သစ်တော (၁)

 အိမ်အဟောင်းမှာကတည်းက မိုးထက်နှင့် ဟန်နီချ ို ပိတ်ရက်မျ ားမှာ အေးဆေးချ ိန်းတွေ ့နေကြ။ ယခု သူငယ်ချ င်းဖြစ်သူ တည်ငြိမ် က အိမ်အသစ်ဝယ်လိုက်ပြန်တော့လည်း ချ စ်သူနှစ်ဦးသား အိမ်အသစ်ဆီသို့ထွက်ခဲ့ကြမိပြန်သည်။





မိုးထက်ဟာ စိုက်ပျ ို းရေးကုမ္ပဏ္ဏီတစ်ခုမှ လက်ထောက်မန်နေဂျ ာဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏ္ဏီကပေးသောအဆောင်တွင်နေထိုင်လေသည်။ ဟန်နီချ ို မှာမူ ဒုရဲအုပ်မကလေးဖြစ်ကာ စခန်းတွင် လိုင်းခန်းရလေသည်။ မိုးထက်နှင့် တည်ငြိမ်မှာ ပြည်မြို ့သားမျ ားဖြစ်ပြီး ဟန်နီချ ို မှာမူ ပုသိမ်သူဖြစ်သည်။ ဟန်နီချ ို သည် ပုသိမ်သူဆိုသည့်အတိုင်း အသားဖြူ ဖြူ ကိုယ်လုံးလှလှဖြင့် ရုပ်ရည်မှာလည်း ပြေပြစ်ချေ ာမောသည့်အထဲတွင် ပါဝင်လေသည်။





မိုးထက်နှင့်ဟန်နီချ ို သည် ချ စ်သူ သက်တမ်း တစ်နှစ်ကျေ ာ် နှစ်နှစ်နီးနီး ရှိခဲ့ကြသည့်အားလျေှ ာ်စွာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လွန်စွာ အကျွ မ်းဝင်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်လေရာ အားလပ်ရက်မျ ားတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးလွတ်လွတ်လပ်လပ်တွေ ့ဆုံနိုင်ရန် ငယ်သူငယ်ချ င်းဖြစ်သူ တည်ငြိမ်ထံမှ မိုးထက်က အိမ်သော့တောင်းထားခြင်းဖြစ်လေ၏။





တည်ငြိမ် ကတော့ ငွေကြေးလည်းပြည့်စုံ ထူးလည်းထူးချွ န်သူဖြစ်ပြီး နယ်သာလန်နှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံမျ ားတွင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျ င်ထိန်းသိမ်းရေးဆိုင်ရာ ဒီဂရီ ဘွဲ ့တံဆိပ်မျ ားရယူခဲ့ကာ သစ်တောနှင့် သယံဇာတ ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ကြီးဌာနလက်အောက်ရှိ ကောလိပ်ကျေ ာင်းတစ်ခုတွင် ကထိကတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေသူဖြစ်လေသည်။ ၎င်း၏ဖခင်မှာ သစ်တောမင်းကြီး ဦးအောင်မြို င်ဖြစ်ပီး မျ ို းနှင့်ရိုးနှင့် ချ မ်းသာကြသူမျ ားလည်းဖြစ်ကြသည်။



.



.



.



.





အိမ်အသစ်ကလေးက အရင်ကွန်ဒိုလိုမဟုတ်။ ခြံဝင်းလေးဖြင့် တစ်ထပ်တိုက်ကလေး။ တစ်ထပ်ဆိုပေမယ့် ခပ်ကျ ယ်ကျ ယ်ပဲ။ မိုးထက်တို့စုံတွဲ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အဲယားကွန်း ဆိုဖာဆက်တီ တီဗီ အပေါ်စက်အောက်စက် စောင်းဘောက် စသည့် ဇိမ်ခံပစ္စည်းမျ ားအပြည့်အစုံထားရှိသည့် ဧည့်ခန်းက ဆီးကြို နေသည်။





ဧည့်ခန်း၏ ဘေးဘက်က လျေှ ာက်လမ်းလေးအတိုင်းဝင်သွားတော့ လမ်း၏ ညာဘက်တွင် အခန်းတံခါးတစ်ခု တွေ့ရလေသည်။ ထိုအခန်းသည်း တည်ငြိမ်၏ အိပ်ခန်းဖြစ်ပုံရ၏။ ထိုအခန်း၏ မျ က်နှာချ င်းဆိုင်ဘက်တွင်တော့ အခန်းတံခါးပေါက် နှစ်ခု တွေ ့ရကာ အခန်းတံခါးတစ်ခုပေါ်တွင် '' မိုးထက် '' ဟု သငေ်္ဘာဆေးဖြင့် ရေးထားသောကြောင့် မိုးထက်လည်း တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ကြည့်လို်က်လေသည်။





အခန်းလေးက အနည်းငယ်ကျ ဉ်းသည်။ သို့သော် ကျွ န်းသားကုတင်တောင့်တောင့်ပေါ်တွင် ထူထဲသော ဒန်းလော့ မွှေ့ယာနှင့်အတူ စောင်ခေါင်းအုံးစုံလင်စွာဖြင့်။ ထိုကုတင်၏ ဘေးဘက်တွင် တီဗီ အောက်စက် တင်ထားသော ခုံတစ်လုံးနှင့် ဆိုဖာဆက်တီနှစ်ခုံ။ ရေချ ို းခန်းအိမ်သာလည်း တွဲလျှ က်ပါပြီး ရေစိမ်ကန်ပင်ပါသေးသည်။ ထိုအပြင် ကုတင်နဘေးရှိ အိပ်ခန်းနံရံတစ်ဖက်ကိုလည်း မှန်ချ ပ်အကြီးကြီး ကပ်ထားလေ၏။





မိုးထက်သည် သူငယ်ချ င်းဖြစ်သူ တည်ငြိမ်က မိမိအတွက်စီစဉ်ပေးထားသော အခန်း၏ အပြင်အဆင်ကိုကြည့်ကာ မျ ားစွာ သဘောခွေ ့နေလေသည်။





'' ဒီကောင်ကြီးက ကိုယ်တို့အပေါ်မှာ အတော်စေတနာထားတာပဲကွ။ အခန်းကိုပြင်ဆင်ပေးထားတာ ဟော်တယ်ရှုံးမယ်။ ကိုယ်တော့ အခန်းလေးကို သိပ်ကြို က်သွားပြီ။ ဟန်နီ ကောဘယ်လိုလည်း။ ကိုယ်တို့နေရမယ့်အခန်းလေးကို သဘောမကြဘူးလား ''





မိုးထက်ကမေးလိုက်တော့ ဟန်နီချ ို က မျ က်နှာလေးရဲတွတ်သွားလျှ က် ရှက်အားပိုလျှ က်





'' အို. . .ကိုကလည်း ဘာတွေပြောနေမှန်းမသိဘူး. . .''





ဟု မပီကလာလေးပြန်ပြောကာ မိုးထက်၏ ကျေ ာပြင်ကို သူမ၏လက်သီးဆုပ်ကလေးမျ ားဖြင့် ခပ်ဖွဖွထုပြီး အခန်းထဲမှ အိမ်နောက်ဖေး ထမင်းစားခန်းဘက်သို့ အပြေးကလေးထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။





ဝယ်လာသော ကိုရီးယားကင်နှင့် ကြေးအိုးဆီချ က်ကို ချ စ်သူနှစ်ယောက် ထမင်းစားစားပွဲတွင် လက်ဆုံစားလိုက်ကြသည်။ မိုးထက်က ဦးစွာ ဝနှင့်၍ လက်ဆေးပြီး ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ ကုတ် တစ်ဗူးဖောက်သောက်ကာ အိပ်ခန်းအတွင်းသို့အရင်ဝင်သွားရာ ဟန်နီချ ို တစ်ယောက်တည်း ထမင်းစားခန်းထဲတွင် စားသောက်ရင်း ကျ န်နေရစ်ခဲ့လေ၏။





ဟန်နီချ ို သည် စားပွဲခုံတွင်ထိုင်လျှ က် ကြေးအိုးဆီချ က်ကို မဲစားနေရာမှ သူမ၏ နောက်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးရောက်ရှိနေသည်ဟု ခံစားလာမိလေသည်။ လှည့်ကြည့်ပြန်တော့လည်း မည်သူမျှ မရှိ။ သူမလည်း စားလက်စကိုလက်စသတ်ကာ ဘေစင်တွင် ပန်းခန်ခွက်ယောက်တို့ကို ဆေးကြောလိုက်သည်။ ထိုစဉ် စိတ်ထဲ ထင့်သွားသဖြင့် နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်မိပြန်ရာ ထမင်းစားခန်းဝမှ အိပ်ခန်းမျ ားရှိရာ လျေှ ာက်လမ်းအတွင်းသို့ ဖြတ်ခနဲဝင်သွားသော အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုကို မြင်တွေ ့လိုက်ရသည်ဟု ထင်မြင်မိလေ၏။ ဧည့်ခန်းနှင့် လျေှ ာက်လမ်းကို ကာစီးထားသော ခန်းစီးမှာမူ ငြိမ်သက်လျှ က်။





ဟန်နီချ ို လည်း '' ငါ စိတ်ထင်မှားတာပဲ ဖြစ်မှာပါလေ '' ဟုတွေးတောကာ ပန်းကန်မျ ားကို ပန်းကန်စင်ပေါ်တင်ပြီး ကိုမိုးထက်စောင့်နေသည့် အခန်းရှိရာသို့ထွက်ခဲ့ပါတော့သည်။





ဟန်နီချ ို အခန်းတံခါးဖွင့်လိုက်တော့ ခန်းထဲတွင် ကိုမိုးထက်ရှိမနေ။ '' အိမ်သာဝင်နေတာဖြစ်မယ် '' အထင်ဖြင့် ဟန်နီချ ို လည်းအခန်းအတွင်းသို့ဝင်လိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ပုခုံးကို နောက်မှနေလက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။ ဟန်နီချ ို လည်း ထိုလက်ကို ဆွဲဖမ်းပြီး '' ယားး '' ခနဲတစ်ချ က်အော်ကာ လိမ်ချ ို းလိုက်လေရာ တ အ အ အော်ညဉ်းလျှ က် သူမလက်ထဲတွင် လိမ်ဖယ်ဖယ်ဖြင့် ကိုမိုးထက်တစ်ယောက် ပါလာလေတော့သည်။





ဟန်နီချ ို ကလွှတ်ပေးလိုက်တော့မှ





'' ကိုယ် ကိုယ် ပါ ဟန်နီရဲ ့။ ဟန့်နီကို လန့်အောင်လှန့်တာ။ ဟန်နီကမလန့်ဘဲ ကိုယ်ပဲ အီစလံဝေသွားတယ်။ ''





မိုးထက်က အလိမ်ခံရသည့်လက်ကို အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် နှိပ်နယ်ရင်း ရှုံ ့မဲ့မဲ့ မျ က်နှာဖြင့် ပြောကြားလေ၏။ ထိုအခါ ဟန်နီချ ို ကလည်း ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော မျ က်နှာပေးဖြင့် မေးစိဝိုင်းဝိုင်းလေးကို လက်ဖြင့်ပွတ်ကာ





'' ဘယ်လန့်လိမ့်မလဲ။ ဟောဒီက ဒုရဲအုပ်ရှင့်။ ဆိုးပေ့ ရမ်းပေ့ဆိုတဲ့ လူဆိုးလူသွမ်းကြီးတွေနဲ့တောင် အပြို င်ကျ ဲလာဖူးပြီးသား။ ကိုယ့်လောက်ကတော့ ငွင်းး ငွင်းးး ''





ဟုပြန်လည် လှောင်ပြောင်လေသည်။





'' မှန်းးး . . . .ကြည့်ရအောင်။ လက်ဘာဖြစ်သွားလည်း ''





ဟန်နီချ ို က မေးလည်းမေး မိုးထက်၏ လက်ကိုလည်း ဆွဲကြည့်လိုက်လေရာ မိုးထက်က လက်ကို ဆန့်တန်းပေးထားလိုက်လေသည်။ ဟန်နီချ ို က မိုးထက်လက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း





'' ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးး။ အကောင်းကြီးရှိသေးတယ် . . . .အို . . . . ''





သူမစကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် မိုးထက်က သူမ၏လက်အား ဆောင့်ဆွဲလိုက်ကာ ယိုင်ကျ လာသော သူမ၏ကိုယ်လုံးလှလှလေးကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းပြီး မွေ ့ယာထက်သို့လှဲချ လိုက်လေတော့သည်။





'' ဒီတစ်ခါတော့ ရဲအုပ်မလေး ခံလိုက်ရပြီ ''





မိုးထက်က ချ စ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ထွေးပွေ ့ထားရင်း ပြောလိုက်တော့ ဟန်နီမြင့်ကလည် မိုးထက်၏ မျ က်နှာကို ရည်ဝေစွာ မော့ကြည့်လျှ က်





'' ရဲအုပ်လည်း အသဲနဲ့ပါပဲ ရှင်ရယ် ''





ဟု တုန်တုန်ယင်ယင်လေးပြန်ပြောရှာလေသည်။ မိုးထက်လည်း ဟန်နီချ ို ကို အုပ်မိုးထားရာမှ မွှေ့ယာပေါ်တွင်ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ပက်လက်ကလေးဖြစ်နေသည့် ချ စ်သူ၏ အလှအပတို့ကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရှုခံစားနေမိလေ၏။ ခဏကြာတော့မှ မိုးထက်ဆီမှ စကားသံထွက်လာလေသည်။





'' ချ စ်မယ်နော် ဟန်နီ ''





'' ကို့ သဘောပါပဲရှင်။ ဒါပေမယ့် မီးလေးတော့ပိတ်လိုက်ဦး ''





'' သြော် . . .ဟုတ်သားပဲ ကိုယ်မေ့နေတာ ''





'' ချေ ာက် ''





အခန်းတစ်ခန်းလုံး အမှောင်ဖုံးသွားလေတော့၏။





အခန်းတွင်း၌ ချ စ်သူနှစ်ဦးသည် တညိမ့်ညိမ့်တညှင်းညှင်းစီးဆင်းလျှ က်ရှိသော ချ စ်ရေယာဉ်ကြောတွင် စုန်ချ ီဆန်ချ ီ လူးလာကူးခတ်လျှ က် . . . .





ဟန်နီချ ို သည် ပြန့်ကျ ဲကျ နေသော ကျေ ာလည်လောက်အထိရှည်သည့် သူမ၏ဆံပင်တို့ကို စုသိမ်းကာ စားပွဲပေါ်မှ ခေါင်းစည်းကြို းဖြင့် စည်းလိုက်လေသည်။ ကွင်းလုံးပုံနေသည့် ထဘီကို ကောက်စွပ်ကာ ရင်လျ ားလေး ခပ်တင်းတင်းစည်းလိုက်ပြန်သည်။ ထို့နောက် အခန်းတခါးကို ဖွင့်ကာ ထမင်းစားခန်းဘက်ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူမ လွန်စွာရေငတ်နေလေပြီ။ ရေခဲ သေတ္တာထဲမှ ဆန်းကစ်တစ်ဗူးလောက် ဖောက်သောက်ရပေမည်။ ကိုမိုးထက်ကတော့ အခန်းထဲမှာ ပိုးလိုးပက်လက် အိပ်ဆက်လျှ က်။





'' ဖောက်. . .''





ဆန်းကစ်ဗူးကို ဖောက်သောက်လိုက်ရင်း ဟန်နီချ ို သည် သူမအဖြစ်ကိုသူမတွေးကာ ပြုံ းလိုက်မိသည်။ သူမသည် ထက်သည်။ လျှ င်သည်။ ကိုယ်လက်ပေါက်ပန်း အတတ်ကို ကျွ မ်းကျ င်သည်။ အပစ်အခတ် တိကျ သည်။ လူဆိုးလူသွမ်းမျ ားကို သူတင်ကိုယ်တင် အပြို င်နွဲ၍ အကြိမ်ကြိမ်လက်ရဖမ်းဆီးဖူးသည်။ အနေအထိုင်တည်တန့်ပြီး အေးဆက်ဆက်နိုင်လှသည်။





ဤမျှ လောက်အေးဆက်မာကျေ ာလျှ က်ရှိသည့် သူမ၏နှလုံးသားသည် ကိုမိုးထက်နှင့်ကျ မှ အရည်ပျေ ာ်ခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ဘဝ သူမ၏အလှ သူမ၏အသွေးအသား အားလုံးကို ကိုမိုးထက်ထံတွင် ယုံယုံကြည်ကြည်ပုံအပ်ခဲ့မိသည်။ အချ စ်၏ စွမ်းပကားက ကြီးမားလှပေစွ။





ကိုမိုးထက်ကလည်း မိမိကို လွန်စွာချ စ်ခင်တန်ဖိုးထားကြောင်း သူမ သိရှိခံစားနေရလေ၏။ ဒီဝါကျွ တ်လျှ င် အထက်သို့ခွင့်တင်ကာ ကိုမိုးထက်နှင့် သူမ နှစ်ပါးဂဟေဆက်ကာ ရွှေလက်တွဲကြရန် သဘောတူညီပြီးဖြစ်ကြလေသည်။





ဟန်နီချ ို လည်း ဆန်းကစ်ကို တစိမ့်စိမ့်သောက်ရင်း အတွေးနယ်ချ ဲ့လျှ က် အိပ်ခန်းရှိရာဘက်ဆီသို့ ပြန်လည်လျေှ ာက်လှမ်းလာခဲ့ရာ အိပ်ခန်းနှင့်ကျ ပ်လျှ က် ဘေးခန်းတံခါးဝသို့ရောက်သောအခါ ထိုအခန်းအတွင်းမှ





'' တောက် . . . .'' ခနဲ တောက်ခေါက်သံတစ်ချ က်ကို ခပ်ကျ ယ်ကျ ာ် ကြားလိုက်ရလေ၏။





အခြားအမျ ို းသမီးမျ ားကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိသော ဟန်နီချ ို သည် ချ က်ခြင်းဆိုသလို ထိုအခန်းတံခါးကိုတွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလိုက်လေရာ အခန်းထဲတွင် လူပုဂ္ဂို လ်တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မတွေ ့ရဘဲ ကုတင်လွတ်တစ်လုံးကိုသာ တွေ ့ရလေသည်။ ဟန်နီချ ို က အခန်းကို ဆက်လက်အကဲခတ်မိပြန်သည်။ အခန်းမှာ လူနေပုံမရ။ သို့သော် ဖုန်တော့သိပ်မရှိလှပေ။ အဲယားကွန်းတစ်လုံးတပ်ဆင်ထားပြီး မဖွင့်တာကြာသည့်ဟန်ရှိပေသည်။ ဆက်လက်ပြီး ဟန်နီချ ို က ရေချ ို းခန်းအိမ်သာ ဘက်သို့ ဝင်ကြည့်ပြန်ရာ အသုံးပြု ရသေးဟန်မရှိသော အသစ်ဆက်ဆက်မျ ား ဖြစ်ကြောင်းတွေ ့ရှိရပေသည်။





ထို့နောက် ဟန်နီချ ို လည်း အခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်ခဲ့ကာ အခန်းတံခါးကိုပြန်ပိတ်လိုက်တော့သည်။





'' အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှလည်း မရှိဘူး။ ဒါဆို တောက်ခေါက်သံက ဘယ်ကထွက်လာတာလည်း။ ငါမျ ားနားကြားမှာတာမျ ားလား ''





အခန်းဝတွင် ရပ်လျှ က် တွေးရခက်နေစဉ်တွင် အိမ်ရှေ ့ဘက်ဆီမှ ခပ်သော့သော့ဝင်လာသော ခြေသံကို ကြားလိုက်ရ၍ သူမလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ . . . .





'' ဟာ. . . .ဟန် ဟန် နီ ''





'' အို . . .ကို ကို တည်ငြိမ် ''





ဟန်နီချ ို ၏ မျ က်နှာကလေးမှာ ချ က်ခြင်းဆိုသလို နီရဲသွားပြီး ထဘီရင်လျ ားပေါ်တွင် အစ်ထွက်နေသည့် သူမ၏ရင်သားဖြူ ဖြူ တို့ကို လက်ဖြင့်ကာပြာကသီကွယ်လျှ က် ကိုမိုးထက်ရှိရာအခန်းတံခါးကိုဖွင့်ကာ အပြေးကလေးဝင်လိုက်မိပါတော့သည်။



.



.



.



.





