မဟာချိုင် ကျွဲရိုင်း

 ပန်းရိုင်း

( ၁ )


ထိုင်းနိုင်ငံ
ပင်လယ်ကမ်းစပ် မြို့လေး ကိုစီချမ်း
Thailand Ko Si Chang

အချိန်က ည ၁၁နာရီ ...။

၀ှိုက်အဲလီဖင့်န် ကလပ် ထဲက လူတယောက် ဒယိမ်းဒယိုင်နဲ့ ထွက်လာသည် ။
ကလပ်ထဲက အနောက်တိုင်း တေးဂီတသံတွေ တထိန်းထိန်းကို အပြင် လမ်းမကတောင် ကြားနေရသည် ။ ကလပ်ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရပ်ပြီး ဘေးဘီ၀ဲယာကို သူကြည့်သည် ။


တုပ်တုပ် ရှာတာ ဖြစ်မည် ။


တုပ်တုပ် ဆိုတာက ထိုင်းနိုင်ငံမှာ အသုံးပြုဆဲ သုံးဘီးတက်စီကား …. ။


မှောင်ရိပ်က ဆိုင်ကယ်ကြီးပေါ် ခွထိုင်နေတဲ့ ဆံပင်ရှည်ရှည်နဲ့ လူတယောက်သည် ကလပ်ထဲက ထွက်လာတဲ့

အရက်မူးလာသူကို အသေအချာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည် ။


လမ်းဓါတ်မီးတိုင်က မီးရောင်နဲ့ ကလပ်ထဲက ထွက်လာတဲ့လူရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်က ကန့်လန့်ဖြတ် အမာရွတ်ကြီး

ကို သိသိသာသာ မြင်လိုက်ရသည် ။ နီကြောင်ကြောင်ဆံပင်ကောက်ကွေးကွေးပွပွကြီးနဲ့....။ မျက်ခုံးမွေးထူထူနှစ်ဖက် ကြားမှာလည်း မှဲ့ကြီးတလုံး ။ သေချာပြီ ။


မဲဆောက်က အတာ( ခေါ် ) မြင့်ဦး … ။


ဒီငတိက စီးကရက်ဘူးထဲက စီးကရက် တလိပ်ကို ထုတ်ပြီး ပါးစပ်မှာ တပ်လိုက်သည် ။

 သူ့ဘောင်းဘီနောက်အိတ်ထဲက မီးခြစ်ကို နှိုက်ယူပြီး မီးခြစ်လိုက်သည် ။ မီးတောက်လေးနဲ့ စီးကရက်နဲ့ မထိခင် အချိန်လေးမှာ ထိန်းကနဲ သေနတ်သံ တချက်ကြားလိုက်ရသည် ။


 အတာ( ခေါ် ) မြင့်ဦး ခွေကျသွားသည် ။

ပွိုင့်ဖိုးဖိုက်ကျည်က ကုလားဝါးရဲ့ ခေါင်းကို ဖွင့်ထုတ်ပစ်လိုက်သည် ။ သူ့ကိုယ်ကြီး မြေကြီးနဲ့ မထိတွေ့ခင်ထဲက သူ အသက်ပျောက်နေပြီ ။


ပွဲသိမ်းသွားပြီ ။ သူများ မယားတွေကို လိုက် ကြာမခိုနိုင်တော့ဘူး ။ သူများ သမီးပျိုလေးတွေကိုလည်း လိုက်


မဖျက်ဆီးနိုင်တော့ဘူး ။ နယ်စပ်ဒေသက နွမ်းပါးတဲ့ တိုင်းရင်းသူလေးတွေကိုလည်း မုဒိန်းဆွဲမကျင့်နိုင်တော့ဘူး ။

ဒီငတိ ငရဲသွားမှာက သေချာသလောက်ဘဲ ။


သွားနှင့်တော့ မြင့်ဦးရေ ။ ငါလည်း တနေ့ လိုက်လာမယ် ။


ဆိုင်ကယ်ပေါ် ခွထိုင်နေတဲ့ ကိုဆံရှည်က သူ့ခါးကြားက သေနတ်ကို ထုတ်ပြီး ပစ်ထည့်လိုက်တာ ။ ပစ်ပြီးတာနဲ့ဆိုင်ကယ်ကို ေဝါကနဲ မောင်းထွက်သွားလိုက်သည် ။

ဆူညံနေတဲ့ ဂီတသံတွေကြောင့် သေနတ်သံကို ကလပ်ထဲက လူတွေ သတိမထားမိလိုက်ကြ ။

ဘန်ကောက်မြို့စွန်က ရပ်ကွက်တခု
တိုက်အနောက်ဖက်က လမ်းကြားမှာ ဆိုင်ကယ်ကြီးကို ရပ်လိုက်ပြီး အိမ်အပေါ်ထပ်ကို သူ မော့ကြည့်လိုက်သည် ။ မီးလင်းနေတာကို တွေ့ရသည် ။ မလေးနွယ်မအိပ်သေးဘူး ။

အနောက်ဖက် လှေခါးကနေ အပေါ်ထပ်ကို သူ တက်သည် ။ ညာဖက်လက်က ခါး အနောက်မှာ ထိုးထားတဲ့ ပွိုင့်ဖိုးဖိုက်ပေါ်ကို တင်ထားပြီး ဘယ်လက်နဲ့ တံခါးကိုခပ်ဖွဖွ ခေါက်လိုက်သည် ။


သတိ ဆိုတာ ပိုတယ် မရှိ ။ ရန်သူများတဲ့ သူ့အနေနဲ့ နေရာတကာမှာ သတိရှိမှ တန်ရုံကျသည် ။
ခြေသံကြားရပြီး လေသံတိုးတိုးနဲ့ ( ကိုထွန်းလား.....) လို့ မေးလိုက်တဲ့ မလေးနွယ် အသံကို ကြားလိုက်ရသည် ။

( အင်း.....) တံခါးပွင့်သွားတော့ အထဲက မီးရောင်နဲ့ ဆံပင်ပွယောင်းယောင်းနဲ့ ဂါ၀န်ရှည် အနက်နဲ့မလေးနွယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည် ။ သူအထဲကို ၀င်လိုက်ပြီးချိန် တံခါးပြန်ပိတ်လိုက်တဲ့ မလေးနွယ်က သူ့နောက်ကျောမှာ ထိုးထားတဲ့ သေနတ်ကို တွေ့သွားသည် ။



( ဘာဖြစ်လာလဲ ကိုထွန်း.....)

( မဖြစ်ပါဘူး.....မလေး..ဘာချက်လဲ....)

( မနက်က ချက်ထားတဲ့ ငါးဟင်းတွေ နဲ့ ပုဇွန်ကြော် ရှိသေးတယ်...စားမလား.....)
( နောက်မှ....) လို့ ပြောပြီး ရေခဲသေတ္တာကို ဖွင့်ပြီး ချန်းဘီယာတပုလင်းကို ထုတ် ဖေါက်သောက်လိုက်သည် ။မလေးနွယ်သည် ဘီယာလည်း





မသောက်..အရက်လည်း မသောက်..အချိုရည်ကိုလာလည်း မသောက် ။ သူ့အတွက်တော့ အမြဲ ဘီယာပုလင်းတွေ ထည့်ထားပေးသည် ။





 သေနတ်ကို ထုတ်ပြီး ပြောင်းရင်းထဲ ရောက်နေတဲ့ ကျည်တောင့်ကို ထုတ်လိုက်သည် ။ မောင်းထိန်းခလုပ်ကို ချပြီး သေနတ်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည် ။







( ဒီည ဒီမှာ အိပ်မလား ကိုထွန်း......)







ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ မလေးနွယ် ဘေးမှာ သူ ထိုင်လိုက်သည် ။





( အင်း....မလေးနဲ့ တွေ့ချင်နေတာ ကြာပြီ..မအားလို့...)





( အံမယ်...ပိုပြီ..မသိရင်ခက်မယ်.....ရပ်ရှင်မလေး ဆီ ရောက်နေတယ် မဟုတ်လား......)





မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းစူထော်လိုက်တဲ့ မလေးနွယ်ရဲ့ ခါးကို သူ ဆွဲဖက်လိုက်သည် ။ ဘရာစီယာ မပါဘဲ တထပ်ထဲ ၀တ်ထားတဲ့ ဂါ၀န်ကြောင့်





မလေးနွယ်ရဲ့ ရင်သားစိုင်ကြီးတွေက တုန်ခါသွားကြသည် ။





 ( သူများ အကြွေးဆပ်တာ နည်းနည်း ရလာလို့ မလေးနွယ် အတွက်..ဒီမှာ.....)





ဘောင်းဘီအနောက်အိတ်ထဲ လိပ်ပြီး သားရေပင်နဲ့ စည်းထားတဲ့ ဘတ်ငွေတွေကို မလေးနွယ်ရဲ့ လက်ထဲကို ထည့်လိုက်သည် ။လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ငွေတွေကို





လက်ခံယူလိုက်တဲ့ မလေးနွယ်ရဲ့ မျက်နက်၀န်းတွေ သည် အရောင်တောက်ပသွားသည်လို့ သူထင်သည် ။





တကယ်တော့ သူ ညာလိုက်တာ ။ အတာ ( ခေါ် ) မြင့်ဦးကို လားပင်စင်ပေးလိုက်လို့ သူ ရလိုက်တဲ့ ငွေတွေ ...။





မလေးနွယ်ကို ဒီလိုဘဲ တခါတခါ သူ ငွေပေးသည် ။ အမြဲတော့ မဟုတ် ။ မလေးနွယ်သည် သူ့အပေါ်ကောင်းသည် ။ သူ ဒုက္ခရောက်လာရင် သူ့အပေါ် သစ္စာရှိပြီး





ကူညီမယ့်လူထဲ မလေးနွယ်က ထိပ်ဆုံးက ။ ငွေမပေးလည်း သူ့ကို မငြူစူဘူး ။ အဓိက အချက်က မလေးနွယ်သည် နုတ်လုံသည် ။ အာမချောင်ဘူး ။ သူကတောင်





မြန်မာအသိုင်းအ၀ိုင်းက သတင်းထူးတာ ကြားရင် သတိပေးတတ်သည် ။





ပင်မလာ အန်ဒါဆင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့တူသည် လို့ သူပြောလေ့ရှိတဲ့ မလေးနွယ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထူပြဲပြဲကို ငုံစုတ် လိုက်ရင်း ထွားစို့တဲ့ ရင်သားကြီးတွေကို ဖမ်း





ညှစ်လိုက်သည် ။ မလေးနွယ်က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ပြန်စုတ်လိုက်ပြီး လက်တဖက်က သူ့ပေါင်ကြားဆီကို ရောက်လာသည် ။







အ၀တ်ပေါ်က ကိုင်ညှစ်နေရတာကို သူ အားမရဘူး ဆိုတာကို မလေးနွယ်က သိသည် ။ ဂါ၀န်ကို ချွတ်ပစ်လိုက်





သည် ။ မိမွေးတိုင်း ဗလာကျင်းသွားတဲ့ မလေးနွယ်ကို သူ မြင်ရတော့ စိတ်တွေ ထောင်းကနဲ ထသွားသည် ။







မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ခါးပတ်ကို ဖြုတ်သည် ။ ဂျင်းဘောင်းဘီရဲ့ သံကြယ်သီးလေးကို ဖွင့်သည် ။ မလေးနွယ်က





သူ့ဘောင်းဘီကို ဆွဲချသည် ။ အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲက ဖွားဖက်တော်က နိုးထ ငေါထွက်နေသည် ။





မလေးနွယ်က အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကိုပါ ဆွဲချလိုက်သည် ။ ဖြောင်းကနဲ ကန်ထွက်လာတဲ့ ဒစ်ကားကားနဲ့ငတိကို မလေးနွယ် အပီ ငုံစုတ်သည် ။ မလေးနွယ်ရဲ့





နှုတ်ခမ်းထူပြဲပြဲတွေထဲမှာ သူ့ဒစ်ဖူးကြီး တပြိပြိနဲ့ ငြိမ့်နေသည် ။





“ အား......အင်း.....”





မလေးနွယ်သည် သူ့ဒုတ်ကို အရင်းပိုင်းက ကိုင်ဆုပ်ပြီး ဒစ်ကို လျာလေးနဲ့ ကစားပေးနေသည် ။





မလေးနွယ်ရဲ့ ပုလွေကို သူ အကြိုက်ဆုံးဘဲ ။





မလေးနွယ်ရဲ့ လက်တဖက်က သူ့လဥနှစ်လုံးကို ဖွဖွ ဆုပ်ထားသည် ။





သူ အားမလို အားမ၇ ဖြစ်လာပြီး မလေးနွယ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထူပြဲြ့ပဲတွေ အထဲကို သူ့ဒုတ်ကို ထိုးထည့်လိုက်သည် ။





( ပြွတ်.....အု......အို့......)





ဒုတ်အရင်း အထိ ၀င်သွားလို့ သူ့လမွှေးကောက်ကောက်တွေနဲ့ မလေးနွယ်ရဲ့ ချွန်မြတဲ့ နှာတန်ထိပ်တို့ ထိတွေ့နေကြသည် ။ မလေးနွယ်က သူ့ကို





မော့ကြည့်သည် ။





သူ မလေးနွယ်ရဲ့ နောက်စေ့ကို လက်တဖက်နဲ့ ကိုင်လိုက်ပြီး မလေးနွယ်ပါးစပ်ထဲကို ထိုးဆောင့်လိုက်သည် ။





 မလေးနွယ်ရဲ့ လက်တွေက သူ့လဥတွေကို ဆုပ်ညှစ်သလို ဖင်ကိုလည်း ဖျစ်ညှစ်ထားသည် ။





( အင်း...ဟူး......)





ဆက်တိုက် ညှောင့်ထည့်နေရာကနေ သူ့ဒုတ်ကို မလေးနွယ်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲက ထုတ်လိုက်သည် ။ မလေးနွယ် က ( လိုးကြမလား..ကိုထွန်း..) လို့ မေးသည် ။





( အင်း..)





မလေးနွယ်ကို မှောက်ခိုင်းပြီး မလေးနွယ်ရဲ့ ခါးကျဉ်လေးရဲ့ အောက်က စွင့်ကားထွက်နေတဲ့ တင်ပါးအိအိကြီးတွေကို သူ အားရပါးရ ဆုပ်ညှစ်သည် ။ တင်ပါးနှစ်လုံး





အလည်ကိုလည်း သူ့လက်ဖဝါးကြီးနဲ့ ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ရိုက်ထည့်သည် ။ ဖုန်...ဖုန် ဖုန် နဲ့ ....။ မလေးနွယ်ရဲ့ ရယ်သံလေး တိုးတိုးညှင်းညှင်း ထွက်လာသည် ။





သူ ဒီလိုဘဲ မလေးနွယ်ရဲ့ တင်ပါးကြီးတွေ ကို ရိုက်လေ့ရှိသည်လေ ။





၀ိုင်းစက်လုံးကော့နေတဲ့ မလေးနွယ် တင်ပါးကြီးကို စိတ်တိုင်းကျ သူ ဆုပ်နယ်လိုက်သည် ။ တင်ပါးတွေ ကြားထဲကို သူ့လက်ချောင်းတွေ ရောက်သွားသည် ။





ခရေပွင့်လေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း စောက်ဖုတ်ကွဲကြောင်းဆီကိုပါ လက်ချောင်းတွေ ရောက်သွားတော့ ကာမရှေ့ပြေး အရည်ကြည်တွေ ရွှဲရွှဲစိုနေတာကို စမ်းမိသည်





 ။ သူ့လက်ညှိုးနဲ့ လက်ခလယ်သည် မလေးနွယ်ရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ၀င်သွားသည် ။ မလေးနွယ်ရဲ့ ညည်းသံလေး ထွက်လာသည် ။





လက်ချောင်းတွေက ၀င်လိုက် ထွက်လိုက် ဖြစ်နေသည် ။





 အင်း..အင်း.....ကိုထွန်းရယ်....လုပ်တော့ကွာ......







ဖင်ပူးတောင်းထောင်ရက် ပုံစံနဲ့ မလေးနွယ်ကို သူ အားပါးတရ လိုးဆောင့်ထည့်သည် ။





( အား...အား....အား..........အိုး.....အား....အား.......)





အားနဲ့ ဆောင့်လိုးနေတာကို မလေးနွယ်က ဖင်တုံးကြီးတွေကို အနောက်ကို ကော့ပြီး နောက်ပြန် ပြန်ဆောင့်သည် ။ သူက အဆောင့် မလေးနွယ်က





ပြန်ကော့ပေးတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားတဲ့အခါ လီးအဆုံးထိ ၀င်သွားပြီး အရသာ ရှိလှသည် ။





မလေးနွယ်သည် သူ ပထမဆုံး လိုးဖူးတဲ့ မိန်းမဆိုရင် လူတွေက ယုံကြမည် မထင်ဘူး ။





ရန်ကုန်မှာ ကတည်းက လူပျိုပေါက် ဘ၀ထဲက မလေးနွယ်ကို လိုးဖူးခဲ့တာ ။ မလေးနွယ်နဲ့ နှစ်ပေါင်း တော်တော်ကြာ ကွဲသွားခဲ့ပြီး ထိုင်းမှာ ပြန်ဆုံကြရတာ ။





မလေးနွယ်နဲ့ ပြန်ဆုံကြတဲ့အခါ သူသည် ငယ်ငယ်ကလို လွတ်လပ်တက်ကြွ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ လူငယ်လေး တယောက် မဟုတ်တော့ဘူး ။





မလေးနွယ်ရဲ့ စအိုပေါက် ညိုညိုလေးကို လက်မနဲ့ ပွတ် ကလိရင်း အားကုန် ဆောင့်လိုးမိသည် ။





( အား...အား.......အား......အိုး........အား....)





မလေးနွယ်ရဲ့ ညည်းသံတွေက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အချိန် တော်တော့်ကို ကျယ်လှသည် ။ အောက်ထပ်က ( အူလားနီး ) တို့ ညီအမတောင် ကြားလိမ့်မယ်





ထင်သည် ။





အူလားနီးက မလေးနွယ်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ထိုင်းမ ။ ညီမငယ် တယောက် နဲ့ နေသည် ။ မလေးနွယ်က ကိုထွန်း....အူလားနီးကို လိုးမလား လို့ အမြဲစသည် ။





အူလားနီးက ကိုထွန်းကို စိတ်၀င်စားတယ်..ကိုထွန်း လိုးချင်ရင် ဒို့ ဂျွိုင်း ပေးမယ် ...လို့ စတတ်သည် ။





သူက အောက်ပေးကောင်းပြီး စောက်ပတ်မျှော့ပါတဲ့ မလေးနွယ်ကိုဘဲ လိုးချင်တာ လို့ ပြန်ပြောတဲ့အခါ မလေးနွယ် ပြုံးနေတတ်သည် ။





( ကောင်းလား.....)





( ကောင်းတယ်..ကိုထွန်း....လိုး....လိုး.......)





ဖပ်ဖပ်ဖပ်ဖပ်...ဖပ်ဖပ်ဖပ်ဖပ်.....ဖွတ်ဖွတ်...ဖွတ်ဖွတ်.....အား...အူး.......အူး...........





မလေးနွယ်ရဲ့ ဖင်တုံးဖွေးဖွေးကြီးတွေ အပေါ်မှာ သူ သုတ်လွှတ်လိုက်သည် ။





( မလေးနွယ်ကော ပြီးရဲ့လား....)





( ပြီးတယ်..ကိုထွန်း..တအားကောင်းတယ်....)





ဒီ ဖင်တုံးကြီးတွေကို သူသည် ရန်ကုန်မှာထဲက တပ်မက်ခဲ့သည် ။ ကိုင်ဆုပ်လို့ မ၀ဘူး ။ နမ်းရှုံ့ ခဲ့ ယက်ခဲ့မိတာ အခါခါ ပါဘဲ ။





“ ဘိုက်ဆာလား ...”





“ ဟင့်အင်း.....”





“ မုန့်ဟင်းခါး ရှိတယ်...စားမလား..ကိုထွန်း.....”





“ မစားတော့ဘူး...မုန့်ဟင်းခါး ထက် ကောင်းတဲ့ မလေးနွယ်ရဲ့ စောက်ပတ်ကိုဘဲ စားတော့မယ် ”





မလေးနွယ်ရဲ့ ရယ်သံက တော်တော် ကျယ်သွားသည် ။







( ၂ )









သူ့ကို မလေးနွယ်က ကိုထွန်းလို့ ခေါ်သည် ။





မလေးနွယ်က ဟိုးတုန်းကထဲက ရန်ကုန်မှာ ထဲက ကိုထွန်းလို့ ခေါ်ခဲ့သည် ။





တချို့ ဖူခက်က လူတွေက သူ့ကို သိန်းလို့ ခေါ်သည် ။ တချို့ မြန်မာတွေကလည်း သိန်းသန်းလို့ ခေါ်တဲ့လူတွေ ရှိသည် ။ ဂျန်ဆင်က သူ့ကို နံမည် အပြည့်အစုံ





သိန်းသန်းထွန်း လို့ ခေါ်ခဲ့သည် ။







သူ့ကို ကျွဲရိုင်းလို့ စခေါ်ခဲ့တာက သူ့ဘောစိ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဦးသိုက်စိုးရဲ့ မွေးစားသမီး ဒေါ( န် ) ပါ ။ သူ့မှာ နံမည်





၀ှက် မရှိခဲ့တော့ လူကြားထဲ နံမည်အရင်း အစစ်ကို မခေါ်ချင်တဲ့ ဒေါ( န် )က ( ကျွဲရိုင်း ) လို့ ခေါ်ခဲ့သည် ။





ဘာကြောင့် ကျွဲရိုင်းလို့ ခေါ်တာလည်း လို့ ဒေါ( န် )ကို သူ မေးခဲ့သည် ။ ဒေါ( န် )က မြင်မြင်ရာ လိုက် ခွေ့





တတ်တဲ့ ကိုထွန်းရဲ့ သဘောသဘာ၀ကြောင့် လိုက်ဖက်လို့ ခေါ်တာ လို့ ရယ်မောပြီး ပြောခဲ့သည် ။







 နောက်တော့ သူသည် ထိုင်းနယ်စပ်တွေမှာ ကျွဲရိုင်း လို့ နံမည်ထွက်လာပြီးတဲ့ နောက်မှာ ဂျန်ဆင်က ကျွဲရိုင်း ..မဟာချိုင် ကျွဲရိုင်း





လို့ သုံးနှုံး ခေါ်ခဲ့သည် ။ ဂျန်ဆင်ကြောင့် လူတချို့က သူ့ကို မဟာချိုင် ကျွဲရိုင်း လို့ သိကြသည် ။ ခေါ်ကြသည် ။







ရန်ကုန်မှာထဲက သူသည် အငြိမ်မနေ ။ တခုခုကို စူးစမ်း လုပ်ကိုင်နေရမှ ကျေနပ်သူ ။ အဆန်းထွင်ချင်သူ ။ စွန့်စားချင်သူ လူငယ်တယောက် ဖြစ်သည် ။ သူ





လိုချင်တာ ဆိုရင် မရရအောင် လုပ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည် ။ ငယ်ငယ်က နိုင်ငံခြား စာစောင် တခုမှာ တစ်ဆော့ ဆိုတဲ့ ဆွစ်ဇလန်နိုင်ငံလုပ် နာရီကို တွေ့ပြီး





သဘောကျခဲ့သည် ။ ပိုင်ဆိုင်လိုခဲ့သည် ။ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တာကို စိတ်ကူးယဉ် မျှော်လင့်ခဲ့သည် ။ တစ်ဆော့နာရီကို ရအောင် ကြိုးစားမည် လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်





 ချခဲ့တဲ့အတိုင်း မလျော့တဲ့ ဇွဲနဲ့ သူ ကြံစည် ကြိုးစားခဲ့တာ မကြာတဲ့တနေ့မှာ သူ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည် ။ တော်တော်တော့ ကြိုးစား ရသည် ။ ကြံဖန်ရသည် ။







နောက်တခါ သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရူးခဲ့ လိုချင်ခဲ့တာက သိန်းငှက် တကောင်ကို နိုင်ငံခြား ရုပ်ရှင်တွေထဲက ပင်လယ်ဓါးပြကြီးတွေ လိုဘဲ ပုခုံး ဒါမှ မဟုတ်





လက်ပေါ်မှာ တင်ထားချင်တာ ။







မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်ခဲ့ပေမယ့် တနေ့မှာ သူ့စိတ်ကူးတွေဟာ တကယ် လက်တွေ့ ဖြစ်လာခဲ့သည် ။





ရန်ကုန်မြို့လည်မှာ အမြဲ လှည့်လည်နေတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေကို မယုံနိုင်အောင်ဘဲ သူ့စိတ်ကူးထဲက ဖြစ်ချင်တာကို လူကြီးတယောက်က လုပ်နေတာကို





မြို့လည်ခေါင် တနေရာမှာ တွေ့လိုက်ရသည် ။ ဆံပင်ရှည်ရှည်နဲ့ လူကြီးတယောက်သည် သိန်းငှက်တကောင်ကို လက်ဖျန်မှာ တင်ထားပြီး ထိုင်နေသည် ။





သေသေချာချာ အနီးကပ် သွားကြည့်လိုက်တော့ လက်မှာ သားရေပြားတပြားကို ပတ်ထားပြီး သိန်းငှက်က ဒီသားရေပြားပေါ်မှာ နားနေတာ ။ သားရေပြားကြောင့်





သိန်းငှက်ရဲ့ လက်သဲချွန်ကြီးတွေက သူ့လက်ဖျန်ကို မထိခိုက်ဘူးလေ ။







သူက ( အကိုကြီး...အရမ်း သဘောကျတယ်ဗျာ......ဒါ ကျနော့် စိတ်ကူးထဲက လုပ်ရပ်ဗျ......အကိုကြီး သူ့ကို ဒီလို မွေးထားတာ ကြာပြီလားဟင်.....) လို့ သွား





 မေးလိုက်မိသည် ။





သိန်းငှက်နဲ့ ဆံပင်ရှည် လူကြီးက ( ဟုတ်တယ်....သူ့ကို ငါ မွေးထားတာ ကြာပြီ.....) လို့ ဖြေသည် ။ ( သူ ယဉ်တယ်နော်..အကိုကြီး..ပျံမပြေးဘူးနော်.....) လို့ သူ





 ထပ်မေးလိုက်သည် ။





( ယဉ်တယ်..မပျံဘူး....)လို့ လူကြီးက ဖြေသည် ။ ( ကျနော့်ကို ရောင်းမလား..ကျနော် အရမ်း သဘောကျလို့...) လို့ သူမေးတော့ လူကြီးက ခေါင်းရမ်းသည် ။





သူ ဒီလူကြီးက သူ့ကို ရောင်းချင်လာအောင် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို အပြင်းအထန် စဉ်းစားနေပြီ ။







သိန်းသန်းထွန်း ဆိုတဲ့ကောင်က သူလိုချင်တာကို မရရအောင် ကြိုးစား ရယူတဲ့ကောင် မဟုတ်လား ..။





ဒီလူကြီးက သူ့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်သည် ။





ပြီးတော့..“ ချာတိတ်..မင်း တကယ်ဘဲ သိန်းငှက်ကို လိုချင်နေလား.....” လို့မေးသည် ။ သူက“ ဟာ...လိုချင်တာပေါ့ဗျာ....” လို့ ဖြေလိုက်တဲ့အခါ “ ငါ





စဉ်းစားနေတယ်..ငါ့ အတွက်ကို မင်း အလုပ်တချို့ကို လုပ်ပေးမယ် ဆိုရင် ငါ မင်းကို ဒီ သိန်းငှက်ကို ပေးမယ်.....” လို့ ပြောလိုက်သည် ။







“ ဟာ....လုပ်မယ်ဗျာ....ဘာဘဲ လုပ်၇ လုပ်ရ....ကျနော့်ကို ဒီ သိန်းငှက် ပေးရင် ပြီးရော.....” လို့ သူ





 ပြန်ပြောခဲ့သည် ။ လူကြီးက ချက်ချင်းတော့ ဘာအလုပ် လုပ်ပေးရမယ် ဆိုတာကို မပြောသေးဘူး ။ သူ့ကို





အရက်ဆိုင်ကို ခေါ်သွားပြီး အရက်တိုက်ပြီး သူ့ ဘက်ဂရောင်းကို စပ်စုသည် ။ ရဲဖက်နဲ့ အဆက်ရှိလား ဆိုတာကို





သေသေချာချာ မေးနေလို့ ဒီလူကြီး လုပ်ခိုင်းမယ့် အလုပ် ဆိုတာ ဥပဒေ ဘောင် ပြင်ပက အလုပ် တခုခု ဖြစ်





မယ် ဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်လိုက်သည် ။







စွန့်စားချင်တဲ့ လူငယ် သဘာ၀ ကြောင့် သူသည် သိန်းငှက်ကို လိုချင်ဇောနဲ့ ဒီလူကြီး ခိုင်းတာကို လုပ်မည် လို့





ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။







အရက် တခွက်ပြီး တခွက် သောက်တဲ့ ဒီ လူကြီးသည် အတော့်ကို မူးသွားပြီး “ ချာတိတ်...ဒီနေ့ အတွက်တော့





ဒီလောက်ဘဲကွာ..မနက်ဖန်မှ တွေ့မယ်...မင်းနဲ့ တွေ့တဲ့နေရာလေးကို မနက်ဖန်ကျရင် လာခဲ့လိုက်....မင်း ငါ့ စ





ကားကို နားထောင်ရင်..ငါလုပ်ခိုင်းတာကို ပိပိရိရိနဲ့ လုပ်ပေးရင် မင်းလိုချင်တဲ့ သိန်းငှက်ကို ငါ မင်းကို အပိုင် ပေး





မယ်.....ကဲ သွားပြီဟေ့...” လို့ ပြောရင်း တက်ဆီကား တစီးကို တားစီးသွားသည် ။





အိမ်ကို ပြန်ရောက်တော့ အိမ်ချင်းကပ်ရက်မှာ နေတဲ့ မလေးနွယ်ဆီကို သွားလိုက်သည် ။ မလေးနွယ်ရဲ့ အိမ်





မှာ ဘယ်သူမှ မရှိနေဘူး ။ မလေးနွယ်ရဲ့ အမေက ဗိုလ်ချုပ်ဈေးသစ်မှာ ဆိုင်ရှိသည် ။ ညီမ မလေးသွယ်က သူ့





ယောကျ်ားနဲ့ မင်္ဂလာတောင်ညွန့်မှာ စားသောက်ဆိုင်လေး ဖွင့်ထားသည် ။





မလေးနွယ်နဲ့ သူနဲ့ ညိသွားတာက သူ့ကို မလေးနွယ်က စာပြပေးရင်းနဲ့ ညိသွားကြတာ ။ ဆယ်တန်း စာမေးပွဲ





အချိန် မလေးနွယ်က သူတို့အိမ်ဖက်မှာ စာပြပေးသည် ။ သူသည် စာကိုထက် မလေးနွယ်ရဲ့ တင်းမာလုံး၀န်းတဲ့





ရင်သားစိုင်ကြီးတွေကို ပို စိတ်၀င်စားသည် ။ အနီးကပ် စာသင်ရတော့ ဖြူ၀င်းချောမွတ်တဲ့ မလေးျွွယ်ရဲ့ လက်





မောင်းသားတွေနဲ့လည်း ထိမိကြတော့ သူ့စိတ်တွေက ဖေါက်ပြန်လာသည် ။







မလေးနွယ်ရဲ့ ညီမ မလေးသွယ်ကလည်း အမလိုဘဲ ချောမော တောင့်တင်းတာပါဘဲ ။ သို့ပေမယ့် အဲဒီ အချိန်





ထဲက မလေးသွယ်သည် ယောကျ်ား ရှိသည် ။ ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ခိုးရာ လိုက်ပြေးခဲ့တာလေ ။ မလေးနွယ်က ည





ပိုင်း တင် မကဘဲ နေ့လည်နေ့ခင်းပါ စာသင်ပေးမည် လို့ ပြောသည် ။ နေ့လည်မှာ မလေးနွယ်ရဲ့ အမေက





ဆိုင်မှာမို့ သူနဲ့ မလေးနွယ်တို့ နှစ်ယောက်ထဲဘဲ အိမ်မှာ ရှိနေသည် ။ စာသင်ရင်း သူ စိတ်တွေ ဖေါက်ပြားလာ





တော့ မလေးနွယ်ကို ကြံစည်မိသည် ။ မလေးနွယ်ကလည်း ရည်းစားက ချန်သွားလို့ တယောက်ထဲ အထီးကျန်





နေတဲ့ အချိန် သူကလည်း မမ....မမ....နဲ့ ယုယ ကြင်နာတာတေလးတွေ လုပ်ပြတော့ မမနဲ့ မောင်လေး ဇာတ်





လမ်းတပုဒ် ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ ။





ဒီနေ့ သူ အိမ်ပြန် ရောက်သွားတော့ အရက်ကလည်း သောက်ထားလို့ အာသွက်လျာသွက် ဖြစ်နေသည် ။





မလေးနွယ်တို့ အိမ်ဖက်ကို ကူးသွားလိုက်သည် ။ မလေးနွယ်ကို သိန်းငှက်အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်တော့





မလေးနွယ်က “ ကိုထွန်း..ဒီလူကြီးက ကိုထွန်းကို အကြိုက်လိုက်ပြီး သူ့လုပ်ငန်းမှာ ခိုင်းဖို့ လုပ်တာ..မလေးနွယ်





 ထင်တာတော့ ကိုထွန်းကို တခုခု သယ်ခိုင်းပို့ခိုင်းမယ် ထင်တယ်ကွ....” လို့ ပြောလေသည် ။





မလေးနွယ်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်တွေ လာလို့ ဖက်နမ်းတော့ မလေးနွယ်က “ ကိုထွန်း..မေမေ ပြန်လာခါနီးပြီနော်





ပက်ပင်းတိုးလို့ ဟုတ်ပေ့ ဖြစ်နေမယ်ကွယ်....” လို့ ပြောရင်း ငြင်းဆန်ပေမယ့် သူက အတင်းကြမ်း ဆွဲလှဲပြီး





မလေးနွယ်ရဲ့ ထမိန်ကို လှန်တင်သည် ။ ပေါင်ကြားထဲ နေရာ၀င်ယူပြီး အတင်း ထည့်သည် ။







“ အို..ကိုထွန်း...ကိုထွန်း....မလုပ်နဲ့ကွာ....မေမေ ပြန်လာတော့မယ် . . . .” လို့ ငြင်းဆန်နေတဲ့ကြားက သူ့ဒုတ်ကြီးက မလေးနွယ်ရဲ့ ပေါင်ကြားက





 မို့မောက်ဖေါင်းနေတဲ့ အင်္ဂါစပ်ကြီးထဲကို တိုး၀င်သွားသည် ။





“ အိုး.....ကိုထွန်း....အာ......အို့.......”







