သူစိမ်း (၁)

 ပုံစံတူ ကန်ထရိုက်တိုက်အိမ်ကလေးမျ ား ငါးလုံးတန်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် ငါးလုံးတန်းဟု အလွယ်ခေါ်လို့ရ၏။

ငါးလုံးတန်း၏ ညာဘက်သည် ဘုန်းကြီးကျေ ာင်းဝန်းကြီးဖြစ်ပြီး ဘယ်ဘက်တွင် အစိုးရရုံးဝန်းမျ ားကနေရာယူထားသည်။

ငါးလုံးတန်း၏ မျ က်နှာစာတွင် ကတ္တရာလမ်းလေးတစ်လမ်းရှိကာ လမ်း၏ တဘက်ခြမ်းတွင် ရေကန်ကြီးတစ်ကန်ရှိလေသည်။ ထိုရေကန်၏အလယ်တွင် ကျွ န်းတစ်ကျွ န်းပေါ်နေပြီး ကျွ န်းပေါ်တွင် ဆုတောင်းပြည့် ရေလယ်ဘုရားနှင့် အောင်ချ မ်းသာ ဓမ္မာရုံတို့တည်ရှိကြသည်။


ငါးလုံးတန်းရှိသည့် ကန်ဘက်ခြမ်းနှင့် ရေလယ်ကျွ န်းကို အမိုးလေးပါသော တံတားလေးထိုးကာ ဆက်သွယ်ထားလေသည်။ ရေလယ်ကျွ န်းပေါ်ရှိ အောင်ချ မ်းသာဓမ္မာရုံတွင် ဂန္ဓာရီခရီးလှည့်လည်နေသည့် လောကီဝိဇ္ဇာဆြာကြီး ဆြာအောင်မြတ်ဟိန်း သည် ရပ်မိရပ်ဖ ဘုရားဂေါပက လူကြီးတို့၏ ခွင့်ပြု ချ က်ကိုရယူပြီး လာရောက်နေထိုင်သည်မှာ အချ ိန်တစ်နှစ်ကျေ ာ်မျှ ကြာညောင်းခဲ့လေပြီ။

ငါးလုံးတန်းကို ညာဘက် ဘုန်းကြီးကျေ ာင်းဘက်မှ ရေတွက်သော် ပထမဦးဆုံးအိမ်၌ စိုက်ပျ ို းရေးပညာရှင် ကိုကျေ ာ်သာတို့မိသားစု နေထိုင်ကြသည်။
ဒုတိယမြောက်အိမ်မှာတော့ ဆြာဝန် ဒေါက်တာ သိန်းမြင့် နှင့် သူ၏ဇနီးသည် ဒေါ်သူဇာအောင် တို့နေထိုင်ကြပြီး. . . . .

တတိယမြောက် အိမ်မှာမူ နာပ်စမအပျ ို ကြီး ဒေါ်ထားထား တစ်ယောက် တစ်ကိုယ်တည်းသာ နေထိုင်လေသည်။

နံပါတ်၄ အိမ်မှာမူ ပင်စင်စားကြီးမျ ားဖြစ်ကြသော ဘိုးလေးမြညွန့်နှင့် အဖွားဒေါ်သောင်းမေ တို့၏အိမ် ဖြစ်ကာ . .
ဘယ်ဘက်အစွန်းအကျ ဆုံး နံပါတ် ၅ အိမ်မှာတော့ ဇာနည်ဟူသော အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ်ခန့် လူရွယ်တစ်ယောက် လာရောက်နေထိုင်သည်မှာ ခြောက်လခန့်မျှ ရှိသေးသည်။

ထိုလူရွယ်ရောက်မလာခင် ထိုအိမ်မှာ ပိတ်ထားသောအိမ်ဖြစ်ပြီး အိမ်ပိုင်ရှင် ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုသည်ကိုတော့ ပတ်ဝန်းကျ င်မှ မသိကြပေ။

အတော်လေး နွမ်းလျှ နေပြီဖြစ်သော ကျေ ာင်းဝတ်စုံ အဖြူ အစိမ်းလေးကို ညဝတ်အနေဖြင့်ဝတ်ကာ စာကြည့်စားပွဲခုံတွင် ဆြာမ မသက်မာအမှတ်ထိုင်ခြစ်နေလေသည်။ ကိုကျေ ာ်သာက မိမိကိုကျေ ာခိုင်းလျှ က် အမှတ်ထိုင်ခြစ်နေသော ဇနီးသည်မသက်မာ၏ သွယ်သွယ်သပ်သပ်နှင့်ပြည့်ပြည့်တင်းတင်းရှိလှသည့် နောက်ပိုင်းအလှကို ခြင်ထောင်ထဲမှ လှမ်း၍ကြည့်ကာ . . . .

'' သက်မာ မအိပ်သေးဘူးလား။ ဒီမှာ သားလေးတောင်အိပ်သွားတာတော်တော်ကြာပြီ ''

'' အိပ်တော့မှာပါ ကိုရဲ ့။ ဒီမှာ ဒါလေးလက်စသတ်နေလို့ ''
 မသက်မာက အမှတ်ခြစ်နေရင်း ပြန်ပြောလိုက်တော့

'' အဲ့ဒါဆိုလည်း မြန်မြန်လုပ်မိန်းမရယ်. . . ည အရမ်းနက်ရင် အိပ်ရေးပျ က်ပြီး ကျ န်းမာရေးထိခိုက်နေဦးမယ် ''

'' အင်းးပါ။ ပြီးပါပြီ ကိုရဲ ့. . . . ''
မသက်မလည်း ပြောလက်ပြော အမှတ်ခြစ်ခြင်းကိုလည်း လက်စသတ်ကာ မိမိလက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို အမှတ်ခြစ်ပြီးသားစာအုပ်မျ ားထပ်ထားသည့် စာအုပ်ပုံပေါ်သို့ ထပ်လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် စားပွဲမှထကာ ယောကျ ်ားနှင့် သားငယ်ရှိရာ ကုတင်သို့လှမ်းလာခဲ့၏။

မသက်မာသည် အိပ်ယာထဲသို့ တန်းမဝင်သေးဘဲ ကုတင်ဘေးတွင်ရပ်လျှ က် ခြင်ထောင်ထဲရှိ ခင်ပွန်းသည် ကိုကျေ ာ်သာ၏မျ က်နှာကို ပြီတီတီလေးကြည့်ကာ

'' သူမျ ားကို တကယ်ကောအိပ်ရေးပျ က်မှာစိုးတာကော ဟုတ်ရဲ ့လား ဆြာကြီးရယ် . . . . .''

'' ဟုတ်ပါတယ် သက်မာရဲ ့. . .ကိုက မင်း့ကျ န်းမာရေးထိခိုက်မှာ စိုးလို့ပါ ။ ယုံပါသက်မာရယ်. . . .. . .''

'' ယုံပါပြီတဲ့ရှင်. . .ယုံပါပြီတဲ့။ ကဲဒါဖြင့်မီးပိတ်လိုက်တော့မယ်။ ''

မသက်မာက သူမ၏ချ စ်စဖွယ် မျ က်နှာကလေးကို ပြုံ းလျှ က် ခင်ပွန်းသည် ကိုကျေ ာ်သာကို စကားပြန်ပြောလိုက်ပြီး ခေါင်းရင်း နံရံပေါ်ရှိ မီးခလုတ်ကိုပိတ်ကာ အိပ်ယာထဲသို့ဝင်ခဲ့လေတော့သည်။

အိပ်ခန်းတစ်ခန်းလုံးမှောင်မဲသွားသော်လည်း မသက်မတို့လင်မယား၏ စကားသံခပ်တိုးတိုးတို့က ထွက်ပေါ်နေဆဲ. . . . .


'' အို. . . .ဒါက ဘာလုပ်တာလည်းး ။ သူမျ ားကို သူပဲ အိပ်ရေးပျ က်မှာစိုးလို့ဆို ''





'' သက်မာရယ်. . . ကိုယ်က ဒီနေ့မှ နယ်ကပြန်ရောက်တာလေ။ ကိုယ်သိပ်ချ စ်ရတဲ့ ဒီကကိုယ့်ရဲ ့မိန်းမ ဆြာမလှလှလေးနဲ့ ခွဲနေရတာ ဘယ်နှစ်ရက်ရှိသွားပြီလည်း . . .သိရဲ ့လားး ''


'' သိဘူးး။ ဘယ်နှစ်ရက်လည်း ပြောပါဦး . . . .''

မသက်မာက စကားကို မပီကလာလုပ်၍ ခပ်ချွဲ ချွဲ လေး ပြန်ပြောလိုက်တော့ . . . . .

'' တစ်ပတ်ဗျ ။ တစ်ပတ်တောင်ရှိသွားပြီ။ သူမျ ားတွေအတွက်တော့ တစ်ပတ်ဆိုတာ ခုနှစ်ရက်တည်းဆိုပေမယ့် ကိုယ့်အတွက်တော့ ခုနှစ်ကမ္ဘ ္ဘာမကဘူးထင်ရတယ် သက်မာရယ် ''

'' ခစ် ခစ် ခစ် . . .ဒီလူကြီးက အပိုတွေ သိပ်ပြောတတ်တယ်. . .သွားးး. . .လူညာကြီးး ''

'' ကို မညာပါဘူးကွာ. . .ကဲပါမိန်းမရယ် အချ ိန်တွေကြာပါတယ်. . .လာပါ။''

'' ဒါဖြင့် သူမျ ားကို ဘာလို့ အိပ်ရေးပျ က်မယ် ဘာမယ်ပြောပြီး ညာ ခေါ်သေးလည်း ''

'' ဒါကတော့ ဝေ့တဲ့သူကလည်းဝေ့နေတဲ့ ညာတဲ့သူကလည်း ညာရတာပေါ့ မိန်းမလေးရဲ ့။ ကဲ. . . .ပြောနေကြာတယ်. . . .
'' အို. . .အို. . .သားလေးနိုးသွားဦးမယ်။ . . .ခစ် ခစ်. . .တကယ်တည်း. . .ဘယ်လိုဖြစ်နေပါလိမ့်. . .ခစ်. . ခစ် . . .ခစ်. . .အို . . အို. .သွားပါ. .လူဆိုးကြီး ''

ဆြာမလေးမသက်မာ၏ သယာလှိုက်မောသော အသံစူးစူးကလေးမျ ားသည် မှောင်မိုက်လျှ က်ရှိသော အိပ်ခန်းအတွင်း၌ ဆဲလည်းခတ်သံအလား တညှင်းညှင်း တလွင့်လွင့် ထွက်ပေါ်လျှ က်ရှိလေတော့၏။

'' ဂုံးဂုံးဂွမ်ဂွမ် '' အသံမျ ားကြောင့် မသက်မာ နိုးလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ဘေးကိုကြည့်လိုက်တော့ ဘယ်ဘက်မှာ သားလေးက အိပ်မောကျ လျှ က် ညာဘက်တွင် ကိုကျေ ာ်သာက '' တဟူး ဟူး '' ဟောက်လျှ က်။ တိုင်ကပ်နာရီမှ ည တစ်ချ က်တီးသံကြားလိုက်ရသည်။

'' ဟူးး. . .အပျ ို ကြီးရဲ ့ကြောင် ဟင်းဝင်ခိုးစားပြန်ပြီထင်တယ်။ သွားမောင်းဦးမှ . . .'' မသက်မာ တွေးလိုက်ပြီး ပြု တ်နေသည့် အတွင်းခံအကျၤ ီချ ိတ်ကို ပြန်ချ ိတ်လိုက်သည်။ ရင်ဘတ်ဟပြဲဖြစ်နေသည့် အကျၤ ီကို နှိပ်စေ့တွေပြန်တပ်လိုက်ပြီး ပြေလျှ က်ရှိသော ထဘီကိုဆွဲယူကာ ခပ်တင်းတင်းလေး ပြင်စီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အိပ်ယာထဲမှထကာ စားပွဲပေါ်ရှိ ဓာတ်မီးကို ယူ၍ နောက်ဖေးထမင်းစားခန်းဘက်ဆီသို့ ထွက်ခဲ့လေ၏။

မီးပိတ်ထားသောကြောင့် ထမင်းစားခန်းတစ်ခုလုံးမှာ မှောင်မဲလို့နေလေသည်။ ဆြာမ မသက်မာသည် နံရံရှိ ထမင်းစားခန်းမီးခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ မီးလင်းမလာပေ။ ထမင်းစားခန်းမီး ကျွ မ်းသွားသဖြင့် ညစာစားရင်း ဖယောင်းတိုင်ထထွန်းခဲ့ရသည့်အဖြစ်ကို ထိုအခါကျ မှ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်သတိရလာလေသည်။

မသက်မာ မီးဖွင့်ဖို့မကြို းစားတော့ဘဲ လက်ထဲရှိဓာတ်မီးနှင့်ပင် ထမင်းစားပွဲပေါ်သို့ထိုးကြည့်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်၌ အုပ်ဆောင်းနှင့်အုပ်လျှ က် ထမင်းခွက် ဟင်းခွက်မျ ား ခြေရာလက်ရာမပျ က်။

'' ဒါဆို အသံ ဘယ်ကလာတာလဲ '' မသက်မာတွေးရင်း ခေါင်းထဲမှာ အကြံတစ်ခုရလာသည်။

'' ထမင်းစားခန်းနှင့် ရေချ ို းခန်းက ကပ်နေတာ။ ရေချ ို းခန်းမီးကို ဖွင့်ပြီး ရေချ ို းခန်းတံခါးဖွင့်လိုက်ရင် အနည်းနဲ့ အမျ ားတော့ ထမင်းစားခန်းဘက်ကိုလည်း မီးရောင်လာမှာပဲ။ အဲ့ဒီအလင်းရောင်နဲ့ ဓာတ်မီးရောင်ပေါင်းလိုက်ရင် ဘယ်ကအသံထွက်တာလည်းဆိုတာ ငါကောင်းကောင်းရှာလို့ရပြီ . . . .''

မသက်မာလည်း ရေချ ို းခန်းပေါက်ဝအနီး နံရံပေါ်ရှိ ရေချ ို းခန်းမီးခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တဆက်တည်း ရေချ ို းခန်း တံခါးကိုပါ တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ရေချ ိို းခန်းမီးရောင်သည် အခန်းအပေါက်ဝရှိ မသက်မာကို ဖြတ်လျှ က် ထမင်းစားခန်းအတွင်းသို့ ထိုးကြလာလေတော့၏။

ထို့နောက် မသက်မာသည် အသံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့်အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေဖို့ရန် ထမင်းစားခန်းဘက်သို့ ကိုယ်ကိုပြန်အလှည့်တွင် . . . .

'' အမေ့ . . . .''

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် သွယ်သွယ် သပ်သပ်ကလေးကို တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်း၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲပွေ ့လိုက်ခြင်း ခံရလေတော့သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်း ပါးပါးတို့ကိုလည်း အဆက်မပြတ်ဆုပ်နမ်းလေတော့၏။

ခဏ ကြာတော့မှ . . . .

'' ဟွန်းးး. . .ကို မကောင်းဘူး။ အသံမပေး ဘာမပေးနဲ့ ။ ဒီမှာ လူကိုလန့်သွားတာပဲ ''




'' ငါ့မိန်းမကို ချ စ်လို့ ကြည်စယ်တာပါကွာ. . . .။ ဒါနဲ့ ညကြီး ဘထလုပ်လည်း အသဲလေးရဲ ့''

'' သွားပါ . . .ခုမှ လာပိုမနေနဲ့။ ဒီက ဂုံးဂုံးဂွမ်ဂွမ် အသံတွေကြားတော့ အပျ ို ကြီးရဲ ့ကြောင် ဟင်းခိုးတယ်ထင်ပြီး ထကြည့်ရတာ။ သူကဖြင့် သိုးနေအောင် အိပ်နေပြီးတော့ . . . .''





'' ဟုတ်ပါပြီ မိန်းမရယ်။ ကဲ. . .ခုကြောင်ကောတွေ ့ရဲ ့လား ''





'' တွေ ့ပါ့ရှင်. . . တွေ ့ပ. . .တွေ ့ပ. . .''





'' ဘယ်မလဲ။ ပြေးပြီးလား ''





'' မပြေးပါဘူး မပြေးပါဘူး ဒီမှာပါ ဒီမှာပါ . . .လူကို အသံမပေး ဘာမပေးနဲ့ ဖက်နမ်းတဲ့ ကြောင်ဆိုးကြီးက ဒီမှာပါရှင်ရေ . . . .''





မသက်မာက အသံစာစာလေးနှင့်ရန်တွေ ့သလိုပြောကာ ကိုကျေ ာ်သာ၏ ဗှိုက်ကို လိမ်ဆွဲလေတော့သည်။





'' ဟ. . .မလုပ်နဲ့ မိန်းမရဲ ့. . .ယားတယ်. . .ဟားး ဟားး မလုပ်ပါနဲ့ဆို. . .ယားတယ် ဆြာမလေးရဲ ့. . . .''





ကိုကျေ ာ်သာမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးလျှ က် ဗှိုက်ကို ဆက်အလိမ်မခံရစေဖို့ရာ သူ၏လက်မျ ားဖြင့် မသက်မာရဲ ့လက်ကလေးမျ ားကို လိုက်လံတားဆီးနေလေတော့သည်။ မသက်မလည်း တခစ်ခစ် သဘောကျ လျှ က် ကြေနပ်လောက်အောင် လိမ်ဆွဲလို့ပြီးကာမှ . . .