ညနေ မြင့်မိုလ်နှင့်ချ ိန်းထားတာရှိသဖြင့် လက်ချ ာကို အပြီးဖြတ်ပြီး တည်ငြိမ် အိမ်သို့စောစောပြန်ခဲ့သည်။ ချ ိန်းထားသည်က ၅ နာရီ အခုပင် ၃ နာရီခွဲပြီမဟုတ်ပါလား။ ရေမိုးချ ို း အဝတ်အစားလည်း ကားမောင်းပြန်ထွက် ကားပိတ်တာနဲ့ဘာနဲ့ ခပ်သွက်သွက်လုပ်မှ မချ ိန်မှီပေတော့မည်။





တည်ငြိမ်လည်း ကားကို ခပ်မြန်မြန်မောင်းလာပြီး အိမ်ရောက်သည်နှင့်တပြို က်နက် အိမ်တံခါးကိုဖွင့်ကာ အိမ်ထဲသို့ အလောတကြီးဝင်ခဲ့မိ၏။ မိမိအခန်းသို့အသွား လျေှ ာက်လမ်းတွင် မထင်မှတ်ဘဲ ဟန်နီချ ု ိကို ရင်လျ ားနှင့်တွေ ့ကာ သူမက အရှက်သည်းပြီး သူမတို့ အခန်းထဲသို့ပြေးဝင်သွားလေသည်။





'' မိုးထက်တို့ စုံတွဲ အိမ်ရောက်နေကြပြီး ငါပြန်မလာသေးဘူးအမှတ်နဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေ နေကြပုံပေါ်တယ် ''





ဟု တည်ငြိမ် တွေးလိုက်မိလေ၏။ သို့သော် မိမိမှာလည်း အနည်းငယ်အရင်လိုနေသောကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအားအရေးစိုက်ချ ိန်မရဘဲ အခန်းထဲသို့ဝင်၍ ရေမိုးချ ို းရန်ကိုသာပြင်ဆင်ရပေတော့သည်။









တည်ငြိမ် ရေချ ို းအဝတ်လည်းပြီးအခန်းအပြင်သို့ပြန်ထွက်လာချ ိန်တွင် မိုးထက်တို့စုံတွဲက ဧည့်ခန်းအတွင်းသို့ ရောက်နှင့်နေကြပေပြီ။ ဟန်နီချ ို ကတော့ အရှက်သိပ်မပြေသေးသည့်ဟန်ဖြင့် ခပ်ရွံ ့ရွံ့ရှိလေ၏။ သူမ အနေအထိုင် မအမ်းရစေရန် တည်ငြိမ်ကပဲစပြီး ၎င်းတို့ကိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။





'' မိုးထက် မင်းတို့ဘယ်တုန်းကရောက်လည်း ''





'' နေ့လည်ကတည်းက ကွ။ ဒါနဲ့ ဒီနေ့မင်းပြန်လာတာစောလှချ ည်းလား ''





'' အေးကွာ . . . ငါ မြင့်မိုလ်ကို မုန့်လိုက်ကျေွ းပြီး ရုပ်ရှင်ပါလိုက်ပြဖို့ ချ ိန်းထားတယ်။ အဲဒါကြောင့် စောစောလက်ခြာဖြတ်ပြီး ကျေ ာင်းကလစ်ခဲ့တာကွ။ မင်းတို့အေးဆေးနေကြဦးလေ။ ''





'' မနေတော့ပါဘူးကွာ။ မင်းလည်း သွားစရာရှိနေတာပဲ။ ဟန်နီကလည်း သိပ်နေမကောင်းဘူးတဲ့။ အဲ့ဒါ ခုပဲ ငါ စခန်းကို ပြန်လိုက်ပို့တော့မလို့ ''





'' အေးပါ။ ကျ န်းမာရေးလည်း ဂရုစိုက်ဦး။ ဟန်နီတို့အလုပ်က မလွယ်ဘူး။ ၂၄ နာရီ ဂျ ူ တီလိုဖြစ်နေတာမဟုတ်လား။ ''





တည်ငြိမ်က ဟန်နီချ ို ကိုပါ လှမ်းပြောလိုက်တော့ ဟန်နီချ ို လည်း နှစ်လိုဖွယ်လေးပြန်ပြုံ းပြလိုက်ပြီး





'' ဟုတ်ကဲ့ ရှင့် '' တဲ့ . . . .။





'' ကောင်ကြီး မင်းအိမ်သစ်မှာ ငါ့အတွက်တစ်နေရာစာစီစဉ်ပေးထားတာ ကျေ းဇူးပဲကွာ ''





မိုးထက်က တည်ငြိမ့်ကို ကျေ းဇူးစကားဆိုပြန်သည်။





'' မလိုပါဘူး ငါ့ကောင်ရာ။ အစကတည်းက မင်းကို ဒီမှာလာနေပါလို့ ငါခဏခဏပြောသားပဲ။ ဒီမှာက ငါတစ်ယောက်တည်းရယ်။ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ရှိပါတယ်ကွ။ မင်းကသာ အလုပ်နဲ့ဝေးလို့ ဘာလို့ အကြောင်းပြနေတာကိုးးး။





ကဲကဲ ပြန်မယ်ဆိုတော့လည်း ပြန်ကြတော့ အချ ိန်ကလည်းမစောတော့ဘူး။ ဟန့်နီကိုလည်း သေခြာလိုက်ပို့လိုက်ဦး ''





တည်ငြိမ်က ပြောလိုက်တော့ မိုးထက်က ရယ်ကျ ဲကျဲ နှင့်





'' မပူပါနဲ့ ငါ့ကောင်ရာ။ သူက ဒုရဲအုပ်မကြီးပါ။ တော်ရုံ တန်ရုံကတော့ အေးဆေးပဲ။ မဟုတ်ဘူးလားဟန်နီ ''





ဟု ဟန်နီချ ို ဘက်ကိုလှည့်ကာ ပြောမေး မေးလိုက်လေသည်။ ဟန်နီချ ို ကတော့ ခပ်ပြုံ းပြုံ းလေးဖြင့် ခေါင်းလေးသာငြိမ့်ပြရှာလေ၏။ ထို့နောက် မိုးထက်တို့စုံတွဲသည် တည်ငြိမ့်ကိုနှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။





'' ဟောင့် မိုးထက် မင်းလာနေမယ်ဆို ငါ့အိမ်က အဆင်သင့်ပဲနော် . . . .''





တည်ငြိမ် လည်း မိုးထက်ကိုအော်ပြောလိုက်ပြီး မြင့်မိုလ်ဆီသို့သွားရန် ပြန်ဆင်ရလေတော့သည်။



.



.



.



.





တည်ငြိမ်သည် အောင်ပြည့် ကိုအကြောင်းပြု ပြီး ၎င်း၏အစ်မဖြစ်သူ မြင့်မိုလ်နှင့် ဆုံစည်းခွင့်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အောင်ပြည့်ဟူသည်မှာ သစ်တောဆိုင်ရာ ဘွဲ ့လွန်တန်းတက်ရောက်ရန် တည်ငြိမ့်ထံတွင် ပညာသင်ကြားနေသောလူရွယ်တစ်ယောက်ပင်။ ၎င်းသည် လွန်စွာသွက်လက်ထက်မြက်ပြီး ကြို းစားလိုစိတ်ပြင်းပြသောသူဖြစ်သဖြင့် တည်ငြိမ်၏ အားအထားရဆုံး မျေှ ာ်လင့်ချ က်ထားခြင်းခံရဆုံး တပည့်တစ်ယောက်လည်းဖြစ်သည်။ သူသည် အခါသင့်လျှ င်သင့်သလို တည်ငြိမ့်ထံသို့ချ ည်းကပ်ကာ သိရှိလိုသည်မျ ားကို မေးမြန်းလေ့လာဆည်းပူးတတ်၏။





အတိုပြောရသော် တည်ငြိမ်နှင့်အောင်ပြည့်သည် တဖြေးဖြေးရင်းနှီးကျွ မ်းဝင်လာပြီး အောင်ပြည့်၏အစ်မ မြင့်မိုလ်ခင်နှင့် တည်ငြိမ်တို့ တွေ ့ဆုံမိကြကာ မေတ္တာမျှ သွားကြခြင်းဖြစ်သည်။ မေတ္တာမျှ သည်ဟုဆိုရာတွင်လည်း မြင့်မိုလ်ခင်ဘက်ကတော့ သိပ်နွေးနွေးထွေးထွေးမရှိလှဘဲ အေးဆက်ဆက်နိုင်သေးသည်ဟု တည်ငြိမ်ခံစားရသည်။ သူမသည် လွန်စွာလှသည်။ မြင်သူ ပုရိသအပေါင်းတို့ စွဲမက်တသရင်မောရမည့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကိုလည်းပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ပြီး ခေတ်နဲ့လျေှ ာ်ညီစွာလည်း ဝတ်တတ်စားတတ်ရှိသဖြင့် တည်ငြိမ်သည် သူမကိုမြင်မြင်ခြင်းမှာပင် မေတ္တာစိတ်တို့ယိုဖိတ်ကာ သူမ၏အချ စ်ကိုရရှိနိုင်ရန် ကြို ပမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။





တည်ငြိမ်၏ ရာထူးဂုဏ်သိမ် ပညာအရေအချ င်း ငွေကြေးဥစ္စာ ရုပ်ရည်ရူပကာ စသည့်အရည်အချ င်းမျ ားသည် သူမအတွက် ဘာတစ်ခုမှငြင်းစရာမလိုလောက်အောင်ပြည့်စုံနေသောကြောင့် မြင့်မိုလ်ကလည်း တည်ငြိမ့်ကို ခေါင်းငြိမ့်ခဲ့လေ၏။



.



.



.



.





တည်ငြိမ်သည် ကော်ဖီသောက်နေသည့် မိမိချ စ်သူ၏ မျ က်နှာကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်မဝနိုင်ဖြစ်နေလေသည်။ ပြစ်မျ ို းမှဲ့မထင်ဆိုသော အလှအပမျ ို းကို မြင့်မိုလ်ခင် ၌ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ၎င်းအနေဖြင့်ခံယူမိ၏။ ဆံပင်ရှည်ကို အဖျ ားကောက်ထားသည့် ခေတ်ဆန်ဆန် ဆံကေသာနှင့် မရှည်လွန်းမဝိုင်းလွန်းသောသူမ၏မျ က်နှာ။ ထူထဲနက်မှောင်ကာ ဇင်ယော်တောင်ကဲ့သို့ ပြေပြေကလေးကွေးညွှတ်နေသောမျ က်ခုံး အောက်ရှိမျ က်တောင်ကော့ကော့မျ ားနှင့် ကြည်လင်ဝိုင်းစက်သောမျ က်လုံးတစ်စုံ။ သေးကွယ်ချွ န်မြသောနှာတံစင်းစင်း။ နှုတ်ခမ်းပါးပါးတို့ဖြင့် အနားသတ်အပ်သော ပါးစပ်အတွင်းရှိ သွားတို့က ညီညာဖြူ ဖွေးလျှ က်။ မေးစေ့ဝိုင်းဝိုင်းလေးနှင့်တဆက်တည်းရှိကြသည့် ပါးပြင်ပြည့်ပြည့်မျ ား။ စသဖြင့် တည်ငြိမ်သည် မိမိချ စ်ရသူ မြင့်မိုလ်၏ ချေ ာမောလှပသောမျ က်နှာကလေးကို ကြည့်မဝရှုမဝ နိုင်အောင်ဖြစ်နေမိလေတော့သည်။





မြင့်မိုလ်ခင်ကတော့ မိမိကိုတည်ငြိမ်ကြည့်နေကြောင်းကို သိပ်ဂရုမထားဟန်ဖြင့် ကော်ဖီကို သောက်လိုက် ဆန်းဝှစ် ကိုစားလိုက်လုပ်နေလေသည်။ စားသောက်ပြီးသောအခါ ပိုက်ဆံရှင်း၍ ၎င်းတို့စုံတွဲသည်ရုပ်ရှင်ရုံသို့ထွက်ခဲ့ကြလေ၏။ ရုပ်ရှင်ရုံထဲတွင်လည်း တည်ငြိမ်သည် ထူးထူးခြားခြားမည်သည့်အခွင့်အရေးမှမရဘဲ သူမ၏လက်ကလေးကိုကိုင်ထားရရုံနှင့်ပင် ကြေနပ်ခဲ့ရသည်။





ရုပ်ရှင်ကြည့်အပြီး တည်ငြိမ်က မြင့်မိုလ်ကို သူမတို့ခြံဝအထိလိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။ မြင့်မိုလ်က ကားပေါ်ကဆင်းပြီး တည်ငြိမ်ဘက်သို့လှည့်ကာ





'' ကိုက သိပ်သဘောကောင်းတာပဲ။ အရမ်းချ စ်တယ်သိလား။ အ. . .မွှားး ''





ဟုဆိုပြီးလျှ င် ပါးစပ်မှ '' ပြွက် '' အခနဲအသံထွက်လျှ က် ဖလိုင်းကစ်ပေးလိုက်သောကြောင့် တည်ငြိမ်၏ရင်ခွင်ကို တည့်တည့်ထိသွားရပြန်သည်။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်သည် ကြေနပ်ပီတိတို့ကို တပွေ ့တပိုက်ထွေးပိုက်လျှ က် အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့ပြီး အိပ်ဆက်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။

တစ်ထပ်တိုက်အိမ်လေးပါသော ခြံဝန်းလေးတစ်ဝန်းကို ဖေဖေ ဦးစစ်မြို င်က ထပ်မံဝယ်ယူလိုက်သောကြောင့် တည်ငြိမ်လည်း နဂိုလ်နေလက်စကွန်ဒိုကို လူငှားတင်ကာ ထိုလုံးချ င်းအိမ်လေးသို့ပြောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤခြံလေးနှင့်အိမ်လေး၏ အရင်ပိုင်ရှင်မှာ ဖေဖေ့မိတ်ဆွေ အငြိမ်းစားသစ်တောဝန်ထောက် ဦးလှဘူးဖြစ်လေသည်။ ဦးလှဘူးသည် ဇနီးသည်ဆုံးပါးသွားတာကြာပြီဖြစ်သော မုဆိုးဖိုတစ်ယောက်ဖြစ်ကာ ဤအိမ်လေးတွင် သမီးဖြစ်သူ သက်ထားဖြူ နှင့် အတူတကွ တပည့်တပမ်းမျ ားဖြင့် သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်း နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။





သို့သော် သမီးဖြစ်သူ သက်ထားဖြူ လေး အစာအဆိပ်သင့်ကာ ဆုံးပါးသွားပြီးနောက်မှာတော့ ဦးလှဘူးသည် တပည့်လက်သားမျ ားကိုလည်း အိမ်မှပြန်လွှတ်လိုက်ကာ သူကိုယ်တိုင်လည်း သာသနဘောင်သို့ အပြီးဝင်သွားလေတော့၏။ သာသနဘောင်မဝင်ခင် ဦးလှဘူးသည် သူ၏ အိမ်ကလေးနှင့်ခြံံကလေးကို မိတ်ဆွေဖြစ်သူဦးစစ်မြို င် ထံသို့ရောင်းချ ခဲ့ပြီး ရှိသမျှ ငွေကြေးမျ ားကို ပရဟိတ အဖွဲ ့အစည်းမျ ားသို့ ဆက်သွယ်လှူ တန်းပစ်ခဲ့လေသည်။







တည်ငြိမ်သည် အိပ်ယာထဲတွင် ပက်လက်လှဲလျေှ ာင်းပြီး ဤအိမ်ကလေးကို မိမိတို့သားအဖ ဝယ်ဖြစ်လိုက်ကြသည့် အကြောင်းကို ပြန်လည်တွေးတောနေစဉ်တွင် ပိတ်ထားသောအခန်းတံခါးကို ဖောက်ထွင်းကျေ ာ်ဖြတ်လျှ က် အငွေ့လိုလို အရိပ်လိုလို ခပ်ဖြူ ဖြူ အရာတစ်ခု အခန်းအတွင်းသို့ဝင်ရောက်လာကာ ကုတင်ဘေးတွင် လာရပ်လေတော့သည်။





ကြည့်လိုက်တော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်။ မျ က်နှာဝိုင်းဝိုင်း ဆံပင်မတိုမရှည် ကိုယ်လုံးသွယ်သွယ်နှင့်။ ရုပ်ကလေးကတော့မဆိုးလှ ချေ ာကြီးမဟုတ်ရင်တောင် နှစ်လိုဖွယ်အသွင်ကိုတော့ဆောင်တာအမှန်။ ပါးလွှာသောအဖြူ ရောင်ထက်အောက်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်အတွက် ထိုဝတ်စုံအောက်မှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အရစ်အဝိုက်ကောက်ကြောင်းတို့ကို မထင်မရှားမြင်တွေ ့နေရလေသည်။





'' မင်း လာပြန်ပြီလားးးး ''





တည်ငြိမ်က ထိုမိန်းကလေးကိုတွေ ့လျှ င်တွေ ့ချ င်း ခပ်ငေါက်ငေါက်ပြောလိုက်လေရာ သူမက ပြုံ းကျ ဲကျ ဲမျ က်နှာပေးဖြင့်





'' ကျွ န်မက ရှင့်ကို ခင်နေတာကို။ လာတော့ဘာဖြစ်လဲ ''





ဟု အသံဆာဆာကလေးဖြင့် တည်ငြိမ်ကို ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။ တည်ငြိမ်လည်း ပက်လက်လှဲနေရာမှ စိတ်ရှုတ်ထွေးစွာဖြင့် မိမိခေါင်းရှိဆံပင်တို့ကို လက်ဖြင့်ထိုးဖွလျှ က် ထထိုင်လိုက်ပြီး





'' ဒုက္ခပါပဲကွာ။ မင်းက ဘယ်လိုသရဲမလဲ။ အိမ်တက်လုပ်ပြီး တရားပေးနာ သာဓုခေါ်ခိုင်းတော့လည်း မခေါ်ဘူး။ ပြီးရင် ငါအိပ်ချ ိန်ကျ စကားတွေလာလာပြောပြီ။ ခက်တော့တာပဲ။ ''





ဟူ၍ ညဉ်းညူ တောက်တီးလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ သူမက





'' ကျွ န်မက နောက်တာပါ။ တကယ်တော့ ကျွ န်မရှင့်ကို ပြောစရာရှိလို့လာခဲ့တာ ''





ဟု ပြန်ပြောလိုက်တော့ တည်ငြိမ်လည်း မျ က်နှာကို ခပ်တည်တည်ခပ်တင်းတင်းထားကာ





'' ကဲ. . ပြော။ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လည်း။ ''





ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်မေးလိုက်လေတော့သည်။





'' ဒီလိုရှင့် နေ့လည်က အိမ်ကို လူစိမ်းတွေလာတယ်။ စုံတွဲနှစ်ယောက်။ ''





'' ဟုတ်တယ်လေ။ ဘာဖြစ်လည်း အဲ့ဒါ ငါ့သူငယ်ချ င်းစုံတွဲပဲ။





'' ရှင့်သူငယ်ချ င်းစုံတွဲဆိုတာကတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ကျွ န်မအခန်းရဲ ့ဘေးခန်းမှာ ဝင်ပြီး မတော်တရော်တွေလုပ်ကြတယ်ရှင့်။ ''





'' ဘာမတော်တရော်လုပ်ရမှာလည်း။ ငါ့ရဲ ့သူငယ်ချ င်းမိုးထက်က သူ့ချ စ်သူနဲ့အားလပ်ရက်တွေမှာ ဒီလိုပဲ ငါ့အိမ်လာပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပျေ ာ်ပျေ ာ်ရွှင်ရွှင်နေနေကြ။ ခု ဒီအိမ်မှာမှမဟုတ်ဘူး။ အရင် ငါနေတဲ့ ကွန်ဒိုမှာကတည်းက အဲ့လိုပဲ။





လူမမြင်ကွယ်ရာ မှာ ချ စ်သူနှစ်ယောက် အေးအေးဆေးဆေးတွေ ့ကြတာပဲ။ ဒီလောက်တော့ရှိမှာပေါ့။ ''





'' ရှင့်သူငယ်ချ င်းတွေ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေကြတာက အရေးမကြီးဘူး။ သူတို့ရဲ ့ဗရုပ်သုတ်ခ ပုံတွေ အသံတွေကို ဒီက မြင်နေကြားနေရတယ်ရှင့် ''





'' အို. . .ဒါကတော့ မင်းဘာလို့သွားကြည့်လည်း။ ကိုယ်အခန်းထဲမှာကိုယ်နေ သူ့အခန်းထဲမှာသူနေရင် အားလုံးအနေသာကြီး။ ''





'' ဒီမှာ ကိုဟွာ . . .ကျွ န်မက ရှင့်သူငယ်ချ င်းတွေ အရှက်မရှိချ စ်နလန်ထနေကြတာကို တကူးတက သွားကြည့်နေတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက ဝိဉာဉ် ရှင့် . .ဝိဉာဉ် ။ ကိုယ့်အခန်းထဲမှာကို ထိုင်နေရင်းက နံရံကိုဖောက်ပြီး ရှင့်လူတွေရဲ ့ ရုပ်တွေ အသံတွေ မြင်နေကြားနေရတယ်။





တကယ်တည်း ရှင့်လူတွေတွေက အတော့်ကို တဏှာရာဂအားကြီးကြတဲ့သူတွေ။ အိမ်ထဲဝင်လာကတည်းက သူတို့ကိုယ်ကထွက်တဲ့ ကိုယ်ရောင်တွေက ရဲတောက်နေတာပဲ။ မိန်းမကဆို ပိုဆိုးသေးတယ်။ သူ့ရဲ ့ကိုယ်ရောင်က တွတ်တွတ်ကိုနီနေတာ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမိန်းမက ကျွ န်မအခန်းထဲကိုဝင်လာပြီး စပ်စုသွားသေး ''





'' မင်း ဘာမှ ကိုယ်ရောင်တွေမြင်ရတယ် ဘာတယ် အပိုတွေပြောမနေနဲ့။ မင်းအခန်းထဲကို ဟန်နီချ ို ဝင်ကြည့်တာလည်း မင်းတစ်ခုခုသွားလုပ်လို့နေမှာပေါ့။ ဒီအတိုင်းကတော့ ချ စ်သူနှစ်ဦး ကြည်ကြည်နူးနူးနေရမယ့်အချ ိန်မှာ ဘယ်သူမှ အပိုတွေလျေှ ာက်မလုပ်ဘူး။ မင်းဘာသွားလုပ်လည်း ငါ့ကို မှန်မှန်ပြောစမ်း ''





တည်ငြိမ်ကမေးလိုက်လေရာ သူမက ရယ်ကျ ဲကျ ဲဖြင့် ပါးစပ်ကိုလက်ဝါးကလေးဖြင့်အုပ်ကာ





'' တောက် . .သွားခေါက်တယ် ''





ဟုဖြေလေသည်။ တည်ငြိမ်လည်း မိုးထက်တို့ကိစ္စကို သူမအားပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြထားရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး





'' မိုးထက်နဲ့ ဟန်နီချ ို တို့က ငါ့သူငယ်ချ င်းစုံတွဲ။ သူတို့က ပိတ်ရက်တွေ တခါတလေ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချ င်ရင် ငါ့အိမ်ကိုလာကြတယ်။ အဲ့ဒါ မင်း သူတို့ကို ဘာမှသွားမလုပ်ဖို့ ငါသတိပေးချ င်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းကြောင့် ငါ သူငယ်ချ င်းတွေနဲ့ မျ က်နှာပျ က်ရလိမ့်မယ် ''





ဟု သူမကိုသဘောပေါက်အောင်ပြောထားလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ သူမက မဲ့ကာရွဲ ့ကာဖြင့်





'' ဟုတ်ပါပြီ။ ရှင့်သူငယ်ချ င်းတွေ အိမ်လာပြီး ချ စ်နလန်ထကြတာက ထားပါတော့။ ကျွ န်မက သူတို့ တွေကို ရုပ်ရှင်ကြည့်သလိုဒီအတိုင်းထိုင်ကြည့်နေရတော့မှာလား။ သူတို့လာတာ ကျွ န်မအတွက်လုံးဝ မလွတ်လပ်ဘူး။ ''





'' . . .ဒါကတော့ သူတို့လာတဲ့ရက်တွေမှာ မမြင်ရတဲ့ နောက်ဖေးထမင်းစားခန်း မီးဖိုချေ ာင် အိမ်ရှေ ့ဧည့်ခန်းလိုဟာမျ ို းတွေမှာ မင်း သွားရှောင်နေပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် ဝါသနာပါတော့လည်း ထိုင်ကြည့်ပေါ့။ ''





'' အို းးး . . .ကျွ န်မကို ရှင့်လို နှာဗူးမြန်းမှတ်နေလား။ ပြီးတော့ ဧည့်ခန်းတွေ ထမင်းစားခန်းတွေထဲမှာလည်း ကျွ န်မသွားမနေနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီနေရာတွေက လင်းလွန်းတယ်။ ရှင်ကျွ န်မအတွက် တစ်ခုခုစီစဉ်ပေးရမယ် ''





သူမက နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ တည်ငြိမ့်ကို ဂျ စ်တိုက်လေ၏။ နောက်ဆုံးတည်ငြိမ်လည်း





'' ဒါဆိုလည်း ငါ့အခန်းထဲမှာ လာနေကွာ။ ဟုတ်ပြီလား ''





ဟု ပြောလိုက်တော့မှ သူမလည်းကြေနပ်သွားလေတော့သည်။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်လည်း အိပ်ချ င်လာပြီဖြစ်သဖြင့်





'' ကဲ . . .ဒါပဲမဟုတ်လား။ ပြီးရင် ကိုယ့်အခန်းကိုယ်သွားတော့ ''





