လင်ထိန်သွားလေတော့သည်။

နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းအပါအဝင် ရှိသမျှသူ အားလုံးလည်း မျက်လုံးကြိမ်းစပ်လှသဖြင့် မျက်နှာကိုလက်ဖြင့်ကွယ်သူကိုယ်၊ နောက်သို့ မျက်နှာလှည့်သူလှည့် ဖြစ်ကုန်ကြလေ၏။

အလင်းရောင်များငြိမ်သက်သွား၍ ရဲရင့်ရှိရာသို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ ရဲရင့်သူနေရာတွင် ရဲရင့်သူမဟုတ်တော့. .. .. ..

.

.

ရွှေရောင်မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအပြည့်ဖြင့် နတ်မင်းကြီးတစ်ပါး။ အရွယ်အစားမှာ သာမန်ထက် ဆယ်ဆမက ကြီးကျယ်မြင့်မားလှပြီး လက်တစ်ဘက်တွင် ရွှေရောင်မီးညွန့်များ တလူလူလွင့်နေသည့် မိုးကြိုးသွားသဏ္ဍာန်ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆွဲထားကာ၊ တဝီဝီလည်လျှက် ရွှေရာင်မီးလျှံများ တလိပ်လိပ်ထနေသည့် စင်္ကြာပုံ အဝိုင်းပြားကြီးတစ်ခုအား ကျန်လက်တစ်ဘက်ပေါ်၌တင်ထားလေ၏။ ထိုစင်္ကြာကြီးသည် လေထုတစ်ခုလုံးအား ဆွဲရမ်းလှုပ်ခါပြစ်နေသဖြင့် ဝန်ကျင်တစ်ခုလုံး လေများတဝုန်းဝုန်းကျဲကာ တသိမ့်သိမ့်တုန်ယီနေလေတော့သည်။

ပုပ္ပါးမယ်တော်တို့ စီးနင်းအပ်သော ကျား၊ မြင်း စသည့်သတ္တဝါများသည်လည်း ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကြလျှက် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ခြေဦးတည့်ရာသို့ ထွက်ပြေးကြလေရာ. . ပုပ္ပါးမယ်တော်တို့သားမိ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကြ ကြလေတော့၏။ မင်းနှပါးမှာ ဘီလူးခေါင်းများ ပျောက်ကွယ်ကုန်ကြပြီး မြေသို့ကျကျခြင်း နီးစပ်ရာ သစ်ပင်များနောက်သို့ ပြေးဝင်ပုန်းခိုကြလေသည်။ ပုပ္ပါးမယ်တော်မှတော့ မြေတွင်ကျုံ ့ကျုံ ့့လေးထိုင်ကာ နတ်မင်းကြီးအား ကြောင်၍ မော့ကြည့်နေလေ၏။

" ကဲကွာ. .. "

နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းက ကြောက်အားလန် ့အားဖြင့် နတ်မင်းကြီးကို ဘွဲ့ဖြူလက်နက်ဖြင့် လှမ်းပစ်လေသည်။ သို့သော် နတ်မင်းကြီးထံသို့ မရောက်မှီပင် ဘွဲ့ဖြူလက်နက်မှာ ချက်ခြင်းပြာမှုန်များဖြစ်၍ ကြွေကြသွားလေ၏။

အလွန်တရာ ချောမောခန့်ငြားခြင်း နှင့် တင်းထန်မာကြောခြင်းတို့ ရောယှက်လျှက်ရှိသော မျက်နှာပိုင်ရှင် နတ်မင်းကြီးသည်ကား နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၏ဘဝကို အဆုံးသတ်ပေတော့မည်။

လွန်စွာမာန်မာလှသောကြိမ်းဝါးသံကြီးကို အော်မြည်ဟစ်ကြွေးလျှက်. . ရွှေရောင်မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည့် လက်ထဲမှ မိုးကြိုးဓားကြီးကိုမြှောက်ကာ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းအား ခုတ်ပိုင်းရန် ချိန်ရွယ်လိုက်လေ၏။ ၎င်း၏ ကြုံးဝါးသံကြီးမှာ စာဖြင့်ရေးသားဖော်ပြခြင်းငှါ မစွမ်းသာ။ ကေသရာဇာ ခြငေ်္သမင်း၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်လည်း ဆင်၏၊ နွားလားဥဿဖ တွန်သံနှင့်လည်း ဆင်၏၊ မြောက်မင်း အူသံနှင့်လည်း ဆင်ပြန်၏၊ ဇာမဏီငှက်ဖို၏တွန်ကျူးသံနှင့်လည်း ဆင်၏၊ နဂါးမင်း၏နှာမှုတ်သံနှင့်လည်း ဆင်၏၊ ဆန္ဒန်ဆင်မင်း အော်သံနှင့်လည်း ဆင်တူပြန်၏။

အနှီကြုံးဝါးဟိန်းဟောက်သံကြီးကြောင့် မိုးမြေ သိမ့်သိမ့်တုန်လေသည်။ ပုပ္ပါးမယ်တော် နှင့် သားတော်နှစ်ပါးမှာလည်း မြေတွင်ပြားပြားဝပ်ကာ အသားများတဆတ်ဆတ်တုန်သည်အထိ ကြောက်အားပိုကြလေတော့၏။

ဓားဖြင့်အရွယ်ခံရသူ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းမှာမူ လွန်စွာသွေးပျက်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် ဆောက်တည်ရာမရဖြစ်ကာ ယာဉ်ပေါ်မှ ခုံဆင်းလျှက် ဘီးအောက်သို့ဝင်ပုန်းလေတော့သည်။

" ရပ်လော့ ဒကာတော်၊ ရပ်လော့။ ဒေါသရှေ ့မထားဖို့ ဘုန်းကြီး မေတ္တာရပ်ခံပါရစေ "

ကြည်လင်အေးမြလှသော အသံတော်။

အသံလာရာသို့ အားလုံးလှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ရွာဦးကျောင်းဆြာတော်ကြီး ဦးသြဘာသကို ဖူးမြင်လိုက်ကြရလေတော့သည်။ ဆြာတော်ကြီးက စကားဆက်လေ၏။

" အမှန်တော့ ဒကာမလေးမိုးစက်ဝေဟာ အောင်လံမှာ ဒကာလေးသက်ဦးမောင်တို့ရဲ့ ဆွမ်းအလှူကို သာဓုခေါ်လိုက်ကတည်းက ဒီဘဝကနေ မြင့်ရာမြတ်ရာကို ပြောင်းရွှေ ့ရဖို့ အချိန်ကြနေပါပြီ။ သူ့ရဲ့မိဘတွေနဲ့ ဒကာလေးမောင်ရဲ့ရင့်ကို စွဲလန်းတဲ့စိတ်နဲ့သာ ဒီအထိဆက်ပါလာတာ။

ပြီးတော့ ဒကာလေးမောင်ရဲရင့်နဲ့ ဒကာမလေးမိုးစက်ဝေဟာ အတိတ်ရေစက်ကောင်းခဲ့ကြသူတွေဖြစ်လို့ နောက်နောင်သံသရာ တကွေ့ကွေ့မှာလည်း ပြန်လည်ဆုံဆည်းကြရဦးမှာပါကွယ်။ ဒီတော့ မသိဆိုးရွား မိုက်မှားခဲ့မိကြတဲ့ ဟောဒီက ဒကာတော်နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းတို့ကို ဒကာတော်နတ်မင်းကြီးအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ ဘုန်းကြီးက ကြားထဲကနေတောင်းပန်ပါရစေ။