'' ကဲ. . . .အိပ်ခန်းကို ပြန်ရအောင်။ တစ်နာရီတောင်ကျေ ာ်နေပြီ။ မနက် သူမျ ားက ကျေ ာင်းသွားရဦးမှာ . . . .''





ဟုပြောလိုက်တော့. . . .





'' နေပါဦး မိန်းမရယ်။ အခန်းထဲမှာက သားလေးနဲ့ မလွတ်လပ်ဘူး . . . . ''





ဟုဆိုကာ ကိုကျေ ာ်သာက မသက်မာ၏ ပခုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးနှစ်ဘက်ကို ကိုင်လျှ က် ရေချ ို းခန်းအတွင်းသို့ ခပ်တွန်းတွန်းလေးလုပ်နေလေတော့သည်။





'' အို. . . .တော်ပြီလေ။ ဆြာကြီးရဲ ့ စောနကပဲ သူ့စိတ်တိုင်းကျ ကို. . .ကဲကို ကဲလွန်းတယ် တကတည်းးး ''





မသက်မာက မျ က်စောင်းလေးထိုးကာ နှုတ်ခမ်းလေးကိုက်လို့ ကိုကျေ ာ်သာကို ပါးစပ်ကခပ်ဆတ်ဆတ်ကလေးပြန်ပြောလိုက်သော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာကမှု ၎င်းခေါ်ဆောင်ရာနောက်သို့ လိုက်ပါဖို့ရာ မငြင်းဆန်မိ။





'' လုပ်ပါ မိန်းမရယ်. . . ပြန်ရောက်ကာစဆိုတော့ ဒီက ကိုယ့်မိန်းမအချေ ာလေးကို ချ စ်လို့မဝလို့ပါ . . . .လိမ္မာပါတယ် အချ စ်ရယ် . .လာပါ။ ''





ကိုကျေ ာ်သာက လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် မသက်မာ၏ ပုခုံးကို ကိုင်ထားရာမှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး ရေချ ို းခန်းထဲသို့ တွန်းထိုး ခေါ်ဆောင်သွားလေတော့ရာ . . . . . .





'' အို. . . .ခက်ပြီ. . .ဇွတ်ပဲ. . .ခစ်. . .ခစ်. . .သိပ်ကဲနေ. . .ဒီက လူရှင့်. . စက်ရုပ်မဟုတ်ဘူးး . . .သိလားး. . .အို . .ခစ်. . .ခစ်. . .ခစ် ''





မသက်မာလည်း အသံစာစာလေးဖြင့် တတွတ်တွတ်ပြောဆိုရယ်မောကာ ရေချ ို းခန်းအတွင်းသို့ နောက်ပြန်အနေအထားဖြင့် ယက်ကန်ယက်ကန်လေး ပါသွားလေတော့သည်။





ထို့နောက် ကိုကျေ ာ်သာက ရေချ ို းခန်းတံခါးကို လှမ်းပိတ်လိုက်ရာ တံခါးပိတ်သံ '' ဒုန်း '' ခနဲမြည်သွားပြီး ထမင်းစားခန်းတစ်ခုလုံး ပြန်လည်မှောင်မဲ သွားလေတော့၏။









အဝတ်အစားတွေကို တစ်ခုချ င်းစီပြန်ဝတ်ကာ ရေချ ို းခန်းထဲမှ တယီးတယိုင်ဖြင့် မသက်မာထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးလွန်စွာပင်ပမ်းနွမ်းလျှ နေချေ ပြီ။ ဒီအချ ိန်တွင် အိပ်ယာထက်သို့ ဘုန်းခနဲ လှဲအိပ်လိုက်ဖို့ရန်ကိုသာ သူမလွန်စွာ ဆန္ဒရှိတော့၏။ ကိုကျေ ာ်သာကတော့ အိမ်သာဝင်ဦးမည်ဟုဆိုကာ နောက်ဖေးတွင် ကျ န်ခဲ့လေသည်။





အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ရောက်သောအခါ မသက်မာသည် ခြင်ထောင်ကိုမ၍ အိပ်ယာထဲသို့ဝင်ကာ မိမိနေရာတွင်ပစ်လှဲချ လိုက်တော့သည်။





ထိုကဲ့သို့ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ပစ်လှဲလိုက်ပြီးကာမှ အသိစိတ်တစ်ခု၏ ရုတ်တရက် စေ့ဆော်မှုကြောင့် မသက်မာ ဆတ်ခနဲဖြစ်သွားလေသည်။ ထို့နောက် မျ က်လုံးတို့ကို ဖွင့်ပြီး မိမိ၏ဘေးကိုကြည့်လိုက်ရာ '' တ ခူး ခူး တ ခွီး ခွီးးး '' ဟောက်၍ အိပ်မောကျ လျှ က်ရှိသော ကိုကျေ ာ်သာကို တွေ ့ရလေတော့သည်။





မသက်မာ မျ က်လုံးပြူ းသွားပြီး ချ က်ခြင်းကောက်ထိုင်လိုက်လေသည်။ မိမိ၏ဘေးတွင် အိပ်မောကျ လျှ က်ရှိသော ကိုကျေ ာ်သာကိုကြည့်ရင်း . . .





'' ကို က အိမ်သာတက်လိုက်ဦးမယ်ဆိုပြီး နောက်ဖေးမှာ ငါ့ရှေ ့တင် အိမ်သာထဲဝင်သွားတာလေ။ ဘယ်နှယ့်ကြောင့် ငါ့ထက်အရင် အိပ်ယာထဲပြန်ရောက်ပြီး အိပ်နေရတာလည်း။





ငါ့ဘေးနားကဖြတ်သွားတာကို ငါမျ ားမသိလိုက်တာလား. . .။ အို. . . .မဖြစ်နိုင်တာ။ နောက်ဖေးနဲ့ အိပ်ခန်းသွားတဲ့လမ်းက ရှင်းရှင်းကြီးပါ။ ပြီးတော့ ငါဘယ်လောက်ပင်ပမ်း ပင်ပမ်း ဘေးနားကနေလူတစ်ယောက်ဖြတ်သွားတာကို မသိရလောက်အောင်တော့ သတိမမဲ့သေးပါဘူး။





ဒါ. . .ဒါ ဆို ကိုကျေ ာ်သာက ဒီမှာ အိပ်နေတာဆိုတော့ ဟို. . .ဟိုနောက်ဖေးကတစ်ယောက်က ကိုကျေ ာ်သာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ခုနက နောက်ဖေးမှာ ငါနဲ့အတူနေခဲ့တဲ့လူဟာ ကိုကျေ ာ်သာမှ ကိုယ်ကျေ ာ်သာအစစ်ပါ။





ဒီလိုဆို ကိုကျေ ာ်သာက ဘာလို့ငါ့ထက်အရင် ခြင်ထောင်ထဲပြန်ရောက်ပြီး အိပ်နေနှင့်တာလည််း။ ''





စသဖြင့် မသက်မာ၏ ခေါင်းထဲတွင် တွေးတောအဖြေရှာလို့မရသည့် မေးခွန်းပေါင်းမြောက်မျ ားစွာဖြင့် ချ ာလည် လည်နေလေတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် . . .





'' အို. . . .ရှုပ်ပါတယ်လေ။ အိပ်တာပဲကောင်းပါတယ်ကွာ. . . ''





မသက်မာသည်လွန်စွာပင်ပမ်းနွမ်းနယ် နေသောကြောင့် ထွေထွေထူးထူးစဉ်းစားမနေတော့ဘဲ အိပ်ယာထက်သို့ ပစ်လှဲချ လိုက်ပြီး အိပ်ပျေ ာ်ခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။









နောက်နေ့မနက်တွင် မသက်မာ '' ခွင့်ယူလိုက်တော့မယ် '' ဟုတွေးကာ မထဘဲ ဆက်အိပ်နေလိုက်သည်။ ကိုကျေ ာ်သာနှင့် သားလေးကတော့ စောစောထကာ ဘုရားသို့သွားကြသည်။ ထို့နောက် သားဖနှစ်ယောက် မနက်မုန့်စားပြီး ဟက်ပီးဝေါ တိရိစ္ဆာန်ရုံ စသည်တို့ကို ခရီးဆက်ကြမည်ဖြစ်သဖြင့် အိမ်သို့တော်တော်နှင့် ပြန်ရောက်မည် မဟုတ်သေးပေ။





သားကလေးက အခုမှ သုံးနှစ်ကျေ ာ်လေးနှစ်အတွင်းဝင်ရုံသာရှိသေးသည်။ ကိုကျေ ာ်သာက တစ်လကို နှစ်ခါလောက် နယ်သို့ခရီးထွက်ရသဖြင့် ကိုကျေ ာ်သာ မရှိချ ိန်တွင် မသက်မာက သားလေးကို ကျေ ာင်းသို့တစ်နေကုန်ခေါ်ထားရလေသည်။ ကိုကျေ ာ်သာ ပြန်ရောက်ချ ိန်တွင်တော့ သားလေးက ကိုကျေ ာ်သာနှင့်အချ ိန်ကုန်တာ မျ ားလေသည်။





ကိုကျေ ာ်သာ၏ အလုပ်မှာ တစ်လနှစ်ခါ တစ်ခါကို လေးငါးရက် နယ်ဆင်းရသော်လည်း နေ့တိုင်းရုံးတက်နေရခြင်းမျ ို းမရှိသောကြောင့် နယ်မဆင်းရသောနေမျ ားတွင် ကိုကျေ ာ်သာ ကသာ သားလေးကို ဒိုင်ခံထိန်းပေးလေ့ရှိသည်။




မသက်မာလည်း ၈ နာရီခွဲကာနီးမှ အိပ်ယာကထကာ မျ က်နှာသစ်ပြီး မနက်စာစားဖို့ပြင်ရလေသည်။ ထမင်းစားပွဲသို့သွား၍ အုပ်ဆောင်းကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ . . .ပဲပြု တ်နိုင်းခြင်းကို ကြက်သွန်နီကြော်လေးမျ ားဖြူ းထားသော ထမင်းကြော်နှင့် ကြက်ဥနှစ်လုံးကို ဟတ်ဖရိုက်ကြော်ထားသည့် ကြက်ဥကြော်တစ်ခုကို အဆင်သင့် တွေ ့ရလေသည်။


'' ဒါကြောင့်မို့ ကိုကျေ ာ်သာကို ချ စ်ရတာ '' လို့မသက်မာတွေးလိုက်ပြီး စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ ညကပင်ပမ်းခဲ့သမျှ အတိုးချ လျှ က် မနက်စာ ထမင်းကြော်ကို အပီဆွဲလိုက်လေတော့သည်။

မနက်စာထမင်းကြော်ကို တင်းတိမ်အောင်စားပြီး ကော်ဖီတစ်ခွက်ဖျေ ာ်ကာ အိမ်ရှေ ့ဧည့်ခန်းတွင်ထိုင်လျှ က် မသက်မာတစ်ယောက်တည်း ကော်ဖီကို တစိမ့်စိမ့်သောက်နေလိုက်လေ၏။ ကော်ဖီသောက်ရင်းနှင့် ညတုန်းက ပြသနာကက မသက်မာရဲ ့ အတွေးထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာလေသည်။





ကိုယ်ကျေ ာ်သာနှင့် မိမိ အိပ်ယာဝင်ခဲ့ပုံ. . အိပ်ယာနိုးပြီး ကြောင်မောင်းရန် ထမင်းစားခန်းသို့ထွက်ခဲ့ပုံ. . . ကြောင်မတွေ ့သဖြင့် အသံဘယ်ကထွက်သည်ကို ရှာဖွေရန် ရေချ ို းခန်းမီးနှင့် တံခါးဖွင့်လိုက်ပုံ. . . ရေချ ို းခန်းပေါက်ဝသို့ ကိုကျေ ာ်သာရောက်ရှိလာပြီး မိမိကိုပွေ ့ဖက်နမ်းရှုံ ့ကာ ရေချ ို းခန်းအတွင်းသို့ခေါ်ဆောင်သွားပုံ . . . လွန်စွာပင်ပမ်း နွမ်းလျှ စွာဖြင့် အိပ်ယာထဲသို့ မိမိ ဝင်အိပ်လိုက်ပုံ . . .အိမ်သာတက်ရန် နောက်ဖေးတွင် ကျ န်ခဲ့သော ကိုကျေ ာ်သာက မိမိထက်အရင် အိပ်ယာထဲသို့ရောက်နှင့်နေပြီး တခူးခူး တရှူ းရှူ း အိပ်မောကျ လျှ က်ရှိပုံ . . . .





စသည့်အကြောင်းအရာတို့ကို ခေါင်းထဲတွင် အပြန်ပြန်အလှန်လှန်ဝေဖန်သုံးသပ်ကြည့်သော်လည်း မသက်မာအနေဖြင့် အဖြေကို လုံးဝစဉ်းစားတွေးတောနိုင်ခြင်း မရှိပဲ ဖြစ်နေလေသည်။





ကိုကျေ ာ်သာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြပြီး နှစ်ယောက်အတူတူအဖြေရှာဖို့ ရာလည်း မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မိမိနှင့် ရေချ ို းခန်းထဲတွင် တွေ ့ခဲ့သောသူမှာ ကိုကျေ ာ်သာ အမှန်ဖြစ်လျှ င် တော်သေးသည်။ ကိုကျေ ာ်သာမဟုတ်ခဲ့လျှ င် ယခုလက်ရှိ သာယာဆိုပြေလျှ က်ရှိသော မိမိတို့မိသားစုဘဝလေးပင် ပျ က်ဆီးသွားသည်အထိ ပြသနာကြီးထွားသွားနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။





ွှမသက်မာအနေဖြင့် လွန်စွာ စဉ်းစားရကြပ်နေလေသည်။ ထို့အပြင် သူမကို မလိမ့်တပတ်လုပ်ကာ ကျ ူ းလွန်သွားခြင်းခံရသည် ဟု စိတ်ထဲတွင် ခံစားလာရကာ လွန်စွာ မခံချ ိမခံသာဖြစ်နေမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မသက်မာသည် ကြုံ တွေ ့ခဲ့ရသော ပြသနာကို မိမိတစ်ကိုယ်တည်း အဖြေရှာခြင်းငှာမစွမ်းသာတော့ပဲ . . .မိမိကို ညီမအရင်းသဖွယ်သဘောထားကာ မိမိနှင့်ဆိုးတူကောင်းဖက် ကူညီတိုင်ပင်နေကြဖြစ်သော တဖက်အိမ်မှ ဆြာဝန်ကတော် ဒေါ်သူဇာအောင်ကို သတိရမိလေတော့၏။





'' အင်းး. . ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ပြသနာကို မသူဇာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပြီးတိုင်ပင်ရရင်ကောင်းမယ်။ ကိစ္စကတော်တော်ထူးဆန်းနေတော့ ပေါ့လို့တော့မဖြစ်ဘူး။ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုဟာမျ ို း ထပ်ကြုံ ရင် ဒုက္ခပါပဲ ''





စသဖြင့် တွေးတောပူပန်လျှ က် မသက်မာသည် ဘေးအိမ်ရှိ ဒေါ်သူဇာ့ထံသို့သွားဖို့ရာ ပြင်ဆင်လေတော့သည်။ နံရံမှ နာရီကိုကြည့်လိုက်တော့ ကိုးနာရီဆယ့်ငါးဖြစ်နေလေပြီ. . .





'' ဒီအချ ိန်ဆို မသူဇာယောကျ ်ား ဒေါက်တာသိန်းမြင့် ဆေးခန်းသွားပီ။ အချ ိန်သင့်အခါသင့်ပဲ ''





ဟု မသက်မာ စိတ်ထဲမှရေရွတ်လိုက်ပြီး ဒေါ်သူဇာအောင် နေထိုင်ရာဘေးအိမ်သို့ ခပ်သုပ်သုပ်ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။







'' လာ. . .သက်မာ. . .ထိုင်။ လက်ဖက်သုပ်လည်းစား။ ရေနွေးလည်းသောက်။ ''





ဒေါ်သူဇာအောင်က မသက်မာကို နေရာပေးကာ ဧည့်ဝတ်ပြု လေသည်။





'' မစားတော့ပါဘူး မသူဇာရယ်။ သက်မာ မသူဇာကို တိုင်ပင်စရာလေးရှိလို့လာခဲ့တာ . . .''





'' ပြောစမ်းပါဦး သက်မာရဲ ့။ ဘာတွေတိုင်ပင်မလို့လဲ ''





''ဒီလို မသူဇာရဲ ့။ သက်မာလေ ညတုန်းက သိပ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်တစ်ခုကို ကြုံ ခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအဖြစ်က သက်မာ အိပ်ချ င်မူးတူးနဲ့ မြင်မိမြင်ရာမြင်ပြီး ထင်မိထင်ရာထင်တာမျ ို းမဟုတ်ဘူး။ တစ်ကယ်ကို လူကိုယ်တိုင် နဖူးတွေ ့ဒူးတွေ ့ဖြစ်ခဲ့ကြုံ ခဲ့ရတာ ''





ဟု မသက်မာက ပြောလိုက်တော့ ဒေါ်သူဇာအောင် မျ က်နှာတစ်ချ က်ပျ က်သွားပြီး . . .