ဟု သူမကို နှင်ထုတ်လိုက်သော်လည်း သူမကထွက်မသွားသေးဘဲ





'' နေ . . .နေပါဦး တစ်ခုပြောစရာရှိသေးတယ် ''





ဟူ၍ စကားဆက်ပြန်သည်။





'' ကဲ . . .ပြောကွာ။ ဘာပြောစရာကျ န်သေးလို့လည်း ''





တည်ငြိမ်လည်း စိတ်တိုတိုဖြင့် မေးလိုက်လေရာ





'' အိမ်တက်တုန်းက ရှင့်ဘေးနာမှာထိုင်နေတဲ့ ခပ်ချေ ာချေ ာမိန်းမက ရှင့် ချ စ်သူလား ''





မြင့်မိုလ်ခင် ကိုပြောမှန်း တည်ငြိမ်အတတ်သိလိုက်လေသည်။





'' ဟုတ်တယ်။ ငါ့ ချ စ်သူပဲ ''





ဟု ပြန်ဖြေလိုက်တော့ သူမက ခပ်ရွံ့ရွံ့အမူအရာဖြင့်





'' ရှင် အဲ့ မိန်းမနဲ့ ဆက်မတွဲပါနဲ့တော့လား။ ရှင့်ကို သစ္စာဖောက်လိမ့်မယ်။ သူမှာ ရှင်ကို လျှ ို ့ဝှက်ထားတဲ့ အကြောင်းတွေ အမျ ားကြီးရှိတယ်။ သူ့ဟာ အတ္တကြီးသလောက် သစ္စာမဲ့မယ့်သူပဲ။ သူ့ရဲ ့ခန္ဓာကိုယ်ဝန်းကျ င်မှာ ခရမ်းရင့်ရောင် အငွေ ့အသက်တွေ ကျွ န်မအမျ ားကြီးတွေ ့နေရတယ်။ ''





ဟု ပြောကြားလေသည်။





ဒီတစ်ခါတော့ တည်ငြိမ်လုံးဝပေါက်ကွဲလေပြီ။ အနှီသရဲမသည် မိမိကို အိပ်ရေးပျ က်အောင် စကားလာမျ ားပြီး မိမိ၏သူငယ်ချ င်းမျ ား အိမ်သို့လာလည်သည်ကို ပြသနာရှာလေသည်။ ထိုမှအားမရသေးဘဲ အရောင်တွေ အငွေ ့တွေ စသဖြင့် ပါးစပ်ထဲတွေ ့ကရာတွေလျေှ ာက်ပြောကာ မိမိနှင့်မိမိချ စ်သူကြားမှာ ကတုံးကတိုက်လုပ်နေပြန်ချေ ပြီ။ ထို့ကြောင့်တည်ငြိမ်လည်း





'' ဒီမှာ သရဲမ . . .မင်း စိတ်ထဲထင်ရာ အရောင်တွေ ဘာတွေလျေှ ာက်ပြောပြီး တို့ချ စ်သူနှစ်ယောက်ကြားမှ ကုန်းမတိုက်နဲ့။ ငါတို့နှစ်ယောက်က တစ်ကယ့်မေတ္တာစစ်မေတ္တာမှန်နဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သစ္စာရှိရှိချ စ်ကြတာ။ ငါကလည်း မြင့်မိုလ်ကို သိပ်ချ စ်သလို မြင့်မိုလ်ကလည်း ငါ့ကို သိပ်ချ စ်တယ်။ အဲ့ဒါကို မင်းနားလည်ထား။ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ တို့ချ စ်သူနှစ်ယောက်ကြားမှာ ဒီလို ပလီစေ့ချေ ာက်ချ က်စကားတွေ လာမပြောပါနဲ့။ ဒါမင်းကို ငါ ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်သတိပေးခြင်းပဲ ''





ဟူ၍ သူမကို ခပ်တင်းတင်းခပ်ကျ ယ်ကျ ယ်ကို ငေါက်လိုက်လေ၏။ ထိုအခါ သူမက နှုတ်ခမ်းကိုဆူလျှ က်





'' ရပါတယ်။ ရပါတယ်။ ဒီက သူ အသဲဟက်တက်ကွဲကျ န်ခဲ့ပြီး ဖုတ်လိုက်ဖုတ်လိုက်ဖြစ်မှာဆိုးလို့ သတိပေးတာပါ။ တားမရလည်း ဆက်ချ စ်ပေါ့။ ပြီးတော့မှ တဟီးဟီး ထိုင်ငိုနေရရင် လုံးဝသနားလိမ့်မယ်မထင်နဲ့ ''





ဟု ဆောင့်ဆောင့်အောင့်အောင့်ကလေးပြောကာ တည်ငြိမ်၏ အခန်းအတွင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပါတော့သည်။











'' သစ်ပင်ဆိုတာ သင်ရှိသတ္တဝါတွေ အတွက် သိပ်ကိုအရေးကြီးတယ်။ သစ်ပင်တွေဟာ မြေဆီလွှာကိုကာကွယ်တယ်။ ရာသီဥတုကို မျှ တစေတယ်။ သက်ရှိတွေကို ဒုက္ခပေးတဲ့ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ဓာတ်ကို စုပ်ယူပြီး အကျ ို းပြု တဲ့ အောက်ဆီဂျ င်ဓာတ်ငွေ ့ကို ထုတ်လွှတ်ပေးတယ်။





ဒါ့အပြင် သစ်ပင်တွေဟာ ရေစီးဆင်းမှုကိုလည်း ထိန်းညှိပေးတယ်။ တောင်တန်းတွေ တောင်ကုန်းတွေမှာသာ သစ်ပင်တွေမရှိတာ့ဘူးဆိုရင် မိုးရွာတဲ့အခါ တောင်ကျ ရေတွေ ဒလဟောဆင်းပြီး အနီးအနားမှာရှိတဲ့ မြို ့တွေရွာတွေ ရေလွှမ်းမိုးခံရမယ်။ ကမ ္ဘာလောက သတ္တလောက အပေါ်မှာ သစ်ပင်တွေရဲ ့အကျ ို းပြု ပုံဟာ ပြောပြလို့မကုန်နိုင်ဘူး။





ဒါပေမယ့် လူသားဆိုတာ သိပ်ကိုလောဘကြီးတဲ့အမျ ို းမဟုတ်လား။ နည်းပညာတိုးတက်မှု ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ စက်ရုံတွေအမျ ို းမျ ို းဆောက် ယာဉ်ရထားတွေ ပုံစံစုံတီတွင်ပြီး ကာဗွန်ဓာတ်ငွေ ့တွေကို အချ ိန်နဲ့အမျှ ထုတ်လွှတ်နေကြသလို တဖက်မှာလည်း မြို ့ရွာတည်ဖို့ မြို ့သစ်ချ ဲ ့ထွင်ဖို့ လောင်စာရဖို့ အိမ်ထောင်ပရိဘောကတွေပြု လုပ်ဖို့ စတဲ့ အကြောင်းပြချ က်မျ ို းစုံနဲ့ သစ်ပင်တွေကို ခုတ်လှဲလာကြတယ်။ ဒါ့အပြင် ခရိုနီ လို့ခေါ်တဲ့ သိုက်တူးသမား ခေတ်ပျ က်သူဌေးတွေဟာလည်း အကျ င့်ပျ က်သစ်တောဝန်ထမ်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သစ်ပင်သစ်တောတွေကို လူအင်အား စက်အင်အား မြောက်မျ ားစွာသုံးပြီး ခုတ်လှဲရောင်းချ ကြတယ်။





ဒါကြောင့် အဲ့ဒီခရိုနီတွေဟာ ချ မ်းသာသထက် ချ မ်းသာသွားကြပြီး မြန်မာနိုငိငံရဲ ့ သစ်တောပြု န်းတီးမှုဟာလည်း ဆယ်စုနှစ်တစ်စုအတွင်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားခဲ့ရတယ်။ သစ်တောတွေမှာ မှီခို ရှင်သန်ကြရတဲ့ အဖိုးတန် သက်ရှိ သက်မဲ့တွေလည်း မျ ို းတုန်းရှားပါးကုန်ကြတယ်။ သစ်တောရေးရာ ဝန်ကြီး ဌာန ဆိုတာက သစ်ပင်သစ်တောတွေကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းတဲ့ ဝန်ကြီးဌာန မဟုတ်တော့ဘဲ သစ်ပင်ခုတ်ဖို့ ခွင့်ပြု ပေးရတဲ့ ခရိုနီတစ်စုရဲ ့ ခါးပိုက်ထောင်ထဲက ဌာန ဖြစ်သွားခဲ့ရတာကိုးး။





အစ်ကိုတို့ နိုင်ငံမှာက သဘာဝပတ်ဝန်းကျ င် သစ်ပင်သစ်တော အဲ့ဒါတွေနဲ့ပတ်သက်ရင် သိပ်ကို အသိပညာကနည်းခဲ့ကြတာမဟုတ်လား။ အစိုးရနဲ့ ခရိုနီတွေက သစ်ပင်ခုတ်ရောင်းနေကြသလို တိုင်းသူပြည်သားတွေကလည်း သစ်ပင်သစ်တောတွေကို ထိန်းသိမ်းစောက်ရှောက်ရမယ် ဆိုတဲ့ ဗဟုသုတမရှိရှာဘူး။ သူမျ ားဝိုင်းထဲက ကုက္ကို ပင်ကို ခုတ်ပြီး မီးသွေးဖုတ်ရောင်းလိုက်တာ ဘယ်နှစ်သိန်းတော့ရသွားပြီ ဆိုတဲ့အသံကြားရင် အားကျ မခံ ကိုယ့်ဝိုင်းထဲက မန်ကျ ီးပင်ကို မျ က်စောင်းထိုးချ င်ကြတယ်။





ဒါတွေအားလုံးကို ပြု ပြင်ထိန်းသိမ်းဖို့လိုတယ်။ လူတွေ သစ်ပင်သစ်တောတွေကို ခုတ်ထစ်ရောင်းချ နေတာ ဘာနဲ့တူလည်းဆိုတော့ တစ်နပ်စားဉာဏ်နဲ့ ကိုယ့်အသားကိုယ်လှီးပြီး စားသောက်နေကြသလိုပဲ။ ခုဆိုရင် ကမ ္ဘာကြီး ပူနွေးလာမှုဟာ အင်မတန် စိုးရိမ်စရာကောင်းတဲ့ အနေအထားကို ရောက်နေပြီ။





အဲ့ဒီတော့ ခုလို ပြည်သူကရွေး ပြည်သူက တင်မြှောက်လိုက်တဲ့ ပြည်သူ့အစိုးရ အုပ်ချ ု ပ်နေတဲ့အချ ိန်မှာ အစိုးရကလည်း နည်းဥပဒေ မူဝါဒတွေချ မှတ်ပြီး သစ်ပင်သစ်တော သဘာဝပတ်ဝန်းကျ င်ကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်း သလို တိုင်းသူပြည်သားတွေကလည်း သစ်ခုတ် ထင်းခုတ်တာတွေကို ချ က်ခြင်းရပ်တန့်ပြီး သဘာဝပတ်ဝန်းကျ င်ကို သာယာလှပအောင် အားဖြည့်ပါဝင်ရမယ်။ သစ်ပင် တွေကို မိမိတတ်နိုင်သလောက် စိုက်ပျ ို းကြရမယ်။ ခု စလုပ်မှ အချ ိန်မှီတော့မှာ။ မြန်မာပြည်ရဲ ့သစ်တော သဘာဝပတ်ဝန်ကျ င် ရာသီဥတုတွေဟာ တကယ့်ကို ပျ က်ဆီးဆုတ်ယုတ်နေကြပြီ။ ''





တည်ငြိမ်က အားပြည့်မာန်ပြည့် ရှင်းပြပြီးနောက် မောသွားသည့်ဟန်ဖြင့် စားပွဲပေါ်မှ ရေခွက်ကို မော့သောက်လိုက်သည်။ အောင်ပြည့်က တည်ငြိမ်ပြောပြသည်မျ ားကို စိတ်ဝင်တစားနားထောင်နေပြီး မြင့်မိုလ်ကတော့ နားထောင်ရသည်မှာ ခပ်ပျ င်းပျ င်းရှိဟန်တူသည်။ ထိုစဉ် မြင့်မိုလ်၏ ဖုန်းမှ ရင်းတုန်းသံမြည်လာသဖြင့် သူမက ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ပေါ်လာသောနံပါတ်ကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ်မျ က်နှာပျ က်သွားလေ၏။ ထို့နောက် တည်ငြိမ့်ကို ပါးချ ို င့်လေးပေါ်အောင်ပြုံ းပြလိုက်ပြီး





'' ကို ခဏလေးနော် ''





ဟု ခွင့်တောင်းကာ အိမ်ရှေ ့ဘက်သို့ထွက်၍ ဖုန်းစကားပြောနေတော့လေသည်။







ကျေ ာင်းအားရက်တွင် တည်ငြိမ်သည် မြင့်မိုလ်တို့မောင်နှမ အိမ်သို့အလည်ရောက်ရှိနေပြီး မြင့်မိုလ်လည်း ဗဟုသုတရ အောင်ပြည့်လည်း လက်ချ ာရစေရန်အတွက် သစ်တောနှင့်ဆိုင်သောမိမိ၏ အတွေ ့အကြုံ မျ ားနှင့် သစ်ပင်သစ်တောတို့၏ အရေးကြီးပုံ ကမ ္ဘာကြီးနှင့် သက်ရှိတို့ကို မည်သို့မည်ပုံ အကျ ို းပြု ပုံတို့ကို ရှင်းလင်းပြောပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ မြင့်မိုလ်တို့၏ မိဘမျ ားမှာ ပဲခူးဘက်ကဖြစ်ကြပြီး တည်ငြိမ်တို့လောက်မဟုတ်သော်လည်း သူတို့ဒေသတွင်တော့ အတော်အတန် ကြွယ်ဝသူမျ ားဖြစ်ကြ၏။ ယခု မြင့်မိုလ် တို့နေနေသောအိမ်မှာလည်း ရန်ကုန်တွင် သမီးနှင့် သား ကျေ ာင်းတက်ရန်အတွက် မိဘမျ ားက လုံးချ င်းငှါးပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။





စကားကောင်းနေကာမှ မြင့်မိုလ်က ဖုန်းထွက်ပြောနေသဖြင့် တည်ငြိမ်လည်း စကားမဆက်သေးဘဲ သူမကိုစောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေသည်။ ထိုအချ ိန်တွင် အောင်ပြည့်က တည်ငြိမ့်အနားသို့ကပ်လာပြီး





'' ဆြာ . . . မမ ကိုဘယ်လိုမြင်လည်း ''





'' ဟ. . .ဘယ်လိုမြင်ရမှာလည်း အောင်ပြည့်ရ ။ မင်းအစ်မနဲ့ ငါနဲ့ကချ စ်သူတွေလေ။ ချ စ်သူလို့ပဲမြင်တာပေါ့ ''





အောင်ပြည့် မျ က်နှာ အီလည်လည်ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းကိုကုတ်လျှ က် . . . .





'' မဟုတ်ဘူးဆြာရဲ ့။ ရိုးသားမှုရှိလား။ မရှိဘူးလား။ ဒါကိုပြောတာ ''





ဟူ၍ ထပ်မေးလိုက်တော့





'' အင်းးး . . .ရိုးသားပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ''





ဟု တည်ငြိမ်က ပြန်မေးလိုက်လေသည်။





'' ဒီလို ဆြာရဲ ့။ ဆြာ့ကိုတွေ ့ကတည်းက ကျွန်တော်အနေနဲ့ ကိုယ့်အကိုအရင်းတစ်ယောက်လို ချ စ်ခင်မိတာ။ ပြီးတော့ ဆြာက ကျွန်တော်နဲ့ ဝါသနာတွေ အကျ င့်စရိုက်တွေလည်း အတော်ကလေးတူတယ်။ မမကကြတော့အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ ကျွ န်တော်နဲ့ ဝါသနာ အကျ င့်စရိုက် စသဖြင့် ဘာတစ်ခုမှမတူတဲ့အပြင် ငယ်စဉ်အခါကတည်းကလည်း ကျွ န်တော်တို့မောင်နှမနှစ်ယောက်က သိပ်အပေါင်းအသင်းမလုပ်ခဲ့ကြဘူး။





မမဟာ ကျွ န်တော်ရဲ ့အစ်မအရင်းဖြစ်ပေမယ့် ကျွ န်တော်က မမထက်စာရင် ဆြာ့ကို ပိုခင်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွ န်တော်နဲ့ပတ်သက်ပြီးမှ မမနဲ့ဆြာတွေ ့ခဲ့ကြရတာဆိုတော့ မမအတွက် ကျွ န်တော့်မှာ တာဝန်အမျ ားကြီးရှိတယ်လေ။





တကယ်တော့ ဆြာ မမကို မချ စ်သင့်ဘူး။ ဘာလို့လည်းဆိုရင် ဆြာက အနေအေးတယ် ရိုးသားတယ် ဘဝကို အေးအေးဆေးဆေးဖြတ်သန်းချ င်တယ်။ မမကတော့ဆြာနဲ့မတူဘူး။ သူက ဘဝကို ရှုပ်ယှက်ခတ်ပြီး တည်ဆောက်လိုတယ်။ မာယာတွေနဲ့စကားရတာဝါသနာပါတယ်။ ဘဝကို အေးအေးဆေးဆေးဖြတ်သန်းလိုတဲ့စိတ်မျ ို း သူ့မှာလုံးဝမရှိဘူး။ အနိမ်အမြင့်အလှည့်အပြောင်းတွေကြားထဲမှာ ရှင်သန်ရတာကိုပဲ သူက ဘဝရဲ ့အရသာလို့ ထင်မှတ်ထားတဲ့ပုံ။





မောင်တစ်ယောက်က နှမတစ်ယောက်ကို လင်ကောင်းသားကောင်းမရစေလျ င်လို့ ပြောတဲ့စကားမျ ို းတော ့မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မမဟာ ဆြာနဲ့လုံးဝလိုက်ဖက်ညီသူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်တာအမှန်ပဲ တကယ်လို့ ဆြာ့အနေနဲ့ မမကို လက်တွဲဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဆြာတို့အိမ်ထောင်ရေး သာယာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွ န်တော်တော့မထင်ဘူး ''





အောင်ပြည့်က စေတနာအရင်းခံကာ ဆြာဖြစ်သူ တည်ငြိမ်နှင့် အစ်မဖြစ်သူ မြင့်မိုလ်ခင်တို့နှင့် စပ်လျှ င်း၍ ၎င်း၏ထင်မြင်ယူဆချ က်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြလေ၏။ တည်ငြိမ်လည်း စိတ်မသက်သာဟန်ဖြင့် မျ က်နှာကို အပေါ်ကိုမော့လျှ က် လေပူတစ်ချ က်ကို '' ဟူးး '' ခနဲ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး





'' ဘယ်တတ်နိုင်မလည်းကွာ။ ငါက မင်းအစ်မကို ချ စ်မိနေပြီပဲ။ ပြီးတော့ မြင့်မိုလ်ကလည်း ငါ့ညီထင်သလောက်ဆိုးချ င်မှလည်း ဆိုးခဲ့မှာပါ။ တကယ်လို့ ဆိုးခဲ့မိုက်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ဆြာနဲ့မတွေ ့ခင် သူငယ်စဉ်အချ ိန်က ရူးရူးမိုက်မိုက်လုပ်ခဲ့တာတွေ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ ခုတော့ သူလည်းအသက်ကလေးရပြီး ရင့်ကျက်သင့်သလောက် ရင့်ကျ က််လာပြီပဲ။ ရှေ ့ဆက်ပြီး သူ့ဘဝကိုသူ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ အကောင်းဆုံးဖြတ်သန်းသွားလိမ့်မယ်လို့ ဆြာယုံကြည်တယ်။ ''





ဟု ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်လေတော့သည်။





'' အင်းးလေ. . .ဆြာယုံကြည် မျေှ ာ်လင့်တဲ့အတိုင်းဖြစ်ပါစေ လို့ပဲ ကျွ န်တော် ဆုတောင်းပါတယ်။ တကယ်တမ်းဆို ကျွ န်တော်ကသူ့ရဲ ့မောင်အရင်းပါ။ ဆြာလို လူကောင်းလူတော်တစ်ယောက်နဲ့ သူ့ကို ကျွ န်တော် ဘာမှ သဘောမတူစရာမရှိပါဘူး။ ''





ထိုစဉ် မြင့်မိုလ် ပြန်ဝင်လာ၍ဆြာတပည့်နှစ်ယောက် စကားစပြတ်သွားလေတော့သည်။





တည်ငြိမ်သည် မြင့်မိုလ်တို့မောင်နှမနှစ်ယောက်နှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ထွက်ခဲ့ကြပြီး လက်ဖက်ရည်နှင့်မုန့်မျ ားကိုမှာယူကာ ညနေခင်းစာအဖြစ် စားသောက်ကြလေ၏။ ထိုနောက်တည်ငြိမ်လည်း မြင့်မိုလ်တို့ကို ပြန်ပို့ပြီး အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့လေတော့သည်။ 

တည်ငြိမ်အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဧည့်ခန်းတွင်ထိုင်လျှ က် တီဗီကြည့်နေသော သက်ထားဖြူ ကိုတွေ ့ရလေသည်။ တည်ငြိမ်က





'' အမယ် . . .မယ်မင်းကြီးမ။ ခဗျ ားက ရာရာစစ တီဗီတွေဘာတွေ ဖွင့်ကြည့်နေလို့ပါလား ''





ဟု ပြောလိုက်လေရာ သက်ထားဖြူ က မျ က်စောင်းလေးပြန်ထိုးပြီး





'' ဘာလည်း မကြည့်ရဘူးလား။ သူမျ ားတီဗီကြည့်တာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လည်း ''





ဟူ၍ အသံစာစာလေးဖြင့် ရန်တွေ ့မေးလေး ပြန်မေးလေ၏။





'' မဟုတ်ပါဘူး။ ကြည့်လို့ရပါတယ်။ ငါက အံ့သြလို့ပါ။ သရဲမက အဲ့ဒီလို တီဗီတွေဘာတွေ ဖွင့်လို့ ပိတ်လို့ရလို့လား ''





'' ဒီမှာ ကျွ န်မပြောချ င်တာက . . . အရင်ဆုံး ရှင် ကျွ န်မကို ခေါ် ခေါ် နေတဲ့ သရဲမဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းကိုပြင်လိုက်ပါ ''





'' ဒါဆို ငါက မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်ရမှာလည်း ''





'' ကျွ န်မမှာ နာမည်ရှိတယ်။ သက်ထားဖြူ တဲ့ . . . ''





'' ဟုတ်ပါပြီ မသက်ထားဖြူ ရယ်။ ပြောစမ်းပါဦး တီဗီကြည့်တာအပြင် နောက်ထပ်ကော ခင်ဗျ ား ဘာတွေမျ ားထပ်လုပ်လို့ရသေးတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းလေး ''