ဆက်တိုက် ဒလစပ်လိုးနေတော့လည်း မလေးနွယ် သဘောကျသွားသည် ။





“ အိုး...အိုး...မြန်မြန်....မြန်မြန်.....အိုး...ဆောင့်...ဆောင့်....တအား....တအား.......” လို့ အော်ရင်း ဖင်ကြီးတွေကို





ကော့ကော့ပေးရင်း ခံနေသည် ။ မလေးနွယ် အမေ ပြန်မလာခင် အမြန်ဆွဲလေး ( ကွစ်ကီလေး ) ဆွဲရမည် ဆို





တာကို သိလို့ မရပ်မနား ဖိဆောင့်ပစ်လိုက်တော့ မလေးနွယ် အရင်ပြီးသွားပြီး သူလည်း ဆက်တိုက်လို လိုက်





ပြီးသွားရသည် ။





“ လူဆိုး....မလုပ်ပါနဲ့ ဆိုတာကို အတင်းကြီး လုပ်တယ်..တကယ်ဘဲကွယ်....” လို့ မလေးနွယ်က မျက်စောင်းလေး





ထိုးပြီး ပြောလိုက်သည် ။





နောက်တနေ့မှာ မနေ့က တွေ့တဲ့ နေရာမှာ သိန်းငှက်နဲ့ လူကြီးကို သွားစောင့်နေလိုက်သည် ။





မကြာခင် လူကြီး ရောက်လာသည် ။ သိန်းငှက်ကြီးတော့ မပါခဲ့ ။ လူကြီးက သူ့ကို လူရှင်းတဲ့တနေရာကို





ခေါ်သွားပြီး သူပေးတဲ့ လိပ်စာကို အထုပ်တွေ သွားပို့ပေးရမည် လို့ ပြောသည် ။





သူလည်း လူကြီး ခိုင်းတဲ့အတိုင်း သွားပို့ပေးလိုက်သည် ။







လူကြီးက ဂတိအတိုင်း သူ့ကို သိန်းငှက်ကြီး ပေးသည် ။ သိန်းငှက်ကြီး ကို ဘာတွေ ကျွေးရမယ်..ဘယ်လို မွေး





ရမယ် ဆိုတာကိုလည်း သင်ပေး ပြပေးသည် ။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို အလုပ် ထပ်လုပ်ပေးဖို့ ပြောသည် ။ အမိန့်ပေး





တဲ့လေသံမျိုး မဟုတ်ဘူး ။ အကူအညီတောင်းတဲ့ လေသံနဲ့ ။ သူ့ကို ခင်မင်မိသွားတော့ သူနဲ့ ထပ်တွေ့ဖြစ်





သည် ။ ဒီလူကြီးရဲ့ နံမည်က ဦးသိုက်စိုး ။







ဦးသိုက်စိုးသည် သူ့ကို ဒုစရိုက် အလုပ်တွေကို လုပ်ဖို့ တိုက်တွန်း သင်ပြပေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး လက်ဦးဆရာကြီး





ပေါ့ ။ သူ့ကြောင့် သူသည် ဥပဒေ ပြင်ပက ဒုစရိုက် လုပ်ငန်းမျိုးစုံကို လုပ်ဖြစ်သွားခဲ့သလို အစိုးရ ဥပဒေ ဖက်





တော်သားတွေရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတာကို ရှောင်တိမ်းရင်း တဖက်နိုင်ငံကို ရောက်သွားခဲ့ရတာပါ ။







( ၃ )







ဦးသိုက်စိုး ဆီက သိန်းငှက်ကြီး သူ ရလိုက်သလိုဘဲ ရက်ရက်စက်စက် သတ်တာတို့ ရိုက်နှက် ညှင်းပန်းတာတို့ ပစ်ခတ် တိုက်ခိုက်တာတို့ကိုလည်း သူ ရလိုက်သည် ။





ဦးသိုက်စိုးသည် လူဆိုးလူမိုက်တို့ တတ်အပ်တဲ့ အတတ်ပညာရပ်တွေ အကုန်လုံးကို သူ့ကို တတ်မြောက်အောင် သင်ပြလေ့ကျင့်ပေးခဲ့တဲ့ လက်ဦးဆရာကြီး လို့လည်း ဆိုနိုင်သည် ။





သိန်းငှက်ကြီးကြောင့် သူခိုင်းတာကို လု်ပပေးရခဲ့ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ လျင်မြန် ဖျတ်လပ်တာတွေ ဇွဲကောင်းတာတွေကို ဦးသိုက်စိုးက ကြိုက်သွားသည် ။





သူ့ကို တခြား အရင်က ရှိနေတဲ့ တပည့်ဟောင်းတွေ ထက်တောင် ပိုပြီး နေရာပေးခဲ့သည် ။





ဦးသိုက်စိုးသည် အသက်ကြီးလာပြီမို့ အရင်လို ရှေ့ထွက်ပြီး ခေါင်းဆောင် မလုပ်တော့ဘဲ သူ့ကို ပွဲထုတ်ပြီး နောက်ကွယ်ကဘဲ ကြိုးကိုင်ခဲ့သည် ။ ဦးသိုက်စိုးကို သူက ဦးလေး လို့ ခေါ်ခဲ့ပေမယ့်





နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ အဖွဲ့ကို သူနဲ့ အတူ လက်တွဲပြီး ခေါင်းဆောင်လာတဲ့ ဦးသိုက်စိုးရဲ့ မွေးစားသမီး ဒေါ( န် ) ( DAWN )က ဦးသိုက်စိုးကို ခေါ်သလို ( အဖေကြီး ) လို့ သူ ပြောင်းခေါ်ခဲ့သည် ။





တကယ်တော့ ဦးသိုက်စိုးသည် သူတို့ရဲ့ မွေးစားအဖေကြီး တယောက်ဘဲ မဟုတ်လား ။





သားသမီးတွေကို သူက ဆောင်ရန် ရှောင်ရန်တွေ အမြဲလို သင်ပြဆုံးမခဲ့တဲ့ ေ၈ါ့ဖါသား (God Father ) မာဖီးယား ခေါင်းဆောင်ကြီး မဟုတ်လား ။





ရန်ကုန် တခွင် ဦးသိုက်စိုးရဲ့ တပည့်တပန်းတွေက ပင့်ကူအိမ်လိုဘဲ ကွန်ယက်တွေ ယှက်ဖြာနေသည် ။





ဦးသိုက်စိုးရဲ့ မွေးစားသမီး ဒေါ( န် ) နဲ့ အလုပ်သဘောအရ အတူတူ တွဲ လုပ်ခဲ့ရသည် ။ ဒေါ ( န် )သည် ဦးသိုက်စိုးရဲ့ ပညာတွေကိုရော စိတ်ဓါတ်ကိုရော သူ့ထက်တောင် အတုခိုးနိုင်..အတုယူနိုင်





တဲ့ ပြောင်မြောက်တဲ့ ဒူစရိုက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တယောက် ဖြစ်လာသည် ။





ငွေလည်း စုမိလာသလို တဖက်က ဥပဒေဖက်တော်သား ရဲတွေ စုံထောက်ဌာနတွေက သူ့ကို သတိထားမိလာ နောက်ယောင်ခံလာကြတဲ့အခါ သူက ဦးသိုက်စိုးက သူ့ကို အဖွဲ့ထဲက ထွက်ခွင့်ပြုဖို့





တောင်းခံခဲ့သည် ။ ဒေါ ( န် ) က အဖွဲ့ကြီးကို ဦးဆောင် နိုင်နေပြီဘဲ..ကျနော် မလိုအပ်တော့ပါဘူး..အဖေကြီး.....လို့ သူ ပြောခဲ့သည် ။





ဦးသိုက်စိုးက ( မင် ထင်လို့ပါ....ငါ့အဖွဲ့ကြီးမှာ ဒေါ( န် ) လည်း လိုအပ်တယ်..မင်းလည်း လိုအပ်တယ်....မင်းကို ထွက်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး...မင်း ငါနဲ့ တသက်လုံး လက်တွဲသွားမယ် လို့ မင်း ငါ့





ဆီမှာ အလုပ် စလုပ်တုံးက ပြောခဲ့တာကို မေ့သွားတာလား သိန်းသိန်းထွန်း . .လို့ သူ့ကို ပြောခဲ့ပြီး ထွက်ခွင့် မပေးခဲ့့ပါဘူး ။





သူ ထွက်ချင်တယ် ဆိုတာကို သိသွားတဲ့ ဒေါ ( န် )က ဒေါသတွေ တအား ပေါက်ါဲတော့တာဘဲ ။





သူ့ကို သူတို့ ခိုအောင်းတတ်ကြတဲ့ ကားဂိုဒေါင် ( ၀ပ်ရှော့အဟောင်းကြီး ) ထဲမှာ အော်ကြီးဟစ်ကျယ်နဲ့ ရန်တွေ့ပါလေရော....။







( ရန်စကား ပြောတာလား...အကိုထွန်း.....ဒေါ( န် ) နဲ့ လမ်းခွဲမယ် ဆိုတာ အကိုထွန်းက ဒေါ ( န် )ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ခြေထောက်နဲ့ ဆောင့်ကန်လိုက်တာလို့ ယူဆတယ်......ပြောရက်လိုက်တာ





ကိုထွန်းရယ်...ဘယ်လဲ..ကိုထွန်းရဲ့ စော် မလေးနွယ်က ထွက်ခိုင်းတာလား......ဒါကြောင့်လေ...ဒေါ ( န် )က အဲ့စော်ကြီးကို မုန်းတယ်..ရေလည်ကို မုန်းတယ်......သိလား...)





ဒေါ ( န် )ကြောင့် သူ ဆက်လုပ်ဖြစ်သွားပြန်သည် ။





အဲဒီည ဦးသိုက်စိုးဂဲ့ အိမ်မှာ ဦးသိုက်စိုးက ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ “ မင်း ကို အားကိုးပါတယ်ကွာ.....မင်း ဆက်လုပ်ပါအုံး...ဒေါ ( န် )နဲ့ မင်းကလည်း လိုက်ဖက်ညီတဲ့ ပါတနာတွေ ကွ.... လို့ ပြောသည် ။







မလေးနွယ်သည် သိန်းငှက်ကြီး အတွက် ဦးသိုက်စိုးနဲ့ ပတ်သက်ကထဲက သူ့ကို ဦးသိုက်စိုး ရဲ့ အသိုက်အမြုံထဲက ထွက်ဖို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် သူက ဦးသိုက်စိုးကို ခင်တွယ်နေခဲ့ပြီး သူခိုင်းတာတွေကို





လုပ်ပေးနေခဲ့သည် ။ ဦးသိုက်စိုးကလည်း သူ့အလုပ်တွေကို လုပ်ပေးတဲ့အခါ အကျိုးးအမြတ်က မြက်မြက်လေး ပေးသည်။





ဒါတင် မကဘူး....ဦးသိုက်စိုးရဲ့ မွေးစားသမီး ဒေါ( န် )ရဲ့ အချိုးအဆက် ကျလွန်းတဲ့ ကိုယ်လုံးတွေ နဲ့ မော်ဒယ် တယောက်လို လှပချောလွန်းတဲ့ မျက်နှာလေးတွေက ဦးသိုက်စိုးရဲ့ အိမ်ကနေ အေ၀းကို





 ထွက်မသွား နိုင်အောင် သံလိုက်တခုလိုဘဲ ဆွဲထားသည်လို့ ပြောရပေမည် ။





မလေးနွယ်က သူ့ကို “ အရေးတကြီး ပြောစရာတွေ ရှိလို့ အိမ်ကို လာခဲ့..ညနေ ငါးနာရီ မထိုးခင် လာခဲ့....” လို့ ဖုန်းဆက်လို့ မလေးနွယ်ဆီကို သူ ရောက်သွားသည် ။





ဦးသိုက်စိုးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေနဲ့ သူ အလုပ်တွေ လုပ်လိုက်တာ အချိန်တိုတိုနဲ့ တော်တော်လေး အဆင်ပြေခဲ့လို့ အမေတို့နဲ့ မနေတော့ဘဲ မြို့လည်က တိုက်ခန်းတခန်းမှာ သူ နေသည် ။





မလေးနွယ်က ရောက်ရောက်ချင်း သူ့ကို တအား ဖက်ပြီး တရွှတ်ရွှတ် နမ်းသည် ။





ပြီးတော့ “ ကိုထွန်းရယ်..ဒီလုပ်ငန်းတွေကို မလုပ်ပါနဲ့တော့လား..တခုခု သမာအာဇီ၀ ကျတဲ့ အလုပ်ကို ရှာလုပ်ရင် ကောင်းမယ် ထင်တယ်....ကိုထွန်းကို မမ ပြောပြချင်တာက မမ ဒီနေ့ အလုပ်ကို





အသွား လူတယောက်က မမ အရှေ့က လာ ကာဆီးပြီး မမကို စကားတွေ လာပြောတယ်....ကိုထွန်းရဲ့ အကြောင်းကို လာမေးနေတာ...မမလည်း သူ့ကို စွာပစ်လိုက်တာပေါ့ ..သူက စိစစ်ရေးကပ်





ထုတ်ပြပြီးသူက ရန်ကုန်တိုင်း မှုခင်းကျဆင်းရေးဗြူရိုက ရဲမှူး တယောက် လို့ ပြောပြတယ်....သူက ကိုထွန်းဟာ လမ်းမှားကို လိုက်နေတာကြောင့် အချိန်မှီ တားချင်လို့ အခုလို လာတွေ့တာဘဲ...မမ





က ကိုထွန်းကို တားပေးဖို့ ဦးသိုက်စိုး နဲ့ မပတ်သက်တော့ဖို့ ပြောပေးပါ တဲ့....” လို့ သူ့ကို ပြောလေသည် ။





“ ကျနော့်ကို ဘာ အထောက်အထားနဲ့ လာ စွပ်စွဲလို့ ရမလဲ မမ..ကျနော့်ကို သက်သက် လာခြောက်လို့တော့ ကြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး....” လို့ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနဲ့ သူ ပြောလိုက်မိသည် ။





“ ကိုထွန်း.....စိတ်မဆိုးနဲ့လေ..သူက ကိုထွန်းကို မဖမ်းချင်လို့ ခုထဲက နောက်ဆုတ်ဖို့ ပြောနေတာ ဖြစ်မှာပေါ့.....” လို့ မလေးနွယ်က ထပ် ပြောလိုက်သည် ။





“ ဖမ်းချင်တိုင်း ဖမ်းလို့ ရမလား..မမရယ်......သိန်းသန်းထွန်း ဆိုတဲ့ကောင်ကလည်း ဦးနှောက်နဲ့ဘဲ..လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဘဲ....သူတို့ထက်တောင် လက်မြန်အုံးမယ်....” လို့ မာမာတင်းတင်း ပြောလိုက်





ပြီး မလေးနွယ်ရဲ့ အိမ်ကနေ ခြေလှမ်းကျဲကျဲ နဲ့ ထွက်ခဲ့လိုက်သည် ။





စိတ်ထဲမှာတော့ လှုပ်ရှားနေသည် ။







ကက်ကင်းဘား





သူတို့ အဖွဲ့သားတွေ ထိုင်နေကျ ဆိုင် ။





အဖေကြီးက သူ့ကို အလုပ် တခု တာ၀န်ပေးထားသည် ။ ပေါ့ပေါ့သေးသေး အလုပ်တာ၀န်တော့ မဟုတ်ဘူး ။





သူ့ပြိုင်ဖက် ဦးကျောက်လုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ခိုင်းလိုက်တာ ။





အဖေကြီးသည် လက်ရဲဇက်ရဲ မိုက်ကန်းကန်း လူကြီး ဖြစ်သည် ။ ဦးကျောက်လုံး ဆိုတာက နံမည်ကြီး ။ ရန်ကုန်မြို့က ဒုစရိုက် လုပ်ငန်းတွေကို အဖေကြီး ဦးသိုက်စိုးလိုဘဲ လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတဲ့ လူ





ကြီး တယောက် ဖြစ်သည် ။ တကောင်ထဲ လှုပ်ရှားသူ သင်းကွဲ လူဆိုး သူခိုး ခါးပိုက်နှိုက် အလစ်သုတ်တွေက သူ့ကို ဆက်ကြေးပေးရသည် ။





နို်ငငံခြားက မာဖီးယား ဂိုဏ်းတွေကို Protection Fees ပေးရသလိုမျိုးပေါ့ ။ တနည်းအားဖြင့် မိုက်ကြေးခွဲစားတဲ့သဘောပေါ့ ။





သူက အကာအကွယ်ပေးမည် လို့ မြေအောက်လောကသား အားလုံးကို သူက ပြောထားသည် ။





သူ လူသတ်ခဲ့တာ တော်တော် များနေပြီ ။





အဖေကြီးရဲ့ ရန်သူ ဆူးညှောင့်ခလုပ် မှန်သမျှကို သူ ဒိုင်ခံ ရှင်းလင်းပေးနေတာ ပြိုင်ဖက်တွေလည်း တော်တော့်ကို ပါးသွားပြီ ။ အခု ကျန်နေတဲ့ မြေအောက် ဘုရင် တဆူ ဖြစ်တဲ့ ဦးကျောက်လုံး





ကို သတ်ခိုင်းပြီ ။ သူက မငြင်း ။ “ အိုကေပါ အဖေကြီး.....ကျနော် တာ၀န်ယူလိုက်ပါမယ်.....” လို့ အေးအေးဆေးဆေးဘဲ တာ၀န်ယူလိုက်သည် ။





ကက်ကင်းဘာထဲမှာ သူတို့ အုပ်စု၀င် တယောက်မှ ရှိမနေဘူး ။





မလေးနွယ်ကို လာ မေးခွန်းထုတ်တဲ့ ရဲမှူး ဆိုတဲ့လူကြီးကို မုန်းတီးနေမိသည် ။





ဘားက ၀န်ထမ်းလေးက “ ဘာသောက်ပါမလဲ ဆရာ..” လို့ တရိုတသေ လာမေးနေသည် ။





“ အရက် ယူခဲ့ကွာ....”





“ ဘာ အရက် လဲ ဆရာ.....”





“ ယူချင်တာ ယူခဲ့ကွာ..ငါ ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် သောက်တယ်.....”





“ ဟုတ်.....”





 အရက်ထိုင်သောက်နေပြီး ခေါင်းထဲမှာ ဦးကျောက်လုံးကို ဘယ်လို သတ်ပစ်မလဲ ဆိုတာကို စဉ်းစားနေသည် ။ ဦးကျောက်လုံးသည် လူမိုက်လူဆိုးတို့ရဲ့ အဓိပတိကြီး ဖြစ်လို့ တပည့်တပန်း





( ဘော်ဒီဂတ် ) နဲ့ နေသူ တယောက် ဖြစ်သည် ။ မိုက်တွင်းနက်လွန်းတဲ့ ရွှေဘ ဆိုတဲ့ သူ့ညာလက်ရုံးကြီးသည် မုံရွာမြို့မှာ “ ငခုတ်ကြီး ” လို့ နံမည်ကြီးခဲ့တဲ့ ဆယ်လောင်းပြိုင် လူသတ်မှု ကို





ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ လူသတ်သမားကြီး ဖြစ်သည် ။





ရွှေဘ ( ခေါ် ) ငခုတ်ကြီးက ဆယ်လောင်းပြိုင် သတ်တုံးက ငှက်ကြီးတောင် ဓါးကို သုံးခဲ့ပေမယ့် အချိန်တွေ ကြာညောင်း ခေတ်တွေ ပြောင်းခဲ့ပြီး ဦးကျောက်လုံးရဲ့ ဘော်ဒီဂတ် ဘ၀ကို ရောက်ခဲ့





တော့ “ ဗြူး ”ကိုင်နေပြီ ။ ဦးကျောက်လုံးကို မဖြုတ်ခင် ရွှေဘကြီးကို အရင် ဖြုတ်ရမည် ။





အရက်ကို တကျိုက် မြိုချလိုက်ပြီး ကောင်လေး ယူလာပေးတဲ့ ငါးဖယ်ကြော်တုံးလေး တဖတ်ကို ခက်ရင်းနဲ့ ထိုးကော်ယူလိုက်တဲ့ အချိန် လူခြောက်ယောက် သူ့စား့ွကြို ၀ိုင်းလိုက်တာကို ခံလိုက်ရသည် ။





ဦးကျောက်လုံးရဲ့ တပည့် အစွယ်အပွားတွေ ဆိုတာ သူ ချက်ချင်း သိလိုက်သည် ။





“ သိန်းသန်းထွန်း.....မကြာခင် မိနစ်ပိုင်းမှာ မင်း ဘ၀တပါးကို ကူးတော့မယ်ကွ..ဒီညဟာ မင်းရဲ့ သေနေ့ ...မင်း သေနေ့စေ့နေပြီ.........”





တရုပ်သိုင်းကားထဲက လူဆိုးဂိုက်နဲ့ မျက်ပေါက်မှေးမှေး ပိန်ကပ်ကပ် ဆံရှည်တကောင်က မဲ့ရွဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည် ။





“ မင်းက ဆာတေးသန်းေ၀ မဟုတ်လား.....”





ပိန်ကပ်ကပ် တရုတ်လူမိုက် ဆတ်ကနဲ ဖြစ်သွားသည် ။ သူ့နံမည်ကို သိနေလို့ ။





သူ ငယ်ငယ်က ၁၉လမ်းထိပ်မှာ ဆာတေးရောင်းတာ သိသူ ရှားသည် ။ ဆာတေးသန်းေ၀ ဆိုတာ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ ပေးခဲ့တဲ့ နံမည် ။ သိန်းသန်းထွန်းက သိနေလို့ ဒီကောင် တုန်လှုပ်သွားတာ ။





“ ဟုတ်တော့ မင်းက ဘာလုပ်မလို့လဲ..နောက်ကျနေပြီ..မင်းက သေလူ ဖြစ်နေပြီ ...”





ဆာတေးသန်းေ၀ က ပြောပြီးတဲ့နောက် ကုတ်အကျၤ ီ အောက်ကနေ သေနတ်တလက်ကို ထုတ်လိုက်သည် ။





( ဟား..လူစည်ကားနေတဲ့ ဘားထဲမှာ သေနတ်သုံးတော့မလို့လား......)







( ၄ )







သူ့မျက်နှာနဲ့ သေနတ်နဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ရှိလွန်းတာကြောင့် ဆာတေးသန်းေ၀ရဲ့ သေနတ်သည် ၉မမ





 ဘရောင်းနင်း ပစ္စတိုလ် သေနတ် ဆိုတာ သူ သိရသည် ။ ချက်ကလိုဆိုဇက်ကီးယား နိုင်ငံလုပ် သေနတ်ကောင်း





တလက်ပါ ။





ဆာတေးသန်းေ၀ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေကလည်း သူတို့ သေနတ်တွေကို ထုတ်လိုက်သည် ။





အမလေး..မလိုအပ်ဘဲနဲ့ ဂိုဏ်းစတား စတိုင် ၀ိုင်းပစ်ကြအုံးမယ် ထင်တယ် ။





ဆာတေးသန်းေ၀က “ မင်းက မင်းဘောစိအတွက် ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို လုပ်ကြံမလို့ ပြင်ဆင်နေတယ် ဆိုတာ





ငါတို့သိလို့ အခုလို လက်ဦးအောင် လာသတ်လိုက်တာဘဲ.....မင်း သူရဲဘ၀နဲ့ ငါ့ကို သူတို့ ဘာကြောင့် သတ်





လိုက်ကြပါလိမ့်လို့ သိချင်နေမှာ စိုးလို့ ပြောပြတာကွာ.....” လို့ ပြောလိုက်ရင်း သူ့ခေါင်းကို သေနတ်နဲ့





 တေ့လိုက်သည် ။





တကယ်တောက သူသည် ဂိုဏ်းစတား ဖြစ်ာ မကြာသေးလို့ အပါးမ၀သေးခဲ့ ။ သေနတ်ကို လူနဲ့ တပါထဲ မယူ





ခဲ့ဘဲ ကားထဲမှာ ထားခဲ့လိုက်သည် ။





သို့သော် မထင်တာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည် ။ သူ့ကို သေနတ်နဲ့ ထောက်ထားတဲ့ ဆာတေးသန်းေ၀ရဲ့ ကိုယ်ကြီး





တွန့်ကနဲ လှုပ်သွားပြီး ဘားရဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ၀ုန်းကနဲ ပြုတ်ကျသွားသည် ။ သူ့အဖေါ်အပေါင်းတွေက ဘား





ရဲ့ အပေါက်၀ဖက်ကို သေနတ်တွေနဲ့ ထိုးချိန်လိုက်ကြသည် ။





သို့ပေမယ့် နောက်ကျသွားကြသည် ။





ဘားအပေါက်၀မှာ အသံတိတ်ပြောင်းပို တပ်ထားတဲ့ အိတ်ချ်ကေ အမ်ပီဖိုက် စက်သေနတ်လေးကို ကိုင်ချိန်ထား





တဲ့ ဒေါ ( န် )က ကျည်ဆံတွေ အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်တာကြောင့် သူတို့အားလုံး ကော့လန်ကာ လဲပြို





ကျကုန်သည် ။





ဒေါ ( န် )သည် တကိုယ်လုံး အနက်ရောင် အ၀တ်အစားတွေ ၀တ်ထားသည် ။ ကက်ဦးထုပ် အနက်လေးလည်း





ဆောင်းထားသည် ။ ကြီးမား၀ိုင်းစက်တဲ့ နေကာမျက်မှန်ကြီးကိုလည်း တပ်ထားသည် ။





“ ကျွဲရိုင်း.......လစ်မယ်......”





လှမ်းအော်ပြောလိုက်တဲ့ ဒေါ( န် ) ဆီကို သူ တဟုန်ထိုး ပြေးသွားလိုက်သည် ။





ဘား အပြင်ဖက်မှာ စက်မသတ်ဘဲ ထိုးထားတာက ဒေါ ( န် ) ရဲ့ လူတွေ ရဲ့ လင်းကရူဆာကားကြီး ။





သူတို့ ကားကြီးထဲကို ခုန်၀င်လိုက်ပြီးတာနဲ့ ဒေါ( န် )ရဲ့ တပည့်တယောက်က တရှိန်ထိုး မောင်းထွက်ခဲ့သည် ။







သူက ဒေါ( န် )ကို “ သူတို့ ဒို့က ဦးကျောက်လုံးကို ဖြုတ်မယ် ဆိုတာ ကြိုသိနေတယ်...တကယ်တော့ အဖေကြီး





က ဒီအလုပ်ကို တာ၀န်ပေးတုံးက အနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ဒေါ ( န် ).....ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စကားပေါက်သွား





သလဲ မသိဘူး . . . သစ္စာဖေါက်တဲ့လူ ရှိနေပြီ ထင်တယ်....” လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဒေါ ( န် )က “ သေချာတာ





ပေါ့ ကိုထွန်း......အဲဒီတုံးက ခိုး နားထောင်နေခဲ့တဲ့ လူတယောက်ယောက် ရှိနေလို့ပေါ့..ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ အ





ခုဘဲ စုံစမ်းဖေါ်ထုတ်မယ်...ကိုထွန်း....သိရတာနဲ့ ရှင်းပစ်လိုက်တာပေါ့.....” လို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာနဲ့ ပြန်ပြော





လိုက်ပါသည် ။







သူတို့ရဲ့ စခန်းတခု ဖြစ်တဲ့ သန်လျင် ကျောက်တန်းက ခြံကြီးထဲကို ရောက်တဲ့အထိ သူတို့ နုတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်





စွာနဲ့ ကားပေါ်မှာလိုက်ပါခဲ့ကြသည် ။





ဒေါ( န် )သည် တပည့် အယောက် ၂၀လောက်ကို အဲဒီ စခန်းကို ခေါ်လိုက်သည် ။ ဒီတပည့်တွေက သူတို့ရဲ့





အဖေကြီး ( ဦးသိုက်စိုး ) ကို အနီးကပ် လုံခြုံရေး တ၀န်ယူတဲ့ လူတွေ ဖြစ်ပြီး ဦးကျောက်လုံးကို အပြတ်ရှင်းခိုင်း





တဲ့နေ့က အဖေကြီးရဲ့ ဘော်ဒီဂတ်အဖြစ် အနီးကပ် တာ၀န်ကျ ခဲ့တဲ့ ၀န်ချိန် ဆိုတဲ့ကောင်လည်း ပါသည် ။





သူတို့ ဒီ သန်လျင်ကျောက်တန်း စခန်းကို ၀င်တာနဲ့ အပေါက်၀က ဒေါ( န် )ရဲ့ အနီးကပ်တွေက သူတို့ရဲ့ လက်





နက်တွေကို သိမ်းယူထားလိုက်ပြီးသား ဖြစ်သည် ။





ဒေါ( န် ) သည် အိတ်ချ်ကေ အမ်ပီဖိုက် သေနတ်ကို လက်မှာ ကိုင်ထားရင်း..“ ဘယ်သူ နှစ်ဖက်ခွ သူလျို လုပ်နေ





သလဲ.....ယောကျ်ားပီပီ ၀န်ခံလိုက်စမ်း......ဦးကျောက်လုံးဖက်က ...သူလျိုကောင်...ရှေ့ကို ထွက်လိုက်......” လို့ လူ





အားလုံးကို အသံကျယ်ကျယ် နဲ့ ပြောလိုက်သည် ။





ဘယ်သူမှ တုပ်တုပ် မလှုပ်ကြဘူး ။





“ အဖေကြီးနဲ့ ကိုထွန်းနဲ့ လှို့၀ှက် စကားပြော နေကြတဲ့အချိန် အနီးကပ်ဆုံး ရှိနေတာက “ ၀န်ချိန် ”... နင်





ဘဲ ဦးကျောက်လုံး ဖက်ကို သတင်းပို့လိုက်တာ ဖြစ်မယ်......၀န်ချိန် ရှေ့ကို ထွက်လိုက်စမ်း . . .”





“ ကျုပ်..ကျုပ်......ကျုပ် ….မဟုတ်ဘူး......”





၀န်ချိန် ဆိုတဲ့ ငတိ အရှေ့ကို ထွက်လာသည် ။





၀န်ချိန်က တွင်တွင် ငြင်းနေသည် ။





ဒေါ ( န် )က ၀န်ချိန်ကို သူမ ဖုန်းကို ပြလိုက်သည် ။





“ ဟာ......ကျုပ် အမေနဲ့ ညီမလေး......”





“ မင်း လုပ်တယ် ဆိုတာ ယောကျ်ားတယောက် အနေနဲ့ ၀န်ခံလိုက်ကွာ..........မဟုတ်ရင် မင်းအမေနဲ့ ညီမကို ငါ့





ကောင်တွေက ပစ်သတ်လိုက်လိမ့်မယ်.....ကဲ..မင်း သတင်းပို့လိုက်တာ မဟုတ်လား....”





“



ဘာမှ မဆိုင်တဲ့ ကျူပ်မိသားစုကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့ဗျာ....ကျုပ် အပြစ်နဲ့ ကျုပ်ဘဲ ရှိပါစေ..သူတို့ကို





 ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ....”





ဒေါ( န် )က “ ဒါဆို မင်း လုပ်တာပေါ့..ဟုတ်လား....မင်းက နှစ်ဖက်ချွန် သစ္စာဖေါက်ပေါ့.....” လို့ မေးသည် ။





၀န်ချိန်က “ ဟုတ်တယ်....ဦးကျောက်လုံးက ကျုပ် ကျေးဇူးရှင်..ကျုပ် ဆရာသမား...သူထည့်လို့ ကျုပ် ခင်ဗျား





တို့ ဂိုဏ်းထဲ ရောက်နေတာ....ကျုပ်ဘဲ သတင်းပေးလိုက်တာ.....” လို့ ၀န်ခံလိုက်သည် ။





ဒေါ( န် )က ပါပူး ဆိုတဲ့ သူ့လက်အောက်က တပည့်လေးကို ကြမ်းပြင်မှာ ပလပ်စတစ်စကြီး ခင်းခိုင်းလိုက်သည်။





“ မင်းလို သစ္စာဖေါက် တယောက် သေတာက အရေးမကြီးဘူး....မင်း သွေးတွေက ငါ့ကြမ်းပြင်ကို စွန်းထင်းသွား





မယ်ကွ..၀န်ချိန်......ကဲ သစ္စာဖေါက်တို့ရဲ့ သွားရာလမ်းကို မြန်းပေတော့ ၀န်ချိန်.........”





ဒေါ( န် ) ရဲ့ အမ်ပီဖိုက် ထဲက ကျည်ဖူးတွေ ပြေးထွက်သွားသည် ။ ၀န်ချိန် ပလပ်စတစ်စကြီးပေါ်ကို ထိုးလဲကျသွား





သည် ။





“ ကဲ အားလုံး မှတ်ထားကြ.....သစ္စာဖေါက်ခဲ့ရင် ဒီလမ်းကို သွားရလိမ့်မယ်......ဒီကောင့်အလောင်းကို ဓါတ်ပုံရိုက်





ပြီး ဦးကျောက်လုံးဆီကို ပို့လိုက်ကွာ.....”





ဒေါ( န် )က ပြောလိုက်ပြီး အိမ်ထဲက ထွက်သွားသည် ။





အပေါက်၀ ေ၇ာက်တော့ လှည့်ပြီး “ ကိုထွန်း.....ခဏ လိုက်ခဲ့....” လို့ ခေါ်သည် ။ သူ လိုက်သွားလိုက်တော့





အိမ်အပြင်ဖက်က ကား အနားမှာ..“ ဦးကျောက်လုံးကို ရှင်းပစ်ဖို့ ဆက်လုပ်ပါ....လူအင်အား လိုလို ဘာဘဲ လိုလို





ယူသုံး.......ကိုထွန်း...အဖေကြီး ဖြစ်ချင်တာကို ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးကြရအောင် . . .” လို့ ဒေါ( န် )က ပြောလေ





သည် ။





ဒေါ( န် )က သူ့ကို ခေါ်လိုက်တဲ့ နံမည် “ ကျွဲရိုင်း ” ဆိုတာကို သူ သဘောကျမိသည် ။





ကျွဲရိုင်း.....





ကျွဲရိုင်း........ကျွဲရိုင်း..........









( ၅ )









ဦးကျောက်လုံးသည် ၀န်ချိန်ရဲ့ အလောင်းပုံကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ အရမ်းကို တုန်လှုပ်သွားသည် လို့ သူတို့ရဲ့ သူလျိုတယောက်ဆီက သတင်းရလိုက်သည် ။





ဦးကျောက်လုံးသည် အသက်ရလာလို့ မောင်းပြန်ရိုင်ဖယ်သေနတ်တွေကို မောင်းတင်တာတို့ မောင်းခလုပ်မာတဲ့ သေနတ်တွေကို ခလုပ်ဆွဲတဲ့နေရာမှာတို့ အခက်အခဲ ရှိလာသည်





 ။ ဒါကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ခလုပ်ဆွဲရ လွယ်တဲ့ ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်တလက်ကို သွားလေရာ ဆောင်သွားတတ်သည် ။ သူ့ရဲ့ သက်တော်စောင့် ရွှေဘ ကြီးကလည်း





ဂျမ်းမဖြစ်တဲ့ ခြောက်လုံးပြူးကိုဘဲ ဆောင်သည် ။





ဦးကျောက်လုံးသည် ပြိုင်ဖက် ဦးသိုက်စိုးအဖွဲ့က သူ့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ကြံတာကို သိပြီးကထဲက အပြင်ထွက်တာ နည်းသွားသည် ။ ဂေါက်လည်း သွားမရိုက်တော့ ။







ဒါပေမယ့် ဦးကျောက်လုံး သွားတတ်တာက သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင် ဆရာသမား တယောက် ဖြစ်တဲ့ အငြိမ်းစားထောင်မှူးဦးပိုက် ရှိနေတဲ့ “ ခိုလှုံရာ ဘိုးဘွားရိပ်သာ ”ကို ပါ ။





ဦးပိုက်သည် သူ့ကို ဘယ်လိုတွေ ကောင်းခဲ့သည်တော့ တပည့်တွေ အတိအကျ မသိ ။ သူကလည်း မပြောပြ ။





မေးမြန်းစပ်စုတတ်တဲ့တပည့်ဆိုရင် မောင်းထုတ်တတ်လို့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မေးခွန်း မမေးရဲကြ ။





ဦးကျောက်လုံးသည် ဦးပိုက် နေနေတဲ့ ဘိုးဘွားရိပ်သာကို ငွေတွေ အမြောက်အများ လှူဒါန်းသည် ။ ဦးပိုက်နဲ့





စကားပြော ဆွေးနွေးသည် ။ ဦးပိုက် အတွက် စားစရာ နဲ့ အသုံးအဆောင်တွေ ယူသွားသည် ။ ဦးပိုက်ဆီကို





သူ မသွားဘဲ မနေနိုင် ။ တပတ် တခါတော့ အနည်းဆုံး သွားသည် ။





ဦးကျောက်လုံးရဲ့ ဂိုဏ်းက ဒုခေါင်းဆောင်လို့လည်း ပြောလို့ရတဲ့ မောင်တိတ် က လုံခြုံရေးအတွက်





 စိတ်ပူပေမယ့် ဦးကျောက်လုံး သွားချင်တာကို သူ တားလို့မရလို့ သက်တော်စောင့် ရွှေဘကြီးကို ဂရုစိုက်ဖို့





သေသေချာချာ မှာသည် ။ လိုအပ်ရင် တပည့်တွေ ထပ်သုံးဖို့လည်း ညွှန်ကြားသည် ။







နေသာတဲ့ မနက်ခင်း တခင်း ။





ရန်ကုန်မြို့ ဆင်ခြေဖုန်း တနေရာမှာ ရှိတဲ့ “ ခိုလှုံရာ ဘိုးဘွားရိပ်သာ ” ၀င်းထဲကို လူငယ်တယောက် ရောက်





လာသည် ။





ဂိတ်စောင့် အိနိ္ဒယ အမျိုးသားကြီးက “ ဘာကိစ္စ ရှိလဲ....” လို့ မေးလိုက်တဲ့အခါ ဒီလူငယ်က “ အလုပ်နေရာ





 လစ်လပ်တယ်လို့ သတင်းကြားလို့ အလုပ် လာလျောက်တာပါ....” လို့ ပြောလိုက်သည် ။







ဂိတ်စောင့် အိနိ္ဒယ အမျိုးသားကြီး လည်း ဖြူဖွေးတဲ့ သွားတွေပေါ်အောင် ပြုံးပြလိုက်ရင်း “ ဟာ...ဟုတ်ပြီ.....