အရာရာဟာ အကြောင်းကြောင့်အကျိုးဖြစ်ကြရတာပါ။ သူတို့လည်း သူတို့အပြစ်အတွက် ထိုက်သင့်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေကို အထက်နက်မင်းကြီးတွေဆီကနေ ခံယူကြရဦးမှာပါလေ။ "

ဆြာတော်ကြီး၏ စကားဆုံးသောအခါ ရွှေရောင်နတ်မင်းကြီးက စိတ်လျော့လိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ထက်မှ လက်နက်များကို ဖျောက်ကွယ်ပစ်လိုက်ပြီး ဆြာတော်ကြီးအား လက်အုပ်ချီမိုးရှိခိုးကန်တော့လျှက် အရွယ်အစားမှာလည်း တဖြေးဖြေးပြန်လည်သေးငယ်လာလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဝင်းခနဲထွက်ပေါ်သွားကာ ရဲရင့်သူ ပြန်ဖြစ်သွားလေတော့၏။

ထိုအခါမှ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၊ ပုပ္ပါးမယ်တော်နှင့် မင်းနှစ်ပါးတို့လည်း အသက်ဘေးကြောင့် ကြောက်အားကြီးစွာ ပုန်းအောင်းနေကြရာမှ ဖုတ်ဖက်ခါပြီး အသီးသီးထွက်လာကြပြီး

" တပည့်တော်တို့ မှားပါပြီဘုရား၊ တပည့်တော်တို့ကို ကယ်တော်မူပါ "

စသဖြင့် တောင်းပန်ငိုကြွေးကြလျှက် ဆြာတော်ကြီး၏ ခြေတော်ရင်းသို့ အပြေးဦးခိုက်ကြလေတော့သည်။

ဆြာတော်ကြီးက နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းတို့အဖွဲ့ကိုငုံ့ကြည့်ကာ ဆုံးမသြဝါဒပေးလေသည်။

" ကဲ ကဲ. . ခုမှ ငိုမနေကြနဲ့တော့။ အသက်ရန်လည်းအေးပြီ။ သက်သက်သာသာနေကြ။ ဒကာတော်နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းက စိတ်ရင်းကောင်းပါလျှက်နဲ့ သေရည်သေရက်ကို အချိန်ပြည့်သောက်သုံးနေတာမို့ စိတ်ဆင်ရိုင်းကို အသိဉာဏ်ချွန်းနဲ့မအုပ်စီးနိုင်ဘူး။ ကုသိုလ်အခံအကောင်းလည်းရှိတယ်၊ အမှန်တာဝတံ ိသာနတ်လောက်တော့အနည်းဆုံးဖြစ်ရမှာ၊ ဒီအရက်ကြောင့်ခက်နေတာ။ အဲ့တော့ ဒီအရက်ကို ဘုန်းကြီးကိုလှူတော့ "

" တင်ပါဘုရား။ ဘုရားတပည့်တော် ဒီအကျိုးမပေးလှတဲ့ အရက်သေစာကို တစ်သက်လုံးမသောက်စားတော့ပါလို့ ယခုချိန်ကစပြီး အရှင်ဘုရားကို တိုင်တည်လှူဒါန်းပါတယ်ဘုရား "

အမြင်မှန်ရသွားပြီဖြစ်သော နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းအတွက် ဆြာတော်ကြီးက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သာဓုသုံးကြိမ်ခေါ်ဆိုတော်မူလေသည်။ ထို့နောက် ပုပ္ပါးမယ်တော်ဘက်သို့လှည့်ကာ

" ဒကာမကြီးကလည်း ကလေးတွေပြောတိုင်းမယုံနဲ့။ ဒီကလေးတွေက ဒကမာကြီးအလိုလိုက်လို့ ဆိုးသွမ်းနေကြတာ။ ခုနေမှ ကြပ်ကြပ်မတ်မတ်မအုပ်စည်းရင် နောင်မှာ ဒီ့ထက်ဒုက္ခရောက်ဖို့ပဲရှိတယ် "

ဟု သတိပေးမိန့်ဆိုပြန်လေရာ ပုပ္ပါးမယ်တော်လည်း မလိမ္မာဆိုးရွားမိုက်မှားသော သားတော်မင်းနှစ်ပါးကို သေခြာကြပ်မတ်ဆုံးမပါ့မည်ဟု ကတိပေးရလေတော့၏။

" အေး သာဓုကွယ် သာဓု သာဓု၊ နေရာတစ်နေရာ ဒေသတစ်ခုမှာ ငါသာအပိုင်စား ငါသာတန်ခိုးအကြီးဆုံး ငါပြီးမှပြီးရမှာ စသဖြင့် မာန်မာန ထောင်လွှားတတ်ကြရင် အဆုံးသပ်မှာ ဇာတ်သိမ်းမလှ ဖြစ်ကြရတတ်တယ်. .ဒါလေးကိုမှတ်ကြ။ ခု ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့နဲ့ ပြသနာဖြစ်တဲ့ မောင်ရဲရင့်သူဟာ ဂရုကုသိုလ်ကံ အကြီးကြီးရှိတဲ့သူဖြစ်တယ်။ ယာမာနတ်ပြည်မှာ သူ့အတွက်ပေါက်နေတယ်လို့ ကုဝေရနတ်မင်းကြီးအပါအဝင် ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့ အားလုံးထင်နေကြတဲ့ နန်းတော်ဟာ တကယ်တော့ အကြိုမုဒ်ဦးမျှသာ ရှိသေးတယ်။ တကယ်တမ်းသူရောက်ရှိနေထိုင်ရမည့် နတ်ပြည်က နိမ္မာနရတိ လို့အမည်ရသတဲ့။ နတ်ပြည်ခြောက်ထပ်မှာ ငါးထပ်မြောက်နတ်ပြည်ပေါ့ကွယ်။ တန်ခိုးအရာမှာ ပျော်မွှေ ့ကျွမ်းကျင်သော နတ်ပြည်လို့ အဓိပ္ပါယ်ရသကွယ့်။

ခုဏက မောင်ရဲရင့်ဖြစ်သွားတဲ့ နတ်မင်းကြီးပုံသဏ္ဍာန်ဟာ နိမ္မာနရတိနတ်တို့ရဲ့ အရှိန်အစွန်းမျှသာ ရှိသေးတာပါ။ တကယ်တမ်းသာ သူနဲ့တုပြိုင်မိကြရင် ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့ ကိုယ်ကျိုးနည်းဖို့အကြောင်းသာ ရှိလေတော့ရဲ့။ ဒါ့ကြောင့်ဘုန်းကြီး လာတားရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

ခုတော့ အားလုံးငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းဖြစ်သွားပြီမို့ ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့လည်း ကိုယ့်နေရာဌာနကို ကိုပြန်ကြွကြပေရော့။ နောက်နေ့ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့ ရေတွင်းအလှူရေစက်ချပွဲမှာ အားလုံးပြန်လာခဲ့ကြ။ အဲ့ဒီအခါကြမှ ဒကာတော်နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းနဲ့ ဟောဟိုက ဒကာလေးရဲရင့်သူတို့ရဲ့ ကုသိုလ်ကံမတူကြပုံတွေကို သေခြာချဲ ့ဟောပြီး အားလုံးအတွက် မေတ္တာပို့ အမျှဝေပေးမယ်။ ကဲ ကဲ. . အားလုံးပြန်ကြတော့ "