'' ကျွ န်မက သာမာန်လူသားတစ်ယောက်လိုပဲ အားလုံး လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင် ခံစားနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါအပြင် ကျွ န်မက အစာမစားပဲလည်း အကြာကြီးနေနိုင်သလို ကျွ န်မမြင်စေချ င်တဲ့သူမှ ကျွ န်မကိုမြင်ရအာင်လည်း ကျွ န်မလုပ်နိုင်တယ်။ နံရံတွေ တံခါးတွေကို ဖောက်ထွင်းသွားလာနိုင်တာကတော့ ရှင်သိပြီးသားပါ ''





'' အိုးး ဒါဆိုမင်းက အတော်တော့စွမ်းတာပဲ။ အခြား ဝိဉာ ဉ်တွေကော မင်းလို စွမ်းကြလား ''





'' ဘယ်ကသာ စွမ်းရမှာလည်း။ ကျွ န်မပဲ ဒါမျ ို းတွေလုပ်လို့ရတာ။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ကျွ န်မက လူ့ဘဝမသေခင်မှာ ဥပုတ်စောင့် ပုတီးစိတ် မေတ္တာပို့ အလှူ အတန်း စတဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေကို အတော်လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မကျွ တ်မလွတ်သေးတဲ့ ခုလိုဘဝမျ ို းမှာ နေရပေမယ့် ကျွန်မပြု ခဲ့ဖူးတဲ့ကုသိုလ်ကံတွေကြောင့် အစွမ်းသတိ္တတွေ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။





ဒါ့အပြင်ကို သမ္မထစွမ်းအားကိုလည်း အတော်လေးကျ င့်ကြံဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျွ န်မဟာ လူ့ဘဝ ကတည်းက လူတစ်ယောက်ရဲ ့ ကိုယ်ခန္ဓာကထွက်တဲ့အရောင်တွေကို မြင်နိုင်ဖတ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအရောင်တွေကတဆင့် အဲ့ဒီလူရဲ ့စိတ်နေသဘောထားနဲ့ ရှေ ့ဆက်ဖြစ်တော့မယ့်အကြောင်းအရာတွေကို ခန့်မှန်းနိုင်တယ်လေ။ တစ်ခါတလေ အရောင်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှေ ့ဆက်ဖြစ်မယ့်ဟာတွေကို ကျွ န်မကြို ပြောရင် ရှင်ယုံကြည်စေချ င်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွ န်မပြောရင် မမှားဘူး။ ''





'' သြော်. . . အဲ့လိုလား။ ဒါနဲ့ မင်းက အစာအဆိပ်သင့်သေခဲ့တာဆို။ မင်း သေမယ်ဆိုတာ မင်းကိုယ်ရောင်ကိုပြန်ကြည့်ပြီး မင်းမသိဘူးလား။ ပြီးတော့ ဒီလောက် ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေလုပ်ထားပြီး မင်းကဘာလို့နတ်ပြည်တန်းမရောက်ဘဲ ဒီမှာ ဝိဉာဉ်လာဖြစ်နေတာလည်း။ ''





'' ဒါက ဒီလိုရှင့် . . .။ ကျွ န်မသေမယ့်နေ့က ကျွ န်မက ဥပုဉ် စောင့်နေတာ။ ဥပုဉ်စောင့်တော့ တနေကုန် မှန်မကြည့်ဖြစ်ဘူးလေ။ မှန်မကြည့်ဖြစ်တော့ ကျွ န်မကိုယ်ရောင်ကို ကျွ န်မဘယ်တွေ ့ပါတော့မလည်း။ ည ၈ နာရီခွဲလောက်ကျ မှ အရင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လေနာရောဂါပြန်ထလာလို့ ဥပုတ်ထွက်ပြီး စားပွဲပေါ်မှာရှိတဲ့ မှိုကြော်လေးနဲ့ ကျ န်တဲ့ ဟင်းလေးဘာလေးစုပြီး ထမင်းစားလိုက်မိတာ။ ဘာကနေဘယ်လိုအခန့်မသင့်သွားတယ်မသိပါဘူး . . .တခါတည်း ဒီဘဝရောက်လာတော့တာပဲ။





ပြီးတော့ ကျွ န်မက ဒီအိမ်လေးကို အရမ်းကြို က်တာလေ။ ကျွ န်မလည်းသေကော သုဂတိရောက်ဖို့ ကုသိုလ်တွေရှိပါလျှ က်နဲ့ ဒီအိမ်လေးကို စွဲပြီး ဒီအိမ်လေးမှာပဲ ဝိဉာဉ်ပြန်ဖြစ်တော့တာပေါ့။ ရှင်ပြောတဲ့ သရဲမ ဆိုပါတော့ရှင်။ ဒါပေမယ့် အဲ့လိုခေါ်တာကြီးက အတော်ကိုနားထောင်မကောင်းဘူးရှင့် . . .သိရဲ ့လား ''





ဟူ၍ သက်ထားဖြူ က သူမရဲ ့အကြောင်းကို တည်ငြိမ့်အား သေချ ာရှင်းပြလိုက်လေသည်။ တည်ငြိမ်လည်း





'' မင်းအကြောင်းကလည်း ရယ်ရမလို ငိုရမလိုပါလား ''





ဟု သက်ထားဖြူ ကို စနောက်လေရာ သူမက နှုတ်ခမ်းလေးဆူလျှ က်





'' သူမျ ား သေတဲ့အကြောင်းက ရယ်စလား . . .တကယ်တည်း ကိုယ်ချ င်းစာတရားမရှိတဲ့သူ . . . . . . . . . . . ''





အသံစာစာလေးဖြင့် အဆက်မပြတ် ရန်တွေ ့လေ၏။





'' ဟုတ်ပါပြီ။ မရယ်တော့ပါဘူး မမရယ်။ ဝမ်းနည်းပါ့မယ်။ ဟုတ်ပြီလား။ ''





ဟု တည်ငြိမ်က ပြန်လည် ချေ ာ့မော့လိုက်မှသာ သူမ၏ မြည်တွန်တောက်တီမှုမျ ားလည်း အဆုံးးသပ်သွားလေတော့သည်။





'' မင်းက လူတစ်ယောက်နဲ့မခြား ခုလိုနေနိုင်ထိုင်နိုင်ပါလျှ က်နဲ့ ငါရောက်စတုန်းကတည်းက ခုလိုပေါ်တင်မနေဘဲ သရဲလိုလို ဝိဉာဉ်လိုလို လုပ်နေရတာလည်း ''





တည်ငြိမ်က ဆက်လက်မေးမြန်းလေရာ သူမက မျ က်လုံးကလေးတွေ ထောင့်ကပ်လျှ က် . . .





'' အို. . .ဒါကတော့ ရောက်လာတဲ့ အိမ်ရှင်အသစ်က သဘောကောင်းမကောင်း အခြေအနေ ဟန် မဟန် စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်လေ။ စတွေ ့တွေ ့ခြင်း ဘယ်ရင်းရင်းနီးနီးနေလို့ရမှာလည်း။ ''





'' . . .ဒီလိုလား။ ခုကော အခြေအနေက ဘယ်လိုလည်း ''





'' မဆိုးပါဘူး။ ခုလို ရုပ်ချေ ာသဘောကောင်းပြီး စွန်းဖိုင်းတဲ့ဘဲကြီးဆိုတော့ ဒီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရင်းရင်းနီးနီး နေလို့ရတာပေါ့။ သဘောမကောင်း အခြေအနေမဟန် ရုပ်ဆိုးဆိုးနဲ့ ဘဲကြီးဆိုရင်တော့ ချေ ာက်လွှတ်သင့်ရင် ချေ ာက်လွှတ်ရမယ်လေ ''





'' သြော် . . .ခဗျ ားက ကျ ု ပ်သဘောမကောင်းရင် ချေ ာက်လွှတ်မှာပေါ့လေ ''





'' ရှင့်ကိုတော့ ချေ ာက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဂုတ်ချ ို းပြီး စားပစ်လိုက်မှာ ''





သက်ထားဖြူ က သူမရဲ ့လက်ကလေးတွေကို အပေါ်မြှောက်လျှ က် သရဲချေ ာက်သည့်ဟန်ကို ချ စ်စဖွယ်အမူအရာလေးဖြင့်လုပ်ပြပြီး ပြန်ပြောလိုက်လေရာ တည်ငြိမ်လည်း . . .





'' ဟားး ဟားး ဟားး . . . .ဟုတ်ပါပြီ မမရယ် . . .စားချ င်ရင်လည်း နောက်မှသာစားပါ။ ခုတော့ ညနေအတော်စောင်းနေပြီ။ ရေလေးချ ို လိုက်ပါရစေဦး။ ကိုယ့် ကိုရီးယားကားပဲ ကိုယ်ပြီးအောင်ဆက်ကြည့်တော်မူပါတော့ ''





ဟုပြောကာ အိမ်ခန်းတွင်းသို့ဝင်ရန် ပြင်လိုက်လေတော့၏။ ထိုအချ ိန်တွင်





'' ကလင် ကလင် ကလင် . . . .''





 အခန်းထောင့်ရှိကြို းဖုန်းမှ ဘဲလ်သံမြည်လာ၍ တည်ငြိမ်လည်း အခန်းထဲသို့မဝင်သေးဘဲ ဖုန်းသွားကိုင်လိုက်လေတော့သည်။ တဖက်မှ ဖေဖေ ဦးစစ်မြို င်၏ စကားပြောသံ . . . .





'' သား . . .ရန်ကင်းမှာ နေတဲ့ ဖေဖေ့ရဲ ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဘက် ဦးချ မ်းသာ ကိုသိလား ''





'' ဟုတ်ကဲ့ဖေဖေ။ ဖေဖေနဲ့ သစ်တောဝန်ထမ်းဘဝတုန်းက တစ်ဌာနတည်းလုပ်ခဲ့တာမဟုတ်လား ''





'' ဟုတ်တယ်သား။ ခု သူဆုံးသွားလို့တဲ့။မနေ့ညက အသတ်ခံရတာဆိုပဲ။ အဲ့တာ သားမနက်ကျ ရင် သူ့အိမ်ကို နာရေးသွားမေးလိုက်ပါဦးကွာ။ ဖေဖေကလည်း ဒူးနာပြန်ထနေတော့ ရန်ကုန်ကို မလာနိုင်ဘူးဖြစ်နေတယ်။ သူ့အိမ်မှာ သူ့မိသားစုနဲ့ ဆွေမျ ို းသားချ င်းတွေတော့ ရှိမှာပေါ့ကွာ။ သူ့အလောင်းကတော့ လောလောဆယ် ရဲဖက်ကယူထားတယ်တဲ့။





သူ့မိန်းမ မမြင့်ကြည်ကိုလည်း ဖေဖေ ဒူးနာနေလို့ မလာဖြစ်တဲ့အကြောင်းနဲ့ အရမ်းကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းကို သေသေခြာခြာပြောပြပေးပါကွာ။ ''





'' ဟုတ်ကဲ့ ဖေဖေ ။ သားမနက် ကျေ ာင်းသွားရင်း ဝင်လိုက်ပါ့မယ်။ ''





'' အေး. . .ဖေဖေ စိတ်ချ မယ်နော် သား . . .''





'' ဟုတ်ကဲ့ စိတ်ချ ပါဖေဖေ။ သားသွားဖြစ်အောင်သွားလိုက်ပါ့မယ် ''





'' အေးး ဒါဆို ဒါပဲနော် ''





တည်ငြိမ်လည်း ဖုန်းကိုချ လိုက်ပြီး မျ က်နှာကို အပေါ်ကိုမော့လျှ က် '' ဟူးးး '' ခနဲ လေပူတစ်ချ က််မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ





'' ဦးချ မ်းသာ တောင်သေပြီ ဆိုပဲ။ အသတ်ခံရတာတဲ့ ''





ဟူ၍ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်လေသည်။





'' သစ်တော တိုင်းမန်နေဂျ ာ ဦးချ မ်းသာ လား ''





သက်ထားဖြူ ကလှမ်းမေးလိုက်တော့ တည်ငြိမ်က . . .





'' ဟုတ်တယ် သက်ထားရဲ ့။ ဒါနဲ့ သူ့ကို သိလို့လား ''





'' သိတာပေါ့ရှင့်။ ကျွ န်မဒယ်ဒီကလည်း သစ်တောဝန်ထမ်းပဲကို ''





'' သြော်. . .ဟုတ်သား ။ ကိုယ်မေ့နေတာ။ ''





'' ဒီမှာ . . .ကျွ န်မစိတ်ထဲမှာ ထင့်နေတာတစ်ခုကို ရှင့်ကို ပြောပြရမလား ''





သက်ထားဖြူ က ချ င့်ချ င့်ချ ိန်ချ ိန် အမူအရာလေးနှင့် ပြောလိုက်လေသည်။





'' ပြောလေ။ ဘာမျ ားလည်း ''





'' ဒီလိုရှင့်. . . . . ခု ဦးလှဘူး အသတ်ခံရတာ ပြသနာအားလုံးရဲ ့ နိဒါန်းပဲ။ ဒီ့ထက်ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဒီထက်ဖြေရှင်းရခက်တဲ့ ပြသနာတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာ ကျွ န်မကြို တင်ခံစားမိနေသလိုပဲ ''





'' ဟုတ်ရဲ့လား သက်ထားရယ် . . . . ''





'' ဟုတ်တယ်ရှင့်။ ဒါကြောင့် ဒီအချ ိန်ကစပြီး ရှင့်ကို သွားတာလာတာစားတာသောက်တာကအစ အရာရာ သတိထားဖို့ သက်ထားအကြံပေးရစေ ''





'' အေးပါ သက်ထားရယ်။ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ သတိကပ်ပြီးနေပါ့မယ်။ ကဲ အချ ိန်လည်းနောက်ကျ နေပြီ။ ကိုယ်ရေသွားချ ို းလိုက်ဦးမယ် . . . . ''





ဟုပြောကာ တည်ငြိမ်လည်း အခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့လိုက်ပါတော့သည်။













တည်ငြိမ် အိပ်မပျေ ာ်သေးဘဲ အိပ်ယာထက်တွင်အတွေးနယ်ချ ဲ ့နေမိသည်။





'' အင်းး . . . . ဦးချ မ်းသာ ဦးချ မ်းသာ ''





ဦးချ မ်းသာနှင့် ဖေဖေဦးစစ်မြို င်သည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အပေါင်းအသင်းမျ ားဖြစ်ကြသော်လည်း အကျ င့်သီလချ င်းမှာ ဆီနှင့်ရေလို ကွာခြားလှပေ၏။ ဝန်ထမ်းဘဝတစ်လျေှ ာက်လုံး ဖေဖေသည် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူအမှုမှန်သမျှ ကိုရှောင်ရှားကာ ဘဝကိုရိုးသားစွာဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိရှိ ဖြတ်သန်းခဲ့လေသည်။ ဖေဖေအမြဲပြောသောစကားတစ်ခွန်းက '' အဖေတို့က လာဘ်ပေးလာဘ်ယူလုပ်စားစရာမှ မလိုတာပဲသားရယ်။ နဂိုကတည်းက ချ မ်းသာပြီးသားကို။ ဖေဖေ ဒီအလုပ်ဝင်လုပ်ဖြစ်တယ်ဆိုတာက တကယ်ကို သစ်ပင်သစ်တောကို ဝါသနာပါလို့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျ င်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ချ င်လို့ '' ဟူ၍ ဖြစ်လေသည်။





ဦးချ မ်းသာမှာမူ ဖေဖေလိုမဟုတ်ခဲ့။ လွန်စွာ ငွေကြေးခုံမင်ကာ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူဘက်တွင်လည်း အင်မတန်လက်သံပြောင်သည်ဟုပင် နာမည်သတင်းကြီးလေ၏။ ထို့အပြင် မိန်းမသညာကိစ္စ၌လည်း စွမ်းစွမ်းတမံ ရှုပ်ပွေသူတစ်ဦးဖြစ်၍ အနီးအနားတွင် မိန်းကလေးမိန်းမငယ် တစ်ဦးမရှိလျှ င်ကို မနေတတ်သူတစ်ဦးပင်။ အသောက်အစားအရာ၌လည်း ဦးချ မ်းသာသည် အပေါင်းအသင်းမျ ားက '' ကြွက်တွင်း '' ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံထားရသူ ဖြစ်လေသည်။ ဤကဲ့သို့အကျ င့်စရိုက်ချ င်း လွန်စွာကွဲပြားလှသော ဖေဖေနှင့်ဦးချ မ်းသာတို့သည် မည်သို့မည်ပုံ အပေါင်းအသင်းဖြစ်သွားကြသည်ကို တည်ငြိမ့်အနေဖြင့် မတွေးတတ်အောင်ပင် ဖြစ်နေတော့လေ၏။





တဖန် ဦးချ မ်းသာရဲ ့အကြောင်းမှာ မပါမဖြစ်တွေးရမည့်သူက မိမိ၏ငယ်သူငယ်ချ င်း '' မိုးထက် ''။ မိုးထက်သည် အနေအေးကာ သဘောကောင်းသော်လည်း မဟုတ်မခံ ရှူ းရှူ းဒိုင်းဒိုင်းစိတ်ရှိသူဖြစ်လေသည်။ ကြံရည်ဖန်ရည်လည်းကောင်းမွန်ကာ လုပ်ရဲကိုင်ရဲလည်းရှိလှပေ၏။ မိမိနှင့် မြင့်မိုလ်တွဲနေသည်ကိုလည်း မိုးထက်က သိပ်သဘောမကြလှ။ မြင့်မိုလ်၏ ဇာတ်ကြောင်းတွေအားလုံးကို ၎င်းသိထားသည်ဟု ဆိုလေသည်။





ရဲမေဟန်နီချ ို နှင့်မကြို က်ခင်က မိုးထက်သည် ဦးချ မ်းသာ၏ တစ်ဦးတည်းသောသမီးဖြစ်သူ ခင်သူဇာ ဆိုသော အလန်းမလေးဖြင့် ကြို က်ခဲ့ဖူးလေသည်။ ထိုကိစ္စကို ဦးချ မ်းသာသိသောအခါ ၎င်း၏သမီးနှင့် မိုးထက်ကို သဘောမတူဘဲ အတင်းခွဲ၍ ခင်သူဇာကို သူဌေးတစ်ယောက်နှင့် ပေးစားလိုက်လေ၏။





ထိုအချ ိန်မှစ၍ မိုးထက်လည်း အလုပ်ကိုလုံးလုံးမသွားတော့ဘဲ အရက်ကိုအဖော်ပြု လျှ က် အသောက်သမားကြီးလုံးလုံးဖြစ်သွားလေတော့သည်။ နောက်ဆုံး၌ တည်ငြိမ်က မိုးထက်ကို ချေ ာ့မော့ဖြောင်းပြသောအခါမှ '' နက်ဖန်ခါကစပြီးအလုပ်ပြန်ဆင်းပါတော့မယ် '' ဟုကတိပေးကာ ထိုနေ့ညတွင် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူငယ်ချ င်းနှစ်ယောက်သွားသောက်ကြလေသည်။





အရက်ဆိုင်သို့ရောက်သောအခါ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျ စွာဖြင့် ဦးချ မ်းသာတို့ဝိုင်းနှင့်တိုးလေ၏။ မိုးထက်နှင့် ဦးချ မ်းသာသည် မူးမူးဖြင့် ပန်ကုံးပြို င်စွပ်ကြရာ ဦးချ မ်းသာက မိုးထက် ထက်စာလျှ င် ငွေကြေးဓနအင်အားလွန်စွာသာလွန်သူဖြစ်သောကြောင့် အနိုင်ရလေတော့သည်။ တည်ငြိမ်သည် မိုးထက်ဘက်မှ မိမိဝင်ပါလျှ င် ဦးချ မ်းသာတို့ မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ကြောင်းအတတ်သိသော်လည်း ပန်းကုံးစွပ်ခြင်းဟူသည်မှာ အရေမရအဖတ်မတင်အလုပ်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသဖြင့် မိုးထက်ကို ဝင်မကူတော့ဘဲ ခပ်မစိပ်ပင်နေခဲ့လေ၏။





ဦးချ မ်းသာက တဖက်ဝိုင်းမှနေ၍





'' မတူရင်မတုနဲ့ကွ။ လူဆိုတာ တန်ရာတန်ရာပေါ့ကွာ။ ဒီလိုအဆင့်နဲ့မျ ား ငါ့သမီးကို တက်မှန်းရဲသေးတယ်။ ငါ့သမီးက သူဌေးကတော်လုပ်မယ့် မိန်းမကွ။ အုတ်ကြားမြက်ပေါက်တွေနဲ့ မတူဘူး မတန်ဘူး။ ဒီလောက်မှ သောက်ဆင့်မရှိရင် တက်မလာခဲ့နဲ့ ''





စသဖြင့် မိုးထက်မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မည့်စကားမျ ားကို အဆက်မပြတ်စောင်းမြောင်းပြောဆို ကြုံ းဝါးနေလေရာ မိုးထက်လည်းတဖြေးဖြေးဒေါသအိုးပေါက်ကွဲလာပြီး ဦးချ မ်းသာကို ရိုက်နှက်ရန်ပြင်သဖြင့် တည်ငြိမ်က ထိန်းသိမ်းချေ ာ့မော့ကာ အိမ်သို့ပြန်ခဲ့ကြရခြင်းဖြစ်လေသည်။ အိမ်အပြန်လမ်းတစ်လျေှ ာက်လုံးတွင်လည်း မိုးထက်သည် ကားမောင်းနေသော တည်ငြိမ်၏ဘေးတွင်ထိုင်လျှ က် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျ ကာ ဦးချ မ်းသာကို သတ်မည့်ဖြတ်မည့်အကြောင်းကိုပင် အာလေးလျှ ာလေးဖြင့်တရစပ် ကြုံ းဝါးပြီး လိုက်ပါလာလေတော့၏။





သို့သော် ထိုနေ့ည တစ်ညသာ။ နောက်နေ့မှစ၍ ပေးထားသည့်ကတိအတိုင်း မိုးထက်သည် အလုပ်ပြန်ဆင်းသွားပြီး ၎င်းထံမှ ဦးချ မ်းသာ ခင်သူဇာ စသဖြင့် အသံပလံတို့လုံးဝထွက်မလာတော့ဘဲ စိတ်သစ်လူသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်သွားသည်ကို တည်ငြိမ့်အနေဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာ တွေ ့မြင်ရလေတော့သည်။





တည်ငြိမ်လည်း ဦးချ မ်းသာ၏အကြောင်း . . ဦးချ မ်းသာနှင့် မိုးထက် ပတ်သက်ဆက်စပ်ပုံတို့ကို တွေးတောရင်မောကာ '' ဟင်း . . .'' ခနဲ သက်ပြင်းတစ်ချ က်ချ လိုက်ပြီး





'' ဦးချ မ်းသာကို သတ်တာ မိုးထက်မဟုတ်ပါစေနဲ့ '' ဟု စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းရေရွတ်လိုက်လေ၏။ နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ ည ၁၁ နာရီခွဲလေပြီ။ ထို့ကြောင့် တည်ငြိမ်လည်း အတွေးစကိုဖြတ်ကာ အိပ်ပျေ ာ်အောင် အိပ်လိုက်ပါတော့သည်။