'' မ. . .မမ ကိုပြောပြပါဦး သက်မာရယ်။ ဘာတွေမျ ားဖြစ်ခဲ့ ကြုံ ခဲ့ရလို့လည်း။ . . .ဘုရားး. . .ဘုရား. . .ငါထင်တာတွေ မဟုတ်ပါစေနဲ့ ''





လို့ ရင်ဘတ်ကို လက်နှင့်ဖိကာ ထိတ်ထိတ်ပြာ ပြာပြန်ပြောရှာလေသည်။





'' ဒီလို. . .မမရဲ ့ '' . . . .မသက်မာလည်း ညက သူမကြုံတွေ ့ခဲ့ရသမျှ တို့ကို ဒေါ်သူဇာအောင်ထံသို့ လုံးစေ့ပတ်စေ့ပြောပြလိုက်လေရာ . . . . .





'' အမလေးးး . . .ညီမလေးရယ် . .မမထင်ထားတဲ့အတိုင်းဖြစ်နေပြီပေါ့။ ဒီ. . .ဒီမှာ သက်မာရဲ ့ ညီမလေးကြုံ ခဲ့ တွေ ့ခဲ့ရတဲ့အတိုင်း မမလည်း ကြုံ ခဲ့ တွေ ့ခဲ့ဖူးတယ် ညီမလေးရဲ ့ ''





ဒေါ်သူဇာအောင်က မသက်မာကို ကတုန်ကယီပြန်ပြောလိုက်ရာ တဖန်ပြန်လည်ပြီး အံ့သြသွားရသူမှာ မသက်မာ ပင်ဖြစ်သွားလေတော့သည်။





'' ဘယ်. .ဘယ်လိုတွေလည်း မမရယ်။ ဒါ. . .ဒါ မျ ို း မမလည်းကြုံ ဖူးတယ်. . .ဟုတ်လား။ ဒါဆို သက်မနဲ့ မသူဇာက ဘဝတူတွေပေါ့. . .''





'' ဟုတ်တယ် သက်မာ။ တို့ညီမနှစ်ယောက်က ဘဝတူတွေဖြစ်သွားကြပြီပေါ့။ မမလည်း အရင်က ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ စိတ်ထဲမှာ ကျ ိတ်မှိတ်ခံစားလာရတာ။ အဖြေလည်း ရှာလို့မရ။ ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်းလည်းမသိ။ ကိုသိန်းမြင့်ကိုလည်း ဖွင့်မပြောရဲနဲ့ တော်တော်ကို အနေရခက်နေတာ။





ပြီးတော့ . . .ကိုယ့်ကို လှည့်ဖျ ားပြီး ကျ ူ းလွန်သွားလေခြင်း . . .ရယ်လို့လည်း စိတ်ထဲမှာတွေးမိပြီး မခံချ ိမခံသာ ဖြစ်နေရတယ်လေ။ ခုတော့ ငါ့ညီမပါ မမနဲ့အတူ ဘဝတူအဖြစ်နဲ့ရှိနေပြီဆိုတော့ မမအားရှိသွားပြီပေါ့။





မမကြုံ တွေ ့ခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်အပျ က်တွေကိုလည်း သက်မာကို မမပြောပြပါ့မယ်။ ပြီးတော့ တို့ညီမနှစ်ယောက် ဒီပြသနာကို ပူးပေါင်းပြီး အဖြေရှာကြတာပေါ့။ ''





ဟူ၍ ဒေါ်သူဇာက အားတက်သရောပြောလိုက်လေတော့သည်။ မသက်မာကလည်း . . .





'' ဟုတ်တယ်မမ။ သက်မာလည်း ပြသနာရဲ ့ အဖြေကို သိချ င်တယ်။ အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ ဒါမျ ို းထပ်ဖြစ်မှာ သက်မာ အရမ်းစိုးရိမ်တယ်။ ''





'' ဟုတ်တယ်သက်မာ မမလည်း ဒါကိုပဲ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ စိုးရိမ်နေရတာ။ ကဲ. . .ကဲ . .မမကြုံ တွေ ့ခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်ကိုပြောပြမယ်။ မမကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်လောက်က ကြုံ ခဲ့ရတာပဲသက်မာ. . . .အဖြစ်က ဒီလိုကွယ့် . . .''




ဒေါ်သူဇာအောင်က မသက်မအား သူမကြုံ တွေ ့ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျ က်တို့ကို ဖြေးဖြေးခြင်း ပြန်လည်ပြောပြနေလေတော့၏။

ဒေါ်သူဇာအောင်သည် အသားညို ညက်ညက်ဖြင့် စွံ ့ကားဖွံ ့ထွားသော အလုပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ မျ က်နှာမှာ ချေ ာမောလှပ၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။ သူမ၏ အရပ်အမောင်းမှာ ငါးပေ ငါးလက်မခန့်ရှိသဖြင့် မိန်းကလေးမျ ားထဲတွင် ဒေါင်အနည်းငယ်ကောင်းသူဟု ဆိုနိုင်သည်။





ဖြန့်လိုက်လျှ င် တင်ပါးအထိ ရှည်ကျ နေသော ဆံနွယ်မျ ားပိုင်ဆိုင်ထားသူလည်းဖြစ်ပြီး ဆြာဝန်ကတော်ပီပီ အမြဲတမ်း သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ကျေ ာ့ကျေ ာ့မော့မော့ နေတတ်သူလည်းဖြစ်သည်။ သူမသည် အသက် ၃၄ ခန့် ရှိပြီဖြစ်တာကြောင့် မိန်းမကြီးတစ်ယောက်၏ ရှိသင့်ရှိထိုက်သည့် အလှတရားမျ ား အစွမ်းကုန် ပြည့်စုံကြွယ်ဝနေသောချ ိန် ဖြစ်ပေတော့သည်။





ဒေါက်တာ သိန်းမြင့်မှာမူ ဤမျှ လောက် ချေ ာမောလှပ၍ အဖက်ဖက်မှုဆွဲဆောင်မှုကောင်းလှသော ဇနီးမယားကို ဂရုမထားဘဲ နေ့စဉ်ရက်ဆက်ဆိုသလို ညနက်သန်းခေါင်အထိ ဘောပွဲထိုင်ကြည့်လေ့ရှိသော တကယ့် ဘောပွဲခရေဇီတစ်ယောက်ဖြစ်လေ၏။ ၎င်းသည် အမြဲလိုလို ဆေးခန်းနှင့် ဘောပွဲ. . .ဘောပွဲနှင် ဆေးခန်း တွင်သာ အချ ိန်ကုန်နေတတ်သည်။





ထို့ကြောင့် ဘေးမှကြည့်လျှ င် ဒေါ်သူဇာတို့အိမ်ထောင်ရေးသည် အဘက်ဘက်ကပြည့်စုံပြီး သာယာပျေ ာ်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အိမ်ထောင်ရေးဟု ထင်မှတ်စရာရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ဒေါ်သူဇာအောင် အဖို့ လိုအပ်ချ က်မျ ားစွာ ရှိနေရှာလေ၏။





ဒေါ်သူဇာ အနေဖြင့် သားထောက်သမီးခံလေးရှိရန် ကြို းစားလိုသောဆန္ဒရှိသော်လည်း. . . .သားသမီးရဖို့အရေးကို အသာထား၍ တစ်လလျှ င် မိမိနှင့် နှစ်ခါ သုံးခါလောက် တွေ ့ရအောင်ကိုပင် ခင်ပွန်းသည် ဒေါက်တာ သိန်းမြင့်ကို လွန်စွာစည်းရုံးဆွဲဆောင်ရလေသည်။ ကျ န်သည့်နေ့မျ ားတွင်မူ ဒေါက်တာသိန်းမြင့်သည် ည နှစ်နာရီ သုံးနာရီအထိ ဘောပွဲထိုင်ကြည့်နေတတ်ပြီး ဒေါ်သူဇာ လွန်စွာအိပ်မောကျ ချ ိန်ရောက်ကာမှ အိပ်ယာအတွင်းသို့ဝင်အိပ်လေ့ရှိလေသည်။







တစ်နေ့သာ ညအခါတွင် ဒေါက်တာသိန်းမြင့်သည် အိမ်ရှေ ့ဧည့်ခန်း တီဗီရှေ ့တွင် ဘောပွဲထိုင်ကြည့်လျှ က်ရှိသည်။ ထိုစဉ် ဒေါ်သူဇာအောင်သည် လွန်စွာပါးလွှာ၍ လည်ပင်းဟိုက်သော ညဝတ် အကျၤ ီကို ဝတ်ဆင်လာပြီး ခင်ပွန်းသည် ဒေါက်တာသိန်းမြင့်ကို အိပ်ယာဝင်ဖို့ရာ စည်းရုံးခေါ်ဆောင်လေသည်။





'' မောင်. . . .မအိပ်သေးဘူးလားး။ ည ဆယ်နာရီပဲခွဲပြီမောင်ရယ်။ အိပ်ကြရအောင်နော် . . . .''





်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒေါက်တာသိန်းမြင့်ဘက်သို့ကိုင်းကာ ခပ်ချွဲ ချွဲ လေးပြောလိုက်သော ဒေါ်သူဇာ၏ ဖွံ ့ထွားသောရင်နှစ်မွှာသည် သူမ၏ အကျၤ ီလည်ပင်းပေါက်မှ တစ်ဝက်နီးနီးအစ်ထွက်လျှ က်။ ညဝတ်အကျၤ ီအောက်မှ ပေါင်တံ ညို ညို တို့ကလည်း ပြည့်ပြည့်သွယ်သွယ်နှင့် တင်းတင်းရင်းရင်း ထွက်ပေါ်လျှ က် . . . ။





ဒေါက်တာသိန်းမြင့်က ဒေါ်သူဇာကို တစ်ချ က်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး





'' သူဇာရယ်. . .မောင် ဒီအချ ိန်ဘယ်တုန်းက အိပ်ယာဝင်ဖူးလို့လဲ။ ပြီးတော့ ခုည တစ်ချ က်ခွဲ မန်ယူနဲ့ ဘိုင်ယန်နဲ့တွေ ့မှာ။ ပွဲကောင်းတယ် သူဇာရဲ ့။ မန်ယူက ဘိုင်ယန်ကို ကောင်းကောင်းဖုတ်မှာ. . .။ အဲ့ဒါ မောင်အားပေးရဦးမယ်။ သူဇာအိပ်ချ င်ရင် ဝင်အိပ်နှင့်တော့လေ . . . .''





လို့ပြန်ပြောလေသည်။ ဒေါ်သူဇာလည်း ဒေါက်တာသိန်းမြင့်ရဲ ့လက်ကို ဆွဲကာ





'' မရဘူးးကွာ. . .သူမျ ားတစ်ယောက်တည်းအိပ်ရတာ ပျ င်းလို့ပါ။ မောင်. လာကွာ. . .ခုအိပ်ရမယ်။ ''





စသဖြင့် ခပ်ဆိုးဆိုးကလေးတစ်ယောက်နှယ် လုပ်နေလေရာ ဒေါက်တာသိန်းမြင့်က လက်ကို အသာပြန်ရုန်းပြီး





'' မလုပ်ပါနဲ့သူဇာရယ်။ ဒီ. . .ဒီတစ်ညတည်းပါ။ နောက်ညတွေကျ ရင် ဟော့ဒီက သူဇာလေးနဲ့ မောင်အတူတူအိပ်ယာဝင်ပါ့မယ်။ ခုညက မန်ယူပွဲကောင်းလို့ပါ။ မောင်ကတိပေးပါတယ်။ နောက်ညတွေမောင်စောစော အိပ်မယ် ။ ဟုတ်ပြီလားး . . . .''





ဟု ချေ ာ့ချေ ာ့မော့မော့ ပြန်ပြောပြီး ဘောပွဲဆက်ကြည့်နေလေတော့၏။





'' ဟွန်းး. . . .သူ့ပြောလိုက်ရင် ဒီအတိုင်းချ ည်းပဲ. . .သွားး. . .မအိပ်လည်းနေပေါ့။ အလကားမိန်းမသိက္ခာကျ တယ်။ ဒီကချ ည်းအမြဲလာပင့်နေရတာ . . . . ''





ဒေါ်သူဇာလည်း သူမဆွဲကိုင်ထားသော ဒေါက်တာသိန်းမြင့်၏လက်ကို ဆောင့်လွှတ်ချ ကာ ပါးစပ်မှ ဆူဆူအောင့်အောင့်စကားလုံးမျ ား အဆက်မပြတ်ပြောလျှ က် ခြေကို တဒုန်းဒုန်မည်အောင်နင်း၍ အိပ်ခန်းရှိရာသို့ ထွက်ခဲ့လေတော့သည်။





အိပ်ယာထဲသို့ရောက်သောအခါ ဒေါ်သူဇာသည် အချ ိန်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ ခင်ပွန်းသည် ဒေါက်တာ သိန်းမြင့်ကို စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေသော်လည်း ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မျ က်ခွံမျ ားတဖြေးဖြေးလေးလံလာကာ အိပ်ပျေ ာ်ခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့၏။







တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အုပ်မိုး၍ မိမိ၏နှုတ်ခမ်းပြည့်ပြည့်တို့ကို နမ်းဆုပ်လျှ က်ရှိသည်ကို ဒေါ်သူဇာ အိပ်တဝက် နိုးတဝက်ဖြင့် သိရှိခံစားနေရသည်။ သူမကလည်း အိပ်မက်လိုလို တကယ်လိုလိုနှင့် ထိုနှုတ်ခမ်းပိုင်ရှင်ကို တရှိုက်မက်မက်ပြန်လည်နမ်းရှုံ ့နေမိသည်။





အတော်ကြာအောင်နမ်းကြရှုံ ့ကြ၍ နှုတ်ခမ်းချ င်းခွာလိုက်ချ ိန်တွင်တော့ ဒေါ်သူဇာ၏ အသိအာရုံတို့မှာ ကြည်ကြည်လင်လင် နိုးကြွလာလေတော့သည်။





'' ဟယ်. . . .မောင် ''





ကိုသိန်းမြင့်သည် မိမိခေါ်ဆောင်ချ ိန်တွင် တပါတည်းလိုက်မလာဘဲ ဘောပွဲကြည့်ကျ န်ခဲ့ပြီး ယခုမှ မိမိကိုလာရောက်နမ်းရှုံ ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒေါ်သူဇာသည် ၎င်း၏ဆန္ဒကိုအလွယ်မလိုက်ဘဲ စိတ်ကောက်ဟန်ပြု ကာ အနည်းငယ်မူရမည်ဟု စိတ်ထဲတွင်တွေးတောကြံစည်မိလေသည်။





သို့သော် သိပ်ကိုနောက်ကြသွားလေပြီ။ ကိုသိန်းမြင့်သည် သူမကိုယ်ပေါ်ရှိ ညအိပ်ဝတ်စုံကြို းကို ခပ်မြန်မြန်ဆွဲဖြေကာ ဝတ်စုံကို လှပ်ချ လိုက်လေတော့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လှပပြည့်တင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို နေရာလပ်မကျ န်အောင် လိုက်လံနမ်းရှုံ ့လေတော့၏။





ဒေါ်သူဇာလည်း မူနေရန် စိတ်လုပ်နေရန် အချ ိန်မရတော့ဘဲ ခင်ပွန်းသည် ကိုကျေ ာ်ငြိမ်းပြု သမျှ နုရသော အဖြစ်သို့ရောက်ရှိနေလေတော့သည်။ သူမသည် အားအင်မျ ားတဖြေးဖြေးဆုတ်ယုတ်လာသလို ခံစားလာရပြီး ကိုသိန်းမြင့်၏ ကြင်နာယုယမှုအောက်တွင် အဝတ်စုတ်တစ်ခုနှယ် ပျေ ာ့ခွေနွမ်းလျှ စွာ ရင်ခုန်လှိုက်မောနေရချေ ပြီ။ ထို့နောက် ကိုသိန်းမြင့်က ၎င်း၏ ချ စ်သံစဉ်တေးသွားကို စတင်တီးခေတ်လေတော့ရာ ဒေါ်သူဇာလည်း ချ စ်သံစဉ်တေးသီချ င်းကို တမြေ့မြေ့တညှင်းညှင်း လိုက်ပါသီဆိုရလေတော့၏။





ဤသို့ဖြင့် ဒေါ်သူဇာတို့လင်မယားနှစ်ယောက်သည် ချ စ်သံစဉ်တေးသွားမျ ားကို ပုံစံအမျို းမျ ို းဖြင့် သူပြို င်ကိုယ်ပြို င်တီးခတ် သီဆိုကြပြီး နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ၎င်းတို့၏ ချ စ်စတိတ်ရှိုးပွဲကို ရပ်တန့်လိုက်ကြလေတော့သည်။





ထို့နောက် ဒေါ်သူဇာသည် သူမ၏ လက်သီးဆုပ်ကလေးမျ ားဖြင့် ကိုသိန်းမြင့်၏ ရင်ခွင်ကို မနာအောင်ခပ်ဖွဖွထုကာ . . .