ဆြာတော်ကြီးက အထက်ပါအတိုင်းအရှည်သဝေးမိန့်ကြားပြီး နောက်တစ်နေ ့အလှူတွင် ပြန်လည်ချိန်းဆိုလိုက်လေရာ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းတို့အဖွဲ့လည်း ဆြာတော်ကြီးကို ဝတ်ပြု၍ အသီးသီးပျောက်ကွယ်သွားကြလေတော့၏။ ဆြာတော်ကြီးလည်း ပြန်လည်ကြွချီသွားလေသည်။

ရဲရင့်သူတစ်ယောက် ဆြာတော်ကြီးအား ကပြာကယီဝတ်ပြုပြီး မိုးစက်ဝေထံသို့ ပြေးရလေတော့၏။ မိုးစက်ဝေမှာ နတ်ပေစိ၏လက်ပေါ်၌ တစ်ဆထက်တစ်ဆ ရွှေရောင်အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်လို့လာချေပြီ။

ရဲရင့်သူ နတ်ပေစိထံမှ မိုးစက်ဝေ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား လက်ပြောင်းရယူ၍ ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်လေသည်။

" မိုးစက် မိုးစက် မိုးစက်ရေ. .. "

သို ့သော် ရဲရင့်သူ မျက်ရည်များတတောက်တောက်ကြလျှက် ပါးစပ်မှ အဆက်မပြတ် မချိတင်ကဲရေရွတ်နေဆဲမှာပင် မိုးစက်ဝေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ၎င်း၏ရင်ခွင်အတွင်းမှ အပျောက်ကြီး ပျောက်ကွယ်လို့သွားလေတော့၏။

" သွားလေဦးတော့မိုးစက်ရယ်. . သွားလေဦးတော့. .. "

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

နောက်နေ့မနက်. . ရွာဦးကြောင်းဓမ္မာရုံကြီးအတွင်းတွင် လူပရိတ်သတ်များစုံလင်စွာ ရောက်ရှိနေကြလေ၏။

၎င်းတို့သည်. . မနေ ့က ရေတွင်းအောင်သွားပြီးနောက် မိုးသက်လေပြင်းများကျကာ မိုးကြိုးများပြစ် လျှပ်စီးများလက်ကြောင်း၊ လက်သောလျှပ်စီးများမှာလည်း ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ အရောင်အမျိုးအစားစုံလင်လှကြောင်း၊ မိုးခြိမ်းသံကြီးများမှာလည်း မြေကိုတသိမ့်သိမ့်တုန်ဟီးစေလျှက် ကမ္ဘာပျက်တော့မည်ဟုပင်ထင်မှတ်ရကြောင်း၊ ထူးဆန်းသည်မှာ မိုးထဲလေထဲတွင် ဆြာတော်ကြီးကြွလာပြီး ထိုနေရာ၌ စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် အရာအားလုံးပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားကြကြောင်း၊ ဆြာတော်ကြီးမှာ လွန်စွာတန်ခိုးကြီးလှ၍ ရဟန္တာပင်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း. .. စသည့် အကြောင်းအရာများကို အထူးတဆန်းပြောဆိုနေကြလေသည်။

ခေတ္တကြာသော် ဆြာတောကြီးကြွလာပြီဖြစ်၍ အသံဗလံများ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး ဆြာတော်ကြီးက ၎င်းတို့အား သရဏဂုံနှင့် ငါးပါးသီလဆောက်တည်စေကာ စက်ရေတွင်းအလှူအတွက် အနုမောဓနာတရားဟောကြားလေ၏။ တရားဆုံးသော် ဆြာတော်ကြီးက. . ဗဟုသုတအနေဖြင့် လဟုကံနဲ့ ဂရုကံအကြောင်းကို ပြောပြမိန့်ဆိုမည့်အကြောင်း စကားစလိုက်ကာ. .

လဟုကံဆိုမှာ ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်ကံများဖြစ်ကြ၍ အကျိုးပေးမသန်ဘဲ သံသရာတလျှောက် ဖြေးဖြေးချင်းသာ အကျိုးပေးနိုင်ကြောင်း

ဂရုကံဆိုသည်မှာတော့ လွန်စွာအရှိန်အဟုန်ကြီးမားသောကံဖြစ်၍ လတ်တလောချက်ခြင်းလက်ငင်း ဝုန်းခနဲဒိုင်းခနဲ အကျိုးပေးနိုင်ကြောင်း၊ အကုသိုလ်အရာ၌ ပဉ္စာနန္ဒိယကံတို့သည် ဂရုအကုသိုလ်ကံမြောက်၍ ကုသိုလ်အရာ၌ ဓျာန်သမာပတ်ဝင်စားရာမှထသော ဘုရား ရဟန္တာ စသည်တို့ကို ဆွမ်းခဲဘွယ်ဘောဇဉ် များလောင်းလှူရခြင်းသည် ဂရုကုသိုလ်ကံမြောက်သော အကြောင်းတစ်ရပ်ပင်ဖြစ်ကြောင်း၊

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရဟန္တာမထေရ်မြတ်ကြီးများ. . ဖလ္လသမ္မာပတ် သို့မဟုတ် နိရောဓသမာပတ် စသည့် သမာပတ်တစ်မျိုးမျိုးဝင်စားကြလျှင် ခုနှစ်ရက်တိတိကြာလေ့ရှိလေရာ သမာပတ်မှထသည်ရှိသော် ဆွမ်းတစ်မျိုးမျိုးအလှူခံရရှိမှသာ ဆက်လက်အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မရရှိခဲ့ပါမူ ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ရဟန္တာကြီးများ၏ သက်တော်ကိုဆက်သော ထိုဆွမ်းအကျိုးသည် ဂရုကံမြောက်၍ ရွှေမိုးငွေမိုးရွာသွန်းဖြိုးသည်အထိပင် အကျိုးပေးသန်ကြောင်း

ဘုရားလက်ထက်တော်၌ ရဟန္တာမထေရ်မြတ်ကြီးများသည် ဈာန်သမာပတ်ဝင်စားပြီးနောက် သာသနာတော်ကိုကြည်ညို၍ စိတ်ထားမွန်မြတ်လှသော သူဆင်းရဲများထံသို့ ဆွမ်းခံကြွကာ ချီးမြှောက်လေ့ရှိလေရာ ထိုသူတို့မှာ ချက်ခြင်းပင်ကောင်းစာသွားကြကြောင်း၊

တခါသော် အဂ္ဂသာဝကမထေရ်မြတ်ကြီးတစ်ပါး( အမှတ်မသေခြာ၍ အမည်တော်မရေးတော့ပါ) သမာပတ်မှထစဉ် သိကြားမင်းက သူဆင်းရဲဟန်ဆောင်လျှက် ဆွမ်းခိုးလောင်းခဲ့သဖြင့် မထေရ်မြတ်ကြီးက .. သင်သည် နတ်စည်းစိမ်ကို အပြည့်အဝ ရရှိခံစားခွင့်ကြုံနေသည့် သိကြားမင်းဖြစ်ပါလျှက် သာသနာကိုကြည်ညိုကြသည့် ဆင်းရဲသားများအား မစာမနာပြု၍ အဘယ်ကြောင့် ဆွမ်းလုလောင်းခဲ့သနည်း. . ဟု အပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့ကြောင်း၊

ထိုအခါ သိကြားမင်းက. .. ၎င်းသည် နတ်တို့သနင်းသိကြားမင်းဖြစ်သော်လည်း ဂရုကံမရှိခဲ့သည်မို့ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါပုံမှန်သာထွန်းလင်းနိုင်၍. . ဂရုကံရှိဖူးသော အခြားနတ်ကြီးများ၏ကိုယ်ရောင်နှင့်ယှဉ်လျှင် ပိုးစုန်းကြူးနှင့် မီးတောက်ကဲ့သို့ ကွာခြားလှသောကြောင့် လမ်းသွားလမ်းလာ ထိုနတ်ကြီးများနှင့်ဆုံတွေပါက ၎င်းမှာ ကွယ်ရာသို့ ပြေးလွှားပုန်းအောင်းနေရသည်မို့ ဤသို့ ဆွမ်းခိုးလောင်းမိခဲ့ပါသည်ဟု ဝန်ခံခဲ့ရကြောင်း. .