နောက်နေ့မရက်တွင် တည်ငြိမ်သည် ကျေ ာင်းမသွားခင် နာရေးအိမ်သို့ဝင်လိုက်လေသည်။ နာရေးဖြစ်သဖြင့် နယ်မှ ဆွေမျ ို းမျ ားရောက်နေသော်လည်း တကယ်တမ်း ဦးချ မ်းသာနှင့်အတူနေသော အိမ်သားဟူ၍ ၎င်း၏ဇနီး ဒေါ်မြင့်ကြည်နှင့် အမဖြစ်သူ ဒေါ်ကြို င်တို့နှစ်ဦးသာ ရှိသည်ဟု သိခဲ့ရလေသည်။ တည်ငြိမ်လည်း ဒေါ်မြင့်ကြည်ကို ဖေဖေဦးစစ်မြို င်ကစကားပါးလိုက်ကြောင်းနှင့် အားပေးစကားမျ ားပြောကြားကာ ခဏနေပြီး အိမ်ပြင်သို့ပြန်ထွက်ခဲ့လေသည်။





အိမ်ပေါက်ဝတွင် ဟန်နီချ ို နှင့်တွေ ့သဖြင့် နှစ်ယောက်သားလှမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး စကားပြောဖြစ်ကြပြန်သည်။ ခုလို ယူနီဖောင်းနဲ့ အပွင့်နဲ့ ဆိုတော့လည်း ဟန်နီချ ို ကိုမြင်ရသည်မှာ တည်ငြိမ်၏မျ က်လုံးထဲတွင် တစ်မျ ို းတစ်ဖုံ ဆွဲဆောင်မှုဖြစ်၍နေလေ၏။ ဒေါင်ကောင်းကောင်းနှင့် လှပဖွံ ့ဖြို းသော သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကာကီရောင်ရှပ်အကျၤ ီယူနီဖောင်းလက်ရှည်နှင့် စကတ်ထဘီအပြာရင့်ရောင်ကို သေသေသပ်သပ်ဝတ်ဆင်ထားသည်မှာ ကြည့်လိုပင်ကောင်းသေးတော့သည်။





ထို့အပြင် ဆံပင်ကိုအပြောင်သိမ်းကာ နောက်တွင်စုထုံးထားပြီး ဇာပုဝါလေးဖြင့်ထုတ်ထားသောကြောင့် သူမ၏မျ က်နှာလေးမှာ ရှင်းပြီး လှပတင့်တယ် လျှ က်ရှိလေ၏။ ရွှန်းလဲ့ကြည်လင်နေသော သူမရဲ ့မျ က်လုံးအစုံမှာလည်း တပါးသူ၏ စိတ်နှလုံးကို ဖောက်ထွင်းသိမြင်နိုင်သည့်အလား စူးရှတောက်ပလှလေသည်။ တည်ငြိမ်သည် လွန်ခဲ့သောရက်ပိုင်းကမှ မိမိအိမ်တွင်တွေ ့ခဲ့ရသည့် အရှက်သဲစွာစိုးရွံ့လျှ က်ရှိသော ဟန်နီချ ို ၏ပုံစံအမူအရာနှင့် ယခုမြင်တွေ ့နေရသည့် တည်ကြည်ရဲရင့်ကာ အရာရာကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အားမာန်အပြည့်ရှိနေပုံပေါ်သော ဒုရဲအုပ်မလေးဟန်နီချ ို ၏ဟန်ပန်အနေအထားတို့ကို ယှဉ်ထိုးချ ိန်ဆပြီး မျ ားစွာ အံသြနေမိတော့လေသည်။





ခေတ်မှီငယ်ရွယ်သော်လည်း လူကောင်သေးကာ ဆတ်ကော့လတ်ကော့နိုင်လှသော ဦးချ မ်းသာ၏သမီး ခင်သူဇာနှင့် ရေစက်ကုန်ပြီး ယခုလို တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် ဖွံ ့ဖံွ ့လှလှနှင့် ကျ က်သရေရှိသည့် ဟန်နီချ ို လိုအမျ ို းသမီးနှင့် ဆုံဆည်းခွင့်ရရှိသွားသည့် သူငယ်ချ င်းမိုးထက်အတွက်လည်း လွန်စွာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မိလေ၏။ တဖန် သူငယ်ချ င်းဖြစ်သူ မိုးထက်အား ၎င်း၏ချ စ်သူကပင် ၎င်းကိုပြန်ဖမ်းရသည့်အဖြစ်မျ ို း ပေါ်ပေါက်မှာကိုလည်း တည်ငြိမ်အနေဖြင့်စိုးရိမ်စိတ်ဝင်မိပြန်သည်။ ထိုကြောင့်





'' ဦးချ မ်းသာကို သတ်တာ မိုးထက် မဟုတ်ပါစေနဲ့ ''





ဟု တည်ငြိမ်၏စိတ်ထဲတွင် ထပ်ကာထပ်ကာဆုတောင်းနေမိလေတော့သည်။









. . . .ဦးချ မ်းသာမှာ ည ၁၀ နာရီထိုးခန့်တွင် ခြံဝင်းထဲသို့ဆင်းကာ လမ်းလျေှ ာက်ရင်း လည်မျ ို တည့်တည့်ကို ဓားမြောင်ကဲ့သို့ လက်နက်ဖြင့် အထိုးခံရ၍ သေဆုံးရခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အလောင်းကို ရင်ခွဲရုံမှတဆင့် ရေဝေးသို့ပို့လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း





ဘန်ကောက်သို့ရောက်နေသော ၎င်း၏ သမီးဖြစ်သူ ခင်သူဇာတို့လင်မယားကို စောင့်လို၍ မနက်ဖန်ခါ နေ့လည်ကြမှ သဂြို လ်ရန်စီစဉ်ထားကြောင်း





ထို့အပြင် ဦးချ မ်းသာတို့အိမ်တွင် ၎င်း၏ဇနီးနှင့် အမအပြင် ခင်မောင်ဇင် ဟုအမည်ရသည့် မိန်းမဘက်မှတူ တစ်ယောက်လည်းရှိကြောင်း





သို့သော် ထိုသူသည် ခပ်ဆိုးဆိုးခပ်သွမ်းသွမ်းထဲကဖြစ်ပြီး အိမ်ကိုမပြန်ဘဲ လနဲ့ချ ီ၍ တခြားနေရာမျ ားတွင် ပျေ ာ်သလိုနေတတ်သဖြင့် ယခုထက်ထိ ဆက်သွယ်လို့မရကြောင်း





ဦးချ မ်းသာနှင့်လည်း အပေါက်အလမ်းတည့်သူမဟုတ်ကြောင်း . . . .





စသည့်အချ က်အလက်မျ ားကို တည်ငြိမ်က ဟန်နီချ ို နှင့်စကားပြောရင်း သိခဲ့ရလေ၏။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်လည်း ကျေ ာင်းသို့ထွက်ခဲ့လေတော့သည်။



.



.



..



.



.





ညနေပိုင်းတွင် တည်ငြိမ်သည် ကျေ ာင်းကပြန်ခဲ့ပြီးနောက် မြင့်မိုလ်ကို သင်တန်းမှဝင်ကြို ခဲ့လေ၏။ သူမက ကန်တော်ကြီးသွာချ င်သည်ဟု ပူဆာသဖြင့် တည်ငြိမ်၏အိမ်နှင့်လည်း လမ်းကြုံ တာကြောင့် စာအုပ်လွယ်အိပ်စသည့် မလိုသည့်ပစ္စည်းမျ ားကိုထားခဲ့ရန် အိမ်သို့ ခဏဝင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ကန်တော်ကြီးသို့ထွက်ခဲ့ကြပြီး ချ စ်သူနှစ်ဦး လည်ကာပတ်ကာ ဝယ်ခြမ်းစားသောက်ကြလျှ က် ည ၈ နာရီခွဲ ခန့်ကျ မှ အိမ်တွင် လွယ်အိတ်ဝင်ယူ၍ မြင့်မိုလ်ကို ပြန်ပို့လိုက်လေတော့သည်။





တည်ငြိမ်အိမ်သို့ပြန်ရောက်တော့ သက်ထားဖြူ က စိုးရိမ်စွာဖြင့် စကားစီးဆိုလေ၏။





'' ရှင့်အမျ ို းသမီးရဲ ့ ကိုယ်ရောင်ဟာ အရမ်းကို ဖြူ ဖတ်ဖြူ လျေ ာ်ဖြစ်ပြီးသိပ်ကိုမှေးမှိန်နေတယ်။ အဲ့ဒါမကောင်းဘူး။ သူဟာ မကြခင်မှာ အန ္တရာယ်ဆိုးနဲ့ကြုံ ရတော့မယ်။ အခန့်မသင့်ရင် အသက်ကိုတောင်ထိခိုက်သွားနိုင်တယ် ''





သက်ထားဖြူ ရဲ ့စကားကိုကြားလိုက်ရတော့ တည်ငြိမ်လည်း ချ စ်သူအတွက်လွန်စွာစိုးရိမ်သွားပြီး





'' ဟုတ်လို့လား သက်ထားဖြူ ရယ် . . .မင်း မင်း အမြင်မှားတာမျ ားလား။ ဒါ ဒါ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ ကိုနောက်နေတာမျ ားလား ''





ဟု ထိတ်ထိတ်ပြာပြာဖြင့်ပြန်လည်မေးမြန်းလေသည်။





'' မဟုတ်ဘူးရှင့် ။ ကျွ န်မရှင့်ကိုမနောက်ပါဘူး။ ပြီးတော့ အမြင်လည်းမမှားဘူး။ ရှင့်ချ စ်သူအတွက် တကယ်ကိုစိုးရိမ်စရာအခြေအနေကိုရောက်နေတာ ''





'' ဒါဆို သူ့ဆီကို ကျရောက်လာမှာက ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျ ို းလည်းဆိုတာကိုကော မင်းကြို မသိနိုင်ဘူးလား။ ပြီးတော့ ဘယ်လိုကာကွယ်လို့ရနိုင်မလဲ ဆိုတဲ့နည်းလမ်းကိုကောပေါ့။ ''





ထိုအခါ သက်ထားဖြူ က စိတ်ပျ က်လက်ပျ က်အမူအရာလေးဖြင့် ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး '' ဟူးး '' ခနဲ လေပူတစ်ချ က်ကို မှုတ်ထုတ်လျှ က်





'' ဘယ်လို အန္တရာယ်မျ ို းလည်းဆိုတာတော့ ကျွ န်မလည်းမသိဘူးရှင့်။ ပြီးတော့ ကြို တင်တားဆီးဖို့ဆိုတာကလည်း . . . . . ''





ဟူ၍ စကားကိုမဆက်သေးဘဲ နေလေရာ တည်ငြိမ်က





'' ကြို တင်တားဆီးဖို့က ဘာ ဘာ ဖြစ်လည်း ဟင် ''





ဟု အလောတကြီးမေးမြန်းလိုက်လေ၏။ ထိုအခါမှ သက်ထားဖြူ လည်း မပြောမဖြစ်ပြောရတော့မည့်ဟန်ဖြင့်





'' ကျွ န်မပြောရင် ကျွ န်မကို ရှင်စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ အဲ့ဒီလို ကြို တင်ကာကွယ်တားဆီးဖို့ဆိုတာက ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင်မှာ အရင် ကောင်းမှုကုသိုလ်အခံရှိနေဖို့လိုအပ်သလို ခုအချ ိန်မှာလည်းကျွန်မပြောတာကို ယုံကြည်ပြီး ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေကို ထပ်ကာ ထပ်ကာ မလွတ်တမ်း လုပ်နေရမှာပဲဖြစ်တယ်။





ရှင့်ချ စ်သူကို ကျွ န်မမြင်ရသလောက်တော့ သူ့မှာ အရင်ပြု ထားတဲ့ ကုသိုလ်ကံအဟောင်းကလည်းအရမ်းကိုနဲနေပြီး ခုအချ ိန်မှာလည်း ဗရုပ်သုတ်ခတွေပဲ လုပ်ကိုင်ကျ င်လည်နေပုံရတယ်။ ကျွ န်မခုလိုပြောတာကိုလည်း သူယုံကြည်မယ့်ပုံမပေါ်ဘူး။ သူ့မှာ အကုသိုလ်ကံတွေပဲ အရမ်းအားကြီးနေတယ်။ ဘယ်လောက်တောင်လည်းဆိုရင် သူ့ကိုယ်စောင့်နတ်တောင် သူ့ကိုယ်မှာ မနေတော့ဘူး ''





ဟု ပြောလိုက်လေသည်။ တည်ငြိမ်လညိး မျ က်နှာအကြီးအကျ ယ်ပျ က်လျှ က်





'' သြော်. . .မြင့်မိုလ် မြင့်မိုလ် မင်း ဒီလောက်တောင် ဆိုးရမိုက်သလားကွာ။ ငါမသိအောင် မင်းဘာတွေလုပ်ထားသေးတာလည်း ဟင် ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့လေ. . . .ခုလောလောဆယ်မှာ မင်းက ငါချ စ်ရတဲ့သူပဲ။ ချေ ာ့မော့ အကျ ို းအကြောင်းနားလည်အောင်ရှင်းပြပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေကို ရတတ်သမျှ တော့ လုပ်ခိုင်းရတော့မှာပေါ့ ''





ဟု တကိုယ်တည်းရေရွတ်မြည်တမ်းလျှ က် အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်သွားလေတော့၏။

တည်ငြိမ်ဟာ ချ စ်သူမြင့်မိုလ်ခင်အတွက် စိုးရိမ်လွန်း၍ အတန်တန်သတိပေးစကားပြောကြားလေ၏။ ကောင်းမှုကုသိုလ်တို့ကို လုပ်ရန် တိုက်တွန်းလေ၏။ မိမိအိမ်တွင် သက်ထားဖြူ ရှိနေသောအကြောင်းကိုတော့ ပြောပြလို့လည်းမရ ပြောပြလျှ င်လည်း ယုံကြည်မည်မဟုတ်သဖြင့် ထိန်ချ န်ထားခဲ့လေသည်။





သို့သော် တည်ငြိမ်ပြန်လည်ရှိခဲ့တာက မြင့်မိုလ်၏ အထင်သေးလှောင်ပြောင်မှုပင်။ မြင့်မိုလ်သည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုလုပ်ဖို့အသာထား၍ မိမိကိုပင် ကြောင်တောင်တောင်လူ တစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်လာဟန်တူသည်။





နောက်ဆုံး တည်ငြိမ်လည်း မြင့်မိုလ်ကို နားလည်အောင်ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ မိမိဘာသာမိမိ သူမကို တတ်စွမ်းသမျှ အကာအကွယ်ပေးတော့မည် ဟုပဲ ဆုံးဖြတ်ချ က်ချ လိုက်ရလေတော့သည်။



.



.



.



.



.



ရဲအုပ် ချ စ်မင်းက ဆေးခွင့်ယူထားသဖြင့်ဦးချ မ်းသာ အသတ်ခံရမှုကို ဟန်နီချ ို ကိုင်တွယ်ရလေသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးချ က် မျ ားအရလည်း အမှုနှင့်ပတ်သက်၍ သိသင့်သိထိုက်သော အချ က်အလက်မျ ားကို သူမသိရှိခဲ့ကာ ရဲမှူ းထံသို့သတင်းပို့ခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူမ ဆောင်ရွက်ရမည့်ကိစ္စတစ်ခုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဖို့ရန်သာ ဟန်နီချ ို ပြင်ဆင်ရလေသည်။ ထိုကိစ္စမှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဟုပြောလို့ရသလို တာဝန်ဟူ၍လည်း ဆိုနိုင်သည်။





ကိုမိုးထက်တို့ရုံးမှာ တနင်္ဂနွေနေ့တစ်ရက်သာ ပိတ်သော်လည်း ယခုတစ်ပတ်တွင် စနေ တနင်္ဂနွေ ရုံးနှစ်ရက်ဆိုက်တိုက်ဆင့်ပိတ်သဖြင့် ကိုတည်ငြိမ်၏အိမ်သို့ စနေနေ့ညနေကတည်းက သွားရောက်လည်ပတ်ကာ အဲ့ဒီမှာတင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ညအိပ်အနားယူကြမည်ဖြစ်ကြောင်း ကိုမိုးထက်က တိုင်ပင်ညှိနှိုင်းသည်ကို ဟန်နီချ ို လည်း ခေါင်းညိမ့်ခဲ့လိုက်သည်။





'' တို့သွားလည်တော့ တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေတဲ့ လူပျ ို ကြီးရဲ ့ဘဝလေးလည်း စိုပြေသွားတာပေါ့ ''





ဟု ကိုတည်ငြိမ်အတွက် တွေးပေးသလိုလိုဖြင့် ကိုမိုးထက်ကပြောနေသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာမူ သူ့အတွက်သူတွေးကာ မိမိကို စည်းရုံးပြောဆိုနေမှန်းသိသောကြောင့် ဟန်နီချ ို ပြုံ းမိသေး၏။



.



.



.



.



ထိုနေ့ညက ပျေ ာ်စရာကောင်းသော ညတစ်ညပင်။ ကိုတည်ငြိမ်၏ ချေ ာက်သွေ ့နေသော လူပျ ို ကြီးဘဝသည်လည်း ကိုမိုးထက်ပြောသလို စိုပြေသွားသည်တော့ အမှန်ပင်။ ဟန်နီချ ို တို့ စုံတွဲ ကိုတည်ငြိမ့်အိမ်သို့ရောက်ပြီး ၎င်း၏ကားဖြင့် သုံးယောက်သား ကမ်းနားညဈေ းသို့ မုန့်ထွက်စားကြလေသည်။ ထို့နောက် မြို ့ထဲသို့ပတ်၍ shopping အသေးစားလေးထွက်ကြပြန်၏။





လိုအပ်သည်မျ ားကို ဝမ်ချ မ်းပြီး အိမ်သို့ပြန်ခဲ့ကြကာ မြန်မာ idol ပြန် ကြည့်ရင်း သူ့အကြို က်ကိုယ့်အကြို က် ငြင်းခုံကြပြန်လေသည်။ မြန်မာ idol ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ကိုတည်ငြိမ်က နှပ်ထားသောကော်ဖီကို နွားနို့ နို့စိမ်း မလိုင် တို့ဖြင့်ပေါင်းစပ်ကာ ကော်ဖီဖျေ ာ်တိုက်လေသည်။ ကိုမိုးထက်တို့ ငယ်သူငယ်ချ င်းနှစ်ဦးမှာ ကော်ဖီသောက်ရင်း ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်မျ ားပြန်လည်ပြောဆိုလျှ က်ရှိကြသလို ဟန်နီချ ို ကတော့ ကော်ဖီကိုအရသာခံပြီး တစိမ့်စိမ့်သောက်ရင်း ၎င်းတို့ပြောသမျှ ကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်၍နေလေတော့၏။ ကိုတည်ငြိမ်၏ ကော်ဖီလက်ရာမှာလည်း ခါးစိမ့်စိမ့်လေးဖြင့် လွန်စွာသောက်လို့ကောင်းလှပေသည်။





ညဆယ့်တစ်နာရီထိုးခါမှ စကားစဖြတ်ဖြစ်ကြပြီး ကိုတည်ငြိမ်က သူ့အိပ်ခန်းထဲသို့ဝင်သွားသလို ကိုမိုးထက်ကလည်း ဟန်နီချ ို ့ပုခုံးလေးကို ဖက်၍ မိမိတို့အိပ်ခန်းရှိရာသို့ ဝင်ခဲ့ကြလေတော့သည်။









ရာသီဥတုမှာ ပူစပ်စပ်ရှိလှသည်က တစ်ကြောင်း စားသောက်လည်ပတ်ထားသဖြင့် ခပ်နုံးနုံးရှိလှသည်က တစ်ကြောင်းကြောင့် ဟန်နီချ ို တို့ချ စ်သူနှစ်ဦးလည်း ရေချ ို ခန်းထဲသို့ဝင်ကာ ရေစိပ်ကန်တွင် နှစ်ယောက်အတူတူရေစိမ်၍ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပင် ရေချ ို းလိုက်ကြလေသည်။ ထို့နောက် ဟန်နီချ ို က ရေစိမ်ကန်မှ အရင်ထလိုက်ပြီး ရေပန်းတွင်ရေသန့် ထပ်ချ ို းကာ တံဘတ်ပွကြီးနှင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ ့ကို ရေသုတ်၍ ကိုယ်မှာပတ်လိုက်သည်။



ထို့နောက် ရေချ ို းခန်းအပြင်သို့ထွက်လာခဲ့လေ၏။





ဟန်နီချ ို ခေါင်းဖြီးနေစဉ် ရေချ ို းခန်းမှထွက်လာသော ကိုမိုးထက်က နောက်မှသိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ဆံနွယ်တို့ကို တစ်ဖက်သို့သတ်ချ လျှ က် လည်တိုင်ကျေ ာ့ကျေ ာ့လေးကို နမ်းရှုံ့လေတော့၏။ ခေါင်းဆက်ဖီးလို့မရတော့သောကြောင့် ဟန်နီချ ို လည်း ဘီးကို မှန်တင်ခုံပေါ်သို့အသာပြန်ချ လိုက်ပြီး မိန်းမောနေမိလေ၏။





တဖန် သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကလေးကို အမှတ်မထင် ဆွေ ့ခနဲပွေ ့ချ ီကာ ကုတင်ပေါ်ရှိ ဒန်းလော့မွေ ့ယာပေါ်သို့ အသာပစ်ချ လိုက်သည့် ကိုမိုးထက်၏လုပ်ရပ်ကြောင့် ဟန်နီချ ို ့ရင်ထဲတွင် တလှပ်လှပ်ဖြစ်သွားရပြန်သည်။ လှပပြည့်ဖြို းသော ကိုယ်ခန္ဓာလေးတွင်ပတ်ထားသည့် တံဘတ်ကြီးမှာလည်း ပြေကျ သွားရလေ၏။ ကိုမိုးထက်ကလည်း အားကျ မခံ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင်ပတ်ထားသည့်တံဘတ်ကို ဖြည်ချ လိုက်လေတော့သည်။



'' အို . . . .မီး ပိတ် ပါ ဦး ကို ရယ် . . . . . .''



.



.



.



.



.



.