'' သွားပါ။ ရှင့် ဘောပွဲပဲသွားကြည့်ပါ။ ဒီက အရေးမပါ ပါဘူးး '' ဟူ၍ ချွဲ နွဲ့ ့သောအသံလေးသုံးကာ ခနဲ့တဲ့တဲ့ပြောလေ၏။





'' မဟုတ်ပါဘူး သူဇာရယ်။ မောင့်ဘဝမှာ သူဇာက အရေးအကြီးဆုံးပါ ''





'' အလကားပါ ။ ဘောပွဲပြီးသွားလို့ မဟုတ်လား ''





'' ဘောပွဲပြီးလို့မဟုတ်ပါဘူးကွာ. . .။ ဟောဒီက သူဇာလေးနဲ့ ဟောဒီလို အတူတူချ စ်ချ င်လို့ ဘောပွဲမကြည့်တော့ဘဲ အိပ်ယာဝင်ခဲ့တာပါ။ ယုံပါသူဇာရယ် ''





ကိုသိန်းမြင့်က ဒေါ်သူဇာ၏ ပါးလေးကိုဖြစ်ကာ ပြန်လည်ချေ ာ့မော့ပြောဆိုလိုက်ရာ . . . .





'' အို. . . .မယုံပါဘူးးး . . . . .''





'' မယုံရင်လည်း သူဇာယုံကြည်သွားသည်အထိ ကိုယ့်အချ စ်တွေကို ထပ်ကာထပ်ကာသက်သေပြရတော့မှာပေါ့. . .လာခဲ့. . . .''





'' အို. . . .သွားးပါ ခစ် ခစ်. . .ခုမှ သိပ်ကဲနေ . . .လူဆိုးကြီးး . . .အို. . အို . . ဘယ့်နှယ့် . . . . . . .''





ကိုသိန်းမြင့်က ပုံစံနောက်တစ်မျ ို းဆန်း၍ ၎င်း၏ချ စ်သံစဉ်တေးသွားတို့ကို ထပ်မံတီးခတ်လိုက်ပြန်လေ၏။ ဒေါ်သူဇာလည်း ချ စ်သံစဉ်တေးသီချ င်းတို့ကို တရှိုက်မက်မက် လိုက်ပါဆိုငြီးလိုက်ရပြန်တော့သည်။





နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ချ စ်သံစဉ်တေးသွားမျ ား၏ တမ်ပိုအမြန်ဆုံး ကီးအမြင့်ဆုံးအပိုင်းကို ပြင်းရှလှိုက်လှဲစွာ နှစ်ယောက်သံပြို င်သီဆိုဟစ်ကြွေးလိုက်ကြလျှ က် ဒုတိယမြောက် ချ စ်စတိတ်ရှိုးပွဲသည်လည်း အောင်မြင်စွာပြီးဆုံးခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားရလေတော့သည်။







ဒေါ်သူဇာသည် ကုတင်ခြေရင်းတွင် ပုံလျ က်သားဖြစ်နေသော ညအိပ်ဝတ်စုံလေးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ရွှန်းစိုပြည့်ဖြို းသည့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဝတ်ဆင်ခြုံ လွှမ်းလိုက်လေသည်။ လွန်စွာမောပမ်းနေပြီဖြစ်သောကြောင့် တန်းအိပ်ပြစ်လိုက်ချ င်သော်လည်း ရေစာလွန်းသဖြင့် ရေသောက်ရန် အိပ်ခန်းအတွင်းမှ ရေအိုးရှိရာနောက်ဖေးထမင်းစားခန်းသို့ထွက်ခဲ့လေသည်။ ကိုသိန်းမြင့်ကတော့ အိပ်ယာထက်တွင် ပိုးလိုးပက်လက် အိပ်ပျေ ာ်လျှ က် ကျ န်ခဲ့လေတော့၏။





သူမရေသောက်အပြီး အိပ်ခန်းဆီသို့ပြန်အလာ အိမ်ရှေ ့ဧည့်ခန်းတွင် မီးရောင်လင်းနေသည်ကိုတွေ ့ရပြီး ဘောပွဲကြေငြာသံကိုပါကြားရသောကြောင့် ကိုသိန်းမြင့် '' တီဗီကိုမပိတ်ဘဲ ဝင်အိပ်နေသည်ဟု တွေးမိကာ '' တီဗီပိတ်ရန်အတွက် ဧည့်ခန်းဘက်ဆီသို့ထွက်လာခဲ့လေသည်။





ဧည့်ခန်းသို့အရောက်တွင် မြင်လိုက်ရသည့်မြင်ကွင်းကြောင့် ဒေါ်သူဇာ လွန်စွာထိတ်လန့်အံ့သြသွားရလေတော့သည်။ ဧည့်ခန်းစက်တီခုံပေါ်တွင် ကိုသိန်းမြင့်က ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက်မျ ားစားကာ တီဗီမှ ဘောပွဲကို ထိုင်ကြည့်နေလျှ က်။ ဒေါ်သူဇာ၏ စိတ်ထဲတွင် '' အိပ်ခန်းထဲမှာ အိပ်လျှ က်ကျ န်ခဲ့တဲ့ မောင်က ဘယ့်နှယ့် ဧည့်ခန်းထဲချ က်ခြင်းပြန်ရောက်ပြီး ဘောပွဲကြည့်နေပါလိမ့် . . . . '' ဟူ၍ စဉ်းစားမိကာ သေခြာအောင်မေးကြည့်လိုက်တော့သည်။





'' မောင် ပြန်ပြီး ဘောပွဲထွက်ကြည့်နေတာလား ''





ဒေါက်တာသိန်းမြင့်က ဘောပွဲမဲကြည့်နေရာမှ ဒေါ်သူဇာရောက်နေသည်ကို သတိပြု မိသွားပြီး





'' သြော်. . .သူဇာတောင်တရေးနိုးလာပြီကိုးး။ ဘောပွဲကမပြီးသေးဘူး သူဇာရဲ ့။ ဒီမှာ မန်ယူရှုံးနေတယ်။ မောင်လည်း သူဇာ အိပ်ဖို့လာခေါ်ပြီးထွက်သွားကတည်းက ဒီနေရာက ထကိုမထရသေးဘူး။ မန်ယူကို အားပေးချ င်လွန်းလို့စောင့်နေတာ။ အပေါ့သွားချ င်တာတောင်အောင့်ထားရတယ်။





ခုတော့ ဒင်းတို့က ဖျ င်းလိုက် သင်းလိုက်တာတွေ. . .ကြည့်စမ်းပါဦး ဘိုင်ယန်ကို ရှစ်ဂိုးရှုံးနေတယ်။ ဘဲဥကမကွဲသေးဘူး။ အချ ိန်ကနာရီဝက်လောက်ကျ န်သေးတယ်။ ဟိုက ဘယ်နှဂိုးလောက်ထပ်သွပ်ဦးမလဲမသိဘူး။ ''





မန်ယူရှုံ းသမျှ ကို ယူကြုံ းမရစွာပြောပြလေတော့သည်။





'' ဒါ. . .ဒါ ဆို မောင်. . မောင် ဒီနေရာက ဘယ်မှမထခဲ့ဘူးပေါ့။ ''





'' ဘယ်က ထရမှာလည်းမိန်းမရယ်. . . ဒီမှာ သောက်သုံးမကျ တဲ့ကောင်တွေရဲ ့ သူမျ ားလုပ်သမျှ ခံနေရပုံကို ကြည့်ပြီး ဒေါကန်နေရတာ ''





'' အိပ်ခန်းထဲလည်း မလာခဲ့ဘူးပေါ့ ''





'' သြော်. . . .ဒီမိန်းမနဲ့တော့ ခက်ပြီ။ ဘယ်မှမထပါဘူးဆိုမှ ဘယ်လိုလုပ်အိပ်ခန်းထဲရောက်ပါ့မလဲ သူဇာရဲ ့ . . . မဟုတ်မှလွဲကော ငါ့မိန်းမ အိပ်မက်တွေမက်ပြီး ယောင်နေပြီထင်တယ်။ သွားသွားပြန်အိပ်ချ ည်းတော့။ မနက်ဖန် သူဇာနဲ့အတူတူ မောင်စောစောအိပ်ယာဝင်မယ်. . .ဟုတ်ပြီလား။ . . .ကဲ. . . .ကဲ. . . .လိမ္မာတယ် သွား သွား ''





ဒေါက်တာသိန်းမြင့်က ဒေါ်သူဇာကို အိပ်ခန်းသို့ပြန်အိပ်ရန်ချေ ာ့မော့ပြောဆိုနေရင်း . . . .





'' ဟားးး. . . .တစ်ဂိုးထပ် ပေးလိုက်ရပြန်ပြီ။ သွားးပါပြီကွာ. . .။ ဒီ ငါမသားတွေ . . . .သောက်သုံးမကျ . . . . . . . . . . . . .''





ဒေါ်သူဇာလည်း ထွေထွေထူးထူးဘာမှထပ်မေးမနေတော့ဘဲ အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ အပြေးတပိုင်းခြေလှမ်းတို့ဖြင့် ဝင်ခဲ့လေတော့သည်။ ထို့နောက် ခြင်ထောင်ကို ဆွဲလှန်လိုက်ရာ အိပ်ယာထဲတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ ့ရှိရပေ။





'' ဒါ. . .ဒါ ဆို ဒီမှာ ငါနဲ့အတူတူနေပြီး အိပ်ကျ န်ခဲ့တဲ့သူက မောင်မဟုတ်ဘူးလား။ ခု သူဘယ်ရောက်သွားလည်း။ ဒါပေမယ့်. . .သေခြာပါတယ်။ အဲ့ဒီလူက မောင်မှ မောင်အစစ်ပါ။ ငါနဲ့ ဒီလောက်နီးနီးကပ်ကပ်နေခဲ့ရတာဘဲ. . .မမှားနိုင်ပါဘူး။





အဲ့ဒါကို မောင်က ဘာလို့ သူအိပ်ခန်းထဲမလာခဲ့ပါဘူးပြောရတာလည်း။ သူ့ကြည့်ရတာလည်း ငါ့ကို ကြည်စယ်နေတဲ့ပုံ ညာနေတဲ့ပုံမပေါ်ဘူး။ အတည်ကိုပြောနေတာ။





ဟင်းးး. . . .ဘာတွေလည်းးဟာ. . .။ ရှုပ်နေတာဘဲ ''





ဒေါ်သူဇာအောင်၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးမျ ားစွာ မေးခွန်းမျ ားစွာဖြင့် ရှုပ်ထွေးလျှ က်ရှိလေတော့သည်။





ထိုနေ့ညက အိပ်ယာထက်တွင် လူးရင်းလှိမ့်ရင်းစဉ်းစားရင်း ဒေါ်သူဇာအောင် တော်တော်နှင့်အိပ်မပျေ ာ်နိုင်တော့ပေ။ မိမိနှင့်ဆက်ဆံခဲ့သူမှာ မိမိ၏ခင်ပွန်းသည် ကိုသိန်းမြင့် ဟုတ်မဟုတ် ဝေခွဲ၍မရသဖြင့် စိတ်ထဲမှာလည်း မတင်မကျ ။ မကြေနပ်သလိုလို ခံပြင်းသလိုလို။





ဒေါ်သူဇာသည် အဖြေရှာလို့မရသော ပြသနာမျ ားကို အခါခါအဖြေရှာကြည့်ရင်း မိမိဘေးတွင် ကိုသိန်းမြင့်လာအိပ်ပြီး အတော်ကလေးကြာမှ မျ က်လုံးတွေစင်းကာ အိပ်ပျေ ာ်ခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။









'' မမရဲ ့အဖြစ်ကတော့ အဲ့ဒါပါပဲ သက်မာရယ်. . . .''





ဒေါ်သူဇာက သူမကြုံ တွေ့ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျ က်တို့ကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံပြန်လည်ပြောပြပြီးနောက် မောပမ်းသွားဟန်ဖြင့် ဆက်တီစားပွဲပေါ်ရှိ ခပ်အေးအေး ရေနွေးတစ်ခွက်ကို တစ်ကြို က်တည်းမော့သောက်လိုက်ကာ. . . .ဟူးးခနဲ သက်ပြင်းတစ်ချ က်ကိုလည်းမှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။





'' မမရဲ ့အဖြစ်ကလည်း သက်မာနဲ့ထူးမခြားနားပါလားနော်။ သက်မတို့ အဲ့လိုနောက်တစ်ခါထပ်ကြုံ ရင် ဒုက္ခပါပဲ ''





မသက်မာက ရင်ဘတ်ကိုဖိကာ စိုးရိမ်ပူပန်စွာပြောလိုက်လေရာ . . .





'' ဟုတ်တယ် သက်မာ။ မမတို့ ဒီအဖြစ်မျ ို းနောက်တစ်ခါထပ်မကြုံ ဘူးလို့ မပြောနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီပြသနာရဲ ့အဖြေ. . . ဒီပြသနာရဲ ့တရားခံကို မိအောင်ဖော်ထုတ်ရမယ်။ ဒီလိုမှ ကိုယ့်ဘက်ကလက်ဦးမထားရင်တော့ မမတို့ဘဝတွေ စုတ်ပြတ်သတ် သွားဖို့ပဲရှိတော့တယ်။ ''





'' ဒါဆို သက်မာတို့ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲဟင်. . .မမ '' မသက်မာက အစဉ်းစားရခက်ဟန်ဖြင့် ဒေါ်သူဇာကို မေးလိုက်တော့ . . . .





'' မမစဉ်းစားထားတာတစ်ခုရှိတယ်သက်မာ။ ဒီပြသနာမှာ တို့ရဲ ့ခင်ပွန်းတွေလား ခင်ပွန်းတွေမဟုတ်ဘူးလား တို့ကိုယ်တိုင်သေခြာမကွဲပြားလောက်အောင် တရားခံက တို့ခင်ပွန်းသည်တွေနဲ့တူတဲ့တစ်ယောက်ဖြစ်နေတယ်။





မမအနေနဲ့ကတော့ မမတို့ဉာဏ်မမှီတဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ. . . ရုပ်ပေါင်းနာမ်ခွာတွေ. . . အဲ့ဒါတွေကို ခဏထားလို့ မမတို့ ဉာဏ်မှီတဲ့အပိုင်းက စပြီးစဉ်းစားချ င်တယ်။





မသမာသူတစ်ယောက်ယောက်က ညမှောင်မှောင်မဲမဲထဲမှာ မျ က်နှာဖုံး မျ က်နှာတုပညာ ပလပ်စတစ်စာဂျ ရီပညာ မိတ်ကပ်ပညာ စတာတွေသုံးပြီး မမတို့ရဲ ့အမျ ို းသားတွေဟန်ဆောင်လို့ မမတို့ကို ကြူ းလွန်ခဲ့တယ်. . . .လို့ တွေးကြည့်ရအောင်။





တို့နဲ့ အတူတူနေခဲ့တဲ့ အချ ိန်တုန်းက အဲ့ဒီသူဆီကနေ ခပ်အီအီခပ်မွှေးမွှေး အနံ့တစ်မျ ို းရတာကို မမသတိပြု မိတယ်။ သက်မာကော သတိထားမိလား ''





ဒေါ်သူဇာက မသက်မာကို မေးလိုက်တော့ မသက်မာက မျ က်လုံးလေးတွေထောင့်ကပ်ကာ ပြန်လည်စဉ်းစားသည့်ဟန်ပြု ပြီး





'' အင်းး. . . .သက်မာ ရေချ ို းခန်းထဲပါသွားပြီး ပထမပိုင်း သက်မာက သူ့ကိုကျေ ာခိုင်းလျှ က်ပုံစံနဲ့ နေရတာဆိုတော့ အဲ့ဒီအနံ ့သိပ်မရဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ဖက်ကိုလှဲ ့ပြီး ရင်ချ င်းဟတ် ဖက်လိုက်တဲ့အချ ိန်မှာတော့ သူ့ဆီက အဲ့ဒီအနံ့ကောင်းကောင်းရမိတယ်။. . .ကို ဘယ်ကရေမွှေးတွေဆွတ်လာတာလည်းမသိဘူး. . .လို့တောင်သက်မာတွေးနေမိသေးတယ် ''





ဟုပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။ ထို့နောက်ဒေါ်သူဇာက စကားဆက်ပြန်သည်။





'' အဲ့ဒီရေမွှေးနံ့ကလည်း သက်သေတစ်ခုဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့ သက်မာရယ်။ ပြီးတော့မမအမျ ို းသား ကိုသိန်းမြင့်နဲ့ သက်မာရဲ ့အမျ ို းသား မောင်ကျေ ာ်သာ တို့က လုံးတူဒေါက်တူတွေပဲ။ တရားခံဟာလည်း သူတို့နဲ့အတူတူဆိုတော့ သူတို့လို အလုံးအရပ်တည်းကပဲဖြစ်နိုင်တယ်လေ။





မမတို့ရဲ ့အိမ်တွေကို ညကြီးအချ ိန်မတော် ဝင်နိုင်ထွက်နိုင်လောက်အောင် ရင်းနှီးကျွ မ်းကျ င်နေတာဆိုတော့ . . .တရားခံဟာ ဒီအနီးနားတစ်ဝှိက် အတွင်းသိထဲကဖြစ်ရမယ်။ အနီးစပ်ဆုံးအနေနဲ့ ဟော့ဒီငါးလုံးတန်းထဲကကိုပဲ ဖြစ်နိုင်ချေ မျ ားတယ်။





နောက်တစ်ခုက ဘဝတူအချ င်းချ င်းမို့ သက်မာကို မမ မရှက်တန်းဝန်ခံရရင် အဲ့ဒီနေ့က မမကိုဆက်ဆံတဲ့အခါမှာ အရင်နေ့တွေထက် အားပိုပါပြီး အချ ိန်လည်း တော်တော်ကို ပိုကြာတာကို တွေ ့ရတယ် ''





ထိုအခါ မသက်မာက. . .