၀င်ပါ..၀င်ပါ......ဟို ဘယ်ဖက်က တံခါးပေါက်က ရုံးခန်းလေးကို သွားလိုက်..အဲဒီမှာ စစ်စတာဂေဘရယ် ရှိနေတယ်..





သူက အလုပ်ခန့်တဲ့သူဘဲ...” လို့ ပြောလိုက်လေသည် ။





လူငယ်လည်း ဂိတ်စောင့်ကြီး ညွှန်ပြတဲ့ ရုံးခန်းလေးထဲကို ၀င်သွားလိုက်သည် ။





ကက်သိုလစ် သီလရင် စစ်စတာဂေဘရယ်လ်သည် အလုပ်လာလျောက်တဲ့ စောဝါးထူး ကို သဘောကျသည် ။





မြင်တာနဲ့ ဒီလူငယ်သည် ဖျတ်လပ်ပြီး ဉာဏ်ရည်ကောင်းတဲ့ လူတယောက် ဆိုတာ သိသာနေသည်လေ ။





ထောက်ခံပေးသူကလည်း ဒီဘိုးဘွားရိပ်သာမှာ တသက်လုံး လုပ်သွားခဲ့ပြီး အငြိမ်းစားယူသွားတဲ့ စောအားမေ ။





တွံတေးတောကြီးတန်းမှာ သားသမီးမြေးတွေနဲ့ နေနေတဲ့ စောအားမေက စာရေးပေးလိုက်တာ ။





စောဝါးထူးကို “ မင်း လုပ်ရမှာက အတိအကျ မရှိဘူးကွ...လိုတဲ့နေရာမှာ ၀င်လုပ်ပေးရမှာ...မင်း လုပ်နိုင်ပါ့မလား..





တခါတလေလည်း ဂိတ်စောင့်ရမယ်...တခါတလေလည်း စစ်စတာတွေ ဈေးထွက်၀ယ်ရင် ကားမောင်းပေးရမယ်....





မီးဖိုထဲမှာ လူလိုရင်လည်း ၀င် ချက်ပြုတ်ရမယ်....မင်း လုပ်နိုင်ရင်တော့ မနက်ဖန်ကနေ အလုပ်စ၀င်တော့ ”





လို့ ပြောလေသည် ။





စောဝါးထူး ဆိုတဲ့ လူငယ်လည်း “ ကျနော် လုပ်နိုင်ပါတယ်......စစ်စတာ.....စိတ်ချပါ..အစစ အကောင်းဆုံး လုပ်





ကိုင်ပေးပါမယ်...” လို့ ပြောလေသည် ။





နောက် တလတိတိ ကြာတဲ့အချိန် “ ခိုလှုံရာဘိုးဘွားရိပ်သာ ” ထဲမှာ ဂိုဏ်းစတား အဓိပတိကြီး ဦကျောက်လုံး





နဲ့ သူ့ရဲ့ သက်တော်စောင့် ရွှေဘကြီးသည် အဆိပ်မိကာ သေဆုံးသွားတဲ့ သတင်းကို ဒုစရိုက်လောကသားတွေ





ကြားသိလိုက်ကြသည် ။





ဦးသိုက်စိုးသည် မေးစိကို ပွတ်ရင်း ပြုံးနေသည် ။





မွေးစားသမီး ဒေါ( န် ) သို့မဟုတ် ဖြူပြာသိုက်စိုး သည် “ ကိုထွန်းရဲ့ အရည်အချင်းကို ဒက်ဒီ ပိုသိလာရပြီ





 မဟုတ်လား....သူ သိန်းငှက်ကြီး လိုချင်လို့ ဒက်ဒီ့ဆီကို ရောက်လာပြီး စိတ်ကြွဆေးပြားတွေ ကယ်ရီလုပ်ကထဲ





က ဒေါ( န် ) ပြောသားဘဲ...ကိုထွန်းဟာ အရည်အချင်း ရှိတဲ့ လူတယောက်ပါ လို့.....” လို့ ဦးသိုက်စိုးကို ပြော





လိုက်သည် ။





ဦးသိုက်စိုးလည်း “ အင်း....ဒက်ဒီလည်း မောင်သိန်းသန်းထွန်းလို စိတ်ချရတဲ့ တပည့်တယောက် ရထားလိုက်လို့





အခုလို ဒက်ဒီရဲ့ ရန်သူတော်ကြီး ဦးကျောက်လုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်နိုင်တာပေါ့ သမီးရယ်......” လို့ ပြောလိုက်တဲ့





အချိန်



ဦးသိုက်စိုးရဲ့ စားပွဲပေါ်မှာ ချထားတဲ့ ဖုန်းလေး လှုပ်လာသည် ။





ဒေါ( န် )က ဖုန်းကို ကောက်ယူကြည့်လိုက်သည် ။





တြာဆက်ပန်.....တဲ့ ။





“ ဒက်ဒီ..တြာဆက်ပန်.....တဲ့ ” လို့ ပြောလိုက်တော့ ဦးသိုက်စိုးက ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်သည် ။





“ ဟေး..တြာ.......သမီး ဘယ်တော့ လာမလဲ....”





“ ဒီနေ့ညနေ လာခဲ့မယ်လေ....ဦး.”





“ အေး...အေး....ပြည်သာယာက တိုက်ကို လာခဲ့ကွယ်....”





“ ဟုတ်..ဦး......”





“ ဆီးယူး.....သမီး....”





ဖုန်းပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဒေါ( န် )ကို “ ဒက်ဒီ့ကို မာဆတ် လာလုပ်မယ့် ကလေးမ ..” လို့ ပြောလိုက်သည် ။









“ ကိုထွန်း......”





“ ဘာလိုလဲ...ဒေါ( န် )....”





“ ဒေါ( န် )လေ …..တြာဆက်ပန် ဆိုတဲ့ မာဆတ် လာလာ လုပ်ပေးတဲ့ စော်လေးကို မသက်ာဘူး.....သိလား...”





သူ ဒေါ (န် )ကို ကြည့်လိုက်သည် ။





ပြီးတော့ ( ဘာလို့လဲ....) လို့ မေးလိုက်သည် ။ ဒေါ( န် )က “ ဦးကျောက်လုံးကို သတ်လိုက်ပြီးတဲ့အချိန်မှာ





တြာဆက်ပန် အဖေကြီးနားကို ရောက်လာတာ....တြာဆက်ပန်ဟာ ဦးကျောက်လုံး ရဲ့ လက်ထောက် မောင်တိတ်





လွှတ်တာလား..ဒါမှ မဟုတ် စီအိုင်ဒီလား.....တခုခုဘဲ ကိုထွန်း......ဒီစော်လေးကို ဘက်ဂရောင်း ချက်ကြည့်ပေး





နိုင်မလားဟင်....” လို့ ပြောလိုက်သည် ။







( ၆ )







ဒေါ( န် )သည် ဦးကျောက်လုံးကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ပြီးတဲ့ အချိန်က စပြီး သိန်းသန်းထွန်းကို ပိုပြီး စိတ်ချသွား





သည် ။ ပိုပြီး ရင်းနှီးခင်မင်သွားသည် ။ လူရင်းလူယုံတယောက်လို့ သဘောထားသွားသည် ။ “ ကိုထွန်း..ကိုထွန်း”





နဲ့ တချိန်လုံး သူနဲ့ တတွဲတွဲ လုပ်လာသည် ။





ဒေါ ( န် )က ဂိုဏ်းအချင်းချင်း ဆက်ဆံတဲ့နေရာမှာ ကျွဲရိုင်း ဆိုတဲ့ နံမည်ကို တွင်တွင် သုံးလာသည် ။





ဒေါ( န် )နဲ့ ဆိုင်တွေမှာ ထွက်စားတာတွေ များလာတော့ လူတွေ မြင်လာသည် ။ ဒေါ ( န် )ဟာ သူ့စော်လား





လို့ အသိုင်းအ၀ိုင်းက မေးလာကြသည် ။





မလေးနွယ်လည်း သူ့ကို ဒေါ( န် ) နဲ့ ညိနေသည် လို့ စွပ်စွဲလာသည် ။ သူကလည်း မဟုတ်ဘူး..အလုပ်သဘော





အရ ဆက်ဆံနေတာသာ ဖြစ်သည် လို့ ရှင်းပြသည် ။ မလေးနွယ်က မိဘတွေက လူတယောက်နဲ့ လက်ထပ်ပေး





ချင်နေသည်လို့ ပြောသည် ။ သူက မယုံဘူး ။ သူ့ကို မခံချင်အောင် ပြောနေတာဘဲလို့ ထင်သည် ။





မလေးနွယ်ဆီကို သူ မသွားဘဲ နေလိုက်သည် ။ ဖုန်းဆက်ရင်လည်း မကိုင်ဘူး ။







ဒေါ( န် )သည် အဖေကြီး ဦးသိုက်စိုး လက်ထက်ကထက် အလုပ်တွေကို လောဘတကြီး လုပ်နေသည် ။





သူ့အကူအညီတွေကြောင့်လည်း လုပ်နိုင်တာလို့ ဂိုဏ်းအစည်းအေ၀း တခုမှာ လူတွေရှေ့ ထုတ်ပြောသည် ။





ဒေါ( န် )က ငွေများများ ရတဲ့ အလုပ်တွေကို ရှာလုပ်လာတော့ နယ်စပ်မှာ လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့တဖွဲ့ကို လက်





နက်ရောင်းတဲ့ ပွဲစားအလုပ်တခုကို ရှာတွေ့လာသည် ။ “ ကိုထွန်း..သွားလုပ်ပါ..” လို့ ခိုင်းလာသည် ။





တောတွင်းမှာလုပ်ရမှာမို့ အသက် အန္တရာယ် ရှိတဲ့ အလုပ် ဖြစ်ပေမယ့် စွန့်စားချင်တဲ့ သူ့စိတ်ရင်းအခံကြောင့်





သွားလုပ်လိုက်သည် ။ အဆင်ပြေသွားတော့ ဘာမှ မဟုတ်သလိုဘဲ ။ တကယ်တော့ လက်နက်ကိုင်တွေ ကြား





ထဲ လုပ်ကိုင်ရတာမို့ မလွယ်လှဘူး ။ အကျိုးအမြတ် များတာမို့ ဒေါ ( န် ) မဲဆောက်ကို လိုက်လာသည် ။







မဲဆောက်က သူ နေတဲ့ ဟိုတယ်လေးကို ဒေါ ( န် ) ရောက်လာပြီး အလုပ် အောင်မြင်တဲ့အတွက် ကိုထွန်းကို





ဆုချချင်တယ် လို့ ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလာသည် ။





ဒေါ( န် ) ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာ လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့တဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဗိုလ်ရော်နီ ဆိုတဲ့လူ သူ့ဟိုတယ်





ခန်းမှာ ရှိနေသည် ။ ဗိုလ်ရော်နီက အရက်ကလည်း ချနေတော့ မူးမူးနဲ့ ဒေါ (န် ) ကို ရိသဲ့သဲ့ လုပ်ပါလေရော ။





ဒေါ( န် )က ရော်နီကို မကြည်ဘူး ။ ဒါပေမယ့် အလုပ်သဘောအ၇ ဒီနယ်မြေကို သွားလာ လှုပ်ရှားနေရတာမို့





အလိုက်အထိုက် နေရသည် ။ အဆင်ပြေအောင် နေရသည် ။





ဗိုလ်ရော်နီ ပြန်သွားတော့ သူက ဒေါ( န် ) ကို “ ဆုချမယ်ဆို..ဘယ်မှာလဲ..ဆု...” လို့ မေးလိုက်တဲ့အခါ ဒေါ ( န် )





က “ ချမှာပေါ့..စောစောက နှာဘူး ရှိနေလို့ ဒေါ ( န် )လည်း စိတ်ပျက်ပြီး သူ ပြန်တဲ့အထိ စောင့်နေတာ....”





လို့ ပြောသည် ။





ဒေါ ( န် ) ရဲ့ လက်ထဲမှာလည်း ဘာမှ မရှိဘူး ။





“ ကဲ ...အကိုကျွဲရိုင်းကြီး....မျက်စိတွေ ပိတ်ထားလိုက်.....စပရိုက်စ်ဆုလေးတွေ လာမယ်...လာမယ်......” လို့ ဒေါ( န်)





က ပြောလိုက်လို့ သူ့မျက်လုံးတွေကို စုံပိတ်လိုက်ရသည် ။





ဒေါ( န် )ရဲ့ လက်ကလေး တဖက်က သူ့လက်ကို လာကိုင်ဆုပ် ဆွဲယူသွားသည် ။ လုံးတင်းအိစက်တဲ့ နေရာတခု





ကို ကိုင်ခိုင်းသည် ။ ဟင်......။ သူ့လက်တဖက်က ဒေါ( န် )ရဲ့ အတွင်းခံ ခံ၀တ်မထားတဲ့ ရင်စိုင်တလုံး အပေါ်ကို





ရောက်နေသည် ။ နောက် လက်တဖက် ကိုလည်း ဆွဲယူသွားပြန်သည် ။ ဒီတခါတော့ သူ့လက်ညှိုးကို ဒေါ( န် )





သည် ပါးစပ်ထဲကို ငုံလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စုတ်နေသည် ။





အင်း..ဒေါ ( န် ) ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တွေက သူ့သွေူတွေကို ဆူပွက်လာစေသည် ။ ဒေါ ( န် )ရဲ့ ရင်သားကို





၀တ်ထားတဲ့ တီရှပ် အပေါ်ကနေ ကိုင်ရတာ အားမရတော့ဘဲ မျက်စိပိတ်ထားရက်နဲ့ဘဲ ဒေါ (န် )ရဲ့ တီရှပ်ကို





လှန်တင်လိုက်မိသည် ။ “ ကြိုက်လား ဆုချတာတွေကို...” လို့ ဒေါ ( န် ) မေးတာကို “ သိပ်ကြိုက်တယ်...ဆု





တွေက တယ်ကောင်းပါလား....ရှယ်ဘဲ....” လို့ ပြန်ပြောရင်း ကော့ထောင် လုံးနေတဲ့ ရင်သားစိုင်က ထိပ်ဖူး နို့





သီးလေးကို ငုံစို့ပစ်လိုက်သည် ။





ဒေါ ( န် )က ရယ်သည် ။ သူ့ပေါင်ကြားကိုလည်း ကိုင်ဆုပ် ပွတ်နယ်သည် ။





ဒေါ ( န် )နဲ့ သူနဲ့ ကုတင်မွေ့ရာထူထူကြီး အပေါ်ကို ရောက်သွားကြသည် ။





“ သူ့ကိုလေ အကိုတယောက်လို စိတ်ထားကြည့်တယ်....မရဘူးကွာ....သူနဲ့ အခုလိုဘဲ နေချင်တဲ့စိတ်တွေက





များနေတယ်.....“ လို့ ဒေါ( န် )က ပြောလိုက်ရင်း သူ့ဘောင်းဘီက ခါးပတ်ကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားလေသည် ။





သူက ဒေါ( န် )ရဲ့ ရင်သားထွားထွားတင်းတင်းတွေကို ဆုပ်နယ်သည် ။ ငုံ့စို့လိုက်သည် ။





“ အိုး....”





ဒေါ( န် )က သူ့ဘောင်းဘီကို ဆွဲချသည် ။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကိုလည်း ဆွဲချသည် ။ သူ့လီးက မတ်မတ်





ထောင်နေသည် ။ တအားမာတင်း ကြွထ ကြီးမားနေသည် ။ ထန်လွန်းလို့ ထိပ်က အပေါက်က အရည်ကြည်





တွေ စီးထွက်နေသည် ။







ဒေါ( န် )က သူ့နောက်စိက ဆံပင်တွေကို ဆွဲပြီး သူ့ခေါင်းကို မော့စေပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို အငမ်းမရ စုတ်





သည် ။ ဒေါ( န် )ရဲ့ အ၀တ်အစားတွေကို သူ အတင်းဘဲ ဆွဲချွတ်ပစ်နေမိသည် ။ ပေါင်ကြားက အမွှေးရေးရေးနဲ့





ဒေါ( န် )ရဲ့ ကိုယ်တုံးလုံးချွတ် ကိုယ်ခန္ဓာကို သူ မြင်လိုက်ရတာကိုက သူ့ကာမစိတ်တွေကို ထိန်းမရအောင် တ





ဟုန်ထိုး ထကြွသွားစေသည် ။ ရင်သားလှလှလုံးလုံးကြီးတွေကလည်း လှလွန်းသည် ။ ကုတင်ပေါ်ကို လုံးထွေးကာ





လဲကျသွားကြရသည် ။ အငမ်းမရ နမ်းစုတ်တာတွေနဲ့ တအား ဆုပ်ညှစ် ပွတ်သပ်တာတွေက အပြန်အလှန်ဘဲ ။







ဒေါ(န်) ရဲ့ အလှအပတွေကို ဦးသိုက်စိုးဆီကို အလုပ် လာစလုပ်ကထဲက တိတ်တခိုး စွဲမက် သဘောကျနေခဲ့ပေ





မယ့် စိတ်ထိန်းချုပ်ပြီး နေခဲ့ရာက အခုတော့ နှစ်ယောက် သဘောတူ ပွင့်လင်း မြင်သာကုန်ပြီ ။





ဒေါ( န် )ရဲ့ ပေါင်တွေကို ကားဖြဲပစ်ပြီး ဒေါ(န် )ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို လီးထိုးနှစ်ပြီး တဖွတ်ဖွတ်နဲ့ ဆောင့်ဆောင့်





လိုးလိုက်တဲ့အခါ ဒေါ( န် )ရဲ့ တုန့်ပြန်မှုတွေကို ချက်ချင်း သူရလိုက်သလို ဒေါ(န် )ရဲ့ ညည်းသံတွေကလည်း





ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ကြားနေရသည် ။





( အိုး.......အိုး.....အ.....အ.......အား........အား.....ဟူး........)





ပက်လက်ပေါင်ဖြဲ ပုံစံနဲ့ တော်တော်လေးကြာအောင် တအားကြုံးလိုးပြီးတဲ့နောက် ဒေါ(န် )က ပုံစံပြောင်း





ချင်သည် ။ လေးဖက်ထောက် ဖင်ကုန်းပေးလိုက်လို့ ဖင်ကြားက ပြူးထွက်နေတဲ့ ဒေါ( န် )ရဲ့ စောက်





ဖုတ် ဖေါင်းဖေါင်းမို့မို့ကြီးထဲကို သူ့လီး တေ့ကာ ထိုးသွင်းလိုက်ရင်း ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်





ရင်း စညှောင့်လိုးပြန်သည် ။





အရည်တွေ စိုစိုရွှဲနေတဲ့ ဒေါ( န် )ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးက စိုအိစီးပိုင်ပြီး လိုးလိုက်တိုင်း အချက်တိုင်း အ





၀င်ကော အထွက်ကော အရသာထူးကဲလှသည် ။





“ အိုး.......အား......အား........အား........အင်း....မြန်မြန်.....မြန်မြန်..........အိုး......ကောင်းနေပြီ.....အား.......အား..





လိုး...လိုး.......တအား.......တအား.......ဆောင့်ပေး....အို..ဆောင့်........ဆောင့်.....ဆောင့်.....”







ဒေါ ( န် ) တအားအော်ပြီး ကော့ပျံ တွန့်လိန်ကာ ကောင်းခြင်းကို တက်လှမ်းသွားသည် ။





ဆက်တိုက်ဆက်ဆောင့်နေလို့ သူလည်း ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်ဘဲ ကာမပန်းတိုင်ကို ရောက်ရှိသွားရ





သည် ။ စောက်ဖုတ်ထဲ လီးစိမ်နှစ်ထားရင်း အမောဖြေနေသည် ။





ဒေါ( န် ) ပေးတဲ့ ဆုလဒ်တွေက ကောင်းလှချည်လား....။









( ၇ )





ဘောက်ထော် ပြည်သာယာက တိုက် မှာ ဦးသိုက်စိုး သည် မာဆတ်လုပ်ပေးမယ့် တြာဆက်ပန် ကို





စောင့်ဆိုင်းနေသည် ။





ဒီတိုက်သည် ဦးသိုက်စိုး တယောက်ထဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေချင်ရင် လာဖို့ ၀ယ်ထားတဲ့ သီးသန့်





နေရာ ဖြစ်သည် ။ လမ်းထိပ်မှာထဲက ဂိတ်တံခါးနဲ့ လုံခြုံရေး ရှိလို့ အပြင်လူ ၀င်လာဖို့ မလွယ်တဲ့ စိတ်





ချရတဲ့ သူ့နေရာမို့ ဦးသိုက်စိုး သဘောကျသည် ။





သူ့တပည့်ကျော် ကက်နက် က တြာဆက်ပန်ကို ကားနဲ့ သွားခေါ်လာပေးသည် ။





တြာဆက်ပန်သည် ကိုယ်ကြပ်တီရှပ်လက်ပြတ်.အဖြူရောင်....ကိုယ်ကြပ်ဘောင်းဘီ အနက်လေးနဲ့ ကား





ပေါ်က ဆင်းလာသည် ။ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် တြာဆက်ပန်သည် ဦးသိုက်စိုးကို ဦး....လို့





ခေါ်ပေမယ့် တကယ်တော့ သူမသည် ဦးသိုက်စိုးရဲ့ မြေးအရွယ်ပါ ။





“ ဦး....စောင့်နေတာ ကြာပြီလား.....ဆောရီးဘဲ..နည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ်.....”





ဦးသိုက်စိုးက ပြုံးလျက်..“ ရတယ်...ဦး စောင့်နိုင်ပါတယ်......” လို့ ပြောလိုက်ရင်း သူ မာဆတ် လုပ်နေ





ကျ အခန်းကြီးထဲကို ဦးဆောင် ၀င်သွားလိုက်သည် ။





မာဆတ်ကုတင်လေး အပေါ်မှာ ဖြူဖွေးတဲ့ အိပ်ရာခင်းလေး ခင်းထားသည် ။ ဦးသိုက်စိုးလည်း သူ့





ကိုယ်ပေါ်က အ၀တ်မှန်သမျှကို ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး မာဆတ်ကုတင်လေး အပေါ်မှာ မှောက်ရက် တက် အိပ်





လိုက်သည် ။





တြာဆက်ပန်က ဦးသိုက်စိုးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ မျက်နှသုတ် တဘက်လေးကို ကန့်လန့်ဖြတ် လွှမ်းတင်လိုက်





သည် ။ ဦးသိုက်စိုးသည် တြာဆက်ပန်ရဲ့ အနှိပ်ကို စွဲနေပြီ ။ တြာဆက်ပန်သည် ခုလေးတင်က ဦးသိုက်





စိုး အ၀တ်တွေ ချွတ်ခွာလိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူ့ပေါင်ကြားက ညိုမဲမဲ လိင်တန်ကြီးသည် ရှည်လမျောကြီး





တရမ်းရမ်း ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ ရင်တုံသွားသည် ။ ဒီဟာကြီးနဲ့ ခဏခဏ မတော်တဆ ထိ





မိခဲ့တာ အကြိမ်ကြိမ်ဘဲ ။ ခုထိ တြာဆက်ပန်သည် ဦးသိုက်စိုးကြီးကို ထွေလီကာလီ မပါဘဲ ရိုးရိုး မာ





ဆတ်ဘဲ ပေးနေခဲ့သည် ။ သူ့ဟာကြီးသည် မာတောင့် မတ်မတ်ထောင်လာတာို အရင်အခါတွေက ကြုံ





ဖူးခဲ့ပြီ ။ ဦးသိုက်စိုးသည် သူ့ဟာကြီးကို ကိုင်စေချင်တဲ့သဘော ရှိသည် ။ ခုထိ တြာဆက်ပန်သည်





သူ့ဟာကြီးကို ထိကို မထိသေး ။ ကွင်းထုပေးရင် ဘောက်ဆူးပိုက်ဆံ များများ ရမည်ကို မသိလို့ မ





ဟုတ် ။ တာ၀န်အရ လုပ်နေရတာမို့ မလိုအပ်တဲ့ဟာတွေကို မလုပ်ချင် ။ အဓိက က ဦးသိုက်စိုးရဲ့





အနီးကို ချဉ်းကပ် ထိုးဖေါက်နိုင်ဖို့ဘဲ မဟုတ်လား ။





ယောကျ်ား လိင်တန်နဲ့ မကြုံဖူးသေးတဲ့ တြိဆက်ပန် အတွက် ဒါကြီးကို အနီးကပ် တွေ့နေရတာက





 စိတ်တွေ မရိုးမရွ ထကြွရတာပေါ့ ။





ဦးသိုက်စိုးသည် မာဆတ်လုပ်တဲ့ ကောင်မလေးတွေကို ဝါးနေကျ ဖြစ်သည် ။ တြာဆက်ပန်က အကြိမ်





ကြိမ် မာဆတ်လုပ်ခဲ့ပေမယ့် အခုထိ သူ့လတန်ကို မကိုင်သေးလို့ စိတ်ထဲမှာ မရိုးမရွ ဖြစ်နေသည် ။





သူ့ကို လိင်ဆက်ဆံခဲ့ရင် တြာဆက်ပန်ကို ကားတစီး ၀ယ်ပေးမည်....ဘန်ကောက်ကို ဈေး၀.ယ်ထွက်ဖို့





လည်း ခေါ်မည် လို့ စဉ်းစား ပြီးသား ။





ဒီကို အလာ လမ်းမှာ ဦးသိုက်စိုးရဲ့ တပည့် ကက်နက်က ဦးသိုက်စိုးကို ကောင်းကောင်း နှိပ်ပေးလိုက်





ပါ..သူက နောက် မာဆတ်ကောင်မလေး တယောက်ကို ရှာခိုင်းနေတယ်.....လို့ တြာဆက်ပန်ကို ပြောခဲ့





သည် ။ ကြည့်ရတာ ကွင်းမတိုက်ပေးလို့ လီးမစုတ်ပေးလို့ တခြား အသစ်တယောက်ကို ရှာချင်ပုံရ





သည် ။ အင်း...၀က်ဖြစ်နေမှတော့ ချီးကြောက်နေလို့ မဖြစ်တော့ပါဘူး ။





တြာဆက်ပန်လည်း ဦးသိုက်စိုးရဲ့ လိင်တန်တုတ်တုတ် ရှည်ရှည်ကြီးကို ဒီနေ့တော့ ကစားပေးမည် လို့





ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည် ။





တြာဆက်ပန်ကို မာဆတ်ပညာတွေကို အသေးစိတ် သင်ပေးခဲ့တဲ့ မမသင်းက ယောကျ်ား ကပ်စတန်မာ





တွေကို ဘယ်လိုထလာအောင် နှိပ်ပေးမယ်...ပွတ်သပ်ပေးမယ် ဆိုတာတွေကို သင်ပေးခဲ့ပြီးသား ။





ဒီလို မထိတထိလေးတွေ လုပ်ခဲ့လို့လည်း ဦးသိုက်စိုးကြီး သူ့ကို ထပ်ခါ ထပ်ခါ ခေါ်နေတာပေါ့ ။





 ဒါပေမယ့် အခေါက်များလာပြီး ဆွပေးတာဘဲ လုပ်နေလို့ သူ လူထပ်ရှာနေပြီ ဆိုတာကို သူ့တပည့်





ကက်နက်ဆီက သိလိုက်ရသည် ။ သူ့ကို ဦးသိုက်စိုး စိတ်ပျက်ပြီး တခြား မာဆတ်ကောင်မတကောင်ကို





ရှာသွားလို့ မဖြစ်သေးဘူး ဆိုတော့ သူလိုတာလေးတွေကိုလည်း ပေးနိုင်သလောက် ပေးဖို့ တြာဆက်





ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည် ။





မှောက်ရက်အိပ်နေတဲ့ ဦးသိုက်စိုးရဲ့ တင်ပါးပေါ်ကို လွှမ်းတင်ထားတဲ့ တဘက်ဖြူလေးကို အသာ ဖယ်





လိုက်သည် . ..။ ဦးသိုက်စိုးက မျက်စိတွေကို ပိတ်ထားသည် ။





“ သမီး မိသားစုက ရန်ကုန်ကဘဲလား.....မောင်နှမသားချင်းရော ရှိလား....”





ဦးသိုက်စိုး မေးတာကို တြာဆက်ပန် ဖြေလိုက်သည် ။





“ သမီးက အဖေ မရှိတော့ပါဘူး..ဦး...အမေတော့ ရှိပါတယ်....တောင်ငူမှာပါ..သမီးတို့က တောင်ငူဇာတိ





ပါ......သမီးမှာ မောင်လေး တယောက် ရှိပါတယ်..မောင်လေးက အမေနဲ့နေပါတယ်....”





တြာဆက်ပန်ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်က ဦးသိုက်စိုးရဲ့ ပေါင်တန်တွေနဲ့ တင်ပါးတွေကို ဖိတွန်းပေးနေသည် ။





ဦးသိုက်စိုးကို ပက်လက်လှန်ခိုင်းလိုက်တဲ့အခါမှာ သူ့လိင်တန်ကြီး မတ်မတ်ထောင်နေတာကို တြာဆက်





ပန် တွေ့လိုက်ရသည် ။





“ ဦး အကြောတွေ အရမ်း တင်းနေတာဘဲနော်...သမီး အကြောလျော့ပေးရမလားဟင်.....”





“ အင်း....သမီး၇ယ်...ဦး..သမီးကို ဘောက်ဆူး ကောင်းကောင်း ပေးမယ်....သေသေချာချာသာ လျော့ပေး





ပါကွာ....”





“ ဟုတ်ကဲ့ …..ဦး.....”





တြာဆက်ပန်သည် သူ့ဆီးစပ်နားကို လက်ဖဝါးတွေနဲ့ တွန်းပေးလိုက်တဲ့အခါ သူမလက်ခုံနဲ့ ဦးသိုက်စိုး





ရဲ့လိင်တန်ချောင်းနဲ့ ထိမိ ပွတ်မိသွားသည် ။ ဒါလေးက ဦးသိုက်စိုးကို တအား ကျေနပ် သဘောတွေ့





သွားစေသည် ။ ဒါပေမယ့် တြာဆက်ပန်က ရှေကဆက် မတက်တော့လို့..ဦးသိုက်စိုး တယောက်





“ တောင်ပြန် ” ဘ၀ကို ရောက်ခဲ့ရတာ ကြာနေပြီ ။





ဒီတခါတော့ တြာဆက်ပန်က ဒါလောက်နဲ့တင် မရပ်လိုက်ဘဲ လက်သန်းလေးနဲ့ လိင်တန်ကြီးကို





 ပွတ်ပေးလိုက်သည် ။ “ အို...အင်း....”





ဦးသိုက်စိုးကြီးရဲ့ လက်တဖက် တြာဆက်ပန်ရဲ့ ပေါင်တန်ကို လာကိုင်လိုက်သည် ။





တြာဆက်ပန်လည်း သူ့လိင်တန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည် ။







“ အိုး..တအား တင်းနေတာဘဲ ဦးရယ်...သမီး လျော့ပေးမယ်နော်....” လို့လည်း ခွင့်တောင်းသလို ပြော





လိုက်ပြီး လိင်တန်ကြီးကို ကွင်းတိုက် ကစားပေးလေသည် ။





ဦးသိုက်စိုးရဲ့ လက်တဖက်က တြာဆက်ပန်ရဲ့ ပေါင်ကြားနဲ့ ဖင်တုံးတွေဆီကို ရောက်လာသည် ။





ပြောင်ချောနေတဲ့ အသားကပ် အားကစား ဘောင်းဘီကြပ်ကြောင့် ကိုင်လို့ နှိုက်လို့ မကောင်းဖြစ်နေ





တဲ့အတွက် ဦးသိုက်စိုးသည် တြာဆက်ပန်ရဲ့ ဘောင်းဘီလေးကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားတော့သည် ။





တြာဆက်ပန်လည်း သူ့အလိုကျ ဘောင်းဘီကို ဒူးဆစ်လောက် မထိ ချွတ်ချပေးလိုက်သည် ။ ဦးသိုက်





စိုးသည် တြာဆက်ပန်ရဲ့ ပင်တီလေးပေါ်ကနေ ဖင်တုံးကားကားလုံးလုံးကြီးတွေကို အားပါးတရ ဆုပ်





နယ်သည် ။ ပေါင်ကြား တြိဂံပုံကို ဆုပ်ညှစ် ပွတ်သပ်သည် ။





တြာဆက်ပန်လည်း ဦးသိုက်စိုးရဲ့ လီင်တန်ကြီးရဲ့ ထိပ်ဖူး ဒစ်လုံးကားကြီးကို ပြွတ်ကနဲ မြည်အောင် စုတ်





ပစ်လိုက်တော့ ဦးသိုက်စိုး အကြိုက်တွေ့သွားသည် ။





“ စုတ် သမီး..စုတ်..စုတ် …..”





တြာဆက်ပန်က လိင်တန်ထိပ်လုံးကြီးကို ငုံကာ လျာလေး ကစား ပေးလိုက်တဲ့အချိန် ဦးသိုက်စိုးကြီးရဲ့





လက်ညှိုးနဲ့ လက်ခလယ် နှစ်ချောင်းပူးသည် သူမစောက်ဖုတ်ထဲကို အတင်း ထိုးနှိုက်နေသည် ။ သူမ





ရဲ့ စောက်ဖုတ်သည် အရည်တွေ စိုစိုရွှဲနေတာမို့ မကြာခင် ဦးသိုက်စိုးရဲ့ လက်နှစ်ချောင်းပူးသည် အတွင်း





ထဲကို တိုး၀င်သွားနိုင်သည် ။





“ အိုး..ဦးရယ်.....”





သူမစောက်ဖုတ်ကို ကလိခံနေရာလို့ လီးကို ဆက် မစုတ်နိုင်ဘဲ ပါးစပ်ကနေ ညည်းငြူ နေသည် ။









“ ဦး သမီးကို လိုးလို့ ရမလားဟင် ...ဦး တအားထန်နေတယ်....သမီးကို ကားတစီး ၀ယ်ပေးမယ်ကွာ.......