စသဖြင့် တရားနာပရိတ်သတ်ကို အစဉ်သနားခြင်းကိုအကြောင်းပြုလျှက် အပိုအဆစ် ဟောပြောမိန့်ကြားဆိုဆုံးမတော်မူလေသည်။

ထို့နောက် ဆြာတော်ကြီးက မေတ္တာပို့အမျှဝေတိုင်ပေးလေရာ. . ပုပ္ပါးမယ်တော် မင်းနှစ်ပါးနှင့် ရွာစောင့်နတ် နယ်စောင့်နတ်တို ့၏ အမည်များကိုပါရွတ်ဆို တိုင်တည်ပေးသဖြင့် အားလုံး တအံတသြလိုက်လံ ရွတ်ဆိုအမျှဝေကြရပြန်လေသည်။ အမျှဝေပြီးသော် ဆြာတော်ကြီးမှာ ၎င်း၏ကျောင်းဆောင်သို့ ပြန်လည်ကြွချီ သွားလေ၏။ ဗြောတီးပြီဖြစ်၍ ပရိတ်သတ်များ လည်း ကျောင်းမှ အသီးသီးထွက်ခွာသွားကြလေတော့သည်။ ကိုဇာနည်၊ ကိုရာဇာ တို့ဦးဆောင်ကြသော အလှူရှင် ဆိုင်ကယ်ချစ်သူများ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ ဗြောသံနှင့်အတူ လှိုက်တက်လာသည့် အလှူတော်အတွက် ပီတိအဟုန်များက တလိပ်လိပ်ထလျှက်. . . ။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

ဆြာတော်ကြီး၏ ကျောင်းဆောင်အတွင်းသို့ ရဲရင့်သူ၊ နတ်ပေစိ၊ နတ်ကြီးတင်ရှိန်၊ နတ်ကြီးသိုက်ထွန်း၊ ပုပ္ပါးမယ်တော်နှင့် မင်းနှစ်ပါး၊ နတ်သမီး မစန်းမြင့် တို့ စုံညီစွာ ရောက်ရှိနေကြလေ၏။ ရဲရင့်သူမှအပ ကျန် နတ်များမှာ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့၏ ရေတွင်းအလှူကိုအကြောင်းပြုကာ သာဓုခေါ်ဆိုလိုက်ကြရ၍ တန်ခိုးအဆင့်အတန်းများ ကိုယ်စီကိုယ်ငှ တိုးပွားခြင်းအဖြစ်သို့ရောက်ရှိကြရာ လွန်စွာဝမ်းမြောက်လျှက် ရှိကြလေသည်။

" ကဲ. . ကဲ. .ခုဆိုရင် ရဟန္တာကြီးတစ်ပါးတည်းကို ဆွမ်းအတူတူကပ်လှူကြရပါလျှက်နဲ့ ဒကာလေးရဲရင့်သူနဲ့ ဒကာတော်နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းတို့ ဘာလို ့အကျိုးပေးပုံချင်းမတူကြလဲဆိုတာ သဘောပေါက်ကြပြီမဟုတ်လား။ တကယ်တော့ ဒကာတို့ ဆွမ်းလှူခဲ့ကြတဲ့ မထေရ်မြတ်ကြီးဟာ ဘုန်းကြီးနဲ့ တရားကျင့်ဖော်ကျင့်ဖက် နောင်တော် ဦးစန္ဒိမာဆိုတဲ့ မထေရ်မြတ်ကြီးပဲ။

ဒကာတော်နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းက သူအနိစ္စမရောက်ခင် ကံအားလျှောက်စွာ နောင်တော်ကြီးနဲ့တွေ့. .ဆွမ်းလောင်းလှူခွင့်ရခဲ့ပြီး ခုလိုနတ်ကြီးဘဝကို ရရှိခဲ့တယ်. . ဒကာလေးရဲရင့်သူကြတော့ ဒကာကြီးထက်ကံကောင်းပြီး နောင်တော်ကြီး သမာပတ်ကထလာစဉ်မှာ သူ့မှာရှိတဲ့ ဆွမ်းဘောဇဉ်တွေကို ဆပ်ကပ်လှူဒါန်းခွင့်ရခဲ့တယ်. . ဒီလိုတွေကွာခြားသွားတာပါ။

ခုဆိုရင် အားလုံးလည်း ကုသိုလ်ကံတွေရဲ့ အကျိုးပေးမှုသန်ပုံတွေကို ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်ပြီး မကောင်းမှု အကုသိုလ်ကံတွေကိုရှောင်ကျဉ်လို့ ကုသိုလ်တရားတွေကို ရှေ့ဆက်ပွားများကြလိမ့်မယ်လို့ ဘုန်းကြီး ယုံကြည်ပါတယ်။ "

ဆြာတော်ကြီးက အထက်ပါအတိုင်း ဂဏနဃရှင်းလင်းမိန့်ကြားသဖြင့်. . ရဲရင့်သူတို့အားလုံးလည်း ရှေ့ဆက်၍ မကောင်းမှုအကုသိုလ်အမှုတို့ကို တတ်စွမ်းသမျှရှောင်ကျဉ်ကာ ကောင်းမှုကုသိုလ်တရားတို့ကို ဆထက်တပိုးကျိုးစားသယ်ပိုးပါမည်အကြောင်း ကတိပေးလိုက်ကြရလေ၏။ ထို့နောက် ဆြာတော်ကြီးက ရဲရင့်သူကို သီးသန့်မိန့်ကြားပြန်သည်။

" ဒကာလေး. .. ဒကာလေးက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကိုပြန်ဝင်ဖို့ အချိန်ကျနေပြီ။ ဒီတော့ ခု ဘုန်းကြီးရဲ့ကျောင်းကထွက်တာနဲ့ ဒကာလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိရာ မန္တလေးမြို့ကိုသွားပြီး လူ့ဘဝကိုပြန်ယူလို့ ဘာသာသာသနာအကျိုး၊ လောကအကျိုး တွေကို ဆထက်တမ်းပိုးသယ်ပိုးပေရော့. .. ။ ဒကာမလေးမိုးစက်ဝေအတွက်လည်း ဘာမှစိတ်မကောင်းဖြစ်မနေပါနဲ့တော့. . .ဒကာလေးနဲ့သူနဲ့က ရှေးဘဝအဆက်ဆက်က ရေစက်ကြီးခဲ့ကြတဲ့သူတွေမို့ ကံမကုန်ရင်တာ့ တစ်နေ့ပြန်ဆုံကြရမှာပေါ့ကွယ် "