'' သက်မာလည်း အဲ့အချ က်ကို ကောင်းကောင်း သတိထားမိတယ် မမ '' ဟု ရှက်ပြုံ းလေးပြုံ းကာ ဝင်ရောက်ထောက်ခံလေသည်။ ဒေါ်သူဇာကဆက်လက်၍. . . . .





'' ဟုတ်တယ်သက်မာ။ ဒါကြောင့် တရားခံဟာ တို့ခင်ပွန်းတွေထက် ငယ်ရွယ်ပြီး အားကောင်းမောင်းသန်ပိုရှိတယ်လို့ မမခန့်မှန်းတယ်။



ပြီတော့ ဒီအချ က်အလက်တွေနဲ့ကိုက်ညီတဲ့ လူနှစ်ယောက် ဒီငါးလုံးတန်းမှာ မမတွေ ့ထားပြီးပြီ။ ''





ဒေါ်သူဇာက မသက်မာအား သူမ ကောက်ချ က်ဆွဲထားအမျှ ကို ကျ ို းကြောင်းဆက်စပ်ပြလိုက်ရာ . . . . .





'' ဟင်. . .အဲ့. . .အဲ့ ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲဟင် '' မသက်မာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြန်မေးလေတော့သည်။ ထိုအခါ ဒေါ်သူဇာက ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက် ထပ်မံသောက်ချ လိုက်ပြီး





'' အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးအိမ်မှာနေတဲ့ မောင်မောင်ဆိုတဲ့သူငယ်ရယ် . . . .လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်ကတည်းက နာမ်စမအပျ ို ကြီး ဒေါ်ထားထားရဲ ့အိမ်ကို နယ်ကရောက်လာတဲ့ သူရဲ ့တူ ရဲရင့် ဆိုတာရယ်ပဲ ။





ဒီနှစ်ယောက်ထဲမှာမှ မမစုံစမ်းရသမျှ မောင်မောင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်လောက်ကတည်းက ခရီးသွားနေတာ. . .ဒီမနက်မှ အိမ်ကိုပြန်ရောက်သတဲ့။ အဲ့ဒီတော့ မမတို့ ဖြစ်ပျ က်ခဲ့တဲ့အချ ိန်တွေမှာ မောင်မောင်ဒီမှာမရှိဘူးလို့ ယေဘူယအားဖြင့်တွေးလို့ရတာပေါ့။





ခရီးထွက်ဟန်ဆောင်ပြီးတော့မှ ဒီမကောင်းမှုကို ကျ ူ းလွန်တာကောမဖြစ်နိုင်ဘူးလား. . .လို့စဉ်းစားနိုင်ပေမယ့် မမရဲ ့မျ က်လုံးထဲမှာ မောင်မောင်က တို့ခင်ပွန်သည်တွေထက် အရပ်နဲနဲပုသလားလို့။ အဲ့ဒီတော့ မမတို့ မောင်မောင့်ကို ခဏဖယ်ထားကြမယ်။





ခုလောလောဆယ် မသင်ကာစရာအကောင်းဆုံးကတော့ အပျ ို ကြီးရဲ ့တူ ရဲရင့်ပဲ။ အလုံးအရပ်ကလည်း ကိုသိန်းမြင့်တို့နဲ့ ကွက်တိပဲ။ နေပုံထိုင်ပုံကလည်း သိုသိုဝှက်ဝှက်နဲ့ ''





'' အပျ ိုကြီးတူဆိုတာ ခုတလောအပျ ို ကြီးအိမ်မှာတွေ ့နေရတဲ့ ဟို. . .ရုပ်ခပ်ဖြောင့်ဖြောင့်လူငယ်ကိုပြောတာလား. . .''





'' ဟုတ်တယ် သက်မာ။ ဒီကလေးကိုပြောတာ '' ဒေါ်သူဇာက ဟုတ်မှန်ကြောင်းပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။





'' အင်းး. . .သူဆိုရင်တော့ ကိုကျေ ာ်သာနဲ့လည်းတော်တော်ကို အလုံးအရပ်တူတယ်။ အဲ့တော့သက်မာတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲဟင် ''





ဟူ၍ မသက်မာက မျ က်လုံးလေးပင့်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိသော မျ က်နှာလေးဖြင့် ဒေါ်သူဇာကို မေးလိုက်ရာ . . .





'' မမတို့ သူ့ကို မျ က်ခြေမပြတ် လေ့လာစောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့သက်မာရယ်. . . .''





ဟု လေးလေးပင်ပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေတော့သည်။

တနင်္ဂနွေနေ့ အလုပ်ပိတ်ရက် . . . ဆြာဝန်ကတော် ဒေါ်သူဇာအောင်နှင့် ကျေ ာင်းဆြာမ မသက်မာတို့နှစ်ယောက် ဒေါ်ထားထား ၏အိမ်သို့ ရောက်နေကြလေသည်။ ပိတ်ရက်ဖြစ်သဖြင့် အာလာဘသလာဘ ပြောကြရန် လာကြခြင်းဖြစ်သည်ဟု အကြောင်းပြထားကြသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာမူ ၎င်းတို့စိတ်ထဲရှိသံသယတရားခံ ရဲရင့်ဆိုသူအား လေ့လာအကဲခတ်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။





ဒေါ်ထားထားမှာ အသက် ၃၈ . .၃၉ ခန့်ရှိနေပြီဖြစ်သော အပျ ို ဟိုင်းကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်၍ ငါးလုံးတန်း၏ အလည်တည့်တည့်အကျ ဆုံး ၃ အိမ်မြောက်အိမ်တွင်နေထိုင်လေသည်။ သူမသည် ဆေးရုံတစ်ခုတွင် သူနာပြု ဆြာမကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူလည်းဖြစ်ပြီး အသက်အနည်းငယ်ကြီးပြီဟုဆိုနိုင်သော်လည်း ဘာတစ်ခုမျှ မပျ က်ဆီးသေးသူ ဖြစ်ပေသည်။





သူမသည် လွန်စွာ လှလှပပ ကျေ ာ့ကျေ ာ့မော့မော့ နေထိုင်တတ်သူဖြစ်ပြီး မျ က်နှာတွင် မိတ်ကပ်ကို အစဉ်အဖြင့် မှုန်နေအောင်လိမ်းချ ယ်ကာ နှုတ်ခမ်းနီကို နီရဲနေအောင် ဆိုးတတ်လေ၏။ ထို့အပြင် ကျေ ာလည်လောက်ရှိသော သူမ၏ ဆံနွယ်တို့ကို ဖြောင့်ကာ ရွှေအိုအောင်ပါးပါးလေးဆိုးထားသေးသည်။





မြန်မာဝတ်စုံရိုးရိုးလေးမျ ားဖြင့်ပင် သူမ၏ကျ စ်လစ်လှပသော ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးကို ပေါ်လွင်သည်ထက်ပေါ်လွင်စေရန် ဝတ်စားတန်ဆာ ဆင်ယင်တတ်သူလည်း ဖြစ်ပေသည်။





ဒေါ်ထားထားက ဒေါ်သူဇာနှင့် မသက်မာကို နေရာပေးကာ လက်ဖက်သုတ်. . .ရေနွေးကြမ်း စသည်တို့ဖြင့် ဧည့်ခံရန်ပြင်ဆင်လေသည်။





'' သား. . .တူလေး. .



ရဲရင့် ရေ. . .လက်ဖက်ချ ဉ်လေးသုတ်ခဲ့ဟေ့။ ဒီမှာ မင်းမမတွေကို ကျေွ းရအောင်. . . .။ ပြီးတော့ရေနွေးဓာတ်ဘူးလေးနဲ့ အခါးပန်းကန်တွေပါယူခဲ့ ''



ဒေါ်ထားထားက ဧည့်ခန်းစက်တီခုံပေါ်တွင် ထိုင်ရာမှမထဘဲ အိမ်နောက်ဖေးဘက်သို့လှည့်ကာ အော်ပြောလိုက်လေရာ . . .





'' ဟုတ်ကဲ့ပါ. . . . အန်တီထား ''





အိမ်နောက်ဖေးမှ သာယာကြချ ို မြသော အသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် ဒေါ်ထားထားတို့ အမျ ို းသမီးသုံးဦးတို့သည် . . . .





'' မမထားက အရွယ်တင်လိုက်တာနော်. . .



အို. . . .သက်မာကမှ အရပ်မြင့်မြင့် သွယ်သွယ်သပ်သပ်ကလေးနဲ့လှတာ . . . .



မမ သူဇာ ကတော့ ခန္ဓာကိုယ်အလှဆုံးပါပဲ . . . .''





စသဖြင့် မိန်းမတို့ထုံးစံအတိုင်း ဘုတ်ကျ ီးမြှောက် ကျ ီးဘုတ်မြှောက်စကားမျ ားကို သူတလှည့်ကိုယ်တလှည့် ပြောဆိုလျှ က်လက်ဖက်သုတ်အလာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေတော့သည်။





ခဏအကြာတွင်. . . .





'' ရပါပြီဗျ ားး. . . . .။ ကျွန်တော့်ရဲ ့လက်ရာ မန္တလေးချ ဉ်စပ်လဖက်သုတ်ကလေးကို ရွှေဖီမိုလ်းလွတ်အညွန့်လေးတွေ ခပ်ထားတဲ့ အခါးရည်လေးနဲ့ သုံးဆောင်ကြပါ . . .''





ရဲရင့်ဆိုသော သူငယ်သည် ဖော်ရွေပြူ ငှာသော အသံကိုပြု လျှ က် လက်ဖက်ပန်းကန် ဓာတ်ဘူး ပန်းကန်လုံးတို့ တင်ဆောင်လာသည့်ဗန်းကို ကိုင်ကာ အိမ်နောက်ဖေးမှ ထွက်လာလေသည်။





ထို့နောက် ဒေါ်သူဇာတို့ရှေ ့ရှိ စက်တီစားပွဲပေါ်သို့ နေရာချ လိုက်ကာ ရေနွေးပန်ကန်တစ်ခွက်ချ င်းစီိအတွင်းသို့ ရေနွေးငှဲ ့ပေးပြီး ၎င်း၏အဒေါ်ဖြစ်သူ ဒေါ်ထားထားအနီးသို့သွားကာ ရိုကျ ို းသော အမူအရာဖြင့် ရပ်တန့်နေလေတော့၏။





ဒေါ်သူဇာတို့လည်း ရဲရင့်ကိုအနီးကပ်တွေ ့လိုက်ရတော့မှ ၎င်းသည် အသက် ၂၀ တစ်ပတ်လည်မျှ သာ ရှိသေးသော အသားလတ်လတ် အလုံးအရပ်ကောင်းကောင်း မေးရိုးခိုင်ခိုင်ဖြင့် ယောကျ ်ားချေ ာ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပိုမိုသေခြာစွာ သိရှိလိုက်ရလေသည်။ထို့အပြင် '' ငါ့တို့ကို ဆက်ဆံခဲ့တာ ဒီကလေး ဆိုရင်. . .'' ဟူသည့်အတွေးမျ ားဖြင့် နှစ်ယောက်စလုံး ကြက်သီးတဖျ ဉ်းဖျ ဉ်းထကာ ရင်ခုန်နှုန်းမျ ား ပိုမို၍မြန်ဆန်လာကြတော့သည်။





ဒေါ်ထားထားက ၎င်း၏တူ ရဲရင့်နှင့် ဒေါ်သူဇာတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။





'' အိမ်ချ င်းတွေက ကပ်နေကြပေမယ့် ကိုယ့်အလုပ်တွေနဲ့ကိုယ်ရှုပ်နေကြတော့ တို့ညီမတွေ ခုလိုအေးအေးတေးဆေး မတွေ ့ဖြစ်ကြတာတောင် ကြာပြီပဲ။ ဟောဒီက မမထားရဲ ့တူ ရဲရင့်နဲ့လည်း သူဇာတို့ကို ခုမှပဲမိတ်ဆက်ပေးရတော့မယ်။ သူ့နာမည်က ရဲရင့် တဲ့။ နယ်မှာနေတဲ့ မမရဲ ့ အကိုကြီးကမွေးတာလေ။ မမတူအရင်းပေါ့။ ခု ဒီမှာ မမတစ်ယောက်တည်းမို့ အဖော်ရအောင်လို့ဆိုပြီး သူ့အဖေကလွှတ်လိုက်တာ ''





ရဲရင့်၏ကျေ ာကို ကိုင်လျှ က် ဒေါ်ထားထားက ဒေါ်သူဇာတို့ကို ပြောလိုက်ပြီး တဖန် ရဲရင့်ကိုလည်း . . . .





'' ဒါကတော မမသက်မာတဲ့ ညာဘက်အစွန်ဆုံးအိမ်မှာနေတာလေ။ ဒါက မမသူဇာတဲ့ အန်တီထားတို့ဘေးအိမ်ကလေ။ မှတ်ထားနော်သား . . .နောက် မမတို့က လိုအပ်လို့ခိုင်းရင် အကူအညီပေးရမယ် လုပ်ပေးရမယ်. . .ဟုတ်ပြီလား. . .''





ဟူ၍ မိတ်ဆက်ပေးကာ မှာကြားလေရာ ရဲရင့်က . . . .





'' ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျ ာ. . . .။ ကျွ န်တော့်နာမည်ရဲရင့်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို ကိုယ့်မောင်လို ကိုယ့်တူလို သဘောထားပြီး ခိုင်းချ င်ရာခိုင်းလို့ရပါတယ် မမသူဇာနဲ့ မမသက်မာ. . . . ''





ဟု ချ ို သာယဉ်ကျေ းစွာ ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်လေ၏။





'' အဲ့ဒါပဲကြည့်တော့ သူဇာနဲ့သက်မာရေ ။ ရဲရင့်က ယောကျ ်ားလေးဆိုပေမယ့် သိပ်ယဉ်ကျေ းတာ . . . . ''





ဒေါ်ထားထားကတော့ သူမ၏တူဖြစ်သူ လိမ္မာရေးကြားရှိပုံကို ကြည့်၍ ဂုဏ်ယူမဆုံးဖြစ်နေဟန်ပင်။ ဒေါ်သူဇာတို့ နှစ်ဦးကတော့ ရဲရင့်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံးအကဲခတ်နေကြကာ ၎င်း၏နှုတ်ဆက်မှုကို ပြန်လည်အသိအမှတ်ပြု ရန် မေ့နေကြလေသည်။ အတန်ကြာပြီးမှ မသက်မာက သတိဝင်ကာ သူမရဲ ့နဘေးရှိဒေါ်သူဇာကို တံထောင်နှင့်မသိမသာ တွက်လိုက်ပြီးး





'' အေး . . .အေးး ပါကွယ်။ မမတို့ကိုလည်း ကိုယ့်အမအရင်းတွေလိုသဘောထားပါ။ အိမ်လည်း ဝင်ပါထွက်ပါကွယ်. . . . .''





ဟူ၍ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် မချ ိသွားဖြဲ ပြုံ းပြလျှ က် ရဲရင့်ကို ပြန်ပြောလိုက်လေတော့သည်။ ထိုအခါကြမှ ဒေါ်သူဇာကလည်း. . .





'' မမလည်း သက်မာလိုပါပဲကွယ်။ မင်းအားရင် မမအိမ်ဘက်လည်း လာ လည်လှည့်ပေါ့ ''





ဟု ကပြာကယာ ပြောလိုက်ရသော်လည်း ဒေါ်သူဇာ၏ စိတ်ထဲမှာတော့ . . . .





'' သေနာလေး. . .အိမ်ကို ဝင်ရုံထွက်ရုံ လာလည်ရုံတင်မဟုတ်ဘူး . . .ငါတို့ကိုပါ ဟိုဒင်းဟိုဟာ ပြု ပြီးပြီလားမသိဘူး '' . . . .လို့ ကျ ိတ်မနိုင်ခဲမရ တွေးတောနေလေတော့သည်။





'' အန်တီထားနဲ့ မမတို့ လိုတာရှိရင်ခေါ်လိုက်နော်။ နောက်ဖေးမှာ ကျွ န်တော် ထမင်းဟင်း ချ က်ဖို့တွေရှိနေသေးလို့ ခွင့်ပြု ပါဦး ခင်ဗျ ာ. . .''





ရဲရင့်က ချ ို သာစွာ နှုတ်ဆက်လျှ က် အိမ်နောက်ဖေးဘက်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေ တော့သည်။ ထိုအခါကျ မှ ဒေါ်သူဇာတို့နှစ်ဦးလည်း ၎င်းတို့သိလိုသမျှ ရဲရင့်၏ အချ က်အလက်တို့ကို ဒေါ်ထားထားဆီမှ မြှောက်ကာ ပင့်ကာဖြင့် စုံစမ်းမေးမြန်းလေတော့သည်။





'' မမထားရဲ ့တူ လက်ဖက်သုတ်ထားတဲ့လက်ရာကလည်းရှယ်ပဲ မမရယ်။ ခုလည်း ဟင်းချ က်မယ်ဆိုပြီး နောက်ဖေးဝင်သွားတော့ သူက မီးဖိုချေ ာင်ကိစ္စတွေဘာတွေကိုပါ အတော်လေးကို နိုင်နင်းနေတဲ့ပုံပဲနော် . . .''