ဦးကို ပေးလိုးပါ.....” လို့ ရမက်ပြင်းပြင်း အသံနဲ့ ပြောလိုက်တဲ့ ဦးသိုက်စိုးရဲ့ အသံကြောင့် လီးကြီးကို





ဆက် စုတ်ပေးနေတဲ့ တြာဆက်ပန် တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားသွားသည် ။







တကယ်တော့ တြာဆက်ပန်သည် အပျိုစစ်စစ် မိန်းမ တယောက်ပါ ။ ယောကျ်ားနဲ့ တခါမှ မလိုးဘူး





သေးပါဘူး ။





“ သမီးကြောက်တယ်....ဦးရယ်...သမီးက အပျိုစစ်စစ်ပါ..တခါမှ မကြုံဖူးသေးဘူး....” လို့ ပြန်ပြောလိုက်





တဲ့အခါ ဦးသိုက်စိုးအဖို့ စိတ်တွေ ပိုကြွ ပိုထန်သွားရပါသည် ။ အပျိုစစ်စစ် မိန်းမတယောက်ကို ပိုလို့





တောင် သူ လိုးချင်မိသွားသည် ။ သူပေးတဲ့ ကားတစီး တန်ဖိုး သိန်းနှစ်ရာ ဆိုတာကလည်း မနည်းလှပါ





ဘူး ။





“ ဦးက အပျိုစစ်တွေ လိုးနေကျပါ သမီးရယ်...သမီး မနာစေရပါဘူး....ဘယ်သူမှလည်း မသိပါဘူး..ဦးကို





ပေးလိုးနော်..ဦး သမီးကို ပိုက်ဆံတွေ တထောကြီး ပေးမယ်...ကားလည်း ၀ယ်ပေးမယ်.....”





ဦးသိုက်စိုးရဲ့ လက်ချောင်းတွေက စောက်ဖုတ်ထဲကို တစွပ်စွပ်နဲ့ ထိုးဆွနေသည် ။





“ အင်....ဦးရယ်...ဦးက သမီးကို စိတ်ထလာအောင် တအား ဆွနေတယ်ကွာ...ဦး လူဆိုး.....”





တြာဆက်ပန်ရဲ့ ပုံစံက ပေးလိုမယ့်ပုံ ရှိတာကြောင့် ဦးသိုက်စိုးလည်း ပက်လက် အိပ်နေရာက





 ကုတင်လေးပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်သည် ။





“ သမီး နို့တွေကို ဦးကို ပြပါလားကွယ်....”





ဦးသိုက်စိုးက တြာဆက်ပန်ရဲ့ ကိုယ်ကြပ် အကျၤ ီလေးကို ဆွဲမကာ ချွတ်လိုက်သည် ။





ဘရာစီယာ အဖြူသေးသေးက ရင်သားကြီးတွေကို အတင်းကြီးဘဲ ချုပ်စည်းထားတာကို တွေ့ရသည် ။





ဖြူဖွေးလွန်းတဲ့ ရင်သား အပေါ်ပိုင်းတွေကို တွေ့ရသည် ။ နေမထိလေမထိ နေရာတွေလေ ။ ဖွေးအု





နေကြသည် ။





တြာဆက်ပန်က ဘရာ ချိတ်ကို အသာ ဖြုတ်ပေးလိုက်သည် ။





အထိန်း အချုပ်က လွတ်သွားတဲ့ ဖွ့ံဖြိုး လုံးထည်နေတဲ့ တြာဆက်ပန်ရဲ့ ရင်သားစိုင် နှစ်မွှာက လွတ်လပ်သွားလို့ ခေါင်းမော့နေကြတဲ့ ပုံ ။





“ လှလိုက်တာ သမီးရယ်.....ဦး...ဦး...ကိုင်ကြည့်မယ်နော် .....”





တြာဆက်ပန်က ခေါင်းလေး ညှိမ့်ပြလိုက်သည် ။





ဦးသိုက်စိုး ဖွဖွလေး ကိုင်သည် ။ ဆုပ်သည် ။ နူးညံ့ချောမွတ်လွန်းသည် ။ ရင်သီးလေးတွေက ပန်းရောင် မရင့်တရင့် ။





“ နမ်းမယ်နော်.....”





တြာဆက်ပန် ခေါင်းညှိမ့်သည် ။





လျာထိပ်လေးနဲ့ ရင်သီးဖု နုနုလေးတွေကို တို့ထိသည် ။ တြာဆက်ပန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပိတ်ကျသွားသည် ..။ မပွင့်တပွင့် နုတ်ဖျားက “ အို.......ဦး....” လို့ တိုးတိုးလေး ညည်းသည် ။





ဦးသိုက်စိုးရဲ့ လက်တဖက်သည် ဖျတ်ကနဲ တြာဆက်ပန်ရဲ့ ပေါင်နှစ်ဖက် ကြား ခလယ်ကို ရောက်သွားသည် ။





“ အင်း......အို့........”





အကွဲကြောင်းက နှုတ်ခမ်းသား ထူထူလေးတွေကို ဦးသိုက်စိုး ပွတ်နေသည် ။ ချွဲကျိရည်တွေက တအား ထွက်နေသည် ။ ယိုစီးနေသည် ။





တြာဆက်ပန် ကိုယ်တိုင်က ဦးသိုက်စိုးရဲ့ အကိုင်ကို ခံချင်နေသည် ။ ရှေ့ဆက်ချင်နေတဲ့ ကာမစိတ်ရိုင်းတွေကို သူမကိုယ်တိုင် တားဆီးလို့ မရတော့ဘူး ။





ဦးသိုက်စိုးသည် တြာဆက်ပန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို လက်နှစ်ချောင်းပူး အစား မှိုပွင့်လို အပွင့်ကားနေတဲ့ သူ့လီးဒစ်လုံးကြီးကို ဖိသွင်းဖို့ ကြိုးစားလေပြီ ။





အပျိုစင်မလေး တြာဆက်ပန် တယောက် အဖွင့်ခံလိုက်ရပြီ ။





“ အာ..အာ....အို့...ဦးဦး......အို့.......”





လိင်တန်ဆာချောင်းကြီးသည် အတင်းကြီး တိုး၀်ပြီး တြာဆက်ပိုင်ရဲ့ အပျိုစင် ဘ၀လေးကို ဖျက်ဆီးပြောင်းလဲလိုက်ပြီ ။







( ၈ )















ဒေါ( န် )နဲ့ သူနဲ့ မဲဆောက်မှာ ရက်တော်တော်ကြာ နေလိုက်ကြသည် ။ တခါတလေ အစားတောင် မ





စားဘဲ တနေကုန် ဟိုတယ်ခန်းထဲက မထွက်ဘဲ လိုးဖြစ်ကြသည် ။ ဒေါ( န် )သည် သူ့လီးကို တချိန်လုံး





စုတ်ချင်နေသလို သူကလည်း ဒေါ( န် )ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို အမြဲ ယက်ချင်နေသည် ။ ဒေါ( န် )ရဲ့ စွဲဆောင်





မှုရှိလှတဲ့ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ပြီး လိုးရတာ အရသာထူးကဲသည် ။





ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းပြီး လိုးကြသည် ။







လက်နက်ကိုင်ခေါင်းဆောင် ဗိုလ်ရော်နီလည်း သူနဲ့ ဒေါ( န် )တို့ဟာ အလုပ်သဘော တင်မကဘဲ ညိ





နေကြတယ် ဆိုတာ သိသွားတော့ ဒေါ( န် )ကို ရိသဲ့သဲ့ မလုပ်တော့ဘူး ။ ထိုင်းဖက်ကို သွားကြပြီး





လက်နက်တွေ ထပ်မှာသည် ။







ဒီအချိန်ထဲက သူသည် ထိုင်းဖက်ကမ်းမှာ အဆက်အသွယ်တွေ ရလာတာ ဖြစ်သည် ။ တနေ့ကျရင်





ရန်ကုန်ကနေ လစ်ခဲ့ရရင် ဒီလူတွေရဲ့ အကူအညီကို လိုလိမ့်မယ်လို့ သူ ကြိုတင် တွေးဆပြီး ခင်ခင်





မင်မင် ပေါင်းထားခဲ့သည် ။







ဒေါ(န် )က သူနဲ့ စားလိုက် လိုးလိုက် လျောက်လည်လိုက် လုပ်ရတာကို သိပ်ပျော်နေသည် ။





ဘန်ကောက်ကို သွားလည်ရအောင်လို့ ေြ့ပာလို့ သူတို့နဲ့ ခင်မင်လာတဲ့ ဂျန်ဆင်က ဘန်ကောက်ကို





ကားနဲ့ လိုက်ပို့သည် ။







ဂျန်ဆင်သည် အရီးဗာ ဆိုတဲ့ ထိုင်းမနဲ့ ရည်းစား ဖြစ်နေတဲ့အချိန် ။





အရီးဗာကိုပါ ခေါ်ခဲ့လို့ ရမလား လို့ မေးသည် ။ ဒေါ( န် )ကလည်း အဖေါ်ရသည်....ခေါ်ခဲ့ပါ ဆိုလို့





ဂျန်ဆင်က သူ့စော်ကို ဘန်ကောက် ခရီးစဉ်ကို ခေါ်လာသည် ။





လေးယောက်သား ဂျန်ဆင်ရဲ့ မာစီဒီးကားနဲ့ ဘန်ကောက်ကို ဦးတည်မောင်းတဲ့ လမ်းတလျောက်မှာ





သောက်လိုက်စားလိုက် နဲ့ သိပ်ပျော်ခဲ့ကြသည် ။







အရီးဗာ နဲ့ ဂျန်ဆင်သည် သူတို့နှစ်ယောက် ရှေ့ပါ မရှောင် တယောက်နဲ့တယောက် ပွတ်ကြကိုင်ကြ





လုပ်သည် ။ အရီးဗာသည် ရွှေဘိုမင်းကြိုက် ပေါင်တန်ရှည်ရှည်နဲ့ ရင်ထွားထွားနဲ့မို့ သူ စိတ်လာမိတာ





တော့ အမှန်ဘဲ ။ ဂျန်ဆင်က အပျော်တွဲနေသည် ဆိုတာကို သူ့ကို ပြောပြသည် ။ ငွေရှိ





တဲ့လူဆို အသေကပ်နေတတ်တဲ့ အရီးဗာလို ထိုင်းမတွေက အများကြီးဘဲလေ ။







ဘန်ကောက်သည် ညဖက်မှာ အမြဲလိုဘဲ စည်ကား ရှုပ်ထွေးနေသည် ။





ဒေါ( န် )သည် နိုက်ကလပ်တွေထဲ သီချင်းတီးလုံးသံ တဒုံးဒုံးနဲ့ ခုန်ကရတာကို သိပ် သဘောကျသည် ။







 ထိုစဉ်အခါက ရန်ကုန်မှာက ပွင့်လင်းမြင်သာတဲ့ ခေတ်ကို မရောက်သေးဘူး ။ ဒါကြောင့် ဒေါ( န် )





 အတွက် ဘန်ကောက်သည် ထူးဆန်းနေသည် ။ ဟော့တ်နေသည် ။







ကလပ်မျိုးစုံ တန်းစီနေတဲ့ ဆွိုင်းကောင်းဘွိုင် နားက ဟိုတယ်လေးမှာ သူတို့လေးယောက်





 တည်းခိုကြသည် ။







“ ပူစီ ” ဆိုတဲ့ ကလပ်မှာ စောက်ဖုတ်ပညာပြခန်းတွေကို သူတို့ သွားကြည့်ကြသည် ။ စောက်ဖုတ်နဲ့





စီးကရက် ရှိုက်ဖွာသောက်တာကို ပြတော့ ဒေါ ( န် ) ရယ်လိုက်တာ မျက်ရည်တွေတောင် ထွက်တဲ့အ





ထိ ။







ဟိုတယ်ကို ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ဒေါ( န် )သည် ကလပ်တခုမှာ အရက်တွေ သူမအပေါ်ကို ဖိတ်စင်





ထားခဲ့လို့ ဆေးကြောသုတ်သင်ချင်တာကြောင့် ၀တ်ထားတဲ့ အ၀တ်တွေကို ချွတ်ပစ်လိုက်သည် ။





ဒေါ( န် )ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ အ၀တ် ဆိုလို့ ပင်တီ အနက်လေး ဘဲ ကျန်သည် ။





ဆူဖြိုးတဲ့ လုံးတင်းကော့နေတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးက လှလွန်းနေသည် ။







ရေချိုးခန်းထဲကို လှမ်း၀င်နေတဲ့ ဒေါ ( န် )ရဲ့ အနောက်ကို လိုက်သွားပြီး ဖက်လိုက်ရင်း နမ်းဖို့ ကြိုးစား





လိုက်တော့ ဒေါ( န် )က “ ဟိတ်...ရေချိုးလိုက်အုံးမယ်ကွာ...” လို့ ပြောပြီး ရုန်းဖယ်သည် ။ သူက အ





တင်းဘဲ အငမ်းမရ စုတ်နမ်းတော့ ဒေါ( န် )က မငြင်းတော့ဘဲ ပြန်စုတ်နမ်းသည် ။







နို့ကြီးတွေက သူ့ရင်ဘတ်ကို လာထိကပ် ကြည်ဆယ်နေသည် ။ အားရပါးရ ဆုပ်ညှစ်ရင်း ဒေါ( န် )





ကို ရေချိုးကြွေကန်မှာ လက်ထောက် ကုန်းခိုင်းပြီး တအားလိုးပစ်သည် ။







တဖပ်ဖပ် အသံတွေ ဆူညံနေသည် ။ တအားအော်လိုက်တဲ့ ဒေါ ( န် )ရဲ့ အသံတွေကလည်း ကျယ်





သည် ။





“ အား.....အား......အား.......အား......အား.....”







ဒေါ(န် ) ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို သူ့လီးတန် တစွပ်စွပ် ထွက်၀င်နေတာကို မြင်နေရတာက ပိုပြီး ကာမစိတ်





တွေကို ထကြွစေသည် ။ အရည်ထွက်လွန်းတဲ့ ဒေါ( န် )ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကြောင့် အင်္ဂါနှစ်ခု သွတ်သွင်း





စပ်ယှက်တဲ့အချိန် ဖွပ် ဖွပ်ဘွတ် ဆိုတဲ့ အသံတွေ တခါခါ မြည်သလို အသားချင်း ရိုက်ထိတဲ့ တဖေါက်





ဖေါက် အသံတွေလည်း ထွက်နေသည် ။







ဒေါ( န် ) က “ အား...အား....အား.....လိုး...လိုး....ဆောင့်လိုး....တအားလိုး......ဆောင့် မြန်မြန်ဆောင့်...”





လို့ တတွတ်တွတ် အော်နေသည် ။ ဒီတခါ တော်တော်လေး ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်လိုးလိုက်သည် ။





ဒေါ ( န် )နဲ့ သူ ပြိုင်တူလို ပြီးကြသည် ။ သုတ်ရည်တွေ တပုံကြီး ဒေါ ( န် )ရဲ့ ဖင်တုံး ဖြူဖြူတွေ





 အပေါ်ကို ထုတ်လွှတ်မိသည် ။







“ ကိုထွန်း...အလိုးသိပ်ကောင်းတယ်ကွာ....” လို့ ဒေါ ( န် )က ရေချိုးခန်း နံရံ ကြွေပြားမှာ မှီရင်း ပြောလိုက်သည် ။







သူတို့ နှစ်ယောက် ရေအတူတူ ချိုးလိုက်ကြပြီး သူက ကော်ဖီခါးခါး တခွက်ကို သောက်နေတဲ့အချိန်





ဒေါ( န် )က ကုတင်ပေါ်မှာ တစောင်းလေး နားနေသည် ။ သူ့ဖုန်း မြည်လာသည် ။ တဖက်ခန်းက





ဂျန်ဆင် ခေါ်တာ ။ ၈ျန်ဆင်၇ကြ အသံက မောဟိုက်နေတဲ့ အသံ ။







“ သိန်းသန်းထွန်း....မင်း ကိုယ့်အခန်းကို ခဏ လာခဲ့မလား......”





“ အင်း လာမယ်လေ...ဘာလုပ်ပေးရမလဲ....”





“ လာမှာသာ လာခဲ့ပါ...”





“ အိုကေ ..”





ဒေါ( န် )ကို ဂျန်ဆင့်အခန်းဖက်ကို ခဏ သွားလိုက်အုံးမယ် လို့ ပြောပြီး သွားလိုက်တဲ့အခါ ဂျန်ဆင့်ဟိုတယခန်းသည် စေ့ရုံဘဲ စေ့ထားတာကို တွေ့ရသည် ။





တွန်းဖွင့်ပြီး သွားလိုက်တော့ ထိုင်းမ အရီးဗာကို လေးဖက်ကုန်းခိုင်းပြီး ဆောင့်လိုးနေတဲ့ ဂျန်ဆင့်ကို ချွေးတလုံးလုံးနဲ့ တွေ့လိုက်ရပါသည် ။







“ သိန်းသန်းထွန်း.....လာကွာ..အရီးဗာက ငါလိုးနေတဲ့ အချိန် မင်းလီးကို သူ စုတ်ချင်တယ် တဲ့...ဒါကြောင့် ငါ ခေါ်လိုက်တာ.....” လို့ ဂျန်ဆင်က ပြောလိုက်သည် ။





“ အိုကေလေ..ရတယ်....” လို့ သူပြောလိုက်ပြီး ဘောင်းဘီကို ချွတ်ချလိုက်သည် ။







သူ့လီးက မတောင်သေးဘူး ။ အရီးဗာ အရှေ့ကို သွားလိုက်တော့ အရီးဗာက သူ့လီးထိပ်ကို လျာနဲ့ ယက်ပေးသည် ။ အရီဗာ ဖင်အနောက်တည့်တည့်ကနေ ဂျန်ဆင်ကလည်း





အဆက်မပြတ် တဖွပ်ဖွပ်နဲ့ လိုးဆောင့်နေသည် ။





သူ့လီးကြီး တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကြီးထွား ရှည်လျားလာသည် ။ မာကျောလာသည် ။ ထောင်လာသည် ။ အရီးဗာ တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ တအား စုတ်နေသည် ။







အရီးဗာကို ဂျန်ဆင်နဲ့ အတူ ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ လိုးကြသည် ။ အရီးဗာသည် အပြာကားတွေထဲကလို နှစ်





ယောက်တယောက် “ သရီးဆမ်းမ် ” လိုးရတာကို သိပ် သဘောကျနေသည် ။





နောက်တနေ့မှာ သူတို့လေးယောက်သည် ဂျန်ဆင်ရဲ့ ဘော်ဒါ အရင်းအခြာ တယောက် ဖွင့်ထားတဲ့





 ပလာတာနဲ့ ဒန်ပေါက် ထမင်းဆိုင်ကို အတူတူ သွားစားကြသည် ။ ဂျန်ဆင်ရဲ့ ဘော်ဒါ မာလစ်က သူ





တို့နဲ့ လာထိုင်ပြီး စကားပြောတော့ သူ့လက်ထဲက မြန်မာသတင်းစာကို ခဏတောင်း ဖတ်လိုက်တဲ့





အခါ မလေးနွယ်ရဲ့ လက်ထပ်တဲ့သတင်းကို တွေ့လိုက်ရသည် ။





မလေးနွယ်သည် သူပြောတဲ့အတိုင်း မိဘတွေ ပေးစားတဲ့လူနဲ့ တကယ်ဘဲ လက်ထပ်လိုက်တာပါလား။





ငိုင်တွေသွားတဲ့ သူ့ကို ဒေါ ( န် )က သတိထားမိပြီး “ ဘာဖြစ်လဲ ကိုထွန်း....” လို့ မေးလိုက်ပြီး သူ





ကြည့်နေတဲ့ သတင်းစာကို ယူကြည့်လိုက်သည် ။





“ အိုး..ကိုထွန်း ချစ်ချစ်ကြီး ယောကျ်ားယူသွားပြီကိုး..ဘာလဲ......ကိုထွန်းက ဆွေးသွားတာလား...”





ဒေါ ( န် )ကို ပြုံးပြလိုက်သည် ။





“ မဆွေးပါဘူး.....ကိုယ့်အနားမှာ ဒေါ ( န် ) ရှိနေပြီဘဲ.......”





ဒေါ ( န် )က သူ့ကို လာဖက်သိုင်းပြီး..“ ဒါပေါ့ ကိုထွန်းရယ်.....” လို့ ပြောလိုက်သည် ။





သူတို့ ပလာတာနဲ့ ဆိတ်သားဟင်း စားနေကြတဲ့အချိန် ဒေါ ( န် )ဆီကို ဖုန်းလာသည် ။ ဒေါ ( န် )





စကားပြောနေတာကို သူ ကြားနေရလို့ ဒေါ (န် )နဲ့ စကားပြောနေတာ ရန်ကုန်က သူတို့လူ ကက်





နက် ဆိုတာ သူသိနေသည် ။ ကက်နက်က တစုံတခုကို လှမ်း သတင်းပေးနေတယ် ဆိုတာလည်း သိ





နေသည် ။ ဘာလည်း ဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး ။





ဖုန်းချသွားပြီးတဲ့အချိန်မှာ ဒေါ (န် )က “ ကိုထွန်းရေ.....အဖေကြီး နားကို ကပ်နေတဲ့ မာဆတ်လာလုပ်





တဲ့ တြာဆက်ပန် ဆိုတဲ့ စော်က အက်စ်အိုင်ဒီ က ရဲစုံထောက်မ ဆိုတာကို ကက်နက်တို့ သတင်းရ





တယ်....ဘာလုပ်ရမလဲ...အမိန့်တောင်းနေတယ်......ကိုထွန်းနဲ့ ဒေါ ( န် ) ရန်ကုန်ကို ပြန်ကြရမယ် ထင်





တယ်...သိတဲ့အတိုင်း ဒက်ဒီက စော်မွှန်တတ်တယ်...ဒေါ ( န် )တို့ အတွင်းရေးတွေ..လှို့၀ှက်ချက်တွေ





အားလုံးကို အဲ့စော် ရသွားလို့ အားလုံး အင်းစိန်ရောက်ကုန်မယ်.....ကိုထွန်း...” လို့ ပြောလိုက်သည် ။





သူ ပြုံးလိုက်ရင်း “ စိတ်မပူပါနဲ့..ကိုယ် ရှင်းပေးလိုက်မယ်....” လို့ ဒေါ ( န် ) ကို ပြောလိုက်သည် ။





“ ယုံပါတယ်...ကျွဲရိုင်းရယ်......” လို့ ဒေါ( န် )က ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။







( ၉ )





ထိုင်းနိုင်ငံ



ဒုံမောင်းလေဆိပ်





“ ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့ ဒေါ (န် )..ငါတယောက်လုံး ရှိတယ်....အလုပ်တွေ အကုန် ငါ လုပ်ထားလိုက်မယ်..”





ဂျန်ဆင်က သူနဲ့ဒေါ (န် )ကို နုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်သည် ။





အရီးဗာက “ ပြန်လာခဲ့ကြအုံးနော....ပျော်ကြအုံးမယ်....”လို့ ပြောသည် ။





ဒေါ (န် )က အရီးဗာကို “ ရန်ကုန်ကိုလည်း လာလည်လေ...” လို့ ပြောလိုက်သည် ။





ဂျန်ဆင်က “ သူက ရန်ကုန်ကို သွားလည်ချင်တယ်...ငါ့ပါမှ လုပ်နေတယ်..ငါကလည်း မပြန်ချင်ဘူး...





သိတယ် မဟုတ်လား..ကျောင်းတော်က ရန်စတွေက များနေတယ်လေ....” လို့ ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။





လေယာဉ်ထဲကို ရောက်ကြတော့ ဒေါ( န် )က ခပ်တိုးတိုး..“ ကိုထွန်း..အရီးဗာကို ဖိုက်ခဲ့သေးတယ် မ





ဟုတ်လား....” လို့ မေးလိုက်တော့ သူ က “ ရှူး..တိုး..တိုး...မြန်မာတွေ အများကြီး ဘေးမှာ ရှိနေတယ်





လေ..ဒေါ ( န် ) ” လို့ ပြန်ပြောလိုက်သည် ။







ရန်ကုန်လေဆိပ်မှာ ကက်နက်တို့ လာကြိုကြသည် ။





လေဆိပ်က ထွက်ထွက်ချင်းဘဲ ကက်နက်က “ တြာဆက်ပန် က ဆရာကြီးကို တအားကပ်နေပြီ....မမ”





လို့ ဒေါ(န် )ကို ပြောလိုက်သည် ။





“ အေး..ငါတို့ အခုဘဲ ဒက်ဒီ့ကို ဒီအကြောင်း ဆွေးနွေးကြမလို့....” လို့ ဒေါ ( န် )က ကက်နက်ကို





ပြန်ပြောသည် ။





ဦးသိုက်စိုး ရှိနေတဲ့ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းလမ်းက ခြံထဲကို သူတို့ ရောက်သွားကြတဲ့အခါ ဦးသိုက်စိုး





ကို ထမင်းစားခန်းထဲမှာ တွေ့ကြရသည် ။ စားတော်ကဲ ထမင်းချက် ဘတုတ်က သူစားချင်တာတွေကို





ဖွယ်ဖွယ်ရာရာ ပြင်ဆင်ကျွေးနေသည် ။





“ ဟေး..လာကြ လာကြ....သမီးနဲ့ ကျွဲ၇ိုင်း......”





ဦးသိုက်စိုးသည် သူ့ကို အရင်လို ချာတိတ် လို့ မခေါ်တော့ဘဲ ကျွဲရိုင်း လို့ ပြောင်းခေါ်နေတာကို သူ





အံ့သြနေသည် ။ ဘုတ် ပုဂံထဲကို တရိုတသေ ထည့်ပေးတဲ့ အသားတုံးတွေကို ခက်ရင်းနဲ့ ထိုးမြည်း





ရင်း ဦးသိုက်စိုးက “ ကျွဲရိုင်း ကတော့ တော်တော် နံမည်ကြီးနေတယ်ကွာ...ဟားဟားဟား.......” လို့





ပြောလိုက်ပါသည် ။





“ ဒို့နဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်နေတဲ့ အရောင်းအ၀ယ်သမားတွေ သိတာရော ပြိုင်ဖက် ဂိုဏ်းတွေက ရန်သူတွေ





သိတာရောကို ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး.....အခုဟာက ဒို့ကို အုတ်တံတိုင်းလေးဖက်ထဲကို ပို့မယ့် ရဲထောက်





လှမ်းရေး....တွေက ကျွဲရိုင်းကို အထင်တကြီး ဖြစ်နေတာကြောင့်...ချာတိတ်အတွက် ငါ စိတ်ပူမိတယ်ကွာ”





ဦးသိုက်စိုးက ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဒေါ ( န် )က “ ဒက်ဒီ့ မာဆတ်မလေးကော ဘယ်မလဲ..” လို့ မေး





လေသည် ။ ဦးသိုက်စိုးက “ အင်း..သူ ဈေး၀ယ်ထွက်နေတယ်..သမီး.....ဒက်ဒီလည်း ကက်နက်ရဲ့ မိန်းမ





အိုင်ရင်းကို ကူဖို့ ထည့်ပေးလိုက်တယ်....” လို့ ဖြေလေသည် ။





ဒေါ ( န် )က “ ဒက်ဒီ...ဒက်ဒီတော့ မြွေပွေးခါးပိုက်ပိုက်မိနေသလို ဖြစ်နေပြီ....” လို့ ပြောလိုက်သည် ။





ဦးသိုက်စိုးက ပြုံးသည် ။





“ တြာဆက်ပန်ကို ပြောတာလား သမီး....” လို့ လည်း ပြန်မေးသည် ။





ဒေါ (န် )က “ အံမယ်..ဘယ်ဆိုးလို့လဲ..ဒက်ဒီက လျင်သား...အင်း...ဒက်ဒီ ဘယ်လို သိသလဲဟင်....”





လို့ မေးလိုက်သည် ။ ဦးသိုက်စိုးက “ သမီးဒေါ ( န် )..မင်းတို့ ကလေးပေါက်စန အရွယ်ထဲက ဂိုဏ်း





စတား လုပ်လာတဲ့ကောင်ပါ....ငါ့ကို အိုပြီ ဆိုပြီး အထင်မသေးပါနဲ့.....ငါက မင်းတို့ လျင်တယ် ဆိုတာ





တွေကို ရယ်ချင်တယ်...ငါ အိပ်နေသလောက် ရှိမယ်......ငါ့မှာက အဆက်အသွယ်တွေ ပတ်သက်ရာ





ပတ်သက်ကြောင်းတွေ တပုံကြီး ရှိနေတယ်...သိတယ် မဟုတ်လား....ငွေပေးပေါင်းထား..ကျွေးထားတာ





တွေ...” လို့ ပြောလေသည် ။





“ ဒီတော့ ဒက်ဒီက ဘယ်လို လုပ်ချင်လဲ....”





ဒေါ(န် )ရဲ့ အမေးကို ဦးသိုက်စိုး ချက်ချင်း မဖြေ ။ သက်ပြင်းချပြီး ဖြည်းညှင်းတိုးတဲ့ လေသံနဲ့..“ သူလျို





တို့ သွားရာလမ်းကို ပို့ရမှာပေါ့ သမီး.....” လို့ ဖြေလေသည် ။





“ သမီးလည်း ဒက်ဒီ့ပျော်ရွှင်မှုလေးတွေကို ရပ်တန့်မသွားစေချင်ပါဘူး.....” လို့ ဒေါ (န် )က စိတ်မ





ကောင်းတဲ့ လေသံမျိုးနဲ့ ပြောလိုက်သည် ။





“ ဒက်ဒီက ဘယ်တော့ လုပ်စေချင်သလဲ...”





“ သမီးနဲ့ ချာတိတ်တို့ သဘောဘဲ..ဒက်ဒီ သဘောပေါက်ပါတယ်...ဒက်ဒီ့အတွက် မိန်းမ မရှားပါဘူး....”





“ အိုကေ..ဒက်ဒီ..ဒက်ဒီ့ အပြူဘယ်လ် ရပြီးရင် ပြီးတာပါဘဲ...”





သူသည် စကားတလုံးမှ ၀င်မပြောသေး ။





“ ချာတိတ်...တခုဘဲ မှာမယ်...မညှင်းပန်းပါနဲ့ကွာ...တချက်ထဲနဲ့ ပွဲအပြတ် လုပ်ပါ...တတ်နိုင်ရင် မနာစေ





ချင်ဘူး.....” လို့ သူ့ဖက်ကို လှည့်ပြီး မှာသည် ။





“ စိတ်ချပါ အဖေကြီး.....” လို့ သူ ပြန်ပြောလိုက်သည် ။







နောက် နှစ်ရက် အကြာမှာ တြာဆက်ပန် ( ခေါ် ) ကြူကြူသင်းခိုင် ကို သူသည် တနေရာကို





 ညာခေါ်သွားလိုက်ပြီး အသံတိတ်ပြောင်း တပ်ထားတဲ့ ပစ္စတိုလ်နဲ့ နောက်စေ့ကို တချက်ထဲ ပစ်လိုက်





ပြီး ရှင်းလိုက်သည် ။







အလောင်း ဖျောက်ဖျက်တာကို ကက်နက်က တာ၀န်ယူတာမို့ သူ လတ်တလော နေနေတဲ့ ကျောက်





ကုန်းက တိုက်ခန်းကို ပြန်လိုက်သည် ။





“ အလုပ်ပြီးပြီ....” လို့ တိုတိုတုတ်တုတ်ဘဲ ဒေါ ( န် )ဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည် ။ ဒေါ (န် )က သူ





လာခဲ့မည် လို့ ပြောပြီး ဖုန်းပိတ်လိုက်သည် ။







ကိုယ်ပေါ်က အ၀တ် ရှိသမျှကို အကုန်လုံး ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲကို လှမ်း၀င်လို်က်သည် ။





ရေပန်းကို ဖွင့်သည် ။ တကိုယ်လုံးကို ဆပ်ပြာမွှေးနဲ့ ပွတ်တိုက်ပြီး ရေပန်းအောက်မှာ ရပ်ခါ ရေချိုးလိုက်





သည် ။ တြာဆက်ပန်ရဲ့ ချစ်စရာ ဟန်ပန်နဲ့ ကိုယ်လုံးလှလှလေးကို မြင်ယောင်နေမိသည် ။





ရဲတပ်ဖွဲ့က ထိုးဖေါက် ၀င်လာတဲ့ အသွင်ယူ သူလျို စုံထောက်မလေးကို သူ သုတ်သင်လိုက်ရသည် ။





ကျီးကန်းတွေသည် သူတို့အမျိုးကို ထိပါးလာရင် တအာအာနဲ့ ၀ိုင်းအာတတ်သလိုဘဲ ရဲတွေသည် သူ





တို့ရဲတယောက်ကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်ခဲ့ရင် တစုတပြုံလုံး ၀ိုင်းလိုက်ကြမည် ဆိုတာကို သူ သိ





နေသည် ။ တခုခု ဖြစ်လာရင်...ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတဲ့ Plan B သူ့မှာ ရှိထားသင့်သည် လို့ ဒေါ(န် )က





တြာဆက်ပန်ကို မသတ်လိုက်ခင် သူ့ကို ပြောခဲ့သည် ။ သူသည် လူသတ်ခဲ့တာ တော်တော်များပြီ ။





များသောအားဖြင့် ပြိုင်ဖက် ဂိုဏ်းက လူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင် အနိုင်ယူပြီး သတ်ရတာ ဖြစ်သည် ။





အခကြေးငွေ ယူပြီးလည်း သတ်ခဲ့တာ ရှိခဲ့သည် ။ သို့ပေမယ့် ရဲတယောက်ကို သတ်ဖူးတာတော့





အခု ပထမဆုံး ဘဲ ။





ရေချိုးခန်း တံခါး ပွင့်သွားလို့ သူ လှည့်ကြည့်သည် ။





ဒေါ (န် ) ၀င်လာတာ ။ ဒေါ (န် )သည် မိမွေးတိုင်းကိုယ်နဲ့ တအား လှနေသည် ။ ဘန်ကောက်မှာတုံးက





တက်တူးထိုးချင်သည် လို့ အတင်းပူဆာခဲ့သည် ။ အင်ဂျလီးနားဂျိုလီကို အားကျနေသည် တဲ့ ။





သူက မထိုးဖို့ တားခဲ့သည် ။ တက်တူးသည် ကိုယ့်ကို ကြည့်ကောင်းစေတာထက် ကိုယ့်ကို လိုက်ရှာ





တဲ့ ရဲတို့ စုံထောက်တို့အတွက် ရှာလို့လွယ်အောင် အထောက်အကူပေးတဲ့ အမှတ်အသား ဖြစ်နေတာ





ကို သတိချပ်သင့်သည် လို့ သူက ဒေါ (န် )ကို ပြောလိုက်သည် ။ ဒေါ(န် )သည် သူပြောတာကို သေ





သေချာချာ စဉ်းစားပြီး ” ဟုတ်တယ်.....” လို့ ပြောသည် ။ ဒေါ ( န်) တက်တူး မထိုးဖြစ်ခဲ့ ။







ဒေါ( န် )သည် ရေပန်းအောက်ကို ၀င်လာပြီး သူ့ကို အနောက်ကနေ သိုင်းဖက်လိုက်သည် ။





သူမရဲ့ ရင်ထွားအိအိတွေသည် သူကကျောပြင်ကို လာကပ်မိသည် ။ ရင်သီးလုံးလေးတွေက သိသာလှ





သည် ။ ဒေါ (န် )က သူ့လည်ပင်းနဲ့ ဂုတ်ပိုးတွေကို လိုက်နမ်းနေသလို ဒေါ (န် )ရဲ့





 လက်တဖက်ကလည်း သူ့ပေါင်ကြားက ဒုတ်ကို ကိုင်ဆုပ်လိုက်သည် ။





နှုတ်ခမ်းချင်း စုတ်ယက်တာတွေ က တော်တော်ကြာသွားခဲ့ပြီး ဒေါ (န် )သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချ





ကာ သူ့ဒုတ်ကို စုတ်ပေးသည် ။ သူကတော့ အိပ်ရာထဲကို ရောက်မှ ဒေါ ( န် )ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ကျကျ





နန ယက်ပေးသည် ။ ဒေါ (န် )နဲ့ သူနဲ့ အပီအပြင် အားရပါးရ လိုးကြသည် ။





လိုးသည်ကို ပြောရင် မလေးနွယ်ကို ဖျတ်ကနဲ သတိရမိသည် ။ မလေးနွယ်တယောက် လင်ရပြီး ဘယ်





ရောက်လို့ ဘာတွေ ဖြစ်နေပြီလဲ မသိဘူး ။





လိုးကြအပြီး အမောဖြေနေကြတဲ့အချိန် ဒေါ (န် )ရဲ့ ညာလက်ရုံး...“ ထိန် ” ဖုန်းဆက်သည် ။





တြာဆက်ပန် ပျောက်သွားတာကို ရဲတွေ သိသွားပြီး ပိုက်စိပ်တိုက် လိုက်နေသည် ။ အပူတပြင်း လိုက်





နေသည် ။ ဦးသိုက်စိုးကို လာမေးစစ်သလို အိမ်ကိုလည်း ရှာဖွေသည်..ကက်နက်ကိုလည်း ဆွဲသွားပြီ …





ပူးပေါင်းအဖွဲ့ လို့ သိရသည်...တဲ့ ။





ဒေါ ( န် )က “ သူ...နယ်စပ်ကို ရှောင်ချင်ရင် ရှောင်လိုက်ပါလား....ကက်နက် ညှင်းတာ မခံနိုင်လို့ ဖေါ်





လိုက်ရင် ယူ့ဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်...ကိုထွန်း....” လို့ ပြောသည် ။





သူက ခေါင်းယမ်းပြသည် ။





“ ရဲတွေက အဲလို လုပ်ပြ...ပြေးတဲ့ကောင်ကို ကြည့်..ဖမ်းဆွဲတတ်တဲ့ အကျင့် ရှိတယ်...ဒေါ ( န်





 )....အသာ ငြိမ်နေတာဘဲ ကောင်းပါတယ်....” လို့ သူ ပြန်ပြောလိုက်သည် ။





ကက်နက်သည် ဘယ်လောက်ဘဲ ရိုက်ရိုက် ဘူးခံငြင်းသည် ။





မကြာခင် ကက်နက်ကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ကြသည် ။ ဦးသိုက်စိုးသည် သူတို့ မသက်ာတဲ့ စာရင်းမှာ





နံပါတ်( ၁ )ပေါ့ ။ ဒေါ (န် )ရဲ့ အနောက်ကိုလည်း ရဲတွေ ရှဲဒိုး ထည့် ထားသည် ။





ဒေါ (န် )လည်း ငပလီကို ထွက်သွားပြီး ဘယ်သူနဲ့မှ မဆက်သွယ်ဘဲ တပတ်လောက် နေပစ်လိုက်သည်။





သူကတော့ ေ၈ါက်ကွင်းကို တယောက်ထဲ သွားပြီး နေ့တိုင်း ဂေါက်ရိုက်ကျင့်နေလိုက်သည် ။





တပတ်ကနေ တလ ကြာလာသည် ။ တြာဆက်ပန်ကို သတ်သူကို ရဲတွေ လိုက််လံ စုံစမ်း ရှာဖွေနေကြ





ဆဲ လို့ သတင်းစာတွေ မှာ တွေ့ကြရသည် ။





ဦးသိုက်စိုးလည်း နောက်ထပ် မာဆတ် လုပ်ပေးမယ့် ကောင်မလေး အသစ် တယောက် ရသွားပြီ ။





ဒီတခါတော့ သူတို့သည် ခဲမှန်ဖူးတဲ့ စာသူငယ် ဆိုသလိုဘဲ မာဆတ်ကောင်မလေးသည် အသွင်ယူ





ရဲမ ဟုတ်မဟုတ် ကြိုတင်ပြီး နောက်ကြောင်းလိုက် သတိရှိကြသည် ။





ဦးသိုက်စိုးလည်း အလုပ်တွေကို ဒေါ (န် )နဲ့ ကျွဲရိုင်းကိုဘဲ လွှဲအပ်ထားလိုက်ပြီး သူကတော့ မာဆတ်





ကောင်မလေးနဲ့ဘဲ ပျော်ပါးနေသည် လို့ ဒုစရိုက်လောကသားတွေ လောကမှာ ပြောဆိုနေကြသည် ။





သူလည်း ဒေါ (န် ) နဲ့ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ယူဖြစ်ကြတော့မယ့် အခြေအနေကို ရောက်လာသည် ။





ဒေါ( န် )က လက်ထပ်ပြီး ကလေးယူချင်သည် ..ဒီအလုပ်တွေကိုလည်း သူ့ကို မလုပ်စေချင်တော့..