" တင်ပါ့ဘုရား. .. "

ရဲရင့်သူလည်း ဆြာတော်ကြီးမိန့်မှာသည့်အတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ပါတော့မည်အကြောင်း ဝန်ခံလျှောက်ထားကာ ဆြာတော်ကြီးအား ရိုသေစွာဦးသုံးကြိမ်ချလိုက်လေ၏။

" အေးး သာဓု ကွယ် သာဓု သာဓု. .. "

ထိုအချိန်တွင် နတ်ကြီးတင်ရှိန်က

" ဆြာတော့်ကို တပည့်တော်မေးလျှောက်စရာတစ်ခုရှိပါတယ်ဘုရား "

ဟုစကားပုလ္လင်ခံလိုက်ပြီး

" နတ်ကြီးသိုက်ထွန်းနဲ့ မောင်ရဲရင့်တို့ ဆွမ်းလောင်းခွင့်ရခဲ့ကြတဲ့ ဆြာတော်ဦးစနိ္ဒမာဟာ ရဟန္တာမထေရ်မြတ်ကြီးဖြစ်တယ်ဆိုရင် တရားကျင့်ဖက်ဖြစ်တဲ့ ဆြာတော်ကြီးကကော. . ."

ဟုဆိုကာ စကားမဆက်တော့ဘဲ ဆြာတော်ကြီး၏ မျက်နှာတော်ကိုသာ မော်ဖူးလျှက်ရှိလေရာ ဆြာတော်ကြီးက ခပ်မိန့်မိန့်ပြုံးရင်း ဆိတ်ဆိတ်နေကာ ဝန်ခံတော်မူလေသည်။

အားလုံးလည်း လွန်စွာဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကြရ၍ ဆြာတော်ကြီး၏ ခြေဖမိုးတော်ကို ပီတိများစွာဖြင့် အသီးသီးဦးတင်ရှိခိုးလိုက်ကြလေတော့၏။

" ဆိုင်ကယ်မုန်းသော အညာသူ " အပိုင်း ၉ ဇာတ်သိမ်း

နတ်ကြီးတင်ရှိန်နှင့် နတ်ကြီးပေစိတို့လင်မယားတို့ကိုနှုတ်ဆက်၍ ရဲရင့်သူမန်းလေးသို့ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ရလေပြီ။ သံယောဇဉ်ဖြစ်နေကြပြီမို့ အားလုံးစိတ်ထဲတွင် မကောင်းလှ။ သို့သော် ကြုံရဆုံရ ခွဲရခွာရသည်မှာ လောကသဘာဝပင်မဟုတ်ပါလား။

အရေးကြီးပြီမို့ ရဲရင့်သူ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ တန်ခိုးဖြင့်ပင်မန်းလေးသို့ ထွက်ခဲ့လိုက်လေ၏။ မန်းလေးရောက်သော် ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် x x အထူးကုဆေးရုံကိုတန်းသွားကာ ဆေးရုံစောင့်နတ်ဖြင့် ခေတ္တစကားပြောလေသည်။ ထို့နောက် ဗွီအိုင်ပီခန်းထဲရှိ ကုတင်ပေါ်၌ ပက်လက်လှဲလျှောင်းလျှက်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ရုပ်ကောင်ကြီးပေါ်သို့ ဖြေးဖြေးခြင်းအိပ်ချလိုက်လေတော့၏။

.

.

.

မြရည်နွယ် ကော သူမနှင့်ဖြစ်နေသည့် သူနာပြုကောင်ပါ မရှိသည့် အခြားသူနာပြုတာဝန်ကျသောအချိန်ကိုရွေးကာ ရဲရင့်သူနိုးထခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နိုးနိုးခြင်း သူနာပြုအား တစုံတရာတီးတိုးမှာကြားလိုက်ပြီး. . . စိတ်ပူနေရှာသောမိခင်ကြီးထံသို့ ဖုန်းဆက်အကြောင်းကြားစေ၏။ ထို့နောက်တွင်မှ တာဝန်ကျဆေးရုံဆြာဝန်ကြီးများကိုခေါ်ကာ ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးမှုခံယူ၍ အေးအေးဆေးဆေးပြန်လည်အနားယူရင်း လူယုတ်မာမ မြရည်နွယ်တို့အလာကို စောင့်နေလိုက်လေတော့သည်။

.

.

.

မြရည်နွယ်မှာ ဟန်ဆောင်ကောင်းသူပီပီ မျက်နှာပျက်သည်ကိုထိန်းကာ ရဲရင့်သူ ပြန်သတိရလာ၍ လွန်စွာဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သည့်ဟန် ပြုနေလေ၏။ ရဲရင့်သူနှင့်ပက်ပင်းမိခဲ့သည့် သူမ၏ ဖောက်ပြန်မှုအတွက်ကိုလည်း တောင်းပန်စကားဆိုရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။ လူယုတ်မာသူနာပြုကောင်ကတော့ အတော်ပင်ဟန်မလုပ်နိုင်ဘဲ ရှူးရှူးရှဲရှဲဖြစ်နေလေ၏။

ရဲရင့်သူလည်း

" မလောပါနဲ့ နွယ်ရယ်. . ကိုယ်သတိရလာပြီပဲ။ ခု မေမေ့တို ့ကို ကိုယ်ခေါ်ထားတယ်။ မေမေနဲ့ နွယ်လည်းအတော်ကို ရင်းနီးနေကြပြီမဟုတ်လား။ လူကြီးတွေရောက်တော့မှ ကိုယ်တို့ဆက်ပြီပြောကြဆိုကြတာပေါ့ကွာ. .။ စိတ်မပူပါနဲ့ အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာ. .။ လောလောဆယ်တော့ ကိုယ်နားချင်သေးတယ် "

ဟု ခပ်ပြုံးပြုံး ခပ်အေးအေးပင် မြရည်နွယ်ကိုတားထားလိုက်ပြီး လူကြီးတွေအရောက်ကို စောင့်ခိုင်းလိုက်လေတော့သည်။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

အားလုံးစားဖို့ မုန် ့သွားဝယ်ဦးမည် ဆိုကာ မြရည်နွယ် အပြင်သို့ခေတ္တထွက်သွားလေသည်။ ရဲရင့်သူလည်း ကုတင်ပေါ်တွင် အသာသာမှိန်းနေလိုက်ရာ

" ကဲ လူနာ. . အားဆေးထိုးရအောင်. ."