'' ဒါတင် ဘယ်ကမလဲ မမသူဇာရယ် . . .စကားပြောတာဆိုတာကလည်း ယဉ်ကျေ းသမှုရှိလိုက်တာ။ တကယ်ကိုလိမ္မာတဲ့ ကလေးပဲ။ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား မမထား။ မမထားတော့ ဒီလိုတူမျ ို းရတားတာ ကံကောင်းတာပဲ . . . .''





ဒေါ်သူဇာနှင့် မသက်မာတို့က အစပျ ို းပေးလိုက်ရာ ဒေါ်ထားထားက





'' မမတူ မောင်ရဲရင့် လိမ္မာရေးခြားရှိတာကတော့ ပြောမနေပါနဲ့တော့ သူဇာတို့ရယ်။ နယ်မှာဆို ငွေရေးကြေးရေး ကျ န်းမာရေး စည်းပွားရေးကအစ နောက်ဆုံး မီးဖိုချေ ာင်နဲ့ အိမ်မှုကိစ္စအဆုံး သူ့အဖေကော သူ့အမေပါ သူ့ကို အတော်ကိုအားကိုးရတာ . . . . . . . . .''









ရဲရင့်သည် စည်းပွားရေးဘက်တွင်လည်း လွန်စွာအားထားရပြီး မိဘမျ ားပိုင်ဆိုင်သော လယ်ဧကမြောက်မျ ားစွာအတွက် သူရင်းငှားမျ ားစွာကို ဦးစီးဦးဆောင်ပြုလျှ က် သေခြာစွာ စီမံကွပ်ကဲတတ်သူဖြစ်ကြောင်း . . . .





အိမ်မှုကိစ္စမျ ို းစုံတို့ကိုလည်း နိုင်နင်းကာ မြန်မာစာ တရုတ်စာ ကုလားစာ စသဖြင့် ကြော်လှော်ချ က်ပြု တ်မှုတော်တော်မျ ားမျ ားကို ကျွမ်းကျ င်သူဖြစ်ကြောင်း . . . .





ထို့အပြင် ဉာဏ်ပညာထက်မြက်၍ အတတ်ပညာ အသိပညာဟူသမျှ ကို မိန်းမအရာ ယောကျ ်ားအရာ လူငယ်ရာ လူကြီးအရာ မခွဲခြားပဲ ဆည်းပူးလေ့လာ တတ်သူဖြစ်ကြောင်း . . . . .





စသည့်ရဲရင့် ၏ တော်ကြောင်းကောင်းကြောင်းတို့ကို ဒေါ်ထားထားထံမှ ဒေါ်သူဇာတို့သိရှိရလေသည်။ နယ်တွင် ဤမျှ လောက် ထူးချွ န်ထက်မြက်စွာ လိမ္မာရေးရှိသောရဲရင့်သည် ရည်းစားသညာကိစ္စနှင့် မြို ့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည် ဆို၏။





၎င်းနှင့် နှစ်ရှည်လမျ ားတွဲခဲ့သော ချ စ်သူသည် ၎င်းမဟုတ်သည့် အခြားတစ်ယောက်နှင့်ယူသွားသဖြင့် အသဲကွဲကာ စိတ်လေနေသောကြောင့် စိတ်ပြေလက်ပျေ ာက်လည်း ဖြစ်စေရန် . . . .သူမ ကိုလည်းအဖော်ရစေရန် ရဲရင့်၏အဖေ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူက ရဲရင့်ကို နယ်မှ နေ၍ သူမထံသို့လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဒေါ်ထားထားက ပြောပြပြန်သည်။ ထို့နောက် ဒေါ်ထားထားက





အသဲကွဲကာ အိမ်သို့ရောက်လာသော်လည်း ရဲရင့်သည် အလကားမနေဘဲ မနက် စောစောထကာ ဈေ းသွား ထမင်းဟင်းချ က် အဝတ်လျေှ ာ်မီးပူတိုက် စသည့်အိမ်မှုကိစ္စမျ ို းစုံကို ဒေါ်ထားထား လှည့်မကြည့်ရလောက်အောင်အထိ တစ်နေကုန် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပေးသဖြင့် ယခုအခါ သူမတွင် လုပ်စရာအလုပ်ဟူ၍ ဆေးရုံသွားဆေးရုံပြန်သာရှိတော့ပြီး လွန်စွာ ဇိမ်ကျ လျှ က်ရှိကြောင်း. . .ထမင်းချ ိုင့်ထည့်ဖို့ရာကိုပင် ကိုယ်တိုင်ကြောင့်ကြ စိုက်စရာမလိုတော့ကြောင်း . . .. .ဆက်လက်ပြောပြလေသည်။





ဒေါ်သူဇာတို့အတွက် တန်ဖိုးရှိဆုံးသတင်းတစ်ပုဒ်အနေဖြင့် . . . . .





ရဲရင့်သည် ညပိုင်းတွင် စာထိုင်ဖတ်သောအကျ င့်ရှိကာ အိပ်ယာဝင်ညဉ့်နက်လေ့ရှိကြောင်း . . . .မည်မျှ ပင် အိပ်ယာဝင်နောက်ကျ သော်လည်း ၎င်းသည် မနက် ငါးနာရီ ငါးနာရီခွဲခန့်တွင်နိုးထ၍ ခြောက်နာရီခန့်တွင် စတင်ဈေ းသွားကာ ဒေါ်ထားထား ဆေးရုံသွားချ ိန် ခုနှစ်နာရီခွဲ ရှစ်နာရီအမှီ ထမင်းချ ို င့်ထည့်ရန် ပြင်ဆင် ချ က်ပြု တ်ပေးလေ့ရှိကြောင်း . . . . .





သူမဆေးရုံသွားပြီးနောက်မှ ရဲရင့်သည် အိပ်ခန်းထဲသို့ဝင်လျှ က် နှစ်ခြို က်စွာ တရေးတစ်မော ပြန်လည်အိပ်နေတတ်ပြီး မနက် ၁၀ နာရီခန့်မှ ပြန်လည်နိုးထကာ အိမ်မှုကိစ္စတို့ကို တစ်နေကုန် လုပ်ကိုင်ဆောာင်ရွက် တော့သည် ဖြစ်ကြောင်း . . . . .





သိရှိလိုက်ရလေသည်။ တဖန် . . . .





ဒေါ်ထားထားသည် လွန်စွာမေ့လျေ ာ့တတ်သူဖြစ်သဖြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုခုအိမ်တွင် ကျ န်ခဲ့လျှ င် အိမ်သို့ပြန်ယူရလေ့ရှိကြောင်း . . . .



ထိုအခါ အိမ်တံခါးဖွင့်ပေးရန်အတွက် ပြန်လည်အိပ်ပျေ ာ်နေသော ရဲရင့်ကို မနှိုးလိုသဖြင့် အိမ်တံခါးသော့ကို အိမ်ရှေ ့ပေါက်ဝရှိ ဘယ်ဘက်ပန်းအိုးထဲတွင် သိုဝှက်ထားရှိခဲ့ကြောင်း . . . .တို့ကိုပါ ဒေါ်ထားထားရီက ဒေါ်သူဇာတို့နှစ်ဦးကို လူရင်းအချ င်ချ င်း ဖွင့်ဟပြောကြားခဲ့လေသည်။





ထိုသတင်းကို အခြေပြု ၍ ဒေါ်သူဇာနှင့် မသက်မာတို့သည် ဒေါ်ထားထားဆေးရုံသွားပြီး ရဲရင့်ပြန်အိပ်နေခိုက် ဒေါ်ထားထား၏အိမ်အတွင်းသို့ခိုးဝင်ကာ ရဲရင့်၏ အခြေအနေနှင့် ၎င်း၏ပစ္စည်းပစ္စယာမျ ား. . .အသုံးအဆောင်မျ ားကို လေ့လာစစ်ဆေးရန် ကြံစည် အားထုတ်ကြလေတော့သည်။







မနက် ရှစ်နာရီခွဲ. . . . .။ ဒေါ်သူဇာနှင့် မသက်မာတို့ သည် ဒေါ်ထားထား၏ အိမ် သို့ရောက်ရှိနေလေသည်။ အပျ ို ကြီးကတော့ မရှိတော့။ မနက်ခုနှစ်နာရီခွဲ ကတည်းက ဂျ ူ တီဝင်ရန် ဆေးရုံသို့ သွားချေ ပြီ။





အိမ်ရှေ ့ ဧည့်ခန်းတွင်တော့ အတန်ငယ်မှောင်မှိုက်လို့နေလေသည်။ ဒေါ်ထားထားတို့လည်း အိမ်အတွင်းဘက်သို့ ဆက်ဝင်ခဲ့ကြရာ ဧည့်ခန်း၏နောက်ကပ်လျှ က် ညဘက်ခြမ်းတွင် အခန်းတံခါးတစ်ခုကိုတွေ ့ရသည်။ ဒေါ်သူဇာက တံခါးကို ဖြေးညှင်းစွာတွန်းဖွင့် လိုက်ရာ အလွယ်တကူ ပွင့်သွားပြီး အခန်းတွင်းရှိကုတင်ပေါ်တွင် ပိုးလိုးပက်လက်အိပ်ကာ တခူးခူး အိပ်မော ကျ လျှ က်ရှိသော မောင်ရဲရင့် ကိုတွေ ့ရှိရလေသည်။ ဒေါ်သူဇာတို့လည်း ခြေသံဖွကာ အခန်းတွင်းသို့ဝင်ခဲ့ပြီး အခန်း၏အခြေအနေကို လေ့လာလိုက်ကြသည်။





အခန်း၏ အပြင်အဆင်မှာ လွန်စွာရိုးရှင်းပြီး အခန်းတွင်းတွင် မောင်ရဲရင့်အိပ်နေသောကုတင်တစ်လုံး . . . .ကုတင်၏ ညာဘက်တွင် စာကြည့်စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံတစ်စုံ . . . .ကုတင်ခြေရင်းခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် အခန်းနံရံနှင့်ကပ်လျှ က်ထောင်ထားသော ဘီရိုတစ်လုံး သာထားရှိလေသည်။





ဒေါ်သူဇာက စာရေးစားပွဲပေါ်သို့ လေ့လာလေရာ ကျ န်းမာရေးစာစောင်အနည်းငယ်. . . .ဗလာစာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် စာရေးကရိယာမျ ားထည့်ထားသော ခွက်တစ်ခု တို့ကိုသာ တွေ ့ရှိရလေသည်။





ဒေါ်သူဇာ က စားပွဲပေါ်သို့ စပ်စုနေချ ိန်တွင် မသက်မာက ဘီရိုတံခါးကို ဖွင့်ကာ ဘီရိုထဲသို့ ကြည့်ရှုရှာဖွေလေသည်။ ဘီရိုမှာ သုံးထပ်ဘီရိုဖြစ်ပြီး အပေါ်နှစ်ထပ်မှာ ဟောတိုက်ပ် ဖြစ်ကာ အောက်ဆုံးထပ်ကိုတော့ နှစ်ခန်းခွဲကာ အတွင်းတံခါးလေးနှစ်ခု ထပ်မံတပ်ဆင်ထားလေသည်။





ဘီရိုအပေါ်ဆုံးထပ်တွင် အမျ ို းသားဝတ်အကျၤ ီမျ ို းစုံ ဆယ်ထည်ခန့်နှင့် တံဘက် အကြီးနှစ်ထည် အသေးတစ်ထည် တို့ကို ခေါက်ရိုးကျ အောင်မီးပူတိုက်ကာ သုံးပုံခွဲ၍ ထပ်ထားသည်ကို မသက်မာတွေ ့ရှိရလေသည်။ ဒုတိယထပ်တွင် ပုဆိုးနှစ်ပုံနှင့် ဘောင်းဘီတစ်ပုံကို တွေ ့ရှိရလေသည်။





မသက်မာသည် တတိယထပ် အခန်းလေးနှစ်ခန်းရှိ တံခါးမျ ားကို ခပ်ဖြေးဖြေး ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏မျ က်နှာတွင် ထူးဆန်းအံ့သြသောအရိပ်အယောင်တို့ ယှက်သန်းသွားလေသည်။ ဒေါ်သူဇာကိုလည်း ဘီရိုထဲသို့ လာကြည့်ရန် လက်ဟန်ခြေဟန်ပြု ၍ ခေါ်ဆိုလိုက်ရာ ဒေါ်သူဇာက ဘီရိုရှိရာသို့ခပ်သုတ်သုတ်ကလေးလာရောက်လျှ က် မသက်မာညွှန်ပြသော အောက်ဆုံးထပ်ရှိ အခန်းနှစ်ခန်းအတွင်းသို့ကြည့် လိုက်လေတော့၏။





'' ဟယ်. . . .ဘယ့်နှယ့် ဟာတွေပါလိမ့် . . . .''





ဒေါ်သူဇာတို့ တွေ ့မြင်ခဲ့ရသည့် ပစ္စည်းမျ ားသည်ကားး . . . . . .









ဒေါ်သူဇာအောင်နှင့် မသက်မာ တို့သည် ဘီရိုအောက်ဆုံးနှစ်ကန့်ရှိ ပစ္စည်းမျ ားကို အသံမထွက်အောင် တတ်နိုင်သမျှ သတိထားကာ ယူငင်လိုက်ကြပြီး အိပ်ခန်းအတွင်းမှ အိမ်ရှေ ့ဧည့်ခန်းဆီသို့ တိတ်တဆိတ်ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။





ဧည့်ခန်းသို့ရောက်သောအခါ ၎င်းတို့ယူဆောင်လာသော ပစ္စည်းမျ ားကို စက်တီစားပွဲပေါ်သို့ချ ကာ တစ်ခုချ င်း သေသေခြာခြာကြည့်ရှုလေရာ . . . .



မိန်းမဝတ် အကျၤ ီနှင့် ထဘီ ဝမ်းဆက် နှစ်စုံ. . . . အပေါ်အောက်တစ်ဆက်တည်း ဂါဝန် သုံးထည် . . . .



အလျ ား ၁ ပေ အနံနှင့် အမြင့် ၇ လက်မခန့်စီရှိသော မိတ်ကပ်ဘောက် တစ်ဘူး . . . . . .



ပလပ်စတစ်အကြည်သားမျ က်နှာဖုံး နှစ်ခု . . . .



ရေမွှေးတစ်ပုလင်း . . . . .





တို့ဖြစ်ကြောင်း တွေ ့ရှိရလေသည်။



ဒေါ်သူဇာအောင်က အဝတ်အထည်တို့ကို ကိုင်ကြည့်ကာ





'' သေခြာပြီသက်မာ. . . .ဒီကလေးဟာ သူ့ချ စ်သူကောင်မလေး သူမျ ားနဲ့ယူသွားလို့ အသဲကွဲပြီး မယားတရူးရူးနေတာပဲ။ ဒီမှာတွေ ့လား. . . . သူသိမ်းထားတာ သူ့ကောင်မလေးနဲ့ အဝတ်အစားတွေနေမှာ။ ''





'' ဟုတ်ပါ့မလား မသူဇာရဲ ့ ''





'' ဘာလို့မဟုတ်ရမှာလည်း သက်မာရယ်။ ဒီအိမ်မှာ မမထားနဲ့ သူနှစ်ယောက်ပဲရှိတာ။ ဒီအဝတ်တွေကိုလည်း ကြည့်ဦး. . . .မမထားလို ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးကျ စ်ကျ စ် ရှိတဲ့သူမပြောနဲ့ အစ်မလို အရပ်ကောင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပြည့်တင်းတဲ့သူတောင် နည်းနည်းချေ ာင်ဦးမလားပဲ။ အဲ့ဒီတော့ ဒီအဝတ်အစားတွေဟာ ဘယ်လိုမှ မမထားရဲ ့ အဝတ်တွေမဖြစ်နိုင်ဘူး။





သူနဲ့ကွဲခဲ့တဲ့ ကောင်မလေးက တော်တော်လေးဖွံ ့ထွားသန်မာပုံရတယ်။ မဟုတ်မှလွဲကော . . . . ဒီသူငယ်ဟာ မြို ့ကိုမလာခင် သူ့ချ စ်သူ ကလေးမရဲ ့ အဝတ်အစားအချ ို ့ကို မရမကရှာယူလာပြီး ခုထက်ထိသိမ်းထားတာဖြစ်ပုံရတယ်။ ''





'' အင်းး. . .မမသူဇာပြောတာလည်း ဟုတ်တာပဲနော်။ ဒါနဲ့ဒီမိတ်ကပ် ဘောက်ခ်နဲ့ ပလတ်စတစ်မျ က်နှာဖုံးတွေကကောဘာလုပ်တာလဲဟင်. . .''





'' ဒါက ဒီလိုရှိလောက်တယ် သက်မာရဲ ့။ မမအထင်သာမလွဲဘူးဆိုရင် ဒီသူငယ်ဟာ နယ်မှာနေစဉ်ကတည်းက မိတ်ကပ်ပညာ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲပညာတွေကို ဆြာတစ်ဦးဦးဆီက တတ်မြောက်ထားလိမ့်မယ်။ မမထားပြောပြတဲ့အထဲမှာပါပါကောလား





 . . . ရဲရင့်က ပညာဗဟုသုတ ဆိုရင် မိန်းမအရာ ယောကျ ်ားအရာ ရွေးမနေဘူး။ အားလုံးကို ဆည်းကပ်လေ့လာတော့တာပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် စည်းပွားအရှာတော်သလို အိမ်မှုကိစ္စနဲ့ အချ က်အပြု တ်မှာလည်း ဒီလောက် ကျွ မ်းကျ င်နေတာ . . . .