ကက်နက်ကို ဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင် တင်လိုက်မည် လို့ ပြောလာသည် ။





ဒီအချိန်မှာ မထင်မှတ်တာ တခု ဖြစ်သွားသည် ။





သူနဲ့ ဒေါ (န် )တို့ ညဖက် ဖွင့်တဲ့ စားသောက်ဆိုင်တဆိုင်ကို သွားစားကြတဲ့အချိန် သူသတ်ခဲ့တဲ့





ပြိုင်ဖက် ဦးကျောက်လုံးရဲ့ တပည့် မောင်တိတ် နဲ့ ဆိုင်ထဲမှာ ပက်ပင်းသွားတိုးသည် ။ မောင်တိတ်က





လူအုပ်နဲ့ လာတာ ။ သူနဲ့ ဒေါ (န် )ကို မြင်တာနဲ့ သေနတ်ထုတ်ပြီး စပစ်သည် ။ သူ့မှာ သေနတ်





ပါခဲ့ပေမယ့် ဒေါ (န် )မှာတော့ သေနတ် မပါခဲ့ ။





ဆိုင်ထဲမှာ တိုက်ပွဲလေး တပွဲလို ပြင်းထန်တဲ့ ပစ်ခတ်မှု ဖြစ်သွားခဲ့သည် ။





မောင်တိတ်ရဲ့ အဖွဲ့တွေက လူများပေမယ့် ပွဲမစည်ဘူး ။ သေနတ်ပစ် အတွေ့အကြုံ မရှိကြဘူး ။





မောင်တိတ်ကိုရော သူ့တပည့်သုံးယောက်ကိုရော သူ ငရဲပြည်ကို ပို့ပေးခဲ့သည် ။ ဆိုင်မှာက စီစီတီဗီ





ကင်မရာတွေ တပ်ထားတာကြောင့် ရဲတွေက သူတို့ပစ်ခတ်တာတွေကို မှတ်တမ်း ရသွားသည် ။ သူ့ကို





ရဲတွေ အပူတပြင်း လိုက်ရှာနေသည် လို့ သတင်းရတာနဲ့ သူ နယ်စပ်ကို ထွက်ပြေးခဲ့ရသည် ။









( ၁၀ )











ထိုင်းနို်င်ငံ



ဖူခက်က ဘာတောင်း ကမ်းခြေ ။









 နိုက်ကလပ်တွေ ဘားတွေ အနှိပ်ခန်းတွေ တန်းစီနေတဲ့ ညဈေးတန်းလမ်း Walking Street ထဲမှာ သူ လမ်းလျှောက်ရင်း စီးကရက် သောက်နေတယ် ။





အရက်သောက်ပြီးရင် ခံတွင်းချဉ်လာလို့ ဖြတ်ထားတဲ့ စီးကရက်ကို ပြန်သောက်မိတယ် ။ တဘူးလုံး ၀ယ်မသောက်ချင်တာနဲ့ အရက် အတူတူ သောက်တဲ့ ၀မ်း





ဆီက တလိပ် တောင်း သောက်လာတာ ။ တဘူးလုံး ၀ယ်သောက်ရင် အဆက်မပြတ် သောက်မိနေပြီး ရပ်လို့ မရတော့ဘူးလေ ။







ဘောင်းဘီ အိတ်ကပ်ထဲက ဘူးလေးကို လက်နဲ့ စမ်းလိုက်သည် ။





လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က အလုပ်တခု ဖြစ်လို့ ငွေနည်းနည်း ရှိသွားတာနဲ့ အန်နာ အတွက် ပလက်တီနမ် လက်စွပ်လေးတကွင်း ဘန်ကောက်က ရွှေဆိုင်တဆိုင်မှာ သူ ၀ယ်သည် ။







အန်နာ( Anna ) ကို တွေ့ချင်လို့ အန်နာ တို့ရဲ့ ကျားမျက်လုံး နိုက်ကလပ်ကို သူ သွားနေတာ ။





ကျားတကောင်ရဲ့ မျက်နှာပုံ ဒီဇိုင်းနဲ့ နိုက်ကလပ်ရဲ့ နံမည် စာလုံးကြီးကို တွေ့လိုက်ပြီ ။





 ရောက်ပြီ ။ Eye of the Tiger Night club ကို ။







နီရဲတဲ့ ကျားမျက်လုံးကြီးတွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် နဲ့ ။





Survivor ရဲ့ Eye of the Tiger သီချင်းသံက ကလပ်ထဲကနေ အပြင်က လမ်းမ ဆီကိုတောင် ပျံ့လွင့်နေသည် ။





ကလပ်ပေါက်၀က ကလပ်စောင့် လူမိုက် ယူရီ ( Yuri ) က “ ဟေး....Wild Bull ...” လို့ လှမ်းခေါ်နေတယ် ။





လူက တအားမူးနေတယ် ။ ယူရီကို လက်ဘဲ လှမ်းပြလိုက်တယ် ။







အရင်ဆုံး သောက်လက်စ မာလ်ဘိုရိုစီးကရက်ကို လမ်းပေါ် လွှတ်ချပြီး ဖိနပ်နဲ့ နင်းချေလိုက်တယ် ။





ပြီးတော့အဆီပြန်နေတဲ့ မျက်နှာကို တစ်ရှူးနဲ့ သုတ်လိုက်တယ် ။ ဆံပင်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အနောက်





ကို လှန်တင် သပ်လိုက်ပြီးတော့ နိုက်ကလပ်ထဲကို ၀င်တယ် ။ စားပွဲထိုးမ တယ်မီကို အန်နာ ရှိလား လို့ မေးလိုက်





တယ် ။ တယ်မီ က “ အထဲမှာ....ရှိတယ် ..” လို့ ပြန်ပြောတယ် . .။





တဒိန်းဒိန်း ဆူညံနေတဲ့ နိုက်ကလပ်ထဲမှာ လူတွေ ခုန်ပေါက်ပြီး ကနေတယ် ။ အဖြူကောင်တွေရော လူမဲကပ္ပလီတွေရော....။ အာရှသားတော့ နည်းတယ် ။





၀တုတ်မ ကေလာ က “ ဟေး..Big Bull ..အန်နာဆီ လာတာလား....” လို့ မေးတယ် ။ သူက ခေါင်း ဆတ်ပြလိုက်ပြီး အန်နာကို လိုက်ရှာကြည့်တယ် ။ လူတွေ ပြည့်ကြပ်နေပြီး မီး





ကောင်းကောင်း မရှိတာမို့ အန်နာကို ရုတ်တရက် မတွေ့ဘူး ။





ဒီ ကလပ်က လူတွေက သူ့ကို Red Bull ... Big Bull ... Wild Bull...ဆိုပြီး ခေါ်ချင်သလို ခေါ်ကြသည် ။





ဘားကောင်တာကို သွားလိုက်တော့ ဘားတင်ဒါ ဘတ်ဒ်က “ Red Bull ...ထုံးစံအတိုင်းလား...” လို့ မေးတယ် ။ အမှန်က မူးနေပြီ ။ ထပ် မချချင်တော့ဘူး ။





သိက္ခာမကျချင်တာနဲ့ “ အင်း..” လို့ ပြောလိုက်တယ် ။ ဘတ်ဒ်က ဗော့ဒ်ဂါ ဖန်ခွက်လေးကို သူ့ရှေ့ကို ချပေးလိုက်တဲ့အချိန် အန်နာ ရောက်လာတယ်။







“ ဟေး....ဘေဘီ.....မင်းကို ငါ မျှော်နေတာ . . .”





အန်နာ ..။ ( Anna )





အသက် ၂၂နှစ် ။ ပြာလဲ့လဲ့ မျက်လုံး ၀ိုင်း၀ိုင်း.. အော်ရီဂျင်နယ် ရွှေအိုရောင် ဆံပင် အ၇ှည်ကြီးနဲ့ ယူကရိန်းသူလေး ။ ဒီ ကျားမျက်လုံး ကလပ်ရဲ့ ပိုင်ရှင် မစ္စတာဘောရစ်စ်ရဲ့ သမီးငယ်လေး ။





သူ့ကို ပြေးလာပြီး ဖက်တဲ့ အန်နာကို ပြန်ဖက်လိုက်သည် ။





“ လှလိုက်တာ အန်နာရယ်.....မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားမလေး ပါ...”







အန်နာ့ဆီက ရေမွှေးနံ့သင်းသင်းလေးကို ရလိုက်သည် ။ ဒီရေမွှေးက သူ ၀ယ်ပေးထားတဲ့ဟာ ။





မူဂေဒူဘွား ။ ပြင်သစ်က လာတဲ့ ရေမွှေး။ ဆက်မထုတ်တော့တဲ့ ရေမွှေး ။ ရှားရှားပါးပါး ရှာ၀ယ်ထားရတာ ။







အန်နာနဲ့ သူနဲ့ ညိကြတာ တနှစ်ကျော်ပြီ ။





သူ့အဖေကြီး မစ္စတာဘောရစ်စ်က သူနဲ့ အန်နာကို သဘောမတူပေမယ့် ၀င်လည်း မစွက်ဖက်ဘူး ။ ဘာလို့လဲ ဆိုတာကို သူသိသည် ။ သူ့ကို မစ္စတာဘောရစ်စ်က လန့်သည် ။





သူ့အကူအညီကိုလည်း သူက ယူနေသူ မဟုတ်လား ။ အန်နာ့မျက်နှာနဲ့ ဘောရစ်စ် ဘာခိုင်းခိုင်း သူ လုပ်ပေးခဲ့သည်လေ ။





လွန်ခဲ့တဲ့ တနှစ်ကျော်က မစ္စတာဘောရစ်စ်သည် အန်နာကို သူ့ပြိုင်ဖက် ရန်သူတွေက ပြန်ပေးဆွဲ ဖမ်းသွားတော့ အရူးမီး၀ိုင်း ပြာယာခပ်ပြီး ငိုယိုပြီး သူ့ဆီကို ပြေးလာပြီး အကူအညီ





တောင်းခဲ့သည် ။





သူ့သတင်းကို မစ္စတာဘောရစ်စ် ကြားဖူးလို့ ပြေးလာပြီး တွေ့သည် ။ သူ ဘာကောင် ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သည် ဆိုတာတွေကို သိလို့ ။





သူ့သမီးလေး အန်နာကို ကယ်ပါအုံး....ကုန်ကျစားရိတ် ဘယ်လောက် ဖြစ်ဖြစ် ပေးပါမည် လို့ ပြောသည် ။





တကယ်တော့ ဘောရစ်စ်တို့ လူမျိုးတွေ ဒီ ထိုင်းမှာ အများကြီး ရောက်နေသည် ။ ကလပ်တွေ ဘားတွေမှာ လုပ်နေတဲ့ ခပ်မိုက်မိုက်ကောင်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေသည် ။





ဒါပေမယ့် ဘောရစ်စ်က သူတို့ လူမျိုး လူမိုက်တွေကို အကူမတောင်းဘဲ သူ့ကို အကူတောင်းတာက အကြောင်း ရှိလိမ့်မည် ။







အန်နာကို ဖမ်းခေါ်သွားတဲ့ သူ့ရန်သူတွေရဲ့ အကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်းသိထားသည် ။ လူကြီးလူကောင်း ဆန်တဲ့ ဂတိတည်တဲ့ မြေအောက် လောကသားတွေ မဟုတ်ဘူး ။





အောာက်တန်းကျတဲ့ ဂတိမတည်တဲ့ ကလေကခြေ လူမိုက် အပေါစား အုပ်စု ဖြစ်လို့ အင်မတန်မှ လှတဲ့ နုဖတ်နေတဲ့ အန်နာလေးကို မတရားကျင့်ကြမည်ကို အဖေလုပ်သူ





မစ္စတာဘောရစ်စ်က သေမတတ်ကြောက်နေသည် ။





ဒီ လူယုတ်မာတွေ လက်ထဲကနေ အန်နာကို အမြန်ဆုံး ကယ်ထုတ်ပေးဖို့ တဖွဖွ ပူဆာသည် ။ တောင်းပန်သည် ။





အန်နာကို သူ ချက်ချင်း လိုက်ကယ်သည် ။





သူ့တယောက်ထဲနဲ့ ပြန်ပေးသမား တအုပ်တမကြီးကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ အဖေါ် လိုသည် ။ ဒါကြောင့် ဂျန်ဆင်ကို သူ ခေါ်သွားသည် ။ ဂျန်ဆင်က ပိန်ကိုင်းကိုင်း နဲ့ ဆေးသမားပုံ ။





ဒါပေမယ့် မိုက်ကန်းတဲ့နေရာမှာတော့ သူ့လိုဘဲ ။





သေနတ်မျိုးစုံကိုလည်း ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ပစ်တတ်သည် ။







နောက်ပြီး ဂျန်ဆင်က သေချင်နေတဲ့ကောင် ။ သေရမှာ မကြောက်လို့ သူနဲ့ လိုက်ပြီး လူတွေ အရမ်းများတဲ့ ရန်သူဂိုဏ်းကို ထိုးဖေါက်၀င်ပြီး ဖိုက်သည် ။ ကံကောင်း လို့ သူတို့





အနည်းအကျဉ်းလောက်ဘဲ ထိခိုက် ဒါဏ်ရာ ရပြီး အန်နာကို ကယ်ထုတ်လာနိုင်ခဲ့သည် ။ ဂျန်ဆင်ကတော့ ခရစ်ရှန် ဆိုတော့ ( ဘုရားသခင် မလို့ အသက် မသေဘူး ) လို့





ပြောတာပေါ့ ။





နောက်တယောက် သူခေါ်သွားတာက ကက်နက် ။





ရန်ကုန်မှာ ကက်နက်ကို သူ့လိုဘဲ ဖမ်း၀ရမ်း ထုတ်ပြီး ရဲတွေ လိုက်ရှာလို့ ကက်နက်် ထိုင်းကို ပြေးလာခဲ့သည် ။ ကက်နက်သည် သူနဲ့ ဂျန်ဆင်တို့ နီးပါး သေနတ်လည်း ကျွမ်းသည် ။ မိုက်လည်း





မိုက်သည် ။ ကက်နက်ကို ကားမောင်းခိုင်းသည် ။





ဂျန်ဆင်ရော ကက်နက်ကော သူမဲရင်မဲ သူဖြူရင် လိုက်ဖြူတဲ့ တကယ့် အားကိုးရတဲ့ ရောင်းရင်းတွေမို့ တကယ့်ကို အားကိုးရတဲ့ကောင်တွေ ...။







ရန်သူစခန်းကို ၀င်တဲ့အချိန် ရန်သူကင်းသမားတွေကို တယောက်ပြီး တယောက် လည်မြိုကို ဓါးနဲ့ ထိုးသွင်းပြီး ရှင်းသလို လည်ပင်းကို ကြက်တွေ သတ်သလို လှီးဖြတ်ပြီးလည်း





ရှင်းပစ်ကြသည် ။ ပေါ့ပါးဖျတ်လပ်စွာနဲ့ ရန်သူစခန်းထဲကို သူတို့ ၀င်လိုက်နိုင်သည် ။







အန်နာလည်း ကံကောင်းလို့ ။ လူဆိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်က အန်နာလေးကို ကိုယ်တုံးလုံး ချွတ်ထားပြီးနေပြီ ။





လက်မတင်လေး ၀င်ကယ်လိုက်နိုင်တာ ။ အန်နာရဲ့ ကိုယ်လုံးတီး အလှက ဘယ်လောက် လှသလဲ ဆိုရင် သူ ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရတာ ငေးမော သွားမိတာ တော်တော် ကြာသည် ။





နို့တွေက သိပ်လှသည် ။





နို့သီးလေးတွေက ပန်းနုရောင်လေးတွေ ..။ လုံး၀န်းတဲ့ နို့တွေက သိပ်လည်း မကြီးလွန်း ။ ငယ်လည်း မငယ် ။ အနေတော် ဆိုက် ။





၀မ်းဘိုက်သား ချပ်ချပ်တွေကြောင့်လည်း အန်နာရဲ့ ကိုယ်လုံးတီး အလှက ပိုပြီး ထင်ပေါ်သည်လို့ သူထင်သည် ။





ဖြူဆွတ်ဆွတ် မို့ဖေါင်းတဲ့ ဆီးခုံ ...။





စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား ထူထူလေးတွေကလည်း အဲလို ပန်းနုရောင် သန်းနေသည် ။ ပေါင်တန်ရှည်တွေ ဖင်တုံးတွေကလည်း လှမှလှ ။







ဂျန်ဆင်က ( ရန်သူ...) လို့ အော်လိုက်မှ သူ့ကို သေနတ်နဲ့ ထိုးချိန်နေတဲ့ ရန်သူကို တဖြောင်းဖြောင်းနဲ့ ပစ်ချလိုက်ရသည် ။ ပြီးတော့ အန်နာလေးကို စောင်တထည်နဲ့ ပတ်ပြီး





ထမ်းပြေးရသည် ။





အန်နာသည် သေနတ်သံတွေ ကျယ်လွန်းလို့ မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့လျက် သူမ နားနှစ်ဖက်ကို လက်နဲ့ ပိတ်ထားနေသည် ။







ရန်သူတချို့က မောင်းပြန်နဲ့ လှမ်း ပစ်သေးသည် ။ သို့ပေမယ့် အန်နာကို ကြွေသွားခဲ့တဲ့ ရန်သူခေါင်းဆောင်က အန်နာကို ထိမှာ စိုးလို့ သူ့လူတွေကို အပစ်ဆိုင်းဖို့ ပြောလိုက်ပြီး





အနောက်က ပြေးလိုက်ခိုင်းသည် ။







ဂျန်ဆင်က ပြေးလာတဲ့ ရန်သူတွေကို ကာပစ် ပစ်ပေးသည် ။ ဂျန်ဆင် အော်တို ပစ်နေတဲ့ ကေအေ၄၇ မောင်းပြန်ကြောင့် ပြေးလာနေတဲ့ ရန်သူတွေ လဲပြိုကုန်သည် ။





( ပြေး...ကျွဲရိုင်း.......ပြေး..........ပြေး...)





ဂျန်ဆင့် အော်သံကြီးကို အခုတိုင် ကြားယောင်နေသည် ။







“ ဘေဘီ ”





အန်နာရဲ့ ခေါ်သံကြောင့် သူ သတိ၀င်လာသည် ။


အန်နာ့ကို ရန်သူတွေဆီက ကယ်ထုတ်ခဲ့တုံးက အဖြစ်အပျက်တွေကို သူ မြင်ယောင်မိနေတာ ။

ပြုံးကြည့်နေတဲ့ အန်နာလေးက ( ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ..ငါ မင်းကို မျှော်နေတာ...လာ..ငါ့အခန်းကို သွားကြမယ်......) လို့ သူ့လက်ကို ဆွဲခေါ်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။

အန်နာ့အဖေကြီးက သူ့သမီးကို ကယ်ဖို့ဘဲ သူ့ကို အားကိုးတာ။ သမီးနဲ့ ညိတာကို လုံး၀ မကျေနပ်ဘူး ။ သို့ပေမယ့် အန်နာ့ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတဲ့ ဂိုဏ်းလို လူအင်အားကော

 လက်နက်အင်အားကော များတဲ့ တောင့်တဲ့ကောင်တွေကိုတောင် အကုန် ရှင်းပစ်နိုင်တဲ့ ကျွဲရိုင်း ဖြစ်နေလို့ သူ တားရ ခက်နေသည် ။

Apartment ထဲကို ရောက်တာနဲ့ အန်နာရဲ့ ဖေါင်းအိအိ ပန်းနုရောင် နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်း ဂဟေဆက် စုတ်မိကြသည် ။





အခန်းတံခါးကို လက်နဲ့တောင် မပိတ်နိုင်ဘူး ။ ခြေထောက်နဲ့ နောက်ပြန် ကန်ပိတ်လိုက်သည် ။





“ ဘေဘီ..မင်း ငါ့ဆီ မလာဘဲ ဘယ်ပျောက်နေတာလဲကွာ..မဟာချိုင်က မြန်မာမဆီကို ရောက်နေတာလား......”





ယူကရိန်း သူလေးကလည်း နှုတ်ခမ်းလေးစူပြီး ချွဲတတ်တာဘဲလား ။





“ ငါ့ကို မလွမ်းဘူးလား...ပြော..ပြော.....”





အန်နာက သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဆုပ်လေးနဲ့ ထုပြီး မေးသည် ။





အန်နာ့လက်ကလေးကို ဖမ်းဆွဲပြီး သူ ယူလာတဲ့ ပလက်တီနန် လက်စွပ်လေးကို စွပ်ပေးလိုက်သည် ။





“ အန်နာ့ကို သတိရနေယ် ဆိုတာ သက်သေပြတာ.....ကိုယ် ကိုစီချန်းကို ရောက်နေတာ..အလုပ်တခု ရှိလို့......”





အန်နာ့မျက်နှာလေး ပြုံးသွားသည် ။ အပြာရောင် မျက်လုံး၀ိုင်းစက်စက်လေးတွေက အရောင်တောက်ပလွန်းနေသည် ။





“ မင်း သိပ်လှတာဘဲ ကလေးရယ်.....”





အန်နာသည် သူ့ကို လူစွမ်းကောင်း ကိုးကွယ်တတ်တဲ့ ဆယ်ကျော်သက် ကောင်မလေးတွေရဲ့ စိတ်နဲ့ တန်းတန်းစွဲ ဖြစ်ခဲ့တာပါ ။





သူ့ကို ပုခုံးပေါ် ထမ်းပြေးနေတဲ့အချိန် အမ်ပီဖိုက် ၉မမ စက်သေနတ်လေးနဲ့ ရန်သူတွေကို ဒလစပ် ပစ်ခတ်တဲ့ ဒီဇိုင်းက ကောင်မလေးတွေ အတွက် ဟီးရိုး ( လူစွမ်းကောင်း ) ဘဲ မဟုတ်လား ။





ထိုင်းမှာ နေပြီးကထဲက သူသည် ပို ကျစ်လစ် တောင့်တင်းလာခဲ့သည် ။ ထိုင်းနိုင်ငံအတွင်းမှာ တချိန်လုံး ခရီးသွားနေတဲ့ သူသည် အစားသိပ် မစားဖြစ်ခဲ့ ။





“ မင်းလည်း ကြည့်ကောင်းတာဘဲ...Big Bull....ဒါပေမယ့်....”





အန်နာက နှုတ်ခေါင်းချွန်ချွန်လေးကို ရှုံ့ပွပွ လုပ်လိုက်ပြီး “ နံတယ်.....ကိုယ်နံ့....အရက်နံ့......အင်း..စီးကရက်အနံ့ရော.....စီးကရက် ပြန်သောက်နေလား...မသောက်ပါနဲ့...ဘေဘီရယ်....” လို့





ပြောလိုက်သည် ။ သူက ရယ်လိုက်ရင်း....“ အန်နာ..မင်းက ကေနိုင်း တပ်ဖွဲ့က ဂျာမန်သိုးကျောင်း ခွေးမလေးတကောင်ဘဲ...” လို့ ပြောလိုက်ရင်း အန်နာ့တင်ပါးလှလှကြီးတွေကို ဆုပ်ညှစ်သည် ။





“ ဘေဘီ..သွားကွာ..ရေပြေးချိုးလိုက်.....နံနေရင် Make Love လုပ်ဖို့ ဖီလင်ပျယ်တယ်.....”





အန်နာ့ရေချိုးခန်းလေးက ဖြူဖွေးသန့်ရှင်းသည် ။ ရေမွှေးအနံ့လေးလည်း မွှေးပျံ့နေသည် ။ ကိုယ်ပေါ်က အ၀တ်တွေ အားလုံးကို ချွတ်တော့ သူ့ခါး အနောက်ဖက် ဘောင်းဘီကြားမှာ ထိုးထားတဲ့ ကိုင်





နေကျ ပွိုင့်ဖိုးဖိုက်ကို ထုတ်ပြီး စင်လေးတခုပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်သည် ။





“ အန်နာ..မင်းကော ငါနဲ့ တခါတည်း လာချိုးလိုက်ပါလား.....”





“ နိုး....ငါ စောစောကဘဲ ချိုးပြီးပြီ.......မင်းလာမယ်ဆိုတာကို ငါ့ဆဌမ အာရုံက ပြောနေသလိုဘဲ...ရေချိုးရင်း ....အမွှေးတွေ ရိပ်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့တယ်....မင်းက အမွှေးမရှိ ပြောင်ရှင်းနေမှ ကြိုက်





တယ် မဟုတ်လား...”





သူရယ်လိုက်သည် ။





အန်နာ့ကို သူ တချိန်လုံး ဘာဂျာမှုတ်ခဲ့တော့ အမွှေးမဲ့ပြောင်ရှင်း မို့မောက်နေရင် ပိုကြိုက်သည် လို့ ပြောဖူးခဲ့သည်လေ ။





ရေချိုးရင်း သူ့လီးကို သေသေချာချာ တိုက်ချွတ်ဆေးကြောလိုက်သည် ။ မကြာခင် ဒီလီးကို အန်နာ စုတ်တော့မယ် မဟုတ်လား ။ တနေကုန် အရက်သောက် နေပူထဲလျောက်ထားလို့ သူ့လီးက





နံစော်နေမှာ သေချာနေသည်လေ ။





အန်နာ့ကို လိုးရတော့မည် ဆိုတဲ့ အသိကြောင့် လီးက မတ်မတ်ထောင်နေသည် ။ တဘက် ခါးမှာ ပတ်ချည်ရင်း ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့ သူ့ကို အန်နာက ကုတင်ကြီးပေါ်က မွေ့ရာထူထူပေါ်





မှာ ပက်လက်ကလေး စောင့်နေသည် ။ အန်နာသည် အရမ်းကို ပါးလွန်းတဲ့ ည၀တ် ရုံလွှာလေးကို တထပ်တည်း အတွင်းခံ မါဘဲ ၀တ်ထားသည် ။





ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုးတွေကို ထင်းထင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည် ။ နီရဲနေတဲ့ ပတ္တမြားခဲလေးတွေကို စို့စုတ်ချင်လွန်းလို့ သူ တံတွေး မြိုချလိုက်မိသည် ။





“ မင်း ကြည့်ကောင်းတယ်..ဘေဘီ...ဘယ်လီကြွက်သားတုံးတွေ ထွက်လာပါလား.....”





ကုတင်ဘေး ရောက်တော့ ခါးပတ်ထားတဲ့ တဘက်လေးကို ဖြုတ်ချလိုက်သည် ။ တောင်မတ်နေတဲ့ လီးကို အန်နာက စိုက်ကြည့်ပြီး သဘောကျသွားသည် ။





“ ၀ိုး......ရယ်ဒီပါဘဲလား.....ငါလေ...သူ့ကို သတိရနေတာ....တအား စုတ်ချင်နေခဲ့တယ်......”





ကုတင်ပေါ်ကို လှမ်း တက်လိုက်တဲ့ အချိန် အန်နာ့နှုတ်ခမ်းလေးတွေဆီကို သူ့လီးကို တိုးကပ် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည် ။





နှုတ်ခမ်းရဲရဲ ဖေါင်းဖေါင်းလေးတွေက လီးဒစ်လုံးကို ငုံဟတ်လိုက်သည် ။ အန်နာ့လျာလေးက ဒစ်လုံးကို ပတ်ခြာလှည့်ပေးလိုက်လို့ “ အိုး..ဟင်း..” လို့ သူ့ပါးစပ်က အသံထွက်သွားမိရသည် ။





ဒီအချိန်မှာ အန်နာက ကိုယ်ပေါ်က ည၀တ်လေးကို ဖယ်ခွာလိုက်ပြီးနေပြီမို့ ရင်သားစိုင်လှလှကြီးတွေက ခပ်ကော့ကော့နဲ့ တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေသည် ။ သူ့လက်တွေက ဒီ စနေနှစ်ခိုင်ဆီကို မြန်မြန်





ဆန်ဆန် ရောက်သွားပြီး ဆုပ်နယ် ပွတ်ကိုင်မိသည် ။ အန်နာသည် လီးအရင်းပိုင်းထိ ငုံခဲကာ စုတ်ပေးနေသည် ။





လီးအစုတ်သိပ်ကောင်းတဲ့ အန်နာရဲ့ အစုတ်ကြောင့် သူ ပြီးချင်သလိုလိုတောင် ဖြစ်သွားရသည် ။အန်နာ့လျာလေးက တအားကို ပြေးလွှား ကလိပေးနေတာကိုး ။







ဒီတခါက သူ့အလှည့် ။ အန်နာ့ပေါင်ကြားကို လိုက်နမ်းတဲ့အခါ အန်နာ တခစ်ခစ် နဲ့..“ ယားတယ်.....ယားတယ်...” နဲ့ ရယ်လိုက်တာ အရမ်း ။ မို့ဖေါင်းဖေါင်း အာပုံကြီးကို တအား နမ်းတော့





တအိုအို တအားအားနဲ့ ထွန့်ထွန့်လူးနေရော ။





“ အိုး..ဘေဘီ..အား.....အားရှီး........အား........အင်အင်......အိုး.......”





အန်နာက အကြာကြီး အမှုတ် မခံနိုင် ။ လိုးပါတော့ လို့ အထပ်ထပ် တောင်းခံတာကြောင့် အန်နာ့ကို လိုးပေးရသည် ။ အန်နာသည် အောက်ကနေ ပင့်ပေး ကော့ပေး အရမ်းကို အောက်ပေး





ကောင်းတဲ့ ကောင်မလေး ။ လိုးနေတဲ့ လီးကိုလည်း ဆွဲဆွဲညှစ်ပေးသည် ။ အန်နာ့ရဲ့ စောက်ဖုတ်သည် “ မျှော့ ” ပါတဲ့ စောက်ဖုတ်လို့ လူကြီးသူမတွေ ပြောလေ့ရှိတဲ့ ဟာမျိုး ။





အန်နာသည် စိတ်ကြိုက် အလိုးခံပြီး သူလည်း အပေါ်ကနေ တက်ဆောင့်သည် ။ အပေးအယူ မျှတဲ့ နှစ်ယောက်စလုံး ကောင်းကြတဲ့ ပြီးကြတဲ့ ကာမပွဲလေးတွေကို တညလုံး ဆက်တိုက် ဆွဲကြ





သည် ။ နောက်နေ့ နေမြင့်မှ ထကြပေမယ့် နိုးပြီးလို့ ကော်ဖီခါးခါး တခွက်စီ သောက်ပြီးကြတာနဲ့ ဖန်ငါးမြို့ကလေးကို အန်နာရဲ့ အမိုးဖွင့် PT Cruiser လေးနဲ့ သွားလိုက်ကြသည် ။





ပင်လယ်ပြင်က နံမည်ကြီး ဂျိန်းစ်ဘွန်းကျွန်း ဖက်ကို ပဲ့ချိတ်လေးနဲ့ လျောက်လှည့်ကြသည် ။





အပစ်အခတ် အညှစ်အသတ်တွေနဲ့ ရောပြွန်းနေတဲ့ သူ့ဘ၀ထဲ အန်နာနဲ့ အခုလို ပျော်ပါးနေရတာက သူ့အတွက် မသေခင် ရလိုက်တဲ့ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတွေပါဘဲ ။ သေနတ်သမားဟာ သေနတ်နဲ့





သေရဖို့ များသည် လို့ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ သူ့ဂိုဏ်းစတား ဆရာကြီး ဦးသိုက်စိုးက ပြောခဲ့ပါသည် ။ ဦးသိုက်စိုး ကိုယ်တိုင်က သေနတ်ကိုင် လူဆိုးကြီး တယောက် ဖြစ်ပေမယ့် အသက်ကြီးလွန်းလို့





လူကြီးရောဂါနဲ့ သေသွားခဲ့ရတာပါ ။





ဒေါ (န် )ကတော့ ရန်ကုန်မှာဘဲ သူတို့ ဂိုဏ်းကို ဆက်ပြီး အုပ်ချုပ်နေဆဲပါ ။ ဒေါ ( န် )ကို ရဲတွေ ထောက်လှမ်းရေးတွေက ခဏ ခဏ ခေါ်ခေါ် စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ကြပေမယ့် အခုထိတော့ ခိုင်လုံတဲ့





သက်သေတခုခု မရကြလို့ ဖမ်းတာတို့ တရားစွဲတာတို့တော့ သူတို့ မလုပ်နိုင်သေး ။





“ ဘေဘီ..ဘိုက်ဆာတယ်....( Baby.....I'm hungry....!!!!)