ဟုဆို၍ သူနာပြုကောင်မှာ ဆေးထိုးအပ်ကိုင်လျှက်သား အနားသို ့ရောက်လာလေတော့၏။

" ဆေးထိုးတာက ထိုးတာပေါ့ဗျာ. . မလောပါနဲ့ဦး။ ခု ဟောဟိုက ထိုင်ခုံမှာ ခဏထိုင်ပါဦး၊ စကားလေးနဲနဲပါးပါးပြောရအောင်ပါ "

ရဲရင့်သူက ခပ်ပြုံးပြုံးအမူအရာဖြင့် သူနာပြုကောင်အား ကုတင်ရှေ့ရှိထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ရာ. . သူနာပြုကောင်လည်း မအီမလည်ဖြင့် ဝင်ထိုင်လေသည်။ ထို့နောက်တွင်မှ ရဲရင့်သူက အောက်ပါအတိုင်းစကားဆက်လေ၏။

" ဒီမှာ ဆြာကြီး. . မြရည်နွယ်ကဘယ်လို၊ ခဗျားကဘယ်လို ဆိုတာ ကျုပ်မသိဘူးမြန်းထင်နေလို့လား။ ခဗျားတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ဇာတ်လမ်း၊ ခဗျားတို့ရဲ့အကြံတွေအားလုံးကို ကျုပ်သိတယ်။ ခု ကျုပ်ပြန်သတိရလာလို့ ခဗျားတို့အကြံတွေ အားလုံးပျက်တာနဲ့ပဲ မထူးဇာတ်ခင်းပြီးကျုပ်ကိုဆေးထိုးသတ်တော့မယ်ပေါ့လေ. . ဟုတ်လား။

ဟက် ဟက် ခဗျားဟာလေ ဉာဏ်နည်းသလောက် လောဘစရိုက်၊ ဒေါသစရိုက်တွေလည်း အတော်ကြီးတာပါလား။ ခဗျားဆေးထိုးသတ်လို့ ကျုပ်သေသွားပါပြီရဲ့. . မြရည်နွယ်လိုမိန်းမမျိုးက ခဗျားကိုထောင်ဝင်စာလာတွေ့မယ်မြန်းထင်နေတာလား။ သူ့ဘာသာသူမွေးစားခံပြီး ကျုပ်ရမယ့်အမွေတွေပိုက် အေးအေးဆေးဆေးနောက်လင်လေးနဲ့နှပ်မှာပေါ့. . တောသားရဲ့။

ပြီးတော့ ခဗျားဆေးထိုးသတ်လိုက်ရုံနဲ့ကော ကျုပ်ကသေမယ်ထင်လို့လား. . ကျုပ်ကို ဘယ်လိုကောင်မှတ်လည်း . .။ အင်းလေ. .ဒါတွေထားပါ၊ ခုလောလောဆယ်တော့ အဖမ်းခံလိုက်ဦး. . ဟုတ်ပြီလား "

ရဲရင့်သူစကားဆုံးသည်နှင့် တွဲဖက်တာဝန်ကျသော သူနာပြုမျိုးသားဦးဆောင်ကာ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၊ ဆေးရုံလုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြလေသည်။

လူယုတ်မာသူနာပြုကောင်လည်း ရဲရင့်သူအား လွန်စွာထူးဆန်းအံ့သြဟန်ဖြင့်ကြည့်ကာ

" မင်း ဘယ်လိုကောင်လည်း၊ မင်းက ဘာလို့ အားလုံးကိုသိနေရတာလည်း၊ မင်းက ဘာကြီးလည်း. ..မင်းက ဘာကောင်ကြီးလဲ. . "

ဟု သွေးပျက်ခြောက်ခြားစွာ အော်ဟစ်ရေရွတ်ရင်း တာဝန်ရှိသူများဆွဲခေါ်ရာနောက်သို့ ယက်ကန်ယက်ကန်နှင့် ပါသွားရှာလေတော့၏။

.

.

.

မြရည်နွယ်ပြန်ရောက်သော် သူနာပြုကောင် နေသိပ်မကောင်း၍ ပြန်သွားသည်ဟုဆိုကာ သူမကိုထိန်းထားလိုက်ပြီး လူကြီးများအလာကို ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေကြလေရာ ညကိုးနာရီခန် ့၌ ရဲရင့်သူ၏ မိဘနှစ်ပါး ရောက်ရှိလာကြလေ၏။ မြရည်နွယ်၏ မိဘများလည်း လိုက်ပါလာကြလေသည်။

အကောင်းပကတိ ကျန်းမာချမ်းသာစွာ ရှိနေနှင့်သော ရဲရင့်သူကိုမြင်ရသော် မိခင်ကြီးမှာ ဝမ်းသားလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်တစမ်းစမ်းဖြင့် ရင်ခွင်ထဲမှ မလွှတ်နိုင်အောင်ရှိလေတော့၏။ ဖခင်ဖြစ်သူမှာလည်း ပျော်တပြုံးပြုံးမော်မဆုံးဘဲ ရှိလေသည်။ ရဲရင့်သူလည်း မိသားစု ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြ၍ အားရအောင် ပျော်ရွှင်ပြီးသောအခါမှ မြရည်နွယ်အပါအဝင် အားလုံးကို ဆေးရုံ၏အုပ်ချုပ်ရေးအခန်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့လိုက်လေတော့၏။

.

.

.

.

အုပ်ချုပ်ရေးအခန်းရှိ စီစီတီဗီ၌. . အခန်းအတွင်း မြရည်နွယ်နှင့် သူနာပြုကောင်တို့ ပြောဆိုနေထိုင်ကြပုံ၊ တိုင်ပင်ကြံစီကြပုံ၊ သူနာပြုကောင်က အောက်စီဂျင်ပိုက်အား မကြာခဏ ဖြုတ်ထားပုံ၊ သတိလစ်နေသော ရဲရင့်သူကို ဘေးထား၍ သူနာပြုကောင်နှင့် မြရည်နွယ်တို့ ချစ်တင်းနှီးနှော ဆက်ဆံကြပုံ. .စသည့် မြင်ကွင်းများအား အားလုံးမျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ကြရလေ၏။

" ဒါ ဒါ ဘယ် ဘယ် လိုဖြစ်တာလည်း ၊ အခန်းထဲမှာ စီ စီ စီစီတီဗီကင်မရာ မရှိပါဘူး. .. "

မြရည်နွယ်၏ အထိန်တလန့် ရေရွတ်လိုက်သော ကတုန်ကယင်အသံ။

" ကောင်မ. . ငါကတော့ နင့်ကို သမီးလေးတစ်ယောက်လို ချစ်လိုက်ရတာ. . နင်ကတော့. .. "

ရဲရင့်သူ၏မိခင် သူဌေးမကြီး ဒေါ်ခင်ခင်ကြီးက မြရည်နွယ်အား ပါးဆွဲချရန် ပြင်လေ၏။

" နေ. .နေ ပါဦးမေမေ၊ သားပြောပြတာကို သေခြာနားထောင်ပါဦး၊ သားမှာ မေမေတို့အားလုံးကို ပြောပြစရာတွေရှိတယ်၊ တကယ်တော့ အရာရာဟာ အကြောင်းကြောင့်အကျိုးတွေဖြစ်နေရတာပါ. . "

ရဲရင့်သူက မိခင်ဖြစ်သူ၏ဒေါသကို အထက်ပါအတိုင်း ဝင်ရောက်ဟန့်တားလိုက်ပြီး မြရည်နွယ်ဘက်သို့လှည့်ကာ.