ဤကဲ့သို့ မိုးထက်တို့စုံတွဲ ကြည်နူးနေကြချ ိန်တွင် ဒုက္ခရောက်နေသူမှာကတော့ တည်ငြိမ် ပင်။ မိုးထက်နှင့် ဟန်နီချ ို တို့၏ နေပုံထိုင်ပုံမျ ားကို သူမရဲ ့အခန်းမှ အားလုံးမြင်နေကြားနေရသည်ဟု ဆိုကာ သက်ထားဖြူ သည် တည်ငြိမ်ထံရောက်လာပြီး အိပ်ယာပေါ်သို့ အခန့်သားတက်လာတော့သည်။ ကြည့်လိုက်ပြန်တော့ သူမ၏တစ်ထည်တည်းသော ဝတ်စုံက ခပ်ပါးပါး။ ထို့ကြောင့် တည်ငြိမ်လည်း ခေါင်းဦးနှင့်စောင်တစ်ထည်ကိုယူပြီး





'' မင်းအိပ်ချ င်လည်းအိပ်လေ ငါ ဧည့်ခန်းမှာ TV ကြည့်ရင်းသွားအိပ်မယ် ''





ဟူ၍ ဆိုလိုက်လေရာ သက်ထားဖြူ က ခေါင်းဦးကို ဆွဲထားလျှ က်





'' မသွားပါနဲ့ ။ သွားစရာမလိုပါဘူး။ ဒီကက ဝိဉာဉ်ပဲ ကိစ္စမရှိပါဘူး ''





ဟု တားဆီးပြန်သည်။





'' မင်းငါ့ကို မကြောက်ဘူးပေါ့ ''





'' မကြောက်ပါဘူး။ ရှင်က လူကောင်းပဲ။ ပြီးတော့ ကျွ န်မကို ရှင်ဘာလုပ်နိုင်မှာ မို့လို့လဲ ''





သက်ထားဖြူ က ဝံ့ကြွားဟန်လေးဖြင့် ပြောလိုက်လေရာ တည်ငြိမ်၏စိတ်ထဲတွင် . . . .သူမျ ားအိပ်ယာလည်း ဝင်အိပ်သေးတယ်။ ဒီလောက်တောင် ကြီးကျ ယ်တဲ့ဟာလေး . . .တွေ ့မယ် . . . . . ဟု သူမကို ပညာပေးချ င်စိတ်မျ ားဖြစ်ပေါ်လာပြီး





'' ဘာလို့မလုပ်နိုင်ရမှာလည်း ''





ဟုဆိုလျှ က် သူမကို သိမ်းဖက်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။





'' အို . . . .''



.



.



'' ဟာ . . . . ''



.



.





နုအိ နွေးထွေး ပျေ ာ့ပြောင်းသော အထိအတွေ ့. . . . .တည်ငြိမ်က သက်ထားဖြူ ကို သူရဲ ့ ရင်ခွင်ထဲမှ ဆတ်ခနဲ ပြန်လွှတ်လိုက်မိလေသည်။ ထို့နောက်





'' မင်း မင်းး က လူ လူ လိုပါပဲလားးး ''





'' ရှင် ရှင် ကျွ န်မကို တကယ်ဖက်တယ် ကြည့်စမ်း ''





တစ်ယောက်မျ က်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ တအံ့တသြဖြင့်အပြန်အလန် ပြောဆိုမိကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးရင်တွေ တဒိုင်းဒိုင်ခုန်လျှ က် ကြက်သီးမွေးညင်းတွေ ထကုန်ကြလေသည်။





'' မင်းကဝိဉာဉ်ဆိုတော့ ငါဖက်လိုက်ရင် ပျေ ာက်သွားမယ် ဒါမှမဟုတ် အငွေ ့ပြန်သွားမယ်လို့ ငါကထင်နေတာ ''





ဟု တည်ငြိမ်ကဆိုတော့ သက်ထားဖြူ က အရှက်သဲစွာမျ က်စောင်းလေးထိုးလျှ က်





'' သွားပါ။ ဒီက တကယ်မလုပ်ဘူး အောက်မေ့လို့။ ကျွ န်မရှင့်ကိုပြောထားပါကော။ ကျွ န်မက ဖျေ ာက်နိုင်တယ် ပေါ်နိုင်တယ် အရာဝတ္ထု တွေ လူတွေ သတ္တဝါတွေနဲ့ ထိတွေ ့နိုင်တယ် ဆိုတာကိုလေ။ ခု ရှင်မြင်အောင် ကျွ န်မရဲ ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထားတုန်းရှိသေးတော့ ရှင်တို့လိုလူသားတွေနဲ့ အားလုံးအတူတူပဲပေါ့ ''





ဟူ၍ မျ က်နှာရဲကလေးဖြင့် ပြန်ပြောလေ၏။ ထိုအခါမှ တည်ငြိမ်လည်း ပြုံ းတုံးတုံး မျ က်နှာပေးဖြင့်





'' ကဲ. . .ခုတော့မှတ်ပြီပေါ့။ သူမျ ားကို စိမ်ခေါ်ချ င်တာ သူအဖက်ခံရတာပဲ အဖတ်တင်ပြီလေ ''





ဟု စနောက်လေရာ သက်ထားဖြူ က နှုတ်ခမ်းလေးဆူလျှ က် တည်ငြိမ့်ကို ခေါင်းဦးမျ ား ဆောင်မျ ားဖြင့် ပစ်ပေါက်လေတော့သည်။ တည်ငြိမ်လည်း အပေါက်ခံရသော ခေါင်းဦးတစ်လုံးနှင့် ဆောင်တစ်ထည်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး





'' ကဲ ကဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်အိပ်တော်မူ။ ကျွ န်တော်မျ ို းကြီး ဧည့်ခန်းမှာပဲ သွားအိပ်ပါတော့မယ်။ ဘယ်လိုမှန်းလည်းမသိဘူး ဖောင်းဖုဖုနဲ့ . . . . ''





ဟုဆိုကာ ခပ်ရွှင်ရွှင်အမူအယာဖြင့် အိမ်ရှေ ့ဧည့်ခန်းသို့ ထွက်ခဲ့လေတော့သည်။ သက်ထားဖြူ ကတော့ ဒန့်လော့ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်းကျ န်ရစ်ခဲ့ကာ ပါးစပ်မှပွစိပွစိရေရွတ်ပြီး သူမကိုနောက်ပြောင်သွားသော တည်ငြိမ့်အား မေတ္တာပို့သ၍ နေလေတော့သည်။





ဟန်နီချ ို အိတ်ထဲမှ ထက်အောက်တစ်ဆက်တည်း ညအိပ်ဂါဝန်တစ်ထည်ကိုထုတ်၍ ကိုယ်တွင်စွပ်လိုက်လေသည်။ ဗှိုက်ထဲတွင် အနည်းငယ်ဆာသလိုလိုရှိသဖြင့် ရေခဲသေတ္တာထားရာ ထမင်းစားခန်းဆီသို့ထွက်ခဲ့လေ၏။ ရေခဲသေတ္တာထဲတွင် သူမ ညဈေ းကဝယ်လာခဲ့သော စပျ စ်သီးမျ ားကို ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။





အိပ်ခန်းမှအထွက် လျေှ ာက်လမ်းအရောက် အိမ်ရှေ ့ဧည့်ခန်းဆီမှ မီးလင်းနေကြောင်း သတိပြု မိသဖြင့် ဟန်နီချ ို လည်း နောက်ဖေးသို့မဝင်သေးဘဲ ဧည့်ခန်းဘက်သို့ထွက်ခဲ့လိုက်ရာ နိုင်ငံခြားဇာတ်ကားတစ်ကားကိုထိုင်ကြည့်နေသော ကိုတည်ငြိမ်ကိုတွေ ့ရလေသည်။





'' ကိုတည်ငြိမ်။ မအိပ်သေးဘူးလား . . .''





ဟန်နီချ ို က စကားစလိုက်တော့မှ ၎င်းက ဟန်နီချ ို ရောက်နေတာကိုသတိပြု မိသွားပြီး





'' ဟုတ်တယ်. . .ဟန်နီ။ ဒီမှာ ဇာတ်လမ်းကကောင်းနေလို့ ။ ဟန်နီကော တစ်ရေးနိုးလာတာလား ''





ဟုဆိုကာ ဟတ်နီချ ို ဝင်လာတာကို အတော်ကြာအောင်ပင် ငေးကြည့်၍ နေလေတော့သည်။ ထိုအခါမှ ဟန်နီချ ို လည်း ရှိန်းတိန်းဖိန်းတိန်းဖြစ်လာပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည်သုံးသပ်မိတော့မှ . . . . . .အင်းး ကိုတည်ငြိမ် ကြည့်မယ်ဆိုလည်းကြည့်ချ င်စရာပဲ။ ငါ့ဝတ်စားထားတာက အတော်ကို ကပိုကယိုနဲ့ မလုံမလဲဖြစ်နေတာကိုးး . . . .ဟု သတိထားမိလေ၏။ ကိုတည်ငြိမ့်လို အေးအေးဆေးဆေး တည်တည်တန့်တန့် နေသူတစ်ဦးကပင် မှင်သက်ငေးမောသွားရလောက်သည့် သူမ၏ အလှတရားမျ ားအတွက်လည်း ဟန်နီချ ို အနည်းငယ်တော့ ကြေနပ်ပီတီစိတ်ဖြစ်ပေါ်မိတာအမှန်ပင်။





သို့သော် ဟန်နီချ ို အချ ိန်ကြာကြာ ဘဝင်ဟတ်မနေနိုင်ဘဲ





'' အခွင့်သင့်တုန်း ကိုတည်ငြိမ်ကို ငါမေးချ င်တာမေးမှပဲ ''





ဟု ကြံစည်တွေးတောမိလေ၏။ ထို့ကြောင့် . .





'' အိုးးး ဘာလို့ လူကို ဒီလောက်တောင် ငေးနေတာလည်း အကိုရဲ ့ ''





ဟန်နီချ ို က တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ဦးစွာဖြို ခွင်းလိုက်ရာ ကိုတည်ငြိမ်က သတိဝင်လာပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းအမူအရာဖြင့်





'' ဟို . . .ဟို . . .ဟန်နီချ ို လိုမိန်းမလှမျ ို းတစ်ယောက်နဲ့ ချ စ်သူဖြစ်ရတာ ကျွ န်တော့်ကောင်ကြီး အတော်ကံကောင်းတာပဲ လို့ တွေးမိသွားလို့ပါ ''





ဟု သူမကို ပြန်ပြောလေ၏။





'' အို. . .ကိုတည်ငြိမ်ကလည်း ဟန်နီ့အလှက မြင့်မိုလ်ရဲ ့ခြေဖျ ားကိုမမှီသေးပါဘူးနော်. . . .''





ဟု ဟန်နီချ ို က မူရာပိုပိုလေးဖြင့် ချေ ပလိုက်လေရာ . . .





'' ဒါဆို ကျွ န်တော်က ပိုကံကောင်းတာပေါ့နော် ''





'' ဒါပေါ့ရှင့်။ ကိုတည်ငြိမ်က ပိုကံကောင်းတာပေါ့ ''





'' ဟုတ်တယ် ကျွ န်တော်ကပိုကံကောင်းတယ်။ ဟိုကောင်နိုးလာမှ ဒါကိုပြောပြရဦးမယ် ''





'' ဟားး ဟားး ဟားး ''





'' ခစ် ခစ် ခစ် ခစ် ''





အရွှန်းဖေါက်ကာ နှစ်ဦးသား ရယ်မောမိကြလေသည်။ ဟန်နီချ ို လည်း ကိုတည်ငြိမ်အရှက်ပြေသွားအောင် အခြားအာလာဘ သလာဘမျ ားကိုပြောပြီးကာမှ သေဆုံးသူ ဦးချ မ်းသာနှင့် မိမိချ စ်သူ ကိုမိုးထက်တို့ စားသောက်ဆိုင်တွင် ပြသနာဖြစ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို မေးမြန်းလိုက်ပါတော့သည်။





ကိုတည်ငြိမ်ကလည်း မိုးထက်နှင့် ဦးချ မ်းသာတို့၏ ဇာတ်လမ်းကို မခြွင်းမချ န် အားလုံးပြောပြပြီး





'' ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ ဟန်နီတို့ မိုးထက်ကို သံသယရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျွ န်တော်သိပါတယ်။ ခုလို ဟန်နီ ကျွ န်တော့်ကိုလာမေးတာကလည်း ပိုသေခြာချ င်လို့ပဲမဟုတ်လား။ ကျွ န်တော်မပြောလည်း ဟန်နီတို့ အားလုံးသိထားနှင့်လောက်ပါပြီ။ ပြီးတော့ ဟန်နီချ ို ဟာ တရားဥပဒေအတွက်ဆိုရင် အချ စ်တွေဘာတွေ နားမလည်ဘဲ ကိုယ့်နှလုံးသားကို စတေးပြစ်သင့်ရင့် စတေးပြစ်မယ့် ရဲဝန်ထမ်းကောင်းတစ်ယောက် ဆိုတာလည်း ကျွ န်တော် ခန့်မှန်းမိတယ် .''





ဟု ပြန်လည်ပြောကြားလေရာ ဟန်နီချ ို လည်း ဟုတ်မှန်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရလေသည်။ ကိုတည်ငြိမ်က စကားဆက်ပြန်သည်။





'' ဒီကိစ္စမှာ စုံထောက်အမြင်အရကြည့်ရင် မိုးထက်က သံသယဖြစ်စရာအကောင်းဆုံးသူဆိုတာမှန်ပေမယ့် ကျွ န်တော်ကတော့ ဦးချ မ်းသာကို သူ မသတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်။ ဟန်နီချ ို နဲ့ တွေ့ပြီးကတည်းက သူ့ရင်ထဲမှာ ခင်သူဇာဆိုတာလည်းမရှိတော့သလို ဦးချ မ်းသာဆိုတာလည်း မရှိတော့ဘူး ''





'' ကျွ န်မလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ယုံကြည်ပါတယ် ကိုတည်ငြိမ်ရယ်။ ဒါပေမယ့် အမှုအသွားအလာအရ တရားခံနေရာ ထည့်စဉ်းစားရမယ့်လူတွေထဲမှာ သူက ထိပ်ဆုံးက ပါနေတယ်လေ။ ခုတောင် ကျွ န်မ အာမခံထားလို့ ပြီးတော့ ကျွ န်မရဲ ့ စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း ယုံကြည်လို့ ရဲမှူ းက သူ့ကို မဖမ်းခိုင်းသေးတာ။ ကျွ န်မက သူသာတရားခံသေခြာရင် ကျွ န်မကိုယ်တိုင်လက်ထိပ်ခတ်ပြီး စခန်းကိုခေါ်လာပေးမယ် လို့ ရဲမှူ းကို ပြောထားတယ်လေ ''





'' အေးပါဗျ ာ။ ဘုရားသိကြားမလို့ ဒီကောင်မဟုတ်ပါစေနဲ့ လို့ပဲဆုတောင်းရတော့မှာပဲ။ ဒါနဲ့ သူ့ကိုကော ဒီအကြောင်းပြောဖြစ်သေးလား ''





'' မပြောဖြစ်ဘူးရှင့်။ သူ့ကိုဒီအတိုင်းလွှတ်ထားတာအကောင်းဆုံးလို့ ကျွ န်မယူဆလို့ မပြောတော့တာပါ။ သူသာ တရားခံအမှန်ဆိုရင်လည်း ဒီလို ဘာမှမပြောတာ မမေးတာက ကျွ န်မတို့အတွက် သူ့ဆီကအစဆွဲထုတ်လို့ပိုကောင်းသလို သူတရားခံမဟုတ်ရင်လည်း သူ့စိတ်ထဲမှာ ဘာမှမသိတော့ ဘာမှမတွေးဘဲ စိတ်အေးအေးနေရတာပေါ့ ''





'' ဟုတ်ပါပြီလေ။ ဟန်နီတို့ ကောင်းသလိုသာစီစဉ်ကြပါ။ ကျွ န်တော်လည်း သူ့ကို ဒီကိစ္စမပြောပါဘူး။ ကျွ န်တော်က မိုးထက်နဲ့ ဟန့်နီကြားမှာ ကြားလူဖြစ်နေတော့ ကျွ န်တော်ဘယ်ဘက်ကမှ ဝင်မပါတာ ကောင်းတယ်လေ။ သူသာ ဥပဒေကိုတကယ်ချ ို းဖောက်ခဲ့တာမှန်ရင် ချ ို းဖောက်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမှာပေါ့။ သူမဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့လည်း . . . အကောင်းဆုံးပေါ့ဗျ ာ ''





'' စိတ်ချ ပါ ကိုတည်ငြိမ်။ ကျွ န်မ အနေနဲ့ အမြန်ဆုံးနဲ့ အမှန်ကန်ဆုံးဖြစ်အောင် ဒီအမှုရဲ ့တရားခံကို ဖော်ထုတ်သွားမှာပါ။ သူကျ ူ းလွန်တာ တကယ်မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ကျွ န်မရဲ ့ချ စ်သူ ရှင့်ရဲ ့သူငယ်ချ င်း ကိုမိုးထက် ဘာမှမဖြစ်စေရပါဘူး လို့ ကျွ န်မကတိပေးပါတယ် ''





ထို့နောက် သူမနှင့် ကိုတည်ငြိမ်သည် အမှုအကြောင်းကိုကော အခြားအကြောင်းတို့ကိုပါ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် စကားစမြီပြောဆိုကြပြီး ဟန်နီချ ို လည်း မိမိအိပ်ခန်းရှိရာသို့ ပြန်ခဲ့ပါတော့သည်။









ကြောခိုင်းထွက်ခွာသွားသော ဟန်နီချ ို ၏ ညအိပ်ဂျ ာဝန်ပါးပါးအောက်မှ ပြည့်တင်းဖွံ ့ဖြို းသည့် နောက်ပိုင်းအလှကို ငေးကြည့်ရင်း တည်ငြိမ် သက်ပြင်းတစ်ချ က် ချ လိုက်မိလေသည်။





မြင်ကွင်းထဲမှ ဟန်နီချ ို ပျေ ာက်သွားသောအခါ ဦးချ မ်းသာ၏အမှုအကြောင်းက တည်ငြိမ့်ခေါင်းထဲသို့ဝင်လာပြန်၏။ ဟန်နီချ ို ပြောသွားသော စကားတွေအရ. . . .သေသူ ဦးချ မ်းသာရဲ ့တူ ခင်မောင်ဇင်ဟာ သစ်မှောင်ခိုကိစ္စအပါအဝင် အခြားအမှုတွေအတွက်နဲ့ပါ ရဲဘက်ကသံသယထားစောင့်ကြည့်ခံနေရသူဖြစ်ကြောင်း . . . .အိမ်မှာမနေဘဲ နေရာစုံလျေှ ာက်သွားနေတတ်ကြောင်း . . .နောက်ဆုံးအကြိမ်အိမ်မှထွက်ခွာသွားကာနီးတွင် ဦးလေးဖြစ်သူ ဦးချ မ်းသာနှင့် ခွန်းကြီးခွန်းငယ် စကားမျ ားခဲ့ကြောင်း . . . .စသဖြင့် အချ က်အလက်တချ ို ့ကို တည်ငြိမ်သိရှိလိုက်ရပြန်သည်။ ထို့ကြောင့် တည်ငြိမ်လည်း





'' . . .ဦးချ မ်းသာကို သူ့တူခင်မောင်ဇင်ကသတ်တာဆိုရင် ငါ့သူငယ်ချ င်းမိုးထက်သတ်တာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလိုပဲဖြစ်မှာပါလေ. . .မိုးထက်က တရားခံမဟုတ်လောက်ပါဘူးး . . .''





ဟု ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဖြေသိမ့်လျှ က် တစ်ညတာအတွက် အိပ်ဆက်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။



.



.



.



.



.



.



မနက်ရောက်တော့ မိုးထက်တို့စုံတွဲလည်း တည်ငြိမ့်ကို နှုတ်ဆက်၍ ပြန်သွားလေသည်။ တည်ငြိမ်က အိမ်ဝအထိလိုက်ပို့ပေးလိုက်လေ၏။ မိုးထက်ကတော့ လူသတ်မှုအတွက် ရဲကသူ့ကိုသံသယဝင်နေကြောင်း ဆက်စပ်တွေးမိပုံမရ။ ညက ချ စ်သူနဲ့ လွတ်လပ်စွာ နှစ်ပါးသွားလိုက်ရသည့်အတွက် အူမြူ းနေပုံရသည်။ ပြန်ခါနီးတွင် တည်ငြိမ့်နားသို့ကပ်ကာ . . .