ဆိုတာလေ ''





'' ဟုတ်ကဲ့ မမသူဇာ '' သက်မာက စကားဝင်ထောက်ပေးလိုက်သည်။ ဒေါ်သူဇာက ဆက်လက်၍ . . . .





'' အဲ့ဒီတော့ သူက ဒီလို ပညာတွေမတတ်ဘူးလို့မပြောနိုင်ဘူး။ ညပိုင်းတွေမှာ သူဟာ သူ့ချ စ်သူရဲ ့အဝတ်အစားတွေကိုထုတ်ကြည့်ပြီး ချ စ်သူကို သတိရလာမယ်။ လွမ်းလာမယ်။ ဒီလိုနဲ့ တဖြေးဖြေးစိတ်ဖောက်လာပြီး သူ့ချ စ်သူနဲ့ အတူတူနေချ င်လာမယ်။





ဒါကြောင့် သူ့အဒေါ် မမထားမသိအောင် သူတတ်တဲ့ပညာနဲ့ ဟောဒီ မိတ်ကပ်တွေ မျ က်နှာဖုံးတွေသုံးပြီး မမတို့ရဲ ့ခင်ပွန်းသည်တွေဟန်ဆောင် . . . . .မမတို့ကို သူ့ချ စ်သူအမှတ်နဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်. . .သူ့ချ စ်သူနေရာမှာ အစားထိုးပြီးပဲဖြစ်ဖြစ် လာရောက်ကျ ူ းလွန်တာ ဖြစ်ဖို့မျ ားတယ်။ ''





'' ဟာ. . .ဒါဆိုရင်တော့ သူက တရားခံဖြစ်ဖို့သေခြာသလောက်ရှိပြီပေါ့။ ''





ဟူ၍ မသက်မာက မေးလိုက်ရာ ဒေါ်သူဇာက သူမ၏ရှေ ့စားပွဲပေါ်မှ ရေမွှေးပုလင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ . . . .





'' ဒါကတော့ သက်မာရယ်. . . . ဒီမှာ သက်သေခံရေမွှေးပုလင်းရှိနေတာပဲ။ ဒါကို မမတို့ အဖုံးဖွင့်ပြီး အနံ့ခံကြည့်ကြမယ်လေ။ မမတို့ကို ကျ ူ းလွန်သွားတဲ့ သူဆီက ရခဲ့တဲ့ ရေမွှေးနံ့နဲ့ တူနေရင်တော့ တရားခံက သူသေခြာပြီပဲ။





အရပ်အမောင်း ကိုယ်နေကိုယ်ထားကတော့ သူနဲ့ကွက်တိပဲဆိုတာ သက်မာလည်း အမြင်ပဲလေ ''





ဒေါ်သူဇာက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ရေမွှေးပုလင်းအဖုံးကိုဖွင့်ကာ နမ်းရှုံ့အနံ့ခံကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မသက်မာ ဆီသို့ပုလင်းဝကိုထိုးပေးကာ အနံ့ခံခိုင်းပြန်၏။ ထို့နောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်မျ က်နှာကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ သံပြို င်ပြောကြားလိုက်လေတော့သည်။





'' အတူတူ ပဲ '' 

'' ဒီကောင်ဟာ တရားခံဆိုတာ သေခြာသွားပြီ ။ သက်မာတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲဟင်. . .မမသူဇာ''





သက်မာက မေးလိုက်တော့ ဒေါ်သူဇာက အလေးအနက်စဉ်းစားထားသောအမှုအရာဖြင့် . . . .





'' မမသဘောကတော့ ဒီကောင့်ကို တိုင်ဟယ် တောဟယ် အမှုဖွင့်ဟင်တွေ မလုပ်ချ င်ဘူး။ လုပ်လို့လည်းမဖြစ်ဘူး။ တို့ရဲ ့သိက္ခာတွေပါ ကုန်းကောက်စရာမရှိအောင် ကြသွားမှာစိုးရတယ်လေ။





အဲ့ဒီတော့ ဒီကောင့်ရဲ့အဒေါ် မမထားကို ဟောဒီကသက်သေအထောက်အထားတွေနဲ့ ဒီကောင်မမတို့နှစ်ယောက်ရဲ ့ အပေါ်မှာ ကျ ူ းလွန်ခဲ့သမျှ တေ ွမမတို့ပြောပြကြမယ်။ တို့ မိန်းမသားသုံးယောက်နဲ့ပဲ ဒီပြသနာကို တိုးတိုးတိတ်တိတ်ပြီးစေပြီး ဒီကောင်ကို နယ်ကိုပြန်ခိုင်းလိုက်ကြမယ်။





အဲ့ဒါမကောင်းဘူးလား။ မမတို့ လိုချ င်တာက ဒါမျ ု ိးတွေ နောက်ထပ်မကြုံ ရဖို့ပဲလေ။ ပြီးပြီးသားတွေကိုတော့ မေ့နိုင်အောင်ပဲကြို းစားရတော့မှာပေါ့။ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ။ ကျ ယ်ကျ ယ် ကျ ယ်ကျ ယ် ဆိုရင် အားလုံးအရှက်တွေကွဲပြီး တို့ရဲ ့အိမ်ထောင်ရေးတွေပါ ထိခိုက်ကုန်လိမ့်မယ် ''





ဟူ၍သူမ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောပြလိုက်တော့သည်။





'' ကောင်းတယ်မမ။ သက်မာလည်း ဒီလို အေးအေးဆေးဆေးပြီးသွားတာကိုပဲ သဘောကြပါတယ်။ ဒါဖြင့်ရင် သက်မာတို့ မမထားကိုဖုန်းဆက်ပြီး အိမ်ပြန်ခေါ်လိုက်မယ် . . . .''





ဟုဆိုကာ သူမ၏လက်ကိုင်ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဆေးရုံရှိဒေါ်ထားထား ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုတော့လေသည်။



ဒေါ်ထားထားနှင့်ဖုန်းပြောပြီးနောက် သက်မာက . . .





'' မမထားက ခုပြန်လာခဲ့မယ်တဲ့ မမသူဇာ။ ဆေးရုံနဲ့ ဒီနဲ့က သွားရလာရတာ အနည်းဆုံး မိနစ်နှစ်ဆယ် နာရီဝက်တော့ကြာမှာပဲ။ ဒီကြားထဲမှာ သက်မာတို့တွေ ဟိုငမိုက်သားအိပ်နေတုန်း သင်းရဲ ့ခြေတွေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်တွေနဲ့ တုတ်ထားရင်မကောင်းဘူးလား။





မမထားပြန်ရောက်တော့မှ သင်းရဲ ့ရှေ ့မှာတင် သင်းအပြစ်တွေကို မမထားကို သေခြာပြောပြပြီး သင်းကိုနယ်ပြန်မပို့ခင် ဓုတ်နဲ့ရိုက် ဆုံးမခိုင်းရမယ်။ ခုကတည်းက ကြို းတုတ်ထားရင် အဲ့ဒီအခါကြ သင်းဘယ်ကိုမှ ပြေးလို့မရတော့ဘူး ''





ဟုအကြံပြု လေရာ





'' ကောင်းသားပဲ ''





ဒေါ်သူဇာကလည်း ထောက်ခံလေသည်။





ထို့နောက် သူမတို့နှစ်ဦးသည် ရဲရင့်အားတုတ်နှောင်ရန် ကြို းရှာဖွေလေရာ ကံအားလျေှ ာ်စွာဖြင့် ဧည့်ခန်းရှိ ရှိုးကေ့ဘီရိုတစ်လုံးအောက်တွင် အခွေလိုက်ပုံထားသော ကြို းခွေတစ်ခွေကို တွေ ့ရှိရလေသည်။ ထို့အပြင် ၎င်း ဘီရိုခေါင်မိုးပေါ်တွင် တင်ထားသော ကြက်မွှေးတစ်ချေ ာင်းကိုလည်း တွေ ့ရှိပြန်လေ၏။





ဒေါ်ထားထားက ကြက်မွှေးကို လှမ်းယူကာ မသက်မာထံသို့ပေးလိုက်ပြီး





'' သက်မာ . . .ဒီကြက်မွှေးကို ယူထား။ မမထားလာရင် ဟိုအကောင့်ကိုရိုက်ဖို့ ကြက်မွှေး အဆင်သင့်ပေးလို့ရအောင်။ ပြီးတော့ မမထား ဒီကောင့်ကို ကြို းချ ည်နေတုန်း သက်မာက ကြက်မွှေးကိုင်ပြီးစောင့်ကြည့်နေ။ ဒီကောင်နိုးလာပြီး ရုတ်ရုတ် ရုတ်ရုတ် ထလုပ်ရင် ကြက်မွှေးရိုးနဲ့ မျ က်ခွက်ကို ဆောင့်ထိုးပြစ်လိုက်။ ပြီးရင် မလှုပ်နိုင်အောင်ကို ဖြတ်ရိုက်တော့။ ဟုတ်ပြီလား . . . .မမ နောက်ဖေးသွားပြီး ကြို းဖြတ်ဖို့ ကတ်ကြေးဖြစ်ဖြစ် ဓားဖြစ်ဖြစ် သွားယူလိုက်ဦးမယ် ''





ဟု မသက်မာကိုမှာကြားကာ အိမ်နောက်ဖေးဘက်သို့ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။







ခဏအကြာမှာတော့ ကတ်ကြေးတစ်လက်ကိုင်လျှ က် ဒေါ်သူဇာပြန်ရောက်လာပြီး ရဲရင့်ကို ထုတ်နှောင်ရန် ကြို းမျ ားကိုဖြစ်တောက်ကာ အိပ်အခန်းအတွင်းသို့ သူမတို့နှစ်ဦးစလုံး ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ပါတော့သည်။





ကုတင်ပါ်တွင် ရဲရင်သည် တခေါခေါ တခူးခူး အိပ်မောကျ လျှ က်ပင်။ ဒေါ်သူဇာအောင်လည်း ရဲရင့်အိပ်နေသော ကုတင်ပေါ်သို့ခပ်ဖွဖွတက်ကာ ၎င်း၏ခြေလက်တို့ကို ကုတင်တိုင်ဖြင့် သေခြာစွာ တုတ်နှောင်လေတော့သည်။ မသက်မာက တော့ ကြက်မွှေးကို ကိုင်လျှ က် အသင့်အနေအထားနှင့် ကုတင်နဘေးတွင် ရပ်စောင့်နေလေသည်။





ရဲရင့်သည် လွန်စွာ အိပ်မောကျ နေချ ိန်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ခြေလက်မျ ား အတုတ်အနှောင်ခံနေရသည့်အဖြစ်ကို လုံးဝ မသိသည့်အပြင် ၎င်းသည် ခြေကားယားလက်ကားယား အိပ်ဆက်နေသဖြင့် ဒေါ်သူဇာအဖို့ တုတ်ရနှောင်ရသည်မှာလည်း မျ ားစွာလွယ်ကူလှပေသည်။ ဒေါ်သူဇာလည်း ရဲရင့် မရုန်းနိုင်မကန်နိုင်ရန် ကြို းကို သေသေခြာခြာချ ည်နှောင်ခဲ့ပြီးမှ ကုတင်အောက်သို့ပြန်ဆင်းခဲ့လေသည်။





ထို့နောက် ဒေါ်သူဇာတို့သည် ရဲရင့်ကို စောင့်ကြည့်ကာ ဒေါ်ထားထာပြန်အလာကို စောင့်မျေှ ာ်နေကြလေတော့၏။ ထိုအချ ိန်တွင်ရဲရင့် နိုးလာလေသည်။





မျ က်လုံးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကုတင်ဘေးတွင်ရပ်လျှ က်ရှိသော ဒေါ်သူဇာနှင့် မသက်မာကိုတွေ ့ရသောကြောင့် . . .





'' မမသူဇာနဲ့ မမသက်မာ ကျွ န်တော့်အခန်းထဲ . . . . .''





ရဲရင့်သည် စကားမဆုံးသေးခင် သူ၏ခြေလက်တို့ကို ကုတင်တိုင်တို့နှင့် ချ ည်နှောင်ထားခြင်းခံထားရသည့်အဖြစ်ကို သိရှိသွားကာ ထိတ်ထိတ်ပြာပြာဖြစ်သွားလေတော့သည်။





'' မမသူဇာတို့ ကျွ န်. .ကျွ န်နော့်ကို ဘာ. . .ဘာ လို့ ကြို းတွေနဲ့ချ ည်ထားတာလည်း ဟင်. . . . . ''





ရဲရင့်က နဝေတိမ်နောင် မျ က်နှာထားဖြင့် ဒေါ်သူဇာတို့ကို လှမ်းမေးလေရာ . . . .





'' ဘာလို့ကြို းတုတ်ထားတာလည်း . . .ဟုတ်လားး ။ လူယုတ်မာကောင်. . .နင့်အပြစ်နင်မသိဘူးလား ''





ဟု ဒေါ်သူဇာက ခပ်ဆတ်ဆတ် ပြန်ပြောလေသည်။





'' ကျွ န်. . .ကျွ န် တော် ဘာ. . .ဘာ လုပ်ခဲ့လို့လဲဗျ ာ။ ပြီး ပြီးတော့ ဘာ. . .ဘာ ယုတ်မာခဲ့တာလည်း ဟင် ''





ထိုအခါ မသက်မာက . . .





'' မမသူဇာ . . .ဒီအကောင် တော်တော်မျ က်နှာပြောင်တယ်။ သူလုပ်ခဲ့တဲ့ ယုတ်မာမှုတွေကို မသိချ င်ယောင်ဆောင်ပြီး မျ က်နှာငယ်လေးနဲ့ အရူးကွက်နင်းနေတာ။ သက်မာတော့ မမထားလာတာကို မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။ ဒီကောင့်ကို အခုကတည်းက ဆုံးမချ င်နေပြီ။ ဘယ်လိုလဲ . . . .''





ဟူ၍ ရဲရင့်ဘက်သို့ မေးတစ်ချ က်ငေါ့ကာ ဆြာမပီပီသူတပါးအား ရိုက်နှက်ဆုံးမရန် ဒေါ်သူဇာကို အဖော်ညှိလေသည်။





'' အေး. . .ကောင်းတယ်။ လူယုတ်မာ ဒါမှမှတ်မှာ။ ချ ကြမယ်။ ''





ဒေါ်သူဇာကလည်း ဝမ်းသာအားရ ထောက်ခံလေသည်။ ထို့နောက် ဒေါ်သူဇာနှင့် မသက်မာသည် ကြက်မွှေးကို တစ်ယောက်တလှည့်ကိုင်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ကြို းတုတ်ခံထားရသည့်ရဲရင့်၏ လက်မောင်း ပေါင် တင်ပါးဟစသည်တို့ကို ကောင်းစွာရိုက်နှက်လေတော့သည်။ ရဲရင့်လည်း ဘာမှန်းညာမှန်းမသိဘဲ အရိုက်နှက်ခံနေရသောကြောင့် အော်ဟစ်ရုန်းကန်လေတော့၏။





'' ဖျ န်းး ဖျ န်းး ဗြမ်းး . . . . ''





'' အားး. . .အမလေးး . . .သေပါပြီဗျ ''





'' ကောင်စုတ် သေနာကျ ဘာခုမှ သေပါပြီလည်းး ဆော်ဟေ့ ''





'' ဖုန်းး ဗြမ်းးး ဖျ န်းးး . . . ''





'' အမေ့ အားး အားးး နာတယ် . . . .''





'' နာနာတီးစမ်းပါ သက်မာရယ်။ ဒီ နှမချ င်းမစာနာတဲ့ နှာဗူးကို . . . .''





ဒေါ်သူနှင့် မသက်မတို့သည် ရိုက်ရင်းနှင့် မိမိတို့ကြုံ တွေ ့ခံစားခဲ့ရမှုမျ ားကို ပြန်လည်မြင်ယောင်လာကြပြီး ပို၍ ပို၍ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာကြကာ ရဲရင့်အား အချ က်မျ ားစွာ ရိုက်နှက်လေတော့သည်။ ရဲရင့်လည်း ဘာမှန်းညာမှန်းမသိဘဲ ကုတင်တွင်ကြို းတုတ်ကာ အရိုက်ခံနေရသဖြင့် တဖြေးဖြေးနာလည်းနာ ဒေါသလည်းထွက်လာပြီး ၎င်းအားရိုက်နှက်လျှ က်ရှိသော ဒေါ်သူဇာနှင့်မသက်မာတို့ကို အော်ဟစ်ဆဲဆိုလေတော့သည်။











'' ဖျ န်း ဗြောင်းး ဖျ န်းး . . . . ''





'' အားး အမလေးးး. . .အရူးကြီးတွေ လင်တရူးကြီးတွေ။ ငါ့အဒေါ်မရှိတုန်း ငါ့ကို မဟုတ်တာမလုပ်နဲ့ . . .အမလေး ကယ်ကြပါဦး . . .ဒီမှာ လင်တရူးမကြီးတွေပါ ''





'' ဟင်. . .မသာလေး သူကမျ ား တပြန်ကြီး။ နှာဗူးကောင်. . .လူယုတ်မာကောင်. . .နင်သာ မယားတရူး။ မယားတရူး ရူးပြီး ငါတို့ကို မဟုတ်တာကြံတာ။ မမ ကို ဓုတ်ပေးစမ်းသက်မာ . . . .''