" အခန်းထဲမှာ စီစီတီဗွီမရှိပေမယ့် ဒီမှတ်တမ်းတွေ တွေ့နေရလို့ သိပ်အံ့သြနေတယ်ပေါ့. . ဟုတ်လား မြရည်နွယ်။ ဒီမှတ်တမ်းတွေကို စီစီတီဗွီထဲ ဘယ်သူထည့်ပေးတယ်ထင်လည်း. . ဆေးရုံစောင့်နတ်ကထည့်ပေးထားတာ. . ဟုတ်တယ် ဆေးရုံစောင့်နတ်က။ မင်းသိချင်ရင် ငါပြောပြမယ်.. "

ဟုအစချီလျှက် မြရည်နွယ်ဖောက်ပြန်နေသည်ကို တွေ့ရှိရ၍ မိမိ ထွက်လာခဲ့သည်မှအစပြုလျှက် ယခုအထိဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြသော အဖြစ်အပျက်များကို အားလုံးသိအောင် စီကာပတ်လုံး ပြန်လည်ပြောပြလိုက်လေတော့၏။

ရဲရင့်သူ၏ စကားအဆုံး၌ မြရည်နွယ်လည်း

" ကျမမှားပါပြီ "

ဟု ချုံးပွဲချငိုလေသည်။ သူမ၏ မိဘများသည်လည်း မျက်နှာငြိုးငယ်စွာရှိကြလေ၏။

ထိုအခါမှ ရဲရင့်သူက လဟုကံ ဂရုကံများအကြောင်း၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးပေးပုံ စသည်တို့ကို ဂဃနဏ ထပ်မံရှင်းပြ၍ တည့်မှန်မွန်မြတ်သည့် စိတ်ထားကောင်းမွေး၍ ကောင်းမှု ကုသိုလ်ကံတို ့ကိုသာ ပြုလုပ်ကြဖို့ရန် မြရည်နွယ်တို့မိသားစုအား ပြောဆိုတိုက်တွန်းဆုံးမလေရာ လူယုတ်မာမိသားစုလည်း နောင်တကြီးစွာရလျှက် လမ်းမှန်သို့ရောက်ကြလေတော့၏။

ထို့နောက်တွင်မှ မြရည်နွယ်တို့မိသားစု၏အပြစ်များအား ခွင့်လွှတ်ပေးပါရန် ဖခင်ဦးဘောဂနှင့် မိခင်ဒေါ်ခင်ခင်ကြီးထံသို့ ရဲရင့်သူ တောင်းပန်ပေးပြန်ရာ ခွင့်လွှတ်ကြသည်ဖြစ်၍ အားလုံး ပြေပြေလည်လည် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြင့် ကျန်းမာချမ်းသာစွာ ဇာတ်သိမ်းသွားကြသည် ဟွန္တု ဘဝန္တု စင်စစ်မသွေ အဖြစ်ကြီးဖြစ်ကြ လေကုန်တော့သတည်း။

( စာကြွင်း။. .။ ဤအချိန်မှစ၍ မြရည်နွယ်နှင့် သူမမိသားစုမှာ ရဲရင့်သူ၏ ကုသိုလ်ကံစွမ်းပကားကို သိရှိခန့်ငြားလေးစားကြောက်ရွံ ့သည်ဖြစ်ရာကား ၎င်းတို့နှင့် ဆိုင်ရာဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းနေရာများ၌ စေတနာထားကာ ရိုးသားကြိုးစားစွာ လုပ်ကိုင်ကြလေ၏။ ရဲရင့်သူကလည်း ပေးကောင်းပေးရာတို့ကို ပေးကမ်းချီးမြှောက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် မြရည်နွယ်သည် ဖင်ဆော့သောအကျင့်ကို မဖျောက်နိုင်သည်မှလွဲ၍ ရဲရင့်သူအတွက်တွင်မူ လွန်စွာယုံကြည်အားကိုးရသော လူယုံလူရင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေတော့၏။ )

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

.

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

နိမ္မာနရတီ လုပ်ငန်းစု ဆိုပါက မြန်မာပြည်တွင်မဆိုထားနှင့် ကဘာကပင်လေးစားခန့်ငြားရလေသည်။ လုပ်ကိုင်သော လုပ်ငန်းအမျိုးအစားလည်း စုံလင်လှသလို အကျိုးအမြတ်မှာလည်း နှစ်စဉ်တိုးပွားလျှက်။ ထို့အတူ မြန်မာပြည်တွင်အဓိကထား၍ ကဘာနှင့်အဝှမ်းအလှူအတမ်းအရာ၌လည်း နိမ္မာနရတီ က ရှေ ့မှဦးဆောင်စမြဲ။

ဤသို့ အဖက်ဖက်မှ သာလွန်ပေါကြွယ်လွန်းလှသော နိမ္မာနရတီ လုပ်ငန်းစုကြီး၏ ပိုင်ရှင်မှာ အသက် လေးဆယ်ကျော်ခန့်သာရှိသေးသော မြန်မာနိုင်ငံသားစစ်စစ်။ အမည်မှာ ဒေါက်တာရဲရင့်သူ။ ထို့ထက် ပိုပြောရလျှင် ဒေါက်တာရဲရင့်သူသည် ၎င်း၏လုပ်ငန်းကိုမဦးစီးဘဲ မဆိုင်သလိုပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာနေလေသည်။ ကဘာအရပ်ရပ်ရှိ လူယုံများ မာန်နေဂျာများ စီအီးအိုများကသာ လုပ်ငန်းကြီးများကို ဝိုင်းဝန်းလုပ်ဆောင်လည်ပတ်ပေးနေကြပြီး နှစ်စဉ် အကျိုးအမြတ်ထွန်းကားနေခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဒေါက်တာရဲရင့်သူ ဆောင်ရွက်သည်ဟူ၍ ကိစ္စနှစ်ခုသာရှိလေသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ အလှူအတန်းများတွင် တတ်အားသမျှ ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ခုမှာ ၎င်းလေးစားရသော ကိုဇာနည်နှင့် ကိုရာဇာတို့ ဦးဆောင်ဖွဲ့စည်းထားသည့် မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကလပ်၌ ဘဏ္ဍာရေးတာဝန် ယူပေးထားခြင်းဖြစ်လေ၏။

.

.

.

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

.

.

.

.

နေဝင်ရီသရောအချိန် မန္တလေး ၆၆ လမ်းမပေါ်မှ မြောက်ဘက်မျှော်ကြည့်လျှင် မီးတထိန်ထိန်လင်းလျှက်ရှိသော မန္တလေးတောင်တော်ကြီးကို တွေ့ရှိရပေမည်။ လမ်း၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ နန်းတော်ရာနှင့် ကျုံးတို့မှာလည်း နေညိုညိုတွင် ရွှေအိုရောင်သမ်းနေကြလေ၏။

ဒေါက်တာရဲရင့်သူတစ်ယောက် ၎င်းစိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ထားသော ကော်ဖီဘားတစ်ခုတွင်ထိုင်ကာ မန္တလေးမြို့၏ နေဝင်ဆည်းဆာအလှကို ကော်ဖီသောက်ရင်း ခပ်ဆွေးဆွေးလေး ကြည့်ရှုခံစားနေမိလေသည်။ ထိုအချိန်၌ အချိန်ကိုက်ဆိုသလို ဘယ်ဆီဘယ်ဝယ်ကမှန်းမသိဘဲ တွန်ကျူးလိုက်သော ဥသြငှက်သံ ခပ်ချွဲချွဲလေးက ဒေါက်တာရဲရင့်သူ၏ အလွမ်းတို့ကို မီးရှိန်မြှင့်ပေးသကဲ့သို့ ရှိလေတော့၏။ အလိုက်ကမ်းဆိုးမသိလှသော ကော်ဖီဘားပိုင်ရှင်ကလည်း အိမ်မက်စေတမာန်သီချင်းကို ကောက်ကာငင်ကာ ထဖွင့်ပြန်သည်။

" အိမ်မက်စေတမာန်. . ညှင်းသွဲ့ဝန်းရံလေသွေးပြန်

ဥသြတွန်သံ. .. ကြားရတော့မှ နိုးထလာခဲ့ပြန်

သြော် သင်္ကြန်.. အဖော်ကင်းပြန်

တီးကြ ဆိုကြ ကကြရလေဦးတော့..