အန်နာလေး ဆာပြီ ။





ပဲ့ချိတ်ကို စားသောက်ဆိုင်တွေ ရှိတဲ့ ကျွန်းကြီး ဖက်ကို ဦးတည်လိုက်သည် ။





ပင်လယ်စာ ထမင်းကြော် တပွဲကို နှစ်ယောက် အတူတူ ချန်းဘီယာ ကိုယ်စီနဲ့ စားသောက်ကြသည် ။ စားပွဲထိုးမလေးတွေက ခင်မင် သဘောကောင်းသည် ။ မြန်မာမလေးတွေပါဘဲ ။ ထား၀ယ်ကလို့





ပြောပြကြသည် ။ အန်နာနဲ့ တွဲလာလို့ သူ့ကိုလည်း နိုင်ငံခြားက လာတာလို့ ထင်နေကြသည် ။







အန်နာ့ရွှေဝါရောင် ဆံစတွေက လေမှာ လွင့်နေသည် ။ နေကာမျက်မှန် အညိုရောင် အ၀ိုင်းကြီးကြီး တပ်ထားတဲ့ အန်နာ့ကို ပင်လယ်ပြင် နောက်ခံနဲ့ သူ ဖုန်းကင်မရာနဲ့ ဓါတ်ပုံ ရိုက်ပေးလိုက်သည် ။





“ ဘယ်သွားအုံးမလဲ.....အန်နာ.....”





“ မောပြီ..ပြန်ကြစို့......သူ တညလုံး ကဲထားတာ...ဟွန်း....တကယ်ကဲတဲ့....လူဆိုး.....”





ပဲ့ချိတ်လေးကို ဖန်ငါးမြို့လေး ဖက်ကို ဦးတည်လိုက်သည် ။







( ၁၂ )







တင်တောင်..တင်တောင်..တင်တောင်....







ရာမ ( ၄ ) လမ်းမကြီး တနေရာက ဂျန်ဆင်ရဲ့ အိမ် က ခလုပ်လေးကို သူ နှိပ်လိုက်တာပါ ။





တံခါး ပွင့်လာသည် ။





အရီးဗာ ( Ariva ) က “ ဟေး.....ကျွဲရိုင်း လာတယ်.......ဂျန်ဆင်ရေ...ကျွဲရိုင်းလာတယ်.....” လို့ ခုန်ပေါက်





ရင်း အော်ပြောလိုက်သည် ။ ဂျန်ဆင်သည် ည၀တ် ပဂျားမားဘောင်းဘီအပွနဲ့ ထွက်လာသည် ။





“ ဟေး...ကျွဲကြီး...လာ...လာ.....မဆုံတာ ကြာပြီ.....တခုခု စားမလား....”





“ အေး...စားတာပေါ့..ဂျန်ဆင်....မင်းနဲ့ ပြောစရာ ရှိလို့ လာခဲ့တာ...ဖုန်းနဲ့ မပြောချင်လို့...”





“ အေး..လာလေ....ထိုင်...အေးဆေး...ဘီယာ ချမလား.....”





“ ချာတာပေါ့...”





ဂျန်ဆင်က အရီးဗာကို ဘီယာ ယူခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်သည် ။





“ မင်း ဒီကောင်မနဲ့ မြဲနေသားဘဲ..ဂျန်ဆင်....”





“ အေး...ဒီ စောက်ကောင်မက မဆိုးပါဘူး....အားကိုးရတယ်....ခုထိတော့ သစ္စာရှိနေတာဘဲ...ဟားဟား..





ဘယ်တော့ ငါ့ဖင်ကို တက်ဆော်ပြီး လစ်သွားမလဲတော့ မသိဘူး . . ကျွဲကြီးရေ....”





သူတို့ ရယ်မောလိုက်ကြသည် ။





ဂျန်ဆင်သည် ခုနောက်ပိုင်း သူ့ကို ကျွဲကြီး လို့ ခေါ်နေပြန်သည် ။





တဖြည်းဖြညးနဲ့ သူ့နံမည်ရင်း ပျောက်ပြီး ပတ်၀န်းကျင်က လူတွေက ကျွဲရိုင်း..ကျွဲကြီး လို့ ခေါ်လာကြ





သည် ။ ဘယ်လိုဘဲ ခေါ်ခေါ်ပါ....ဂရုမစိုက်ပါဘူး....အရေးကြီးတာက တရက်ပြီးတရက် စား၀တ်နေရေး နဲ့





အသက်ရှင်သန်နေဖို့ ။





“ မင်းရဲ့ အန်နာနဲ့ မင်း တွေ့သေးလား ကျွဲကြီး . . ”





“ တွေ့တယ်.....ဂျိန်းမ်းစ် ဘွန်း ကျွန်းဖက် ဘုတ်လျောက်မောင်းသေးတယ်...”





“ အားပါး...တကယ်ဟုတ်ပါလား....”





“ အေး....သူနဲ့ငါ ၂ရက် ဆက်တိုက် ဖြုတ်ကြတယ်....မဖြုတ်တာ ကြာပြီလေ . . ”





“ အေး..သွားတာလာတာ အမြဲ သတိထားနော...ပြန်ပေးသမားတွေက သူတို့ အထိနာထားလို့ မင်းနဲ့





ငါ့ကို လက်စားခြေနိုင်တယ်....နောက်ပြီး ရပ်ရှားဂိုဏ်းတွေကလည်း မင်းကို ေ၈ျ၀င်ပြီး ရန်ရှာနိုင်တယ်..





မင်းက သူတို့ ဟာ အချောလေးကို ရသွားတာကိုး ”





“ အင်း..မင်းပြောတာ မှန်တယ်..ဂျန်ဆင်..ငါ အမြဲ သေနတ်တော့ ဆောင်ပါတယ်....”





“ တတ်နိုင်ရင် တယောက်ထဲ မသွားနဲ့ ကက်နက် ဒါမှ မဟုတ် ပရပ်ချ် ကို ခေါ်သွားကွာ...”





ပရပ်ချ် ဆိုတာက သူတို့ရဲ့ တပည့် ...ကမ္ဘောဒီးယားလေး ။





ကိုယ်ခံပညာ တအားကျွမ်းတဲ့ ကောင်လေး ။





တနေ့မှာ ဂိုဏ်းစတားကြီး တယောက် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ နောက်များမှာ တောက်ပွားလာမယ့် ကြယ်တ





ပွင့် ။







အရီးဗာက ချန်းဘီယာတွေနဲ့ ပြန်ရောက်လာသည် ။ ၀က်သားကင် ပုဂံလည်းပါသည် ။ မွှေးပျံ့တဲ့ အနံ့





ကြောင့် စိတ်၀င်စားသွားသည် ။ ဒါထက် ပို စိတ်၀င်စား စရာ ကောင်းတာက အရီးဗာရဲ့ ဖြူဖွေးတဲ့





ပေါင်တန်တွေ ။ စွပ်ကြယ်လက်ပြတ် အနက်ရောင်ကို အတွင်းခံ မပါဘဲ ၀တ်ထားတဲ့ အရီးဗာရဲ့ ရင်သား





စိုင်ကြီးတွေကလည်း ရင်သီးလုံး စူစူတွေနဲ့ တလှုပ်လှုပ်နဲ့လေ ။





“ ကဲပြော..ကျွဲကြီး...ဘာကိစ္စလဲ......”





“ ဒီလိုကွ....ဟိုတလောက ချင်းမိုင်မှာ ဖြစ်သွားတဲ့ ငါးလောင်းပြိုင်ဓါးပြမှု အတွက် မိသွားတဲ့ကောင် သုံး





ကောင်ကို ထောင်ပြောင်းမယ်...အဲဒီအပြောင်းမှာ ဒီ ငတိတွေကို ဓါးပြမှုမှာ သေသွားတဲ့ လူငါးယောက်ရဲ့





မိသားစုတွေက သေသူတွေ အတွက် လက်စားချေတဲ့အနေနဲ့ ဒီ တရားခံ ငတိ၃ယောက်ကို ဖြုတ်မယ်...





လူမိုက် ငှားထားပြီးပြီ ...ဒီတော့ ဒီငတိ၃ယောက်က သိပြီး တအား လန့်နေတယ်...သူတို့အသက်ကို





စိုးရိမ်နေလို့ ငါ့ကို ဖုန်းလှမ်းဆက်ပြီး ကူညီပါလို့ တောင်းပန်တယ်..ဂျန်ဆင် ...”





“ အင်း...မင်းက ကူညီဖို့ စဉ်းစားထားလား....”





“ ဒီငတိတွေက ငါနဲ့ မဲဆောက်မှာ တော်တော် ခင်ခဲ့တယ်...သူတို့က လက်နက် ၀ယ်ရောင်းလည်း လုပ်





တယ်..ငါ့အတွက် အကျိုးရှိတဲ့ ဘော်ဒါတွေပေါ့ကွာ....ငါ ကူညီချင်တယ်....”





“ အင်း..မင်း လုပ်ချင်ရင် လုပ်လေ..ငါ လိုက်ပေးရမှာလား....”





“ အင်း...ဒါပေါ့..မင်းနဲ့ ကက်နက်ဘဲပေါ့....”





“ အိုကေလေ....လာဖြုတ်မယ် ဆိုတာ သေချာနေပြီလား.......”





“ အင်း.....”





အရီးဗာက သူတို့ အနားကို လာထိုင်ပြီး..“ ၀က်သားကင်..ကောင်းတယ်....စားကြည့်ပါ ကျွဲကြီး....” လို့





ပြောရင်း ချန်းဘီယာကို မော့သောက်နေသည် ။





ဂျန်ဆင်က “ လူအင်အား တယောက်ပိုအောင်..ငါ အရီးဗာကိုလည်း ခေါ်ခဲ့မယ်..သူက သေနတ်ပစ် အ





ရမ်းကောင်းတယ်...ငါ ကျွန်းတကျွန်းမှာ သေနတ်သွားပစ်တော့ ဒီကောင်မကိုပါ ပစ်ခိုင်းတာ တော်တော်





ကောင်းတယ်...ဖြစ်တယ် မဟုတ်လား....” လို့ မေးသည် ။





“ ဖြစ်တယ်....ဂျန်ဆင်..လူများလေ ပစ်အားကောင်းလေပေါ့...” လို့ သူ ပြန်ပြောလိုက်ရင်း တူနဲ့ ၀က်သား





ကင်တဖတ်ကို ညှပ်ယူလိုက်သည် ။





ဂျန်ဆင်သည် သူခေါ်ရင် ဘယ်တော့မှ မငြင်း ။ အမြဲတမ်း ပါ၀င်ဖို့ အဆင်သင့်ဘဲ ။ လက်တွဲညီတဲ့





အပေါင်းအသင်းမို့ ဂျန်ဆင် အတွက် ဆိုရင်လည်း သူက အမြဲ အဆင်သင့်ပါဘဲ ။





“ ကဲ ထမင်း ထွက်စားကြမလား....အရီးဗာ....ဘယ်ဆိုင်သွားစားကြမလဲ.....”





“ ဘာစားချင်လို့လဲ ကျွဲကြီး......တရုတ်စာလား..ကုလားစာလား.....ထိုင်းစာလား....”





“ နင် ကြိုက်တာစား..ငါတို့ လိုက်စားမယ်.....အရီးဗာ....”





“ အိုကေလေ...ဒါဆို ထိုင်းစာ သွားစားရအောင်..ခပ်စပ်စပ်..တောချက်....”







အရီးဗာ ခေါ်သွားတဲ့ဆိုင်က တကယ့်ထိုင်း လာအို ကမ္ဘောဒီးယား တောရွာတွေထဲမှာ ချက်စားကြသလို





ငရုတ်သီးစပ်စပ်နဲ့ ချက်ထားတဲ့ ဟင်းတွေ ။ ဟင်းတွေက ၀က်နားရွက်သုတ်........ယုန်သားဆီပြန်စပ်စပ်





ဆိတ်ခြေထောက်ဟင်းစပ်စပ်....မိကျောင်းသားဆီပြန် စပ်စပ်...အမဲကြော်....ငါးပေါင်း ..။





ကောက်ညှင်းပေါင်းတွေလည်း ချပေးထားသည် ။ ငပိရည်စပ်စပ်လည်း ပေးသည် ။ ဂျန်ဆင်နဲ့သူနဲ့ သိပ်





မကြိုက်ပေမယ့် အရီးဗာကတော့ ကြိုက်သည် ။









ထမင်းစားပြီးကြတော့ ဂျန်ဆင်က သူ့လက်နက်တွေ ထားတဲ့ ကုန်လှောင်ခန်းလေးကို ၀င်သည် ။





မကြာခင် ဆော်ပွဲတပွဲလာတော့မည်မို့ လက်နက်တွေ အဆင်သင့် ပြင်ထားဖို့ လိုအပ်နေပြီလေ ။





ကုန်လှောင်ခန်းလေးမှာ လက်နက်တွေ ထားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကမှ ထင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဘူး လို့





ဂျန်ဆင်က ရယ်ပြီး ပြောသည် ။





သူတို့ ကုန်လှောင်ခန်းလေးထဲကို ရောက်သွားတော့ သေတ္တာကြီးတွေနဲ့ ထည့်ထားတဲ့ လက်နက်တွေ





ကို ဂျန်ဆင်က စစ်ဆေးကြည့်သည် ။ သူနဲ့ အရီးဗာတို့ လုပ်မဲ့နေ့မှာ သုံးဖို့ သေနတ်တွေကို ထုတ်





ယူလိုက်သည် ။ ဂျန်ဆင်က ဘွတ်ရှ်မာစတာ က လုပ်တဲ့ အမ်ဖိုး အော်တိုမက်တစ် နဲ့ အတောင့်၄၀





ဆန့် ကျည်ကပ်တွေနဲ့ အိပ်ချ်ကေ ၉မမ ပစ္စတိုလ် တလက် နဲ့ ကျည်ကပ်တွေကို ထုတ်ယူလိုက်သလို





အရီးဗာက အိပ်ချ်ကေ အမ်ပီဖိုက် ၉မမ ပြောင်းတို စက်သေနတ်လေး နဲ့ အတောင့်သုံးဆယ်ဆန့် ကျည်





ကပ် လေးကပ် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည် ။ အရီးဗာက အိမ်မှာ ၉မမ ပစ္စတိုလ်သေနတ် သူမအတွက် ရှိ





နေလို့ ပစ္စတိုလ်တော့ မယူခဲ့တော့ဘူးလို့ ဂျန်ဆင့်ကို ပြောလိုက်သည် ။





“ ကျွဲကြီး....ရော့ကက်လောင်ခြာနဲ့ လက်ပစ်ဗုံး..မင်းမှာ ရှိလား . . “





“ ရှိတယ်....”





“ ယူခဲ့ပေးမလား.....”





“ အိုကေ.....”









( ၁၃ )







ဂျန်ဆင်တို့ အတွဲနဲ့ လမ်းခွဲပြီးတဲ့နောက် လတ်တလော နေနေတဲ့ တိုက်ခန်းဆီကို အပြန် လမ်းမှာ





ရန်ကုန်က ဒေါ ( န် ) ဖုန်းဆက်သည် ။





“ ဟေး...ကိုထွန်း........နေကောင်းလား.....အလုပ်တွေဘာတွေ အဆင်ပြေလား........ရည်းစားကော ရနေပြီ





လား...ဟားဟား.....”





“ အလုပ်က နည်းနည်းတော့ ပါးတယ်...ရှေ့အပတ်ထဲ အလုပ်တခု လက်ခံထားတယ်....ဟဲဗီးမက်တယ်လ်





ဘဲ...ဒေါ( န် )ကော ဘယ်လိုလဲ..စီးပွားကောင်းလား......”





“ အင်း ဒီမှာတော့ ပုံမှန်ပါဘဲ......သိပ်ပြီး ကောင်းလှတယ်တော့ မရှိဘူး..ဂွင်မိရင်တော့ အဆင်ပြေလာ





တတ်ပါတယ်.....အကူလိုရင် ပြောလေ....ဒေါ( န် )ကောင်လေးတွေ လွှတ်ပေးမယ်.....”





“ အင်း..ဒေါ( န် ) ကိုယ်တိုင်ဘဲ လာခဲ့ပါလား....မတွေ့တာ ကြာပြီ....သတိရနေတာ အမြဲ.....”





“ အံမယ်..အံမယ်..ကျွဲရိုင်းက ကဗျာဆန်နေပါလား...ဟားဟား....တကယ် သတိရလို့လား.....”





“ အင်း...လာခဲ့မလား..အလုပ်မှာ ၀ိုင်းကူချင်ကူပေါ့..ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား လေ့ကျင့်ခန်းလေး ရအောင်..”





“ အင်း..လာခဲ့ရမလား.....”





“ လာရင် နယ်စပ်ကနေ ဖြတ်ခဲ့လေ....နောက်က အရိပ်တော့ ပါမလာစေနဲ့ဒေါ( န် )ရေ....”





“ ဒါတော့ စိတ်ချ.....မိဒေါ( န် )က မနေ့ကမှ ဂိုဏ်းစတား ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူးလေ...ဟဲဟဲ.....”





“ ကဲ ဒါဆို သုံးရက်အတွင်း လာခဲ့ ...ပြင်ဆင်စရာလေးတွေ ရှိလို့......”





“ အိုကေလေ....ကျွဲရိုင်းကြီးရေ..ဒီကလည်း သူ့ကို လွမ်းနေတာပါ....”





“ ဒေါ( န် )ကော ..ဘဲသစ်လေးတွေ နဲ့လား....”





“ ဟွန်း....ဘယ်ဘဲမှ မထားပါဘူး ...တော်ကြာ ဒက်ဒီတုံးကလို အသွင်ယူ ရဲ ဖြစ်နေမှာစိုးလို့..ဟားဟား..”





“ ဒါဆို လာခဲ့လေ....လာကြိုရမလား..နယ်စပ်က..”





“ မကြိုနဲ့..ဘန်ကောက်မှာဘဲ ဆုံမယ်.....”





“ အိုကေလေ...ဆီးယူး ဒေါ( န် ).....”





“ ဆီးယူး...ကျွဲရိုင်းကြီး.....”









ဒေါ ( န် ) နဲ့ မတွေ့တာ ကြာနေပြီ ။





သူလာလည်မယ် ဆိုလို့ ၀မ်းသာနေသည် ။





ဟိုကိစ္စ လုပ်ရင် ဘာတွေ ဖြစ်လာအုံးမလဲ မသိဘူး ။ တွေ့နိုင်တုံး မလေးနွယ်နဲ့ သွားတွေ့အုံးမှဘဲ လို့ စဉ်းစားမိလိုက်သည် ..။ မလေးနွယ် ဆီကို ဖုန်းခေါ်ကြည့်သည် ။ ဖုန်း မကိုင်ဘူး ။





သူ ရေများ ချိုးနေလား လို့ တွေးလိုက်သည် ။ ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ မလေးနွယ် နေတဲ့ဖက်ကို ကားကို ဦးတည်နေပြီးပြီ ။





မလေးနွယ်နဲ့ ထိုင်းမှာ ပြန်ဆုံတာကလည်း ထူးဆန်းသည် ။





မလေးနွယ် ယောကျ်ား ရသွားပြီးတဲ့နောက် မတွေ့ဖြစ်ကြတော့ဘူး ။ မလေးနွယ် ဘယ်လူနဲ့ ရသလဲ ဆိုတာကို မလေးနွယ်ရဲ့ အမ က သူ့ကို ပြောပြသည် ။ မလေးနွယ်ရဲ့ ယောကျ်ားက





ဗိုလ်ကြီးဟောင်း ဇော်၀င်းခိုင် တဲ့ ။ ဘာ အလုပ်လုပ်စားလဲတော့ မမေးမိဘူး ။





တနေ့ ဘန်ကောက်မှာ သွားရင်းလာရင်း မလေးနွယ်နဲ့ ရုတ်တရက် တိုးမိသည် ။ လာလည်တာလား လို့ သူက မေးလိုက်တော့ ဒီဘန်ကောက်မှာ နေသည် တဲ့ ။ ယောကျ်ား အကြောင်းကို မေး





ကြည့်တော့ သူ့ကြောင့် ဒီကို ပြောင်းလာတာ တဲ့ ။ ဒီလူက မထုတ်ရတဲ့ဟာ ထုတ်ချင်သလို မသွင်းရတဲ့ဟာတွေကိုလည်း သွင်းချင်တဲ့ အင်္ဂလိပ်လိုတော့ စမတ်ဂလာ လို့ ခေါ်ကြတဲ မှောင်ခို သ





မား တယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ် ။ နယ်စပ်နဲ့ ဘန်ကောက် ..ဘန်ကောက်နဲ့ ရန်ကုန် ဟိုသွားလိုက် ဒီလာလိုက်နဲ့ လုပ်စားနေတဲ့ လူတယောက် ပေါ့ ။ ဘန်ကောက်မှာ နေရင်း





ရုတ်တရက် သေသွားတယ် လို့ မလေးနွယ်က ပြောသည် ။







ယောကျ်ား မရှိတော့ဘူး ဆိုတော့ မလေးနွယ်ကို ပြန် ချဉ်းကပ်သည် ။ နဂိုက လင်မယားတွေလို နေ့တိုင်း လိုးနေကျ သူတွေဘဲ ဆိုတော့ မလေးနွယ်က အိုက်တင် မခံနေပါ ။





 သူ့ကို ပြန် လက်ခံသည် ။







သူကလည်း စော်မရှိ မလေးနွယ်ကလည်း လင်သေပြီး တယောက်ထဲ ဖြစ်နေတဲ့အချိန် ပွဲကြီးပွဲကောင်း





တဖြောင်းဖြောင်း ပေါ့ ။ အခုလည်း ဒီနေ့လည်း မလေးနွယ် အိမ်မှာ ရှိလို့ကတော့ ပွဲကောင်းမည် ။





အန်နာနဲ့ ဒီလောက် ဖြုတ်လာခဲ့တာ သိပ်မကြာသေး ။ စိတ်တွေက ပြန်လာနေသည် ။





မလေးနွယ်ရဲ့ တိုက် အနောက်ဖက်က ခြံ၀င်းလေးထဲ ကား ရပ်လိုက်ပြီး အနောက်ဖက် လှေခါးက တက်





ဖို့ ပြင်ခိုက် အောက်ထပ်က တံခါး ပွင့်လာသည် ။





ထိုင်းမ အူလားနီး အပြုံးကလေးနဲ့ ထွက်လာပြီး...“ ဟိတ်....လေးနွယ် မရှိဘူး ...အလုပ်သွားတယ်....သူ့





အလုပ်သွားတဲ့ရက်တွေ ပိတ်တဲ့ရက်တွေ မင်း သိမထားဘူးလား.....” လို့ ပြောလိုက်လို့ “ အေး..ငါ မ





သိဘူး....ဒါ ငါ့ရဲ့ ချို့ယွင်းချက်ဘဲ …..” လို့ ပြန်ပြောလိုက်သည် ။





အူလားနီးက “ ကျွဲရိုင်းကြီး...ငါ့အိမ်ထဲ ခဏ လာပါလား...မုန့်လုပ်စားလို့ ကျွေးချင်လို့....” လို့ ခေါ်လိုက်





လို့ မလေးနွယ် ပြောခဲ့ဘူးတာ သွား သတိရလိုက်သည် ။ အူလားနီးက သူ့ကို စိတ်၀င်စားသည် ..လိုး





ချင်နေတဲ့သဘော ရှိသည် တဲ့ ။





ဒါကြောင့် အဆင်ပြေလည်း ၀ုန်းရုံဘဲ ဆိုပြီး အူလားနီး ခေါ်တဲ့ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို လက်ခံလိုက်သည် ။





အူလားနီးရဲ့ အိမ်ထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ။ အူလားနီးက သူ့ကို ဧည့်ခန်းက ဆိုဖါတွေမှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်





ပြီး သူမ လုပ်ထားတဲ့ ထန်းသီးမုန့် နဲ့ အုန်းနို့ကျောက်ကျောတွေကို ယူလာပြီး ကျွေးသည် ။





“ ငါတို့ မြန်မာမုန့်တွေနဲ့ တအား တူတယ်....ရှေးခေတ်က ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ဆီက တုထားသလဲ





တော့ မသိဘူး....” လို့ အူလားနီးကို သူ ပြောလိုက်သည် ။ အူလားနီးက သူ့အနား ကပ်ပြီး လာထိုင်





ပြီး အုန်းရည်ဘူး တဘူး ကို သောက်ကြည့်ခိုင်းသည် ။





သဘေ်ာသီး ခပ်လတ်လတ် အရွယ်လောက် ရှိတဲ့ အူလားနီးရဲ့ နို့ကြီး နှစ်လုံးက အတွင်းခံ မပါဘဲ ပါး





ပါး ဘလောက်စ် ၀တ်ထားလို့ လှုပ်တုပ်တုပ်နဲ့ ။ နို့သီးလေးတွေလည်း ထင်းနေသည် ။





“ ဘာကြည့်တာလဲ...”



အူလားနီးက သူ့စူးစူးရဲရဲ အကြည့်တွေကို သိသည် ။





“ သဘေ်ာသီး နှစ်လုံးက မှည့်နေပြီ...စားချင်လို့ ကြည့်တာ..”လို့ စပ်ဖြဲဖြဲနဲ့ ပြောလိုက်တော့ အူလားနီး





က တဟင့်ဟင့်နဲ့ သဘောကျသွားပြီး....“ စားချင်ရင် ငါက ကျွေးမှာပေါ့ ကျွဲရိုင်းကြီးရယ်....” လို့ ပြော





လိုက်ရင်း ၀တ်ထားတဲ့ ဘလောက်စ်ကို အပေါ်ကို လှန်တင်ပြလိုက်ပါသည် ။





လုံးထွား တင်းနေတဲ့ နို့ကော့ကော့ကြီးတွေက ဖြူဖွေးလှပလွန်းနေကြသည် ။ နို့သီးခေါင်း နီညိုညိုလေး





တွေက စူထွက် ထောင်တင်းနေကြသည် ။





“ စားမယ်နော်...အူလားနီး....”





“ အင်း..စားလေ.....”





အူလားနီးက ပြုံးစိစိနဲ့ ခေါင်းငြှိမ့်ပြရင်း ရင်တွေကို ကော့ပေးလိုက်လို့ အရင်ဆုံး နို့သီးလေး တလုံးကို





စို့လိုက်သည် ။





“ အို့.....”





တပြွတ်ပြွတ် စို့လိုက်သလို လျာနဲ့ သိမ်းယက်လိုက်သည် ။





“ အာ့ဟဟဟ...”





တဖက်ကို ပြောင်း စို့ပြန်သည် ။ နို့လုံးအုံကြီးတွေကိုလည်း လက်နဲ့ဆုပ်ညှစ်ကိုင်လိုက်သည် ။





“ ကောင်းလို်က်တဲ့ သဘေ်ာသီး.....တွေ....”





“ ဟီးဟီး....”





စို့လိုက် ကိုင်လိုက်နဲ့ လက်တွေက အူလားနီးရဲ့ ပေါင်ကြားက မုန့်ပြားသလက် ဆီကို ရောက်သွားရော ။





“ အာ့...”





အကွဲကြောင်းဆီက နှုတ်ခမ်းသားနုနုထူထူတွေကို အသာ သပ်ပွတ်သွားတဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေကြောင့် အူလားနီး တုန်ခါ လှုပ်သွားရသည် ။ ကာမအရည်ကြည်တွေ ပွက်ကနဲ လျံထွက်လာသည် ။





“ အို့ဟို့ဟို့.....”











( ၁၄ )







အူလားနီးရဲ့ စွင့်ထယ်တဲ့ ဖင်တုံးကြီးကို သူ လက်တဖက်နဲ့ ဆုပ်ညှစ်လိုက်ရင်း တခြားလက်တဖက်နဲ့





အကွဲကြောင်းကို ပွတ်သည် ။





“ အိုး.....ကျွဲရိုင်း....”းကို စုတ်





“ အူလားနီး.....လီးစုတ်ပေးမလား.....”





“ အင်း.....”





မတ်မတ်ထောင်နေတဲ့ သူ့လီးကြီးကို အူလားနီးက သဘောကျပြီး ပွတ်သပ် ဆုပ်နယ်ကြည့်နေသည် ။





လျာလေးနဲ့ ထိပ်ဖူး ဒစ်ကို တို့ကြည့်နေပြီးမှ နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးတွေနဲ့ ငုံပစ်လိုက်သည် ။





အူလားနီး စုတ်ပြီ ။





အူလားနီးသည် လီးအစုတ်ကောင်းတဲ့ မိန်းမ တယောက်ဆိုတာကို သူသိလိုက်ရသည် ။





သူ့လီးကို ကျကျနန စုတ်ပေးနေသည် ။ သူ့ဂွေးစိတွေကိုလည်း လက်နဲ့ ပွတ်လိုက် ဆုပ်ညှစ်လိုက်နဲ့ ။





အူလားနီးသည် လျာနဲ့ လီးထိပ်ကို ပတ်ခြာလှည့် ကလိပေးတော့ သူသည် အူလားနီးရဲ့ ခေါင်းကို ဖမ်း





ကိုင်လိုက်မိတဲ့အထိ အရသာထူးသွားသည် ။





နုတ်ကလည်း “ အီး......အား......အား......အင်း.....” လို့ ညည်းမိသွားရသည် ။





ကိုယ်တုံးလုံး ဖြစ်နေတဲ့ အူလားနီးကို ငုံ့ကြည့်ပြီး လိုးချင်စိတ်တွေ ပြင်းပြလာသည် ။





ဒါကြောင့် “ တော်ပြီ...”လို့ ပြောလိုက်သည် ။ အူလားနီးက သူမ ပါးစပ်ထဲက လီးတန်ကြီးကို မချွတ်





လိုက်သေးဘဲ မော့ကြည့်သည် ။ စုတ်ကောင်းကောင်းနဲ့ စုတ်နေတာကြောင့် မရပ်ချင်သေးဘူး။





“ နင်နဲ့ငါ လိုးကြရအောင်..အူလားနီး.....”





အူလားနီးသည် မလေးနွယ်ကို လာလာလိုးနေတဲ့ ကျွဲရိုင်းကို စိတ်၀င်စားနေမိတာ ကြာပြီ ။ မလေးနွယ်





နဲ့ကလည်း တအား ရင်းနှီးတော့ ကျွဲရိုင်း အလိုးကောင်းတဲ့အကြောင်း လီးကြီးရှည်တဲ့အကြောင်း ပွင့်





လင်းစွာနဲ့ ပြောပြထားလို့ အူလာနီးလည်း ကျွဲရိုင်းနဲ့ စမ်းလိုးချင်စိတ်တွေ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တာ ကြာပကော။





အခုတော့ ကျွဲရိုင်းနဲ့ တွေကနေကြပြီ ။ အမှန်တကယ် ကြီးတဲ့ရှည်တဲ့ သူ့လီးကြီးကို အားရပါးရ စုတ်





ခွင့်ရနေပြီလေ ။ ကျွဲရိုင်းက လိုးကြစို့လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ အူလားနီးရဲ့ တကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေး





ညင်းတွေ ထသွားပြီး စောက်ဖုတ်ထဲကလည်း လှိုက်ကနဲ ယားတက်သွားသည် ။





လီးကြီးကို ပါးစပ်ထဲက ထုတ်ချွတ်လိုက်ပြီး ကုတင်လေးပေါ်ကို ကျွဲရိုင်း လက်ကို ဆွဲကာ တက်လိုက်





သည် ။





အူလားနီးသည် မလေးနွယ်လိုဘဲ နို့လုံးကြီးကြီး ခါးသေးသေးနဲ့ ဖင်တုံးကားကားကြီး ဖြစ်သည် ။





အသားဖြူဖွေးသော တရုတ်သွေးပါတဲ့ ထိုင်းမ မို့ ရေဆေးငါးကြီးလို မြင်တာနဲ့ လီးတောင်စေတဲ့ စော်





မို့ သူလိုးချင်တာ ကြာနေပြီ ။ မလေးနွယ်က စသလို နဲ့ ပြောပြောနေတာ ကြာပြီ ။





အူလားနီးကို လေးဖက်ကုန်း ဖင်ထောင်ခိုင်းပြီး စိတ်ကြိုက် လိုးပစ်ဖို့ သူ စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သည် ။





ပထမဆုံး ပက်လက်ဘဲ လိုးလိုက်အုံးမယ်....





အူလားနီးသည် ပက်လက်အိပ် ပေါင်ဖြဲပေးထားသည် ။ စောက်ဖုတ်မို့မို့ကြီးသည် အမွှေးတွေ ရိပ်ထား





လို့ ပြောင်ရှင်းနေသည် ။ အကွဲကြောင်း နီညိုညိုကြီးသည် အရည်လဲ့နေသည် ။





သူ့လီးကြီးကို စိုက်ကြည့်ပြီး “ မင်းလီးက အာရှသား တယောက်ရဲ့ လီးဆိုက် မဟုတ်ဘူး...ကျွဲရိုင်း..





ကပ္ပလီလီးဆိုက်ကြီး...” လို့ ပြောလိုက်တဲ့ အူလားနီးရဲ့ ပေါင်ကြားကို နေရာ၀င်ယူလိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်





ထဲကို သူ့လီးထိပ်ကားကြီးကို ဖိသွင်းလိုက်ပါသည် ။





“ အီး....၀ှူး.....လီးက ငါ့စောက်ပတ်ထဲ အပြည့်ဘဲ....အူး.....”





စောက်ဖုတ်ထဲ လီး၀င်တဲ့ ဖီလင်ကို ကျေနပ်စွာနဲ့ ပေါင်ဖြဲ ခံယူနေတဲ့ တောင့်တင်းစိုပြေလှတဲ့ ထိုင်း





မကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စလိုးသည် ။





“ အိုး......အူး........ဟင်း......ကောင်းတယ်.....တကယ့်ဖီလင်ဘဲ....”





အူလားနီးက ဖင်ကြီးတွေကို စ ေ၀့ှရမ်းရင်း ကော့ပေးလာသည် ။ လီးနဲ့ စောက်ဖုတ် အသွင်းအထုတ်





က ဖွပ်...ဖွပ်...ဖွပ်နဲ့ အသံ စထွက်လာသည် ။ အူလားနီး သည် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အပေါ်ကို





ထောင်ပြီး ဖင်ကို ကော့ပင့်ပြီး ခံသည် ။ ပါးစပ်ကလည်း “ အိုး..အူး......အား.....အား..” နဲ့ အော်ညည်း





သည် ။ တကယ့်ကို လိုးလို့ကောင်းတဲ့ စော်ဘဲ လို့ စိတ်ထဲမှာ ပြောလိုက်ရင်း အလိုးစပိကို မြှင့်တင်





လိုက်သည် ။အားပါတဲ့ ဆောင့်ချက် သွက်သွက်တွေနဲ့ ပြောင်းလဲလိုးလိုက်တာကို အူလားနီးကလည်း





သဘောကျသွားပုံဘဲ ။ တဖပ်ဖပ် တဖွတ်ဖွတ် အသံတွေ ပိုစိပ်လာသည် ။





ဒီလိုပုံစံနဲ့ အချက် သုံးရာလောက် ဆောင့်ထည့်ပြီးချိန်မှာ အူလားနီး အထွဋ်အထိပ် ရောက်သွားသည် ။





အူလားနီးကို ဖင်ကုန်းခိုင်းလိုက်သည် ။





ဖင်ဖြူဖြူကြီးတွေက စောက်ဖုတ်နီညိုညိုကြီး အပြူးသားနဲ့ ကြည့်ကောင်းနေသည် ။ စိတ်တအား ထကြွ





စရာ ပုံစံမို့ သူ သဘောကျသည် ။ ဖင်ပေါက်ညိုညိုလေးကလည်း အသဲယားစရာဘဲလေ ။





အူလားနီးကို ဖင်ကုန်းရက်နဲ့ တအား လိုးဆောင့်ရင်း သူလည်း ပြီးသွားသည် ။ သုတ်ရည်တွေကို အူ





လားနီးရဲ့ ဖင်တုံးတွေ အပေါ်မှာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရင်း ပြီးလိုက်သည် ။





“ လိုးလို့ကောင်းလား..ကျွဲရိုင်း...”