'' ချ စ်လို့တောင်သိပ်မဝသေးဘူးကွာ . .ဒီ ငါ့လခွီးးရုံးကပြန်တက်ရတော့မယ် ''





ဟူ၍ ပင် ငြီးတွား တောက်တီးသွားလိုက်သေး၏။ မှန်ပေသည်။ မိုးထက်၏စိတ်ကို မိမိနားလည်သလောက်ခန့်မှန်းပြရရင် ထက်ပြီး မဟုတ်မခံနှင့် စိတ်ဆတ်စိတ်တိုလွယ်သော်လည်း အငြို းအတေးမထားတတ်။ လက်ရှိဘဝ လက်ရှိအခြေအနေတွင်သာ ပျေ ာ်အောင်နေတတ်သူမဟုတ်ပါလား။ ယခုလည်း ၎င်း၏စိတ်အာရုံထဲတွင် ဦးချ မ်းသာတွေ ခင်သူဇာတွေ မရှိလောက်တော့ဘဲ ဟန်နီချ ို ဖြင့်သာ ပျေ ာ်ရွှင်စွာ ဘဝကိုတည်တောက်နေသည်ဟု တည်ငြိမ်ယုံကြည်မိ၏။ တည်ငြိမ်လည်း မိုးထက်အတွက်တွေးရင်း သက်ပြင်းတစ်ချ က်ချ ကာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့ပါတော့သည်။









'' အဲ့ဒါဆို သစ်ပင်သစ်တော သဘာဝပတ်ဝန်းကျ င်တွေ ပျ က်ဆီးဆုတ်ယုတ်လာတာဟာ လူဦးရေတိုးပွားလာမှုနဲ့ တိုက်ရိုက်အချ ို းကျ တာပေါ့နော် . . .ဆြာ့ ''





'' အေးပေါ့ကွာ။ ယေဘူယတော့ အဲ့ဒီလိုပြောလို့ရတာပေါ့။ တကယ်တော့ သစ်တောတွေ ပျ က်ဆီးရတဲ့အကြောင်းအရင်းတွေ အမျ ားကြီးရှိတယ်။ သဘာဝအလျေှ ာက် တောမီးလောင်လို့ မုန်တိုင်းကျ လို့ မီးတောင်ပေါက်လို့ ငလျှ င်လှုပ်လို့ တိရိစ္ဆာန်တွေ ဖျ က်ဆီးလို့ စသဖြင့်ပေါ့ကွာ။





သဘာဝအလျေှ ာက်ပျ က်ဆီးသွားတဲ့ သစ်တောသစ်ပင်တွေကိုတော့ သူ့ဘာသာသူပြန်လည်ရှင်သန်ပေါက်ဖွားခြင်းအားဖြင့် သဘာဝကပဲအလျှ င်မှီအောင် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးတယ်။ တိရိစ္ဆာန်တွေကြတော့လည်း လူလိုလောဘ မရှိကြတော့ သူတို့ကြောင့် သစ်ပင်သစ်တောပျ က်ဆီးတာက ဘာမှမပြောပလောက်ဘူးပေါ့။





အေးး ပြဿ နာက တို့လူသားတွေပဲ။ လူသားတွေဟာ ဉာဏ်ရည်မြင့်တယ်။ သစ်ပင် သစ်သားရဲ ့အသုံးဝင်ပုံတွေကို နားလည်တယ်။ လောဘလည်းကြီးကြတယ်။ အဲ့ဒီတော့ သစ်ပင်တွေကို ခုတ်ပြီး ရောင်းစားတယ် အိမ်ဆောက်တယ် ပရိဘောဂတွေလုပ်တယ် ထင်းစိုက်တယ်။ အဲ့ဒီတော့ မင်းခုနကပြောသလို လူဦးရေမျ ားလာတာနဲ့အမျှ သစ်တောတွေပျ က်ဆီးကုန်တော့တာပေါ့။





အမှန်ဆို သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဟာ လူဆယ်ယောက်စာအတွက် အောက်စီဂျ င်ကို ထုတ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါကို လူတွေက သစ်ပင်ကို တန်ဖိုးထားထိန်းသိမ်းရကောင်းမှန်းမသိဘဲ ခုတ်ကြ ဖြတ်ကြ သုံးစွဲကြတဲ့အပြင် တဖက်မှာလည်း စက်မှုတွေ သိပ္ပံတွေ ထွေလီကာလီတွေ အမျ ို းမျ ို းထွန်းကားအောင်တီထွင်ကြပြီး နေ့စဉ်အဆိပ်ငွေ ့မျ ို းစုံကို ခေါင်းတိုင်မြောက်မြားစွာက ထုတ်လွှတ်နေကြတယ်။





အဲ့ဒီတော့ လူတွေမျ ားလာတာနဲ့အမျှ တီထွင်ဖန်တီးမှုတွေမျ ားလာသလို အဆိပ်ငွေ ့ထုတ်လွှတ်မှုတွေလည်းမျ ားလာတယ်။ တခါ . . .လူတွေရဲ ့ မဆင်မခြင် သစ်သုံးစွဲမှုကြောင့် အောက်စီဂျ င်ထုတ်ပေးတဲ့ သစ်ပင်တွေကြတော့ တဖြေးဖြေးလျေ ာ့နည်းလာပြီး ကြာရင် ကမ ္ဘာမှာ အောက်စီဂျ င်မလုံလောက်မှုပြသနာ ကြီးမားလာနိုင်တယ်။ ''





'' အိုးး ဒါဆိုကြောက်စရာကြီးပါလား ဆြာရယ်။ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့်နည်းလည်းကော မတွေ ့ကြသေးဘူးလား ''





'' ခုလောလောဆယ် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းအနေနဲ့ကတော့ သစ်ပင်သစ်တောတွေရဲ ့ အရေးပါပုံကို လူတွေကို ပညာပေးဟောပြောပြပြီး သစ်သုံးစွဲမှု သစ်ပင်ခုတ်မှု လျေ ာ့နည်းသွားအောင် တားမြစ်ဖို့ စည်းကမ်းတွေ ဥပဒေတွေထုတ် ပြီးတော့ နေစဉ်ထုတ်လုပ်နေတဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်းတွေ ယာဉ်ရထားတွေက မီးခိုးငွေ ့တွေကို တတ်နိုင်သမျှ အလျေ ာ့နည်းဆုံးဖြစ်အောင် တီထွင်ကြံဆရမှာပေါ့။ လက်ရှိအနေနဲ့ကတော့ ဒါအကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းမှုပဲလို့ အားလုံးခံယူထားကြတယ်။ ''





'' ဒါပေမယ့် effective သိပ်မဖြစ်လောက်ဘူးလို့ ကျွ န်တော်တော့ထင်တယ်ဆြာ ''





'' အေးး ဟုတ်တယ် မောင်အောင်ပြည့်။ ဘယ်လောက်ပဲ ပညာတွေပေးပေး လူဆိုတာလောဘသားပဲဖြစ်တာကြောင့် သူမျ ားတွေက မလိုက်နာရင် ကိုယ်လည်းမလိုက်နာချ င်ကြဘူး။ ပြီးတော့ . . .ငါကသာလိုက်နာနေတာပါကွာ။ ဟိုကောင် မောင်ဘယ်သူနဲ့ အောင်ဘယ်ဝါကတော့ မလိုက်နာပါဘူး။ အဲ့ဒီတော့ ငါမခုတ်ရင် ငါမရရုံပဲရှိမယ် . . . .ဆိုတဲ့ အတွေးမျ ို းလူတစ်ယောက်စီတိုင်းမှာ တွေးပြီး နောက်ဆုံးမှာ အားလုံး ဒုန်းရင်းအတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားကြတာမျ ားတယ်။ ဒါက တနိုင်တပိုင် သစ်ခုတ်ထင်းဆိုက် အိမ်ဆောက် လုပ်တဲ့ အောက်ခြေလူတန်းစားကိုပြောတာနော်။





ဒီလို ဘာမဟုတ်တဲ့ အောက်ခြေလူတန်းစားတွေတောင် လောဘကိုအရင်းခံပြီး စည်းကမ်းမလိုက်နာကြဘူးဆိုရင်ဟို ခရိုနီ သစ်သူဌေးတွေကတော့ ပြောကိုမနေနဲ့တော့ပဲ။ သူတိုရဲ ့ မွေးရာပါ ဘယ်သူသေသေ ငတေမာဖို့ ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ သစ်တောတစ်တောပြီးတစ်တောကို အပြောင်ခုတ်ကြတော့တာ။ ခုဆိုရင် တို့တိုင်းပြည်က ရိုးအတော်မျ ားမျ ားလည်းပြောင်ကုန်ပြီ။ ပဲခူးရိုးမဆို ကုန်သလောက်ဖြစ်သွားပြီ။ တောနေတိရိစ္ဆာန်နဲ့ သဘာဝသယံဇာတတွေလည်း အားလုံးကုန်ဆုံးကုန်ကြပြီ။





ကမ ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးအနေနဲ့ ပြောရင်လည်း ကမ ္ဘာ့သစ်တောတွေ ပြု န်းတီးမှုကြောင့် အပူရှိန်တွေမြင့်မားလာတယ်။ အပူရှိန်မြင့်လာတော့ သစ်တောတွေထပ်ပြု န်းတီးမယ်။ ဒီကြားထဲ စက်မှုဘက်ပိုင်းက မီးခိုးငွေ ့တွေ တစေလွှတ်ပေးနေမယ်။အဲ့လိုတွေ လုံးလည်လိုက်ပြီး နောက်ဆို ကမ ္ဘာပေါ်မှာ သက်ရှိသတ္တဝါတွေ ရှင်သန်နိုင်ဖို့တောင် စိမ်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။





ဟူးးးး ခက်တော့လည်း ခက်ပါတယ်ကွာ။ အဲ့ဒီ ပြသနာရဲ ့အကြောင်းအရင်းခံကတော့ ငါတို့ လူသားတွေရဲ ့ အဆုံးမရှိတဲ့ အတ္တအရင်းခံတဲ့ အဆင်အခြင်မဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့်ပဲ။





ကဲ . . .ကဲ . ,လာ။ စကားကောင်းနေတာနဲ့အချ ိန်မရှိတော့ဘူး။ လမ်းထိပ်က သပြေရိပ်မှာ မနက်မုန့်သွားစားရအောင်။ မင်းလည်း သူငယ်ချ င်းတစ်ယောက်ဆီသွားစရာရှိသေးတယ်ဆို။ ငါလည်း မြို ့ထဲကို စာအုပ်သွားဝယ်ရဦးမယ်။ မုန့်စား လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီးမှ တို့နှစ်ယောက်လမ်းခွဲကြတာပေါ့။ ''





တည်ငြိမ်က တပည့်ကျေ ာ်ယောက်ဖလောင်းလေး မောင်အောင်ပြည့်အား သစ်ပင်သစ်တောတွေရဲ ့အရေးပါပုံတွေကိုအရှည်သဝေးရှင်းပြနေရာမှ စကားစသတ်လိုက်ပြီး မနက်စာမုန့်သွားစားကြရန် ဆော်သြလိုက်လေ၏။ မြင့်မိုလ်ခင်ကိုခေါ်တော့ မနက်စာစားပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း အိမ်အလုပ်ကလေးတွေလုပ်စရာရှိလို့ မလိုက်တော့ကြောင်းပြောသဖြင့် ဆြာတပည့်နှစ်ယောက်တည်းသာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ထွက်ခဲ့ကြလေသည်။





ဆိုင်ကိုရောက်တော့ မနက်မုန့်အသီးသီး မှာယူစားသောက်လိုက််ကြပြီး လက်ဖက်ရည်ကိုဇိမ်ခံသောက်ရင်း နာရီဝက်ခန့် စကားစမြီပြောကြပြန်သည်။ ထို့နောက်တွင်မှ နှစ်ယောက်သားလမ်းခွဲကာ တြည်ငိမ်က မြို ့ထဲဖက်သို့ကားမောင်းထွက်ခဲ့၍ အောင်ပြည့်ကတော့ ဘစ်ကားစီးရန်အတွက် မှတ်တိုင်ရှိရာသို့ ခပ်သွက်သွက်လျေှ ာက်ခဲ့လေတော့သည်။

မြင့်မိုလ်ခင်က တည်ငြိမ်တို့နှင့် မလိုက်ချ င်၍ အိမ်အလုပ်ရှိသည်ဟု ပြောလိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်းမယ်မယ်ရလုပ်စရာ အလုပ်မရှိပေ။ တည်ငြိမ်နှင့် အောင်ပြည့်ထွက်သွားတော့ သူမလည်း အိမ်တံခါးတွေလိုက်ပိတ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း အေးအေးဆေးဆေး လွတ်လွတ်လပ်လပ်ရေချ ို းရန်ပြင်လိုက်လေသည်။





ရှေးဦးစွာ သူ့မရဲ ့အခန်းထဲသို့ဝင်ပြီး အဝတ်အစားမျ ားကို ချွ တ်ချ လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် တဘက်ကိုယူကာ ကိုယ်တွင်မပတ်တော့ဘဲ ပုခုံးပေါ်သို့တင်လျှ က် နောက်ဖေးရေချ ို းခန်းဆီသို့ လာခဲ့လေသည်။ မြင့်မိုလ်ခင်သည် ရေချ ို းခန်းထဲရှိ ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်တွင် ပေါ်နေသော မြင်မြင်သမျှ ပုရိသတိုင်း၏ရင်ကို ဆွဲကိုင်လှုပ်ခါနိုင်စွမ်းရှိသည့် သူမ၏ ပကတိအလှတရားမျ ားကိုကြည့်ကာ အချ ိန်အနည်းငယ်မျှ ပီတီတွေဖျ ာနေသေးမိပြန်သည်။ ထို့နောက် တစ်အိမ်လုံးတွင် သူမတစ်ယောက်တည်းရှိသဖြင့် မြင့်မိုလ်ခင်သည် ရေချ ို းခန်းတံခါးကို မပိတ်တော့ဘဲ ပလပ်စတစ်လိုက်ကာကိုသာ ဆွဲကာလိုက်ပြီး ရေပန်းကိုဖွင့်ချ ကာ အားရပါးရရေချ ို းလိုက်လေတော့၏။



.



.



.



.



.



.



.



.



လိုက်ကာကို ဖြတ်ခနဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး ရေချ ို းခန်းအတွင်းသို့ဝင်ကာ အပေါက်ဝကိုကျေ ာပေးလျှ က်ရေချ ို းနေသော မြင့်မိုလ်ခင်ကို အနောက်မှနေ၍ သိုင်းဖက်လိုက်တော့သည်။ မြင့်မိုလ်ခင်က ထိုသူ့ကို ထိတ်လန့်တကြားတစ်ချ က်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး





'' အို . . . မောင် . . .''





ဟုပင်တစ်ခွန်းမျှ သာ ခေါ်လိုက်နိုင်လေ၏။ လိုက်ကာပြန်ပိတ်သွားကာ ရေပန်းမှရေကျ သံမျ ားလည်းရပ်တန့်သွားလျှ က် မြင့်မိုလ်ခင်၏အသံစူးစူးမျ ားသာ ရေချ ို းခန်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပါတော့သည်။





ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာသောအခါ အသံအားလုံးခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းရှိုက်ရှူ သံမျ ားနှင့်အတူ အပြန်အလှန်စကားပြောသံမျ ား ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။





'' မောင်ရယ်. . .ပျေ ာက်ချ က်သားကောင်းလိုက်တာ။ ဘယ်တွေသွားနေတာလဲ ''





'' ပျေ ာက်ချ က်သားကောင်းဆို မောင့်ကို ရဲက သစ်မှောင်ခိုမှုနဲ့ သံသယရှိနေလို့ ခဏရှောင်နေရတယ် မ ရဲ ့။ ဒီကြားထဲ အဖိုးကြီးကို ဘယ် မအေယိုးက သတ်သွားတယ်မသိဘူး။ မောင်ကလည်း အိမ်ကထွက်မသွားခင် အဖိုးကြီးနဲ့ စကားမျ ားသွားတော့ ရဲဘက်က ပိုပြီး သံသယ ဝင်စရာတွေဖြစ်တော့တာပေါ့ ''





'' ခုလည်း သူမျ ားအိမ်ကို ဘယ်လိုဝင်လာလည်း ပြောစမ်း ''





'' အိုးး မအိမ်ကဘယ်တံခါးကို ဘယ်လိုဖွင့်ရမယ်ဆိုတာမသိရင် ခင်မောင်ဇင် ဘယ်လုပ်နေတော့မလဲမရယ် ဟားး ဟားး ဟားး





အဲ့ဒါတွေက ထားပါ။ မ ကကော မောင်လာရင် အမြဲတမ်းမောင့်အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်မှာ မို့လို့လား။ သူကဖြင့် ဟို သူဌေးကောင်နားပဲကပ်နေပြီးတော့ ''





'' အောင်မယ်. . .အဲ့လိုတော့ မပြောပါနဲ့ ရှင်ရယ် . . . မရဲ ့နှလုံးသားမှာက ဟောဒီက မောင်တစ်ယောက်တည်းနေရာယူပြီးသားပါ။ ဟိုလူကိုက ငွေမျ က်နှာကြောင့်သာ အလိုက်အထိုက်ဆက်ဆံနေရတာ။ ခုထက်ထိ သူ မဆီက ဘာတစ်ခုမှ မရသေးဘူးဆိုတာ မောင်ယုံစေချ င်တယ် ''





'' ဟုတ်ပါပြီ။ မောင်က သက်သက်ကြည်ဆယ်တာပါ။ မ ကို မောင်ယုံပါတယ်။ အဲ . . .ဒါပေမယ့် မနဲ့မောင်တို့ နှစ်ယောက်ဘဝ ရှေ ့ဆက်ပြီးကောင်းစားဖို့အတွက် ဆိုရင်တော့ ဒီကောင့်ကို အချ ိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နည်းနည်းပါးပါးမျှ ပေးရင်လည်း မောင်ကြေနပ်တယ်ဆိုတာ ရင်နာနာနဲ့ပဲ ခုကတည်းကပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မ ကိုပြောပြထားပါရစေ။ ''





'' အို . .မ တော့အဲ့လောက်ကြီးအထိ မလိုလောက်ဘူးထင်တာပဲမောင်ရယ်။ ကဲပါလေ. . .ဒါတွေက နောက်မှအဆင်ပြေသလို ကြည့်လုပ်ကြတာပေါ့။ ခုလောလောဆယ် မောင်ရောက်လာတုန်း မနဲ့မောင် ပျေ ာ်ပျေ ာ်ပါးပါးနေကြမယ်။ အောင်ပြည့်လည်း တစ်နေကုန် သူ့သူငယ်ချ င်းဆီမှာနေမှာဆိုတော့ အားလုံး လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပဲ။





မ ရေပြီးအောင်ချ ို းလိုက်ဦးမယ်။ မောင်အခန်းထဲက စောင့်နေနှင့်လေ ''





'' အို ကေ . . .မ။ မကြာ နဲ့နော် ''





'' မကြာစေရပါဘူးးရှင်။ တကယ်တည်း ကဲကို ကဲတယ် ခစ် ခစ် ခစ် ခစ် ''





လိုက်ကာကို လှပ်ကာ ရေချ ို းခန်းအပြင်သို့ ခင်မောင်ဇင်ထွက်လာခဲ့ပြီး ထိုင်ခုံတစ်လုံးပေါ်တွင် ချွ တ်တင်ခဲ့သည့် အဝတ်အစားမျ ားကို ပြန်ဝတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အိပ်ခန်းရှိရာသို့ မသွားသေးဘဲ မီးဖိုချေ ာင်ဘက်သို့ ထွက်ခဲ့လေ၏။





ရေချ ို းခန်းအတွင်းမှ ရေပန်းသံနှင့်အတူ မြင့်မိုလ်ခင်၏ သီချ င်းညဉ်းသံသဲ့သဲ့ပါ ထွက်ပေါ်လျှ က်ရှိပါတော့သည်။







မြင့်မိုလ်ခင်ဟာ ရေချ ိို းပြီးနောက် ကိုယ်ကို တံဘက်ကြီးတစ်ထည်ဖြင့်ပတ်ကာ မျ က်နှာသုတ်တံဘက် ဖြင့် မျ က်နှာကော ခေါင်းပါသုတ်လျှ က် အိပ်ခန်းဘက်သို့ထွက်ခဲ့လေ၏။ အိပ်ခန်းထဲတွင် ခင်မောင်ဇင်ရှိမနေမပါ။ မြင့်မိုလ်ခင်လည်း ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလွှဲထိုင်ပြီး ခေါင်းဆက်သုတ်နေလိုက်တော့သည်။





ခဏကြာတော့ ခင်မောင်ဇင် အခန်းထဲသို့ဝင်လာရာ ၎င်း၏ လက်တစ်ဖက်တွင် နွားနို့ဗူးပေါ်၌ ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ကိုစွပ်လျှ က် ကိုင်လာပြီး အခြားလက်တစ်ဘက်တင် ကြက်ဥခြင်းကို ဆွဲလာသည်ကို တွေ ့ရလေ၏။





'' မ ကသိပ်အလိုက်သိတာပဲ။ မောင် လာမှာသိလို့ အားလုံးကြို ပြင်ဆင်ထားတယ် ''





ခင်မောင်ဇင်က ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် လက်ထဲရှိအရာမျ ားကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။





'' အိုးး . . .ဘယ်သူက သူ့အတွက် ဝယ်ထားတယ်ပြောလို့လည်း။ ညကျ ရင် မောင်လေးကို ကြက်ဥပူတင်းဖုတ်ကျေွ းဖို့ ဝယ်ထားတာ ''





မြင့်မိုလ်ခင်က ခင်မောင်ဇင်ကို မျ က်စောင်းလေးထိုးလျှ က် အသံခပ်ဆာဆာလေးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်တော့ ၎င်းက ပြုံ းတုံ့တုံ့မျ က်နှာပေးဖြင့် ဖန်ခွက်ထဲသို့နွားနို့ထည့်ရင်း





'' ဒါဆိုရင်တော့ မ မောင်က ယောက်ဖကို ကြက်ဥတိုက်တဲ့ကောင် အစစ်ဖြစ်သွားပြီပေါ့ ''





ဟူ၍ စနောက်လေ၏။ မြင့်မိုလ်ခင်လည်း ဘာမှပြန်မပြောသေးဘဲ မျ က်စောင်းလေးခဲကာ ခပ်ကြာကြာလေးစိုက်ကြည့်နေရာမှ





'' နွားနို့တောင် ပါသေး ရှင်ရေ့. . .နွားနို့တောင်ပါသေးး ''





ဟု ခပ်ငေါ့ငေါ့လေးပြန်ပြောလိုက်ပြီး နှစ်ယောက်စလုံး '' တဟားး ဟားး တခစ် ခစ် '' ရယ်မိကြလေတော့သည်။





ခင်မောင်ဇင်က ဆေးမှုန့်တစ်ထုတ်ကိုဖောက်ကာ နွားနို့ထဲသို့ထည့်မွှေ၍ တကြို က်တည်းသောက်ချ လိုက်ပြီး စကားစပြန်၏။





'' သိပ်လှတာပဲ မရယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဟို ငွေကြေးဝါးလားငနှဲ အရူးအမဲသားကျေွ းသလို မ ကိုစွဲလန်းနေတာ ''





'' အိုးး သူပဲ ဒီလို စွဲလန်းအောင် ဂွင်ဆင်ခိုင်းပြီး။ အားလုံးက ဟောဒီက ဆြာကြီးရေးတဲ့ ဇာတ်ညွှန်းပါနော်။ အဲ့ဒီဇာတ်ညွှန်းထဲ မက ဆြာ့ကြီးအလိုကြ ကပေးရုံပါ ''





'' ဟုတ်ပါပြီမရယ်။ ဒါ့ကြောင့်လည်း မကို မောင်က သိပ်ချ စ်နေရတာ ''





'' ဒါနဲ့ မောင်. . .မောင် ရှောင်နေတယ်ဆိုတော့ ဘယ်တွေမှာနေလဲ ''





'' သြော် . . .ဒါတော့မရယ်။ ကြုံ ရာပေါ့။ တခါတလေ ဘော်ဒါတွေအိမ်။ တခါတလေ ဘုန်းကြီးကျေ ာင်း။ ဒီလိုပဲ အဆင်ပြေအောင်ကြည့်နေရတာပေါ့။ ပြီးတော့ ရဲဘက်ကလည်း မောင့်ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့သဘောပဲရှိပါသေးတယ်။ ဖမ်းဖို့ဆီးဖို့အထိတော့ အစီအစဉ်မရှိလောက်သေးဘူး။ တကယ်လို့ ဖမ်းဖို့လုပ်ရင်တော့ နယ်စပ်အထိပြေးရမှာပဲ ''





'' မောင်ရယ်. . .မောင့် အလုပ်ကလည်း ပင်ပန်းလိုက်တာ။ အန္တရာယ်လည်း သိပ်မျ ားတယ်။ ''





'' ဘယ်တတ်နိုင်မလဲမရယ်။ စမိနေမှတော့ ဆုံးအောင်ဆက်လျေှ ာက်ရတော့မှာပေါ့။ မ သာ ဟိုကောင်ကို အပိုင်ကိုင်နိုင်ဖို့ကြို းစားပေး။ ဒါဆို မနဲ့မောင် နယ်စပ်တစ်နေရာမှာ အေးဆေးနေလို့ရပြီ ''





'' ဟုတ်ပါပြီရှင်. . .မ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြို းစားပါ့မယ် ''





'' ကဲ . . .မ ။ အဲ့ စကားတွေပြောမနေနဲ့တော့ကွာ။ ဒီမှာဆေးစွမ်းက ထလာပြီ ''





ခင်မောင်ဇင်ဟာ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကြက်ဥနှစ်လုံးကို ဂွပ်ခနဲ ဂွပ်ခနဲ အစိမ်းလိုက်ဖောက်သောက်လိုက်ကာ မြင့်မိုလ်ခင်ရှိရာ ကုတင်ဆီသို့ လျေှ ာက်လှမ်းခဲ့ပါတော့သည်။



.



.



.



.



.