'' ရော့. . .မမ ''





'' ကဲကယ်. . .ကဲဟယ်. . .ဖျေ ာင်းး ဖျေ ာင်းး ဖျေ ာင်းးး ဗြန်းးး. . .မှတ်ပြီလားး. . .မသာကောင် ''





ရဲရင့်ရဲ ့ အပြောကြောင့် ဒေါ်သူဇာဟာ အင်မတန် ဒေါသထွက်သွားပြီး မသက်မာ၏ လက်ထဲမှ ဓုတ်ကိုယူကာ ရဲရင့်အား ဆက်လက်ရိုက်နှက်လေတော့သည်။





'' အားး. . .အောင့်မလေးး. . .သေပါပြီ . . .အရူးမကြီးတွေ. . ထွက်သွားး. . . .ထွက်သွားး ''





'' မသာ. .နင်သာ မယားတရူးဟဲ့. . .ကိုင်းး မှတ်ပြီလား ဖျ န်းးး ဖျ န်းးး နောက်ယုတ်မာဦးမလား ဖျေ ာင်းးး ဗြောင်းး . . . .''





ဤသို့ဖြင့် ဒေါ်သူဇာတို့က ရိုက်လိုက် ရဲရင့်က အော်ဆဲလိုက်. . .ဒေါ်သူဇာတို့က ဒေါသထွက်ကာထပ်ရိုက်လိုက်. . .ရဲရင့်က နာကြင်စွာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်. . .စသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် လင်တရူး မယားတရူး မျ ားဖြစ်ကြောင်းစွပ်ဆွဲကြလျှ က် ဆူဆူညံညံ ရိုက်နှက်အော်ဟစ်နေကြစဉ်တွင် အခန်းတံခါးပွင့်လာကာ အခန်းတွင်းသို့ဒေါ်ထားထားဝင်ရောက်လာလေတော့သည်။





'' ဟယ်. . .ဘယ်လိုတွေ ဖြစ်နေကြတာလည်း။ သူဇာနဲ့ သက်မာတို့ ညဉ်း တို့ဘယ့်နှယ့်ကြောင့် ငါ့တူကို ရိုက်နှက်နေကြရတာတုန်း. . .''





ဟူ၍ ဒေါ်ထားထားက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ရဲရင့်ရှိရာကုတင်ဆီသို့အပြေးသွားကာ ကြို းမျ ားကိုဖြေပေးနေလေတော့၏။ ထိုအခါကြမှ ဒေါ်သူဇာတို့လည်း ကုတင်နောက်သို့ဆုတ်ကာ ကိုယ်ကိုရှဲ ပေးလိုက်ကြသည်။





ကြို းမျ ား ပြည်သွားပြီးနောက် ရဲရင့်မှာ ဒေါ်ထားထားကို ဖက်ကာ. . . .





'' အတန်တီထားး. . .သူ သူတို့ သူတို့ . . . .သားးကိုလေ ''





ဟုဆိုပြီး ၎င်းအား ဂြို လ်ကြည့် ကြည့်နေကြသော ဒေါ်သူဇာတို့နှစ်ဦးကို ညွှန်ပြလျှ က် . . .တ ဟီးး ဟီးး ရှိုက်ငိုပါတော့သည်။ ဒေါ်ထားထား၏ အသံ ခပ်မာမာထွက်ပေါ်လာလေသည်။





'' ကဲပြောစမ်းပါဦး။ ငါမရှိတုန်းး ငါ့တူကို ကြို းတုတ်ပြီး ရိုက်နှက်နေရတဲ့ အကြောင်းလေးကို ''





'' မမထား. . .ဒီကောင် လူယုတ်မာ။ သက် သက်မာ တို့ကို ဒီကောင် ယုတ်မာခဲ့တယ် ''





မသက်မာက ပြန်ပြောလေရာ . . . .





'' ဟေ. . .ငါ့တူလေးက ညဉ်း တို့ကို ယုတ်မာခဲ့တယ်။ ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုတွေယုတ်မာခဲ့လို့တုန်း. . .ပြောစမ်းပါဦး ''





'' ဧည့်ခန်းထဲမှာ အေးဆေးထိုင်ပြောကြရအောင်လားမမထား။ မမထားရဲ ့တူ သူဇာတို့အပေါ်မှာ ယုတ်မာခဲ့တာကို သူဇာတို့သက်သေတွေနဲ့တကွ မမထားကို ရှင်းပြပါ့မယ်။ လာ. . .သက်မာ။ အဲ့ဒီသက်သေတွေပါယူခဲ့ . . .''













ရှေးဦးစွာ ဒေါ်သူဇာက ဒေါ်ထားထားအား သူမတို့ကျ ူ းလွန်ခံခဲ့ရသည့်အဖြစ်အပျ က်မျ ားကို ပြောပြပြီး





သူမတို့ကို ကျ ူ းလွန်ခဲ့သူမှာ သူမတို့ခင်ပွန်းမျ ားနှင့် အလုံး အရပ်မတိမ်းမယိမ်းသာ ဖြစ်ပုံ



သူမတို့နှင့် နေထိုင်ချ ိန်ကြာညောင်းလှပြီး အားအင်အပြည့်ပါသောကြောင့် ငယ်ရွယ်သန်မာသူဟု ခန့်မှန်းရပုံ



ထိုသူ့ဆီမှာ ရေမွှေးနံ့ရခဲ့ပုံ





စသည်တို့ကိုပါ တစ်ခုချ င်းရှင်းပြလေသည်။





ထို့နောက် ရဲရင့်၏ အလုံးအရပ် . . .၎င်း၏ အခန်းအတွင်းမှ သူမတို့ရရှိခဲ့သော မိန်းမအဝတ်အစားမျ ား. . . . မျ က်နှာဖုံးမျ ား . . .မိတ်ကပ်ဘောက်ခ်. . .ရေမွှေးပုလင်း စသည်တို့နှင့် သူမတို့၏ အယူအဆ. . . .တွေ့ရှိသောအချ က်အလက် မျ ားပေါ်တွင်မူတည်ကာ ရဲရင့်အား မယားတရူးရူးနေသဖြင့် ညအချ ိန်တွင် သူမတို့အားလာရောက်ကြံစည်သူဖြစ်ကြောင်း စွပ်ဆွဲလေသည်။





ထိုအခါ ဒေါ်ထားထားက မျ က်နှာကြောအနည်းငယ်ပျေ ာ့သွားပြီး . . . .





'' ဟာ. . .ဒါတော့လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရဲရင့်ဟာ မယားတရူး တစ်ယောက်လုံးဝမဟုတ်ပါဘူးကွယ်။ မမထားကိုယုံပါ။ ပြီးတော့ ငါ့ညီမတွေကို ကျ ူ းလွန်တာလည်း သူလုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ မမထားအာမခံဝံ့ပါတယ်။ ''





ဟု ရဲရင့်ဘက်မှ ငြင်းဆန်ခြေပလေသည်။





'' သူက မယားတရူးရူးပြီး သူဇာတို့ကို ကြံစည်တာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့သူ့ရဲ ့ဆီမှာ ဟော့ဒီက မိန်းမအဝတ်အစားတွေ သိမ်းထားရတာလည်း ''





ဒေါ်သူဇာကမေးလိုက်လေရာ ဒေါ်ထားထာက စိတ်ပျ က်လက်ပျ က်အမူအရာဖြင့်





'' မမထားက အရင်ကတော့ ဒါကိုဖွင့်မပြောဘူးလို့နေတာ။ ခု မပြောလို့မဖြစ်တော့ ပြောရတော့မှာပေါ့။ တကယ်တော့ ရဲရင်က အပုန်းလေးပါကွယ် . . . .''





'' ဟင်. . .အပုန်းး ဟုတ်လားး ''





'' ဟုတ်တယ်. . .အပုန်းလေး။ ပြောရင် အခြောက်ကလေးပေါ့။ အခြောက်ဆိုတော့ အခြောက်တွေရဲ ့ထုံးစံအတိုင်း ဟိုစပ်စပ်ဒီစပ်စပ်ဝါသနာပါတယ်လေ။ ဒါကြောင့် သူက စည်းပွားရေးကော အိမ်မှုကိစ္စတွေပါ အကုန်ရနေတာ။ ''





ဒေါ်ထားထားက စားပွဲပေါ်ရှိရေမွှေးပုလင်းလေးကိုကောင်ကိုင်လိုက်ပြီး





'' ဟော့ ဒီ ရေမွှေးကလည်း သူဒီရောက်စက ဗေဒင်သွားမေးပြီး ဗေဒင်ဆြာက အဆောင်ပေးလိုက်တာ။ ကောင်လေးက အခြောက်လေးဆိုတော့ နတ်တွေ ဗေဒင်တွေကို သိပ်ဝါသနာပါတယ်လေ။ မမထားကလည်း . . .သူ့ဝါသနာပဲ လေ. . အဲ့ဒီလောက်တော့ လုပ်ပါစေ. . .ဆိုပြီး လွှတ်ပေးထားလိုက်တယ်။





အဲ့ဒီ ရေမွှေးနံ့က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သူဇာတို့ကို ကျ ူ းလွန်စော်ကားသွားတဲ့ တရားခံသုံးတဲ့ ရေမွှေးနံ ့နဲ့ သွားတူနေတာပါ။





ပြီးတော့ ဟော့ဒီက မိန်းမအဝတ်အစားတွေ မျ က်နှာဖုံးတွေ မိတ်ကပ်တွေကလည်း သူပဲသုံးတာပဲလေ။ နယ်မှာဆို သူက ညဘက်တွေမှာ မိန်းမလိုဝတ် မိတ်ကပ်တွေချ ယ်ပြီး အပြင်လျေှ ာက်လည်လေ့ရှိတယ်။ တခါတလေ မျ က်နှာဖုံး ပါးပါးလေးတွေလည်း ဖုံးတတ်တယ်။ အခြောက်တွေရဲ ့အထာနေမှာပေါ့အေ . . . .''





ဟူ၍ ရှင်းပြလေသည်။





'' ဒါဆို သူ့ရည်းစား သူမျ ားနဲ့ယူသွားလို့အသဲကွဲ လာတယ်ဆိုတာကကော. . .''





မသက်မာက ကြားဖြတ်မေးလိုက်လေရာ ဒေါ်ထားထားက . . .





'' ဟုတ်တယ်လေသက်မာရဲ ့။ နယ်မှာနေတုန်းက ရဲရင့်မှာ ရည်းစားရှိတယ်။ . . .ခင်မောင်သန်း . . .တဲ့။ သူ့ကို ချူ စားနေရင်း . . .တင်မေနွဲ့. . .ဆိုတဲ့ ကလေးမတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြု သွားလို့ ရဲရင့်က မစားနိုင်မအိပ်နိုင် အသဲ တွေကွဲပြနေတော့တာ။ အဲ့ဒါကို မမထားရဲ ့အကို သူ့အဖေက ကြည့်မရလို့ဆိုပြီး ကောင်လေးကို ဒီကိုပို့လိုက်တာပဲ။





မမထားလည်း ဒီရောက်တော့ ချေ ာ့ကာမော့နဲ့ပြောပြပြီး နားချ လိုက်တော့ ရဲရင့်ကပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် အခြောက် သန္ဓေကပါနေတော့ ညဘက်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အခန်းထဲမှာ မိန်းမလိုတွေဝတ်ပြီး အလှတွေပြင်နေတတ်တုန်းပဲ။ သူ့မြို ့သူ့ရွာမဟုတ်တော့ အိမ်အပြင်တော့မထွက်ရဲဘူးလေ။





မမလည်း အိမ်အပြင်မထွက်ဘဲ သူ့ဘာသာသူ အခန်းထဲမှာ အလှပြင်တာလောက်ကတော့ ပြင်ပါစေလေဆိုပြီး လွှတ်ထားလိုက်တော့တာ ''





ဒေါ်ထားထားက ရဲရင့်ရဲ့ အကြောင်းစုံကို စီကာပတ်ကုံးပြောပြပြီး မောပမ်းသွားဟန်ဖြင့် . . .ဟူးး ခနဲ . . .သက်ပြင်းတစ်ချ က်မှုတ်ထုတ်ကာ ရှေ ့စားပွဲပေါ်ရှိ ဖန်ရေတခေါင်းမှ ရေတစ်ခွက်ကို ငှဲ့သောက်လိုက်လေတော့သည်။





'' ဒါဆို ကျွ န်မတို့ ရဲရင့်ကို မှားပြီး စွပ်ဆွဲမိပြီ။ ကောင်လေးသနားပါတယ်။ သူ့ခမြာ အသဲကွဲနေတဲ့ အချ ိန်ကြမှ အရိုက်အနှက်ပါခံရတော့တယ် . . . .မမထားရယ် သူဇာတို့တောင်းပန်ပါတယ် ''





ဒေါ်သူဇာက မျ က်နှာမကောင်းစွာဖြင့်ပြောလိုက်လေသည်။ မသက်မာကလည်း





'' ဟုတ်ပါတယ်မမရယ်။ သက်မာလည်း တောင်းပန်ပါတယ် ''





'' ရပါတယ် ငါ့ညီမတို့ရယ်။ ငါ့ညီမတွေ ခံစားချ က်ကို မမထားကိုယ်ချ င်းစာနိုင်ပါတယ်။ ဘာလို့လည်း ဆိုတော့ မမထားလည်း ငါ့ညီမတို့လောက် တောင်မကဘဲ ဒီထက်မက ဆိုးရွားတဲ့ အဖြစ်အပျ က်မျ ို း ကြုံ ခဲ့ဘူးလို့ပဲ ''





ဟူ၍ ဒေါ်ထားထားက ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်လေရာ . . . ဒေါ်သူဇာကော မသက်မာ လွန်စွာအံ့သြသွားပြီး. . . .





'' မမထားလည်း ဒါမျ ို းအဖြစ်တွေကြုံ ဖူးတယ်။ ဒီထက်တောင်ဆိုးသေးတယ် .. . .ဟုတ်လား ''


ဟု သံပြို င်မေးမြန်းလိုက်ကြလေတော့သည်။


ထိုအခါ ဒေါ်ထားထားက ဝမ်းနည်းရီဝေသော မျ က်နှာဖြင့် . . . .


'' ဟုတ်ပါတယ် သူဇာတို့ရယ်။ မမဟာ အပျ ို ကြီး အမည်ခံထားပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ အပျ ို စင်စစ်စစ်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။ မမ ရဲ့ဘဝဟာ ပန်းကောင်းအညွန့်ချ ို းခံလိုက်ရပါပြီကွယ်. . . .။


မမလည်း အရမ်းရှက်တာနဲ့ ဒီကိစ္စတွေကို ဘယ်သူ့မှပေးမသိဘဲ မမရဲ ့ရင်ထဲမှာပဲမြို သိပ်ထားခဲ့တာပါ။ ခုလို ငါ့ညီမတွေမှာပါ ဒီလို ပြသနာကြီးတက်ပြီဆိုတော့ မမလည်း မမတွေ ့ကြုံ ရခဲ့သမျှ ကို ဖွင့်ပြောပြဖို့ အချ ိန်တန်ပြီလေ. . . .။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ညီမလေးတို့ မမကို ပြောပြတဲ့ အချ က်အလက်တွေအရဆိုရင် တရားခံဟာ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ညီမလေးတို့ကို ကျ ူ းလွန်ခဲ့တဲ့ လူနဲ့ မမနဲ့တွေ ့ကြုံ ခဲ့ရတဲ့လူဟာ တစ်ယောက်တည်းပဲဖြစ်ဖို့မျ ားတယ်။


မမကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ လေးလလောက်ကတည်းက အဲ့ဒီလူနဲ့ ဆုံတွေ့နေခဲ့ရတာပါ။ အဖြစ်အပျ က်ကတော့. . . . .''


ဒေါ်ထားထား က ၎င်း ကြုံ တွေ့ခဲ့သမျှ အဖြစ်အပျ က် အဆိုးအကောင်းတို့ကို ဒေါ်သူဇာတို့နှစ်ဦးအား တစိမ့်စိမ့် ဖောက်သည်ချ နေတော့လေသည်။ ဒေါ်သူဇာနှင့် မသက်မာတို့ကလည်း ဒေါ်ထားထားပြောသမျှ ကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြလေတော့၏။

လွန်ခဲ့သည့် သုံးလကျေ ာ် လေးလခန့် ညတစ်ညတွင် နာမ်စမ အပျ ို ကြီး ဒေါ်ထားထားသည် ဆေးရုံတွင် နိုက်ဂျ ူ တီမရှိသဖြင့် စောစီးစွာအိပ်ယာဝင်ခဲ့လေသည်။ သူမသည် အသားလတ်ကာ လွန်စွာ အလှအပမက်သူ ဖြစ်သည့်အလျေှ ာက် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာ တင်းတင်းရင်းရင်းလေးကို ပေါ်လွင်ထင်ရှားစေမည့် အဝတ်အစားတို့ကိုသာ အစဉ်အမြဲ ဂရုပြု ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။