“ အင်း တအားကောင်းတယ်....နင်ကော ငါလိုးတာ ကြိုက်လား..အူလားနီး....”





“ အင်း..ကြိုက်တယ်....နောက်လည်း ငါ. လိုးပေးနော်.....”





“ အင်း.....”









( ၁၅ )











လင်းထိုက်



ရဲအုပ်





အထူး စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးဌာန



မြန်မာနိုင်ငံ ရဲတပ်ဖွဲ့





S.I.D( Special Investigation Department )



Myanmar Police









Dawn သိုက်စိုးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ကထဲက ဒုရဲချုပ်က သီးသန့်ခေါ်ယူပြီး တာ၀န်ပေးခဲ့လို့





ရဲအုပ်လင်းထိုက်သည် Dawn သိုက်စိုးရဲ့ အနောက်ကို အရိပ်မပါ လိုက်နေခဲ့တာ ကြာပြီ ။ Dawn သိုက်စိုး





ကို ဖမ်းဆီး တရားစွဲဆို နိုင်ဖို့ ခိုင်လုံတဲ့ သဲလွန်စကို ယနေ့တိုင် တိတိကျကျ သူမရသေးဘူး ။







Dawn သိုက်စိုးသည် လူစုလူေ၀းနဲ့ ဒုစရိုက်မှုတွေကို ဦးဆောင် ကျူးလွန်နေသည် လို့ ဒုရဲချုပ်က ပြော





ပြခဲ့သည် ။ သူ့မွေးစားအဖေကြီး ဦးသိုက်စိုး လက်ထက်ကထဲက ဒုစရိုက်မှုတွေကို လုပ်လာခဲ့သည် ။







ယခု ဦးသိုက်စိုး ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီးနောက် သူ့ဂိုဏ်းကို Dawn သိုက်စိုးက ဆက်လက် အုပ်ချုပ်နေသည် ။





မကောင်းမှုဟူသည် ဆိတ်ကွယ်ရာ မရှိ ..ရာဇ၀တ်ဘေး ပြေးမလွတ်..တနေ့နေ့တော့ ဥပဒေဖက်တော်





သားတွေရဲ့ လက်အတွင်းကို သက်ဆင်းရမည် လို့ ဒုရဲချုပ်က ပြောသည် ။







မလျော့သော ဇွဲလုံ့လနဲ့ စုံစမ်း ထောက်လှမ်းပါ လို့ တာ၀န်ပေးအပ်သည် ။





ရဲအုပ်လင်းထိုက်သည် ဖျတ်လပ်တက်ကြွတဲ့ ရဲအရာရှိတယောက် ဖြစ်သည် ။







သူများ မလုပ်နိုင်တာတွေကို သူ လုပ်ပြခြင်း အားဖြင့် သူတို့ထက် သာသည် ဆိုတာကို ပြသချင်သည်။





Dawn သိုက်စိုးကို ဖမ်းပြမည် လို့ ကြွေးကြော်ထားသည် ။







Dawn သိုက်စိုး သည် သူ့အဖေကြီးလိုဘဲ ပိုင်ရာဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်တွေကို ငွေထိုးပြီး ပြစ်မှုတွေကို





ဖုံးကွယ်ထားသည် လို့ သတင်းကြီးနေခဲ့သည် ။





ရဲအုပ်လင်းထိုက်သည် ငွေကြေး ဖူလုံပြည့်စုံတဲ့ မိဘတွေက ပေါက်ဖွားခဲ့ပြီး “ အူမတောင့်လို့ သီလကို





စောင့်နိုင်တဲ့ လပ်မစားတဲ့ ရဲ ” တယောက်မို့ တာ၀န်၀တ္တရားကို တိတိကျကျ မှန်မှန်ကန်ကန် ထမ်း





ဆောင်သည် ဆိုတော့ Dawn သိုက်စိုး ဂိုဏ်းကြီးကို ဖြိုခွင်းနိုင်လိမ့်မည်လို့ အထက်ကလည်း ယုံကြည်





ထားသည် ။





Dawn သိုက်စိုးသည် ဂိုဏ်းစတား တယောက် ဖြစ်ပေမယ့် အသက်က သုံးဆယ်တောင် မပြည့်ချင်





သေး ။ သူ့မှာ တချိန်က သိန်းသန်းထွန်း ဆိုတဲ့ ညာလက်ရုံး တယောက် ရှိခဲ့သည် ။





ဦးသိုက်စိုး အနားကို အသွင်ယူထားတဲ့ ရဲမေ တယောက် ထိုးဖေါက် ၀င်ရောက် ထောက်လှမ်းတာကို သူတို့ဖက်က





သိသွားပြီး ဒီ ရဲမေလေးကို သတ်ပစ်လိုက်ကြသည် ။





ရဲတပ်ဖွဲ့က သူတို့ အဖွဲ့ရဲ့ အိမ်တွေကို မြေလှန် ရှာဖွေ စစ်ဆေးကြတော့ ဒီ သိန်းသန်းထွန်းဆိုတဲ့ ကောင်က





ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ရှောင်ပြေးချင်လို့ ထိုင်းနိုင်ငံထဲကို ကူးသွားခဲ့ပြီး ပြန်မလာတော့ ။ ယခုအချိန်မှာ ကျွဲရိုင်း ဆိုတဲ့ နံမည်နဲ့





ဒုစရိုက်လုပ်ငန်းတွေကို ထိုင်းနို်င်ငံထဲမှာ ဆက်လုပ်နေသည် လို့ သတင်းရထားသည် ။





ရဲမေလေးကို သူသတ်ပစ်လေသလားလို့ ရဲတပ်ဖွဲ့က သံသယ ရှိသည် ။ ခိုင်လုံတု့ အထောက်အထား မရှိလို့ အခုထိ အမှုဖွင့်ထားတာကို





မပိတ်သေးဘူး ။ စုံစမ်းဆဲ အနေအထားနဲ့ ရှိနေဆဲ ။







Dawn သိုက်စိုးသည်လည်း အာဂမိန်းမ တယောက် ဖြစ်သည် ။





ကျွဲရိုင်းကို အားကိုးခဲ့ပေမယ့် အခု ကျွဲရိုင်း မရှိဘဲ မပါဘဲ လုပ်ငန်းတွေကို သူမတဦးထဲ ဦးဆောင်ပြီး





ဆက်လုပ်နေသည် ။ ရဲတပ်ဖွဲ့ကလည်း ယနေ့တိုင် သူမကို အုတ်နံရံလေးဖက်ထဲကို မပို့နိုင်ကြသေး ။







ရဲအုပ်လင်းထိုက် ပင်လယ်ပြာ ရေကူးကလပ်ထဲမှာ ရောက်နေသည် ။





ပင်လယ်ပြာ ရေကူးကလပ်သည် Dawn သိုက်စိုး အမြဲ ရေသွားကူးတတ်တဲ့နေရာ ဖြစ်သည် ။ Dawn





 သိုက်စိုး ရေလာကူးတာကို လင်းထိုက် တွေ့ဘူးထားသည် ။





ရေအမြဲကူးနေတဲ့မိန်းမ Dawn သိုက်စိုးသည် ကိုယ်လုံး အချိုးကျ လှပလွန်းသည် ။





လင်းထိုက်သည် ဒီလောက် လှပကျော့ရှင်းတဲ့ မိန်းမချောတယောက်က လူဆိုး ဂိုဏ်းကြီးတခုကို





 ဦးဆောင်နေတဲ့ ဂိုဏ်းစတား တယောက် ဖြစ်နေတာဟာ ရုပ်ရှင်ဆန်လွန်းသည် လို့ တွေးမိခဲ့သည် ။





Dawn သိုက်စိုးကို မြင်တိုင်း လင်းထိုက်ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲမှာ အမျိုးအမည် မသိ ေ၀ဒနာ တခု အမြဲလို ခံ





စားခဲ့ရသည် ။ Dawn သိုက်စိုးကို သဘောကျမိတာလား...တပ်မက်မိတာလား....တခုခုဘဲ ။







ဂျာနယ်တစောင်ကို ဖတ်ချင်ယောင် ဆောင်ပြီး ရေကူးကန်ထဲကို ဆင်းခါနီး ရေတိုင်လေးမှာ ရေပန်းနဲ့





ရေချိုးလိုက်တဲ့ ဒေါ ( န် )သိုက်စိုးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည် ။







ဒေါ ( န် )သိုက်စိုးရဲ့ ကိုယ်လုံး အချိုးအဆက်သည် လှလွန်းနေသည် ။ ရင်မို့မို့ အောက်က ၀မ်းပျဉ် ရှပ်





ရှပ် ခါးသေးသေးနဲ့ စွင့်၀ိုက်ကားနေတဲ့ တင်လုံးလုံးတွေက ရေကူး၀တ်စုံနဲ့ အရှိကို အရှိအတိုင်း အလှ





အပတွေကို ပြသနေလို့ လင်းထိုက် တယောက် စိတ်တွေ လှုပ်ရှားနေသည် ။





ဒေါ (န် )သိုက်စိုးကတော့ သူကြည့်နေတာကို မသိ ။ ရေကူးကန်ထဲကို ဒိုင်ဗင်ထိုးဆင်းသွားသည် ။





“ ဆရာ..ဘီယာ ထပ်ယူအုံးမလား.....”





ရေကူးကန် စားသောက်ဆိုင်က စားပွဲထိုး ကောင်လေးက လာမေးတော့ လင်းထိုက်လည်း “ ဘီယာ





တော်ပြီ..အပြင်းပေးကွာ...” လို့ ပြန်ပြောလိုက်လေသည် ။







ဒေါ ( န် )သိုက်စိုးရဲ့ တပည့်တယောက်သည် ရေကူးကန်နားမှာ ရပ်စောင့်နေသည်ကို လင်းထိုက် တွေ့





ရသည် ။ ဒေါ ( န် )မှာက ပြိုင်ဖက်တွေ ရန်သူတွေက တပုံကြီး ဆိုတော့ သက်တော်စောင့် ထားတာ





က မမှားပါဘူး ။ အချိန်မရွေး လာလျော့သွားနိုင်သည် ။







ဒေါ (န် )သည် ရေတ၀ကူးပြီးတဲ့အခါ သူပိုင်တဲ့ ဒီမတ် ( D Mart ) စတိုးဆိုင်ဆီကို သွားလိုက်သည် ။





ဒီမတ်စတိုး တဆိုင်ကို ပန်းဘဲတန်းမြို့နယ်ထဲမှာ စဖွင့်လိုက်သည် ။ နောင်ကို ဒီမတ်စတိုးတွေ ဆက်





တိုက် ဖွင့်သွားဖို့ ဒေါ( န် ) ပြင်ဆင်နေသည် ။ တတ်နိုင်ရင် စီးပွားလောကကို ခြေချပြီး ဒုစရိုက် အလုပ်





တွေကို ရပ်လိုက်တော့မည် လို့ ဒေါ ( န် ) စဉ်းစားထားသည် ။





ဒီမတ် စတိုးသည် ရန်ကုန်မြို့မှာ နံမည်ရလာပြီ ။





ဒေါ ( န် )သည် လာ အားပေးတဲ့ ကပ်စတန်မာတွေကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံဖို့ သူ့ဆိုင် ၀န်





ထမ်းတွေကို အထပ်ထပ် သင်ကြား ထားသည် ။





ဒေါ( န် )သည် ဒီမတ်ကို ကြိုတင် ဖုန်းခေါ်မထားဘဲ ရုတ်တရက် ၀င်ချသွားသည် ။ ၀န်ထမ်းတွေနဲ့ မန်နေ





ဂျာ ဘယ်လို လုပ်ကိုင်နေသလဲ ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်ချင်လို့ ။





မန်နေဂျာမလေး စွိတီမုန်းသည် သူဌေး ၀င်လာလို့ ပြာပြာသလဲ ဖြစ်သွားသည် ။





“ စွိတီ....ရောင်းကောင်းလား....”





“ ကောင်းပါတယ်...မမ....”





“ ၀န်ထမ်းတွေရော....အိုကေကြလား....”





“ ဟုတ်...အိုကေပါတယ်...မမ....”





“ ငါ ခရီးထွက်မလို့...နင် ဆိုင်ကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်နော် . . .”





“ ဟုတ်.....မမ.....”





လင်းထိုက်သည် ကားပေါ်ကနေ ဒီမတ်စတိုးဆိုင်ထဲကို ၀င်သွားတဲ့ ဒေါ ( န် )ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့





အချိန် ဒေါ ( န် )ရဲ့ အောင်ဒီကားနက်ကြီး ပေါ်က ဒေါ ( န် )ရဲ့ သက်တော်စောင်ကလည်း ဖြစ် ယာဉ်





မောင်းလည်း ဖြစ်တဲ့ ဘော်ဘီက ဆိုင်ထဲက ဒေါ ( န် )ဆီကို ဖုန်းလှမ်းခေါ်သည် ။





“ ဘော့စ် …..အနောက်က ရှဲဒိုးပါတယ်...ဆိုင်ရှေ့မှာ ချောင်းနေတယ်....”





“ အေး....မသိသလို နေလိုက်....”







ဒေါ ( န် )အတွက်က ရှဲဒိုး ပါတာ အဆန်းမဟုတ်တော့ပါဘူး ။





မန်နေဂျာမလေး စွိတီမုန်းကို လိုအပ်တာတွေကို မှာကြားနေသည် ။











( ၁၆ )







လင်းထိုက်သည် ဒေါ ( န် )သိုက်စိုး ( ခေါ် ) ဖြူပြာသိုက်စိုးသည် မြ၀တီကို ခရီးထွက်မည် ဆိုတာကို သိ





လိုက်တဲ့အခါ အထက်ကို တင်ပြလိုက်ပြီး ဒေါ ( န် )သိုက်စိုး အနောက်ကနေ လိုက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်လေ





သည် ။ ဒီအချီတော့ သူမကို ဖမ်းဆီးနိုင်ဖို့ အထောက်အထား တခုခုတော့ ရနိုင်လိမ့်မည် လို့ တထစ်





ချ ယုံကြည်ထားသည် ။







ဦးသိုက်စိုး ရဲ့ အနီးကို ရဲမေတယောက်ကို အသွင်ယူပြီး ထိုးဖေါက်ခိုင်းခဲ့သည် ။





သို့ပေမယ့် သူတို့ဖက်က ရိပ်မိသွားပြီး တြာဆက်ပန် ဆိုတဲ့ နံမည်နဲ့ အသွင်ယူထားတဲ့ ရဲမေ ကြူ





ကြူသင်းခိုင်ကို သူတို့ဖက်က အစဖျောက် ရှင်းလင်းလိုက်ကြသည် ။







ကြူကြူသင်းခိုင်ကို သတ်ပစ်လိုက်မှန်း သိပေမယ့် သူတို့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ တိတိကျကျ





 သက်သေအထောက်အထား မပြနိုင်ခဲ့ ။ ထိုစဉ်က ကြူကြူသင်းခိုင် ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တဲ့





အတွက် ကြူကြူသင်းခိုင်ကို အနောက်ကနေ ပံ့ပိုးနေတဲ့ ရဲစုံထောက်အဖွဲ့ကိုလည်း တာ၀န်ပေါ့ဆမှုနဲ့





ဌာနဆိုင်ရာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ အရေးယူမှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြသည် ။





အသွင်ယူနေတဲ့ ကြူကြူသင်းခိုင်ကို အန္တရယ် ဖြစ်မှာ စိုးလို့ မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်ရတဲ့





 စုံထောက် အဖွဲ့သည် ကြူကြူသင်းခိုင် ပျောက်သွားတာကို မသိလိုက်ကြ ။ ရက် တော်တော်ကြာပြီးမှ





ကြူကြူသင်းခိုင်က သတင်းပို့နေကျ အချိန်တွေမှာ သတင်းမပို့တော့မှ ပျောက်မှန်း သိကြသည် ။







ဦးသိုက်စိုး အဖွဲ့ကိုလည်း အိမ်တွေကို ၀င်ရောက် ရှာဖွေတာတွေ လူတွေကို ခေါ်ယူစစ်ဆေးတာတွေ အ





များကြီး လုပ်ခဲ့သည် ။ သူတို့အဖွဲ့က ကက်နက် ဆိုတဲ့ ဂိုဏ်း၀င် တယောက်ကို စစ်ဆေးရင်း ရိုက်





နှက် ညှင်းပန်းတာတွေ လက်လွန်တာတွေ ရှိခဲ့သည် ။ သို့သော် အမှုပေါ်ပေါက်ခြင်း မရှိခဲ့ ။





ဒေါ ( န် ) သိုက်စိုးတို့ကို တချိန်လုံး နောက်ယောင်ခံလိုက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေတဲ့အဆင့်ဘဲ ရှိခဲ့သည် ။







သိန်းသန်းထွန်း ( ခေါ် ) ကျွဲရိုင်း နဲ့ ကက်နက်တို့သည် ရဲတွေကို ရင်မဆိုင်တော့ဘဲ ထိုင်းနိုင်ငံဖက်ကို





တိမ်းရှောင်သွားခဲ့ကြသည် ။





အခု ဒေါ ( န် ) ခရီးထွက်မည် ဆိုတာ ကျွဲရိုင်းနဲ့ သွားတွေ့ဖို့ ဖြစ်လိမ့်မည် လို့ လင်းထိုက်တို့က ယူဆ





ထားသည် ။







ဒေါ ( န် )သည် သူမကားတွေထဲက ခပ်နွမ်းနွမ်း ငွေမှင်ရောင် တိုယိုတာ ကားတစီးကို တပည့်





ဘော်ဘီကို မောင်းခိုင်းပြီး မြ၀တီကို ထွက်ခဲ့သည် ။ လမ်းခရီးမှာလည်း လိုအပ်ရင် လိုအပ်သလို





 ကားပြောင်းစီးသွားဖို့လည်း စီစဉ်ထားသည် ။





အဓိက သူမ ထွက်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျွဲရိုင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ပါဘဲ ။ ကျွဲရိုင်းကို ဂိုဏ်းစတား အလုပ်





တွေကို စွန့်ပြီး စီးပွားရေးလောကထဲကို ခြေချ ဖို့ တိုက်တွန်းချင်လို့ လာခဲ့တာပါ ။ ကျွဲရိုင်း လိုးပေးတာ





တွေကိုလည်း လိုချင်တဲ့အတွက်လည်း ထွက်ခဲ့သည် လို့ ပြောရင်လည်း မငြင်းလို ။





ကျွဲရိုင်းနဲ့ ခွဲခဲ့တာ ကြာပြီ ။





ကျွဲရိုင်း ထွက်သွားပြီးတဲ့အချိန်ထဲက ဒေါ ( န် )သည် လိင်ဆက်ဆံတာနဲ့ ပြတ်လပ် ကင်းကွာခဲ့သည် ။





ချွင်းချက် အနေနဲ့ နိုင်ငံခြားသား တယောက်နဲ့ နည်းနည်း ငြိလိုက်တာတော့ ရှိသည် ။





One night stand ကလပ်မှာ ဆုံ အရက်သောက်ပြီး သူ့ဟိုတယ်ခန်းမှာ အိပ်ဖြစ်သွားတာ ။





ကျွဲ၇ိုင်းကလည်း မရှိ ဘဲလည်း မရှိတာကြောင့် လိုလားဆောင့်တနေတဲ့ ဆန္ဒနောက်ကို ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်သွား





မိတာပါ ။ နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်း မဆက်ချင်တော့ ။ လိုးတာကတော့ မဆိုးပါဘူး ။ ညဖက် တအားထန်လို့ သူ့နဲ့ လိုက်သွား





မိပြီး ဖြစ်သွားပေမယ့် မနက်နိုးတော့ ထိပ်ပြောင်ပြောင် ဘိုက်ပူပူ အမွှေးထူထူနဲ့ ကောင်ကို ဆက် မပတ်သက်ချင်တော့ ။





လိုးတာက ကွန်ဒန်နဲ့ လိုးတာဖြစ်ပေမယ့် သူနဲ့ နှုတ်ခမ်းချင်းစုတ်ခဲ့ လီးကိုလည်း နည်းနည်း စုတ်ခဲ့တာကြောင့် အေများ





ကိုက်မလား ဆိုပြီး လန့်ခဲ့သည် ။





ဆေးစစ် သွေးစစ်လိုက်သေးသည် ။







ကျွဲရိုင်းနဲ့ ပြန်တွေ့ကြရင်တော့ ပွဲကြမ်းတော့မှာ သေချာသည် ။





ကျွဲရိုင်းသည် အလိုးကောင်းပြီး လီးကြီးလို့ ဒေါ ( န် ) ရေရေလည်လည် ခိုက်ခဲ့သည် ။ တခါ တခါ သူ့ကို လွမ်းမိသည် ။





စောက်ပတ်ယားရင် ကျွဲရိုင်းရဲ့ ဘာဂျာမှုတ်တာတွေကို လွမ်းမိသည် ။







ဒေါ ( န် )လည်း အခုနောက်ပိုင်း မှာ ငွေကိုဘဲ ဖိရှာနေခဲ့သည် ။ စီးပွားရေးလောကထဲကို စ၀င်နေပြီ ။ သို့ပေမယ့် အဖေကြီး လက်





ထက်ထဲက မကောင်းမှု ဒုစရိုက်တွေ လုပ်ခဲ့တဲ့ အတွက် ရဲတပ်ဖွဲ့ကတော့ အမြဲလို စစ်ဆေးမေးမြန်းတာတွေ စောင့်ကြည့်တာတွေ လုပ်နေသည် ။





ဒေါ ( န် ) လွတ်နေတာကို သူတို့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည် ။





အထူးသဖြင့် ရဲမေလေးကို သတ်ခဲ့တာကို ထိထိရောက်ရောက် အရေးမယူနိုင်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား ။









( ၁၇ )











ထိုင်းနိုင်ငံ





ဘန်ကောက်မြို့ တနေရာ ။







ကက်နက်သည် ကျွဲရိုင်း ခေါ်ထားလို့ ဒီနေ့မနက် စောစော အိပ်ရာက ထသည် ။ ကြည့်ရတာ အလုပ်





တခုခု လုပ်မယ့်ပုံ ရှိသည် ။ ဂျန်ဆင်တို့ စုံတွဲရော သူရောကို တွေ့ချင်သည် လို့ ကျွဲရိုင်းက ဖုန်းနဲ့





ပြောသည် ။





ညက သုံးချီ ဆွဲလိုက်တဲ့ ထိုင်းမသည် ဖင်အပြောင်သားနဲ့ အိပ်နေဆဲ ။ ပြင်ထားတဲ့ နို့တုကြီးတွေက





ထိုးထိုးထောင်ထောင်နဲ့ ။ ဖင်ကြားထဲက စောက်ဖုတ်ကြီးက ပြူးထွက်နေသည် ။ ဒီ ကောင်မ လီးစုတ်





ကတော့ တော်တော် ကောင်းသည် ။





ကက်နက်သည် မြန်မာပြည်က ထွက်ပြေးလာကထဲက မိန်းမနဲ့ ပြန်မတွေ့ဖြစ်သေး ။ ကျွဲရိုင်းသည် ထွက်





ပြေးတာ မြန်သွားလို့ မခံလိုက်ရပေမယ့် ကက်နက်သည် ရဲတွေ ညှင်းပန်းတာတွေကို အရမ်း ခံခဲ့ရ





သည် ။





သွားတိုက် မျက်နှာသစ်ရင်း အိပ်နေတဲ့ ကောင်မကို နှိုးပြီး ပြန်ခိုင်းလိုက်သည် ။ အရေးထဲ ပိုက်ဆံ ထပ်





တောင်းနေလို့ ရှိတာ နည်းနည်း ထပ်ပေးလိုက်ရသည် ။ ကောင်မက လီးလာစမ်းနေသေးသည် ။





ကျွဲရိုင်းက အလုပ်ကိစ္စ ချိန်းတာမို့ အချိန် နောက်ကျလို့ မဖြစ်ဘူး ။





“ နောက်မှ..နောက်မှ..” လို့ ပြောရင်း ကောင်မကို ပြန်ခိုင်းရသည် ။







သူနေတဲ့ တိုက်ခန်းပေါ်က ဆင်းခဲ့ပြီး လမ်းဘေး လဖက်ရည်ဆိုင်လေးက လဖက်ရည် တခွက်သောက်





ဖို့ ခွေးချေကို ဆွဲယူ ထိုင်လိုက်သည် ။ စောသေးလို့ လူရှင်းနေသည် ။







လဖက်ရည်ဆိုင်ဘေးမှာ သူ စားနေကြ ခေါက်ဆွဲဆိုင်မှာ မချော ဆိုတဲ့ အသက်၃၀လောက် စော်ကြီး





 သည် ခေါက်ဆွဲကြော်ဖို့ ပြင်ဆင်နေသည် ။ မချောသည် ကော့သောင်းဖက်က မြန်မာမ ဖြစ်သည် ။





 မနက်တိုင်း ဒီလဖက်ရည်ဆိုင်နားမှာ ခေါက်ဆွဲကြော် ရောင်းသည် ။





ဘန်ကောက်မှာ မချောလိုဘဲ မြန်မာတွေ အများကြီး နေရာတကာမှာ လုပ်ကိုင်နေကြသည် ။







“ ခေါက်ဆွဲစားအုံးမလား ကိုကက်နက်.....” မချောက မေးလိုက်သည် ။ တကယ်တော့ ကက်နက်သည်





မချောရဲ့ ဖင်တောင့်တောင့်ကြီးတွေကို ခိုးခိုးကြည့်ပြီး လုပ်ချင်နေတဲ့ ဘဲတွေထဲက တယောက်





ဖြစ်သည် ။ “ အင်း ..စားမယ်...မချော....” လို့ ဖြေလိုက်သည် ။ တကယ်တော့ သိပ်မစားချင်လှပါဘူး ။





မချောကို လုံးချင်နေတာမို့ စားလိုက်တာ ဖြစ်သည် ။





မချော ခေါက်ဆွဲကြော်နေတာကို သူကြည့်နေမိသည် ။ မချောသည် ခါးသေးသေး နဲ့ ဖင်ကြီးကြီးမို့





အနောက်ဖက်ကနေ ကြည့်ပြီး သူ ထန်နေသည် ။ မချောကို ဖန်ပြီး ဒီဖင်ကြီးတွေကို ဖွင့်ပစ်မည် လို့





သူ တွေးနေသည် ။ စိတ်ကူးနဲ့ “ Mind Fighter ” လုပ်နေသည် ။ အသားဖြူဖွေးဖွေးနဲ့ မချောရဲ့ ဖင်





ဖြူဖြူကြီးကို ဖြဲပြီး စအိုပေါက်ထဲကို လီးဖိသွင်းလိုက်တာကို စိတ်ကူးကြည့်မိနေသည် ။







ဒီအချိန်မှာ သူထိုင်နေတဲ့ စားပွဲကို လူတယောက် လာထိုင်လို်က်သည် ။





တီရှပ်လက်ရှည် အနက် ဂျင်းဘောင်းဘီ အပြာ ၀တ်ထားသည် ။





တီရှပ်ရင်ဘတ်မှာက အဖြူရောင် စာလုံးနဲ့ ရေးထားတာက ..“ An eye for an eye ” တဲ့ ။





ဒီလောက် စားပွဲတွေ များနေတာ ကို သူ့စားပွဲကိုမှ ရွေးလာထိုင်လို့ သိပ် မသက်ာဘူး ။ မြန်မာဖြစ်ဖို့





 များသည် ။ ထိုင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည် ။ အသားညိုညို ဆံပင်ဘုတ်သိုက်နဲ့...။







ခရီးဆောင် လွယ်အိတ် တလုံးထဲကို လက်နှိုက်ထားသည် ။ ဘာလဲ..လုချင်တာလား....သေနတ်များလား ။





သူထင်တဲ့အတိုင်းဘဲ ဒီလူက စကားစလာသည် ။ မျက်နှာထားက တင်းသည် ။





“ ခင်ဗျား...ကက်နက် မဟုတ်လား.....”





“ ဟုတ်တော့ ဘာဖြစ်လို့လဲ..ဘာကိစ္စ ရှိလဲ.....”





“ ခင်ဗျားကို ကျုပ် ခြေရာခံနေတာ ကြာပြီ....ခင်ဗျားနဲ့ ကျွဲရိုင်းကို ကျုပ် လိုက်နေတာ ကြာပြီ ...အခု ခင်





ဗျား..ကျုပ်ကို ကျွဲရိုင်းဆီကို ခေါ်သွားပေးရမယ်....”







ကက်နက်သည် မနက်အစောကြီး အိပ်ချင်မူးတူး နဲ့အချိန်မှာ ဒီလူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလို့ ဘာလုပ်ရမလဲ





အကြံအိုက်နေသည် ။ သူက သေနတ်နဲ့လား ။ ဓါးလား ...။ သူ ဘယ်သူလဲ...။ ဘာကြောင့်လဲ...။







“ မင်းက ဘယ်သူလဲ..ဘာကြောင့် ငါနဲ့ ကျွဲရိုင်းကို လိုက်နေတာလဲ..မြန်မာရဲလား..စုံထောက်လား....ဘာ





ကောင်လဲ.....” လို့ ခပ်မာမာ ပြန်မေးလိုက်သည် ။







ဒီလူက လွယ်အိတ်ထဲကို လက်နှိုက်ထားရာက လွယ်အိတ်ကို ဟပြလိုက်သည် ။





“ မင်း ဉာဏ်မများနဲ့ ကက်နက်..မင်းကို ပစ်သတ်ပစ်လိုက်မယ် …... ”





မဲနက်တဲ့ အရောင်အဆင်း ရှိတဲ့ ခြောက်လုံးပြူးတလက် ။





“ တွေ့လား....ခုခံရင် ဒီနေရာမှာတင် မင်းကို ပစ်သတ်ပစ်လိုက်မယ်...မလုပ်ဘူး မထင်နဲ့....”





သေနတ်တလက်နဲ့ သူ့ကို လွယ်အိတ်ထဲကနေ ချိန်ထားတာကိုး ။







“ ငါက မင်းတို့ သတ်ပစ်လိုက်တဲ့ ရဲမေ ကြူကြူသင်းခိုင်ရဲ့ မောင် …......ငါ့နံမည်က မြတ်မင်းခိုင်.....မင်း





ငါ့အမ ရဲ့ အလောင်းကို ဖျောက်ဖျက်တယ် ဆိုတာ ငါသိပြီ....ကျွဲရိုင်းကသတ်..မင်းက အလောင်း ဖျောက်





...ညာဖို့ မစဉ်းစားနဲ့...မင်းတို့ တပည့် ဘိုတောက်ကို ငါ ညှင်းပြီး စစ်ပြီးပြီကွ......ကဲ ကျွဲရိုင်းဆီ ပို့ပေး





မင်းတို့နဲ့ စာရင်းရှင်းရမယ်....”





ဟိုက်.....အမှုတော့ ကြီးနေပြီ ။





“ ကျွဲရိုင်း..ဘန်ကောက်ထဲ မရှိဘူး...ဘန်တောင်းမှာ....ဖူခက်မှာ......”





“ ရတယ်...အဲ့ကို လိုက်မယ်.....”





“ ေ၀းတယ်....အကြာကြီး ကားမောင်းရမယ်.....”





“ ရတယ်လေ...ခင်ဗျား မောင်း.....ကျုပ်မှာ ကား ရှိတယ်.....”





“ မင်း …. ဘိုတောက် ဆိုတဲ့ ဆေးဘဲ စကားကို ယုံရင် မှားမယ်...ငါတို့ မင်းအမ ကို ဘာမှ





 မလုပ်ခဲ့ဘူး......”





ဒီအချိန်မှာ မချောက ခေါက်ဆွဲပုဂံကို စားပွဲပေါ်ကို လာချပေးသည် ။ ဒီ မြတ်မင်းခိုင် ဆိုတဲ့လူနဲ့ သူ





နဲ့ကြားမှာ မချော ရောက်နေသည် ။ ကက်နက် ဖျတ်ကနဲထပြီး ထပြေးသည် ။ နောက်ကို





 လှည့်မကြည့်ဘဲ စွတ်ပြေးသည် ။ သေနတ်သံ မကြားရ ။ အားသွန်ပြေးသည် ။ လမ်းကို ကူးလိုက်ပြီးမှ





 နောက်ကို လှည့်ကြည့်သည် ။ မြတ်မင်းခိုင် ပြေးလိုက်လာတာကို တွေ့ရသည် ။





ဆက်ပြေးသည် ။ ကားတစီး သူ့အရှေ့မှာ ကျွီကနဲ ထိုးဆိုက်လာသည် ။





“ ကက်နက်...”





ဂျန်ဆင်နဲ့ အရီးဗာ...။





“ ဘာဖြစ်လာလဲ …. ”





“ လူတယောက် လိုက်ဖိုက်လို့..ဟိုမှာ....အဲ့ကောင်...သေနတ်ပါတယ်....”





“ တက်..တက်....ကားပေါ်...”





ကက်နက် ကားပေါ်ရောက်တာနဲ့ ဂျန်ဆင်က ကားမောင်းထွက်လိုက်သည် ။ မြတ်မင်းခိုင် ခပ်ေ၀းေ၀း မှာ





ကျန်ခဲ့သည် ။ သူ့ကို လက်သီးဆုပ် ထောင်ပြသည် ။





ဂျန်ဆင်က ကားကို အရှိန်မြှင့် မောင်းလိုက်ပြီး...“ ကျွဲရိုင်းက မင်း အိပ်နေအုံးမှာဘဲ..မင်းကို ၀င်ခေါ်လိုက်ပါ





 လို့ ပြောလို့ ငါတို့ မင်းတိုက်ခန်းကို လာနေတာကွ...ပြောပါအုံး...ဘယ်က ကောင်လဲ....” လို့ ကက်နက်





ကို ပြောလိုက်သည် ။







“ ဒီကောင်က ကျနော်တို့ ဟိုတုံးက လျော့လိုက်တဲ့ အန်ဒါကာဘာ ရဲမေရဲ့ မောင် တဲ့..ကျနော်တို့ကို





လက်စားခြေဖို့ လိုက်နေခဲ့တာ တဲ့.....” လို့ ကက်နက်က ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဂျန်ဆင်က “ ဒါမျိုးတွေ





က ဖြစ်တတ်ပါတယ်...ငါလည်း ရန်ကြွေးတွေက များတော့ ခဏ ခဏဘဲ လာပြန်ဆော်ချင်တဲ့ကောင်တွေ





နဲ့ ကြုံတတ်တယ်...ကက်နက်.....” လို့ ရယ်ပြီး ပြောလေသည် ။







ကျွဲရိုင်းနဲ့ တွေ့ကြတော့ ကက်နက်က ရဲမေရဲ့ မောင် လိုက်လာပြီး လက်စားခြေဖို့ ကြိုးစားသည်





 ဆိုတာကို ပြောပြတဲ့အခါ ကျွဲရိုင်းက “ ဒီကောင် ငါတို့ကို မဖြုတ်ခင် ဒီကောင့်ကို ငါတို့ လိုက်ရှာပြီး





ဖြုတ်လိုက်တာပေါ့ကွာ.....အင်း..ငါတို့ လုပ်ရမယ့် ကိစ္စက ရှိနေတယ်....အဲဒါကို လုပ်ပြီးမှ ဒီ ရဲမေရဲ့





မောင် ဆိုတဲ့ကောင်ကို ရှင်းပစ်မယ် . .” လို့ ပြောသည် ။





ကျွဲရိုင်းက ရဲမေရဲ့ မောင် လိုက်လာတာကို သိပ် အမှုမထားတာကို ကက်နက် တွေ့ရသည် ။ သူ အာရုံ





စိုက်နေတာက ငါးလောင်းပြိုင် လူသတ်မှု တရားခံ ချိုင်းက အကူအညီ တောင်းထားတဲ့ အလုပ် ။







ကျွဲရိုင်းက မြေပုံနဲ့ သေသေချာချာ ရှင်းပြသည် ။





“ ဒါက ချိုင်းတို့ သုံးယောက်ကို စစ်တဲ့ တရားရုံး.......ဒီလမ်းအတိုင်း အချုပ်ကားနဲ့ ခေါ်လာမယ်.....မိုင်





 ၁၀၀ မောင်းပြီးရင်...အချုပ်ကား မောင်တဲ့ရဲက အိမ်သာတက်မယ် ဆိုပြီး ရပ်နားစခန်းမှာ





 ၀င်ရပ်မယ်.......ချိုင်းတို့ကို နှိပ်မယ့်ကောင်တွေက ရဲကို ငွေပေးပြီး ၀င်နားခိုင်းတာ.......ဒါက





နားနေစခန်း ( Rest Area )..အဲဒီမှာ ဆော်မှာ....အစောင့်ရဲတွေ ပါပေမယ့် စည်းဝါးရိုက်ထားတာ.....ရဲတွေ





ဘာမှ မဖြစ်ဘူး...အချုပ်သား ချိုင်းတို့ သုံးယောက်ကိုဘဲ ဆော်မှာ.............”