မြင့်မိုလ်ခင်နှင့် ခင်မောင်ဇင်တို့သည် လေးဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် စိတ်တူကိုယ်တူ ကာမယှက်ဆက်ကြပြီးနောက် ခေတ္တအနားယူကြလေသည်။ ခက်မောင်ဇင်က အိပ်ယာပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး အခန်းအပြင်သို့ထွက်ကာ အိမ်နောက်ဖေးတွင် ရေအနည်းငယ်သွားသောက်လေသည်။ ထို့နောက်အခန်းထဲသို့ပြန်ဝန်လာပြီး ဗူးထဲတွင် ကျ န်နေသေးသော နွားနို့တို့ကို ဖန်ခွက်အတွင်းသို့လောင်းသွန်လိုက်ပြီး ဆေးတစ်ထုပ်ထပ်မံဖောက်ထည့်ကာ မွှေနေပြန်သည်။





မြင့်မိုလ်ခင်ကတော့ ကုတင်ဘောင်တွင် ခေါင်းအုံးကိုထောင်ကာ ကျေ ာမှီလျှ က် ခင်မောင်ဇင်လုပ်သမျှ ကို စူးရှရီဝေသည့်မျ က်လုံးရွဲကြီးမျ ားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ခေတ္တကြာသောအခါ မြင့်မိုလ်ခင်သည် အားမလိုအားမရဖြစ်လာကာ အိပ်ယာခင်မျ ားကို လက်နှင့်ဆွဲလိမ်လျှ က် သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းသားအိအိလေးကို အပေါ်သွားဖွေးဖွေးလေးမျ ားဖြင့် တစ်ချ က်ကိုက်ပြီး





'' မောင် . . .လာတော့လေ။ ဘာလို့ အချ ိန်တွေဆွဲနေတာလဲ ''





ဟူ၍ ခင်မောင်ဇင်ကို တုန်တုန်ရီရီလေးလှမ်းခေါ်ရှာလေသည်။ ခင်မောင်ဇင်လည်း နွားပြာကြီးအောက်သွားမရှိဆိုသလို တ ဟဲ ဟဲ သဘောတွေကျ လျှ က်





'' မ က မောင့်ကို မစောင့်နိုင်တော့ဘူး ပေါ့ ''





ဟုဆိုကာ နွားနိုးကို တချ ို က်ချ ို က်မော့ချ လိုက်ပြီး မြင့်မိုလ်ခင်ရှိရာသို့ ထွက်ခဲ့လေ၏။ တစ်လှမ်းချ င်းလျေှ ာက်လာတဲ့ ခင်မောင်ဇင်ကိုကြည့်ကာ မြင့်မိုလ်ခင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလှလှကလေးမျ ားကို လျှ ာကလေးဖြင့် လက်ယာရစ် သတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ကုတင်ဘောင်ကိုကျေ ာမှီနေရာမှ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်လှလှကလေးကို ကြွလိုက်ပြီး ကုတင်ဘောင်ဘက်သို့မျ က်နှာလှည့်ကာ လက်ထောက်လျှ က် ပုံစံအနေအထားသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံပြောင်းလည်းလိုက်ပါတော့သည်။



.



.



.



.



.



.



.



တစ်နာရီခွဲခန့်ကြာသောအခါ ခင်မောင်ဇင်လည်း နှုတ်ခမ်းပါးနားသတ်ပြီးနောက် ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။ မြင့်မိုလ်ခင်လည်း ညအိပ်ဂါဝန်လေးကို ကောက်စွပ်ကာ ပင်ပင်ပမ်းပမ်းနဲ့ပင် အိမ်ရှေ ့တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့လိုက်လေ၏။ အိမ်ကမထွက်ခင် ခင်မောင်ဇင်က မြင့်မိုလ်ခင်ကို ပွေ့ဖက် နမ်းရှုံ ့လိုက်ပြီး





'' မ က အရမ်းလှတာပဲ မရယ်။ ပြီးတော့ . . .မ ကို မောင် အရမ်းချ စ်တယ် သိလား။ မ ဆီကို မောင်မကြာမကြာ ဖုန်းဆက်မယ်နော် ''





စသဖြင့် အလွမ်းသယ်သွားလိုက်သေးသည်။





ခင်မောင်ဇင်ထွက်သွားတော့ မြင့်မိုလ်ခင်လည်း အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ပြန်ဝင်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချ က်ကို ဟင်းး ခနဲ ချ ပြီး အိပ်ယာပေါ်သို့ ဝမ်းလျှ ားမှောက်ပြစ်လှဲလိုက်ပါတော့သည်။ သူမသည် ချေ ာမောလှပသလောက် ကျ န်းမာရေးကောင်းမွန်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာလှပဖွံ့ဖြို းသော မိန်းမသားတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျေှ ာ်စွာ ကာမဆန္ဒအရာ၌လည်း သူလိုကိုယ်လိုထက်တော့နှာတစ်ဖျ ားသာသူ ဖြစ်လေသည်။





သို့သော် ယနေ့ ခင်မောင်ဇင်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်မှာတော့ သူမလည်း ၎င်းကိုလက်မြှောက်အရှုံးပေးကာ အီစိမ့်နှုံးကျ သွားရလောက်အောင်ကို ပင်ပမ်းခဲ့ရလေ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် ယခုထက်ထိ မသိမသာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယီနေဆဲ မဟုတ်ပါလား။ သူမအနားယူရန် လွန်စွာလိုအပ်၍နေချေ ပြီ။ ထို့ကြောင့်မြင့်မိုလ်ခင်သည် ပင်ပမ်းနွမ်းလျှ စွာဖြင့် မျ က်လုံးမျ ားတစ်ဖြေးဖြေးစင်းကြလာပြီး အိပ်ယာထက်တွင် အိပ်ပျေ ာ်ခြင်းအဖြစ်သို့ မကြာချ က်ခြင်း ရောက်ရှိ၍ သွားရလေတော့သည်။









မည်မျှ အိပ်ပျေ ာ်သွားသည်မသိ။ တစ်စုံတစ်ဦးက သူမရဲ ့ ညအိပ်ဂါဝန်လေးကိုလာလှန်ကာ သူမ၏ကိုယ်ပေါ်ကိုတက်ဖိလိုက်တော့မှ မြင့်မိုလ်ခင်နိုးလာလေသည်။ ခေါင်းအုံးကို ပါးလေးကပ်ထားသော မြင့်မိုလ်ခင်၏မျ က်နှာလှလှလေးလည်း ပြုံ းယောင်တစ်ချ က်သန်းသွားပြီး





'' မောင်ရယ် . . . .မပြန်သေးဘူးလား။ သူမျ ားကပြန်သွားပြီထင်နေတာ။ ခု သူကထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။ ကဲလွန်းပါတယ် ရှင်ရယ် . . . .''





ဟု အပေါ်မှ အဖိခံထားရတာကြောင့် ခပ်အစ်အစ်အသံကလေးဖြင့် ပြောကြားလေ၏။ အပေါ်မှလူကတော့ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့အလုပ်ကိုသူ ဆက်လုပ်၍နေလေသည်။





'' အို . . .အို . . . .မောင် . . မောင်. . .ရယ်။ မောင်လေး ပြန်လာတော့မယ်ကွာ . . . .''





မြင့်မိုလ်ခင်လည်း ထိုမျှ သာ ပြောလိုက်နိုင်ပြီး ပြန်လည်မိန်းမောသွားပါတော့သည်။



.



.



.



.



ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ကြာသောအခါ မြင့်မိုလ်ခင်သည် သူမ၏ခြေထောက်မှ ကိုင်၍ . . . .ဝမ်းလျှ ားမှောက်နေရာမှာ ပက်လက်အနေအထားသို့ ဆွဲလှန်ခြင်းခံလိုက်ရပြန်သည်။





'' ခစ် ခစ် ခစ် လူ ဆိုးး လေးး . . . .''





သူမက အသံလွင်လွင်လေးဖြင့် ကြေနပ်စွာရယ်မောလျှ က် ချ စ်သူအလိုကျ အလိုက်သင့်စွာပက်လက်လှန်ပေးရင်း ၎င်း၏မျ က်နှာသို့ကြည့်လိုက်လေရာ . . . . . အသားကပ်ခေါင်းစွပ်နှင့် လူတစ်ယောက်။





'' အို . . . . . ရှင် ရှင် . . . .''





မြင့်မိုလ်ခင် အသံဆက်မထွက်နိုင်တော့။ ထိုသူက သူမ၏ ပါးစပ်ကိုအတင်းပိတ်ကာ အားဖြင့်အတင်းဖိချ ု ပ်လျှ က် ကာမစပ်ယှက်မှုကို ဆက်လက်ပြု ကျ င့်လေတော့၏။





မြင့်မိုလ်ခင်က တတ်စွမ်းသမျှ ရုန်းကန် အော်ဟစ်သော်လည်း သူမသည် ချ စ်သူခင်မောင်ဇင်နှင် အချ ိန်ကြာမြင့်စွာချ စ်ပွဲဝင်ခဲ့ရသဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်း နွမ်းလျှ နေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူရူးတစ်ယောက်နှယ် မာကြောသန်စွမ်း၍ ရာဂပိုးမျ ား တွန်ထိုးထကြွလျှ က်ရှိသော ခေါင်းစွပ်ရှင်သူစိမ်း၏လက်ထဲတွင် တဖြေးဖြေးခြင်းငြိမ်ကြသွားရရှာပြီး နောက်ဆုံး၌ ၎င်းပြု သမျှ နုရသည့်အခြေအနေသို့ သက်ဆင်းရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။



.



.



.



.



.



မိနစ် ၂၀ ခန့်ကြာသောအခါ အခန်းအတွင်းမှ မြင့်မိုလ်ခင်၏ အသံပျေ ာက်သွားလေသည်။





မျ က်နှာဖုံးစွပ်လူစိမ်းသည် သွေးပေနေသော ဓားမြောင်ကို အဝတ်စတစ်ခုဖြင့်သုတ်ကာ ဓားအိမ်ထဲသို့ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ထိုအဝတ်စကိုပါ လုံးချေ ၍ ၎င်း၏အကျၤ ီအိတ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက်





'' လှသလောက် မျ က်နှာမျ ားတဲ့ မိန်းမယုတ် သင်းရှိနေတာ ဆန်ကုန်မြေလေးတယ်။ သေတော့အေးကော. . . .''





ဟု အားရကြေနပ်စွာ ပြောဆိုလျှ က် အခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။





အိပ်ယာထက်တွင်တော့ မြင့်မိုလ်ခင်၏ အဝတ်အစားမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် လည်ပင်းဓားဒဏ်ရာဖြင့် ပိုးလိုးပက်လက် အသက်ပျေ ာက်လျှ က် ရှိလေတော့၏။











အချိန်က ညနေ ၅ နာရီခန့် ရှိနေချေ ပြီ။





ဟန်နီချ ို ရဲ ့ဖုန်းချ သွားသောအခါ တည်ငြိမ်သည် ကမ ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး သွက်သွက်ခါရမ်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူသည် မယုံနိုင်ခြင်းမျ ားစွာဖြင့် အိမ်ပြင်ကို အပြေးထွက်ကာ ကားကို တရကြမ်းမောင်းလျှ က် မြင့်မိုလ်တို့အိမ်ဘက်သို့ ထွက်ခဲ့လေတော့သည်။





မြင့်မိုလ်တို့ခြံဝသို့ရောက်သောအခါ ခြံထဲတွင် လူတွေရုတ်ရုတ် ရုတ်ရုတ် ဖြစ်နေသည်ကိုတွေ ့ရလေ၏။ တည်ငြိမ်လည်း ကားကို ခြံထဲသို့မောင်းဝင်လိုက်ပြီး နေရာလွတ်တစ်ခုတွင်ထိုးရပ်ကာ အိမ်ထဲသို့အပြေးဝင်ခဲ့လေသည်။





အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ရောက်သောအခါ မြင်ကွင်းကမကောင်းလှ။ ကုတင်ထက်တွင် မြင့်မိုလ်၏အလောင်းကို ငွေရောင် အစတစ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။ ကုတင်ဘေးပတ်လည်တွင် ဟန်နီချ ို တို့ ရဲတစ်သိုက်က ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း ပေကြို းတိုင်းခြင်း စသည့် ရဲလုပ်ငန်းဆောင်တာမျ ားကို လုပ်ဆောင်နေကြ၏။





တည်ငြိမ်လည်း စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မျ က်ရည်မျ ားရစ်ဝဲလာကာ





'' ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလည်းမြင့်မိုလ်ရယ် . . .''





ဟု ရင်ခေါင်းသံကြီးဖြင့် မြည်တမ်းလျှ က် သူမ၏ အလောင်းရှိရာသို့ တိုးသွားလေရာ ဟန်နီချ ို က ၎င်း၏ရှေ ့မှ ပိတ်ပင်ကာဆီးလိုက်ပြီး





'' စိတ်ကိုထိန်းပါ ကိုတည်ငြိမ်ရယ် . . ။ မြင့်မိုလ်ခုလိုအဖြစ်ဆိုးနဲ့ကြုံ ရတဲ့အတွက် ကျွ န်မလည်းပဲ ကိုယ်တည်ငြိမ်နဲ့ထပ်တူ ဝမ်းနည်းရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ခုအချ ိန်မှာ မြင့်မိုလ်အလောင်းကို ကိုတည်ငြိမ်သွားထိလိုက်ရင် သဲလွန်စတွေ အားလုံးပျ က်ဆီးကုန်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ခုလောလောဆယ် ဒီအိမ်မှာက မြင့်မိုလ်နဲ့ မြင့်မိုလ်ရဲ ့မောင်လေးပဲရှိတာ မဟုတ်လား။ သူတို့မိဘတွေကိုက ခုမှ ကျွ န်မတို့အကြောင်းကြားထားတုန်းပဲ။





သူတို့ရဲ ့လူကြီးတွေရောက်မလာခင်မှာ ကိုတည်ငြိမ်က လူကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မြင့်မိုလ်မောင်လေး မောင်အောင်ပြည့်ကို ဖေးဖေးမမနဲ့ အားပေးရမယ်မဟုတ်လား။ သူ့ခမြာ သူ့အမကို မကာကွယ်လိုက်နိုင်လေခြင်းရယ်လို့ သိပ်ကို ဝမ်းနည်းနေရှာတယ် ''





ဟူ၍ တည်ငြိမ့်ကို ဖြောင်းဖျ ပြောဆိုလေ၏။ ထိုအခါမှ တည်ငြိမ်လည်း တပည့်ဖြစ်သူ အောင်ပြည့်ကို သတိရသွားပြီး





'' အောင်ပြည့်ဘယ်မှာလည်း ''





ဟုမေးလိုက်လေရာ ဟန်နီချ ို က လေခါးထစ်တစ်နေရာတွင် ကျ ုံ ့ကျ ုံ ့ကလေးထိုင်ကာ လက်ဝါးနှစ်ဘက်ဖြင့်မျ က်နှာကို အုပ်လျှ က် ရှိုက်ကာ ရှိုက်ကာ ငိုကြွေးနေသော အောင်ပြည့်ကို ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။ တည်ငြိမ်လည်း အောင်ပြည့်ရှိရာသို့သွားမည်အလုပ်တွင် သူငယ်ချ င်းဖြစ်သူ မိုးထက်က အခန်းထဲသို့ဝင်လာပြီး ပုခုံးကိုလက်ဖြင့်ပုတ်ကာ





'' ဟန်နီဖုန်းဆက်ဆက်ခြင်း ငါလည်းထွက်ခဲ့တာပဲ။ ကြားရတာ ငါလုံးဝစိတ်မကောင်းဘူး သူငယ်ချ င်းရယ်။ ခု ငါဘာကူညီရမလဲပြော။ နာရေးကိစ္စတွေဘာတွေကိုတော့ အားလုံးငါ့တာဝန်ထား ဟုတ်ပြီလားး။ အဲ့တာတွေ ဘာမှ ခေါင်းထဲမထည့်နဲ့။





ခုလောလောဆယ် မင်းလည်း သိပ်ဝမ်းနည်းနေသလို အောင်ပြည့်လည်း ဝမ်းနည်းနေရှာမှာပေါ့။ မင်းတပည့်ကို မင်းပဲအားပေးရမှာ။ အဲ့ဒီတော့ မင်းကအားတင်းထား။ ကဲ ကဲ သွားး အောင်ပြည့်ကို သွားပြီး နှစ်သိမ့်ချေ ''





ဟူ၍ တည်ငြိမ်ကို အားပေးစကားဆိုလေသည်။





'' ကျေ းဇူးပါပဲ သူငယ်ချ င်းရာ . . .''





တည်ငြိမ်လည်း မိုးထက်ကို ကျေ းဇူးတင်စကားဆိုပြီးနောက် အောင်ပြည့်ရှိရာသို့ထွက်ခဲ့လေတော့သည်။





အောင်ပြည့်က တည်ငြိမ့်ကိုမြင်သောအခါ





'' မမ သေရတာကျွ န်တော့်ကြောင့်။ ကျွ န်တော် အိမ်မှာမရှိလို့ မမသေရတာ။ ကျွ န်တော်ကို ကျွ န်တော် ခွင့်မလွှတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလူသတ်သမားလူယုတ်မာကိုလည်း လုံးဝ ခွတ်မလွှတ်ဘူး။ သင်းကိုရှာပြီး ကျွ န်တော်ကိုယ်တိုင် လက်စားချေ မယ် ''





ဟူ၍ တိုင်တည်ကြုံ းဝါးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်ကို ဖက်ကာ တသိမ့်သိမ့်ရှိုက်၍ ငိုကြွေးလေတော့သည်။



.



.



.



.



.



ည ၇ နာရီခွဲခန့်ရောက်သောအခါ မြင့်မိုလ်ခင်၏ အလောင်းကို ငွေရောင်အိတ်ဖြင့်ထုတ်ပြီး ရဲဘက်မှာ ရင်ခွဲရုံသို့ သယ်ဆောင်သွားလေ၏။ ဟန်နီချ ို က အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို လောလောဆယ်တော့ ဒီအတိုင်းထားရန်မှာကြား၍ ရဲသားတစ်ယောက်ကို အစောင့်ထားခဲ့ပြီး အဖွဲ ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သူမရေချ ို းပြီးမှတစ်ခေါက်ပြန်လာခဲ့မည့်အကြာင်းကိုလည်း တည်ငြိမ်တို့ကို ပြောကြားသွားသေး၏။





တည်ငြိမ်လည်း ပူဆွေးသောက ရောက်နေချ ိန်မရဘဲ မိုးထက်နဲ့အတူ အသုဘကိစ္စစီစဉ်ရလေသည်။ အောင်ပြည့်ကတော့ ငိုရှိုက်ရလွန်း၍ မောပန်းကာ သူ၏အခန်းထဲတွင် အိပ်ပျေ ာ်သွားချေ ပြီ။ ည ၉ နာရီခွဲခန့်တွင် ဟန်နီချ ို ပြန်ရောက်လာကာ ခေါက်ဆွဲကြော်မျ ားဝယ်လာလေသည်။ တည်ငြိမ်တို့သူငယ်ချ င်းနှစ်ယောက်လည်း ခေါက်ဆွဲကြော်ကို မဝင်သော်လည်း ဖြစ်ညှစ်စားလိုက်ကြလေ၏။ ထို့နောက် အောင်ပြည့်ကိုနှိုးလိုက်ပြီး ညစာအဖြစ်ခေါက်ဆွဲကြော်ကျေွ းကြလေသည်။ အောင်ပြည့်ခမြာလည်း မဝင်ဝင်သ၍ ကို ကျ ိတ်မှိတ်စားရှာလေတော့၏။



.



.



.



တည်ငြိမ်နှင့်မိုးထက်လည်း ညဦးပိုင်းတစ်ခုလုံး အောင်ပြည့်နှင့်အတူနေပေးရင်း ည ၂ နာရီခန့်တွင် နယ်မှ ၎င်း၏ မိဘနှစ်ပါးဖြစ်သည့် သစ်စက်သူဌေး ဦးဘောဂအောင် နှင့် သူဌေးကတော် ဒေါ်ရွှေမိ တို့အပါအဝင် မိသားစုဆွေမျ ို းတစ်သိုက်တို့ ကားနှစ်စီးဖြင့်ရောက်လာကြကုန်၏။





အောင်ပြည့်နှင့် သူ၏ မိဘမျ ားတွေ့ကြသာအခါ သားမိသားဖသုံးယောက်သား ဖက်၍ ငိုကြပြန်သည်။ အသဲနှစ်လုံးတွေ ကြေမွသွားသည့်အလား ရင်တွင်းဝေဒနာခံစားနေရသည့် တည်ငြိမ် တစ်ယောက်လည်း အောင်ပြည့်တို့မိသားစု၏ အလွမ်းခန်းကိုကြည့်ကာ လိုက်မငိုမိစေရန် မျ က်ရည်အနိုင်နိုင်ထိန်းထားရလေသည်။



ထို့နောက် အဘိုးကြီးနှင့် အဖွားကြီးက ယခုကဲ့သို့အစစအရာရာ ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးခြင်းအတွက် တည်ငြိမ်နှင့်မိုးထက်ကို ကျေ းဇူးတင်စကားအထပ်ထပ်ဆိုပြန်သည်။ အဘိုးကြီးက တည်ငြိမ့်အနားကိုကပ်၍



'' သမီးကြီးနဲ့ မောင်ရင်တို့ ရည်ငံနေကြတာ ဦးကြီးတို့သိပါတယ်။ ခုလို သမီးကြီး အဖြစ်ဆိုးနဲ့ ကြုံ ရတော့ သမီးကြီးအတွက်ကော ဟော့ဒီက မောင်ရင့်အတွက်ပါ ဦးကြီး သိပ်စိတ်မကောင်းဘူးး ''





ဟူ၍ မျ က်ရည်လည်လည်ဖြင့် ဝမ်းပမ်းတနည်းပြောကြားလေ၏။ တည်ငြိမ်လည်း လူကြီးတွေ ထပ်ပြီးစိတ်မကောင်းဖြစ်မည်စိုးသဖြင့် မိမိမှာ တရားနဲ့ဖြေနိုင်ကြောင်း . . .ဦးကြီးနဲ့ ဒေါ်ကြီးလည်း တရားနှင့်ဖြေရန်လိုအပ်ကြောင်း. . . လူသတ်သမားကိုလည်း ရဲဘက်က အပူတပြင်းစုံစမ်းပြီး အပြစ်ပေးနိုင်ဖို့ကြို းစားသွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း. .စသဖြင့် ပြန်လည်ကာအားပေးနှစ်သိမ့်နေရလေတော့သည်။




အဘိုးကြီးအဖွားကြီးမျ ားက အတင်းပြန်လွှတ်သဖြင့် မနက် ၃ နာရီခွဲခန့်တွင် တည်ငြိမ်လည်း အနားယူအိပ်ဆက်ရန် အိမ်သို့ပြန်ခဲ့ရလေ၏။ မိုးထက်က ကားမောင်းကာ တည်ငြိမ့်ကိုလိုက်ပို့လေရာ ဟန်နီချ ို လည်း ၎င်းတို့နှင့် အတူ လိုက်ပါလာလေသည်။ ထို့နောက် မိုးထက်တို့စုံတွဲလည်း တည်ငြိမ့်အိမ်မှာပင် အိပ်လိုက်ကြလေတော့သည်။