နှစ်ကူး. .ရွှင်မြူးလေတဲ့ဟန်. ..

.

.

. . . . "

မှန်ပေသည်။ သင်္ကြန်ရောက်ပေတော့မည်။ သင်္ကြန်ရောက်ပြီမို့ ရင်ထဲမှ အလွမ်းအဆွေးတို့ကို မျိုသိပ်လျှက် ရွှင်မြူးပျော်ပါးနေသည့်ဟန်ဖြင့် သင်္ကြန်ပွဲတွင် ပါဝင် ဆင်နွဲရပေဦးတော့မည်။ ဤကဲ့သို့အခြေအနေမှာ . .ယနေ့ထိတိုင် လူပျိုကြီးဘဝဖြင့်ရှိနေသည့် ဒေါက်တာရဲရင့်သူအတွက် နှစ်စဉ်ကြုံတွေ့နေရစမြဲမို့ ရိုး၍ပင်နေခဲ့လေပြီ။ လမ်းလျှောက်သင်္ကြန်၌ ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့အနေဖြင့် စတုဒီသာကြွေးမွေးရေးအတွက် တိုင်စည်းဝေးကြဖို့ရန် မကြာမှီတွင် ကိုဇာနည်နှင့် ကိုရာဇာတို့ ရောက်ရှိလာကြတော့မည်မဟုတ်ပါလား။

" သြော်.. မိုးစက်ရယ်.. မင်းနဲ့ကိုယ် ခွဲခွာခဲ့ကြရတာ ဘာလိုလိုနဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်တောင် ကျော်ခဲ့ပြီပေါ့.. "

ချစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲ၌ ထွေးပွေ့ထားခဲ့ဖူးသည့် မန္တလေးတောင်တော်ကြီးဘက်သို့ ရီဝေဝေငေးကြည့်ရင်း ဒေါက်တာရဲရင့်သူ သက်ပြင်းမောကြီးတစ်ချက်ကို ဟူးခနဲ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ထိုစဉ် ကော်ဖီဘားရှေ့တွင်ရပ်ထားသည့် ၎င်း၏ 2018 မော်ဒယ် Yamaha XV 950 ဆိုင်ကယ်နဘေးသို ့ Harley Road King အမျိုးအစားဆိုင်ကယ်တစ်စီး၊ BMW R9T အမျိုးအစားဆိုင်ကယ်တစ်စီး၊ နှင့် Kawasaki W 650 အမျိုးအစား ဆိုင်ကယ်တစ်စီး. .စုစုပေါင်း ဆိုင်ကယ်သုံးစီးထိုးရပ်လလာကြလေ၏။

R9T နှင့် Road King ကို မြင်ကတည်းက ကိုဇာနည်နှင့် ကိုရာဇာတို့မှန်း ဒေါက်တာရဲရင့်သူ အတတ်သိလိုက်လေသည်။W 650 သမားကိုမူ ရဲရင့်သူ မသိ။ ထို့အပြင် ကိုဇာနည်နှင့် ကိုရာဇာတို ့က ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်များကို ဆိုင်ကယ်တွင် ချွတ်ထားခဲ့သော်လည်း W 650 သမားမှာ ဦးထုပ်ကို မှန်မဖွင့်ဘဲ ရဲရင့်သူထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြလေ၏။ ထို့ကြောင့် ၎င်း မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းခန့်မှန်းဖို့ရန် ရဲရင့်သူအတွက် လွန်စွာခက်ခဲလေသည်။ သေခြာသည်မှာ အနှီသူသည် ယောကျ်ားလေးမဟုတ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားပြေပြစ်လှပလှသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်လေ၏။

" အောင်လံက ကိုသက်ဦးမောင်ကို သိတဲ့မဟုတ်လား ငါ့ညီ "

ကိုဇာနည်က ရဲရင့်သူနဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ရင်း စကားစလိုက်လေသည်။ ကိုရာဇာလည်း ဝင်ထိုင်လေ၏။ ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်နှင့် မိန်းကလေးမှာမူ မထိုင်သေးဘဲ မတ်တပ်သာရပ်နေလေသည်။

" ဟုတ်ကဲ့. . သိတယ်အကို "

ရဲရင့်သူလည်း သိကြောင်းပြန်ဖြေလိုက်လေရာ ကိုဇာနည်က

" အေးကွာ. . ဒါနိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းသွားတက်နေတဲ့. . သူတို့သမီးအငယ်မလေး။ ခုမြန်မာပြည်ကိုအပြီးပြန်လာပြီး တို့ဆိုင်ကယ်အဖွဲ့ထဲ ဝင်မယ်အတင်းလုပ်နေလို့ကွာ။ တကယ်ဆို မိန်းကလေးဖြစ်နေတာကတစ်ကြောင်း၊ အသက်ကလည်း ၂၀ တောင်မပြည့်ချင်သေးတော့ အရမ်းငယ်နေသေးတာကတစ်ကြောင်းကြောင့် အကို့အနေနဲ့ သိပ်ပြီး ပေးမဝင်ချင်သေးဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့အဖေမျက်နှာကရှိနေတော့ တာဝန်ယူပေးမယ့်သူတစ်ယောက်ရှိရင် ပေးဝင်မယ်လို့ ပြောထားရတယ်။ အဲ့တာ အသင်းဝင်ကြေးတွေ လစဉ်ကြေးတွေ ဘယ်၍ဘယ်မျှဆိုတာ အသိပေးရအောင် မင်းဆီကိုပါခေါ်လာခဲ့တာပဲ။ ပြီးမှ တာဝန်ယူမယ့်သူတစ်ယောက်ယောက် ရှာပေးရတော့မှာပေါ့ "

ဟု သူမအား ခေါ်လာခြင်းအကြောင်းကို စီကာပတ်ကုံးရှင်းပြလေသည်။ ထို့နောက်တွင်မှ ကိုဇာနည်က သူမဘက်သို့လှည့်၍ စကားဆိုလိုက်ပြန်၏။

" ကဲ. ထိုင်ပါသမီးရဲ့။ ဦးထုပ်ကြီချွတ်ပြီး ဒီက ဘဏ္ဍာရေးမှူးဦးကြီးကို မိတ်ဆက်လိုက်ပါဦး "

သူမက ခေါင်းပြန်ငြိမ့်ပြ၍ ဦးထုပ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်လေသည်။

" ကို. . ခုလိုပြန်ဆုံကြရတာ မင်္ဂလာပါ။ ကျမနာမည် မိုးစက်ဝေပါရှင့် "

" ဟင်. . မိုး မိုး မိုး စက်. . "

" ဦးလေးလေသမီးရဲ့ ဘယ်က ကိုရမှာလဲ..စလာကတည်းက မထော်မနန်း. . "

" ကို ကို ဇာနည် ခဏ ခဏ..ဒါ ဒါ အကိုတို့မသိဘူး၊

ကျ ကျတော် နောက် နောက် မှ ရှင်းပြမယ်။

ခု လောလောဆယ်တော့ . ဒီခလေးမ အဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ ကျတော် အစစအရာရာ တာဝန်ခံပါတယ်. . "

.

.

.

ပြီးပါပြီ။

ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိလျှက်

သဗ္ဗေသင်္ခါရ အနိစ္စ

အမြင့်ကြောက်သော ငှက်

Comments