 ဂျန်ဆင်က “ ဟုတ်ပြီ........ဒီတော့..ငါတို့က နားနေစခန်းမှာ လာဆော်မယ့်ကောင်တွေကို လက်ဦးမှု





ရယူပြီး ဖြုတ်ပစ်ရမယ် ဆိုပါတော့....” လို့ ပြောလိုက်သည် ။





“ ဟုတ်တယ်..ဂျန်ဆင်.....ငါ ဘယ်ကောင်တွေ ဆိုတာကို လိုက် စုံစမ်းထားပြီးပြီ....ဒီကောင်တွေက နယ်





စပ်က ကြေးစားတွေဘဲ....ငါတို့ သူတို့ကို သိနေပြီဘဲ..ရုတ်တရက် အလစ်အငိုက် ဖမ်းပြီး ၀င်ပစ်ကြမယ်”





လို့ ကျွဲရိုင်းက ပြောလိုက်သည် ။





“ လုပ်လိုက်လေ..မကြာပါဘူး......” လို့ ဂျန်ဆင်က ပြောလိုက်သည် ။ အရီးဗာကလည်း မြန်မာစကား





နားမလည်ပေမယ့် ဂျန်ဆင်နဲ့အတူ ခေါင်းလိုက်ညှိမ့်ပြီး လက်မထောင်ပြသည် ။











( ၁၈ )







မြတ်မင်းခိုင်သည် တကယ်တော့ ရိုးရိုးသားသား လုပ်ကိုင်စားနေတဲ့ ပညာတတ် လူရွယ်တယောက်ပါ ။





အမက ရဲထဲ ၀င်သလို သူကလည်း ရထားတဲ့ ဥပဒေဘွဲ့နဲ့ ရှေ့နေပညာကို ကြိုးစားသင်ယူ စာဖိဖတ်





ပြီး နယ်မြို့လေး တမြို့မှာ ရှေ့နေလိုက်နေတဲ့ လူအေး တယောက်ပါ ။





အမသည် ရဲသင်တန်း ဆင်းတဲ့နေ့မှာဘဲ အထူးရဲ အက်စ်အိုင်ဒီအဖွဲ့က ရွေးကောက်သွားခဲ့ပြီး မှုခင်း





ကြိုတင်ကာကွယ်ရေးအနေနဲ့ ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းတွေထဲကို အသွင်ယူပြီး ၀င်ရောက်သွားခဲ့ရသည် ။







ကြူကြူသင်းခိုင်သည် မတွေ့ဘဲ ေ၀းကွာနေခဲ့တဲ့ မောင်ဖြစ်သူ မြတ်မင်းခိုင်ကို တညမှာ တိတ်တဆိတ်





လာတွေ့ဆုံပြီး သူမသည် လူဆိုးဂိုဏ်းတဂိုဏ်းထဲကို မာဆတ် မိန်းကလေး အနေနဲ့ ၀င်ရောက်နေ





တယ်လို့ ပြောပြခဲ့သည် ။ ဒီလို စုံစမ်း ထောက်လှမ်းခြင်းအားဖြင့် သူမကို ထိလိုက်နစ်နာနိုင်ပေမယ့်





စစ်ဆင်ရေး အောင်မြင်ဖို့ကိုဘဲ အာရုံစိုက်ပြီး ကိုယ်ကျိုးစွန့် လုပ်ကိုင်နေတဲ့အကြောင်း ပြောပြခဲ့သည် ။







များမကြာခင် အက်စ်အိုင်ဒီကနေ မြတ်မင်းခိုင်တို့ မိသားစုကို အကြောင်းကြားတာက ကြူကြူသင်းခိုင်





သည် တြာဆက်ပန် နံမည်နဲ့ အသွင်ယူ လုပ်ကိုင်နေတုံး ဒုစရိုက်သမားတွေ ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံး





ခဲ့ပြီ ဆိုတာပါဘဲ ။







မြတ်မင်းခိုင်သည် အမသေဆုံးရတာကို ရဲတပ်ဖွဲ့က တရားခံ ဖေါ်ထုတ်လိမ့်မည် လို့ ယူဆခဲ့ပေမယ့်





တရားခံ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဘဲ တလကနေ နှစ်လ ..တနှစ်ကနေ နှစ်နှစ် ကြာမြင့်လာခဲ့ရတာကို စိတ်ထဲမှာ





ဘ၀င်မကျခဲ့ဘူး ။ သက်ဆိုင်ရာ ရဲစုံထောက် တွေကို လိုက်လံ မေးမြန်းတော့လည်း စုံစမ်းဆဲ လို့ဘဲ





အကြောင်းပြန်ကြသည် ။ အမအတွက် အခံရခက် နာကျည်းနေတဲ့ မြတ်မင်းခိုင်လည်း ကိုယ်တိုင် လိုက်





စုံစမ်း ဖေါ်ထုတ်မည် လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။ ရန်ကုန်မြို့ကို ထွက်ခဲ့ပြီး အမကို ဘယ်သူသတ်သလဲ





လိုက်စုံစမ်းသည် ။





သူသည် ဥပဒေပညာကို တတ်ကျွမ်းတဲ့ ရှေ့နေ တယောက် ဖြစ်ပေမယ့် အမ အတွက် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်





ပြီး အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်ဖို့အတွက် သည်းငြီးမခံနိုင်တော့တဲ့အတွက် ကြမ်းကြမ်း ရမ်းရမ်းတွေ လုပ်





ပစ်နေပြီ ။







ကျွဲရိုင်းတို့ ဂိုဏ်းက လူမိုက် ဘိုတောက်ကို လိုက် ချောင်း ..လက်ရ ဖမ်းဆီးပြီး တနေရာမှာ ဖမ်းလှောင်





 ချုပ်ပြီး နှိပ်စက်ညှင်းပန်းပြီး သူ့အမ ကြူကြူသင်းခိုင် ( တြာဆက်ပန် )ကို ဘယ်သူသတ်သလဲ ဆိုတာကို





 မေးခဲ့သည် ။







နောက်ဆုံး ဘူးကွယ်နေတဲ့ဘိုတောက်ရဲ့ ကိုယ်အင်္ဂါတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး စစ်မေးခဲ့တော့





 ဘိုတောက်က ကျွဲရိုင်းက သတ်ပြီး ကက်နက် က အလောင်း ဖျောက်ဖျက်ခဲ့သည် လို့ ပြောသည် ။







ကျွဲရိုင်းနဲ့ ကက်နက် ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ စုံစမ်း မေးမြန်းရင်း လိုက်ရှာခဲ့တာ ဘန်ကောက်မြို့မှာ ရောက်





နေသည် လို့ သတင်းရခဲ့သည် ။ အရင်ဆုံး ကက်နက်ကို ခြေရာခံမိခဲ့သည် ။





ကက်နက်နဲ့ ကျွဲရိုင်းကို မိအောင် ဖမ်းပြီး ညှင်းပန်းပြီး သတ်မည် ။ တာ၀န်ထမ်းဆောင်ရင်း





 အသက်ပေးသွားရတဲ့ အမအတွက် သူ လက်စားခြေမည် ။





သူတို့ အနောက်ကို မြတ်မင်းခိုင်သည် နေ့မအိပ်ညမအိပ် အသဲအသန် လိုက်နေသည် ။











( ၁၉ )







လင်းထိုက်သည် ဒေါ ( န် ) ရဲ့ ကား အနောက်က ခပ်ခွာခွာ လိုက်သွားသည် ။





စောစောတုံးက လမ်းမှာ အစား စားဖို့ ရပ်တုံးက ကားပေါ်က ဆင်းတဲ့ ဒေါ ( န် )သည် အပြာရောင်





 ဂျင်းရှပ် အပြာရင့်ရောင် ဂျင်းဘောင်းဘီ ကြပ်ကြပ်နဲ့ တအား ကြည့်ကောင်းလို့ သူ အကြာကြီး ငေး





မောနေခဲ့မိသည် ။





၀ှူး......ကောင်းလိုက်တဲ့ ကျန်းမာရေး.....ပစ္စည်းကောင်းတယ်...တကယ်...တကယ်....”









ဒီလောက် လှတဲ့ မိန်းမချောတယောက်သည် အုတ်နံရံလေးဖက် ထောင်ထဲကို ၀င်ရမှာ မဖြစ်သင့်တဲ့ ကိ





စ္စဘဲ ။ ဘာကြောင့်များ လူ့လောကက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဥပဒေတွေကို ဖေါက်ဖျက်ချင်ပါလိမ့် မိန်းမ





ချောလေးရယ် ...။







မြ၀တီကို ရောက်တော့ လင်းထိုက် ဒေါ ( န် )သိုက်စိုးကို မျက်ခြေပြတ်သွားသည် ။





မြ၀တီရဲစခန်းမှာ လုပ်နေတဲ့ သူ့သူငယ်ချင်း ရဲအုပ်ညွန့်ေ၀ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ လိုက်ရှာခဲ့ပေမယ့် လုံး





၀ ပျောက်သွားသည် ။





ဘယ်ရောက်သွားသလဲ မသိတော့ ။ တဖက်ကမ်းကိုဘဲ ကူးသွားသလား ။ သူလိုက်နေတာကိုဘဲ သိ





သွားလို့ ခြေ၇ာဖျောက်သွားသလား ။ သူမသိ ။





အထက်လူကြီးတွေကတော့ တဖက်နိုင်ငံထဲကို ဆက် လိုက်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ။ လင်းထိုက်သည် သူ





ငယ်ချင်း ညွန့်ေ၀ကို သူ ဆက်လိုက်ချင်လို့ ဖြစ်နိုင်မလား လို့ မေးသည် ။ ညွန့်ေ၀က တကယ်လို့





မင်း ဆက်လိုက်ချင်ရင် မဲဆောက်က မြန်မာကောင်လေးတယောက်ကို မင်းကို လိုက်ပို့ခိုင်းပေးမယ်....





မင်း ဘန်ကောက် အထိ လိုက်မှာလား လို့ သူ့ကို ပြန်မေးသည် ။





ကိုယ့်စားရိတ်ကိုယ်စားပြီး ဘာလို့ လုပ်ချင်တာလဲ..လင်းထိုက်ရယ်....မင်းက တရား၀င္ တာ၀န္နဲ႕လည္း

မဟုတ္ဘူး...စိတ္ေလ်ာ႕လိုက္ပါကြာ...လို႕ ညြန္႕ေ၀က ေၿပာသည္ ။ သူသည္ ေဒါ ( န္ ) သိုက္စိုးသည္

 ထြက္ေၿပးသြားတဲ႕ ကြ်ဲရိုင္းနဲ႕ ကက္နက္တို႕နဲ႕  ၿပန္ေတြ႕ၾကဖို႕ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ကို သြားသည္ လို႕

တထစ္ခ် ယံုၾကည္ထားတာမို႕ ဘန္ေကာက္အထိ လိုက္ဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္သည္ ။

နားေနစခန္းေလး( Rest Area ). မွာ ဆဲဗင္းအလဲဗင္း ဆိုင္တဆိုင္...မက္ခ္ေဒါနယ္လ္

 ဆိုင္တဆိုင္.....ထမင္းဆိုင္တဆိုင္ အိုက္ကရင္ဆိုင္တဆိုင္ ရွိသည္ ။

သူနဲ႕ ကက္နက္က ကားတစီး..ဂ်န္ဆင္နဲ႕ အရီးဗာက ကားတစီး နားေနစခန္းထဲကို ၀င္လိုက္ၾကသည္ ။

ေနာက္ ဆယ္႕ငါးမိနစ္ ေလာက္ ဆိုရင္ ခ်ိဳင္းတို႕ကို တင္ေဆာင္လာတဲ႕ အခ်ဳပ္ကားၾကီးသည္ နားေန

စခန္းထဲကို ေရာက္လာေတာ႕မည္ ။ ခ်ိဳင္းတို႕ကို ၀ိုင္းေဆာ္မယ္႕ေကာင္ေတြကို သူ မ်က္လံုးကစား ေလ႕

လာလိုက္သည္ ။

ထမင္းဆိုင္ အေရွ႕မွာ ရပ္ထားတဲ႕ ဟြန္ဒါပိုင္းေလာ႕ အစုတ္အၿပတ္တစီးေပၚမွာ ထိုင္ေနတဲ႕ လူသံုး

ေယာက္ နဲ႕ အိုက္ကရင္ဆိုင္ေရွ႕မွာ ရပ္ထားတဲ႕ အနက္ေရာင္ နစ္ဆန္း ပါ႕သ္ဖိုင္ဒါ ေပၚက

 လူႏွစ္ေယာက္ ကို သူ မသက္ာဘူး ။

ကက္နက္ကို လႊတ္ၿပီး သူတို႕ကားေတြနားက ၿဖတ္ေလ်ာက္ခိုင္းလိုက္သည္ ။ ဒါ လူ အကုန္ဘဲလား

ဆိုတာကိုလည္း ေစာင္႕ၾကည္႕ခ်င္သည္ ။ ကက္နက္က သူတို႕ကားေတြ ေဘးကေန ၿဖတ္ေလ်ာက္သြား

လိုက္ၿပီး အကဲခတ္လိုက္သည္ ။ သူ႕ဆီကို ဆဲဗင္းအလဲဗင္းထဲ ၀င္ၿပီး ေကာ္ဖီတခြက္ ၀ယ္ရင္း ဖုန္းဆက္

သည္ ။ “ သူတို႕မွာ ဟဲဗီးေတြ ပါတယ္....ေစာင္နဲ႕ အုပ္ထားတယ္...ေအေက ၿဖစ္ဖို႕ မ်ားတယ္....” လို႕

ကက္နက္က ေၿပာသည္ ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဂ်န္ဆင္နဲ႕ အရီးဗာတို႕ရဲ႕ကားေလးက နစ္ဆန္းပါ႕သ္ဖိုင္ဒါေဘးမွာ

ရပ္လိုက္တာကို ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ သံုးမိနစ္ေတာင္ မၿပည္႕လိုက္ ။ ေသနတ္သံေတြ တထိန္းထိန္း

 တေၿဗာင္း ေၿဗာင္း ၾကားလိုက္ရသည္ ။ ဂ်န္ဆင္တို႕ စံုတြဲနဲ႕ ပါ႕သ္ဖိုင္ဒါထဲက ငတိေတြ ေဆာ္ကုန္တာ ။

ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ဂ်န္ဆင္တို႕က နစ္ဆန္းကားထဲကို ေမာင္းၿပန္ေတြနဲ႕ ဒလစပ္ ပစ္ခတ္ေနၾကသည္ ။

ဟြန္ဒါပိုင္းေလာ႕ထဲက ငတိသံုးေကာင္ ေမာင္းၿပန္ေတြနဲ႕ ေၿပးဆင္းလိုက္တဲ႕အခ်ိန္ သူနဲ႕ ကက္နက္က

အေနာက္ကေန အမ္ဖိုး....အမ္ပီဖိုက္ေအာ္တိုေတြနဲ႕ ေဆာ္ထည္႕လိုက္သည္ ။

ဂ်န္ဆင္တို႕ဖက္ကို ပစ္ဖို႕ လုပ္ေနတဲ႕ ေကာင္ေတြ ေကာ႕လန္လဲက်သြားသည္ ။

က်ယ္ေလာင္တဲ႕ ေသနတ္သံေတြ...လူေတြ ေၿပးလႊားေအာ္ဟစ္သံေတြ....ဆူညံေနသည္ ။

ကက္နက္က ေသခ်ာေအာင္ လဲက်ေနတဲ႕ငတိေတြကို ထပ္ပစ္သည္ ။

“ ေတာ္ၿပီ.....ရၿပီ …..   လစ္စို႕....လစ္စို႕...”

သူေအာ္ေခၚသည္ ။

 ကက္နက္ ကားေပၚခုန္တက္ၿပီးခ်ိန္ သူ ေမာင္းထြက္လိုက္သည္ ။ ဂ်န္ဆင္တို႕

စံုတြဲလည္း လစ္ၿပီ ။ သိပ္မေ၀းလွတဲ႕ေနရာ တခုမွာ ၾကိဳတင္ စီစဥ္ထားတဲ႕အတိုင္း ကားေၿပာင္းၾကမည္ ။

တဖက္ေကာင္ေတြသည္ အလစ္အငိုက္ ခံလိုက္ရတာမို႕ သူတို႕ရဲ႕ ေမာင္းၿပန္ေတြကို ပစ္ေတာင္ မပစ္လိုက္ရ ။

( ၂၀ )

ရိြဳင္ရယ္ထိုင္းကင္းဒမ္းဟိုတယ္

ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕

ကြ်ဲရိုင္းနဲ႕ ေဒါ ( န္ )တို႕ ၿပန္ေတြ႕ၾကၿပီ ။

ကြ်ဲရိုင္းသည္ ေဒါ ( န္ ) အရင္ထက္ နည္းနည္း ၿပည္႕လာတယ္ လို႕ ထင္သည္ ။ ဒါေပမယ္႕ အရင္လိုဘဲ

ၾကည္႕ေကာင္းဆဲ ။ လွေနဆဲ ။ ကိုယ္လံုး အဆက္အေပါက္ကလည္း ေတာင္႕တင္းစိုေၿပေနဆဲ ။

ေဒါ ( န္ )နဲ႕ ကြ်ဲရိုင္း ၿပန္လည္ေတြ႕ဆံုတဲ႕ ပထမဆံုး ပြဲမို႕ ပြဲက ေတာ္ေတာ္ ၾကမ္းသည္ ။

ဟိုတယ္အခန္းထဲကို ေရာက္တာနဲ႕ အငမ္းမရ နမ္းၾကသည္ ။

ေဒါ ( န္ )သည္ ကြ်ဲရိုင္းနဲ႕ ေတြ႕ၾကရင္ ခုလိုဘဲ အသဲအသန္ေတြ ၿဖစ္မည္ ဆိုတာကို သိလို႕ ဟိုတယ္

တခုမွာ ေရခ်ိဳးသန္႕စင္ထားသည္ ။

ကြ်ဲရိုင္းေရာ ေဒါ ( န္ )ေရာ သူတို႕ရဲ႕ ကိုယ္ေတြအေပၚက အ၀တ္ေတြကို အၿမန္ ခြ်တ္ပစ္လိုက္ၾကၿပီး

အနမ္းရိုင္းေတြကို ၿပန္စၾကသည္ ။ အလိုလို ကုတင္ေပၚကို ေရာက္သြားၾကသည္ ။

အရင္ထက္ ပိုၾကီးလာတဲ႕ ေဒါ ( န္ )ရဲ႕ ႏို႕ၾကီးႏွစ္လံုးက ကုတင္ေပၚကို လွမ္းတက္လိုက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ

တုန္သြားလွဳပ္သြားၾကသည္ ။ ေဒါ ( န္ )ရဲ႕ ေပါင္ၾကား ဆီးခံုမွာ အေမႊးရွင္းထားလို႕ ေၿပာင္ေနတာကို

လည္း သူ ေတြ႕ရသည္ ။ ေဒါ ( န္ ) ပက္လက္ အိပ္ခ်လိုက္တာနဲ႕ ေဒါ ( န္ )ရဲ႕ ေပါင္တန္ေတြကို သူ

ေဘးကို တြန္းခြဲပစ္လိုက္ၿပီး မို႕ေဖါင္းေနတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ကို နမ္းရွံဳ႕လိုက္သည္ ။

ေဒါ ( န္ )သည္ သူ႕အနမ္းေတြကို ႏွဳတ္ခမ္းေလး တဆတ္ဆတ္ တုန္ခါရင္း ေက်ေက်နပ္န္ ခံယူေနသည္။

အကြဲေၾကာင္းကို လ်ာနဲ႕ စယက္ေပးေတာ႕ ေဒါ ( န္ )ရဲ႕ တအင္းအင္း အသံေလး ႏုတ္ဖ်ားက ထြက္လာ

သည္ ။ ဒီအခ်ိ္န္မွာ သူ႕ဖြားဖက္ေတာ္ လီးတန္က တအား ၾကီးထြားၿပီး မာေက်ာေနၿပီ ။

ၿပဴးေထာင္ၾကြေနတဲ႕ ေဒါ ( န္ )ရဲ႕ ေစာက္စိေလးကို လ်ာနဲ႕ ထိုးကလိရင္း လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆန္႕ၿပီး ဖြံ႕

ဖြိုးလုံးဝန်းတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုလည်း ကိုငဆုပ် ဖျစ်ညှစ်ပေးလိုက်သည် ။ စောက်ဖုတ်ကို ပီပီပြင်ပြင် နဲ့





ယက်ပေးရင်း ကပ်ရက်က နီညိုညို ဖင်ပေါက်လေးကိုလည်း ပစ်မထား ။ လျာထိပ်နဲ့ ထိုးထိုး ကလိပေး





လိုက်သည် ။ ဒေါ ( န် )သည် တအိုအိုနဲ့ သူ့ခေါင်းကို တင်းတင်း လာဆုပ်ကိုင်သည် ။





“ ကိုထွန်း..ဒေါ ( န် )ကို ချစ်ပေးတော့ကွာ ...ဒေါ ( န် ) လိုချင်လှပြီ ….     ” လို့ အသံတုန်တုန်လေးနဲ့ ပြော





လိုက်တာကြောင့် ဘာဂျာမှုတ်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး ဒေါ ( န် )ကို လိုးဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည် ။





ဒေါ (န် )ရဲ့ ပေါင်ဖြူဖြူဖွေးဖွေး နှစ်ချောင်းကို ဆွဲဖြဲက မေထောင်ရင်း ဒေါ (န် ) စောက်ဖုတ်ထဲကို သူ့





လီးကို ဖိသွင်းလိုက်သည် ။ တင်းကြပ်တဲ့ စိုအိတဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို လီးက လွယ်လင့်တကူနဲ့ ဝင်မ





သွား ။ အကွဲကြောင်း အတိုင်း အပေါ်အောက် လထစ်ကို ပွတ်တိုက်လိုက်ပြီးမှ ပြန်ဖိသွင်းလိုက်တော့





တင်းကနဲ အရသာနဲ့ စောက်ဖုတ်ပေါက်ထဲကို သူ့လီးထိပ် ဝင်သွားသည် ။





“ အို့.....အိုး....”





စောက်ဖုတ်ထဲ လီးထိပ် ဝင်သွားတာက အရသာကောင်းလှသည် ။ မလိုးတာ ကြာလို့လားမသိ ။ ဒေါ





( န် )ရဲ့ စောက်ဖုတ်သည် ကြပ်နေသည် ။ သွင်းလို့ ရသွားတဲ့ ခေါင်းပိုင်းလေးကိုဘဲ သုံးလေးကြိမ်





အသွင်းအဆုတ်လေးတွေ လုပ်ပြီးမှ ပြန်သွင်းလိုက်တော့ ရသွားသည် ။ဒါပေမယ့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်





ဖြစ်နေသည် ။ မလိုးတာ သိပ်ကြာသွားလို့ စောက်ဖုတ် အခေါင်းလမ်းကြောင်းက ပြန်ကြပ်သွားတာလား ။





ဖြည်းဖြည်း တချက်ချင်း အရသာခံပြီး လိုးလိုက်သည် ။ ဒေါ ( န် )လည်း အင်း..အင်း....အိုး.....အိုး....နဲ့ သူ





ထိုးညှောင့်တာတွေကို  ဖင်ပြန်ကော့ပေးပြီး ခံနေသည် ။ ဖြူဖွေး ချောမောတောင့်တင်းတဲ့ ဒေါ ( န် )





ကို လိုးနေရတာ သဘောကျမိသည် ။





တကယ်တော့ သူသည် မိန်းမနဲ့ ပတ်သက်ရင် ကံထူးတဲ့ လူတယောက်ဘဲ ။ မလေးနွယ်...ဒေါ ( န် )





နဲ့ အန်နာ ဆိုတဲ့ မိန်းမချောတွေကို စိတ်ကြိုက်လိုးခဲ့ရသည် ။





ဒေါ ( န် )သည် ခံနိုင်လာတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းနဲ့ မြန်မြန် လိုးပေးတော့လို့ သူ့ကို ပြောသည် ။ ဒေါ





( န် )ကို အသားကုန် ဆောင့်လိုးပေးလိုက်တာ ဒေါ ( န် )ကလည်း တအားပြန် တုံ့ပြန် ကော့ပင့်ပေး





သည် ။ မကြာခင် နှစ်ယောက်စလုံး တအားကောင်းသွားပြီး အတူတူ တပြိုင်နက် ပြီးသွားကြသည် ။





“ ကိုထွန်း.....ပြန်မထုတ်နဲ့..ဒီအတိုင်းထား...ဒေါ ( န် )ကို ဖက်ထား.....” လို့ ဒေါ ( န် )က ပြောလိုက်လို့





သူ့လီးကို တဆုံးသွင်းရက်နဲ့ မထုတ်ဘဲ ထားလိုက်သည် ။





ပထမအချီမို့ မြန်သည် ။ နောက်အချီတွေမှာတော့ စိမ်ပြေနပြေ ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းပြီး အချိန်ဆွဲ လိုး





မည် လို့ သူ စဉ်းစားလိုက်သည် ။







ဟွာဟင်း ( Hwar hinကမ်းခြေ ) ။





သူနဲ့ ဒေါ ( န် )တို့ ပင်လယ်ကမ်းစပ်က ဆိုင်ကလေးမှာ ထိုင်နေကြသည် ။







မလှမ်းမကမ်းက ဆိုင်ကလေးမှာ အရီးဗာနဲ့ ဂျန်ဆင်တို့ ရှိနေကြသည် ။ ကက်နက်က ကားတစီးထဲမှာ





ထိုင်နေသည် ။ သူ့ဘေးနားမှာ အေကေရ၄ မောင်းပြန်ရိုင်ဖယ် တလက်က အဆင်သင့် ရှိနေသည်





။အနားနေစခန်း ပစ်ခတ်မှု ပြီးကထဲက သူတို့သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေကြ ။ အမြဲ သတိ





ရှိကြသည် ။ နားနေစခန်းမှာ သူတို့ကို အပျောက်ရှင်းဖို့ စောင့်နေတဲ့ ရန်သူတွေကို ရှင်းလင်းပေးလို့





ချိုင်းက သူနဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို အထူးကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ငွေရော လက်ဆောင်တွေရော ပေးသည် ။







ခက်တာက နားနေစခန်းမှာ သူတို့ ပစ်ခတ် ရှင်းလင်းလိုက်တဲ့ ငတိတွေထဲမှာ နှစ်ယောက်က ရဲတွေ





 ဖြစ်နေသည် ။ ရဲတို့ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့ကို ထိလာရင် ၀ိုင်း လိုက်ကြတဲ့ သဘောတရား ရှိသည် ။







ထိုင်းရဲတွေသည် ငွေရရင် ဘာမဆို လုပ်သည် ဆိုတာကို သူတို့ သိထားတာ ကြာပြီဘဲလေ ။ ရဲနှစ်





ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရလို့ အပူတပြင်း လိုက်ရှာနေသည် ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ သတင်းတွေမှာ ပါလာ





သည် ။





“ ကိုထွန်း...ဒီမြို့လေးကို ဒေါ ( န် ) သဘောကျတယ်.....နိုင်ငံခြားက အငြိမ်းစား ယူတဲ့လူတွေလည်း လာ





နေကြတာ အများကြီးဘဲနော်.....”





“ ဒေါ ( န် ) သဘောကျရင် လာနေပေါ့....ဟိုတယ်တွေမှာ လပြတ်နဲ့ ပေးနေလည်း ရတာဘဲ....”





“ ဒေါ (န် )က ကိုထွန်းကို လက်ရှိ လုပ်နေတာတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး ဘစ်စနက်စ် တခုခု အခြေချစေချင်





တယ်..ကိုထွန်း..ဒီ ထိုင်းမှာ ရန်သူတွေ များနေပြီ ဆိုရင်လည်း တခြား တနိုင်ငံကို ရွှေ့နေဖို့ စဉ်းစားပါ





လား...”





“ အင်း...လတ်တလော...အလုပ်ကြီးတခု လုပ်ဖို့ ရှိနေတယ်..အဲဒါ ပြီးရင်တော့ တခုခု လုပ်ဖြစ်မှာပါ..





ဒီကနေလည်း ဒိုးဖို့ စဉ်းစားထားတယ်....”





“ ဘာအလုပ်လည်း သိလို့ ရမလား....”





“ ရတာပေါ့..ဒေါ ( န် )က ကိုယ်နဲ့ တစီးပွားထဲဘဲဟာ.....”







မကြာခင် ကျွဲရိုင်း လုပ်မယ့် ကြီးမားတဲ့ အလုပ်ကြီး ဆိုတာက ရုရှားလုပ် ခြေမှုန်းရေး ရိုင်ဖယ် အသစ်





တွေကို လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တွေကို ရယူတပ်ဆင်ပေးဖို့ဘဲ ဖြစ်သည် ။ ရုရှားနိုင်ငံရဲ့ အေကေ၄၇    (





 ကလပ်စ်နီကော့ဗ် ) မောင်းပြန်သည် ကမ္ဘာကျော်ခဲ့သလို နောက်ထုတ်တဲ့ အေကေရ၄ သည်လည်း





 နိုင်ငံအသီးသီးက သုံးစွဲခဲ့ကြပြီး လူကြိုက်များခဲ့သည် ။







အခု ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ အေကေ၁၂ နဲ့ အေကေ၁၅ ခြေမှုန်းရေးရိုင်ဖယ် အသစ်တွေက အရင် သေနတ်





တွေရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ပြုပြင်ထားသလို အရင်သေနတ်တွေထက် ကျည်ထွက်နှုန်း မြန်ဆန်သည် ။





ပြောင်းအောက်မှာ လောင်ခြာ တပ်ဆင် အသုံးပြုနိုင်သလို ညကြည့်မှန်ပြောင်းနဲ့ မီး..အသံထိန်းပြောင်းပို





တို့ကိုလည်း တပ်ဆင် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် ရိုင်ဖယ်တွေ ဖြစ်သည် ။





ကျွဲရိုင်းဆီမှာ မြန်မာ ထိုင်း ကမ္ဘောဒီးယား လာအို ဗီယက်နမ်က ဝယ်လက်တွေ အများကြီး ရှိတာကြောင့်





ဒီလုပ်ငန်း ပြီးစီးအောင်မြင်ရင် ကျွဲရိုင်း အနားယူလို့ရပြီ ။







လင်းထိုက် ဘန်ကောက်ကို ရောက်ပြီ ။





သူငယ်ချင်း ညွန့်ဝေ ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ မဲဆောက်က ကောင်လေးက ကားမောင်း ချင်သည် ။ ကျွမ်း





သည် ။ ထိုင်းစကားလည်း တတ်လို့ ဘန်ကောက်မြို့မှာ စျေးပေါပေါ ဟိုတယ်တခုမှာ အခန်းတခန်းကို





နှစ်ယောက်နေပြီး ဒေါ ( န် )နဲ့ ကျွဲရိုင်းကို စုံစမ်းပေးသည် ။ ဒီ ချာတိတ်မှာက ထိုင်းမှာနေတဲ့ မြန်မာ





ဘော်ဒါတွေ တော်တော်များများ ရှိတာကြောင့် ကျွဲရိုင်း ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာကို စုံစမ်းလိုက်တာနဲ့ ပြော





ပြမယ့်လူတွေ ရှိလာသည် ။





လတ်တလော ကျွဲရိုင်းရဲ့ စော် ဒေါ ( န် ) ဆိုတာ ရောက်နေလို့ ဒေါ ( န် )ကို လိုက်ပို့နေလို့ ဒီမြို့ထဲ





မှာ မရှိဘူး ။။ပတ်တရာဖက်ကို သွားနေပုံရတယ် လို့ သူတို့ကို မြန်မာတချို့က ပြောပြကြသည် ။





လင်းထိုက်ကို လိုက်ပို့တဲ့ ကောင်လေးက “ အကို သွားချင်ရင် ပတ်တရာကို ကျနော် လိုက်ပို့ပေးနိုင်





ပါတယ် အကို...” လို့ ပြောသည် ။ “ ကဲ သွားကြတာပေါ့ကွာ..သိပ် မဝေးဘူး မဟုတ်လား.....” လို့ သူ





က ပြောရင်း ပတ်တရာကို လိုက်ပို့ခိုင်းသည် ။





သူတို့ ရတဲ့ သတင်းသည် မှန်နေသည် ။





ကျွဲရိုင်းတို့ လူစုသည် ပတ်တရာ ကမ်းခြေမှာ ရောက်နေကြသည် ။









ဟိုတယ်တခုမှာ ရောက်နေတဲ့ ကျွဲရိုင်းတို့ လူစုသည် ဒေါ ( န် ) ရောက်ဖူးအောင်





ပတ်တရာကမ်းခြေက လူစည်ကားတဲ့ လမ်းမတွေပေါ်ကို လမ်းလျောက်ရင်း လိုက်ပို့ကြသည် ။





“ ကိုထွန်း...ဟိုမှာ ရပ်နေတာတွေက အခြောက်တွေလားဟင်....”





ဒေါ ( န် ) မေးလိုက်တာကို ကျွဲရိုင်းက “ ဟုတ်တယ်...ဖြတ်ဖေါက်ချုပ်တွေလေ..ယောကျ်ား ဘဝကနေ

မိန်းမ ပြောင်းထားတာ....ဒီမှာ လေဒီဘွိုင်း လို့ ခေါ်ကြတယ်...” လို့ ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။ သူတို့

နှစ်ယောက်ရဲ့ အနောက်မှာ ဂျန်ဆင်နဲ့ အရီးဗာတို့ ကပ်ရက် ပါလာသည် ။ ကက်နက်က အနောက်ဆုံး

ကနေ ဂျက်ကက်ထဲ လက်နှိုက်ထားရင်း လျောက်လာသည် ။

ကျွဲရိုင်းနဲ့ ဒေါ ( န် )တို့ကို လူသုံးယောက်က ဘားတခုထဲကနေပြီး စူးစိုက် ကြည့်နေကြတာကိုတော့

ကျွဲရိုင်းနဲ့ ဒေါ ( န် )တို့ မသိကြ ။

လင်းထိုက်နဲ့ ကားမောင်းလိုက်ပို့ပေးတဲ့ နီတိုး...ဘန်ကောက်ကနေ ကျွဲရိုင်းကို မြင်ဖူးပြီး လိုက်ပြပေးတဲ့

တူးတူး ဆိုတဲ့ ချာတိတ်တို့သည် ကျွဲရိုင်းတို့ လူစုကို မသိမသာ နောက်ယောင်ခံ လိုက်ကြတော့သည် ။